فهرست مطالب

  • سال چهارم شماره 1 (بهار و تابستان 1394)
  • تاریخ انتشار: 1394/09/18
  • تعداد عناوین: 7
|
  • لعیا غلامی تهرانی، ندا علیاری شیره جینی* صفحات 1-8
    هدف
    در درمان لکنت، حفظ، انتقال و تعمیم الگوی روانی گفتار از مهمترین مراحل است و بهطور وسیعی بهعنوان چالشی در درمان لکنت میباشد. بسیاری از افراد لکنتی الگوی روانی گفتار را در کلینیک کسب مینند ولی در انتقال آن به محیطها و موقعیتهای جدید ناتوان هستند.
    روش کار
    مطالعه از نوع مداخلهای میباشد. 10 آزمودنی از میان مراجعین لکنتی شهر مشهد انتخاب شدند که الگوی روانی گفتار را در کلینیک به طور کامل کسب کرده بودند ولی در حفظ و تعمیم آن به محیطهای دیگر مشکل داشتند. دوره درمان شامل جلسه ارزیابی اولیه و 4 جلسه درمانی دو ساعته میباشد. در جلسه ارزیابی شدت لکنت مراجع با استفاده از آزمون SSI-3، تعداد هجاهای لکنتشده و همچنین موقعیتهای دشوار مراجع مشخص شد. محقق در طی 4 جلسه درمانی، مراجع را در موقعیتهایی که ازساده به دشوار طراحی شده بود همراهی نمود. در هر جلسه محقق استفاده از الگوی روانی گفتار را متذکر شده و موقعیتهایی که فرد از الگو استفاده کرده را یادداشت نمود. در پایان هر جلسه، مکالمه آخر بهمنظور محاسبه تعداد هجاهای لکنتشده در نظر گرفته شد. نتایج با استفاده از نرمافزار SPSS تحلیل شد.
    یافته ها:با توجه به آزمون ویلکاکسون استفاده از الگوی روانی گفتار (05/ 0>006/ 0) افزایش یافتهاست. هجاهای لکنتشده با توجه به فاصله اطمینان (t= 3.373، P< 0.05) و همچنین بین شدتلکنت آزمودنیها قبل و بعد از درمان (05/ 0>008/ 0) تفاوت معنادار وجود داشتهاست. بنا بهنظر مراجعین مواجهه با موقعیتهای دشوار آسان شدهبود.
    نتیجه گیری:بهنظر میرسد، درمانگر در طی این 4 جلسه تاثیر مثبتی بر انتقال و تعمیم الگوی روانی گفتار به محیطها و موقعیتهای دشوار و همچنین در کاهش سطح دشواری موقعیتها داشتهاست. بنابراین به درمانگران گفتار و زبان توصیه میشود از این شیوهی درمانی بهعنوان تسهیل روند تعمیم و تثبیت الگوی روانی استفاده نمایند.
    کلیدواژگان: تعمیم، حفظ، گفتار روان، لکنت
  • نویده اصغری، یلدا کاظمی*، لعیا غلامی تهرانی، الهام اصل شیرین صفحات 9-11
    هدف
    کاربردشناسی استفاده مناسب از زبان در بافت، تعریف می شود. برای ارزیابی این مهارت نیازمند ابزاری هستیم که بتواند توانایی زبانی کودک را در محیط ارزیابی کند. به همین دلیل بیشاپ، چک لیست ارتباطی را برای کودکان طراحی کرد که توسط افرادی که رفتار ارتباطی کودک را در بافت های اجتماعی متفاوت مشاهده می کنند، تکمیل می شود. از آنجایی که تهیه چک لیست، یک تلاش مقدماتی برای برطرف کردن نیاز ارزیابی سیستماتیک برای جنبه های ارتباط اجتماعی است این پژوهش با هدف بررسی روایی محتوایی نسخه فارسی چک لیست ارتباطی کودکان در زبان فارسی انجام شد.
