ملانوم بدخیم در خوزستان: مطالعه 62 مورد

ملانوم بدخیم در کشورهای غربی عمده مرگ و میر در مبتلایان به سرطان های پوستی است. از طرفی میزان بروز، نمای بافت شناسی و سیر تومور در بین آسیایی ها و غربی ها کاملا متفاوت است.
این مطالعه با هدف بررسی و وضعیت بالینی و آسیب شناسی ملانوم در طی یک دهه گذشته در خوزستان انجام گرفت.
روش اجرا: بررسی حاضر یک مطالعه گذشته نگر بوده و بر روی موارد ملانوم تشخیص داده شده از مهرماه 1369 لغایت شهریور ماه 1379 صورت گرفت. اطلاعات موجود در گزارشات آسیب شناسی بایگانی آزمایشگاه های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و یا آزمایشگاه های خصوصی در استان خوزستان بر روی فرم های از پیش آماده شده که دارای سوالاتی مشتمل بر سن، جنس، محل درگیری و نوع بافت شناسی تومور بود، ثبت گردید.
62 بیمار (28 مورد زن با میانگین سنی 14.1±53.80 سال و 34 مورد مرد با میانگین سنی 15.8± 55.9 سال) مبتلا به ملانوم بدخیم بودند. از 62 مورد ملانوم بدخیم، 59.67% ملانوم پوستی، 19.35% ملانوم متاساتیک در غدد لنفاوی، 11.29% ملانوم چشمی،4.83% ملانوم دستگاه گوارش، 3.22% ملانوم مخاطی و 1.61% ملانوم گوش میانی و ماستوئید بود. انواع ملانوم تشخیص داده شده از نظر بافت شناسی به ترتیب شامل ملانوم بدخیم کلاسه بندی نشده (30.64%)، ملانوم ندولر (27.41%)، ملانوم متاستاتیک (24.19%)، ملانوم لنتیجینوس آکرال (12.91%) و لنتیگومالیگنا ملانوما (4.84%) بود.
اگر چه به نظر می رسد ملانوم تومور نادری در خوزستان است ولی جهت بررسی دقیق تر روند ملانوم در حال و آینده، انجام مطالعات بیشتر در منطقه ضروری است تا بتوان در سایه آن تدابیری جدید در راستای کنترل و پیشگیری بیماری اتخاذ نمود.