فهرست مطالب

  • سال سی و ششم شماره 2 (تابستان 1392)
  • تاریخ انتشار: 1392/04/23
  • تعداد عناوین: 11
|
  • علمی - پژوهشی
  • منصوره شمیلی، محمدرضا فتاحی مقدم، علیرضا طلایی صفحات 1-12
    انبه یکی از محصولات گرمسیر است که در جنوب ایران کشت و کار می شود وعملکرد کمتری در مقایسه با سایر مناطق مورد کشت و کار دارد. طبق گزارشات عملکرد این گیاه در اثر دگر گرده افشانی افزایش می یابد. هدف از این تحقیق مقایسه تاثیر خودگشنی، گرده افشانی کنترل شده و گرده افشانی آزاد بر رشد لوله گرده و تولید میوه در سه ژنوتیپ انبه موجود در ایران بود. پس از اعمال تیمار های گرده افشانی، از گل های گرده افشانی شده در زمان های سه و هفت روز بعد از گرده افشانی، نمونه گیری انجام شد. رنگ آمیزی مادگی با آنیلین بلو و مطالعه وضعیت رشد لوله گرده با استفاده از میکروسکوپ فلورسنت انجام شد. درصد تشکیل میوه نهایی 15 و 90 روز پس از گرده افشانی شمارش گردید. میانگین طول، عرض، وزن و مواد جامد محلول میوه در تمام تیمارها ثبت گردید. خودگشنی در همه ژنوتیپ ها مانع تشکیل میوه گردید. بین خودگرده افشانی و گرده افشانی آزاد تفاوت معنی داری در مورد رشد لوله گرده و تشکیل میوه مشاهده شد. بالاترین میزان تشکیل میوه در ژنوتیپ های شماره یک و سه با دانه گرده ژنوتیپ شماره دو مشاهده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که نوع دانه گرده می تواند بر درصد تشکیل میوه و خصوصیات کمی و کیفی میوه انبه تاثیرگذار باشد، بطوریکه درصد میوه تولید شده در حالت خودگشنی به طور معنی داری کمتر از حالت دگرگشنی است. به منظور افزایش راندمان تولید در این گیاه علاوه بر تاثیر مثبت گرده افشانی با دانه گرده غیر خودی، باید والد گرده دهنده مناسب برای هر رقم انتخاب و مورد توجه قرار گیرد.
    کلیدواژگان: انبه، دانه گرده، دگرسازگاری، خودسازگاری، گرده افشانی، میوه
  • جعفر احمدی، بهروز واعظی، هوشنگ نارکی صفحات 13-22
    انتخابارقامبهبود یافتهوپرمحصولباپایداریعملکردبالایکیازاهدافمهماصلاحکلزا برای مناطق دیم و خشکمی باشد. همچنینبررسی اثر متقابل ژنوتیپ در محیط به منظور آزاد سازی ارقام پایدار برای مناطق مختلف حائز اهمیت است. در این تحقیق بهمنظورمطالعهسازگاریوپایداریعملکرددانهژنوتیپ هایکلزادرشرایطدیم و نیمه گرمسیرکشور،تعداد 19 لاین و رقم کلزا در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط دیم منطقه نیمه گرمسیری گچساران به مدت سه سال زراعی (1383- 1385) از نظر پایداری عملکرد دانه و ارزیابی کارائی روش های مختلف گزینش مورد بررسی و مطالعه قرار گرفتند. نتایج تجزیهواریانسمرکبنشاندادکهاثرساده رقمواثرمتقابلرقم × سال معنی داربود. به منظور گزینش بهترین ارقام و لینه با عملکرد بالا و پایدار، آماره های پارامتریک مختلف برای تجزیه پایداری شامل آماره های تیپ I (S2i و CVi)، تیپ II (2iσ، Wi، bi)، تیپ III (S2di)، آماره های غیرپارامتریک میانگین رتبه ارقام (R) و انحراف معیار رتبه (S.D.R) و روش گزینش همزمان عملکرد – پایداری (YSi) محاسبه و مورد ارزیابی قرار گرفتند. در نهایت با در نظر گرفتن صفت میزان روغن دانه در کنار عملکرد بالا و پایداری، ارقام و لاین های Option 500، PP-308-8، PP-401-15E، PP-401-16 و Shiralee به عنوان ارقام و لاین های پرمحصول پایدار با میزان روغن بالا گزینش و معرفی شدند.