    روش کار
    مطالعه حاضر از نوع غیرتجربی و ابزارسازی می باشد. به منظور تعیین روایی محتوایی چک لیست برقراری ارتباط کودکان، در گروه سنی 4 تا 6 سال، از چک لیست مطالعه کاظمی و همکاران که در اصفهان در گروه سنی 5 تا 11 سال، روایی و اعتبار آن به دست آمده بود، استفاده گردید. متن پرسشنامه تعیین روایی محتوا، برای 10 آسیب شناس گفتار و زبان و زبان شناس فرستاده شد و از آن ها خواسته شد که نظر خود را درباره هر گویه اعلام نمایند و سپس شاخص های روایی محتوایی براساس روش لاوشه برای چک لیست محاسبه گردید.
    یافته ها
    شاخص روایی محتوایی کلی Content Validity Index (CVI) 94/0 به دست آمد و در بررسی هر گویه حداقل 80/ 0 مورد قبول واقع شد که با توجه به این مقدار، شاخص های روایی در حد بسیار مطلوب برای این مطالعه به دست آمد. زیرمجموعه های تعامل اجتماعی و علاقه مندی شاخص بالاتری نسبت به زیرمجموعه های دیگر کسب کردند و فقط 1 گویه از زیرمجموعه گفتار از چک لیست حذف گردید.
    نتیجه گیری
    از آنجا که تمامی زیرمجموعه ها نمره بالاتر از حدنصاب را از نظر شاخص روایی محتوا CVR به دست آوردند، واجد شرایط کافی برای مطالعه پایایی تشخیص داده شدند. با توجه به نتایج به دست آمده از این پژوهش نسخه فارسی چک لیست ارتباطی کودکان روایی لازم را برای استفاده پژوهشی دارد.
    کلیدواژگان: روایی محتوایی، کاربردشناسی، مهارت های ارتباطی
  • سیده مهری دریاباری، ناهید جلیله وند*، محمد رضا کیهانی، آذر مهری صفحات 15-20
    هدف
    افعال در هر جمله توانایی توصیف یک موقعیت را دارند که زمان و ماهیت این موقعیت به واسطه ی زمان فعل مشخص می شود. نابسامانی در صرف زمان افعال، در گفتار بسیاری از کودکان دچار اختلالات گفتار و زبان گزارش شده است. آزمونی که بتوان به وسیله آن صرف زمان افعال را در گفتار کودکان فارسی زبان بررسی نمود موجود نمی باشد و تاکنون نیز صرف زمان افعال در گفتار کودکان فارسی زبان مطالعه نشده است. هدف از این پژوهش بررسی صرف زمان های آینده، حال و گذشته در کودکان 5-3 ساله طبیعی فارسی زبان است.
    روش کار
    در این مطالعه 160 کودک طبیعی3 تا 5 ساله فارسی زبان شرکت داشتند. کودکان از مهدهای کودک شهر تهران انتخاب شدند. این کودکان با استفاده از تکلیف تصویری صرف زمان افعال در کودکان 5-3 ساله طبیعی فارسی زبان مورد ارزیابی قرار گرفتند. مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی است. از آزمون های آماری تی زوجی برای مقایسه زمان ها با یکدیگر و از ضریب همبستگی پیرسون برای محاسبه ضریب همبستگی بین نمرات آزمودنی در صرف هر یک از زمان ها و سن استفاده شد.
    یافته ها
    کمترین میانگین امتیاز مربوط به زمان گذشته با مقدار 96/ 6 و بیشترین میانگین مربوط به زمان آینده با مقدار 32 /8 است. همچنین در میان چهار گروه سنی، گروه سنی 48-43 ماه کمترین میانگین با مقدار 55/22 و گروه سنی 60-55 ماه بیشترین میانگین را با مقدار 90/ 23 به دست آورد (p<0/05). با مقایسه میانگین چهار گروه سنی مورد هدف، مشخص شد که اختلاف میانگین بین گروه ها تفاوت معنی داری با یکدیگر ندارند؛ در حالیکه میانگین زمان های آینده، حال و گذشته با یکدیگر اختلاف معناداری داشتند.
    نتیجه گیری
    کودکان طبیعی 3 تا 5 سال به ترتیب توانایی بیشتری در صرف زمان آینده، در مقایسه با زمان حال دارند و توانایی شان در بیان صرف زمان حال بیشتر از زمان گذشته است. کودکان در گروه سنی 48-43 ماه، از توانایی کمتر و کودکان در گروه سنی60-55 ماه از توانایی بیشتری در صرف زمان افعال نسبت به سایر گروه ها برخوردار بودند. این نتایج وجود منحنی u شکل را در فرآیند رشد کودکان نشان می دهد.
