فهرست مطالب

یافته های نوین کشاورزی - سال نهم شماره 1 (پاییز 1393)
  • سال نهم شماره 1 (پاییز 1393)
  • بهای روی جلد: 20,000ريال
  • تاریخ انتشار: 1394/07/20
  • تعداد عناوین: 6
|
  • محمد باقر جعفری، نورعلی ساجدی، مسعود گماریان صفحات 5-16
    به منظور مطالعه تاثیر روش های مختلف خاکورزی و مدیریت بقایای گیاهی بر خصوصیات اگرومورفولوژیک در گندم دیم سرداری، آزمایشی به صورت کرتهای خرد شده نواری در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار درسال زراعی 1391-1390 اجرا شد. عوامل مورد بررسی شامل خاکورزی در چهار سطح با گاو آهن برگردان دار توام با دیسک، چیزل، خاکورز مرکب و کشت مستقیم و عامل بقایای گیاهی در چهار سطح سوزاندن، چراندن، کلش کامل و بدون کلش به ترتیب به عنوان فاکتور افقی و عمودی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد حداقل وزن سنبله در کشت مستقیم معادل 69/0 گرم بود که نسبت به روش استفاده از گاو آهن برگردان دار توام با دیسک 25% کاهش نشان داد و حداکثر وزن سنبله معادل 88/0 گرم در استفاده از چیزل به دست آمد که نسبت به روش استفاده از گاو آهن برگردان دار توام با دیسک 2% افزایش نشان داد. بیشترین عملکرد دانه معادل 81/909 کیلوگرم در هکتار از کشت مستقیم حاصل شد که نسبت به استفاده از دستگاه های گاو آهن برگردان دار توام با دیسک، خاکورز مرکب و چیزل به ترتیب 12، 17 و 24% عملکرد دانه را افزایش داد. اثر متقابل تیمارهای خاکورزی و مدیریت بقایای گیاهی نشان داد بیشترین عملکرد دانه معادل 50/990 و 63/946 کیلوگرم در هکتار به ترتیب از تیمار کشت مستقیم توام با چرانیدن و کشت مستقیم توام با سوزاندن حاصل شد.
    کلیدواژگان: بقایای گیاهی، کشاورزی حفاظتی، عملکرد دانه، گندم
  • مجید دشتی، حسین حیدری شریف آباد، امیر لکزیان، الهه بینش صفحات 17-27
    به منظور شناسایی و جداسازی باکتری های سینوریزوبیوم ملیلوتی متحمل به شوری، نمونه های مختلف خاک و گره های ریشه از مناطق مختلف استان خراسان بزرگ به همراه جدایه هایی از موسسه تحقیقات خاک وآب و یک جدایه استاندارد مورد مطالعه قرار گرفت. تیمارهای شوری با افزودن غلظت های مختلف کلرید سدیم (صفر، 150، 300، 450، 600و 750 میلی مولار) به محیط کشت اختصاصی اعمال گردید و سپس جدایه های موفق در تست گره زایی، در حرارت 28 درجه سانتی گراد به تیمارهای فوق تلقیح شدند. تیرگی رشد باکتری ها در محیط کشت مایع پس از 72 ساعت در طول موج 420 نانومتر با استفاده از دستگاه اسپکتروفتومتر اندازه گیری شد. نتایج نشان داد کلیه جدایه ها در تیمار شاهد به خوبی رشد نموده و تحت این شرایط شش جدایه دارای تیرگی رشد بیشتر از یک بودند. اختلاف معنی داری در تیرگی رشد 44 جدایه تحت شرایط شوری مشاهده گردید به طوری که در غلظت های بالای600 میلی مولار، رشد باکتری ها به شدت تحت تاثیر قرار گرفت و تیرگی رشد تنها هشت جدایه در محیط کشت از 1/0 بیشتر شد. این جدایه ها به عنوان متحمل به شوری در نظر گرفته شدند. از بین جدایه های متحمل، جدایه M32 با اختلاف معنی داری در سطح 5% برتری نشان داد. هیچیک از جدایه ها در غلظت 750 میلی مولار کلرید سدیم رشد نکردند.
