بررسی عملکرد کشت مخلوط دو رقم گندم

کشت مخلوط ارقام گندم بویژه ارقامی که از نظر ارتفاع با هم اختلاف دارند ممکن است موجب افزایش عملکرد شود. علت این امر ایجاد کانوپی موج دار و استفاده کارآتر از منابع محیطی بویژه تشعشع است که موجب افزایش عملکرد مخلوط نسبت به اجزای آنها در کشت خالص می گردد. برای این منظور، در سال زراعی 1377 با استفاده از دو رقم گندم شامل رقم پاکوتاه MV-17 به ارتفاع تقریبی 65 سانتی متر و رقم پابلند الوند به ارتفاع تقریبی 110 سانتی متر با آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تراکم: پایین تر از مطلوب، مطلوب و بالاتر 450)، 500 و 550 بذر در متر مربع(و شش نسبت کشت MV-17 به الوند 100): 0، 20: 80، 40: 60، 80: 20 و (100: 0 به صورت مخلوط ردیفی با سه تکرار در مزرعه ایستگاه تحقیقات کشاورزی اردبیل به اجرا درآمد. بر اساس نتایج حاصل از این بررسی حداکثر عملکرد در کشت های خالص برای هر دو رقم در تراکم مطلوب بدست آمد و مقدار آن برای ارقام MV-17 و الوند به ترتیب 5800 و 6240 کیلوگرم در هکتار بود. ارزیابی مخلوط با استفاده از شاخص نسبت برابری زمین انجام شد و بیشترین مقدار این شاخص در نسبت 40: 60 و در تراکم بالاتر از مطلوب حاصل شد (LER=1.12). عملکرد این مخلوط 9.13 درصد بیشتر از حداکثر عملکرد حاصل از تک کشتی رقم پابلند الوند بود. سایر شاخص های زراعی و رقابتی نیز، حاکی از مزیت این نوع ترکیب در مقایسه با سایر ترکیبات مخلوط بود.