    کلیدواژگان: کلزا، عملکرد، پایداری، پارامتریک، غیرپارامتریک
  • هاجر نعمتی، مجید عزیزی صفحات 23-34
    به منظور بررسی اثر سطوح مختلف ورمی کمپوست و تراکم بوته بر فاکتورهای رشد و نمو، عملکرد بذر و میزان روغن گل مغربی (Oenothera biennis L.) این آزمایش انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال 88-1387 اجرا شد. تیمارها شامل 4 سطح ورمی کمپوست (0، 2، 3 و 5 کیلوگرم در متر مربع) و 3 تراکم کاشت (9، 12 و 20 بوته در متر مربع) بودند. در طول دوره گلدهی، ارتفاع و تعداد شاخه های جانبی بوته، تعداد کپسول ها و تعداد بذور درون کپسول ها به طور جداگانه در ساقه اصلی و شاخه های جانبی هر بوته و همچنین عملکرد بذر اندازه گیری شد. روغن بذرها با استفاده از دستگاه سوکسله استخراج شد. بر اساس نتایج به دست آمده اثر ساده ورمی کمپوست و تراکم بوته بر تعداد کپسول و تعداد بذرهای کپسول هم در ساقه اصلی و هم در شاخه های جانبی و نیز بر عملکرد روغن معنی دار بود. بالاترین ارتفاع بوته و عملکرد روغن در بالاترین سطح ورمی کمپوست و بالاترین تعداد بذر در کپسول های ساقه اصلی و شاخه های جانبی بوته در سطوح متوسط ورمی کمپوست برابر با 3 و 5 کیلوگرم در متر مربع به دست آمد. افزایش تراکم کاشت تعداد شاخه های جانبی، تعداد کپسول و تعداد بذر کپسول های ساقه اصلی و شاخه های جانبی را به صورت معنی داری کاهش داد اما بالاترین عملکرد روغن در بالاترین سطح تراکم بوته به دست آمد. اثر متقابل ورمی کمپوست و تراکم بر تعداد شاخه های جانبی بوته، تعداد بذر کپسول های ساقه اصلی و شاخه های جانبی بوته معنی دار بود.
    کلیدواژگان: گل مغربی، تراکم بوته، عملکرد، ورمی کمپوست
  • محمد جواد فریدونی، هوشنگ فرجی، حمیدرضا اولیایی، عبدالحسین صالحی صفحات 35-47
    این مطالعه به منظور بررسی برهمکنش پساب تصفیه شده ی شهری به عنوان آب آبیاری و کود شیمیایی نیتروژن بر عملکرد و تولید علوفه ی ذرت شیرین، در سال زراعی 1389- 1388، در مزرعه ی تحقیقاتی شهر یاسوج انجام شد. عامل اصلی آزمایش شامل آبیاری در 5 سطح [آبیاری مزرعه با آب معمولی در کل فصل رشد (1I)؛ از مرحله ی سبز شدن گیاه (مرحله ی رشدی 10) تا مرحله ی ظهور تاسل (مرحله ی رشدی 50)، آبیاری با پساب تصفیه شده و از مرحله ی رشدی 50 تا مرحله ی شیری شدن دانه (مرحله ی رشدی 82)، آبیاری با آب معمولی (2I)؛ از مرحله ی رشدی 10 تا مرحله ی رشدی 50، آبیاری با آب معمولی و از مرحله ی رشدی 50 تا مرحله ی رشدی 82، آبیاری با پساب تصفیه شده (3I)؛ آبیاری یک در میان با آب معمولی و پساب تصفیه شده (4I)؛ آبیاری مزرعه با پساب تصفیه شده در کل فصل رشد (5I)] و عامل فرعی شامل نیتروژن در سه سطح (0=0N، 80=80Nو 160=160Nکیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار) به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک کامل تصادفی بود.نتایج نشان داد که برهم کنش آبیاری و نیتروژن بر صفات عملکرد بلال و دانه ی کنسروی معنی دار گردید. بیشترین عملکرد بلال و دانه ی کنسروی در تیمار 80N5I، به ترتیب معادل 2548 و 1246 گرم در متر مربع و کمترین عملکرد بلال و دانه ی کنسروی در تیمار 0N1I به ترتیب معادل 1090 و 360 گرم در متر مربع بود. برهم کنش آبیاری و نیتروژن بر صفات عملکرد بیولوژیک و عملکرد علوفه ی تر معنی دار گردید. بیشترین عملکرد بیولوژیک و عملکرد علوفه ی تر در تیمار 80N4I به ترتیب معادل 5442 و 2897 گرم در متر مربع و کمترین عملکرد در این پارامترها در تیمار 0N1I به ترتیب معادل 2953 و 1863 گرم در متر مربع بدست آمد. در سطح آبیاری 5I، مصرف نیتروژن، 50 درصد کاهش یافت. آبیاری با پساب تصفیه شده با تاثیر معنی دار بر اجزای عملکرد، باعث افزایش عملکرد بلال و دانه ی ذرت شیرین گردید. در مجموعاستفاده از پساب تصفیه شده، باعث کاهش میزان مصرف کود شیمیایی نیتروژن گردید.