    کلیدواژگان: بیان، صرف زمان فعل، کودکان طبیعی
  • لعیا غلامی تهرانی، مهدی غرویان* صفحات 21-25
    هدف
    در جریان رشد طبیعی گفتار، گاه کودکان دچار ناروانی طبیعی یا دچار درجاتی از لکنت می شوند. با توجه به اینکه والدین از الگوهای تعاملی مناسب آگاهی ندارند معمولا درمانگران در پی آموزش این الگوها به والدین هستند. اما در اغلب موارد بهبودی کامل حاصل نمی شود. هدف از این پژوهش بررسی اثر شیوه ی آموزش (آموزش رو در رو1 و آموزش چندرسانه ای) الگوهای تعاملی مناسب به والدین است.
    روش کار
    این مطالعه از نوع مورد- شاهدی کاربردی است که در کلینیک های گفتاردرمانی خصوصی شهرهای مشهد و نیشابور انجام شد. نمونه های این پژوهش شامل 8 آقا و 10 خانم بودند که در دو گروه کنترل و آزمایش جای گرفتند. برای آموزش آزمودنی های گروه آزمایش از آموزش چندرسانه ای و برای آموزش گروه کنترل فقط از آموزش رو در رو استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده های این مطالعه از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری تی مستقل و تی زوجی استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج این پژوهش نشان داد هر دو روش آموزش تغییر معناداری در بهبود آگاهی والدین از الگوهای تعاملی صحیح ایجاد کردند (P-value≤0.05). در مقایسه ی دو گروه آزمایش و کنترل، اگرچه میانگین نمره ی بهبود آگاهی در گروه آزمایش (m=8.80) بالاتر از گروه کنترل (m=5.88) مشاهده شد، اما آزمون های آماری تفاوت معناداری بین این دو نشان نداد (P-value≥0.05).
    نتیجه گیری
    با وجود اینکه روش آموزش رو در رو برای افزایش آگاهی اولیه ی والدین در مدت زمان دوهفته ای دارای اثربخشی کافی است، اما در صورتی که فواصل زمانی طولانی تری برای درمان کودکان مبتلا به لکنت مرزی برنامه ریزی شود، احتمال می رود اثربخشی بیشتر روش چندرسانه ای قابل مشاهده باشد.
    کلیدواژگان: ارتباط والد، کودک، چندرسانه ای، لکنت
  • زلیخا شادمانی*، لعیا غلامی تهرانی، آتوسا ربیعی، محمد کمالی صفحات 26-32
    هدف
    سرعت نامیدن یکی از مولفه های پردازش واجی است که در کودکان نارساخوان مورد بررسی قرار گرفته است. بسیاری از نارساخوان ها در نامیدن سریع محرکات بینایی، به خصوص محرک هایی که مستلزم دستیابی به سرعت، توالی و بازیابی برچسبهای کلامی- عددی هستند، با مشکل مواجه می-شوند. هدف از این مطالعه، بررسی اثربخشی برنامه طراحی شده، بر سرعت نامیدن حروف، در دانش آموزان نارساخوان پایه سوم ابتدایی است.
    روش کار
    پژوهش حاضر از نوع مداخله ای با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه کنترل بوده است. جمعیت مورد مطالعه در این پژوهش شامل 18 دانش آموز نارساخوان پایه سوم ابتدایی است. افراد شرکت کننده در آزمون، به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و شاهد تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه در برنامه درمانی شرکت کردند. قبل و بعد از مداخله آزمون های سرعت نامیدن روی دو گروه اجرا شد. جهت مقایسه تاثیر درمان، داده های به-دست آمده با آزمون های تی مستقل، تی جفت شده در نرم افزارآماری19 SPSS و اندازه اثر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    داده های به دست آمده از آزمون های آماری نشان داد که میانگین سرعت نامیدن حروف، در گروه آزمایش از 11/44 قبل از مداخله به 26 و در گروه شاهد از 11/ 49 به 77/ 44 رسیده است. بین سرعت نامیدن در دو گروه، بعد از درمان تفاوت معناداری وجود دارد (P<0.05).
