فهرست مطالب

کشاورزی بوم شناختی - سال پنجم شماره 1 (1394)
  • سال پنجم شماره 1 (1394)
  • تاریخ انتشار: 1394/08/07
  • تعداد عناوین: 10
|
  • محمدرضا اصغری پور*، فریبرز صالحی صفحه 1
    با افزایش روز افزون جمعیت بشر، نظام های کشاورزی در سرتاسر جهان با چالش تولید غذای بیشتر رو به رو هستند. فشرده کردن فعالیت های کشاورزی یکی از نیازهای اساسی برای تولید بیشتر مواد غذایی در واحد سطح است. تراکم کشت گرچه به افزایش تولید در واحد سطح منجر شده است، اما راندمان (بازده) کاربرد انرژی را کاهش می دهد. هدف از این بررسی مقایسه کشتزارهای تولید گندم دیم (کم نهاده) و آبی (پر نهاده) کرمانشاه از نظر کارایی انرژی، نسبت سود به هزینه و کاربرد انرژی بود. به منظور اجرای این بررسی، اطلاعات از 60 کشتزار گندم دیم و 60 کشتزار گندم آبی در سال 1391 گرد آوری شد. نتایج این بررسی نشان داد که کل انرژی ورودی در کشتزارهای کم نهاده و پر نهاده به ترتیب 8 /14520 و 8 /41921 مگاژول در هکتاربود، یعنی در کشتزارهای آبی نسبت به دیم حدود 3 برابر کاربرد انرژی بیشتر است. کارآیی تبدیل انرژی ورودی به خروجی در نظام های کشت دیم و آبی به ترتیب 88 /1 و 56/ 1 بود. در بین نهاده های ورودی در کشتزارها، کودهای شیمیایی به ویژه کود نیتروژن بیشترین سهم (6/ 35 درصد در دیم و 7/ 37 درصد در آبی) را داشت و پس از آن سوخت دیزل (9/ 25 درصد در دیم و 4/ 13 درصد در آبی) قرار داشت. تحلیل های اقتصادی نشان داد نسبت سود به هزینه در کشت گندم دیم برابر با 87/ 1 و در آبی برابر با 85/ 1 بود. نتایج این بررسی نشان داد کشت دیم می تواند تاثیر مثبتی بر مولفه های انرژی در اقلیم های خشک و نیمه خشک ایران داشته باشد.
    کلیدواژگان: اقتصاد، گندم، نسبت انرژی ورودی به خروجی، نیاز به انرژی
  • سیدحمزه حسینی، سعید یوسف زاده*، سرجی یریتسایان، خدایار همتی صفحه 12
    به منظور بررسی تاثیر کود های آلی و شیمیایی، بر شاخص سطح برگ، عملکرد و اجزای عملکرد دانه کدو تخم کاغذی، آزمایشی در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با 3 تکرار در سالهای زراعی 1390- 1389 در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان اجرا شد. تیمارها شامل:) N0شاهد)، N1(66-66-99 کیلوگرم در هکتار NPKمعادل 33 %)، N2(132-132-198 کیلوگرم در هکتار NPKمعادل 66 %)، N3(200-200-300 کیلوگرم در هکتار NPKمعادل 100 %)، H: کود دامی (30 تن در هکتار)، 1/2 H + N1): HN1:HN2N21/2 HHN3N31/2 H‍C: کمپوست زباله شهری (30 تن در هکتار)، ‍CN1 N11/2 C‍ N2): CN21/2 CN3): CN31/2 C) و HN1/2 C1/2 H) بود. در این تحقیق، وزن خشک کل، شاخص سطح برگ، شمار میوه در بوته، شمار دانه در بوته، وزن هزار دانه و عملکرد دانه اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد، استفاده از کودشیمیایی N3(200-200-300 کیلوگرم در هکتار NPK)، عملکرد دانه را کاهش داد. تاثیر کاربرد کود دامی و کمپوست بر شاخصهای رشد و عملکرد دانه مثبت بود. کود های شیمیایی و تلفیقی N2(132-132-198 کیلوگرم در هکتار NPK)و: HN2(132-132-198 کیلوگرم در هکتار NPK+ 15 تن کود دامی در هکتار) تاثیر مطلوبی بر همه ی صفات داشت. استفاده از تیمار تلفیقی کود دامی و شیمیایی: HN2(132-132-198 کیلوگرم در هکتار NPK+ 15 تن کود دامی در هکتار) توانست بیشترین مقادیر شاخصهای رشدی و عملکرد دانه را تولید کند. در کل نتایج نشان داد کاربرد تیمار تلفیقی: HN2(132-132-198 کیلوگرم در هکتار NPK+ 15 تن کود دامی در هکتار) به جای کودهای شیمیایی میتواند افزون بر کاهش نهاده های شیمیایی گامی سودمند در جهت دستیابی به کشاورزی پایدار به شمار آید.