    کلیدواژگان: ذرت شیرین، پساب تصفیه شده، نیتروژن، عملکرد بلال، عملکرد دانه ی کنسروی، عملکرد علوفه
  • حبیب الله نادیان، مختار حیدری، محمدحسین قرینه، محمدحسین دانشور صفحات 49-59
    در یک آزمایش گلدانی اثر سطوح مختلف شوری ناشی از کلرید سدیم (5/1، 5/4 و 5/7 دسی زیمنس بر متر) بر مولفه های رشد، جذب فسفر، پتاسیم و سدیم توسط گیاه زعفران با حضور و بدون حضور میکوریزا به صورت فاکتوریل در قالب بلوک های کامل تصادفی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد افزایش شوری از 5/1 به 5/7 دسی زیمنس بر متر وزن ماده خشک گیاه را به شدت کاهش داد. این کاهش به سمیت ناشی از تجمع فراوان یون سدیم (Na+) و کاهش غلظت یون پتاسیم (K+) در گیاه ارتباط داده شد. کلونیزاسیون میکوریزایی گیاه باعث کاهش غلظت یون سدیم و بهبود نسبت پتاسیم به سدیم (K+:Na+) و در نتیجه سبب افزایش مولفه های رشد گیاه گردید. درصد کلونیزاسیون ریشه تحت تاثیر سطوح شوری قرار نگرفت. علی رغم کاهش وزن ماده خشک گیاه میکوریزایی با افزایش شوری، پاسخ رشد میکوریزایی زعفران در شرایط تنش شوری خاک افزایش پیدا نمود. غلظت فسفرو محتوای فسفر اندام هوایی گیاه میکوریزایی به طور معنی داری بیشتر از میزان آنها در گیاه شاهد بود. اگر چه محتوای فسفر اندام هوایی گیاه میکوریزایی با افزایش شوری کاهش پیدا نمود ولی محتوای فسفر اندام هوایی گیاه میکوریزایی در واحد طول ریشه کلنی شده با افزایش شوری، افزایش پیدا نمود و این می تواند افزایش پاسخ رشد میکوریزایی گیاه زعفران با افزایش شوری خاک را توجیه نماید. این مطالعه نشان داد گیاه زعفران دارای وابستگی زیاد به قارچ میکوریزا می باشد و کلونیزاسیون میکوریزایی سبب گردید تا اثرات سوء تنش شوری بر مولفه های رشد، جذب فسفر، پتاسیم و نسبت پتاسیم به سدیم کاهش یابد.
    کلیدواژگان: زعفران، پتاسیم، فسفر، سدیم، شوری، میکوریزا
  • صفحات 61-73
    شاخص های زیادی برای مقایسه تحمل و حساسیت گیاهان زراعی نسبت به تنش های محیطی معرفی شده اند. به منظور مقایسه ارقام گندم نان بهاره با استفاده از شاخص های تحمل و حساسیت به تنش گرمای آخر فصل در اهواز، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان در سال های زراعی 87-1386 و 88-1387 به صورت بلوک های نواری که فاکتورهای آزمایشی شامل چهار تاریخ کاشت {15 آبان (زودهنگام)، 15 آذر (به هنگام)، 15 دی (دیرهنگام) و 15 بهمن ماه (خیلی دیر)} در کرت های طولی و 20 رقم گندم نان بهاره در کرت های عرضی بودند، با سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که ارقام مورد مقایسه از نظر صفت عملکرد دانه از لحاظ شاخص های حساسیت به تنش (SSI)، شاخص تحمل (TI)، میانگین بهره وری (MP)، میانگین هارمونیک (HM)، شاخص پایداری عملکرد (YSI)، شاخص رتبه بندی (Rank)، میانگین بهره وری هندسی (GPM)، شاخص تحمل تنش (STI)، شاخص عملکرد (YI)، شاخص تحمل تنش تعدیل شده برای شرایط مطلوب (MSTI1)، شاخص تحمل تنش تعدیل شده برای شرایط نامطلوب (MSTI2) و شاخص درصد کاهش عملکرد (YRPI) تفاوت معنی دار داشتند. به طور کلی، بهترین شاخص برای ارزیابی تحمل و حساسیت ارقام گندم نسبت به تنش گرمای آخر فصل، شاخص تحمل تنش (STI) بود که براساس آن، متحمل ترین و حساس ترین ارقام، به ترتیب ویریناک و روشن بودند.
