فهرست مطالب

رشد و یادگیری حرکتی - ورزشی - پیاپی 20 (تابستان 1394)
  • پیاپی 20 (تابستان 1394)
  • تاریخ انتشار: 1394/04/11
  • تعداد عناوین: 8
|
  • بنیامین قلیچ پور، مهدی شهبازی، فضل الله باقرزاده صفحات 139-151
    هدف از این پژوهش، بررسی اجرای طرح ملی طناورز بر تعادل ایستا و پویای دانش آموزان بود. پژوهش حاضر با دو گروه تجربی و کنترل همراه با طرح پیش آزمون- پس آزمون روی دانش آموزان پسر پایه چهارم ابتدایی در سال 91–1390در شهر بهارستان (منطقه ای در رباط کریم تهران) انجام گرفت. به این منظور، 60 آزمودنی به صورت نمونه گیری مرحله ای از جامعه دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی مدارس شهر بهارستان تهران انتخاب و به تعداد برابر به دو گروه تقسیم شدند. دانش آموزان گروه تجربی به مدت 10 هفته و هفته ای 3 جلسه به مدت 50 دقیقه برنامه منتخب طناب زنی را اجرا کردند. داده های حاصل پس از سنجش نرمال بودن از طریق آزمون K-S با استفاده از آزمون آماری t مستقل و وابسته در سطح معناداری 05/0P< تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان دهنده پیشرفت معنادار در گروه تجربی برای هر دو آزمون تعادل ایستا (019/0= P) و پویا (05/0= P) بود. همچنین میانگین نمره پس آزمون تعادل پویا در گروه تجربی به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل (041/0= P) بود، ولی چنین تفاوتی در نتایج آزمون تعادل ایستا بین دو گروه کنترل دیده نشد (225/0=P). براساس نتایج به دست آمده، برنامه تمرینی طرح طناورز موجب پیشرفت تعادل دانش آموزان شد، ازاین رو این تحقیق اجرای طرح طناورز در مدارس کشور را مفید ارزیابی می کند.
    کلیدواژگان: ابتدایی، تعادل ایستا، تعادل پویا، دانش آموزان، طناب زنی
  • محمدحسین قهرمانی، محمد علی پشارت، مهدی سهرابی صفحات 153-169
    هدف اصلی تحقیق حاضر بررسی ویژگی های تکانش گری بازیکنان پست های مختلف فوتبال با توجه به دیدگاه گرایش غالب بود. به این منظور 40 فوتبالیست از لیگ دسته یک کشور با میانگین سنی 9/3±65/28 سال در پست های مختلف فوتبال در این تحقیق شرکت کردند. برای اندازه گیری ویژگی های تکانش گری شرکت کننده ها از مقیاس تکانش گری بارت (BIS-11) و آزمون عملکرد مداوم (CPT) استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد که دروازه بانان و مدافعان نسبت به بازیکنان میانی و مهاجمان در متغیرهای شناختی و حرکتی از عامل های تکانش گری و تعداد تشخیص نادرست از آیتم های آزمون عملکرد مداوم، مقادیر بیشتری را به دست آوردند (389/0 Partial η2 =، 228/0wilks Lambda، 001/0=P، 126/3 =(9،82)F). براساس نتایج این تحقیق می توان گفت تکانش گری یکی از تبیین کننده های اصلی گرایش بازیکنان به پست های مختلف فوتبال در کنار متغیرهای مرتبط دیگر است.
