Extension in Leibniz

This article studies the stages in which Leibniz’s thoughts had been shaped about extension and place, and their interrelation. It shows how Leibniz considers “kraft-virtus-vis” to be the base of all things and extension, by rejecting any substance for extension. By going out of the Cartesian and Kantian dualism, he suggests a spiritual base for worldly entities. Leibniz assumes extension, matter, and place as phenomenal levels and derivative realities, and therefore, considers the world to be infinite on both sides (from within and from without). Hence, he rejects atom and void. He considers the base of things as metaphysical points called, “monads”, which have life and understanding, and have a comprehension of their environment. In this way he also explains the nature of connection.
Marifat-i Falsafi, Volume:7 Issue: 3, 2010
دانلود و مطالعه متن این مقاله با یکی از روشهای زیر امکان پذیر است:
اشتراک شخصی
با عضویت و پرداخت آنلاین حق اشتراک یک‌ساله به مبلغ 1,390,000ريال می‌توانید 70 عنوان مطلب دانلود کنید!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی نامحدود همه کاربران به متن مطالب تهیه نمایند!
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.
In order to view content subscription is required

Personal subscription
Subscribe magiran.com for 70 € euros via PayPal and download 70 articles during a year.
Organization subscription
Please contact us to subscribe your university or library for unlimited access!