بررسی تاثیر مواد مشابه غذا بر روی دو نوع کامپوزیت از نظر میزان آزاد شدن منومر

پیام:
چکیده:
زمینه و هدف
آزاد شدن اجزاء شیمیایی رزین های کامپوزیتی به محیط دهان می تواند دارای اثرات سوء روی سلامت انسان داشته باشد و همچنین دوام کلینیکی ترمیم ها را تحت تاثیر قرار دهد. هدف از این تحقیق، بررسی اثر مایعات مشابه غذا بر روی میزان آزاد شدن مونومرهای BisGMA،TEGDMA و UDMA از دو نوع رزین کامپوزیتی P60 و Gradia در محیط های اتانول 25% و 50% و 75% و هپتان 50% به مدت 24 ساعت و 7 روز بود.
روش بررسی
تعداد 40 نمونه از هر کامپوزیت تهیه شد. تعداد 5 نمونه از هر کامپوزیت در لوله هایی با حجم cc2 محتوی محلول های مورد آزمایش به مدت 24 ساعت و 7 روز قرار گرفتند. سپس محتویات لوله ها جهت بررسی منومرهای آزادشده به دستگاه GC/MS (Gas Chromatography/Mass Spectroscopy) تزریق شدند. نتایج توسط تست های آماریThree way ANOVA و One way بررسی شدند. 05/P<0 سطح معنی داری در نظرگرفته شد.
یافته ها
نتایج نشان داد که تنها منومر TEGDMA از تمامی نمونه ها آزاد شد. Gradia به صورت معنی داری TEGDMA بیشتری آزاد می کند. غلظت های بالاتر اتانول (75%) موجب آزادسازی بیشتر منومر نسبت به غلظت های پایین تر می شود. از سوی دیگر هپتان نسبت به اتانول به طور کلی موجب آزادسازی کمتر منومر TEGDMA می شود. باافزایش زمان از 24 ساعت تا 7 روز، میزان منومر بیشتری آزاد می شود.
نتیجه گیری
اتانول بیش از هپتان باعث آزادسازی منومرها می شود، همچنان که غلظت بالاتر اتانول تاثیر بیشتری در رهاسازی منومرها دارد. از سوی دیگر کامپوزیت Gradia بیش از P60 سبب آزادسازی منومرها می شود. افزایش زمان نگهداری منومرها نیز باعث ادامه روند آزادسازی منومرها می گردد.
زبان:
فارسی
صفحات:
6 -11
لینک کوتاه:
magiran.com/p763368 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.