فهرست مطالب

  • سال سوم شماره 10 (پیاپی 60، 1392)
  • تاریخ انتشار: 1392/12/20
  • تعداد عناوین: 21
|
  • مجید جعفر آقایی، امیرهوشنگ جلالی صفحات 1-11
    به منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف شوری بر عملکرد و جوانه زنی 40 رقم و توده محلی پنبه، آزمایشی در دو بخش گلخانه ای و مزرعه ای در ایستگاه تحقیقات کشاورزی رودشت- اصفهان اجرا شد. در آزمایش گلخانه ای با استفاده از یک طرح کاملا تصادفی با سه تکرار تاثیرآب با هدایت الکتریکی 9 دسی زیمنس بر متر، بر سرعت و درصد جوانه زنی ارقام و توده های محلی آزمایش شد. در این آزمایش سه رقم دلتاپاین 16، لامبرایت و B557 به همراه توده محلی اژیه اصفهان به دلیل درصد و سرعت جوانه زنی بیشتر، برای مرحله آزمایش مزرعه ای انتخاب شدند. پژوهش مزرعه ای به مدت دو سال و با استفاده از طرح کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک-های کامل تصادفی با چهار تکرار انجام شد. در این پژوهش دو سطح شوری آب شامل 4 و 8 دسی زیمنس بر متر به کرت های اصلی و سه رقم و توده محلی برتر در آزمایش گلخانه ای، به کرت های فرعی اختصاص یافتند. نتایج نشان داد که برهمکنش سطوح شوری و رقم بر عملکرد، اجزای عملکرد و درصد سبز شدن بوته ها معنی دار بود. رقم دلتاپاین 16در دو سطح شوری 4 و 8 دسی زیمنس بر متر، به ترتیب با تولید 3602 و 3086 کیلوگرم در هکتار نسبت به سایر ارقام برتری معنی دار داشت. با افزایش شوری از 4 به 8 دسی زیمنس بر متر، وزن خشک برگ و ساقه رقم دلتا پاین 16، در مقایسه با رقم های دیگر کمتر کاهش یافت. رقم B557 از نظر عملکرد در رتبه دوم بعد از دلتاپاین 16 قرار گرفت.رقم لامبرایت و توده محلی اژیه اصفهان کمترین مقادیر عملکرد در دو سطح شوری مطالعه را داشتند. با توجه به نتایج به دست آمده، در بین ارقام مطالعه شده، رقم دلتاپاین برای کشت در شرایط زراعی و اقلیمی مشابه قابل توصیه است.
    کلیدواژگان: شوری، پنبه، جوانه زنی، غوزه
  • محیل پورابراهیمی، محسن زواره، سید محمدرضا احتشامی صفحات 13-24
    به منظور بررسی تاثیر مایه تلقیح باکتری سودوموناس فلورسنس جدایه 93 و قارچ گلوموس اسکولنتوم بر عملکرد کمی و کیفی دو رقم ذرت علوفه ای 704SC و 647SC، آزمایشی در سال زراعی 89-1388 در مزرعه پژوهشی دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار انجام شد. آزمایش با چهار تیمار کودی (کود شیمیایی فسفر، تلقیح بذر با قارچ میکوریزای گلوموس اسکولنتوم، تلقیح بذر با باکتری سودوموناس فلورسنس جدایه 93، تلقیح بذر با ترکیبی از باکتری سودوموناس و قارچ میکوریزا) و دو رقم ذرت علوفه ای (سینگل کراس 704 و سینگل کراس رقم 647) انجام شد. عدم استفاده از کود شیمیایی فسفر و عدم تلقیح بذر به عنوان شاهد در نظر گرفته شدند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که ارتفاع و سطح برگ بوته، عدد اسپد و عملکرد بیولوژیک بوته ها تحت تاثیر معنی دار برهمکنش رقم× تیمار کودی قرار گرفت. ارتفاع بوته(30/249 سانتی متر)، عدد SPAD (30/52) و عملکرد بیولوژیک (51/251 گرم ماده خشک) رقم 704 در تیمارهای استفاده از فسفر شیمیایی به تنهایی و تیمار ترکیبی قارچ و باکتری بیشترین مقدار را داشت. بیشترین سطح برگ بوته به ترتیب مربوط به تیمار کود شمیایی فسفر و ترکیب قارچ و باکتری بود. بیشترین میزان قابلیت هضم ماده خشک (37/77 درصد) و پروتئین خام (61/12 درصد) مربوط به تیمار ترکیبی قارچ و باکتری بود. در حالی که بیشترین میزان فیبر در تیمار شاهد (41/54 درصد) و کمترین میزان در تیمار ترکیبی قارچ و باکتری (38/34 درصد) به دست آمد. هم چنین از نظر صفات مورد اندازه گیری، رقم سینگل کراس 704 نسبت به رقم 647 برتری داشت. بنابراین، برای کاهش استفاده از کودهای فسفره و افزایش عملکرد کمی و کیفی علوفه ذرت پیشنهاد می شود که از کاربرد تلفیقی باکتری سودوموناس فلورسنس و قارچ گلوموس اسکولنتوم در کشت ذرت سینکل کراس 704 استفاده شود.
    کلیدواژگان: ذرت علوفه ای، باکتری سودوموناس، قارچ مایکورایزا، قابلیت هضم علوفه
  • معصومه عالمیان، سیدعبدالله افتخاری، مختار حیدری، ناصر عالم زاده انصاری صفحات 25-36
    یک آزمایش گلدانی در هوای آزاد در بستر شن+ کوکوپیت (نسبت 80:20) انجام شد تا فعالیت آنزیم نیترات ردوکتاز و تجمع نیترات در ریشه ها و برگ های پانزده توده بومی اسفناج ایرانی (Spinacia oleracea) در مراحل مختلف نمو گیاه مورد بررسی قرار گیرد. گیاهان در سه دوره زمانی از مراحل 22، 30 و 38 روز پس از ظهور اولین برگ های حقیقی و قبل از گلدهی مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج نشان دادند بیشترین فعالیت آنزیم نیترات ردوکتاز در بخش هوایی گیاهان توده تبریز در اولین مرحله رشد رویشی (29/51 میکرومول نیتریت/گرم وزن تازه برگ/ ساعت) و در ریشه های گیاهان توده های قزوین، صالح آباد قم و قم در مرحله سوم رشد رویشی (به ترتیب 71/20، 34/15 و 27/15 میکرومول نیتریت/گرم وزن تازه برگ/ ساعت) وجود داشت. کمترین فعالیت آنزیم در بخش هوایی (56/1 میکرومول نیتریت/گرم وزن تازه برگ/ ساعت) در توده شیراز در مرحله سوم رشد رویشی وجود داشت. فعالیت آنزیم نیترات ردوکتاز در ریشه های توده بیرجند در اولین مرحله رشد رویشی (85/3 میکرومول نیتریت/گرم وزن تازه برگ/ ساعت) به طور معنی داری کمتر از سایر توده ها بود. در بخش هوایی توده قزوین در مرحله سوم رشد بیشترین غلظت نیترات وجود داشت (7122 میکروگرم در گرم وزن خشک). تجمع نیترات در بخش هوایی توده اراک-1 در مرحله دوم رشدی به طور معنی داری کمتر از سایر توده ها بود (2961 میکروگرم در گرم وزن خشک). توده ورامین-1 در مرحله دوم رشدی در مقایسه با سایر توده ها غلظت نیترات بیشتری را در ریشه نشان داد (3741 میکروگرم در گرم وزن خشک). نتایج نشان دادند فعالیت آنزیم نیترات ردوکتاز و غلظت نیترات در ریشه و یا بخش هوایی توده های اسفناج ایرانی دارای تفاوت معنی داری بود. با توجه به این که میزان نیترات در اسفناج بایستی تا حد امکان پایین نگهداشته شود در حالی که تقریبا حداکثر عملکرد حفظ شود، کاشت توده های بومی گزینش شده اسفناج که بر اساس بررسی فعالیت آنزیم نیترات ردوکتاز و تجمع نیترات گزینش شده اند، می تواند در این زمینه موثر باشد.