    کلیدواژگان: یونجه، سینوریزوبیوم ملیلوتی، تیرگی رشد، تنش شوری
  • حسن سرحدی، جهانفر دانشیان، سیدعلیرضا ولدآبادی، حسین حیدری شرف آباد، غلامرضا افشارمنش صفحات 29-46
    این آزمایش به صورت اسپلیت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در 4 تکرار در مزرعه آموزشی وتحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی جیرفت در سال زراعی 93- 92 انجام شد. در این تحقیق، کم آبیاری در سه سطح به عنوان عامل اصلی (شامل 100% نیاز آبی، 75% نیاز آبی و 50 % نیاز آبی گیاه)، نیتروژن در سه سطح به عنوان عامل فرعی (شامل 50، 100، 150 کیلو گرم نیتروژن خالص در هکتار) و اکوتیپ نیز در سه سطح به عنوان عامل فرعی فرعی(بمی، بوشهری و رودباری) مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد تاثیر سطوح مختلف کم آبیاری بر محتوی نسبی آب، ماده رنگی و شاخص سبزینگی در سطح 1%، کلروفیل a و کلروفیل کل و کلوفیلa/b در سطح 5% معنی دار ولی بر میزان نشت الکترولیت و کلروفیل b، معنی دار نبود. اثر نیتروژن نیز بر تمامی صفات در سطح 1% و شاخص سبزینگی در سطح 5 % معنی دار به استثنای میزان نشت الکترولیت و کلروفیل b و ماده رنگی که معنی دار نبود. در این بررسی بین اکوتیپ های حنا از نظر ماده رنگی در سطح 1% و نشت الکترولیت در سطح 5% اختلاف معنی داری وجود داشت. بالاترین میزان ماده رنگی لاوسون 61/20از اکوتیپ بمی و اعمال تنش 75% نیاز آبی و مصرف 150 کیلوگرم نیتروژن خالص به دست آمد. لذا به نظر می رسد مصرف 100 کیلوگرم نیتروژن با اعمال تنش کم آبی و تامین 75 % نیاز آبی توانسته در رسیدن به گیاهانی شاداب تر با ماده موثره بیشتر کمک کند.
    کلیدواژگان: حنا، کم آبیاری، نیتروژن، صفات فیزیولوژیک و ماده رنگی لاوسون
  • مهرداد قاسمی لمراسکی، قربان نورمحمدی، حمید مدنی، حسین حیدری شریف آباد، حمیدرضا مبصر صفحات 47-66
    این تحقیق در سال زراعی 1392-1391 به صورت مزرعه ای در منطقه ساری به صورت کرت های دوبار خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل دو رقم برنج طارم هاشمی و طارم محلی به عنوان عامل اصلی، نیتروژن در سه سطح کودی کاربرد 35، 70 کیلوگرم در هکتار و نیتروکسین به عنوان عامل فرعی و محلول پاشی با آب، نانو سیلیکون، نانو کلات پتاسیم و محلول نانو سیلیکون + نانو کلات پتاسیم به عنوان عامل فرعی فرعی بودند. نتایج نشان دادند بیشترین طول خوشه (77/28 سانتی متر) و بیشترین خوشه چه کل در خوشه (80/113 خوشه چه) به ترتیب متعلق به رقم طارم هاشمی و طارم محلی بود. بیشترین پنجه بارور و عملکرد کاه (بترتیب 07/21 پنجه و 17/6129 کیلوگرم در هکتار) و کمترین خوشه چه پر و شاخص برداشت (به ترتیب 09/91 خوشه چه و 75/42%) با مصرف 70 کیلوگرم نیتروژن در هکتار به دست آمد. با محلولپ اشی تنها نانو سیلیکون بیشترین عملکرد دانه (67/4746 کیلوگرم در هکتار) حاصل شد در حالی که بالاترین شاخص برداشت (18/45%) با محلولپاشی توام نانو سیلیکون و نانو کلات پتاسیم به دست آمد. بیشترین شاخص برداشت با مصرف نیتروکسین در رقم محلی (34/46%) و همچنین با مصرف توام نیتروکسین و نانو سیلیکون (29/46%) به دست آمد.