    کلیدواژگان: کشاورزی پایدار، کمپوست، گیاهان دارویی، نیتروژن
  • لیلا میرجانی*، سید رضاطبایی عقدایی صفحه 25
    گل محمدی (Rosa damascenaMill) یکی از مهم ترین گونه های تولیدکننده اسانس در ایران و جهان به شمار می رود. به منظور شناخت تنوع ژنتیکی توده های مختلف گونه گل محمدی موجود در ایران،بررسی های ژنتیک یاخته ای (سیتوژنتیکی) بر روی برخی از آنها صورت گرفت. در توده های موردنظر، اندازه گیری ویژگی های کاریوتیپی مانند طول بازوی بلند و کوتاه کروموزومی قرار گرفته و بنابر اطلاعات به دست آمده، طول کل کروموزم ها، نسبت طول بازوهای کوتاه به طول بازوی بلند و به عکس نیز محاسبه شد. بر روی داده های به دست آمده از صفات کاریوتیپی بالا تجزیه واریانس در قالب طرح فاکتوریل در طرح پایه کاملا تصادفی انجام شد. تجزیه واریانس برای همه ی صفات یادشده در سطح 1% نشان داد که اختلاف معنی داری بین توده ها و کروموزوم ها وجود دارد. جمعیتهای گونه یادشده دارای 14 جفت کروموزوم بدون ماهواره و کروموزوم Bبودند. کمینه طول کل کروموزوم ها مربوط به جمعیت یزد2 و بیشینه طول کل کروموزم ها مربوط به جمعیت خوزستان1 بود. با روش لوان بیشتر کروموزوم ها زیرمیان مرکز (ساب متاسانتریک) تشخیص داده شد و روش های مختلف سنجش تقارن کاریوتیپی نیز نشان داد، کاریوتیپ بیشتر نمونه ها نامتقارن است.
    کلیدواژگان: پلی پلوئید (چندلادی)، تقارن کاریوتیپی، کاریوتیپ، گل محمدی Rosa damascena Mill
  • الهام اوغازیان، قربانعلی اسدی*، سرور خرم دل صفحه 36
    به منظور امکان سنجی کنترل بیولوژیکی علف هرز ازمک (Lepidium draba L.) با استفاده از کنه گال زا Aceriadrabae (Nal.) Acari: Eriophydae)) بررسی هایی در سه منطقه مختلف شهرستان شیروان در استان خراسان شمالی در بهار سال 1390 انجام شد. بررسی های مقدماتی شامل گرد آوری، شناسایی و ارزیابی تاثیر حشرات مختلف بر رشد رویشی و زایشی ازمک بود. به این منظور، 40 بوته کامل شامل 20 بوته سالم و 20 بوته آلوده دارای ریشه از منطقه آلوده به کنه گال زا گرد آوری و در گلدان کاشته شدند. پس از استقرار، بوته های شاهد با استفاده از کنه کش سمپاشی و دیگر بوته ها در سه مرحله با کنه گال زا، آلوده شدند. در پایان فصل رشد ارتفاع، قطر ساقه، وزن تر و وزن خشک اندام های هوایی و شمار بذر اندازه گیری و ثبت شد. نتایج بررسی دامنه میزبانی نشان داد که کنه گال زا از هیچیک از گیاهان خانواده شب بوئیان به جز ازمک تغذیه نکرد. تاثیر حمله کنه گال زا بر ویژگی های رویشی و زایشی ازمک معنی دار (01/ 0≥p) بود، به طوری که حمله کنه گال زا باعث کاهش 98 درصدی شمار بذر ازمک در مقایسه با شاهد شد. به عبارتی کنه گال زا با کاهش ویژگی های رویشی و زایشی ازمک، باعث کاهش شمار بذر این علف هرز شده است.
    کلیدواژگان: تنوع زیستی، دامنه میزبانی، دشمن طبیعی، گیاه هرز مهاجم
  • حسین زارع*، علیرضا کوچکی، مهدی نصیری محلاتی، پرویز رضوانی مقدم صفحه 47
    به منظور بررسی و ارزیابی واکنش عملکرد و اجزای عملکرد گندم در پاسخ به کاربرد کودهای زیستی (بیولوژیک)، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه فردوسی مشهد در سال زراعی 90-1389 به صورت اسپلیت پلات- فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار اجرا شد. عامل اصلی آزمایش شامل کشت در زمین آیش و کشت پس از برداشت یونجه در کرت های اصلی و عامل های فرعی رقم در دو سطح (فلات و پارسی) و کودهای زیستی در چهار سطح (نیتروکسین، میکوریزا (قارچ ریشه)، نیتروکسین و میکوریزا و شاهد) در کرت های فرعی قرار گرفتند. صفات اندازه گیری شده شامل شاخص سطح برگ، ماده خشک، سرعت رشد نسبی، ارتفاع بوته، شمار پنجه و عدد کلروفیل متر (سبزینه سنج)، عملکرد و اجزای عملکرد، شاخص برداشت و میزان گلوتن دانه گندم بود. نتایج نشان داد که تناوب بر همه ی صفات مورد بررسی به جز شاخص برداشت تاثیر معنی داری داشت. از بین دو رقم مورد بررسی رقم پارسی از نظر ارتفاع بوته و عملکرد دانه برتری نشان داد و این در حالی است که تفاوت معنی داری از نظر میزان گلوتن بین دو رقم وجود ندارد. همچنین کودهای زیستی باعث افزایش سطح برگ، روند تجمع ماده خشک و سرعت رشد محصول شدند. تاثیر کودهای زیستی نیز بر عدد کلروفیل متر، عملکرد دانه، شمار دانه در سنبله و میزان گلوتن معنی دار بود. در حالی که کودهای زیستی بر ارتفاع بوته، شمار پنجه بارور، عملکرد ماده خشک و عملکرد کاه تاثیر معنی داری نداشتند. بیشترین عملکرد دانه در رقم پارسی و تیمار مخلوط نیتروکسین- میکوریزا در تناوب با یونجه به میزان 435 گرم در متر مربع بود.