    کلیدواژگان: اسفناج(Spinacia oleracea L.)، آنزیم، رشد، نیتروژن
  • گیلوا احمدی مطلق، مجید مجیدیان، غلامرضا محسن آبادی، عزیز فومن، علی اعلمی صفحات 37-48
    به منظور بررسی تاثیر کود نیتروژن بر عملکرد و کیفیت سه رقم سورگوم علوفه ای آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک-های کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی 1389 در شهرستان رشت به مرحله اجرا گذاشته شد. تیمارهای آزمایش سه رقم اسپیدفید، پگاه و KFS2 در چهار سطح کود نیتروژن صفر (شاهد)، 50، 100 و 150 کیلوگرم نیتروژن خالص از منبع اوره بودند. صفات گیاهی مورد ارزیابی شامل عملکرد علوفه خشک و تر، وزن خشک ساقه، وزن خشک برگ، درصد پروتئین، درصد ماده خشک قابل هضم، درصد خاکستر و فیبر غیرمحلول در شوینده اسیدی (ADF) بودند. نتایج تجزیه واریانس نشان دهنده تاثیر معنی دار کود نیتروژن بر عملکرد علوفه و صفات کیفی بود. هم چنین رقم نیز بر عملکرد علوفه، درصد پروتئین، درصد ماده خشک قابل هضم و فیبر غیرمحلول در شوینده اسیدی تاثیر معنی دار داشت. نتایج نشان داد بیشترین میزان عملکرد علوفه تر (155887 کیلوگرم در هکتار) و خشک (43080 کیلوگرم در هکتار) در به کارگیری 150 کیلوگرم نیتروژن در هکتار و رقم KFS2 بود. بنابراین با توجه به نتایج این آزمایش به منظور افزایش عملکرد علوفه تر و خشک، درصد ماده خشک قابل هضم و ADF کمتر رقم KFS2 با سطح کودی 100 کیلوگرم نیتروژن در هکتار در شرایط آب و هوایی شهرستان رشت پیشنهاد می شود و اگر هدف کیفیت بهتر علوفه باشد رقم پگاه با سطح کودی 150 کیلوگرم نیتروژن در هکتار پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: پروتئین، درصد ماده خشک قابل هضم، سورگوم علوفه ای، عملکرد، نیتروژن
  • رئوف سیدشریفی، علیرضا نعمتی صفحات 49-67
    به منظور بررسی تاثیر مقدار و زمان مصرف نیتروژن بر عملکرد دانه و برخی شاخص های فیزیولوژیک ذرت، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1388 اجرا شد. کود نیتروژن با چهار سطح (صفر، 75، 150 و 225 کیلوگرم در هکتار) در کرت های اصلی، زمان مصرف کود نیتروژن در سه سطح (3/1زمان کاشت + 3/1 در زمان 8 تا10 برگی + 3/1 در زمان ظهور گل تاجی)، (2/1 زمان کاشت + 2/1 ظهور گل تاجی) و (2/1 کاشت + 4/1 در مرحله 8 تا10 برگی+ 4/1 زمان ظهور گل تاجی) در کرت های فرعی قرار گرفتند. بررسی روند تغییرات انباشت ماده خشک کل نشان داد که در تمامی ترکیبات تیماری، روند انباشت ماده خشک به آهستگی تا دریافت 300-400 درجه روز- رشد بعد از کاشت روند صعودی داشت و سپس به طور سریعی تا 850-900 درجه روز- رشد افزایش یافت و از 900 درجه روز- رشد تا رسیدگی، به آهستگی به واسطه افزایش پیری برگ ها و کاهش سطح برگ کاهش یافت. بیشترین میزان انباشت ماده خشک کل در کرت هایی مشاهده گردید که مقدار 225 کیلوگرم کود نیتروژن به صورت تقسیط مساوی در سه مرحله3/1 زمان کاشت + 3/1 در زمان 8 تا10 برگی + 3/1 در زمان ظهور گل تاجی به کار برده شد. روند مشابهی نیز در سرعت رشد محصول و سرعت رشد نسبی براورد گردید. افزایش در مقدار کود نیتروژن به طور معنی داری شاخص سطح برگ را افزایش داد. بیشترین مقدار آن در بالاترین سطح از کود نیتروزنی در تقسیط مساوی کود در سه مرحله 3/1زمان کاشت + 3/1 در زمان 8 تا10 برگی + 3/1 در زمان ظهور گل تاجی با دریافت 850-900 درجه روز- رشد و کمترین مقدار آن در عدم کاربرد کود نیتروژن برآورد گردید. مقدار، زمان و اثر برهمکنش این دو عامل بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه معنی دار شد. حداکثر عملکرد دانه (6/7928 کیلوگرم در هکتار) در ترکیب تیماری مصرف 225 کیلوگرم نیتروژن به صورت3/1زمان کاشت + 3/1 در زمان 8 تا10 برگی + 3/1 در زمان ظهور گل تاجی به دست آمد. بنابراین، به نظر می رسد که به منظور دستیابی به حداکثر عملکرد دانه و دیگر شاخص های رشد مانند بیوماس کل و سرعت رشد محصول از سطح کودی 225 کیلوگرم در هکتار و به صورت تقسیط مساوی کود در سه مرحله 3/1زمان کاشت + 3/1 در زمان 8 تا10 برگی + 3/1 در زمان ظهور گل تاجی در شرایط اقلیمی اردبیل استفاده شود.
    کلیدواژگان: ذرت، نیتروژن، شاخص های فیزیولوژیک رشد، عملکرد
  • امید دهشیری، حسن پاک نیت صفحات 69-77
    کلزا همانند بسیاری از گیاهان زراعی از تنش کم آبی خسارت می بیند. سازوکارهایی که آسیب های ناشی از تنش اکسیداتیو را کاهش می دهند از اهمیت بسزایی در مقاومت گیاهان به تنش خشکی برخوردار می باشند. یکی از این سازوکارها آنزیم های آنتی اکسیدانی است. از این رو آزمایشی با 9 ژنوتیپ پاییزه کلزا (طلایه، اکاپی، اپرا، مودنا، الایت، لیکورد، زرفام، کوپر، Slm046) با سه سطح تنش خشکی (آبیاری در 75،100 و 50 درصد ظرفیت زراعی خاک) به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار به صورت گلدانی در سال1389 در گلخانه دانشکده کشاورزی شیراز انجام شد. نتایج آزمایش نشان داد که با افزایش شدت خشکی فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی آسکوربیک پراکسیداز، پراکسیداز و گلوتاتیون ردوکتاز و میزان کلروفیل و کاروتنوئیدها افزایش یافت. تنش خشکی باعث افزایش محتوای کلروفیل در ژنوتیپ های کلزای مورد بررسی شد که به نظر می رسد که این افزایش باعث افزایش شدت تاثیر تنش روی گیاه و کاهش بیشتر سطح برگ می گردد. می توان نتیجه گرفت که ژنوتیپ های لیکورد و SLM046 با افزایش تنش خشکی سیستم های آنتی اکسیدانی و محتوای کلروفیل را جهت مقابله با خشکی افزایش داده و از مقاومت بالاتری نسبت به بقیه ژنوتیپ ها برخوردارند و ژنوتیپ مودنا حساسیت بالاتری نسبت به بقیه ژنوتیپ ها به تنش خشکی دارد.
    کلیدواژگان: آنزیم آنتی اکسیدانی، تنش خشکی، ژنوتیپ، کلزا
  • معصومه نمروری، قدرت الله فتحی، عبدالمهدی بخشنده، محمدحسین قرینه، سیروس جعفری صفحات 79-87
    به منظور بررسی تاثیر تنش خشکی در کودهای زیستی و غیرزیستی بر میزان کلروفیل برگ پرچم گندم، آزمایشی در سال زراعی 1389-1388 به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه کشاورزی رامین خوزستان انجام شد. در این آزمایش آبیاری در سه سطح شامل I1 (قطع آبیاری از مرحله ظهور کامل سنبله تا زمان برداشت –از مرحله 55 زیداکس تا آخر)، I2 (قطع آبیاری از مرحله گل شکفتگی تا زمان برداشت-65 از مرحله زیداکس تا آخر) و I3 (آبیاری کامل به عنوان شاهد) در کرت های اصلی، هم چنین سیستم های کودی شامل کود شیمیایی رایج (NPK)، کود دامی (M)، کود زیستی (B) و کود زیستی همراه با کود دامی (MB) در کرت های فرعی قرار گرفتند. بیشترین میزان کلروفیل در تیمار آبیاری کامل و کمترین آن مربوط به قطع آبیاری در مرحله ظهور سنبله به دست آمد، هم چنین بیشترین میزان کلرفیل در سیستم های کودی مربوط به کود دامی مخلوط با کود زیستی (MB) و هم چنین کود شیمیایی (NPK) و کمترین میزان آن مربوط به کود زیستی (B) به دست آمد. همبستگی مثبت و بسیار معنی داری بین عملکرد دانه و کلروفیل برگ پرچم به دست آمد، بنابراین کلروفیل برگ پرچم صفت مناسبی برای گزینش عملکرد در شرایط تنش خشکی و هم چنین سیستم های مختلف کودی است.
    کلیدواژگان: برگ پرچم، تنش خشکی، کلروفیل، کودزیستی، همبستگی
  • جواد حمزه ئی، نسرین قمری رحیم صفحات 89-99
    کاهش مصرف علف کش ها یکی از اهداف کشاورزی مدرن است. کشت مخلوط یکی از راه های کاهش رشد و پتانسیل تولیدی علف-های هرز و حفظ باروری سیستم های کشاورزی است. هدف این پژوهش، بررسی اثر کشت مخلوط افزایشی لوبیا و ذرت بر مهار علف-های هرز، عملکرد و کارایی استفاده از زمین بود. آزمایش در سال زراعی 1389 و در ایستگاه تحقیقاتی دانشگاه بوعلی سینا اجرا شد. طرح آزمایشی مورد استفاده بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار و پنج تیمار بود. MWI: تداخل تمام فصل علف های هرز با ذرت، MWF: عاری از علف های هرز در تمام فصل رشد و کشت های مخلوط افزایشی MP6: 6 بوته لوبیا با کشت خالص ذرت، MP12: 12 بوته لوبیا با کشت خالص ذرت و MP18: 18 بوته لوبیا با کشت خالص ذرت، تیمارهای آزمایشی بودند. اثر تیمارهای آزمایشی بر عملکرد دانه ذرت و عملکرد کل در سطح احتمال 1% معنی دار شد. بیشترین عملکرد دانه ذرت (803 گرم در متر مربع) در تیمار MWF مشاهده شد، ولی بالاترین عملکرد کل سیستم (813 گرم در متر مربع) در تیمار MP18 به دست آمد که با تیمار MWF در یک سطح آماری قرار گرفت. هم چنین، اثر تیمارهای آزمایشی بر صفات طول بلال، تعداد دانه در بلال و تراکم و زیست توده علف های هرز معنی دار شد. به طوری که، با افزایش تراکم لوبیا در مزرعه ذرت، طول بلال و تعداد دانه در بلال افزایش ولی تراکم و زیست توده علف های هرز کاهش یافت. تیمار MP18 کمترین تراکم و زیست توده علف های هرز و بیشترین میزان نسبت برابری زمین (05/1) را داشت. بنابراین، تنها با افزودن 18 بوته لوبیا در متر مربع به مزرعه ذرت و بدون کنترل علف های هرز، ضمن دست یابی به عملکرد اقتصادی بیشتر، کارایی استفاده از زمین نیز افزایش می یابد.
