فهرست مطالب

  • سال یازدهم شماره 1 (بهار و تابستان 1393)
  • تاریخ انتشار: 1393/06/18
  • تعداد عناوین: 3
|
  • بهرام گلیایی *، هدا کشمیری نقاب، علیرضا نیکوفر صفحات 2-8
    مقدمه
    گلیوبلاستوما بدخیم ترین و معمول ترین فرم تومورهای سیستم عصبی مرکزی می باشد. گرچه گلیوبلاستوما به نقاط دوردست متاستاز نمی دهد، ولی به دلیل حساسیت مکان تومور، جراحی در بسیاری از موارد امکان پذیر نمی باشد. پرتودرمانی روشی مناسب و مفید جهت مقابله با این نوع تومور می باشد که می تواند پس از جراحی جهت از بین بردن سلول های باقی مانده یا به تنهایی مورد استفاده قرار گیرد ولی اغلب تومورهای گلیوبلاستوما مقاومت پرتویی بالایی از خود نشان می دهند. بنابراین تلاش برای یافتن ترکیبات بیولوژیکی که پاسخ سلول های توموری را به پرتو افزایش دهند، اثربخشی پرتودرمانی را بهبود می بخشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر ترکیب گیاهی گاسیپول بر پاسخ سلول های توموری گلیوما به پرتو در رده سلولی U-87 MG می باشد.
    روش بررسی
    با توجه به نتایج به دست آمده از تست تریپان بلو و کلونی زایی با دارو، غلظت Mμ 1 که حداقل تاثیر را بر روی Viability و کلونی زایی داشت، برای انجام سایر تست ها انتخاب گردید. پس از یافتن غلظت مناسب دارو، تست کلونی زایی در حضور دارو و دوزهای مختلف پرتو (2، 4 و 6 گری)، هریک به تنهایی و تیمار ترکیبی از آن ها انجام گرفت. رده سلولی U-87 MG از سلول های آستروسیت (نوعی سلول گلیال یا پشتیبان) گلیوبلاستومای بدخیم انسانی جدا شده است. این رده سلولی از انستیتو پاستور ایران تهیه شده است.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که در تیمارهای ترکیبی (پرتو +گاسیپول) در مقایسه با تیمارهای تنها، توانایی کلونی زایی سلول های توموری گلیوبلاستوما به طور معنی داری کاهش یافته است. از سوی دیگر داده های حاصل از منحنی بقا، واکنش میان گاسیپول و پرتو را به صورت سینرژیسم نشان می دهد بدین معنی که اثر گاسیپول به همراه پرتو در کاهش کسر بقا از مجموع اثر هر یک به تنهایی بیشتر است.
    نتیجه گیری
    از مهم ترین دلایل مقاومت پرتویی سلول های گلیوما می توان بیان بالای پروتئین های آنتی آپوپتوتیک را ذکر نمود که مهار این پروتئین ها توسط گاسیپول سبب افزایش پاسخ این سلول ها به پرتو گردیده است.
    کلیدواژگان: گاسیپول، گلیوبلاستوما، پرتودرمانی، تست کلونی زایی
  • آنیتا ابراهیم پور، مرجانه حجازی *، بهادر مکی آبادی صفحات 10-19
    مقدمه
    توموگرافی فلورسنت مولکولی یک روش تصویربرداری از حیوانات کوچک است و امکان مشاهده سه بعدی توزیع فلورسنت را فراهم می کند. اما به دلیل غالب بودن پدیده پراکندگی در بافت های بیولوژیک، بخش زیادی از اطلاعات از دست می رود. از دست دادن بخشی از اطلاعات منجر به ایجاد مسئله ill posed در مرحله بازسازی و کاهش دقت بازسازی می شود. در این تحقیق نشان داده می شود مسئله ill posed بودن بازسازی تا حد زیادی می تواند از طریق بهینه سازی هندسه منبع- آشکارساز بهبود یابد.