    کلیدواژگان: برنج، سیلیس، پتاسیم، نیتروژن، عملکرد و اجزاء عملکرد
  • مسعود محسنی، محمدحسین حدادی صفحات 68-73
    به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف خاک ورزی، تراکم والگوی کشت بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت هیبرید سینگل کراس 704 این تحقیق، در ایستگاه تحقیقات زراعی قراخیل وابسته به مرکز تحقیقات کشاورزی استان مازندران در سال های 1389و1390 اجرا گردید. آزمایش به صورت اسپلیت بلوک فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در 4 تکرار با سه عامل شخم درسه سطح (شخم و دیسک، دیسک و روتاری) و تراکم در سه سطح (60000،70000 و80000 بوته در هکتار) و الگوی کشت در دو سطح (کشت یک ردیفه و دو ردیفه) اجرا گردید. نتایج نشان داد روش های مختلف خاکورزی اثر معنی داری بر بسیاری از صفات ایجاد نمود. بیشترین عملکرد دانه، وزن هزاردانه ووزن ریشه نیز ازکاربرد روتاری به دست آمد. بیشترین تعداد ردیف دانه، ارتفاع بوته، تعداد دانه در ردیف و ارتفاع بلال از کاربرد دیسک به دست آمد. الگوی کاشت اثرات معنی داری بر تیمارها نشان نداد (به جز شاخص برداشت). تراکم کاشت اثر معنی داری بر عملکرد دانه و وزن هزار دانه در سطح احتمال 5% نشان داد. بیشترین عملکرد دانه (14/11 تن در هکتار) از تراکم 80000 بوته در هکتار به دست آمد و کمترین عملکرد دانه (09/9تن در هکتار) از تراکم 60000 بوته در هکتار حاصل گردید. وزن هزار دانه نیز با افزایش تراکم از 60000 به 80000 بوته در هکتار از 5/332 گرم به 25/319 گرم کاهش یافت.
    کلیدواژگان: الگوی کشت، تراکم گیاهی، خاکورزی، ذرت
  • سمیرا محمدی، حمید مدنی، اسعد رخزادی صفحات 76-88
    این بررسی در سال زراعی 13911390 در شرایط دیم سنندج با آزمایشی به صورت کرت های دو بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار انجام شد. عامل اصلی شامل تاریخ کاشت و در دو سطح کشت انتظاری گلرنگ در تاریخ 15/9/90 (a1) و کشت بهاره در تاریخ 21/12/90 (a2) و عامل فرعی شامل کاربرد ابر جاذب کلوفونی در دو سطح عدم کاربرد (b1) و کاربرد (b2) و عامل فرعی فرعی شامل سه رقم سینا (c1)، فرامان (c2) و گلدشت (c3) بود. نتایج نشان داد تاریخ کاشت انتظاری از لحاظ تعداد طبق در بوته و عملکرد دانه نسبت به کاشت بهاره برتری معنی داری داشت. کاربرد ابر جاذب موجب افزایش معنی دار تعداد طبق در بوته نسبت به شاهد گردید. اثر رقم بر عملکرد دانه در واحد سطح معنی دار نبود ولی تعداد طبق در بوته، تعداد دانه در طبق و وزن هزار دانه تحت تاثیر عامل رقم قرار گرفتند و در میان ارقام مورد مطالعه رقم فرامان بالاترین عملکرد را به خود اختصاص داد همچنین اثر تاریخ کاشت بر مراحل نمو و ارتفاع بوته گلرنگ معنی دار بود به طوری که کاشت انتظاری موجب افزایش معنی دار طول مراحل نمو و ارتفاع بوته نسبت به کاشت بهاره گردید. کاربرد ابرجاذب در رقم سینا موجب افزایش معنی دار ارتفاع بوته نسبت به دو رقم دیگر گردید، همچنین رقم سینا در کاشت انتظاری بالاترین ارتفاع بوته را نسبت به دو رقم دیگر دارا بود. تفاوت ارقام از لحاظ رسیدگی در تاریخ کاشت بهاره معنی دار بود به طوری که رقم گلدشت در کاشت بهاره به عنوان دیر رس ترین رقم ثبت گردید. بر اساس نتایج به دست آمده در این آزمایش کاشت گلرنگ دیم به صورت انتظاری نسبت به کاشت بهاره برتری دارد و کاربرد مادهی ابر جاذب رطوبت در شرایط دیم قابل توصیه می باشد و رقم سینا نسبت به دو رقم دیگر عکس العمل رشدی بهتری به کاربرد ابرجاذب نشان داد.