    کلیدواژگان: لگوم، غله، کشت مخلوط ردیفی، عملکرد نسبی، نسبت برابری زمین
  • عباس میرزاخانی، روح انگیز نادری صفحات 101-111
    لیلیوم یکی از گونه های سوخ دار است که جهت رشد و گل دهی مناسب نیاز به یک دوره سرمایی دارد. این آزمایش به منظور بررسی تاثیر سرمادهی سوخ بر خصوصیات رویشی و زایشی و هم چنین تغییرات تنظیم کننده های رشد درون زای ایندول استیک اسید (IAA) و ابسایسیک اسید (ABA) در خلال بهاره سازی هیبرید LA لیلیوم رقم Ceb Dazzle طی سال های 1386و1387صورت پذیرفت. در این آزمایش سوخ های این گیاه به ترتیب در زمان های صفر، 2، 4، 6، 8 و10هفته در دمای 5 درجه سانتی گراد قرار گرفتند. نتایج نشان داد که سوخ هایی که تیمار سرمایی را دریافت نکرده بودند تولید گل نکردند. بنابراین در این رقم بهاره سازی سوخ ها جهت گل دهی ضروری می باشد. افزایش مدت زمان سرمادهی سوخ ها سبب کاهش زمان جوانه زنی سوخ و تعداد برگ گردید در حالی که تعداد گل و ارتفاع گیاه افزایش یافت. نتایج به دست آمده نشان داد که در طول دوره سرمادهی سوخ ها میزان ABAفلس های مادری به تدریج کاهش یافت. هم چنین میزان IAA در فلس های مادری و دختری با شروع سرمادهی به تدریج افزایش یافت به طوری که حداکثر میزان آن در فلس های دختری و در انتهای دوره بهاره سازی سوخ ها اندازه گیری گردید. در مرحله گل دهی میزان ABA در فلس های مادری بیش از فلس های دختری بود. به نظر می رسد مهم ترین عامل رکود در این رقم در فلس های مادری می باشد. میزان ABAفلس ها در حین رشد رویشی در کمترین مقدارخود قرار داشت و در مرحله گل دهی افزایش یافت.
    کلیدواژگان: تنظیم کننده رشد، فلس مادری، فلس دختری، لیلیوم، HPLC
  • سحر صداقت، مجید راحمی، بهرام بانی نسب صفحات 113-123
    رقم پسته ’بادامی ریز‘به دلیل مقاومت به شوری خاک و قارچ فیتوفتورا که ریشه آن کمتر تحت تاثیر قرار می گیرد، از مهم ترین پایه های مورد استفاده در ایران می باشد. این پایه حساس به سمیت بر و کمبود آب می باشد و تولید ریشه اصلی بدون انشعاب می کند. در این پژوهش اثرهای مختلف پلی آمین ها (پوترسین، اسپرمیدین و اسپرمین) با سه روش غوطه وری ریشه، محلول پاشی اندام هوایی و هم چنین تیمار قطع نوک ریشه اصلی همراه با غوطه وری، بر ریشه زایی و بهبود استقرار دانهال پایه پسته ’بادامی ریز‘ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اسپرمیدین 2 میلی مولار در روش محلول پاشی، بیشترین طول ریشه و میانگین قطر ریشه، اسپرمیدین 2میلی مولار در روش قطع نوک ریشه اصلی همراه با غوطه وری بیشترین وزن خشک ریشه و تعداد ریشه و اسپرمیدین 4 میلی مولار در روش محلول پاشی بیشترین وزن تر ریشه را در پایه ’بادامی ریز‘ نسبت به شاهد ایجاد نمود. بنابراین، می توان اظهار نمود که کاربرد پلی آمین ها با روش های مختلف کاربرد، می تواند اثری موثر در باززایی ریشه و بقای دانهال های پسته داشته باشد. هم چنین این پژوهش نشان داد که با توجه به مشاهدات عینی دانهال ها، تمامی دانهال ها زنده مانده و بقای خود را پس از انتقال حفظ کردند و شادابی بیشتری نسبت به تیمار شاهد نشان دادند. به طور کلی، این تیمارها می توانند تکنیکی مناسب جهت تسهیل دانهال هایی که به راحتی منتقل نمی شود، به کار رود.
    کلیدواژگان: پسته، پوترسین، اسپرمیدین، اسپرمین، ریشه زایی، دانهال، ریشه جانبی
  • حمید حاتمی ملکی، رضا درویش زاده صفحات 125-133
    با توجه به اهمیت برآورد ترکیب پذیری عمومی و خصوصی، در طراحی برنامه های به نژادی افزایش عملکرد آفتابگردان، ارزیابی ژنتیکی عملکرد دانه آفتابگردان در شرایط آبیاری نرمال و تنش کم آبی و از طریق تجزیه بای پلات طرح تلاقی دی آلل 6×6 انجام شد. والدین و نتاج آنها در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار به طور جداگانه در هر یک از شرایط محیطی در گلخانه کشت گردیدند. بر اساس نتایج تجزیه واریانس جداگانه آزمایش ها، میانگین مربعات ژنوتیپ ها برای عملکرد دانه در سطح احتمال یک درصد معنی دار بود. تجزیه به مولفه های اصلی نشان داد که دو مولفه اول در مجموع 9/77% و 5/82% از تنوع کل را به ترتیب در شرایط نرمال و تنش کم آبی توجیه می نمایند و بنابراین، استخراج اطلاعات از طریق روش گرافیکی بای پلات امکان پذیر می باشد. از بین والدین مورد بررسی، والد LR25 دارای بیشترین مقدار قابلیت ترکیب پذیری عمومی و مثبت در هر دو شرایط محیطی بود. ژنوتیپ والدی RHA266، بیشترین مقدار قابلیت ترکیب پذیری خصوصی و مثبت را در شرایط تنش کم آبی و ژنوتیپ والدی LR4، بیشترین مقدار قابلیت ترکیب پذیری خصوصی و منفی را در شرایط نرمال دارا بود. با توجه به نمودار چندضلعی بای پلات، در شرایط نرمال تلاقی LR25 × LR4 و در شرایط تنش کم آبی تلاقی های LR25 × C104، LR55 × RHA266 و C100 × RHA266 هتروزیس بالایی را برای صفت عملکرد دانه آفتابگردان نشان دادند. نتایج نشان داد که ژنوتیپ C104، آزمون گری مناسب جهت تشخیص قابلیت های ترکیب پذیری عمومی ژنوتیپ های مورد بررسی است.
    کلیدواژگان: آفتابگردان، دی الل، بای پلات، ترکیب پذیری عمومی، ترکیب پذیری خصوصی، هتروزیس
  • لیلا نظمی، حمدالله نادری صفحات 135-144
    پژوهش حاضر در سال 1390 در حوزه ملا احمد شهرستان اردبیل با هدف بررسی هم بستگی کانونی موجود بین فرسایش شخم (درصد و موقعیت شیب) و عملکرد دانه و اجزای عملکرد جو (رقم سهند) جهت تعیین هم تغییری بین دو مجموعه متغیر انجام گرفت تا اولا به طور هم زمان الگوهای مناسب روابط بین مجموعه متغیرهای کانونی تعیین شود و ثانیا امکان استفاده از ضریب هم بستگی کانونی برای ارائه روش پیش بینی تغییر وضعیت عملکرد جو فراهم شود. به این منظور نمونه برداری گیاه از کاربری زراعت دیم در سه زمین نما و از چهار موقعیت شیب انجام شد. نتایج تجزیه هم بستگی کانونی نشان داد که ترکیب خطی مناسبی بین مجموعه متغیرهای کانونی درصد و موقعیت شیب اراضی و اجزای عملکرد جو وجود دارد که میزان این هم بستگی با میزان 77 درصد مشخص شده است. براساس این هم بستگی، زمانی که درصد شیب اراضی به میزان 28 درصد افزایش یافته و موقعیت شیب از پایین دست به سمت بالادست به میزان 96 درصد تغییر پیدا می کند، میزان ماده خشک به میزان 8 درصد، تعداد سنبله به میزان 1/1 درصد و عملکرد دانه به میزان 22 درصد کاهش و وزن سنبله به میزان 12/2 درصد و وزن هزار دانه به میزان 14 درصد افزایش می یابد که وزن سنبله و موقعیت شیب اراضی در مقایسه با سایر متغیرهای کانونی، بیشترین نقش را در ایجاد اولین ضریب هم بستگی کانونی داشته اند. با استفاده از این نوع آزمون که درجه اهمیت و نقش متغیرهای فرسایش خاک در عملکرد جو مشخص می شود، میزان بالای پیش بینی کنندگی موقعیت شیب در وزن سنبله واضح بوده و هم چنین موقعیت شیب به عنوان جزئی از شاخص فرسایش خاک، دارای اهمیت یکسانی با درصد شیب نبوده و دارای تفاوت چشمگیری با آن می باشد به طوری که، تاثیر موقعیت شیب در عملکرد گیاه متفاوت از درصد شیب ارزیابی شده است.
