فهرست مطالب

Advances in Medical and Biomedical Research - Volume:23 Issue: 101, 2016
  • Volume:23 Issue: 101, 2016
  • تاریخ انتشار: 1394/12/01
  • تعداد عناوین: 12
|
  • مروارید تعبدی، مهناز هادی زاده، مریم جهانشیری مقدم صفحات 1-12
    زمینه و هدف
    درمان فتودینامیکی روش درمانی جدیدی برای درمان سرطان است. درمان فتودینامیکی از یک داروی غیر فعال و یک منبع نور برای فعال کردن دارو جهت تولید گونه های اکسیژن فعال برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می کند. در مطالعه ی حاضر، اثر دو منبع نور متفاوت لیزر بر بازده درمان فتودینامیکی برروی یک رده ی سلولی سرطان پستان مورد بررسی قرار گرفت.
    روش بررسی
    سلول های MDA-MB-231 در پلیت های 96 خانه رشد داده شدند. بعد از تیمار سلول ها با غلظت های مختلف 5- آمینولوولینیک اسید، سلول ها با دوز نوری 10 و یا 20 ژول بر سانتی متر مربع توسط دو منبع نوری متفاوف لیزری تحت تابش قرار گرفتند. توان زیستی سلول ها با استفاده از روش MTT اندازه گیری شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که 5- آمینولوولینیک اسید در غلظت های 5/0، 1 و 2 میلی مولار در فقدان نور، اثر سیتوتوکسیک قابل توجهی بر روی سلول های سرطانی پستان ندارد اما تیمار سلول ها با 5- آمینولوولینیک اسید و دوز نوری 20 ژول بر سانتی متر مربع با استفاده از لیزر لازوترونیک و لیزر موستانگ به ترتیب منجر به کاهش توان زیستی سلول ها به 65 و 80 درصد شد.
    نتیجه گیری
    نتیجه این مطالعه در شرایط برون تنی نشان داد که منبع نور مورد استفاده در درمان فتودینامیکی نقش مهمی در بازده این روش درمانی دارد و اینکه فعال شدن نوری 5- آمینولوولینیک اسید در یک غلظت حساس به نور توسط منبع نور لیزری مناسب، پتانسیل کشتن سلول های سرطانی پستان را دارد.
    کلیدواژگان: درمان فتودینامیکی، منبع نور، لیزر، سرطان پستان
  • رضا اقدام ضمیری، شهرزاد شکوهی، زهرا قدیمی، سیده سحر باباعلی، ستار جعفری، بهمن طالبی پور، مرتضی نظریان، سکینه یالیزی، مینوش مقیمی صفحات 13-23
    زمینه و هدف
    سرطان های دستگاه گوارش فوقانی به عنوان یک مشکل سلامت جهانی محسوب می شود و سرطان معده چهارمین بیماری بدخیم شایع در جهان می باشد. در بیماران مبتلا به سرطان سطح پایین آلبومین و C-Reactive Proteinو پلاکت یک فاکتور پیش آگهی دهنده بد محسوب می شود، بر این اساس ما در این مطالعه بر آن شدیم تا میزان آلبومین و CRPو پلاکت را در بیماران مراجعه کننده به بخش اندوسکوپی بیمارستان ولیعصر (عج) زنجان بررسی نماییم.
    روش بررسی
    تعداد 308 بیمار که به صورت سریال از زمان شروع مطالعه (92-91) جهت اندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی به واحد اندوسکوپی بیمارستان ولیعصر زنجان مراجعه کرده بودند، وارد مطالعه شدند. طی انجام اندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی از بیمارانی که دارای هر نوع ضایعه غیر طبیعی بودند، بیوپسی گرفته و پاتولوژی آن ها پیگیری شد.
    یافته ها
    بیماران به سه گروه کلی نرمال، گروه با ضایعات خوش خیم و گروه بدخیم تقسیم شدند و میزان پلاکت و آلبومین و BMI وCRP در آنها اندازه گیری شد. میانگین BMIدر گروه بدخیم به صورت تقریبا معناداری از دو گروه دیگر کمتر بود (051/0P=). میانگین مقدار آلبومین سرم در گروه بدخیم به صورت معنی داری کمتر از دو گروه دیگر بود (023/0P=). میانگین مقدار CRP و پلاکت در گروه بدخیم به صورت معنی داری بیشتر از دو گروه دیگر بود.