    نتیجه گیری
    نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل آماری حاکی از آن است که توانایی سرعت نامیدن حروف در دو گروه پس از مداخله درمانی تفاوت معنی داری دارند و اندازه اثر در گروه آزمایش بیشتر از گروه شاهد بوده است. بنابراین برنامه طراحی شده توانسته با نسبت بهتری منجر به بهبود مهارت سرعت نامیدن در دانش آموزان نارساخوان شود.
    کلیدواژگان: اثربخشی درمان، سرعت نامیدن، نارساخوانی
  • بهناز سلیمانی، علی قربانی* فاطمه شیبانی، محمد کمالی صفحات 33-40
    هدف
    آگاهی واج شناختی یکی از مهارت های ادراک شنیداری است که با مهارت های تولید گفتار مرتبط است. کودکان با اختلال صدای گفتار اغلب با تاخیر در مهارت های آگاهی واج شناختی همراه هستند. بررسی تفاوت عملکرد دختران و پسران با اختلال صدای گفتار در این مهارت به منظور بررسی وجود تفاوت میان عملکرد آن ها و در صورت لزوم توجه به یک جنسیت ضروری به نظر می رسد. هدف پژوهش حاضر، بررسی ذکر شده در کودکان فارسی زبان با اختلال صدای گفتار بوده است.
    روش کار
    در این مطالعه ی مقطعی و توصیفی- تحلیلی 20 کودک 6 -5 ساله با اختلال صدای گفتار شامل 12 پسر و 8 دختر بررسی شدند که از نظر شناختی، زبانی، جسمی و حرکتی سالم بودند و تنها نقص آن ها اختلال صدا های گفتار بود. آگاهی واج شناختی با دو آزمون شنیداری (آشا- 5) و دیداری- شنیداری (سلیمانی- دستجردی) اندازه گیری شد. امتیاز آزمودنی های پسر و دختر در مهارت آگاهی واج شناختی و زیر مجموعه های آن با دو آزمون تی مستقل یا یومن ویتنی تجزیه و تحلیل شد. برای این کار از SPSS نسخه ی 18 استفاده شد.
    یافته ها
    یافته های پژوهش نشان داد در هر دو آزمون سلیمانی- دستجردی و آشا- 5 تفاوت معنا داری بین درصد نمره ی دختران و پسران در نمره ی کل و در هیچ کدام از زیر آزمون ها مشاهده نشد (P- Value> 0/05). در هر دو آزمون نمره دختران بهتر از نمره ی پسران بود.
    نتیجه گیری
    دختران و پسران با اختلال صدای گفتار عملکرد یکسانی در پاسخ دهی به آزمون مهارت آگاهی واج شناختی داشتند.
    کلیدواژگان: آزمون، آگاهی واج شناختی، اختلال صدای گفتار، جنسیت
  • مرتضی فرازی، علیرضا غفرانی، عرفان ادیب فر* صفحات 41-49
    هدف
    لکنت از دیدگاه حرکتی، اختلالی است که هماهنگی یک یا چند سیستم دخیل در تولید گفتار (تنفس، آواسازی و تولید) را مختل می کند. لکنت قبل از سن 8 سالگی شروع می شود. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد، بازخورد شنیداری تاخیری، روانی گفتار افراد لکنتی را افزایش می دهد. هدف از انجام این پژوه بررسی تاثیر ایجاد تاخیر در بازخورد شنیداری بر میزان روانی گفتار کودکان دارای لکنت 6-8 سال می باشد.
    روش کار
    این مطالعه شبه تجربی بوده و به صورت پیش آزمون- پس آزمون انجام پذیرفت. 15 کودک مبتلا به لکنت 6-8 ساله در این مطالعه شرکت داشتند. شدت لکنت، درصد هجاهای لکنت شده و نیز میانگین سرعت گفتار کودکان پیش و پس از استفاده از تاخیر در بازخورد شنیداری محاسبه شد. داده ها در بخش آمار استنباطی با استفاده از آزمون تی مستقل، همبستگی پیرسون و واریانس یک طرفه توسط نرم افزار SPSS آنالیز شدند.