    کلیدواژگان: توان تولید خاک، ضریب هم بستگی کانونی، فرسایش شخم، متغیر های کانونی
  • یحیی امام، کبری مقصودی، نغمه مقیمی صفحات 145-155
    به منظور ارزیابی تاثیر تنش خشکی و سطوح مختلف کود نیتروژن بر عملکرد و صفات زراعی دو رقم سورگوم علوفه ای، آزمایشی در سال1390 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز (باجگاه) به صورت کرت های دوبار خرد شده در قالب طرح بلوک-های کامل تصادفی با سه تکرار به اجرا درآمد. در این آزمایش سطوح آبیاری (100، 75 و 50 درصد ظرفیت زراعی) به عنوان فاکتور اصلی، کود نیتروژن (150، 300 و 450 کیلوگرم کود اوره در هکتار) به عنوان فاکتور فرعی و دو رقم سورگوم علوفه ای پگاه و KFS2 به عنوان فاکتور فرعی فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد تنش خشکی سبب کاهش معنی دار ارتفاع بوته، شاخص سطح برگ، وزن تر بوته، وزن خشک برگ و ساقه و عملکرد علوفه گردید و این کاهش در سطوح بالاتر تنش خشکی، شدیدتر بود. در مقابل، مصرف کود نیتروژن افزایش این ویژگی ها را به همراه داشت. بین دو رقم سورگوم تفاوت های معنی داری در ویژگی های ظاهری و عملکرد علوفه مشاهده شد. به طوری که از نظر ارتفاع بوته، وزن تر بوته، وزن خشک ساقه و عملکرد علوفه، رقم پگاه نسبت به KFS2 برتری داشت و در رقم KFS2 شاخص سطح برگ و وزن خشک برگ زیادتری در مقایسه با رقم پگاه حاصل شد. در مجموع، نتایج نشان داد که افزایش همزمان رطوبت و نیتروژن خاک، تاثیر معنی داری در افزایش تولید علوفه سورگوم به همراه داشت و بیشترین تولید علوفه در تیمار آبیاری کامل و 300 کیلوگرم در هکتار کود اوره، حاصل شد. بنابراین، میزان کود اوره مصرفی برای سورگوم علوفه ای، در شرایط مشابه با این پژوهش، 300 کیلوگرم در هکتار قابل توصیه است.
    کلیدواژگان: عملکرد علوفه، شاخص سطح برگ، پگاه، KFS2
  • سید جواد سجادی، حسین صبوری صفحات 157-164
    پیش بینی عملکرد محصولات کشاورزی نقش مهمی در سیاست گذاری های بخش کشاورزی ایفا می کند. آشکارترین کاربرد پیش بینی عملکرد، تعیین اعتبار لازم توسط دولت جهت خرید محصول و قیمت گذاری آن برای سال آینده می باشد. تحقیقات مربوط به پیش بینی عملکرد محصولات کشاورزی بیشتر بر پایه استفاده از تحلیل رگرسیونی استوار بوده است. در این پژوهش عملکرد محصول کلزای دیم در منطقه گنبد استان گلستان توسط شبکه های عصبی مصنوعی با استفاده از داده های هواشناسی 11 سال زراعی (1388-1377) پیش بینی شد. ورودی های شبکه های عصبی میانگین بارندگی هفتگی، میانگین درجه حرارت هفتگی، میانگین رطوبت نسبی هفتگی و میانگین تعداد ساعات آفتابی هفتگی و خروجی آنها میزان عملکرد محصول بر حسب کیلوگرم در هکتار می باشد. از شبکه عصبی پرسپترون چند لایه (MLP) با الگوریتم آموزش پس انتشار لونبرگ- مارکواردت(Levenberg-Marquardt) (LM) برای پیش بینی عملکرد استفاده شد و معیارهای ریشه میانگین مربع خطا (RMSE)(Root Mean Square Error) و مجذور ضریب هم بستگی (R2)(Correlation Coefficient) جهت ارزیابی کارآیی شبکه استفاده شده به کارگرفته شدند. نتایج به دست آمده نشان داد که شبکه عصبی مصنوعی با ساختار 1-20-13 دارای کمترین مقدار RMSE برابر با 235/101 و بیشترین مقدارR2 برابر با 997/0 در میان ساختارهای مختلف شبکه عصبی به کارگرفته شده می باشد. این نتایج نشان دهنده توانایی بالای شبکه عصبی آموزش دیده در پیش بینی عملکرد محصول کلزاست.
    کلیدواژگان: کلزا، شبکه عصبی مصنوعی، عملکرد
  • حمیدرضا بلوچی صفحات 165-180
    به منظور بهبود جوانه زنی بذر کدوی تخمه کاغذی در شرایط تنش شوری آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در سال 1390 در دانشگاه یاسوج اجرا شد. تیمارهای هیدروپرایمینگ با آب مقطر و اسموپرایمینگ با پلی اتیلن گلیکول (پتانسیل های اسمزی 5- و 10- بار)، محلول 1% و 3% از نمک های نیترات و فسفات پتاسیم و شاهد بدون پرایم به عنوان فاکتور اول و سطوح صفر، 50، 100، 150 و 200 میلی مولار محلول نمک طعام به عنوان فاکتور دوم در نظر گرفته شد. تجزیه واریانس داده ها نشان داد که اثر متقابل پرایمینگ و شوری بر کلیه صفات جوانه زنی بذر، رشد و برخی صفات فیزیولوژیک گیاهچه اثر بسیار معنی داری داشتند. نتایج نشان داد که کدوی تخمه کاغذی در مرحله جوانه زنی به شوری زیاد حساس نبود. پیش تیمار بذور کدو در شرایط شوری شدید با پلی اتیلن گلیکول 5- بار منجر به بهبود افت وزن خشک ساقه چه گردید. اسموپرایمینگ با پلی اتیلن گلیکول 5- بار و هیدروپرایمینگ بذر میزان کلروفیل کل گیاهچه را در غلظت 150 میلی مولار نمک نسبت به شاهد افزایش معنی داری دادند. برای جوانه زنی و رشد و نمو بهتر گیاه کدوی تخمه کاغذی اسموپرایمینگ با نیترات پتاسیم 1 درصد و پلی اتیلن گلیکول 5- بار و سپس هیدروپرایمینگ را می توان در بین سایر پرایم های مورد مطالعه توصیه کرد.
    کلیدواژگان: گیاهان دارویی، تنش اسمزی، اسموپرایمینگ، هیدروپرایمینگ، کلروفیل
  • عسل کشاورزنژاد قادیکلایی، سید عبدالرضا کاظمینی، محمد جعفر بحرانی صفحات 181-191
    به منظور بررسی اثر مقادیر مختلف نیتروژن و بقایای گیاهی بر رشد، عملکرد و کارایی مصرف نیتروژن در گندم، آزمایشی در سال زراعی 90-1389 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز (منطقه باجگاه) به صورت کرت های دو بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 4 تکرار انجام شد. تیمار ها شامل نیتروژن (45، 90، 135 و180 کیلوگرم در هکتار) به عنوان عامل اصلی، نوع بقایای گیاهی (بدون بقایا، ذرت، کلزا، آفتابگردان و گندم) به عنوان عامل فرعی و مقدار بقایا (25 و 50 درصد وزن بقایا) به عنوان عامل فرعی فرعی بود. نتایج نشان داد که اثر مقادیر نیتروژن، نوع و میزان بقایای گیاهی بر ارتفاع بوته، عملکرد و اجزای عملکرد، و کارایی مصرف نیتروژن معنی دار بود. بیشترین میزان عملکرد دانه و اجزای عملکرد در سطح 180 کیلوگرم نیتروژن در هکتار و بیشینه کارایی مصرف نیتروژن در سطح 45 کیلوگرم نیتروژن در هکتار به دست آمد. با افزایش میزان بقایا از 25 به 50 درصد کلیه صفات به جز ارتفاع بوته و تعداد سنبله در واحد سطح کاهش یافت. بیشینه عملکرد دانه گندم و کارایی مصرف نیتروژن در تیمار بدون بقایا به دست آمد و کاربرد بقایا، باعث کاهش معنی داری در این صفات شد که این کاهش در تیمار بقایای آفتابگردان در مقایسه با سایر بقایای گیاهی کمتر بود.
    کلیدواژگان: بقایای گیاهی، اجزای عملکرد، عملکرد دانه، گندم، کارایی مصرف نیتروژن
  • فردین قنبری، محمد سیاری، مهدی صیدی، علی اشرف امیری نژاد صفحات 193-204
    خشکی یکی از مهم ترین مشکلات تولید گیاهان در مناطق خشک و نیمه خشک جهان از جمله ایران می باشد. در این مطالعه اثر 5- آمینولوولونیک اسید (ALA)، به عنوان یک تنظیم کننده جدید رشد گیاهی، بر گیاه گشنیز تحت تنش خشکی مورد مطالعه قرار گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با دو فاکتور اصلی تنش خشکی در 3 سطح (شامل رطوبت خاک در حد ظرفیت زراعی، رطوبت خاک در حد 60 درصد ظرفیت زراعی و رطوبت خاک در حد 30 درصد ظرفیت زراعی) و ALA در 4 سطح (شامل 0، 25/0، 5/0 و 1 میلی مولار) در 4 تکرار در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه ایلام اجرا شد. نتایج حاصل نشان داد تنش خشکی و کاربرد ALA اثر معنی داری بر پارامتر های رشدی، شاخص کلروفیل و فعالیت آنتی اکسیدانی گیاه دارد. تنش خشکی سبب ایجاد آثار منفی بر رشد و عملکرد گیاه شد. در شرایط تنش خشکی ارتفاع گیاه، سطح برگ، وزن خشک و تر برگ، وزن تر و خشک گیاه و شاخص کلروفیل کاهش و فعالیت آنتی اکسیدانی افزایش یافت. کاربردALA به طور معنی داری سبب افزایش ارتفاع گیاه، سطح برگ، وزن خشک و تر برگ و گیاه، شاخص کلروفیل و فعالیت آنتی اکسیدانی گیاه گردید. تیمار ALA با افزایش کلروفیل و فعالیت آنتی اکسیدانی گیاه سبب کاهش آثار سوء تنش بر گیاه گشنیز شد. نتایج این تحقیق نشان دادکه ALA در غلظت های پایین خاصیت تنظیم کنندگی رشد گیاهی داشته و ممکن است سبب افزایش تولید محصولات کشاورزی در شرایط خشکی شود.