    کلیدواژگان: استعدادیابی، بازیکنان فوتبال، تکانش گری، عملکرد مداوم، گرایش غالب
  • فرناز ترابی، آذر آقایاری، سهیل دشت آبادی صفحات 171-185
    هدف از پژوهش حاضر، تاثیر یک دوره آموزش مهارت های پایه شنا بر مهارت های حرکتی درشت کودکان پسر اوتیسمی 7 تا 11 سال بود. بدین منظور 20 کودک اوتیسمی با میانگین ± انحراف استاندارد سن 05/1±3/10 سال و شاخص توده بدن 76/1±9/18 کیلوگرم بر متر مربع به صورت تصادفی به دو گروه ده نفری تجربی و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل گرم کردن با حرکات کششی، آموزش و تمرین استاندارد شنا و حرکات توپی در خارج و داخل آب به مدت شش هفته در گروه تجربی اجرا شد. گروه کنترل نیز به فعالیت های معمول می پرداختند. در آغاز و پایان پژوهش از هر دو گروه آزمون بهره حرکتی درشت اولریخ 2 به عمل آمد. یافته های پژوهش نشان داد، برنامه تمرینی منتخب بر بهبود هر سه گروه مهارت های دستکاری (40 درصد)، مهارت های جابه جایی (31 درصد) و پایه (35 درصد) تاثیر معناداری داشته است (05/0P<). در همین راستا نیز تفاوت تغییرات پیش تا پس آزمون هر سه مهارت بین دو گروه معنادار است (05/0P<).
    در نهایت به نظر می رسد تمرینات شنا با تکیه بر مهارت های دستکاری و جابه جایی قادر است آثار مفیدی بر توانایی های حرکتی کودکان دچار اختلال اوتیسم داشته باشد.
    کلیدواژگان: آزمون اولریخ، بهره حرکتی درشت، تمرین شنا، کودکان اوتیسمی، مهارت های پایه
  • مریم پروین، احمدرضا موحدی، سالار فرامرزی صفحات 187-201
    در تحقیق حاضر تاثیر بازی های کودکانه جسمانی بر میزان کمرویی دانش آموزان دختر دبستانی بررسی شد. شرکت کنندگان 33 دانش آموز دختر 9 تا 11 سال بودند که تصادفی به دو گروه تجربی (18 نفر) و کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی بازی های منتخب کودکانه جسمانی را به مدت 8 هفته، هفته ای دو جلسه انجام دادند و گروه کنترل هیچ بازی جسمانی را تجربه نکردند. کمرویی، قبل و بعد از مداخله پژوهشی اندازه گیری شد. برای اندازه گیری کمرویی از پرسشنامه کمرویی کودکان کروزیر (1995) و برای تحلیل داده ها از آزمون آماری t استفاده شد. نتایج نشان داد بازی های کودکانه جسمانی به بهبود معنادار در میزان کمرویی شرکت کنندگان گروه تجربی منجر شد ((P<. 001درحالی که تغییری در نمره کمرویی شرکت کنندگان گروه کنترل در طول دوره پژوهشی مشاهده نشد. یافته های پژوهش حاضر به دست اندرکاران تعلیم و تربیت یادآوری می کند که از بازی های کودکانه جسمانی می توان به عنوان روش مداخله مناسب برای بهبود کمرویی کودکان دبستانی استفاده کرد.
    کلیدواژگان: بازی، بهبود، خجالت، دبستان، کودکان
  • حمیده جهانبخش، پروانه شفیع نیا، سیده ناهید شتاب بوشهری صفحات 203-216
    بازخورد هنجاری نوعی بازخورد است که در آن اطلاعاتی در مورد عملکرد فرد در مقایسه با دیگر همسالان، به صورت غیرواقعی (مثبت یا منفی) ارائه می شود. این تحقیق، با هدف تعیین تاثیر بازخورد هنجاری بر یادگیری مهارت هدف گیری پرتابی کودکان 9 تا 11 ساله شهر اهواز انجام گرفت. به این منظور 90 کودک راست دست به روش دردسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و براساس سن، قد، وزن، طول دست، طول بازو و نمره های پیش آزمون به سه گروه 30 نفری بازخورد هنجاری مثبت، منفی و کنترل تقسیم شدند. مرحله اکتساب، شامل شش بلوک ده کوششی بود. در این مرحله هر سه گروه بعد از هر کوشش بازخورد حقیقی و گروه های مثبت و منفی علاوه بر این، در پایان هر بلوک بازخورد هنجاری دریافت می کردند. آزمون انتقال و یادداری به دو صورت بلافاصله و تاخیری بعد از مرحله اکتساب انجام گرفت. بعد از بررسی داده ها و همگنی واریانس ها، داده ها به روش تحلیل واریانس یکراهه با اندازه گیری مکرر، تحلیل واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی تحلیل شد (05/0P ≤). در هر سه مرحله بین گروه ها تفاوت معناداری مشاهده شد و گروه بازخورد هنجاری مثبت عملکرد بهتری داشت (001/0=P). یافته ها نشان می دهد بازخورد هنجاری مثبت اثر تسهیل کننده در یادگیری حرکتی دارد.
