روان درمانی معنوی

نویسنده:

محمدرضا محمدی ، هوشمند هاشمی کهن زاد

چکیده:
هدف نویسنده از نگارش این مقاله، ارایه کاربرد روان درمانی معنوی است که در عین برتری، ممانعتی برای چگونگی و روش های سنتی درمان ایجاد نمی کند. عبارت روان Soul و روح Spirit که به شکلی جدایی ناپذیر به هم ارتباط دارند، به عنوان مفاهیم ماورای فردی از یکدیگر متمایز می شوند. اولی در جهت پرده گشایی از اسرار صمیمیت و تعلق در زندگی روزمره و دومی در جستجوی یافتن الوهیت در زندگی دنیوی می باشد. این مفاهیم برای یک درمانگر معنوی به زمینه درمانی رحم و دلسوزی که به معنی عشق و اعتقاد ورای خویشتن است، اطلاق می شود. به بیانی اختصاصی تر راه رسیدن به سرزندگی روان Soulfulness محتاج عشق به دیگران، عشق به کار و عشق به متعلقات است در حالیکه راه رسیدن به معنویت Spirituality نیازمند اعتقاد به مذهب، اعتقاد به یگانگی و اعتقاد به دگرگونی است. درمانگر می تواند با پرورش یک وجود سرزنده و معنوی و در عین حال هدایت درمان بالینی شخص بر پایه این شش اصل برتر، بیمار را به خود حقیقی خویش برساند.
کلیدواژگان:

روان درمانی معنوی ، سرزندگی روان ، معنویت ، روح ، روان

زبان:
فارسی
انتشار در:
فصلنامه طب و تزکیه، سال دهم شماره 2 (پیاپی 43، زمستان 1380)
در صفحه:
104
لینک کوتاه:
https://www.magiran.com/p59810 
)مقالات دیگری از این نویسنده (گان)