    کلیدواژگان: گیاهان دارویی، رشد، خشکی، فعالیت آنتی اکسیدانی
  • بهروز گلعین، بابک عدولی، فرهاد رفعت، مرتضی گل محمدی صفحات 205-215
    در این پژوهش، تنوع ژنتیک 28 ژنوتیپ از گونه های مختلف جنس Citrus شامل ارقام نرعقیم (بی بذر)، عقیم (بی بذر)، کم بذر و بذر دار با استفاده از نشانگرهای SSR (توالی های ساده تکراری) بررسی شدند. 54 آلل با میانگین 2/4 آلل به ازاء هر آغازگر با استفاده از هشت جفت ترکیب آغازگری به دست آمد. تعداد آلل شناسایی شده در هر مکان ژنی بین 8-3 آلل بود که بیشترین آن مربوط به مکان ژنی TAA15 و کمترین آن مربوط به مکان های ژنی TAA27، CTT01، CCSM18 و ATC09 بود. میانگین محتوی اطلاعات چندشکلی (PIC) 59/0 بود که بالاترین PIC مربوط به مکان ژنی CCSM18 معادل 90/0 و کمترین آن مربوط به مکان ژنی AG14 و معادل 34/0 بود. بررسی دندروگرام حاصل از تجزیه خوشه ایبه روش UPGMA با ضریب تشابه جاکارد، ژنوتیپ های مورد بررسی را به چهار گروه مجزا طبقه بندی کرد. ارقام نرعقیم نارنگی انشو (ساتسوما) در گروه اول، ارقام پرتقال، گریپ فروت و نارنگی پیج (هیبرید کمپلکس) در گروه دوم، ارقام نارنگی (گروه معمولی و تانجرین) در گروه سوم و لمون لیسبون در گروه چهارم قرار گرفتند.
    کلیدواژگان: تنوع ژنتیکی، مرکبات، نشانگر ملکولی، نرعقیم
  • نفیسه اسدی نسب، پیمان حسیبی، حبیب الله روشنفکر، موسی مسکرباشی صفحات 217-231
    این آزمایش به منظور مطالعه تنظیم کننده های اسمزی چغندرقند تحت تنش شوری و تعیین بهترین روش جهت غربال ارقام متحمل و حساس، در سال زراعی 1389-1388، در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اجرا شد. تعداد سه رقم چغندرقند (1BR، جلگه و رسول)، تحت سه سطح شوری از منبع کلرید سدیم (NaCl)، شامل شاهد (صفر)، 100 و 200 میلی مولار به صورت فاکتوریل با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که با افزایش شوری، وزن خشک ریشه و اندام هوایی و سطح برگ به طور معنی داری کاهش یافت (01/0P ≤). با افزایش شوری، محتوای نسبی آب برگ (RWC) و مقدار پتاسیم کاهش نشان دادند. درصورتی که، صفاتی هم چون نفوذپذیری نسبی غشاء (RMP)، محتوای سدیم، پرولین و قندهای محلول در برگ های تمام ارقام، افزایش یافتند. ارزیابی تحمل و حساسیت ارقام با استفاده از شاخص حساسیت به تنش (SSI) نشان داد که در غلظت 200 میلی مولار کلرید سدیم، ارقام رسول، 1 BRو جلگه به ترتیب متحمل، نیمه متحمل و حساس بودند. با توجه به نتایج هم بستگی صفات وزن خشک ریشه دارای بیشترین هم بستگی معنی دار با شاخص حساسیت به تنش بوده بنابراین در شرایط تنش شوری، وزن خشک ریشه در مرحله گیاهچه ای می تواند به عنوان معیار مناسبی جهت انتخاب ارقام متحمل مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: پرولین، چغندرقند، محتوای نسبی آب برگ، نسبت پتاسیم به سدیم، نفوذپذیری نسبی غشا
  • ریحانه امین زاده، فریبا امینی، علی اکبر رامین، مصطفی مبلی صفحات 233-243
    قارچ تکمه ای سرشار از مواد غذایی است ولی در مقایسه با میوه ها و سبزی ها سرعت تنفس بالاتری دارد و بدلیل فقدان پوشش طبیعی، زوال آن به سرعت اتفاق می افتد. به نظر می رسد استفاده از پوشش نازک مناسب برای افزایش عمر انبارمانی قارچ یک روش مناسب و مقرون به صرفه می باشد لذا پژوهش حاضر جهت یافتن بهترین پوشش نازک برای افزایش عمر انبارمانی قارچ خوراکی انجام گرفت. در این پژوهش، پوشش های مورد استفاده شامل: شاهد (بسته بندی در سلفون)، پوشش پلی اتیلن با دو ضخامت 40 و 65 میکرومتر، پوشش بی اکسیلاری ارینتت پلی پروپیلن با سه ضخامت 25، 35 و 40 میکرومتر، پوشش کست پلی پروپیلن با دو ضخامت 25 و 50 میکرومتر، پوشش پلی استر با دو ضخامت 12 و 24 میکرومتر و پوشش پلی وینیل کلراید با ضخامت 30 میکرومتر بود. نمونه ها پس از 0، 10، 15، 20 و 25 روز نگه داری در انبار سرد در دمای یک درجه سانتی گراد و رطوبت 90%، در سه تکرار ارزیابی شد. نتایج نشان داد بین نوع پوشش پلاستیکی اختلاف معنی داری از نظر شاخص های مورد بررسی در سطح احتمال 1% وجود داشت. بالاترین میزان سفتی، مواد جامد محلول، اسیدیته قابل تیتراسیون و کمترین کاهش وزن و پوسیدگی در همه ضخامت ها در قارچ های بسته بندی شده با فیلم های پوششی، بی اکسیلاری ارینتت پلی پروپیلن و کست پلی پروپیلن بود در حالی که در قارچ های بسته بندی شده با پوشش های نازک شاهد، پلی وینیل کلراید، پلی اتیلن و پلی استر کیفیت قارچ ها پایین تر و پوسیدگی آنها بالاتر بود هم چنین اثر زمان بر تمامی صفات اندازه-گیری شده معنی دار بود و به مرور زمان کیفیت قارچ ها کاهش یافت.
    کلیدواژگان: قارچ تکمه ای، عمر پس از برداشت، فیلم پوششی، کاهش وزن، سفتی
  • مهری عسگری، فریبا امینی، فاطمه جمالی صفحات 245-255
    در این مطالعه اثرات کاربرد روی و شوری بر پارامترهای رشد، جذب مواد غذایی و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی گیاهان گوجه فرنگی در یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار، ارزیابی شد. فاکتورها شامل چهار سطح شوری (0، 45، 90 و 120 میلی مولار کلریدسدیم) و سه سطح سولفات روی (0، 5 و 10 میکرومولار) بودند. نتایج نشان داد که شوری وزن تر و خشک گیاه، مقدار روی و پتاسیم را کاهش می دهد، در حالی که با افزایش سطوح کلریدسدیم، مقدار سدیم و فعالیت آنتی اکسیدانی افزایش پیدا کرد. هم چنین نتایج نشان داد که سولفات روی بر پارامترهای رشد، غلظت روی و پتاسیم و فعالیت آنتی اکسیدانی اثر مثبت داشته اما غلظت سدیم و فسفر را کاهش داد. کاربرد سولفات روی مخصوصا غلظت 10 میکرومولار در گیاهان گوجه فرنگی تحت تنش شوری، شاخص های رشد، غلظت پتاسیم، درصد بازدارندگی رادیکال 1،1-دی فنیل-2-پیکریل هیدرازیل، فعالیت کاتالاز و سوپراکسیددیسموتاز را افزایش و غلظت سدیم و فسفر را کاهش داد. بیشترین مقدار وزن تر و خشک گیاه و جذب پتاسیم در گیاهان بدون تنش شوری همراه با غلظت 10 میکرومولار سولفات روی و کمترین مقدار این شاخص ها در گیاهان تحت تنش شوری 120 میلی مولار کلریدسدیم و بدون سولفات روی اندازه گیری شد. بنابراین روی می تواند کارایی و محصول گیاهان گوجه فرنگی تحت تنش شوری را بهبود بخشد.
    کلیدواژگان: پتاسیم، سدیم، سوپراکسیددیسموتاز، فسفر، کاتالاز
|
  • M. Jafaraghaei, A. H. Jalali Pages 1-11
    In order to examine the impact of different levels of salinity on yield and germination of 40 cultivars and local populations of cotton in greenhouse and field experiments were conducted at Rodasht Agricultural Research Station - Isfahan. In greenhouse experiments using a completely randomized design with three replications, effect of water with a salinity of 9 dS m-1 on germination rate and percentage in 40 cultivars and local populations of cotton were tested. In this experiment, three cultivar of Deltapayn 16, B557, and Lamberta with Azhyh local populations due to were selected based on higher percentage of germination for field testing phase. Field research for two years by using a split plot design with four replications was conducted. In this study, the salinity level of 4 and 8 dS m-1 main plots and three superior varieties and local populations in greenhouse experiments, formed the subplots. The results indicated significant interaction of salinity and cultivar, on yield, yield components and percent of emergence. Deltapayn 16 in the two salinity levels 4 and 8 dS m-1 produced 3602 and 3086 kg ha-1, respectively and significantly produced higher yield than other varieties. With increasing salinity from 4 to 8 dS m leaf and stem dry weight was lowest figure. With increasing salinity from 4 to 8 dS m, leaf and stem dry weight of Delta Pine 16 cultivar, compared with other less reduced. The yield of B557 variety was at the second level after Deltapayn16. Lambrayt varieties and local populations of Azhyh had lowest levels of performance at two levels of salinity. According to our results among the cultivars compared Deltapayn16 might be recommended for similar agro-climatic conditions.