    کلیدواژگان: گندم، ارقام، تاریخ کاشت، شاخص حساسیت به تنش، شاخص تحمل تنش
  • فرانک طهماسبی، پیمان حسیبی، موسی مسکر باشی صفحات 75-86
    مطالعه تغییرات بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی در شرایط تنش شوری می تواند به شناسایی فاکتورهای موثر در تحمل به این تنش کمک نماید. به منظور بررسی این عوامل یک آزمایش گلخانه ایدر سال زراعی 88-1387 در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با چهار تکرار انجام شد. فاکتور اول ژنوتیپ شامل هایولا401، RGS0003 و شیرالی و فاکتور دوم آبیاری با آب شور مشتمل برشاهد (صفر میلی مولار)، 50، 100 و 150 میلی مولار از دو منبع شوری NaCl و CaCl2 به نسبت مساوی بود. اعمال تنش آبیاری با آب شور سبب کاهش وزن خشک اندام هوایی، پتانسیل اسمزی و محتوای نسبی آب در هر سه ژنوتیپ شد. نتایج همچنین نشان دادند که قندهای محلول و غلظت کلروفیل در واحد سطح برگ تا سطح شوری 100 میلی مولار افزایش قابل توجهی یافتند ولی در سطح 150 میلی مولار، کاهش نشان دادند. تحت تنش آبیاری با آب شور میزان پرولین طی سطوح مختلف شوری افزایش یافت. ژنوتیپشیرالی دارای ساز و کار های تحمل کارآمدتری نسبت به دو ژنوتیپ دیگر بود. نتایج همبستگی صفات نشان داد که در هر سه سطح شوری با کاهش ماده خشک شاخص حساسیت به تنش افزایش یافت و در سطح 100میلی مولار محتوای نسبی آب برگ با شاخص حساسیت به تنش همبستگی منفی و معنی دار داشت. در تیمارهای شاهد، 50 و 100 میلی مولار همبستگی منفی و معنی دار بین پرولین و پتانسیل اسمزی وجود داشت. میتوان نتیجه گرفت تجمع بیشتر پرولین، ماده خشک و محتوای نسبی آب برگ می توانند شاخص های گزینش مناسبی در ارتباط با تحمل به آبیاری با آب شور در کلزا محسوب گردند.
    کلیدواژگان: کلزا، تنش آبیاری با آب شور، ژنوتیپ، کلرید سدیم، کلرید کلسیم و کلزا
  • محمد خلفی، محمدحسین قرینه، عبدالمهدی بخشنده، ایرج لک زاده، قدرت الله فتحی صفحات 87-97
    به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف ماندابی در مراحل مختلف رشد بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه جو لاین WB-79-10آزمایشی در سال زراعی 89-1388 در مزرعه پژوهشی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان به صورت کرت های خرد شده و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 4 تکرار اجرا گردید. آزمایش از دو عامل مرحله رشدی گیاه (پنجه زنیZGS13، ساقه روی ZGS31 و غلاف رفتن ZGS43) به عنوان فاکتور اصلی و مدت های ماندابی (صفر، 7 و 14 روز در شرایط ماندابی) به عنوان فاکتور فرعی تشکیل شد. نتایج نشان داد که بین مراحل شروع ماندابی و مدت های مختلف ماندابی از نظر عملکرد و اجزای عملکرد دانه، اختلاف معنی داری وجود داشت. در این آزمایش ماندابی در مرحله شروع پنجه زنی خسارت بیشتری نسبت به مرحله ساقه رفتن و غلاف رفتن بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه وارد کرد به نحوی که در مرحله پنجه زنی، عملکرد دانه در طی 7 و 14 روز ماندابی نسبت به شاهد به ترتیب 42 و 28/78 درصد و برای تعداد دانه در سنبله به ترتیب 84/20 و 5/37 درصد و برای تعداد سنبلک در سنبله به ترتیب 31/22 و 04/41 درصد کاهش داشتند. بطور کلی نتایج نشان داد که وقوع ماندابی در هر مرحله ای از رشد و نمو جو، حتی در یک دوره کوتاه، خسارت غیر قابل جبرانی بر عملکرد و اجزای آن بر جای می گذارد.
    کلیدواژگان: جو، تنش ماندابی، مراحل رشدی
  • معصومه نمروری، قدرت الله فتحی، عبدالمهدی بخشنده، محمدحسین قرینه، سیروس جعفری صفحات 99-109
    به منظور بررسی تاثیر قطع آبیاری در مراحل مختلف رشدی در سیستم های مختلف کودی بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم رقم چمران آزمایشی در سال زراعی 1389-1388 به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار در دانشگاه کشاورزی رامین انجام شد. در این آزمایش آبیاری در سه سطح شامل I1 (قطع آبیاری در مرحله ی سنبله دهی کامل تا زمان برداشت)، I2 (در مرحله ی گرده افشانی تا زمان برداشت) و I3 (شاهد یعنی آبیاری کامل) در کرت های اصلی، همچنین سیستم های کودی شامل کود شیمیایی، کود دامی، کود بیولوژیک و کود بیولوژیک همراه با کود دامی در کرت های فرعی قرار گرفتند. اثر تیمار قطع آبیاری و سیستم های کودی بر میزان توزیع مجدد، درصد کارایی توزیع مجدد، سهم دانه از توزیع مجدد و سهم فتوسنتز جاری در سطح 1درصد معنی دار گردید. تیمار آبیاری کامل کمترین میزان توزیع مجدد و بیشترین سهم فتوسنتز جاری و تیمار قطع آبیاری در زمان سنبله دهی، بیشترین توزیع مجدد و کمترین سهم فتوسنتز جاری را به خود اختصاص داد. بیشترین میزان توزیع مجدد و بیشترین سهم فتوسنتز جاری از تیمار کود دامی مخلوط با کود بیولوژیکی به دست آمد. با توجه به نتایج به دست آمده در این پژوهش استفاده از کود دامی به همراه کود بیولوژیکی حتی در شرایط تنش خشکی پایان دوره برای تولید بهینه محصول در رقم چمران می تواند مفید باشد.