    کلیدواژگان: تناوب، ازتوباکتر، کشاورزی اکولوژیک (بوم شناختی)، گلوتن، میکوریزا
  • محمد خالدی*، هومان لیاقتی، الهام صادقی صفحه 63
    کشورهای در حال توسعه پتانسیل (توانمندی) خوبی برای ایجاد و توسعه ی کشاورزی ارگانیک دارند. با این حال، اغلب این کشورها با چالش هایی برای گسترش سطح زیر کشت محصولات ارگانیک روبه رو می باشند. درحقیقت، کشاورزان با چالش های فراوانی در فرآیند تبدیل کشاورزی متداول به کشاورزی ارگانیک نیز روبه رو هستند. این بررسی با هدف تبیین عامل های موثر برگذار به کشاورزی ارگانیک در میان گوجه فرنگی کاران استان البرز انجام گرفته است. جامعه آماری این بررسی گوجه فرنگی کاران استان البرز در سال زراعی 90-1389 بوده که برای انجام تحقیق یک نمونه 90 تایی از تولیدکنندگان به صورت تصادفی ساده گزینش شد. داده های به دست آمده با استفاده از تحلیل توصیفی، آزمون های آماری و تجزیه و تحلیل تبعیضی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان می دهد میانگین میزان گرایش کشاورزان از کشت متداول به کشت ارگانیک 62/ 1 بوده که در سطح پایینی قرار دارد. نتایج تحلیل تبعیضی نشان داد که متغیرهای میزان آشنایی درباره مدیریت کشتزارهای ارگانیک، میزان تحصیلات، رعایت اصول بهداشتی، نگرش مثبت به محیط زیست تاثیر مثبت و معنی دار و متغیرهای میزان سن، میزان کاربرد کود شیمیایی و سموم شیمیایی تاثیر منفی و معنی داری بر گرایش به کشت ارگانیک دارد. نتایج همچنین نشان می دهد که بر خلاف اغلب روش ها و فناوری های تولید، عامل های اقتصادی به تنهایی نقشی بنیادی در فرآیند پذیرش و انتشار کشاورزی ارگانیک ندارند. بلکه، برای توسعه کشاورزی ارگانیک لازم است نقش دیگر عامل ها مانند آگاهی و اطلاعات، گرایش ها و سلیقه های فردی، مهارت های فنی و مدیریتی، مسایل اجتماعی، عامل های نهادی مانند قوانین، مقررات، بازارها و حمایت های دولتی مورد توجه جدی دولت ها و سیاستگذاران قرار گیرد.
    کلیدواژگان: کشاورزی ارگانیک، فرآیند گذار، گوجه فرنگی کاران، استان البرز
  • سجاد رحیمی مقدم، رضا دیهیم فرد*، سعید صوفی زاده، جعفر کامبوزیا، فرهاد نظریان فیروزآبادی، حامد عینی نرگسه صفحه 72
    به منظور بررسی تاثیر تاریخ کاشت بر عملکرد، اجزای عملکرد و شاخص های فیزیولوژیک رشدرقم های ذرت (Zea mays L.)، آزمایشی در دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان در سال 1391 به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار به اجرا درآمد. یکی از عامل های آزمایش تاریخ کاشت در دو سطح (1 و24 خرداد) و عامل دوم شش رقم ذرت (رقم هایT.V.C767 و S.C704 از گروه دیررس، رقم های N.S640و Maxima از گروه متوسط رس و رقم های Koppanyو D.C370از گروه زود رس) بودند. نتایج آزمایش نشان داد که اثرگذاری های اصلی در صفات وزن هزار دانه، شمار دانه در بلال، شمار دانه در ردیف، شمار ردیف در بلال و شاخص برداشت معنی دار بود. تاثیر متقابل تاریخ کاشت و رقم تنها در صفات عملکرد دانه و بیولوژیک (زیست توده)، طول بلال و ارتفاع بوته معنی دار بود. در تاریخ کاشت نخست بیشترین عملکرد دانه مربوط به رقم S.C704 به میزان 7/ 12 تن در هکتار و کمترین آن مربوط به رقم D.C370 به میزان 5/ 7 تن در هکتار در بود. در تاریخ کاشت دوم بیشترین عملکرد دانه مربوط به رقم متوسط رس (.S640(37/ 13 تن در هکتار بود. از دلایل بالا بودن عملکرد دانه رقم های S.C704و N.S640نسبت به رقم های دیگر به ویژه رقم های زود رس می توان به بالا بودن شاخص سطح برگ، دوام شاخص سطح برگ و سرعت رشد محصول این رقم ها اشاره کرد. بر پایه نتایج این آزمایش کاشت رقم های دیررس در تاریخ کاشت دوم پیشنهاد نمی شود.