    یافته ها
    نتایج حاصل از این پژوهش در شرایط تاخیری (50، 100 و 200 میلی ثانیه ای)، نشان داد تاخیر در بازخورد شنیداری تاثیر معناداری بر کاهش درصد هجاهای لکنت در هر سه شرایط تاخیری داشته اما برای شدت لکنت تنها در شرایط 50 و 100 میلی ثانیه ای تاثیر معناداری داشته ولی در شرایط 200 میلی ثانیه ای تاثیر معناداری ندارد. برای کاهش سرعت لکنت بر حسب هجا نیز تاخیر در بازخورد شنیداری تنها برای شرایط 200 میلی ثانیه ای تاثیر معناداری داشته و برای شرایط 50 و 100 میلی ثانیه ای تاثیر معناداری مشاهده نشد.
    نتیجه گیری
    نتیجه ی مطالعه ی حاضر نشان داد که تاخیر در بازخورد شنیداری می تواند روانی گفتار را در کودکان دارای لکنت بهبود بخشد. هم چنین میانگین سرعت گفتار کودکان نیز تحت این شرایط کاهش یافت. با توجه به این که یاد دادن کاهش سرعت گفتار و نیز روش های کشیده صحبت کردن در کودکان می تواند کمی مشکل باشد، درمان گران گفتار و زبان می توانند در روند درمان کودکان دارای لکنت از تاخیر در بازخورد شنیداری برای آموزش شیوه ی صحبت کردن مطلوب استفاده ببرند.
    کلیدواژگان: تاخیر در بازخورد شنیداری، روانی گفتار، لکنت
|
  • Laya Gholami Tehrani, Neda Aliyari* Pages 1-8
    Aim
    Maintain, transfer and generalization of fluency pattern is an important therapeutic process and extensively a challenge in treatment of stuttering. Some tumbledown patients learn fluency pattern in clinic but they unable to transfer it to new situations and environments. We tried to facilitate transfer and generalization process of patients in difficult situations by therapist's accompaniment.
    Methods
    10 patients were selected from mashhad clinic whose learned fluency pattern in the clinic. The treatment process was held for 4 sessions of 2 hours in 2 weeks and initial assessment session 45-minutes. At the initial meeting we evaluated the percentage of syllables stuttered located and his/her stuttering severity. During each session the last conversation was considered as an evaluated conversation of that session. During these sessions the therapist reminded the patient to using of fluency pattern.
    Results
    Confidence intervals (t=3.373,P<0.05)suggested that the average stuttering problem of patients in initial meeting was greater than fourth session. This means that the stuttering problem was decreased by intervention. Participants used fluency pattern more in fourth session compared to first session.
    Conclusion
    Therapist’s accompaniment with patients had positive effects on maintain, transfer and generalization of fluency pattern to new situations and deduction of their difficulties. Consequently we recommend to speech and language pathologist use this method to facilitate maintain, transfer and generalization process of fluency pattern.
    Keywords: Generalization, Maintenance, Verbal fluency, Stuuering
  • Navideh Asghari, Yalda Kazemi*, Laya Gholami Tahrani, Elham Asleshirin Pages 9-11
    Aim
    pragmatic is proper use of language in context. In assessing this skill, direct tools for assessing the child's language ability is wanted. Therefore, Bishop developed a child’s communication checklist completed by people observing child’s communication behavior in the context. Since the preparation of this checklist is an elementary effort of removing the need for systematic assessment in the case of social communication, this paper was done to prepare the context- validity of the Persian version of four to six year old children communication checklist.
    Methods
    this study is non-experimental and tooling. For determining the context- validity of four to six year children communication checklist, the checklist of Kazemi et.al for five to eleven years old children done in Esfahan, the validity and reliability were obtained, was used. The context of the context validity questionnaire was sent to 10 speech pathologist and speech therapist to express their opinion about each item of this questionnaire; then, the context validity index for this checklist was calculated based on Lawshe.