    کلیدواژگان: گندم، توزیع مجدد، قطع آبیاری، کود، ماده خشک
  • مرضیه جلیل شش بهره، محسن موحدی دهنوی، سیدمجتبی هاشمی جزی صفحات 111-122
    به منظور بررسی اثر محلول پاشی عناصر روی و آهن بر عملکرد کمی و کیفی سویا در شرایط تنش خشکی، این تحقیق به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. سطوح عامل اصلی شاملآبیاری پس از 60، 80، 100و 120 میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر و عامل فرعی شامل محلول پاشی با آب آبیاری، سولفات روی، سولفات آهن و ترکیب سولفات روی و آهن بود. نتایج نشان داد اثر متقابل محلول پاشی و تنش بر تعداد دانه در غلاف، غلاف در شاخه جانبی، عملکرد بیولوژیک و دانه معنی دار شد. بیشترین تعداد غلاف در گره ساقه اصلی و وزن هزار دانه به آبیاری پس از 60 میلی متر تبخیر و محلول پاشی روی و آهن مربوط بود. محلول پاشی روی و توام روی و آهن افزایش معنی دار را بر عملکرد دانه، بیولوژیک، شاخص برداشت، پروتیین و روغن داشت، همچنین اثر محلول پاشی بر غلظت روی و آهن در دانه و برگ معنی دار بود.
    کلیدواژگان: سویا، تنش، خشکی، عملکرد، محلول پاشی
  • محمد زرین بال، عادل دباغ محمدی نسب، راحله رسولی پیروزیان صفحات 123-133
    میوه زردآلو عمر انباری کوتاهی داشته و بلافاصله پس از برداشت به بازار عرضه می شود. سرعت فرآیند رسیدگی و شدت تنفسی زیاد میوه زردآلو در کوتاه بودن عمر انباری آن موثر هستند. برداشت میوه های زردآلو در زمان مناسب و بسته بندی مطلوب آنها عمر انباری میوه ها را افزایش می دهد. این پژوهش با هدف بررسی اثر بلوغ میوه و نوع بسته بندی زردآلو بر افزایش عمر انباری و کاهش ضایعات آن انجام شد. طرح آزمایشی اسپلیت – فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی بود که در آن میوه های زردآلوی رقم «قرمز شاهرود» در سه مرحله مختلف رسیدگی میوه (فاکتور اصلی) بر اساس شاخص رنگ پوست میوه برداشت شدند. سپس میوه ها در جعبه های بدون پوشش و یا با پوشش پلی اتیلن بسته بندی شده (فاکتور فرعی) و در سردخانه با دمای 2-0 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 85% به مدت صفر (شاهد)، 7، 14، 21 و 28 روز (فاکتور فرعی) نگهداری شدند. پس از پایان هر مرحله از انبار نمودن میوه ها در سردخانه، خصوصیات میوه ها شامل وزن میوه، سفتی بافت، میزان مواد جامد محلول، pH و هدایت الکتریکی عصاره میوه اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد که مناسب ترین زمان برداشت میوه زردآلو، مرحله دوم برداشت (رنگ پوست میوه زمینه زرد با لکه های سبز) همزمان با 75 روز پس از مرحله تمام گل معادل با 1041 درجه روز (24987 درجه ساعت) واحد حرارتی برای رقم «قرمز شاهرود» بوده و استفاده از پوشش پلی اتیلنی در بسته بندی میوه ها در افزایش عمر انباری آنها اثر معنی داری داشت. در این شرایط میوه های این رقم تا 21 روز با کیفیت مناسب در سردخانه قابل نگهداری بودند. تاخیر در برداشت میوه های زردآلو عمر انباری میوه ها را به صورت معنی داری کاهش داد. همچنین با افزایش مدت انبارداری میوه های زردآلو در سردخانه، سفتی میوه ها کاهش و میزان مواد جامد محلول، pH و هدایت الکتریکی عصاره میوه ها افزایش یافت.