    کلیدواژگان: ارقام ذرت، تاریخ کاشت، آنالیز رشد
  • مریم روستایی، سیف الله فلاح* صفحه 84
    غلظت های مناسب ریزمغذی ها در بافت گیاهان نه تنها برای رشد و عملکرد مطلوب آنها، بلکه در زنجیره غذایی برای رشد و سلامتی حیوانات و انسان ضروری است. بنابراین، به منظور ارزیابی تاثیر کودهای شیمیایی، کود آلی و تلفیق آنها بر غلظت و جذب ریز مغذی ها در شنبلیله (Trigonella foenum-graecum)- سیاهدانه (Nigella sativa L.) در آرایشهای مختلف کاشت، در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار (آزمایش فاکتوریل) در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهرکرد در سال 1392 اجرا شد. در این آزمایش پنج آرایش کشت شنبلیله- سیاهدانه شامل کشت خالص شنبلیله، کشت خالص سیاهدانه، شنبلیله: سیاهدانه با نسبت 2:1، شنبلیله: سیاهدانه با نسبت 1:1 و شنبلیله: سیاهدانه با نسبت 1:2و نیز سه منبع کود شامل کود شیمیایی، کود آلی و کود تلفیقی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که محتوای عنصر آهن، روی و منگنز در سیاهدانه بیشتر از شنبلیله، و میزان مس در سیاهدانه کمتر از شنبلیله بود. کشت مخلوط در شرایط استفاده از کود شیمیایی، تنها غلظت عنصر روی و منگنز را در گیاه سیاهدانه افزایش داد. تیمار شنبلیله: سیاهدانه (2:1) با تغذیه تلفیقی و تیمار شنبلیله: سیاهدانه (1:2) در شرایط کاربرد کود آلی به ترتیب دارای بالاترین میزان جذب عنصر آهن و روی (به ترتیب 242 و 269 گرم در هکتار) بود، این در حالی بود که بیشترین جذب منگنز و مس به ترتیب در کشت خالص سیاهدانه در شرایط کاربرد کود آلی و کشت خالص شنبلیله با منبع کود تلفیقی به دست آمد. به طور کلی می توان بیان داشت کاربرد کشت مخلوط همراه با تیمار تغذیه آلی راهکار مناسبی برای افزایش کارایی جذب برخی عنصرهای ریزمغذی در خاک های آهکی است.
    کلیدواژگان: آهن، کشت مخلوط، روی، مس، منگنز
  • هومن عباسی، مجید آقاعلیخانی*، جواد حمزه ئی صفحه 102
    به منظور بررسی تاثیر مالچ (خاکپوش) پلاستیک سیاه و کودهای زیستی بر بیوماس (زیست توده) علف های هرز و عملکرد کدوی تخمه کاغذی در دور (تیمار) های مختلف آبیاری، آزمایشی به صورت اسپلیت - فاکتوریل بر پایه ی طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه بوعلی سینای همدان انجام شد. کرت های اصلی شامل دو سطح آبیاری (هفت و دوازده روزه)، و کرت های فرعی با کاربرد و بدون کاربرد مالچ پلاستیک سیاه و چهار تیمار کودی (25 درصد توصیه کودهای شیمیایی + کودهای زیستی، 50 درصد توصیه کودهای شیمیایی + کودهای زیستی، 75 درصد توصیه کودهای شیمیایی + کودهای زیستی و 100 درصد توصیه کودهای شیمیایی) بودند. صفات مورد بررسی شامل عملکرد دانه و اجزای عملکرد کدوی تخمه کاغذی، بیوماس کل علف های هرز و شمار بوته در متر مربع، ارتفاع و وزن خشک بوته ی تاج خروس ریشه قرمز به عنوان علف هرز غالب بود. نتایج نشان داد که عملکرد و اجزای عملکرد دانه، تحت تاثیر اثر سه جانبه عامل های مورد بررسی قرار گرفتند. بیشترین عملکرد دانه (1559 کیلوگرم/ هکتار) از تیمار آبیاری 12 روزه، کاربرد مالچ پلاستیک سیاه و تامین 75 درصدی نیاز گیاه از منبع شیمیایی + کودهای زیستی به دست آمد که نسبت به تیمار آبیاری هفت روزه، بدون کاربرد مالچ و تامین 100 درصد نیاز گیاه از منبع شیمیایی 67 درصد افزایش داشت. کاربرد مالچ در رژیم آبیاری 12 روزه و کاهش کاربرد کودهای شیمیایی با جایگزینی کودهای زیستی، باعث کاهش بیوماس کل علف های هرز شد. در مجموع در این پژوهش، تیمار آبیاری 12 روزه، کاربرد مالچ پلاستیک سیاه و تامین 75 درصدی نیاز گیاه از منبع شیمیایی + کودهای زیستی به عنوان بهترین تیمار معرفی می شود که ضمن کاهش 25 درصدی کاربرد کودهای شیمیایی، کاهش مصرف آب و کنترل موثر و غیر شیمیایی علف های هرز، عملکرد بالایی تولید کرد.
