فهرست مطالب

آسیب شناسی گفتار و زبان - سال یکم شماره 4 (تابستان 1393)
  • سال یکم شماره 4 (تابستان 1393)
  • تاریخ انتشار: 1394/06/28
  • تعداد عناوین: 8
|
  • عاطفه موذنی، میثم شفیعی، احسان محمدخانی صفحات 8-17

    هدف
    در راستای اهمیت مستندسازی اثرات مداخلات درمانی در حیطه اختلال لکنت، این نکته اهمیت دارد که تاثیرات مشارکت در گروه های حمایتی مشخص شود؛ بنابراین، با توجه به ضرورت ثبت اطلاعات مرتبط با عوامل موثر بر درمان براساس گفتاردرمانی مبتنی بر شواهد، هدف مطالعه حاضر گردآوری اطلاعات جامعی در مورد تجربیات بزرگسالان دچار لکنت از گروه های حمایتی در کشور ایران و دستیابی به یک الگوی بومی است.
    روش بررسی
    در این مطالعه مقطعی-توصیفی، 60 فرد بزرگسال مبتلا به لکنت (37 مرد و 23 زن با میانگین سنی 26 سال) که عضو انجمن های لکنت در ایران بودند، به پرسشنامه ای که طی مراحل مختلفی تهیه شده بود، پاسخ دادند. روش نمونه گیری به صورت غیراحتمالی و دردسترس بود. درنهایت، تجزیه و تحلیل داده ها با نسخه 22 نرم افزار SPSS و با استفاده ازآماره های توصیفی انجام گرفت.
    یافته ها
    پاسخ دهندگان، برای ملاقات با افراد دیگری که مبتلا به لکنت بودند، برای اولین بار در گروه حمایتی شرکت کرده بودند و معمولا به دلیل گسترش روابط و نیز تمرین شیوه های درمانی، به حضور خود ادامه داده بودند. علاوه براین، گزارش شده است که مشارکت پاسخ دهندگان در گروه حمایتی، در نظر و طرزفکر آنها درباره آسیب شناسان گفتار و زبان تاثیر مثبت داشته و در بسیاری از موارد تمایل آنها را برای پیگیری درمان افزایش داده است.
    نتیجه گیری
    براساس یافته های این مطالعه، افراد مبتلا به لکنت معتقدند که از مشارکت در گروه حمایتی، تجربیات مفیدی در زمینه های مختلف کسب کرده اند.

    کلیدواژگان: لکنت، گروه حمایتی، الگوی بومی
  • رضا نیلی پور، عباس پورشهباز، زهرا سادات قریشی، عاطفه یوسفی صفحات 18-25

    هدف
    اختلال نامیدن به عنوان یکی از شایع ترین اختلال های زبانی در بیماران زبان پریش و آلزایمر محسوب می شود. آزمون تصویری نامیدن فارسی که در سال 1384 با الگوگیری از آزمون آرمسترانگ ساخته شد، تاکنون مورد استفاده محققان و درمانگران زبان فارسی قرار گرفته است. در مقاله حاضر اعتبار و روایی این آزمون براساس نتایج به دست آمده از بیماران مبتلا به زبان پریشی و آلزایمر گزارش شده است.
    روش بررسی
    در این مطالعه که از نوع توصیفی-تحلیلی و اعتبارسنجی است، 59 بیمار زبان پریش و 10 بیمار مبتلا به آلزایمر فارسی زبان با روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. به منظور بررسی اعتبار آزمون، ضریب همسانی درونی (آلفای کرونباخ) و ضریب پایایی آزمون-بازآزمون محاسبه شد. جهت بررسی روایی آزمون، همبستگی نمره این آزمون با خرده آزمون دیدن و نامیدن آزمون زبان پریشی فارسی محاسبه شد. همچنین، مقایسه عملکرد بیماران زبان پریش و آلزایمر در این آزمون به عنوان شاهد دیگری از روایی آزمون گزارش شد.
    یافته ها
    در بررسی اعتبار آزمون، ضریب همسانی درونی برابر96/ 0 و ضریب آزمون-بازآزمون 87 /0 به دست آمد (01/ 0>P). همبستگی نمره این آزمون با خرده آزمون دیدن و نامیدن آزمون زبان پریشی فارسی 58/ 0 به دست آمد (01/ 0>P). براساس یافته ها، بیماران آلزایمر در مقایسه با بیماران زبان پریش به طور معنی داری به راهنمایی معنایی بیشتر از راهنمایری آوایی پاسخ دادند.
    نتیجه گیری
    نتایج نشان داد آزمون تصویری نامیدن از ویژگی های روان سنجی مناسبی برای ارزیابی بالینی اختلال نامیدن در بیماران زبان پریش و آلزایمر برخوردار است. از سوی دیگر، یافته های مربوط به تفاوت عملکرد بیماران زبان پریش و آلزایمر، کارایی تمایز تشخیصی بر اساس نوع راهنمایی ارائه شده را تایید کرد.