    کلیدواژگان: زردآلو، بسته بندی، زمان برداشت، عمر انباری
|
  • M. Shamili, R. Fatahi, A. Talaii Pages 1-12
    Mango is one of the tropical crops cultivated in the south of Iran, where it has fewer yields in comparison with other regions of its cultivation. According to reports, cross pollination will increase the yield of this plant. The objective of this study was to compare the effects of selfing, control crossing and open pollination on pollen tube growth and fruit setting in three cultivated mango genotypes in Iran. The inflorescences in some trees were bagged after related pollination treatment. Sampling was done from the pollinated flowers three and seven days after pollination. Pistils were stained with aniline blue and the situation of pollen tube growth was studied using a fluorescence microscope. The final fruit production was counted 15 and 90 days. After pollination, mean fruit length, width, weight and TSS were recorded in all treatments. In all genotypes, selfing inflorescence prevented fruit set completely. There was significant difference in pollen tube growth and fruit set of self crossing and open crossing treatments. The maximum fruit set was observed in genotypes one and three with pollen grain of genotype two. The results of this study showed that the source of pollen can influence quantity and quality characteristics of mango, so much so that self-pollination usually results in significantly lower crop production than cross-pollination in mango. In addition to higher production of controlled cross pollination with cross pollen grain, the selection of proper parent plants should be done with sufficient care in order to improve production efficiency in this crop.
    Keywords: Mango, Cross compatibility, Fruit, Pollen grain, Pollination, Self compatibility
  • J. Ahmadi, B. Vaezi, H. Naraki Pages 13-22
    The selection of high performance varieties with high stability is an important objective for canola breeding programs in rain-fed and arid areas. Also, evaluation of G×E interaction is very important for releasing stable varieties in different regions. In this research, the stability and adaptability of 19 advanced lines of canola for grain yield were compared in Gachsaran (semi-warm and dry area) experimental station during 2005 to 2007 cropping seasons. The experimental design in all three years was randomized completely block design with three replications. Combined analysis of variance showed that the effect of variety and year × variety interaction were significant. The different stability methods were used to identify stable genotypes in this research. These methods were parametric including, type I parameters (Environmental variance (S2i), Coefficient of variation (C. V.)), type II parameters (Shukla stability of variance and Wrick equivalence indices, regression (bi)), type III parameters (Deviation of regression (S2di), and Non-parametric method of rank (based on R and SDR parameters). Finally, genotypes Option 500، PP-308-8، PP-401-15E، PP-401-16 and Shiralee with high stability and grain and oil yields were selected and introduced as the most stable cultivars with high oil yield.
    Keywords: canola, Yield, Stability, Parametric, Non, parametric
  • H. Neamati, M. Azizi Pages 23-34
    This experiment investigated the effects of different levels of vermicompost and plant density on growth and developmental factors, seed yield and oil content of evening primrose (Oenothera biennis L.). The research was set up as a factorial experiment on the basis of Randomised Complete Block Design (RCBD) with three replications in the experimental field of the Agricultural faculty of Ferdowsi University of Mashhad (FUM) during 2008-2009. The treatments included 4 levels of vermicompost (0, 2, 3 and 5 kg.m-2) and 3 levels of plant density (9, 12 and 20 pl.m-2). During the flowering period, plant height, number of side branches, number of capsules and seeds per capsule at main stem and side branches were measured separately. The oil of the seeds was extracted by using Soxhlet. The results showed that the simple effects of vermicompost and plant density were significant on the number of capsules and seeds per capsule of the main stem and side branches, as well as oil yield. The highest plant height and oil yield were obtained at the highest level of vermicompost, and the highest number of seeds per capsule of the main stem and side branches were obtained at average levels of vermicompost (3 and 5 kg.m-2). Increasing the plant density decreased the number of side branches, capsules and seeds per capsule of the main stem and side branches significantly. However highest oil yield obtained in the highest level of plant density. There was a significant interaction effect between vermicompost and plant density on the number of side branches, the number of seeds per capsule of the main stem and side branches.
    Keywords: Evening primrose, Yield, Vermicompost, Plant density
  • M.J. Fereidooni, H. Farajee, H.R. Owliaie, A. Salehi Pages 35-47
    This study was conducted to evaluate the interaction of urban treated sewage and nitrogen fertilizer on yield and forage production of sweet corn in research farm of Yasouj, during agronomic year of 2008-2009. Experimental factors consisted of 5 irrigation levels including common irrigation water from emergence (SG=10) to milk stage (SG=82) (I1), from SG=10 to tassling (SG=50) with sewage effluent and from SG=50 to SG=82 with common irrigation water (I2), from SG=10 to SG=50 with common irrigation water and from SG=50 to SG=82 with sewage effluent (I3), alternate irrigation with common irrigation water and sewage effluent till stage (SG=82) (I4), sewage effluent till stage (SG=82) (I5), and 3 nitrogen rates (N0=0, N80= 80 and N160=160 kg N ha-1) in a completely randomized design with three replications. Results indicated that interaction of irrigation and nitrogen was significant on fresh ear yield and canned grain yield. The highest fresh ear and canned grain yield were in treatment I5N80, as 2548 and 1246 gr m-2 and the minimum fresh ear yield and canned grain yield were found in treatment I1N0, as 1090 and 360 gr m-2 respectively. The interaction of irrigation and nitrogen was significant on biological yield and fresh forage yield. The highest biological yield and wet forage yield were obtained in treatment I4N80, 5442 and 2897 gr m-2, respectively. The minimum biological yield and wet forage was in treatment I1N0, as 2953, 1863 and 447 gr m-2 respectively. At I5 Irrigation level, nitrogen consumption was decreased 50%. In summary, application of sewage effluent reduced used nitrogen fertilizer rate.