    کلیدواژگان: بازخورد هنجاری، پرتابی، کودکان، مهارت هدف گیری، یادگیری
  • حجت الله امینی، علی اکبر جابری مقدم صفحات 217-238
    هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیرات احتمالی تمرینات ژیمناستیک بر برخی ویژگی های عصب روان شناختی در کودکان پسر 8 تا 10 ساله دچار اختلال هماهنگی رشدی شهر تهران بود. 34 کودک 10-8 ساله دچار اختلال هماهنگی رشدی که در سال 1392 به کلینیک های کاردرمانی و توانبخشی شهر تهران مراجعه کرده بودند، به صورت در دسترس و هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (19 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. به منظور غربالگری، از پرسشنامه اختلال هماهنگی رشدی و آزمون هوش ریون استفاده شد. همچنین به منظور ارزیابی متغیرهای وابسته از پرسشنامه عصب روان شناختی کانرز استفاده شد. گروه آزمایش برنامه حرکتی مداخله ای ژیمناستیک را به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته، هر جلسه 45 دقیقه) دریافت کردند. تجزیه وتحلیل آماری با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیره در سطح معناداری 05/0≤P با کمک نرم افزار SPSS 16 انجام گرفت. یافته های تحقیق نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری در تمامی متغیرهای کارکردهای اجرایی (001/0P≤، a492.454F=) و حسی – حرکتی (001/0P≤، a285.693F=) مشاهده شد. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که برنامه تمرینی ژیمناستیک می تواند بر بهبود بر ویژگی های عصب روان شناختی کودکان دچار اختلال هماهنگی رشدی موثر باشد.
    کلیدواژگان: اختلال هماهنگی، ژیمناستیک، عصب روان شناختی، کارکرد اجرایی، کارکرد حسی، حرکتی
  • مهرزاد خارستانی، مجتبی اسماعیلی آبدر، احمد قطبی ورزنه صفحات 239-251
    هدف تحقیق حاضر، بررسی تاثیر روش های گوناگون تصویرسازی بر اجرای مهارت های فوتبالیست های 7 تا 10 ساله بود. 45 کودک با میانگین سنی 13/1 ± 44/8 سال و توانایی تصویرسازی یکسان انتخاب شدند و تصادفی در سه گروه 15 نفری قرار گرفتند. پروتکل تمرینی، سه جلسه در هفته به مدت شش هفته صورت گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد بین گروه های مختلف تصویرسازی در مرحله اکتساب (001/0=P) و یادداری (002/0=P) تفاوت معنا داری وجود دارد. نتایج آزمون پیگردی توکی در مرحله اکتساب نشان داد که بین گروه تصویرسازی خاص شناختی و گروه تصویرسازی عمومی شناختی تفاوت معناداری (53/0=P) وجود ندارد، ولی بین گروه تصویرسازی خاص شناختی و تصویرسازی سنتی (006/0=P) و گروه تصویرسازی عمومی شناختی و تصویرسازی سنتی (03/0=P) تفاوت معنا داری مشاهده شد. در مرحله یادداری نتایج آزمون پیگردی توکی تفاوت معنا داری را بین گروه های تصویرسازی ذهنی خاص شناختی و تصویرسازی ذهنی سنتی (002/0 P=)، گروه تصویرسازی ذهنی خاص شناختی و تصویرسازی ذهنی عمومی شناختی (037/0 P=) و گروه تصویرسازی عمومی شناختی و تصویرسازی سنتی (001/0 P=) نشان داد. با توجه به یافته های این پژوهش، نقش تصویرسازی خاص شناختی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است و استفاده از آن به آموزشگران و مربیان فوتبال توصیه می شود.
