مقایسه روش سیتولوژی تماسی و بافت شناسی جهت تشخیص هلیکوباکتر پیلوری

پیام:
چکیده:
سابقه و هدف

روش سیتولوژی تماسی یکی از روش های حساس جهت تشخیص هلیکوباکتر پیلوری در نمونه های بیوپسی معده می باشد. هدف از انجام این مطالعه مقایسه ی روش سیتولوژی تماسی و بافت شناسی در تشخیصی هلیکوباکتر پیلوری می باشد.

مواد و روش ها

این مطالعه ارزش تشخیصی بر روی 150 بیمار مبتلا به سوء هاضمه که در سال 1388جهت آندوسکوپی فوقانی به بیمارستان شهید بهشتی کاشان مراجعه کرده بودند، انجام شد. از آنتروم تمام بیماران بین 2 تا 4 نمونه تهیه شد. یک نمونه با روش سیتولوژی تماسی بررسی شده و نمونه های دیگر بافت شناسی مورد مطالعه قرار گرفتند.

نتایج

از 150 بیمار مورد مطالعه 83 نفر (3/55 درصد) مرد بوده و میانگین سنی 93/5+63/46 سال داشتند. حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی روش سیتولوژی تماسی در تشخیص هلیکوباکتر پیلوری در کل نمونه مورد مطالعه به ترتیب برابر 65/95، 100، 100، 66 درصد و در روش بافت شناسی به ترتیب برابر 78/84، 100، 100 و 36/36 درصد بودند. حساسیت روش سیتولوژی تماسی در تشخیص هلیکوباکتر پیلوری بیشتر از روش بافت شناسی بود (001/0>P).

نتیجه گیری

باتوجه به حساسیت بیشتر و ویژگی برابر روش سیتولوژی تماسی نسبت به روش بافت شناسی، در مواردی که نیاز به اطلاعات بافت شناسی نیست این روش در تشخیص هلیکوباکترپیلوری نسبت به روش بافت شناسی برتری دارد. در مواردی که علاوه بر تشخیص هلیکوباکترپیلوری نیاز به اطلاعات دقیق بافت شناسی وجود دارد، انجام سیتولوژی تماسی هم زمان با بافت شناسی سبب افزایش حساسیت در تشخیص هلیکوباکترپیلوری می شود.

زبان:
فارسی
صفحه:
23
لینک کوتاه:
magiran.com/p839554 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.