    کلیدواژگان: آزمون تصویری نامیدن، زبان پریشی، آلزایمر، روان سنجی، زبان فارسی
  • ماری عطایی، تورج احمدی جویباری، مهدی میرزایی علویجه، ایوب ولدبیگی، عباس آقایی، فرزاد ویسی صفحات 26-33

    هدف
    لکنت اختلال پیچیده ای است که باعث ایجاد احساسات منفی از طرف گوینده و شنونده می شود. در این حالت، واکنش شنونده می تواند تاثیر قابل توجهی در درک شنونده از افراد مبتلا به لکنت داشته باشد. هدف مطالعه حاضر، تعیین عوامل زمینه ای مرتبط با قصد رفتاری برقراری ارتباط با افراد مبتلا به لکنت بود.
    روش بررسی
    پژوهش حاضر، پژوهشی توصیفی -مقطعی بود و در بین 240 نفر از دانش آموزان دبیرستانی شهر همدان براساس نمونه گیری طبقه بندی تصادفی صورت پذیرفت. اطلاعات زمینه ای و قصد رفتار با استفاده از پرسشنامه، به روش خودگزارش دهی جمع آوری گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نسخه 21 نرم افزار آماری SPSS و بهره گیری از آزمون های تی مستقل و آنوا (ANOVA) انجام گرفت.
    یافته ها
    میانگین نمره قصد رفتار برقراری ارتباط با افراد مبتلا به لکنت 76 /6 (دامنه صفر تا 15) با انحراف معیار 50/ 2 بود. جنسیت پسر، تحصیلات بالاتر والدین، دوزبانه بودن و زندگی در خانواده های پرجمعیت تر با قصد رفتاری ارتباط با افراد مبتلا به لکنت ارتباط داشت.
    نتیجه گیری
    نتایج مطالعه نشان داد که به طورکلی شرکت کنندگان %45 از حداکثر نمره قابل اکتساب برای قصد رفتاری برقراری ارتباط با افراد مبتلا به لکنت را کسب کرده اند. این امر نشان دهنده قصد رفتاری پایین دانش آموزان در برقراری ارتباط با افراد مبتلا به لکنت است.

    کلیدواژگان: لکنت، ارتباط، دانش آموز
  • عاطفه یوسفی، فریبا یادگاری، عنایت الله بخشی صفحات 34-41

