مقایسه تاثیر کودهای شیمیایی(اوره)، آلی (ورمی کمپوست) و زیستی(نیتروکسین) بر عملکرد کمی و کیفی کنجد (Sesamum indicum L.)

پیام:
چکیده:

برای بررسی تاثیر نیتروژن، ورمی کمپوست و کود زیستی نیتروکسین بر عملکرد کمی و کیفی کنجد، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار در تابستان 1388، در شهرستان بهبهان اجرا شد. فاکتور اول شامل 50، 75 و 100 درصد نیتروژن مصرفی منطقه (به ترتیب معادل 25، 5/37 و 50 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار از نوع اوره)، فاکتور دوم 0، 5 و 10 تن کود ورمی کمپوست در هکتار و فاکتور سوم کاربرد کود زیستی نیتروکسین با دو سطح تلقیح و عدم تلقیح با بذر، بود. نتایج نشان داد که عوامل آزمایشی اثر معنی داری بر عملکرد و اجزای عملکرد گیاه کنجد داشتند. کاربرد نیتروکسین افزایش 5/8 درصدی عملکرد دانه را باعث شد. با توجه به اثر متقابل نیتروژن و ورمی کمپوست، بیشترین عملکرد دانه کنجد (1352 کیلوگرم در هکتار) در تیمار 10 تن ورمی کمپوست به همراه 5/37 کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص حاصل شد. در حالی که کمترین میزان عملکرد (947 کیلوگرم در هکتار) مربوط به تیمار عدم کاربرد ورمی کمپوست همراه با مصرف 25 کیلوگرم نیتروژن در هکتار بود. بیشترین درصد روغن (45%) در تیمار مصرف 5/37 کیلوگرم نیتروژن به همراه 5 تن در هکتار ورمی کمپوست و کمترین درصد روغن (40%) در تیمار کاربرد 50 کیلوگرم نیتروژن به همراه 10 تن در هکتار ورمی کمپوست حاصل شد. در تیمار 50 کیلوگرم نیتروژن مصرفی در هکتار، کاربرد ورمی کمپوست و تلقیح نیتروکسن، کاهش معنی داری در درصد روغن ایجاد نمودند. درصد و عملکرد پرتئین با افزایش کود نیتروژن، ورمی کمپوست و نیتروکسین افزایش معنی داری نشان دادند.

زبان:
فارسی
صفحه:
88
لینک کوتاه:
magiran.com/p959657 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 400,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
پرداخت با کارتهای اعتباری بین المللی از طریق PayPal امکانپذیر است.
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.