    کلیدواژگان: تصویرسازی خاص، تصویرسازی ذهنی، تصویرسازی شناختی، تصویرسازی عمومی، مهارت های فوتبال
  • محسن پورمنتی، حسن غرایاق زندی، الهه عرب عامری صفحات 253-268
    در رقابت های ورزشی، استرس امری طبیعی است و ورزشکاری می تواند اجرای سطح بالایی به نمایش بگذارد و پیروز شود که قدرت مقابله با استرس را داشته باشد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی روایی و پایایی پرسشنامه سبک مقابله برای ورزشکاران انشل و کایسیدیس بود. به این منظور نخست پرسشنامه طی چند مرحله ترجمه شد و سپس برای تعیین روایی محتوا براساس معیارهای نسبت روایی محتوا و شاخص روایی محتوا، پرسشنامه ترجمه شده به هفت متخصص روان شناسی ورزشی داده شد. روایی محتوا از نظر متخصصان قابل پذیرش بود. سپس برای بررسی روایی سازه، پرسشنامه به 425 ورزشکار با سطوح متفاوت مهارتی در رشته های تیمی و انفرادی داده شد و با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی داده ها تحلیل شدند. نتایج تحلیل عاملی تاییدی حاکی از برازش مناسب داده ها با مدل بود (67/1=X2/df، 945/0=CFI، 927/0=NFI، 048/0=RMSEA). از آلفای کرونباخ نیز برای به دست آوردن همسانی درونی زیرمقیاس ها استفاده شد. ضریب آلفای کرونباخ برای زیرمقیاس سبک گرایشی 763/0 و برای سبک اجتنابی 814/0 بود که نشان دهنده پایایی مناسب پرسشنامه است. براساس این نتایج می توان گفت که پرسشنامه سبک مقابله برای ورزشکاران، ابزاری مناسب برای پژوهش های ایرانی در زمینه استرس ورزشی و روش های مقابله با آن است.
    کلیدواژگان: استرس ورزشی، تحلیل عاملی، روایی سازه، مقابله با استرس، همسانی درونی
|
  • Benyamin Ghelichpoor, Mehdi Shahbazi, Fazlolah Bagherzadeh Pages 139-151
    The aim of this study was to investigate national jump roping plan on static and dynamic balance of students. In this study، pretest and posttest were used with two experimental and control groups for male students of fourth grade of elementary school in 2011-2012 in Baharestan city (a region in Robat Karim، Tehran). For this purpose، 60 students were selected from students of fourth grade of elementary schools in Baharestan city using multistage sampling method and were equally divided into two groups. Experimental group implemented the selected jump roping program 3 sessions a week (each session 50 min.) for 10 weeks. K–S test was used to check data normality. Independent and dependent t tests were used to analyze the data (P˂0. 05). The results indicated a significant improvement in the experimental group for both static (P=0. 019) and dynamic (P=0. 005) balance tests. Also، the mean score of dynamic balance posttest was significantly more in the experimental group than control group (P=0. 041) but such difference was not observed in the result of static balance test between the two groups (P=0. 225). Based on these results، jump roping plan improved the balance of students. So this study considered the jump roping plan to be useful at schools.