    کلیدواژگان: کاشت انتظاری، کاشت بهاره، ابر جاذب، گلرنگ
|
  • M. Jafari, N. Sajedi, M. Gomarian Pages 5-16
    In order to evaluation of the effect of tillage different methods and crop residue management on agromorphologic characteristic of wheat cv. Sardari in dry land condition, a field experiment was conducted as Strip plot based on randomized complete block design with four replication in 2012. Factors examined include tillage in four levels: moldboard plow with disk, chisel, compound tillage and direct seeding as the main plot and the plant residue management in four levels: burning, grazing, complete stubble and no stubble as the subplot. The results showed that, The minimum spike weight was about 0.69 g was obtained direct seeding that as compared with moldboard plow with disk decreased by 25%. The maximum spike weight was about 0.88 g that was obtained in the use of chisel that as compared with moldboard plow with disk increased by 2%. The highest grain yield equal to 909.81 kg/ha was recorded from direct seeding. Using of direct seeding increased grain yield than the use of moldboard plow with disk, chisel, and compound tillage 12, 17, and 24 percent, respectively. Interaction effects of tillage and plant residue showed that the highest yield equal to 990.5 and 946.63 kg/ha and was belonged to direct seeding along with the grazing and direct seeding along with burning.
    Keywords: Plant Residue, Conservation agriculture, Grain yield, Wheat
  • M. Dashti, H. Heidari Sharif Abad, A. Lakzian, E. Binesh Pages 17-27
    In order to identification and isolation of salt tolerance Sinorhizobium meliloti strains, several soil samples and root nodules were collected from some regions of Khorassan Province and also some strains from Soil & Water Research Institute and one standard strain were studied. After nodulation test, strains was inoculated to Yeast Extract Monitol Broth (YEMB) medium at 28ºC degree centigrade and then exposed to different concentration of NaCl (0, 150, 300, 450, 600, 750 mM). Growth turbidity (OD420nm) as an indicator for bacterial growth was measured after for 72 hr. A factorial experiment was arranged in a Completely Randomized Design (CRD) with three replications. Results showed that all strains grew well in control treatment and six strains showed growth turbidity (OD) >1.0. Growth turbidity of 44 strains had high significant differences under salt stress. Salt concentrations greater than 600 mM severely affected the bacteria growth. Only eight strains showed OD>0.1, considered as salt tolerance strains. Amoung which, strain M32 showed significant difference (P<0.05). None grew in a salin solution of 750 mM.
    Keywords: Alfalfa, Sinorhizobium meliloti, Growth turbidity, Salinity stress
  • H. Sarhadi, J. Daneshian, S. A. Valadabadi, H. Heidari Sharifabad, Gh. Afsharmanesh Pages 29-46
    The physiological response of Henna ecotypes to different rates of N fertilizer and low-irrigation was studied in a split-split-plot experiment on the basis of a Randomized Complete Block Design with four replications in research farm of Islamic Azad University of Jiroft in 2013-2014. The main plot was devoted to low-irrigation stress at three levels (100, 75 and 50% water requirement), the sub-plot was devoted to N fertilization at three levels (50, 100 and 150 kg N ha-1) and the sub-sub-plot was devoted to ecotype at three levels (Bami, Boushehri and Roudbari). It was found that low-irrigation stress significantly affected all traits (relative water content, dye rate and chlorophyll index at the 1% level and chlorophyll a, total chlorophyll and chlorophyll a/b at the 5% level) except electrolyte leakage rate and chlorophyll b. The influence of N rate was significant on all traits (at the 1% level, chlorophyll index at the 5% level) except electrolyte leakage rate, chlorophyll b and dye rate. The studied ecotypes showed significant differences only in dye rate (at the 1% level) and electrolyte leakage (at the 5% level). The highest Lawson content of 20.61 was obtained from the ecotype Bami treated with 150 kg N ha-1 and 75% water requirement. The lowest one of 12.55 was obtained from the ecotype Boushehri treated with 150 kg N ha-1 and 50% water requirement. Therefore, it can be said that the application of 100 kg N ha-1 treated with water stress at 75% water requirement was the best treatment for obtaining more fresh plants with higher essential oil (Lawson).