    Results
    the value of the context validity index (CVI) was %94 and items with at least %80 was accepted which based on this amount, the context validity index was very good for this research. And subsets of social interaction and interest in comparison with other indexes had higher index and only one item of speech subset was removed from the checklist.
    Conclusion
    Due to higher scores of subsets, based on the CVR, they all qualified enough for validity studies. So, the Persian version of this child communication checklist has enough validity to be used in researches.
    Keywords: Communication Skills, Context, Validity, Pragmatics
  • Seyede Mehri Daryabari, Nahid Jalilevand*, Mohamad Reza Keyhani, Azar Mehri Pages 15-20
    Aim
    Verbs of every sentence have the capability of explaining a situation. Time and essence of that situation is defined by the verb tenses. Turmoil of verb tense inflection appears in most children with speech and language disorder. In Farsi there is no solid research that studies the ability of expressing verb tense inflections on children. The main goal of this survey is to analyze inflection of future, present and past tenses in Farsi, on 3- 5 year old normal children.
    Methods
    In this study, 160 Farsi speaking and normal children between the ages 3-5, are chosen from Tehran’s kindergardens. The participants were evaluated with the “expressive pictorial task for verb tense inflections on 3-5 year old Persian (Farsi)-speaking normal children”. This study is an analytical descriptive type. Statistical paired T test is used to compare tenses with each other and The Pearson correlation coefficient is used to calculate correlation coefficient of participant’s score of verb tense inflection and their age. All of the statistical analysis is done with the SPSS version 17.
    Results
    According to the results of this study, the minimum score average belongs to past tense that is 6.96, and the maximum score average is for future tense with a score of 8.37. The lowest score average among all four age groups is43- 48 month olds which is about 22.55 and the highest score average belongs to 55-60 month olds at 23.90. (P<0.05). Comparing the average score of all four age groups shows that they don’t have significant differences with each other, whereas the differences between average score of future, present and past tenses are significant.
    Conclusion
    3- 5 year old normal children have more capability of expressing future tense inflection compared to the present tense, and their ability to express present tense inflection is more than past tense. Children at the age range of 43-48 months have less capability and Children at the age range of 55-60 months have the most capability in expressing verb tense inflection compared to the rest of the groups. These conclusions approve the U shaped curve forchild development processes.
    Keywords: Expression, Normal Children, Verb Tense Inflection
  • Laya Gholami Tehrani, Mahdi Gharavian* Pages 21-25
    Aim
    During normal development of speech, children sometimes suffer from normal non-fluency or some extent of stutter. Since parents don’t have any information about sufficient relation patterns, therapists try to educate these patterns to parents. But often complete recovery is not achieved. The aim of this study is to investigate the effect of training method of sufficient interaction patterns.
    Methods
    This study is an applicable case-control study which has been done in private speech therapy clinics of Mashhad and Neyshabour. The study has been done on 8 men and 10 woman who have a child with borderline stuttering. To teach the skills, the experiment group has been taught by multimedia training and face to face counseling has been used for the control group. Data analyzing of this study has been done by independent T-test and paired T-test in SPSS software.
    Results
    The study results show that both multimedia and face to face training make significant improvement in parents’ knowledge about sufficient interaction patterns (P-value≤0.05). To compare the control and experiment groups ‘results, statistical examinations didn’t show significant difference between them (P-value≥0.05) while the mean of knowledge improvement in experiment group (m=8.80) was higher than control one (m=5.88).
    Conclusion
    Although the face to face training has enough effectiveness on parents’ knowledge in the period of two weeks, it is more likely to observe better results of the multimedia training if the treatment program of borderline stuttering children is planned for a longer time interval.
    Keywords: Multimedia, Parent, child relations, Stuttering
  • Zoleykha Shadmani*, Laya Gholami Tehrani, Atusa Rabiee, Mohammad Kamali Pages 26-32
    Aim
    Rapid naming is one of the components of phonological processing that have been studied in dyslexic children. Most of the dyslexic children have difficulties in rapid naming of visual stimulus, especially stimulants which require fast access and retrieval sequence of verbal numeric labels. The purpose of this study was to evaluate the effectiveness of programs designed to increase rapid naming of letters in third grade elementary students with dyslexia.