    نتایج
    با توجه به شیوع بالای بدخیمی های دستگاه گوارش فوقانی در ایران بررسی سطح آلبومین و CRP و پلاکت به عنوان یک فاکتور پیش آگهی دهنده در بیماران مبتلا به کانسر معده روش مفیدی جهت تشخیص و یا تعیین پروگنوز در این بیماری ها می تواند باشد.
    کلیدواژگان: آندوسکوپی، آلبومین، پلاکت، C، Reactive Protein
  • گوهر تاج رسولی، مسعود آل بویه، بهرام امینی، علی رسولی، محمدرضا زالی صفحات 24-35
    زمینه و هدف
    استافیلوکوکوس اورئوس به ویژه سویه های مقاوم به متی سیلین (MRSA) از پاتوژن های مهم مسوول عفونت های بیمارستانی است که می تواند باعث ایجاد مسمومیت ها و طغیان های غذایی شود. این مطالعه به منظور بررسی وضعیت آلودگی کارکنان، ادوات و مواد غذایی بخش طبخ به اجرام فوق به عنوان منابع انتشار این سویه ها در بیمارستان ها انجام گردید.
    روش بررسی
    تعداد 220 نمونه از ادوات آشپزی، کارکنان و مواد غذایی تازه جمع آوری گردید. نمونه ها در پلیت های بلاد آگار و مانیتول سالت آگار کشت داده شدند و جدایه های استافیلوکوکوس اورئوس از نظر مورفولوژی و خصوصیات بیوشیمیایی بررسی و با روش PCR با پرایمرهای femA و nuc تعیین هویت شدند. جهت آنتی بیوگرام از روش استاندارد انتشار از دیسک مطابق الگویCLSI، 2012 استفاده شد. سویه های MRSA، براساس مقاومت جدایه ها به سفوکسیتین (30 میکروگرم) در محیط مولر هینتون شناسایی شدند.
    یافته ها
    39 جدایه استافیلوکوکوس اورئوس از نمونه های کارکنان (50 درصد)، 26 جدایه از ادوات طبخ (1/48 درصد) و 22 جدایه از مواد غذایی جدا شد (25 درصد). سویه های MRSA در 7/22 درصد جدایه های مواد غذایی و 1/23 درصد ادوات و 1/5 درصد کارکنان حضور داشتند. شباهت الگوهای مقاومتی در میان این جدایه ها نیز مشاهده شد.
    نتیجه گیری
    این مطالعه حضور سویه های MRSA در مواد غذایی، کارکنان و ادوات طبخ بیمارستانی و قرابت الگوهای مقاومت دارویی را در بین جدایه ها نشان می دهد و لزوم نظارت دقیق برای جلوگیری از انتقال این سویه های خطرناک به بیماران را گوشزد می کند.
    کلیدواژگان: استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین، غذای بیمارستانی، ادوات طبخ، کارکنان طبخ
  • مریم حسن، حسین جهانگیری، کورش کمالی، زویا هژبری صفحات 36-44
    زمینه و هدف
    انتروکوک ها مشکلات فراوانی را از لحاظ عدم موفقیت در درمان و ایجاد مرگ و میر در بیماران به وجود می آورند که این امر، بیشتر به دلیل مقاومت آنتی بیوتیکی آن ها می باشد. از آن جایی که شناسایی مقاومت های آنتی بیوتیکی شایع در جامعه از اهمیت خاصی برای درمان عفونت ها برخوردار است و می تواند در جلوگیری از شکست درمان مفید باشد، لذا این تحقیق با هدف غربالگری نمونه های به دست آمده از بیماران از نظر انتروکوکوس های مقاوم به آنتی بیوتیک صورت پذیرفت.