    هدف
    تاکنون روش های متعددی در درمان آنومی مطرح شده که از آن جمله می توان به روش «تسهیل سازی حرکات بیانگر» (GES) اشاره نمود. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر این روش بر توانایی بازیابی اسامی در بیماران زبان پریش بود.
    روش بررسی
    آزمودنی های این پژوهش مداخله ای تک آزمودنی، با طرح ABA به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. خانم «ن.ض.» 69 ساله دچار زبان پریشی بروکا و آقای «ر.ب.» 48 ساله دچار زبان پریشی ورنیکه و با شدت متوسط بودند که به ترتیب خطاهای نامیدن آنها عمدتا از نوع واجی و معنایی بود. هر دو شرکت کننده فارسی زبان و راست دست بودند و فاقد مشکلات حرکتی و نقایص درک شنیداری شدید بودند. هر بیمار به مدت 10 جلسه تحت درمان با روش GES از طریق برنامه درمانی رایمر و همکاران قرارگرفت. تغییرات ایجادشده با استفاده از روش تحلیل چشمی، محاسبه اندازه اثر و شیب تغییرات برآورد گردید.
    یافته ها
    پس از دریافت مداخله، اندازه اثر و شیب تغییرات مربوط به درصد پاسخ های صحیح در تکلیف نامیدن در مواجهه برای کلمات آموزشی در خانم «ن.ض.» به ترتیب 9/ 3 و5/ 4 و در آقای «ر.ب.» 33/ 2 و27/ 6 بود. هر دو بیمار در توانایی نامیدن کلمات آموزشی پیشرفت داشتند و تعمیم بهبودی به کلمات کنترل نیز صورت گرفت. همچنین، نتایج هر دو بیمار یک هفته بعد از اتمام مداخله در سطح بالاتر از خط پایه حفظ شده بود.
    نتیجه گیری
    نتایج پژوهش حاضر همچون تحقیقات انجام شده پیشین در زبان های دیگر، کارامدی استفاده از حرکات بیانگر به همراه آموزش کلامی را در فرایند بازیابی کلمه در شرکت کنندگان با خطاهای واجی تایید نمود.

    کلیدواژگان: سکته مغزی، زبان پریشی، گفتاردرمانی، آنومی، حرکات بیانگر
  • زینب خوشحال، طاهره سیماشیرازی، بهروز محمودی بختیاری، عنایت الله بخشی صفحات 42-47

    هدف
    نتایج برخی از پژوهش ها نشان میدهد در روند رشد طبیعی زبان میان دختران و پسران تفاوت وجود دارد. هدف از این مطالعه، مقایسه توانایی صرف زمان فعل در دو گروه جنسی دختر و پسر شهر رشت است.
    روش بررسی
    پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی-تحلیلی بود. آزمودنی ها شامل 27 دختر و 28 پسر بودند که در دو گروه سنی 3 و 4 ساله مورد بررسی قرار گرفتند. شرکت کنندگان براساس روش نمونه گیری چند مرحله ای از مهدکودک های شهر رشت انتخاب شدند. به منظور ارزیابی صرف زمان فعل، از 8 تکلیف تکرار بلافاصله، تکمیل داستان، تکمیل جمله یک، تکمیل جمله دو، سوالی، دو گزینه ای، الگودهی یک و الگودهی دو استفاده شد. زمان های مورد بررسی عبارت بودند از ماضی ساده، ماضی نقلی، ماضی استمراری، ماضی بعید، مضارع اخباری و مضارع التزامی. نتایج پژوهش با استفاده از شاخص مرکزی میانگین، شاخص های پراکندگی شامل انحراف معیار و آزمون تی با دو گروه مستقل جنسی و با استفاده از نسخه 16 نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج آزمون تی با دو نمونه مستقل، حاکی از عدم تفاوت دو گروه جنسی است، حال آنکه بین میانگین پاسخ های دو گروه در روش های مختلف، تفاوت کمی وجود دارد. در روش «تکمیل جمله یک» و «سوالی» میانگین پسران بیشتر است، در روش «تکمیل داستان» میانگین ها برابر و در روش «تکمیل جمله دو»، «الگودهی یک و دو» میانگین دختران بیشتر است.
    نتیجه گیری
    در پاسخ به تکالیف صرف زمان فعل، بین نمرات دختران و پسران تفاوت معنی دار مشاهده نشد.