    Methods
    This study was an interventional study with pretest-posttest and a control group. Eighteen third grade dyslexic students participated in this study. Before and after the intervention, rapid naming test were conducted. Participants were divided randomly into two groups. The experimental group participated in 10 sessions of therapy. To compare the clinical efficacy, the data obtained were analyzed with independent t-test, paired t in SPSS 19 and effect size.
    Results
    Data analysis showed that rapid naming of letters increased in both groups with different effect size, such that the training group went from 44.11 before the intervention to 26 and the control group went from 49.11 to 44.77. The speed of naming between the two groups after treatment showed a significant difference (p <0.05).
    Conclusion
    The results of statistical analysis showed that the mean rapid naming letters are significantly different in the two groups after the intervention. Given the size of the effect in the experimental group than the control group, it can be concluded that the program designed, improved speed of naming skills in dyslexic students.
    Keywords: Dyslexia, Naming speed, Treatment efficacy
  • Behnaz Soleimani, Ali Ghorbani*, Fatemeh Sheibani, Mohammad Kamali Pages 33-40
    Aim
    Phonological awareness is one of the auditory perception skills that related to articulation skills. Children with speech sound disorder (SSD) usually have a delay in phonological awareness skills. Study of difference in girls and boys with speech sound disorders in these skills to diagnose of difference between function of them and attention to one of the sex is necessary. The aim of this research was study of difference between girls and boys in phonological skills in children with speech sound disorders.
    Methods
    This study was cross- sectional and descriptive- analytic. Twenty 5- 6 years old children with SSD were studied. Children were normal in aspects of cognition, physical and movement. Only they had SSD. Phonological awareness assessment of these children was implemented using two auditory (Asha- 5) and visual-auditory (Soleimani- Dastjerdi) tests. Children scores in phonological awareness and and its subgroups were done with independent t-test and U Man Witni. All of analyses were implemented using SPSS version 18.
    Results
    The result showed that there is not significant difference between means percent of phonological awareness and its subgroup in both of tests in sex (P- Value> 0/05). In both of two phonological awareness tests the score of girls are better than boys.
    Conclusion
    The girls and boys with speech sound disorder have same function in phonological awareness Tests.
    Keywords: Phonological awareness, Sex, Speech sound disorder, Test
  • Morteza Farazi, Alireza Ghofrani, Erfan Adibfar* Pages 41-49
    Aim
    Investigating the effects of delay in auditory feedback on fluency of speech in children who stutter between ages 6-8 It appears that strutting is a disorder that disintegrates the coordination between one or multiple systems (breathing، making sounds? vocal abilities?) that are involved in development of speech. Stuttering usually develops before the age of 8. Evidence shows direct effect of delay in auditory feedback on fluency of speech in children with stutters. The purpose of this study is to examine the effect of auditory delay on the fluency of speech in children between the ages of 6 to 8 who stutter.
    Methods
    This study is based on an experiment through a pre-exam and post-exam process. The participants consist of 15 children between the ages of 6 to 8 with a stutter. The severity of their stutter، the percentage of spasmodic repetitions of syllables or sounds and also the average flow and fluency of speech was examined in children before and after utilizing the delay auditory method. The qualitative and quantitative data gathered through the Independent T Test، «Person Correlation» and «One Way Variance» was then analyzed by a software called SPSS.
    Results
    The result of the experiment، collected at 50، 100 and 200 mi. sec. intervals، reveals that the delay auditory method has a direct effect on reducing spasmodic repetition of syllables in all three conditions and circumstances. This test only affects the severity of stutter while studied under (50 and 100 mil. sec.) with little to no effect under (200 mil. sec.) In terms of reduction of spasmodic repetitions، the 200 mil. sec. And effect was more obvious under (200 mil. sec.) test and not so much for the (50 and 100 mil. sec.)
    Conclusion
    Based on this study، the delay auditory method can improve the fluency of speech in children with stutter. Also، under the same circumstances the average flow of speech is reduced in these children. By guiding children how to slow down the pace of their speech and also teaching the method of prolonging their speech can be a challenge، speech therapists can utilize the delay auditory method in helping children with stutter to learn how to communicate more effectively and readily.
    Keywords: Delay Auditory Feedback, Fluency, Stuttering