    Keywords: Salinity, Cotton, Germination, Capitula.
  • M. Pourebrahimi, M. Zavareh, S. M. R. Ehteshami Pages 13-24
    In order to investigate the effect of Pseudomonas fluorescence strain 93 bacteria and Glomus esculentum fungus on quantitative and qualitative yield of two forage corn cultivars, an RCBD based factorial field experiment with three replications was conducted at the Agricultural Research Station of the University of Guilan in 2008. Treatments were considered as phosphorus chemical fertilizer, seed inoculation with Glomus esculentum mycorrhiza fungus, seed inoculation with Pseudomonas fluorescence strain 93 bacteria, seed inoculation with Pseudomonas fluorescence strain 93 bacteria and Glomus esculentum mycorrhiza fungus, and two corn cultivars (SC704 and SC647). No application of chemical fertilizer and microorganisms was considered as control. Results of ANOVA showed that plant height and leaf area, plant SPAD value, and plant biological yield were affected by cultivar × fertilizer interaction, significantly. The highest plant height (249.30 cm), SPAD value (52.30), and biological yield (251.51 g/plant) were related to cultivar SC704 which treated with chemical phosphorous fertilizer or inoculated with bacteria-fungus combination. The maximum plant leaf area was achieved in chemical phosphorous fertilizer followed by application of both bacteria and fungus treatments. Inoculation with both bacteria and fungus also resulted to highest dry matter digestibility (77.37 %) and crude protein (12.61 %). However, the highest (54.41 %) and lowest (34.38 %) crude fiber was related to control and bacteria-fungus combination treatments, respectively. Among two cultivars used in the experiment, SC704 was superior according to examine crop traits. Therefore, it could be expected that inoculating the seeds of SC704 corn cultivar with Pseudomonas fluorescence- Glomus esculentum combination resulted to reduce the use of phosphorus fertilizers and increase in the quality and quantity of forage corn.
    Keywords: Pseudomonas bacteria, Corn forage, Biological yield, Glomus mycorrhiza.
  • M. Alamian, S. A. Eftekhari, M. Heidari, N. Alamzadeh Ansari Pages 25-36
    An outdoor pot experiment was carried out in sand+ coco-peat culture (80:20 ratio) to investigate the response of nitrate reductase activity and nitrate accumulation in roots and leaves of fifteen Iranian landraces of spinach (Spinacia oleracea) at different stages of plant development. Plants were tested during a three periods from 22, 30 and 38 days after emergence of first true leaves and before flowering. Results showed that the highest activity of nitrate reductase (51.29 µM NO-2. g-1.h-1) was found in the leaves of ‘Tabriz’ at the first vegetative stage and in roots of ‘Qazvin’, ‘Saleh Abad-e- Qom’ and ‘Qom’ plants at the third vegetative stage(20.71, 15.27, 15.34 µM NO-2. g-1.h-1, respectively). Lowest activity of nitrate reductase in leaves were found in plants of ‘shiraz’ in third vegetative stage(1.56 µM NO-2. g-1.h-1). Nitrate reductase activity were significantly lower in roots of ‘Birjand’ in first vegetative stage compared to other land races (3.85 µM NO-2. g-1.h-1). Leaves of ‘Qazvin’ have the highest nitrate content at the third vegetative stage(7122 µM NO-3. g-1 dry weight). Nitrate accumulation in leaves of ‘Arak-1’ were found lower than other land races in second vegetative stage (2961 µM NO-2. g-1.h-1). Nitrate content in roots of ‘Varamin-1’ were higher in 2 th vegetative stage(3741 µM NO-2. g-1.h-1). Significant differences in the nitrate reductase activity and nitrate accumulation were observed in selected Iranian land race of spinach. As, the nitrate levels in spinach should be kept as low as possible while near maximum yields are maintained, this can be accomplished by planting selected land races of spinach that are selected based on nitrate reductase activity and nitrate content analyses.
    Keywords: Enzyme, Growth, Nitrogen, Spinach (Spinacia oleracea L.)
  • G. Ahmadi, M. Majidian, Gh. Mohsenabadi, A. Fuman, A. Aalami Pages 37-48
    In order to investigate effect of nitrogen fertilizer on yield and quality of three forage sorghum cultivars under Guilan climatological conditions a field study was conducted in 2010 cropping season at Rasht. A randomized complete block design with factorial arrangement with three replications was used. Treatment consisted of four levels of nitrogen fertilizer (0, 50, 100 and 150 kg N ha-1 from urea source) along with three sorghum cultivars (Pagha, Esphidfid, KSF2). Plant characteristics measured were forage yield of dry and forage yield, Stem dry weight, leaf dry weight, Plant height, stem diameter, Crude protein, Dry matter digestibility, Total ash and Acid detergent fiber were calculated. The result showed that nitrogen fertilizer had significant effects on forage yield and quality traits also cultivars had significant effects on forage yield, protein percentage, total dry matter, and Acid detergent fiber (ADF). Maximum forage yield (dry and fresh weight) in sorghum was obtained with 150 kg N ha-1 and KSF2 cultivar. Based on the results obtained from this study in order to increasing forage yield, dry matter percentage and minimum ADF was obtained in KSF2 cultivar should be applied with 100 kg N ha-1 in condition Rasht reign and If our objective is forage quality, was suggested Pagha cultivar with 150 kg N ha-1 in Rasht reign conditions.
    Keywords: Dry matter percentage, Forage sorghum, Nitrogen, Protein, Yield.
  • R. Seyed Sharifi, A. R. Nemati Pages 49-67
    In order to investigate the effects of rates and nitrogen fertilizer application timing on yield and some growth physiological indices of corn (Zea mays L.), an experiment was conducted as split plot based on randomized complete block design with three replications at the Research Farm of University of Mohaghegh Ardabili during 2009 cropping season. Nitrogen fertilizer levels were arranged in main plot with four levels including: 0, 75, 150 and 225 Kg N.ha-1 and nitrogen application timing in sub plots by three levels including: (1/3 in planting + 1/3 in 8-10 leaf stages + 1/3 in tasseling initation), (½ planting + ½ in tasseling initiation) and (½ in planting+¼ in 8-10 leaf stages + ¼ in tasseling initation). Investigation of dry matter accumulation indicated that in all of treatment combinations, it increased slowly until 300-400 growth degree days after sowing and then increased rapidly till 850-900 growth degree days. From 900 growth degree days till harvest time, it decreased due to increasing aging of leaves and decreasing of leaf area index. Maximum of dry matter accumulation was observed in the plotes which 225 Kg N.ha-1 was applied as 1/3 in planting + 1/3 in 8-10 leaf stages + 1/3 in tasseling initation. Similar results were obtained in crop growth rate and relative crop growth. With increasing rates of nitrogen fertilizer application, leaf area index was significantly increased. The highest leaf area index was belonged to 225 Kg N.ha-1 when was applied as 1/3 in planting + 1/3 in 8-10 leaf stages + 1/3 in tasseling initation with 850-900 growth degree days, while the least value of it was obtained in application of 75 Kg N.ha-1 as ½ planting + ½ in tasseling initiation. Grain yield and yield components were significantly affected by rate, nitrogen application timing and interaction of rates × nitrogen application timing. The highest grain yield (7928.6 Kg.ha-1) resulted from treatment combination of 225 Kg N.ha-1 as 1/3 in planting + 1/3 in 8-10 leaf stages + 1/3 in tasseling initation. Thus, it could be suggested that in order to increasing the grain yield and the other growth indices such as dry matter accumulation and crop growth rate should be applied 225 Kg N.ha-1 as 1/3 in planting + 1/3 in 8-10 leaf stages + 1/3 in tasseling initation in Ardabil climaste conditions.
    Keywords: Corn, Nitrogen, Growth physiological indices, Yield.
  • O. Dehshiri, H. Paknyat Pages 69-77
    As other crops, oilseed rape (Brassica napus L.) is severely affected under drought conditions. The mechanisms which reduce damages caused by oxidative stress have important roles in resistance of plants to drought stress and antioxidant enzymes have primed importance in this regards. In this factorial experiment 9 oilseed rape genotypes were compared under 3 stress levels (FC, 75%FC, 50%FC) in greenhouse of Agricultural College at Shiraz University. Under drought stress treatments, the activities of Superoxid Dismutase, Peroxidase, Ascorbic Peroxidase, Chlorophyll، Cartenoid were increased. Drought stress increased the chlorophyll content of genotypes and it seems this increased in drought conditions affects plant leaf area. were increased the intensity of stress effects on The cholorophyll content and antioxidant enzyme activeties of SLM046 and Licord were increased due to increase in drought stress levels and consequently they had higher drought tolerance compared to the other ones. Modena was the most sensitive compared to the other genotypes.
    Keywords: Antioxidant Enzyme, Drought stress, Genotype, Brassica napus L.