    کلیدواژگان: زبان، گفتار، کودکان پیش دبستانی
  • فاطمه سادات جعفری، احمد عابدی، سالار فرامرزی صفحات 48-55

    هدف
    پژوهش حاضر با هدف اثربخشی بازی های ادراکی-حرکتی بر مهارت های زبانی کودکان دچار اختلال هماهنگی رشد انجام گرفت.
    روش بررسی
    روش پژوهش این مطالعه، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بود و جامعه آماری آن را کلیه کودکان دختر پایه اول ابتدایی مبتلا به اختلال هماهنگی رشد شهر اصفهان در سال تحصیلی 93-1392 تشکیل می داد. به منظور انجام این پژوهش، 30 کودک دختر دارای اختلال هماهنگی رشد به شیوه نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب و با روش تصادفی، در دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزار مورد استفاده پژوهش، پرسشنامه های کانرز و (Q DCD) و مصاحبه بالینی بود. مداخلات مبتنی بر بازی های ادراکی-حرکتی به مدت 16 جلسه، روی گروه آزمایش صورت گرفت و داده های به دست آمده با روش تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج پژوهش حاضر نشان داد که مداخلات زودهنگام مبتنی بر بازی های ادراکی-حرکتی، مهارت های زبانی کودکان دچار اختلال هماهنگی رشد موثر است (001/ 0>P).
    نتیجه گیری
    تشخیص زودهنگام کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشد و انجام مداخلات مناسب مانند بازی های ادراکی-حرکتی، می تواند در درمان و پیشرفت مهارت های زبانی این کودکان موثر باشد.

    کلیدواژگان: اختلال هماهنگی رشد، بازی های ادراکی- حرکتی، مهارت های زبانی
  • پرویز شریفی درآمدی، مریم سیف نراقی، مهدیه رحمان پور، مرتضی شامحمدی، نسترن مسعودنیا صفحات 56-61

    هدف
    هدف از انجام این مطالعه مقایسه سطح اضطراب اجتماعی دانش آموزان دختر شنوا و ناشنوای 14-12 ساله بود.
    روش بررسی
    در این پژوهش کاربردی که به شیوه زمینه ای انجام پذیرفت، جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر شنوا و ناشنوای 14-12 ساله آموزش و پرورش منطقه 17 شهر تهران بود. حجم نمونه را 60 نفر شامل 30 دانش آموز دختر شنوا و 30 دانش آموز دختر ناشنوا تشکیل می داد و روش نمونه گیری در ابتدا، به صورت نمونه گیری تصادفی خوشه ای و سپس نمونه گیری دردسترس بود. برای جمع آوری داده ها از مقیاس اضطراب اجتماعی لایبوویتز برای کودکان و نوجوانان (LSAS–CA) استفاده گردید. تجزیه و تحلیل داده ها نیز با استفاده از نرم افزار SPSS صورت گرفت. از برآورد میانگین و انحراف استاندارد برای آمار توصیفی و از آزمون آماری تی مستقل برای تجزیه و تحلیل استنباطی استفاده شده است.
    یافته ها
    میانگین نمرات اضطراب اجتماعی، اضطراب عملکردی و اجتناب عملکردی دانش آموزان ناشنوا به طور معناداری (05/ 0>P) بالاتر از همسالان شنوای آنها بود، اما بین میانگین نمرات اجتناب اجتماعی دانش آموزان شنوا و ناشنوا تفاوت معناداری وجود نداشت.
    نتیجه گیری
    براساس یافته های پژوهش حاضر، به نظر می رسد دانش آموزان ناشنوا اضطراب اجتماعی، اضطراب عملکردی و اجتناب عملکردی بیشتری را نسبت به دانش آموزان ناشنوا تجربه کرده بودند. این موضوع اهمیت توجه به سلامت روان کودکان و نوجوانان ناشنوا را نشان می دهد.