    روش بررسی
    نمونه های مورد استفاده طی یک دوره ی زمانی 9 ماهه از خون و مدفوع بیماران بستری در بیمارستان های موسوی و ولیعصر زنجان از مرداد 92 تا اردیبهشت 93 جمع آوری شدند. با کمک تست های تشخیصی رشد در محیط بایل اسکولین آگار و محیطNaCl 5/6 درصد و تست کاتالاز و رنگ آمیزی گرم صحت نمونه ها تایید شد. روش انتشار از دیسک در آگار برای تست حساسیت به آنتی بیوتیک با محیط کشت مولر هینتون آگار و روش میکروتیتر پلیت برای ارزیابی MIC نمونه های مقاوم به ونکومایسین انجام شد.
    یافته ها
    در تحقیق حاضر از میان آنتی بیوتیک های مورد بررسی، تیکوپلانین و ونکومایسین کمترین میزان مقاومت (2 درصد) و سیپروفلوکساسین بیشترین میزان مقاومت (70 درصد) را به خود اختصاص دادند و حداقل غلظت مهار کنندگی در مورد ونکومایسین 5 تا 50 میکروگرم در میلی لیتر تعیین شد.
    نتیجه گیری
    یافته ها نشان می دهد انتروکوک های ایزوله شده از بیماران بستری در بیمارستان مقاومت نسبتا بالا به اکثر آنتی بیوتیک ها داشته ولی در مورد ونکومایسین و تیکوپلانین مقاومت نسبت به مطالعات مشابه در سطح قابل قبولی قرار دارد.
    کلیدواژگان: انتروکوک، حساسیت آنتی بیوتیکی، زنجان، MIC
  • فهیمه بهادری عظیم ابادی، افسانه کرمستجی صفحات 45-54
    زمینه و هدف
    اسینتوباکتر بامانی عامل مهم عفونت های بیمارستانی است. مشکل پیش روی درمان در این باکتری، گزارشات روز افزون از مقاومت به طیف وسیعی از آنتی بیوتیک ها، از جمله کرباپنم ها است، یکی از عوامل اصلی مقاومت به کرباپنم ها،اگزاسیلینازهای متعلق به گروهD بتالاکتامازها (OXA-type) هستند. هدف از این مطالعه تشخیص مولکولی اسینتوباکتر بامانی، سنجش مقاومت به کرباپنم ها شامل ایمی پنم و مروپنم و بررسی حضور ژن های مقاومت به کرباپنم ها در میان این ایزوله ها می باشد.
    روش بررسی
    ایزوله های بالینی اسینتوباکتر با استفاده ازروش های بیوشیمیایی تا حد جنس، و با تکنیک PCR با شناسایی ژن OXA-51 bla گونه اسینتوباکتربامانی شناسایی شدند. الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی برای ایمی پنم و مروپنم به روش دیسک دیفیوژن انجام شد. به منظور شناسایی ژن های مقاومت به کرباپنم ها (اگزاسیلینازها) روش multiplex PCRانجام شد.
    یافته ها
    از 76 اسینتوباکتر، 72 ایزوله (7/94 درصد) که دارای ژن OXA-51 bla بودند، به عنوان اسینتوباکتر بامانی شناسایی شدند. میزان مقاومتاین ایزوله ها به آنتی بیوتیک های ایمی پنم و مروپنم به ترتیب 61 (7/84 درصد) و70 (2/97 درصد) بود. تعداد 63 (5/87 درصد) از ایزوله ها حامل ژن bla oxa-23 و تعداد 7 (7/9 درصد) از ایزوله حامل ژن bla OXA-24 بودند و ژن های bla OXA-58 و bla OXA-143در هیچ یک از ایزوله ها یافت نشد.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد که استفاده بی رویه از کرباپنم ها در درمان، فشار انتخابی برای ایجاد ایزوله های مقاوم را به وجود آورده است. تحقیق حاضر نشان داد که حضور ژن blaoxa-23 به طور واضحی با رخداد مقاومت به کرباپنم ها همراه است، لذا ارزیابی ژن های مقاومت برای پیشگیری از انتشار این ژن ها در بین سویه ها امری ضروری می نماید.