    Keywords: Sweet corn, Treated Sewage, Nitrogen, Ear yield, Grain yield, Forage yield
  • H. Nadian, M. Heidari, M.H. Gharineh, M.H. Daneshvar Pages 49-59
    The effect of different levels of salinity arising from sodium chloride on plant growth parameters, phosphorus, potassium and sodium uptake by saffron plant with and without mycorrhiza was studied in a pot experiment. A factorial experiment with a randomized complete block design was performed. The results showed that increasing salinity from 1.5 to 7.5 dS m-1 significantly decreased plant dry weight. The decreased plant dry weight was attributed to the toxicity resulting from high Na+ concentration and low K+ concentration in plant tissues. Mycorrhizal colonization led to a significant reduction in the concentration of Na+ and improved K+: Na+ ratio,and this in turn, resulted in a considerable increase in plant growth. Percentage of root colonization was not affected by salinity. Despite the reduction of mycorrhizal plant dry weight with increasing salinity, mycorrhizal growth response increased as salinity was increased. Shoot phosphorus concentration and shoot phosphorus content of mycorrhizal plant were significantly higher than those in the shoot of non-mycorrhizal plant. Although shoot phosphorus content decreased with increasing salinity, shoot phosphorus content per unit root length colonized increased as salinity was increased, and this may explain the increased mycorrhizal growth response with increasing salinity. In conclusion, the result of this study, for the first time, showed that saffron has high mycorrhizal dependency, and mycorrhizal colonization alleviated the detrimental effects of salinity on plant growth, uptake of phosphorous and potassium and K+:Na+ ratio.
    Keywords: Saffron, Mycorrhiza, P, Na, K, Salinity
  • Pages 61-73
    Many indices have been introduced to compare of tolerance and susceptibility of field crops to environmental stresses. In order to compare spring bread wheat cultivars using indices of tolerance and susceptibility to terminal heat stress, a field experiment was conducted in Ramin University of Agricultural and Natural Resources, Ahvaz in 2007-2009. The experimental design was stripe block in randomized complete block design with three replications. The experimental factors were four sowing dates (6 Nov., 6 Dec., 5 Jan. and 4 Feb.) in horizontal plots and 20 spring wheat cultivars in vertical plots. The results showed that cultivars had a significant effect on the stress susceptibility index (SSI), tolerance index (TI), productivity mean (MP), harmonic mean (HM), yield stability index (YSI), ranking index (Rank), geometric productivity mean (GPM), stress tolerance index (STI), yield stability (YI), modified stress tolerance index for favorable conditions (MSTI1), modified stress tolerance index for unfavorable conditions (MSTI2) and yield reduction percent index (YRPI). Generally, the stress tolerance index (STI) was the best estimate of tolerance and susceptibility of spring bread wheat cultivars to terminal heat stress showing Virinak and Roshan as tolerant and susceptible cultivars, respectively.
    Keywords: Wheat, Sowing date, Stress Susceptibility Index, Stress tolerance index
  • F. Tahmasebi, P. Hassibi, M. Meskarbashee Pages 75-86
    The study of biochemical and physiological variations under salinity stress conditions may provide a means to understand effective factors in salinity stress conditions. In order to evaluate the factors that affect salinity, this experiment was conducted in the greenhouse of Shahid Chamran University of Ahvaz during 2008-2009 growing season. This experiment carried out using a factorial test based on completely randomized design with four replications. The first factor (genotype) included Hayola 401, RGS0003, and Shiraly, and the second factor (salinity levels) had three levels of salinity (50, 100 and 150 mM) as well as distilled water as control conditions. Sources of salinity were NaCl and CaCl2 with equal ratio applied until the end of the flowering stage. Salt stress caused decrease of shoot dry weight, osmotic potential, and RWC in all three genotypes. The results showed that total soluble sugars and SPAD value increased in 100 mM but decreased at 150 mM. Under salinity stress, proline content increased along with increasing of salt stress. Shiraly genotype had effective mechanisms to induce tolerance to salinity stress compared to the other studied genotypes. The results of correlation traits indicated that in all three salinity levels, decreasing of total dry weight increased SSI. In 100 mM, RWC showed negative correlation with SSI. There was a negative correlation between proline and osmotic potential in 50 and 100 mM. High accumulation of proline, more total dry matter, and RWC of leaves might be useful criteria for the selection of canola genotypes under salinity stress conditions.