    کلیدواژگان: اضطراب اجتماعی، دانش آموزان، دختر، شنوا، ناشنواا
  • مرتضی فرازی، فیروزه ساجدی صفحات 62-69

    هدف
    لکنت یک اختلال گفتاری است که در ابتدای زندگی، کمی پس از تکامل زبان به وقوع می پیوندد. لکنت از گسترده ترین اختلالات تکاملی است و کودکان مبتلا به لکنت، در فرایند عصبی دچار مشکلی هستند که زمینه ژنتیکی دارد و علائم آن درکودکی به صورت تولید گفتار منقطع با تلاش و در بیشتر موارد با شروع سریع همراه است. این اختلال اگر درکودکی درمان نشود، مقاوم می شود و مشکلات روانی، اجتماعی و آموزشی بسیاری ایجاد می کند. شواهدی از کارآزمایی های بالینی در حمایت از مداخله زودرس در سال های پیش دبستانی وجود دارد. هدف این مطالعه مروری، علت شناسی لکنت کودکان و ارائه راهکارهای مداخله زودرس برای درمان آنان است.
    روش بررسی
    برای انجام این مطالعه مروری، از سیستم جستجوی پایگاه های اطلاعاتی ای نظیر ایران داک، ساینس دایرکت، پاب مد، گوگل اسکولار، پروکوییست، و آشا بین سال های 2014-2000 با کلیدواژه های لکنت کودکان، مداخله زودرس ودرمان لکنت استفاده شد.
    یافته ها
    مطالعات فراتحلیلی نشان می دهد که احتمال بهبودی در کودکانی که مداخله زودرس را دریافت می کنند،7/7 برابر بیشتر است. مداخله زودرس توسط یک آسیب شناس گفتاری توصیه می شود. برخی کودکان مبتلا به لکنت بدون مداخله بهبود می یابند. با این وجود، تعداد این بهبودی ها مشخص نیست و پیش بینی این موضوع که در کدام کودک احتمال بهبودی طبیعی وجود دارد، ممکن نیست.
    نتیجه گیری
    بهترین نحوه برخورد با لکنت کودکان، پایش کودکان مبتلا به لکنت از نظر بهبودی طبیعی تا 1 سال قبل از شروع درمان است.

    کلیدواژگان: لکنت، کودکان، مداخله زودرس، درمان
|
  • Pages 8-17

    Objectives
    Due to the importance of documenting the effects of therapeutic interventions in the area of stuttering disorder، it is important to determine the effects of participation in support groups. Therefore، due to the necessity to record information related to factors influencing treatment in evidence-based speech therapy، the purpose of this study was to collect comprehensive information on the experiences of adults with stuttering from support groups in Iran and to achieve a native pattern.
    Materials and Methods
    In this cross-sectional study 60 adults with stuttering disorder (37 males and 23 females with age range of 26 years) participated and completed a questionaire. Respondents were members of the stuttering associations in Iran. The samples were collected through non-probability and convenient method. Finally، data analysis was performed using SPSS software version 22 with descriptive statistic.
    Results
    Response providers، participated in a support group to meet other people who stutter for the first time and usually due to the relationships that were developed and the technique which practiced،they continued their participation. They also reported that their participation in a support group had positive effective on their opinion about speech-language pathologists. And in many cases their willingness to pursue treatment has increased.
    Conclusion
    Findings of this study suggest that people with stuttering have obtained useful experience in various areas of their participation in a support group.

