حساسیت نسبی برخی ارقام مرکبات به پژمردگی شاخه، زوال و مرگ درختان مرکبات ناشی از Nattrassia mangiferae

به منظور تعیین میزان حساسیت نسبی برخی واریته های مرکبات به خشکیدگی سر شاخه و زوال درختان مرکبات ناشی از قارچ Nattrassia mangiferae و25 رقم از مرکبات مهم و اقتصادی که در استان خوزستان کشت می گردد، انتخاب و حساسیت نسبی آنها به روش شاخه های بریده و مایه زنی نهال های دو ساله در شرایط طبیعی مورد بررسی قرار گرفت. از هر واریته پنج قطعه از شاخه های تقریبا هم سن جدا و بعد از انتقال به آزمایشگاه با اتانل 70 درصد ضد عفونی سطحی شد. سپس در وط هر قطعه محل مناسبی برای مایه زنی در نظر گرفته و با چوب پنبه سوراخ کن دیسکی از پوست تا سطح کامبیوم برداشته شد. مایه زنی با دیسک های کشت تازه قارچ به گونه ای انجام شد که میسلیوم ها با کامبیوم در تماس باشند. دیسک ها در محل مایه زنی با یک لایه پارافیلم و دو لایه نوار چسب کاغذی پوشانده شد. شاخه های مایه زنی شده در ظرف های پلاستیکی با رطوبت نسبی بالا و نور طبیعی قرار داده شدند. در خاتمه آزمایش پوست قطعات مایه زنی شده به صورتی جدا گردید که سطح کامبیوم و حاشیه زخم ها مشخص شود. سپس مساحت زخم ها اندازه گیری شد و مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.
از نه واریته لیمو و لایم مورد آزمایش، یوریکا، میر، لایم مکزیکی و لمون لیسبون به ترتیب بیشترین حساسیت در حالیکه مگدالینا و لیمو شیرین به ترتیب کمترین حساسیت را نشان دادند. از پنج رقم گریپ فروت مورد استفاده، ردبلاش و روبی بالاترین و رقم شمبار کمترین حساسیت را نشان دادند. نتایج موید این است که پرتقال، نارنگی و نارنج نسبت به لیمو، لایم و گریپ فروت حساسیت کمتری نسبت به بیماری خشکیدگی سر شاخه در خوزستان نشان می دهند. بررسی مقاومت ارقام روی نهال های دو ساله مایه زنی شده در شرایط طبیعی و تعیین شدت و درصد آلودگی درختان همین ارقام در باغ های منطقه، با نتایج حاصل از آزمایشات شاخه های بریده همخوانی داشت.