    Keywords: dynamic balance, jump roping, primary, static balance, students
  • Mohammad Hosein Ghahramani, Mohammad Ali Besharat, Mehdi Sohrabi Pages 153-169
    The aim of this study was to investigate impulsiveness features of soccer players in different positions according to the mastery orientation approach. For this purpose، 40 soccer players in Iran first division league with mean age of 28. 65±3. 9 years in different positions participated in this study. To measure impulsiveness features، Barratt Impulsiveness Scale (BIS-11) and Continuous Performance Test (CPT) were used. Multivariate analysis of variance results indicated that goalkeepers and defenders achieved higher scores in cognitive and motor variables of impulsiveness factors and in misdiagnosis of continuous performance test items than the middle players and offenders (F(9،82) =3. 126، P=0. 001، Wilks Lambda 0. 228، partial η2=0. 389). Based on these results، it can be stated that impulsiveness is one of the main explanatory factors of players'' tendency towards different soccer positions along with other relevant variables.
    Keywords: continuous performance, impulsiveness, mastery orientation, soccer players, talent identification
  • Farnaz Torabi, Azar Aghayari, Sohayl Dashtabadi Pages 171-185
    The aim of this study was to investigate the effect of basic swimming skills training on gross motor skills in male autistic children (7-11 years old). For this purpose، 20 autistic children (mean + SD age: 10. 3±1. 05 yr and BMI: 18. 9±1. 76 kg/m2) were randomly divided into two groups of experimental and control (each group 10 subjects). The training protocol of the experimental group was implemented for 6 weeks containing warm-up with stretching exercises، standard swimming instruction and training and ball movements inside and outside water. The control group was engaged in their routine activities. At the beginning and at the end of the study، the second edition of Test of Gross Motor Development (TGMD-2) (Ulrich، 2000) was applied for both groups. Findings showed that the manipulation skills (%40)، locomotion skills (%31) and gross skills (%35) improved significantly after the selected training protocol (P<0. 05). Accordingly، the differences between the two groups in changes of pretest and posttest of the three skills were significant (P<0. 05). Finally، it seems that swimming training with an emphasis on manipulation and locomotion skills can have beneficial effects on motor abilities of children with autism.
    Keywords: autistic children, basic skills, gross motor development, swimming training, Ulrich test
  • Maryam Parvin, Ahmadreza Movahedi, Salar Faramarzi Pages 187-201
    The present study examined the effect of juvenile physical plays on shyness of female primary school students. Participants were 33 female students aged between 9 and 11 who were randomly divided into experimental (n=18) and control (n=15) groups. The experimental group participated in selected juvenile physical plays for 8 weeks، 2 sessions per week while the participants of the control group did not take part in any physical plays. Shyness of the participants was measured before and after the intervention. Children''s Shyness Questionnaire (CSQ) (Crozier، 1995) was used to measure shyness. t test was applied for data analysis. Results showed that juvenile physical plays significantly improved shyness of the experimental group (P˂0. 001) while no changes were observed in the shyness score of the control group. The findings suggested that officials of education should use juvenile physical plays as a proper intervention to improve shyness of elementary schools students
    Keywords: children, improvement, play, primary school, shyness
  • Hamide Jahanbakhsh, Parvane Shafienaya, Seyede Nahid Shetab Booshehri Pages 203-216
    Normative feedback is a kind of feedback which involves information about an individual''s performance in comparison with other peers unrealistically (positive or negative). The aim of the present study was to determine the effect of normative feedback on throwing aiming task learning in children aged between 9 and 11 in Ahvaz city. For this purpose، 90 right-handed children were selected with convenience method as the statistical sample and were divided into three groups (each group 30 subjects) of positive normative feedback، negative normative feedback and control based on their age، height، weight، hand length، arm length and pretest scores. Acquisition phase included 6 blocks of 10 trials. In this phase، all groups received real feedback after each trial and positive and negative normative groups received normative feedback after each block in addition to real feedback. The transfer and retention tests were carried out immediately and after (delayed) the acquisition phase respectively. After checking the data normality and homogeneity of variances، data were analyzed with one-way ANOVA with repeated measures، one-way analysis of variance، and Bonferroni post hoc test (P≤0. 05). There were significant differences in all three phases among the three groups and positive normative feedback group showed better performance (P=0. 001). The findings showed that positive normative feedback had a facilitating effect on motor learning.