    کلیدواژگان: خاکپوش، دور آبیاری، نیتروکسین، کدوی تخمه کاغذی
  • ماهرخ بلندی عموقین*، احمد توبه، محمدتقی آل ابراهیم، عبدالقیوم قلی پوری، معرفت قاسمی صفحه 114
    امروزه کاشت گیاهان پوششی باریک برگ به منظور کاهش کاربرد علفکش ها، مورد توجه زیاد قرار گرفته است، بدین منظور آزمایشی در سال زراعی 1391-1390 در ایستگاه تحقیقات منابع طبیعی سامیان اردبیل به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل در 3 تکرار اجرا شد. عامل نخست: سه نوع گیاه پوششی چاودار Secale cereal، جو Hordeum vulgare، گندم (Triticum aestivumهمراه با دو تیمار شاهد (1: بدون گیاه پوششی، با وجین کامل علف هرز 2: بدون گیاه پوششی، بدون وجین علف هرز)، عامل دوم: مدیریت در دو سطح (خاکپوش (مالچ) زنده، مالچ غیر زنده)، عامل سوم: تاریخ کاشت گیاه پوششی در دو سطح (همزمان با کشت آفتابگردان، 45 روز پس از کاشت آفتابگردان) در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد تاثیر گیاهان پوششی بر روی عملکرد دانه، درصد و عملکرد پروتئین، وزن خشک اندام های هوایی، وزن خشک طبق و ارتفاع آفتابگردان، معنی دار بود. بیشترین عملکرد دانه درآغاز در تیمار شاهد 1 و به میزان 3/ 4053 کیلوگرم در هکتار و پس از آن در تیمارهای گیاهان پوششی گندم و چاودار به ترتیب به میزان 7/ 3916 و 3/ 3798 کیلوگرم در هکتار به دست آمد. بیشترین درصد پروتئین (51/ 42 درصد) و عملکرد پروتئین (69/ 1 تن در هکتار) در تیمار شاهد 1 (بدون گیاه پوششی، با وجین کامل علف هرز) مشاهده شد، همچنین بیشترین ارتفاع آفتابگردان (73/ 173سانتی متر) مربوط به کشت همزمان گیاهان پوششی با آفتابگردان بود. بیشترین میانگین وزن تک دانه در مدیریت مالچ زنده در تاریخ کاشت همزمان (087/ 0 گرم در متر مربع) و در مدیریت مالچ غیر زنده در تاریخ کشت 45 روز پس به میزان(089/ 0 گرم در متر مربع) مشاهده شد. تاثیر متقابل گیاهان پوششی و تاریخ کاشت نیز تاثیر معنی داری بر تراکم و وزن خشک علف های هرز نشان دادند، به طوری که کمترین تراکم و وزن خشک کل علف های هرز به ترتیب در گیاهان پوششی چاودار، گندم، جو و در تاریخ کاشت همزمان مشاهده شد. بیشترین تراکم و وزن خشک علف های هرز نیز در تیمار شاهد 2 (بدون گیاه پوششی، بدون وجین علف هرز) مشاهده شد.