  • M. Namarvari, G. Fathi, A. Bakhshandeh, M. H. Gharineh, S. Jafari Pages 79-87
    The aim of this experiment was that study the effect of drought stress and different chemical and organic fertilizers systems on wheat flag leaf chlorophyll. This experiment was conducted as split plot based on completely randomized block design (CRBD) with four replications during 2009-2010 at experimental fields of Ramin university. Irrigation treatments were achived in I1(irrigation droped from anthesis stage to harvesting; 55 zadox) and I2 (spike formation to harvesting; 65 zadox) and I3 (full irrigation, control treatment), and fertilizers treatment included chemical fertilizer (NPK), manure fertilizer (M), biological fertilizer (B), biological fertilizer + manure fertilizer (MB) at the beginning of plantation. maximum and minimum chlorophyll leaf content were related to I3 and I1, respectively. Also, maximum chlorooyll was related to biological fertilizer mixed with manure (MB) and chemical fertilizers (NPK) and minimum was for biological fertilizer(B), respectively. A positive corelation was observed between grain yield and flag leaf chlorophyll at with high significance. Therefoere, flag leaf chlorophyll is a good trait selection performance under drought stress conditions and different fertilizer systems.
    Keywords: Biological fertilizer, Drought stress, Chlorophyll, Flag leaf, Correlation
  • J. Hamzei, N. Ghamari Rahim Pages 89-99
    Reduction of herbicide consumption is one of the goals of modern agriculture. Intercropping is an option to reduce growth and reproductive potential of weeds while maintaining agricultural system productivity. The objective of this study was to evaluate the effects of bean and maize intercropping on weed control, economical yield of system and land use efficiency. Experiment was done at the Research Station of Bu – Ali Sina University in 2010 growing season. A completely randomized block design with three replications was used. MWI, MWF, MP6, MP12 and MP18 were submitted to the five treatments: no weeding, weeding, and additive intercropping of 6, 12 and 18 plant of bean with pure stand of maize. The effects of experimental treatments were significant (p<0.01) for grain yield of maize (GYM) and total yield of system (TYS). Maximum GYS (803 g m-2) was revealed at MWF treatment, but the highest value of TYS (813 g m-2) without significant difference with MWF treatment, was observed at MP18 treatment. Also, the traits of ear length, number of seed/ear and weed density and biomass were affected significantly by experimental treatments. Since, with increasing bean density inter the maize field, ear length and number of seed/ear increased, but weed density and biomass decreased. The minimum values of weed density and biomass and the highest value of LER (1.05) belonged to the MP18 treatment. Hence, it can be concluded that with adding only 18 bean plant m-2 and without weeding neither economical yield of system nor land use efficiency increased.
    Keywords: Legume, Cereal, Row intercropping, Relative yield, Land equivalent ratio
  • A. Mirzakhani, R. Naderi Pages 101-111
    Lilium is a bulbous plant species that requires a period of low temperature for proper growth and flowering. This experiment was conducted for studying the effect of bulb cooling on vegetative and reproductive characteristics and also study of changes of endogenous IAA and ABA levels during bulb vernalization of Lilium LA Hybrid cv. Ceb Dazzle during 2008-2009. In this experiment bulbs were vernalized for 0, 2, 4, 6, 8 and 10 weeks at 5oC. Results showed that bulbs that received no cold treatment, produced no flower. Thus in this cv. Vernalization is essential for flowering. Increases of cold duration was reduced both leaf number and bulb germination time, and increased flower number and plant height. Results also showed that during cold treatment, ABA content of mother scales decreased gradually. On the other hand IAA levels both in mother and daughter scales were increased at the start of cold treatment. Maximum IAA concentration obtained from daughter scales at the end of cold storage. At the flowering stage ABA levels were higher in mother scales than daughter scales. It seems that dormancy factor (es) might be in the mother scales. During vegetative stage ABA levels of scales were at minimum.
    Keywords: Growth regulator, Mother scale, Daughter scale, Lilium, HPLC
  • S. Sedaghat, M. Rahemi, B. Baninasab Pages 113-123
    Pistacia vera cv Badami-e-Riz is the most important and popular rootstock in Iran, which tolerate salinity soil and phytophthora fungi but its root is less affected. In addition this rootstock is susceptible to excessive B and water deficient. This rootstock has a taproot rooting system without any lateral root. So this study was conducted to evaluate the effects of various concentrations and application methods of polyamines on root regeneration of transplanted bare-rooted ‘Badami-e-Riz’ pistachio rootstocks.The result showed that spermidine at concentration of 2 mM as foliar application method significantly enhanced root length and root diameter in ‘Badami-e-Riz’. Furthermore, the fresh weight of root was increased by 4 mM spermidine by foliar application and 2 mM spermidine by interaction of root tip cut and root dip method, significantly increased dry weight of root and root number in ‘Badami-e-Riz’. Besides, by the use of these chemicals, the survival percentage of seedlings was maintained in higher value. Results suggested that polyamine application was effective to increase lateral root formation and improved root regeneration. Therefore, it would be useful to help the survival of seedlings following transplanting.
    Keywords: Pistachio, Putresine, Spermine, Spermidine, Rooting, Seedling, Lateral root.
  • H. Hatami Malek, R. Darvishzadeh Pages 125-133
    Production of high sunflower yield is important in sunflower breeding programs. With regards to the importance of estimation of general combining ability (GCA) and specific combining ability (SCA), genetic evaluation of sunflower seed yield was carried out in normal and water stress conditions using biplot analysis of 6×6 diallel design. Parental lines and their progenies were investigated using a randomized complete block design with three replications in each condition in greenhouse. According to the separate analysis of variance, mean squares of genotypes were significant for seed yield in 0.01 probability level in both conditions. The first two principal components explained 77.9% and 82.5% of the variation for seed yield in normal and stress conditions respectively. Therefore, it is possible to extract any information by using graphical method of biplot. Among studied parental lines, LR25 had the positive and the highest general combining ability in both states. RHA266 had positive and the highest specific combining ability in water stress condition and genotype LR4 had the negative and the highest specific combing ability in normal condition. Considering the polygon graphs of biplot, cross LR25 × LR4 in normal condition and crosses including LR25 × C104, LR55 × RHA266 and C100 × RHA266 in water stress condition, depicted high level of heterosis for sunflower yield. Results revealed that genotype C104 is suitable tester for recognition of general combining ability of studied genotypes.
    Keywords: Sunflower, Diallel, Biplot, General combining ability, Specific combining ability, Heterosis
  • L. Nazmi, H. Naderi Pages 135-144
    The present study was conducted in Mollaahmad watershed of Ardabil city in 1390 to evaluate the canonical correlation between tillage erosion [slope gradient and position], and grain yield and barley yield components (Sahand cultivar) in order to determine the covariability between the two sets of variables to (1) detect simultaneously occurring patterns in the interdependencies sets of canonical variables, and (2) to prepare the possibility of canonical correlation coefficient use in a predictive mode for the variation of barely yield. For this purpose plant sampling was done from dry farming land of three landscapes and from four slope positions. The findings of canonical correlation analysis indicated that there are optimal linear combinations between sets of canonical variables of slope gradient and position and barely yield components that the amount of this correlation is identified by 77 percent. According to this correlation, when the slope gradient increases with 28 percent and slope position changes from down to up slope with 96 percent, the dry matter by 8 percent, spike number by 1.1 percent and grain yield by 22 percent will decrease, and the spike weight by 2.12 percent and 1000 grain weight by 14 percent will increase that spike weight and slope position had the largest role in the forming of first canonical correlation coefficient compared to other canonical variants. Using this test, which distinguishes the importance and the role of soil erosion variants in barley yield, high prediction of spike weight by slope position is clear; also slope position as a part of soil erosion indices has no similar worth toward slope gradient and the differences are dramatic. Whereas, slope position effect on crop yield is evaluated differently from slope gradient. genotypes.
    Keywords: Soil productivity, Canonical correlation coefficient, Tillage erosion, Canonical variables
  • Y. Emam, K. Maghsoudi, N. Moghimi Pages 145-155
    In order to evaluate the effect of water stress and nitrogen levels on yield and some agronomic traits of two forage sorghum cultivars, a field experiment was conducted at the Faculty of Agriculture, Shiraz University, during Spring and Summer 2011. The experiment carried out as split-split plot based on randomized complete block design, with 3 replications. Water stress levels of 100, 75 and 50 percent of FC was considered as main plots, nitrogen levels of 150, 300 and 450 kg urea per hectare as sub plots, and the forage cultivars of Pagah and KFS2 as sub-sub plots. Results showed that drought stress reduced plant height, leaf erea index, plant fresh weight, and leaf and stem dry weight as well as forage yield significantly and the reduction was greater at higher levels of drought stress. Conversely, nitrogen fertilizer application enhanced these all traits. Two sorghum cultivars showed significant differences in morphological characters as well as forage yield. Pegah cultivar was found superior as far as plant height, fresh weight, stem dry weight and forage yield were concerned. Leaf area index and dry weight were higher in KFS2 cultivar. The results indicated that, overall, Pegah cultivar and the nitrogen level of 300 kilogram urea per hectare and irrigation regime of 100% FC resulted to the highest yield and could be recommended as the best treatment for Badjgah and similar agroclimatic conditions in Fars province.
    Keywords: Forage yield, Leaf erea index, Pagah, KFS2
  • S. J. Sajadi, H. Sabouri Pages 157-164
    Crop yield prediction has an important role in agricultural policies such as specification of the crop price. Crop yield prediction researches have been based on regression analysis. In this research canola yield was predicted using Artificial Neural Networks (ANN) using 11 crop year climate data (1998-2009) in Gonbad-e-Kavoos region of Golestan province. ANN inputs were mean weekly rainfall, mean weekly temperature, mean weekly relative humidity and mean weekly sun shine hours and ANN output was canola yield (kg/ha). Multi-Layer Perceptron networks (MLP) with Levenberg-Marquardt backpropagation learning algorithm was used for crop yield prediction and Root Mean Square Error (RMSE) and square of the Correlation Coefficient (R2) criterions were used to evaluate the performance of the ANN. The obtained results show that the 13-20-1 network has the lowest RMSE equal to 101.235 and maximum value of R2 equal to 0.997 and is suitable for predicting canola yield with climate factors.