    Keywords: aiming task, children, learning, normative feedback, throwing
  • Hojat Amini, Ali Akbar Jaberi Mogadam Pages 217-238
    The aim of this study was to investigate the possible effects of gymnastics training on some neuropsychological functioning in male children with developmental coordination disorder aged between 8 and 10 in Tehran city. 34 children with developmental coordination disorder who aged between 8 and 10 and had referred to the clinics of occupational therapy and rehabilitation in Tehran in 2013 were selected using convenience and purposive sampling method and were randomly divided into experimental (n=19) and control (n=15) groups. For screening، Developmental Coordination Disorder Questionnaire and Raven''s progressive matrices test were used. The dependent variables were assessed by Neuropsychological Conner Questionnaire. The experimental group received an 8-week (3 sessions per week، each session 45 min.) locomotor intervention of gymnastics protocol. Statistical analysis was performed using multivariate covariance analysis at P≥0. 05 with SPSS16 software. The findings showed significant differences between control and experimental groups in all variables of executive functions (P≤0. 001، F= 492. 454a) and sensory – motor function (P≤0. 001، F=285. 693a). Accordingly، it can be concluded that gymnastics training can improve neuropsychological functioning in children with developmental coordination disorder.
    Keywords: developmental coordination disorder, executive function, gymnastics, neuropsychological, sensory, motor function
  • Mehrzad Kharestani, Mojtaba Esmaeeli Abdar, Ahmad Ghotbi Varzaneh Pages 239-251
    The aim of the present study was to examine the effect of different types of imagery on the skills performance of 7-10-year-old soccer players. 45 children (mean age 8. 44±1. 13 year) with similar imagery abilitywere selected and randomly assigned to three groups (each group 15 subjects). The training protocol was performed three sessions a week for 6 weeks. Data analysis indicated a significant difference between the groups in acquisition (P=0. 001) and retention (P=0. 002) phases. The results of Tukey post hoc test in the acquisition phase indicated no significant differences between cognitive specific imagery group and cognitive general imagery group (P=0. 53) but there were significant differences between cognitive specific imagery group and traditional imagery group (P=0. 006) and also between cognitive general imagery group and traditional imagery group (P=0. 03). Also، in the retention phase، the results of Tukey post hoc test indicated significant differences between cognitive specific mental imagery group and traditional mental imagery group (P=0. 002)، between cognitive specific mental imagery group and cognitive general mental imagery group (P=0. 037) and between cognitive general imagery group and traditional imagery group (P=0. 001). With regard to the findings، the role of the cognitive specific imagery was in the center of attention more than before and soccer instructors and coaches are recommended to use this type of imagery.
    Keywords: cognitive imagery, general imagery, mental imagery, soccer skills, specific imagery
  • Mohsen Purmenati, Hassan Gharayagh Zandi, Elahe Arab Ameri, Arab Ameri Pages 253-268
    Stress is a natural phenomenon in sport competitions. An athlete may maintain good performance and achieve success when he can deal with stress. The present study aimed at examining the validity and reliability of Anshel and Kaissidis’s Coping Style Inventory for athletes. To this end، this questionnaire was translated into Persian in several stages and sent to 7 sports psychologists to examine its content validity based on the criteria of content validity index and ratio. These experts approved the content validity of the Persian version. Subsequently، the questionnaire was distributed among 425 athletes with different skill levels in both team and individual sports. The data were analyzed using confirmatory factor analysis. The results showed good fit of the data to the model (RMSEA=0. 048، NFI=0. 927، CFI=0. 945، X2/df=1. 67). The internal consistency of the subscales was examined using Cronbach’s alpha formula. The alpha coefficients were found to be 0. 763 and 0. 814 for the subscales of approach style and avoidance style، respectively، which indicated good reliability of the scale. It can be concluded that Coping Style Inventory for athletes was an appropriate instrument to study sports stress and coping strategies in Iranian samples.
    Keywords: construct validity, coping style, factor analysis, internal consistency, sports stress