    کلیدواژگان: جو، چاودار، گندم، خاکپوش زنده، خاکپوش غیر زنده
|
  • Mohammad Reza Asgharipour*, Fariborz Salehi Page 1
    Agricultural systems around the world face the challenge of providing the needs of a growing human population. To meet this demand, agricultural systems have intensified to produce more crops at the expense of greater energy inputs. Agricultural intensification, while yielding more crops, generally has detrimental impacts on energy use efficiency. The aim of this study was to compare of wheat production in dry-land (low input) and irrigated (high input) farms in Kermanshah in terms of energy ratio, benefit/cost ratio and amount of energy use. Data were collected from 60 irrigated and 60 dry-land wheat farms selected using a random sampling method in 2013. The total energy requirement under low input was 14520.8 MJ ha-1, while 41921.8 MJ ha-1 was consumed under high input conditions, so that three times higher energy input was used on irrigated than dry-land farms. The energy ratios of 1.88 and 1.56 were achieved under dry-land and irrigated systems, respectively. The results showed that the greatest energy consuming input for the different operations investigated were chemical fertilizers, especially nitrogen (35.6% in dry-land against 25.9% in irrigated systems), and the total energy equivalent of diesel fuel consumption was placed second among the energy inputs (25.9% in dry-land against 13.4% in irrigated systems). Economic analysis indicated that the benefit–cost ratios were 1.87 in dry-land and 1.85 in irrigated wheat production systems. Based on the results of the present study, dry-land farming can have a significant effect on energy-related factors, especially in the arid climates of Iran.
    Keywords: Energy requirement, Energy ratio, Economics, Wheat
  • Seyed Hamzeh Hossaini, Saeed Yousefzadeh*, Sergey Yeritsyan, Khodayar Hemmati Page 12
    To evaluate the effects of organic and chemical fertilizers on the leaf area index, yield and yield components of pumpkin, a field experiment was conducted based on RCBD with three replications during the 2010-2011 growing season at Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources, Iran. The treatments included N: (control), N1: 66-66-99 kg ha-1 NPK, N2: 132-132-198 kg ha-1 NPK, N3: 300-200-200 kg ha-1 NPK, H: 30 t ha-1 manure, HN1: (1/2 H + N1), HN2: (N2+ 1/2 H), HN3: (N3+ 1/2 H), C: 30 t ha-1 municipal compost, CN1:(1/2 C + N1), CN2: (1/2 C + N2), CN3: (1/2 C + N3) and HN: (1/2 C + 1/2 H). In this study, total dry weight, leaf area index, number of fruits per plant, number of seeds per plant, 1000-seed weight and seed yield were measured. The results showed that the application of chemical fertilizer (N3: 300-200-200 kg ha-1 NPK) decreased seed yield. The effect of manure and solid waste compost application was positive on both physiological indices and seed yield. Application of Chemical and combined fertilizers (N2: 132-132-198 kg ha-1 NPK and HN2: (N2: 132-132-198 kg ha-1 NPK + 15 t ha-1 manure) had a positive effect on all traits. The use of chemical fertilizer with FYM (HN2: (132-132-198 kg ha-1 NPK + 15 t ha-1 manure) produced the highest value of physiological indices and seed yield. In total, the results showed that the application of an NH2 treatment instead of chemical fertilizers, in addition to the considerable reduction of chemical inputs, can be a step towards achieving sustainable agriculture.
    Keywords: Compost, Medicinal plants, Nitrogen, Sustainable agriculture
  • Leila Mirjani*, Seyed Reza Tabaei, Aghdaei Page 25
    Rosa damascena Mill. is one of the most important aromatic plants in Iran and throughout the world. In order to investigate genetic variations between different accessions of Rosa damascena Mill., a cytogenetic study was performed. The accessions were studied for several karyotypic characteristics, including long and short arm length, by which the total length of the chromosomes, long arm to short arm and short arm to long arm, ratios were calculated. Analysis of variance of mitotic data in a factorial experimental design based on a completely randomized design, showed significant differences (p<0.01) between the studied accessions for all of the traits (p<0.01). Duncan tests were carried out in order to classify the accessions and their chromosomes. All of the sixteen accessions had 14 chromosome pairs, without any sat-chromosome and B-chromosome. The minimum total length of chromosomes belonged to the Yazd2 population and the maximum total length of chromosomes belonged to the Khuzestan1 accession. Most of the chromosomes were sub-metacentric based on Levan’s classification and karyotypic symmetry measurements showed that most of the accessions have asymmetric chromosomes.
    Keywords: Karyotypic asymmetric, Polyploid, Rosa damascene Mill
  • Elham Oghazian, Ghorbanali Asadi*, Hamid Hatami, Surur Khorramdel Page 36
    In order to find an approach for controlling hoary cress using gall mite (Aceria draba (Nal.) (Acari: Eriophyidae), various studies were conducted in three regions of Shirvan, northern Khorasan Province (Iran) during spring 2011. Preliminary studies that included collecting, identifying and screening bio-control agents for hoary cress were carried out. For this purpose, 40 plants (20 infected and 20 healthy) were transplanted to the pots. After establishment, the control plants were sprayed with an acaricide and others infested with the gall mite at three stages. At the end of the growing season, plant height, stem diameter, shoot fresh weight, shoot dry weight and seed number of the hoary cress were measured, accordingly. The host-range results showed that the mite did not feed from any of the plants except for hoary cress. The effect of gall mite on the vegetative and reproductive characteristics of hoary cress was significant (p≤0.01) and could reduce the seed number of hoary cress by 98% compared with the control. This mite was able to reduce the vegetative and reproductive organs and seed number of hoary cress.