    Keywords: canola, Salinity stress, Genotype, NaCl, CaCl2
  • M. Khalafi, M.H. Gharineh, A. Bakhshandeh, E. Lakzadeh, G. Fathi Pages 87-97
    In order to study the effects of different levels of water logging at different growth stages on yield and yield components of barley WB-79-10, a field experiment was carried out using split plot in randomized complete block design with four replications in Ramin Research Field Station in a growing season (2009-2010) in Ramin Agriculture and Natural Resources University, Ahvaz. Tillering, stem elongation and booting stage were assigned to main plots, and water logging periods, including 0, 7 and 14 days in terms of water logging were randomized in sub–plots. The results showed that between the beginning stages of water logging and various water logging periods for yield and yield components, significant differences exist. The water logging at tillering stage had more damage than stem elongation and booting stages on grain yield and its components. In the tillering stage, grain yield at 7 and 14 days, compared to control water logging 42 and 78.28 percent respectively, to the spikelet, respectively 20.84 and 37.5 percent and to the grain number per ear 22.31 and 41.04 percent respectively, decreased. Overall, the results showed that water logging at each stage of plant growth, even in a short period, led to irrecoverable damage on yield and its components on the leaves.
    Keywords: Barley, Waterlogging periods, Ggrowth stage
  • M. Namarvari, Ghodratallah Fathi, A. Bakhshandeh, M.H. Gharineh, S. Jafari Pages 99-109
    This field experiment was conducted for evaluation of irrigation timing on different fertilizer systems on yield and yield components of wheat (Chamran v.) in 2009-2010. The experiment was performed in RCBD with three replications (split plot design) at Ramin of Agriculture and Natural Resources University. To evaluate the effect of irrigation time the following treatments were applied: cut irrigation I1) from spike formation to harvesting, I2) from anthesis stage to harvesting, and I3) control with complete irrigation. For fertilizer systems, treatments included NPK Chemical NPK chemical sources manure, biological fertilizer and biological and manure. The effect of irrigation timing and fertilizer systems had a significant effect at 1% on remobilization, percent of organic matter remobilization efficiency, seed fraction of remobilization and current photosynthesis. The I3 had minimum remobilization content and maximum current photosynthesis, but I1 treatment had opposite trend. The biological fertilizer together with manure had maximum remobilization and current photosynthesis. Therefore, biological fertilizer together with manure can provide a good condition for high yield production in wheat, even under drought stress at the end of the ripening period.
    Keywords: Dry matte, Fertilizer, Irrigation cut, Remobilization, Wheat
  • M. Jalili Sheshbahre, M. Movahhedi Dehnavi, S.M. Hashemi Jazi Pages 111-122
    In order to study the effect of foliar application of zinc and iron on yield quantity and quality of Soybean (Glycine max (L.)) under drought stress, an experiment was carried out as a split plot based on completely randomized block design with three replications. The main factor included four drought stress levels as irrigation after 60, 80, 100, 120 mm evaporation and the sub factor constituted four levels of foliar application as a water, zinc, iron and combined zinc and iron. The results showed that there was a significant interaction between drought stress and foliar application for seed per pod, pod in lateral branches, biological yield and seed yield. The maximum pod per main node stem and seed weight was obtained from the irrigation after 60 mm evaporation and foliar application of combined zinc and iron. Foliar application of zinc and combined zinc and iron had the highest effect on the seed, biological, protein, oil yield and harvest index. Also, foliar application had a significant effect on zinc and iron concentration in seeds and leaves.
    Keywords: Soybean, Stress, Drought, Yield, Foliar application
  • M. Zarrinbal, A. Dabbagh Mohammadinasab, R. Rasouli Pirouzian Pages 123-133
    Apricot has short storage life and is marketed immediately after harvest. Rapid ripening process and high respiration rate of apricot cause its short cold-storage duration. Harvesting of apricot fruits in suitable time and packing them increase their storage period. This study was carried out to determine the optimum harvest maturity and packing method of apricot fruits to prolong their storage life and decrease its wastes. Split- factorial based on complete randomized block design was used for "Germez shahroud" apricot fruits in three harvesting stages (as main-factor) based on fruit skin color. The first harvest was conducted when skin color had a predominantly green background with yellowish tinges; the second and third harvest coincided with yellow background with greenish tinges and yellow-orange background color of fruits. Fruits were packed in two methods (as sub-factor) including boxes with polyethylene covers and without it. Fruits stored at 0-2 degree centigrade and 85% RH For 0 (control), 7, 14, 21 and 28 days (as sub-factor). After each storage period, fruits were tested for their properties including fruit weight, firmness, total soluble solid, pH and electrical conductivity. Results showed that the optimum harvest time of this cultivar was when the fruit skin color had a predominantly yellow background with greenish tinges. This is synchronous with 75 days after full bloom equal to 1041 growth degree days or 24987 growth degree hours for "Germez shahroud" cultivar. Use of polyethylene packaging prolonged fruit’s storage life. Under these conditions, the fruits of "Germez Shahroud" could be cold-stored with suitable quality until 21 days. Delay in their packing time reduced apricots storage life significantly. Accordingly, with the increase of fruit's cold storage period, fruit firmness reduced but total soluble solid, pH and electrical conductivity of fruit extract increased significantly.
    Keywords: Apricot, Cold, Storage, Maturity, Packing