بررسی سیر رشد و ساختار تشکیلاتی جنبش اخوان المسلمین (بین سالهای 1928 تا 1952م)

به دنبال سقوط خلافت، ایجاد یک ساختار و تشکیلات نوین مذهبی ضروری به نظر می رسید، تا بتوان بر پایه آن به احیای نظام خلافت پرداخت. شاید حسن البنا نخستین فردی بود که به اهمیت انجام کار تشکیلاتی پی برد و با استفاده از نبوغ خود در امر مدیریت، به سازماندهی انجمن مشغول شد. فعالیتهای انجمن حتی به مرزهای مصر هم محدود نشد و به سرعت به جذب نیرو در دیگر کشورها مانند سومالی، سوریه، لبنان، سودان، اردن، فلسطین، مراکش، عربستان سعودی، عراق، فرانسه، بحرین و هند پرداخت. انجمن در همان سالهای اولیه تاسیس جنبش، اقدام به تدوین و انتشار اولین قانون اساسی خود نمود و به ایجاد ستادهای مختلفی برای دستیابی به اهداف خود در زمینه های گوناگون مبادرت ورزید. آنها علاوه بر این ستادها، به سازماندهی اعضا در گروه های پیشاهنگی و گشت سیار، گردانها و سرانجام سازمان ویژه پرداختند.