    Keywords: Natural enemy, Biodiversity, Host, range, Invasive weed
  • Hossein Zare*, Alireza Koocheki, Mahdi Nassiri Mahallati, Parviz Rezvani Moghadam Page 47
    In order to evaluate the effects of biological fertilizers and crop rotation on yield and the yield components of wheat (Triticum aestivum L.), an experiment was conducted as a split-plot factorial arrangement based on a randomized complete block design, with three replications, in the field during the 2010-2011 growing season. Two crop rotations as alfalfa-wheat and fallow-wheat were assigned to the main plots. Two wheat varieties (Falat and Parsi) and biological fertilizer at four levels, including Nitroxin, Mycorrhizal fungi and Nitroxin+ Mycorrhizal together, and with a control were randomized in subplots. Growth indices, the number of tillers, yield and yield components and the grain glutenin content of wheat were recorded. Results showed that in the wheat-alfalfa rotation all studied traits except the harvest index increased. Parsi increased in plant height and grain yield more than Falat, but seed glutenin content in both varieties was the same. Biological fertilizers increased the leaf area index, dry matter accumulation and crop growth rate. Also, the impact of biological fertilizers on the chlorophyll meter reading, grain yield, grain number per spike and glutenin content of wheat were significant. In contrast, the effects of biological fertilizers on plant height, number of fertile tillers, dry matter yield and straw yield were not significant. The maximum yield was gained with 435 g m-2 in the alfalfa-wheat rotation, Parsi variety and Nitroxin+Mycorrhizal fertilizer.
    Keywords: Azotobacter, Crop rotation, Ecological agriculture, Glutenin, Mycrrhiza
  • Mohammad Khaledi*, Houman Liaghati, Elham Sadeghi Page 63
    Although developing countries have a good potential for establishing and expanding organic farming, most such countries are faced with a number of challenges to increasing organic acreages. In fact, farmers have been faced with many challenges when they wish to convert to organic. This paper aims to assess the factors affecting the conversion of tomato producers in Alborz Province to organic production. The statistical population constituted tomato producers in the 2010-2011 crop year. The collected data was analysed using a descriptive, statistical test and discriminant analysis. The results indicated that the average willingness of tomato farmers to organic product is low. They also indicated that familiarity with organic farm management, education, health issues and positive attitudes to environmental variables all have a positive and significant relationship and that age, and chemical fertilizer and pesticides variables have a negative and significance effect on willingness to convert to organic cultivation. The results indicate that, despite of most production methods and technologies, economic factors alone are not the main factor in the adoption and diffusion of organic practices. Thus, for developing organic farming the role of other factors like awareness and information, personal attitudes and interest, technical, technological and managerial skills, social issues, institutional factors like law, regulations, markets and government support must be taken into consideration by government and policymakers.
    Keywords: Organic farming, Conversion process, Tomato producers, Alborz province
  • Sajjad Rahimi Moghaddam, Reza Deihimfard*, Saeid Soufizadeh, Jafar Kambouzia, Farhad Nazariyan Firuzabadi, Hamed Eyni Nargeseh Page 72
    In order to investigate the impact of the sowing date on yield, yield components and physiological growth indices of grain maize (Zea mays L.) cultivars, a field experiment was conducted at the Faculty of Agriculture of the University of Lorestan in 2011 as a randomized complete block design with factorial arrangement of treatments and three replications. Treatments consisted of two sowing dates (21st May and 13th June) and six maize cultivars, namely T.V.C.767 and S.C.704 from a late maturing group, cultivars T N.S640 and Maxima from a mid maturing group, and cultivars Koppany and D.C.370 from early maturing group. Results indicated that the main effects of the experimental factors were statistically significant in terms of 1000-kernel weight, number of kernels per ear, number of kernels per row, number of rows per ear and harvest index. The interaction between sowing date and cultivar was only significant in the case of biological and grain yields, ear length and plant height. In the first sowing date the highest and lowest grain yields belonged to cultivars S.C.704 and D.C370 (12.7 and 7.5 t ha-1, respectively). In the second sowing date, N.S.640 from mid maturing group was ranked first in this regard (13.37 t ha-1). Higher grain yield in S.C704 and N.S640 compared to other cultivars, could be attributed to their higher leaf area index, leaf area index duration and crop growth rate. In total, planting late maturing group cultivars is not recommended for the second sowing date.