    Keywords: Canola, Artificial neural networks, Yield
  • H. Balouchi Pages 165-180
    In order to investigate the Cucurbit seed germination and seedling vigor improvement affected by different salinities in Yasouj University in 2011. A factorial experiment was conducted in base of complete randomized design. The first factor was osmopriming by KNO3 and KH2PO4 (1 & 3%) and (-5 & -10 bar) and hydro priming by distilled water and control with out priming. The second was five levels of salinities (0, 50, 100,150 and 200 mM NaCl). Data variance analysis of this research showed that the interaction between priming and salinity stress had more significant effect on all seed germination traits, seedling growth and some physiological characteristics. Results showed that Cucurbit was not saline sensitive in germination stage. Furthermore Cucurbit seed priming by PEG (-5 bar) in saline stress improved shoot dry weight. Osmopriming by PEG (-5 bar) and hydro priming increased total chlorophyll in 150 mM NaCl rather than control significantly. Generally, we could recommend PEG (-5 bar), KNO3 (1%) and hydro priming on Cucurbit for good germination and seedling growth of in saline conditions among the priming types that studied in this research.
    Keywords: Medical plants, Osmosis stress, Osmopriming, Hydro priming, Chlorophyll
  • A. Keshavarz Nejad Ghadikolaei, S. A. Kazemeini, M. J. Bahrani Pages 181-191
    In order to evaluate the effect of different rates of nitrogen (N) and corn, rapeseed, sunflower and wheat residues on plant height, biological and grain yield and N use efficiency of wheat, an experiment was conductedduring 2010-2011 at Agricultural College of Shiraz University. The experimental design was split-split plot based on RCBD with four replications. Treatments were N (45, 90, 135 and 180 kg ha-1) as main factor, type of plant residues (no residues, corn, rapeseed, sunflower and wheat) as sub factor and rates of crop residues (25 and %50) as sub-sub factor. Results indicated that rates of N, types and rates of crop residues had significant effects on plant height, yield components, biological and grain yields, and N use efficiency. The highest yield components, grain yield and N use efficiency were achieved by 180 and 45 kg ha-1 N, respectively. Increasing the rate of residues from 25 to %50, decreased all of traits except plant height and spikes per m2. The highest grain yield was obtained from no residues treatment. Wheat grain yield significantly decreased with residues incorporation and this reduction was lowest with sunflower residues.
    Keywords: Plant residues, Yield components, Grain yield, Wheat, Nitrogen use efficiency
  • F. Ghanbari, M. Sayyari, M. Saidi, A. Amirinejad Pages 193-204
    Drought stress is a major constraint for crop production in arid and semiarid regions, such as Iran. In this study the effect of 5-aminolevolinic acid (ALA), the new plant growth regulator, on Coriander (Corianderum sativum L.) plants under drought stress was studied. The layout was factorial experiment in randomized complete block design (RCBD) with 3 levels of drought stress including stress-free conditions (irrigation within the field capacity), mild stress (humidity of soil about 60% of field capacity) and severe stress (humidity of soil about 30% of field capacity) and 4 concentrations of ALA (including 0 (as a control), 0.25, 0.5 and 1 mM) as main factors and 4 replication. The experiment was conducted in the greenhouse of agricultural faculty of Ilam University. Statistical analysis showed significant effects of the drought and ALA on plant growth parameters, chlorophyll index and antioxidant activity. Result showed that drought stress imposed negative effects on plant growth and productivity. In drought conditions, plant height, leaf area, plant and leaf dry and fresh weight and chlorophyll index reduced but antioxidant activity increased. ALA application significantly caused increasing of plant height, leaf area, plant and leaf dry and fresh weight, chlorophyll index and antioxidant activity. ALA treatment with increasing of chlorophyll and antioxidant activity decreased adverse effects of drought stress on coriander plants. These results suggest that ALA has plant growth regulating properties at low concentrations and may enhance agriculture productivity under drought condition.
    Keywords: Medicinal plants, Drought, Chlorophyll, Antioxidant activity.
  • B. Golein, B. Adouli, F. Rafatm., M. Golmohammadi Pages 205-215
    Simple sequence repeats (SSR) polymorphism in citrus including male sterile, sterile, low fertile and fertile was examined by analyzing 28 representative accessions sampled from north of Iran. Fifty four polymorphic alleles with an average of 4.2 alleles per primer were detected from eight pairs of used primers. The lowest number of alleles was observed in TAA27, CTT01, CCSM18 and ATC09 loci with only three alleles and the highest number of alleles was observed in TAA15 locus with eight alleles. Polymorphic information content (PIC) values changed from 0.34 (AG14) to 0.90 (CCSM18). Genetic similarities among accessions were calculated according to Jaccard Similarity Index and used to construct a dendrogram based on the unweighted pair group method using arithmetic averages (UPGMA) which put the 28 samples into four major groups (A, B, C and D). The cultivars of male sterile Satsuma mandarin were clustered into group A; those of orange, grapefruit and Page (a complex hybrid) into group B; mandarin cultivars into group C; and lemon Lisbon into group D.
    Keywords: Genetic diversity, Citrus, Molecular marker, Male sterile
  • N. Assadi Nassab, P. Hassibi, H. Roshanfekr, M. Meskarbashee Pages 217-231
    This experiment was performed to study osmoregulators in sugar beet under salinity stress, and determine the best method for screening of tolerant and susceptible cultivars, in the greenhouse of Shahid Chamran University of Ahvaz during 2009-2010 growing season. Three sugar beet cultivars (BR1, Jolgeh & Rassoul) were grown under three salinity levels including control (Zero), 100 and 200 mM NaCl using factorial experiment based on randomized complete block design with three replicates. The results showed that by increasing salinity, root and shoot dry weight and leaf area decreased significantly (P≤0.01). As salinity increased, leaf relative water content (RWC) and potassium amount decreased. While characters such as relative membrane permeability (RMP), sodium content, proline, and total soluble sugar increased in leaves of all three cultivars. Evaluation of tolerance and susceptibility of cultivars based on stress susceptibility index (SSI) showed that, in 200 mM sodium chloride treatment, cultivars; Rassoul, BR1 and Jolgeh were tolerant, semi-tolerant, and susceptible, respectively. With regard to results the correlation of traits showed that, root dry weight had highest correlation with SSI under salinity stress conditions, so root dry weight could be used as an appropriate criterion for selection of tolerant cultivars at seedling stage.
    Keywords: Proline, Sugar beet, Relative water content, Ratio of potassium to sodium, Relative membrane permeability
  • R. Aminzadeh, F. Amini, A. A. Ramin, M. Mobli Pages 233-243
    The button mushroom is rich food full of nutrient but compared with other fruits and vegetables, mushroom has a higher respiration rate and due to the lack of protective layer to prevent water loss, decay occurs quickly. It seems that suitable coating film is the one way for increase the storage life of mushroom. Therefore present research was carried out as split plot design in farme of CRD to find the best coating film in order to increase the storage life. In this research, the treatments were: control (package with Selefon), Poly Ethylene (PE) with 40 and 65 micron thickness, Biaxially Oriented Polypropylene (BOPP) with 25, 35 and 40 micron thickness, Cast PolyPropylen (CPP) with 25 and 40 micron thickness, Poly Ester (PET) with 12 and 24 micron thickness and Poly Vinyl Chloride (PVC) with 30 micron thickness. The samples were estimated after 0, 10, 15, 20 and 25 days storage at 1°C and 90 % RH in 3 replications. The results showed that the types of plastic coating had significant effects on all measured characteristics as campared to that of control. Highest firmness value, Soluble Solid Content (SSC), titratable acidity, acidity (pH), and lowest weight less and decay were observed in packet mushroom with the coating film: BOPP and CPP and the lowest amounts were observed in the mushroom packed with control, PVC, PET and PE films. The effects of time on all of the measured during the storage period, were significant too.
    Keywords: Agaricus bisporus, Coating film, Fimness, Postharvest life, Weight less
  • M. Askary, F. Amini, F. Jamali Pages 245-255
    In this study, effects of salinity and Zinc sulphate application on growth parameters, nutrient uptake and antioxidant enzyme activity of Tomato (Lycopersicum esculentum) in a factorial experiment in completely randomized design with three replications were evaluated. Factors consisted of four salinity levels (0, 45, 90 and 120 mM NaCl) and three Zinc sulphate levels (0, 5, and 10 μM). Results showed that salinity decreased fresh and dry weight of plants, Zn and K contents whereas increased the Na content and antioxidant activity by increasing NaCl level. Also, results showed that ZnSO4 had positive effect on growth parameters, Zn and K concentration and antioxidant activity but reduced Na and P concentration. Zinc treatment especially at 10 μM concentration in tomato under salt conditions increased growth indexes, potassium concentration, percent of Inhibition of 1,1-diphenyl-2-picrylhydrazyl radical, catalase and superoxide dismutase activity and decreased sodium and phosphorus concentrations. The highest fresh and dry weight of plants and potassium uptake were measured in plants without salt stress with application of 10 μM ZnSO4 and the lowest on these indicator in plants under 120 mM NaCl without ZnSO4 application. Thus, it was concluded that Zinc could be improve performance and yield in tomato plants under salt stress conditions.
    Keywords: Catalase, Phosphorus, Potassium, Sodium, Superoxide dismutase.