    Keywords: Stuttering, Support group, Evidence based practice
  • Pages 18-25

    Objectives
    Different patterns of word retrieval and naming deficits are observed among aphasics and Alzheimer patients in clinical settings. The Persian Object Picture Naming Battery (Nili Pour, 2005) as a clinical linguistic Battery to measure naming deficits in Persian speaking patients was first developed based on the format of Armstrong Naming Battery (Armstrong, 1996) and has been used by clinicians for some time. In this paper we report on measures of reliability and validity of this battery based on the results obtained from Persian speaking aphasic and Alzheimer patients.
    Materials And Methods
    In this descriptive analytic study, we are reporting on reliability and validity of object Picture Naming Battery based on the data taken from 59 aphasics and 10 Alzheimer patients referred to different clinics. The validity of this battery is reported based on internal consistency and the test retest results. The reliability of the battery and the subtests were also measured. The differential diagnosis of aphasic and Alzheimer patients to different patterns of naming is also reported as another evidence of validity of the battery.
    Results
    Based on the results, the internal consistency of the test was 0.96 and the test re-test correlation coefficient was 0.87 (P>0.01). The correlation between the scores of this battery and naming sub-test of Persian Aphasia Battery (PAB) was 0.58 (P>0.01). Based on the results, Alzheimer patients’ responses to semantic cueing was significantly better than semantic cueing as compared to aphasic patients.
    Conclusion
    The overall results indicate that Persian Picture Naming Battery has appropriate validity and reliability as a clinical tool to measure naming deficits in Persian speaking aphasic and Alzheimer patients. It can also differentiate different patterns of naming deficits in aphasics and Alzheimer patients using phonological and semantic cueing.

    Keywords: Child, Cerebral palsy, Handling, Occupational therapy
  • Pages 26-33

    Objectives
    Stuttering is a complicated disorder which results in negative sensation to both speaker and hearer; reaction of hearer can have a significant effect on their comprehension to individuals who stutter. The aim of the present study was to determine the underlying factors associated with behavioral intention communication with people stuttering.Methods & Materials: This cross-sectional study was conducted on 240 high school students in Hamedan city who were selected through stratified random sampling. Self-report questionnaires were used to collect field background data and behavior intention scale. Data were analyzed by SPSS software, version 21 using t-test, and ANOVA.
    Results
    The mean score of behavioral intention toward communication with people who stutter were 6.76±2.50 (range of 0 to 15). Boy biligual students living with more populated families and having parents with higher level of education showed higher score of behavior intention communication with people stuttering.
    Conclusion
    Our findings indicated that the subjects generally received 45% of scores for behavioral intention communication with people stuttering; this suggests the low behavioral intention communication with people stuttering.

    Keywords: Stuttering, Communication, Students
  • Pages 34-41

    Objectives
    Gestural facilitation of naming (GES) is one of the existing methods for treatment of anomia.The purpose of this study was to examine the effect of this treatment on word retrieval in patients with aphasia.Methods and Materials: This interventional single-subject study with ABA design was performed on two right-handed Persian-speaking aphasic patients who were selected using judgmental sampling method. Exclusion criteria were severe motor speech disorder and auditory comprehension impairments. N.Z with broca aphasia who had phonological problems and R.B with wernicke aphasia who suffered from semantic deficits, both with moderate aphasia participated in this study. Each patient was individually treated with GES protocol of Raymer and colleagues during 10 sessions. The obtained data were statistically analyzed by visual analysis, the calculation of effect size and the slope, trend and level changes.
    Results
    The amount of effect size and Linear Trend line of correct responses percentage of trained words in confrontational naming task after intervention in N.Z were, respectively 3.9 and 4.5 and in R.B were 2.33 and 6.27. Both patients had improvements in naming of trained words and control words. Improvements of two patients who were examined one week later were maintained at a higher level than baseline.
    Conclusion
    Results of the present study and also findings of previous researches in other languages confirmed the efficacy of verbal plus gestural training to improve word retrieval processing in the aphasic patients with phonological errors.

    Keywords: Stroke, Aphasia, Speech therapy, Anomia, Gestures
  • Pages 42-47

    Objective
    The results of some studies show that in natural growth of the language, there is a difference between boys and girls. The purpose of this study is to compare the ability of verb inflection in boys and girls of Rasht.Methods and Materials: This study was descriptive-analytical study. The participants included 27 girls and 28 boys who were in age group 3 and 4 years old. They were selected by multistage sampling method of Rasht kindergartens. 8 tasks were used for valuating verb tense inflection, includng: Two optional task,Question task, Sentence completion 1, Sentence completion 2, Immediate repetition, Modelling 1, Modeling 2, Story completion. The tenses that were evaluated included: past simple, present perfect, past continuous, past perfect, simple present, present subjunctive. The results of study were analyzed using central tendency including the mean, measures of variability including the standard deviation (or variance) and independent-samples T test with the use of SPSS 16.
    Results
    The results of independent-samples T test showed no significant difference between girls and boys, but there was little difference between mean scores of them. In Sentence completion 1 and Question, boys were better than girls. In story completion, they were the same and girls were better in Sentence completion 2, Modelling 1 and Modeling 2.
    Conclusion
    There was no significant difference between girls and boys in verb tense inflection tasks.