    Keywords: Corn cultivars, Planting date, Growth analysis
  • Maryam Rostaei, Seyfollah Fallah* Page 84
    The appropriate concentration of micronutrients is not only necessary for normal growth and yield of plants, but also for the growth and health of animals and humans in the food chain. So, in order to evaluate the effects of chemical fertilizers and organic manure, and their combinations, on micronutrient concentration and uptake of fenugreek (Trigonella foenum-graecum) -black cumin (Nigella sativa L.) under different planting patterns, a factorial experiment was conducted in a randomized complete block design with three replications at Shahrekord University research farm in 2013. Five planting patterns were used, namely sole cropping of fenugreek, sole cropping of black cumin, fenugreek: black cumin (2:1), fenugreek: black cumin (1:1) and fenugreek: black cumin (1:2); three fertilization sources consisting of chemical fertilizer, broiler litter and integrated fertilizer (chemical fertilizer: broiler litter) were evaluated. The results showed that micronutrient concentrations were as follows: iron, zinc and manganese concentration of black cumin > fenugreek and copper concentration of black cumin < fenugreek. Under chemical fertilizer application, intercropping only increased the zinc and manganese concentration in black cumin. Black cumin/fenugreek (1:2) treated with integrated fertilizer and black cumin/fenugreek (2:1) under broiler litter had the highest uptakes of iron and zinc (242 and 269 g ha-1), respectively. However, the highest uptakes of manganese and copper resulted from sole cropping of black cumin and sole cropping of fenugreek, respectively. Overall, it can be stated that the use of intercropping treated with organic manure is an appropriate strategy for increasing the uptake efficiency of some nutrients in calcareous soils.
    Keywords: Intercropping, Iron, Copper, Manganese, Zinc
  • Homan Abbasi, Majid Aghaalikhani*, Javad Hamzei Page 102
    In order to study the effect of black plastic mulch and bio-fertilizers on weed biomass and yield of naked-seed pumpkin under different irrigation regimes, a field experiment was conducted at the research station of Bu-Ali Sina University (Hamedan region of Iran). The experiment was carried out in a randomized complete block design with a split-factorial arrangement of treatments and three replications. The main plots included two irrigation intervals (7 and 12 days), and the subplots included covered with black plastic and un-matched, and four fertilizer regimes (25% chemical fertilizers + bio-fertilizers, 50% chemical + bio-fertilizers, 75% chemical + bio-fertilizers and 100% chemical fertilizers). Different traits including the seed yield and yield components of naked-seed pumpkin, total biomass of all weed species and weed density were investigated. Also leaf, stem, inflorescence and plant weight of redroot pigweed as a dominant weed species were all measured. Results indicated that seed yield and components were affected by a three-way interaction of factors. The highest seed yield (1559 kg ha-1) was obtained with a 12-day irrigation interval, using black plastic mulch and application supplying 75% of plant requirements from chemical sources + bio-fertilizers. This treatment led to a 67% increment compared to a 7-day irrigation interval in un-mulched plots which received 100% of plant requirements from chemical sources. Using mulch at a 12-day irrigation interval and reduced chemical fertilizers replaced by bio-fertilizers led to a considerable reduction in total weed biomass. In general, a 12-day irrigation interval, using black plastic mulch and the application of 75% of plant requirements from chemical sources + bio-fertilizers is recommended. Under the circumstances of this treatment, chemical fertilizer could be decreased by 25% and weeds controlled non-chemically and a high seed yield could be produced with lower water input.
    Keywords: Mulch, Irrigation interval, Nitroxin, Naked, seed pumpkin
  • Mahrokh Bolandi*, Ahmad Tobeh, Mohammadtaghi Alebrahim, Abdolghayum Gholipouri, Marefat Ghasemi Page 114
    Recently, the planting of narrow lead cover crops has had a noteworthy effect in reducing the use of herbicides. This experiment was carried out during 2011-2012 at the Natural Resources research station in Samian (Ardabil Province) as a factorial study in a randomized complete block design with 3 replications. The first factor included three types of cover crops, rye (Secale cereal), barley (Hordeum vulgare) and wheat (Triticum aestivum) with two controls: (1) without cover crops, with complete weeding and (2) without cover crops and without weeding. The second factor involved management at two levels (live mulch and non-living mulch) and the third factor was with two levels of cover crop planting date (synchronic with planting sunflower and 45 days after planting sunflower). Results showed that the effect of cover crops was significant on sunflower seed yield, protein percent and yield, shoot dry weight, head dry weight and height. The highest seed yield was obtained at control 1 (4053.3 kg ha-1) and in wheat and rye cover crop traits were 3916.7 and 3798.3 kg ha-1, respectively. The highest protein (42.51%) and protein yield percentages (1.69 t ha-1) were observed in control 1 (without cover crops, with complete weeding). Also, the maximum height (173.73 cm) was related to synchronic planting of cover crops with sunflower. The highest single seed weight mean was observed in live mulch management in synchronic planting (0.087 g m-2) and in dead mulch management at 45 days after planting (0.089 g m-2). The interaction of cover crops and planting date had significant effects on weed density and dry weight so that the minimum density and total dry weight of weeds were observed in the cover crops of rye, wheat, barley respectively and at the same planting date. The maximum density and dry weight of weeds were observed in control 2 (without cover crop, without weeding).
    Keywords: Natural enemy, Barley, Non, living mulch, Live mulch, Rye, Wheat