بررسی سطح سرمی سلنیوم در بیماران آرتریت روماتوئید در بیمارستان شهید مصطفی خمینی تهران در سالهای 1384 و 1385

چکیده:
زمینه
بیماری آرتریت روماتوئید یک بیماری التهابی مزمن مفاصل می باشد که %1 افراد جامعه را درگیر می کند و در بسیاری از موارد به ناتوانی و در برخی موارد منجر به مرگ و میر بیماران می شود. هدف از این مطالعه بررسی سطح سرمی سلنیوم در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید و مقایسه آن با افراد سالم می باشد.
روش کار
در56 بیمار دچار آرتریت روماتوئید (طبق معیارهای (ACR 1998 که به درمانگاه روماتولوژی بیمارستان شهید مصطفی خمینی مراجعه کردند، مصاحبه و معاینه توسط روماتولوژیست صورت گرفت و فعالیت بیماری بر اساس DAS-28 و میزان ناتوانی با Global Functional Status (GFS) ارزیابی شد. سپس نمونه خون جهت آزمایشات CBC، ESR، CRP، RF و غلظت Selenium گرفته شد و بر روی گروه کنترل که از نظر سن و جنس مشابه بودند و بیماری آرتریت روماتوئید و یا بیماری التهابی نداشتند آزمایشات فوق نیز انجام شد.
یافته ها
میانگین سطح سلنیوم در بیماران آرتریت روماتوئید 90.76 میکروگرم در لیتر با انحراف معیار 31.22 و در گروه کنترل 92.21 میکروگرم در لیتر با انحراف معیار 48.65 بود. که اختلاف قابل توجهی در سطح سلنیوم بین دو گروه وجود نداشت (p=0.889). همچنین همراهی بین جنس، مدت بیماری، احساس ضعف، مدت خشکی صبحگاهی، میزان ناتوانی (GFS)، فعالیت بیماری، فاکتور روماتوئید و سطح سلنیوم وجود نداشت در حالیکه به ازای هر سال افزایش سن 0.865 میکروگرم در لیتر سلنیوم کاهش یافته بود.
نتیجه گیری
در این بررسی رابطه ای بین بیماری آرتریت روماتوئید و فعالیت این بیماری و وجود فاکتور روماتوئید و سطح سرمی سلنیوم وجود نداشت. یافته های فوق نیز در برخی مطالعات دیده شده است و نیاز به بررسی بیشتر در این زمینه میباشد.
زبان:
فارسی
صفحه:
499
لینک کوتاه:
magiran.com/p637728 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!