    Keywords: Henna, low, irrigation, N, physiological traits, Lawson
  • M. Ghasemi Lemraski, Gh. Normohamadi, H. Madani, H. Heidari Sharifabad, H. R. Mobasser Pages 47-66
    This research was carried out in the farm located in sari with latitude 36/38 and longitude 53/12 and 13/5 meter height above sea level in the year 2013 and 2014. Experiment was carried out as split split plots in a randomized complete block design with three replications. Rice cultivars were chosen as main plots including Tarom Mahalli and Tarom Hashemi. Nitrogen rates, 35 and 70 kg N ha-1 and nitroxin was chosen as sub plot and spraying water, nano silicon, nano– potassium and nano-silicone + nano-potassium were sub subplots. The results showed that the most panicle length (28/77 cm) and the most spikelets per spike (113/80 spikelets) respectively belong to Tarom Hashemi and Tarom Mahalli. the most fertile tiller per hill and straw yield (kg ha-1) had obtained respectively with (21.7 and 6129/17 kg ha-1) and the lowest filled spikelet number and harvest index was achieved (91.09 and 42/75%) with consumption of 70 kg of nitrogen per hectare, respectively. nano-silicon lonely spraying results the most grain yield, equal 4746/67 kg ha-1, While the highest harvest index (45/18%) obtained by integrate application of nano-silicon and nano- potassium chelate. without spraying,the least filled spikelet per panicle was achieved (90/53 spikelets), respectively. under twofold interaction effect, The highest maximum spikelets (119/6 spikelets) and filled spikelet number (107/7 spikelets) were obtained with the use of nitroxin in Tarom cultivar. With consumption of 70 kg ha-1of nitrogen and without spraying, the lowest filled spikelet (77/21 clusters) was obtained and by the application of nano-potassium chelate, the highest straw yield and biological yield (respectively 6633 and 11580 kg per hectare) was achieved. The highest harvest index observed with consumption of nitroxin in Tarom mahalli cultivar (46/34%) and also obtain with combined nitroxin and nano-silicon (46/29%), respectively.
    Keywords: Nitrogen, Potassium, Rice, Silicon, Yield, Yield components
  • M. Mohseni, M. H. Haddadi Pages 68-73
    In order to investigate the effects of tillage systems and plant densities in two plant pattern, on kernel yield and its component on corn (Zea mays L.cv.sc704), an experimental design, randomized complete block in a strip factorial was used, treatments arrangement with four replications in north of Iran in 2010-2011. Main plot was subjected to tillage systems in three levels: 1. Rotary system (RS). 2. Disk system (DS) - 3. Plow and Disck system (PDS). Other factors were plant density in three levels (60000, 70000 and 80000 plant/ha) and plant pattern were conventional row (linear) and new two rows (zigzag). The results indicated that all traits, were not affected by tillage systems, while the grain yield and 1000 seeds weight, which were affected by plant density showed significant difference. With the increase of density from 60000 to 80000 plants/ha, grain yield and 1000 seeds weight increased, an amount of from 9.09 to 11.14 t/ha and 332.35 to319.52 gr respectively. Grain yield and 1000 seeds weight were not affected by plant pattern.
    Keywords: Corn, tillage system, plant density, sowing pattern, yield, yield component
  • S. Mohammadi, H. Madani, A. Rokhzadi Pages 76-88
    In order to study the effects of sowing date and super absorbent polymer application on yield and agronomic traits of safflower cultivars under rain fed conditions, an experiment was conducted using a split-split plot layout in a randomized complete block design with three replications in Sanandaj region. Two planting dates of delay (a1) and spring (a2) sowing were compared in main plots. Two treatments of non-application (b1) and application (b2) of super absorbent polymer were assigned in subplots and three cultivars of Sina (c1), Faraman (c2) and Goldasht (c3) were applied as sub-subplots. Results showed that the phenology of safflower was significantly affected by sowing date. The longest developmental stages were recorded in delay sowing date. Super absorbent application had no significant effect on crop phenology. Effect of sowing date on capitula number per plant, seed yield, biological yield and protein yield was significant. delay sowing date was superior to spring sowing date with regard to seed yield and crop productivity. Super absorbent application significantly increased the number of capitula per plant, moreover in spring sowing date, application of super absorbent significantly increased biological yield as compared with non-application treatment. The greatest amount of seed yield among the studied genotypes was recorded by Faraman cultivar at the rate of 601.2 kg/ha. According to the results of this experiment, delay sowing of safflower in rain fed conditions is more recommended in comparison with spring sowing, and super absorbent application especially in spring sowing date can resulted in improvement of crop growth and yield. In addition to, Faraman cultivar was superior to other two cultivars with regard to productivity and yield under regional conditions of this experiment.
    Keywords: delay sowing, Safflower, spring sowing, Super absorbent