    Keywords: Language, Speech, Preschool children
  • Pages 48-55

    Objective
    Purpose of this research was to determine the effect of perceptual-motor games on Visual processing - Spatial in Children with developmental coordination disorder.Methods and Materials: Semi Experimental study with pre-test/post-test. Statistical population consisted of all first-grade girl with developmental coordination disorder in Isfahan in the 92-93 school year. In order to conduct this study 30 children with developmental coordination disorder daughter to a multistage random sampling method was selected and randomly assigned group of experimental and control (15 children in the experimental group and 15 children in the control group). Conner’s questionnaires and DCD questionnaires used in the study. Perceptual motor games-based intervention were tested for 16 sessions on Experimental group. The data obtained were analyzed using analysis of covariance.
    Results
    Perceptual motor games can improve language skills in children with Developmental coordination disorder (P<0.001).
    Conclusion
    Early detection and intervention for children with developmental coordination disorder can be effective in the treatment and progress of the children’s language skills.

    Keywords: Developmental coordination disorder, Perceptual motor games, Language skills
  • Pages 56-61

    Objective
    This study aimed to compare social anxiety level in deaf and hearing female students aged 12-14 years old.Methods and Materials: The present applied research was done with field study method. The statistical population consisted of hearing and deaf female adolescents aged 12-14 years old studying at District 17 of Tehran Education Department, Tehran, Iran. The sample size included 60 subjects (30 hearing female students and 30 deaf female students). At first, the sampling was done by cluster random and then the convenient method. The Leibowitz social anxiety scale for children and adolescents (LSAS–CA) was used for data collection. Then, the acquired data were analyzed with SPSS software. Descriptive statistics was done using the mean and standard deviation and inferential statistical by independent t test.
    Results
    The mean scores of social anxiety, functional anxiety, and functional avoidance of deaf students was significantly higher than those of the hearing students (P<0.05). However, there was no significant difference between scores of social avoidance in hearing and deaf students.
    Conclusion
    The results of this study reveal that deaf students experience social anxiety, functioanl anxiety, and functional avoidance more than hearing students. This issue highlights paying attention to mental health of deaf children and adolescents.

    Keywords: Social anxiety, Students, Girls, Hearing, Deaf
  • Pages 62-69

    Objectives
    Stuttering is a speech disorder that begins in early years of life, shortly after language development begins. It is one of the most prevalent developmental disorders. Children with stuttering have a problem with neural processing of speech that involve genetics. The symptom in childhood is interrupted speech production with effort and often with rapid onset. If stuttering is not treated in childhood,it becomes intract able and causes psychological, social and educational problems. There is evidence in support of early intervention during the pre-school years. The aim of this study was to review the stuttering in children in aspect of etiology and early interventions.
    Materials And Methods
    For conducting this study, some data based systems like Elsevier, Scopus, and Science direct were used. Studies were searched with key-words of children stuttering, early intervention, and treatment of stuttering since 2000 to 2014.
    Results
    Meta-analysis studies have showed that children who receive early intervention have 7.7 times more improvement of their stuttering. Early intervention is recommended by speech pathologist. Some children improve without intervention. However, the number of these recoveries is not clear, and it is not possible to predict which children will recover naturally.
    Conclusion
    The best approach in children with stuttering is monitoring them for signs of natural recovery for up to 1 year before beginning treatment.

    Keywords: Stuttering, Children, Early intervention, Treatment