    روش بررسی
    ابتدا طی یک مطالعه شبیه سازی با نرم افزار NIRFAST با استفاده از یک الگوریتم بهینه سازی و با کاربرد Curvature Parameter تابع جمعی حساسیت، هندسه بهینه آشکارسازی تعیین شد. جهت مقایسه با پارامتر CP، پارامتر دیگری تحت عنوان Total Variation محاسبه شد. سپس یک سیستم تصویربرداری فلورسنت مولکولی با چینش ویژه طراحی شد. در نهایت، طی یک مطالعه تجربی کیفیت تصاویر بازسازی شده در دو هندسه بهینه و مرجع با استفاده از سه پارامتر MSE، SNR، AUC of ROC مورد بررسی قرارگرفته است.
    یافته ها
    مقادیر دو پارامتر u و TV به ترتیب در هندسه بهینه 38/2 و 66/100 و در هندسه مرجع 54/30 و1260 می باشد. مقادیر سه پارامتر AUC of ROC، SNR، MSE در هندسه بهینه به ترتیب 4-10 × 35/.، 7/26، 98/. و در هندسه مرجع 4-10 × 74/1، 82/23، 97/. است که مطابق با بررسی های آماری انجام شده در دو هندسه مذکور، تفاوت معنی داری مشاهده شد (p<0/05).
    نتیجه گیری
    هندسه بهینه شده توسط الگوریتم بهینه سازی موجب ارتقاء دقت بازسازی می شود.
    کلیدواژگان: توموگرافی فلورسنت مولکولی، تابع حساسیت کلی
  • نامور حسن، سیامک بشردوست تجلی *، بهروز عطائی منصوری صفحات 20-24
    مقدمه
    یکی از مشکلات رایج ناحیه آرنج، اپی کندیلیت خارجی یا آرنج تنیس بازان است. درد با لمس، با حرکات مقاومتی اکستانسیون مچ دست و انگشت میانی و با گریپ دست باز تولید می شود. پاتومکانیک اپی کندیلیت خارجی آرنج شامل اعمال لودهای تکراری به تاندون و فعالیت عضلانی در طی ورزش هایی مثل تنیس و فعالیت های شغلی است. بعضی درمان های به کار رفته در این سندرم شامل تزریق داروهای استروئیدی، داروهای غیر استروئیدی و مدالیته های مختلف فیزیوتراپی است. هدف این مطالعه بررسی اثرات لیزر گالیوم–آرسناید در درمان اپی کندیلیت خارجی آرنج بود.
    روش بررسی
    برای انجام این مطالعه مروری، کارآزمایی های بالینی تصادفی که در آن اثرات لیزر گالیوم–آرسناید مورد بررسی قرار گرفته باشند، انتخاب شدند. طی جستجوی اولیه با کلمات کلیدی، تعداد 979 عنوان مقاله به دست آمد. از این تعداد 113 خلاصه مقاله از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی مورد مطالعه قرار گرفت. متن کامل 5 مقاله که با موضوع کاملا مرتبط بود، مورد بررسی قرار گرفت. کیفیت مقالات با کمک مقیاس PEDro محاسبه گردید.
    یافته ها
    از بین 5 مطالعه بررسی شده دو مطالعه تنها به بررسی مقایسه ای اثر لیزر با پلاسبو لیزر پرداخته اند. 3 مطالعه دیگر علاوه بر لیزر و پلاسبو لیزر از تمرین درمانی نیز برای مداخله در گروه های مورد مطالعه بهره گرفته اند. با توجه به نمره اکتسابی مطالعات مورد بررسی از مقیاس PEDro، مطالعه Vasseljen et al (1992)، قوی ترین مطالعه بود و مطالعات Simunovic 1998 و Stergioulas 2007در مرتبG بعدی و مطالعات Emanet SK et al 2010 وEmanet SK et al 2010 به ترتیب ضعیف تر بودند.
    نتیجه گیری
    از بررسی کارآزمایی های بالینی در این مطالعه می توان نتیجه گرفت که لیزر گالیوم-آرسناید در کاهش درد، تندرنس، بهبود قدرت گریپ دست و عملکرد اندام فوقانی موثر است. دوز مورد استفاده بین 4/2 تا 4 ژول بر سانتی متر مربع و طول دوره درمان حداقل به مدت 3 هفته و به صورت 3 جلسه در هفته پیشنهاد می گردد.
    کلیدواژگان: لیزر کم توان گالیوم، آرسناید، اپی کندیلیت خارجی، آرنج تنیس بازان
|