    کلیدواژگان: اسینتو باکتربامانی، کرباپنماز، مقاومت آنتی بیوتیکی
  • حمیرا زردوز، ناهید سراحیان، هدایت صحرایی، بهاره صادقی صفحات 55-65
    زمینه و هدف
    ممانتین آنتاگونیست غیر رقابتی گیرنده های گلوتاماتی ان- متیل- دی- آسپارتات (NMDA) با میل ترکیبی کم است که در درمان بیماری آلزایمر متوسط تا شدید به کار می رود. تاکنون تاثیر این دارو بر سیستم استرسی بررسی نشده است. در مطالعه ی حاضر اثر تجویز ممانتین داخل صفاقی و داخل هسته اکومبنسی بر میزان کورتیکوسترون پلاسما در موش های کوچک آزمایشگاهی ماده بررسی شد.
    روش بررسی
    چهار گروه از موش ها (6n= در هر گروه) دوزهای متفاوت ممانتین (1/0، 5/0و 1 میلی گرم در کیلوگرم) را به صورت درون صفاقی دریافت کردند. در این گروه از موش ها ابتدا کانول گذاری یک طرفه و دوطرفه ی هسته ی اکومبنس به کمک دستگاه استریوتکس انجام شد. پس از یک هفته بهبودی، ممانتین به صورت داخل هسته اکومبنسی1/0، 5/0 و 1 میکروگرم برکیلوگرم) به موش ها تجویز شد. سپس از سینوس رترواوربیتال تمامی موش ها (گروه های داخل صفاقی 30 دقیقه و داخل هسته اکومبنسی 5 دقیقه بعد از تجویز دارو) به منظور سنجش میزان کورتیکوسترون پلاسما خون گیری شد.
    یافته ها
    تجویز داخل صفاقی ممانتین باعث افزایش غلظت پلاسمایی کورتیکوسترون خون در حیوانات به صورت غیر وابسته به دوز گردید. از سوی دیگر، تجویز داخل هسته ی اکومبنس باعث افزایش معنی داری (001/0P<) در میزان کورتیکوسترون پلاسما به صورت وابسته به دوز و همچنین، وابسته به محل تزریق گردید.
    نتیجه گیری
    نتایج این تحقیق نشان می دهد که ممانتین ممکن است اثرات شدیدی بر سیستم استرسی داشته باشد و این یافته ممکن است نشان دهنده ی عوارض جانبی دارو باشد.
    کلیدواژگان: ممانتین، هسته اکومبنس، کورتیکوسترون پلاسما، استرس
  • سمیه شریف زاده، مهدی محمد زاده صفحات 66-76
    زمینه و هدف
    امروزه استفاده از فرآورده های گیاهی به عنوان جانشین یا مکمل داروهای شیمیایی مطرح است. یکی از این گیاهان پرخاصیت دارچین می باشد. با توجه به افزایش مصرف گیاهان دارویی در درمان بیماری ها و شناسایی اثرات جانبی آنها بر اندام های مختلف، تحقیق حاضر به منظور بررسی اثرات عصاره آبی دارچین بر میزان پارامترهای بیوشیمیایی سرم خون در رت های نر دیابتی شده توسط استرپتوزوتوسین (STZ) انجام گرفته است.
    روش بررسی
    در این مطالعه تجربی، موش های صحرایی نر نژاد ویستار به سه گروه هفت تایی شاهد سالم، شاهد دیابتی و دیابتی تیمار شده با عصاره تقسیم شدند. موش های ناشتا با تزریق یک دوز 50 میلی گرم بر کیلوگرم استرپتوزوتوسین به صورت داخل صفاقی دیابتی گردیدند. بعد از تیمار موش ها با عصاره آبی دارچین، قند خون، تری گلیسرید، کلسترول، HDL و LDL سرم خون در گروه های تحت بررسی اندازه گیری شد. میانگین داده های حاصله با استفاده از آزمون واریانس یک طرفه ANOVA و تست توکی مورد ارزیابی آماری قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج حاصله کاهش معنی داری در قند خون، تری گلیسرید، کلسترول در رت های دیابتی تیمار شده نشان داد، در حالی که مقادیر LDL و HDL تغییرات معنی داری را نشان ندادند.
    نتیجه گیری
    نتایج بررسی حاضر نشان می دهد از آن جایی که گیاهان این خانواده دارای ترکیبات فلاونوئیدی می باشند، احتمال می رود کاهش معنی دار پارامترهای بیوشیمیایی سرم خون از جمله قند خون، تری گلیسرید و کلسترول در رت های دیابتی به واسطه ی این ترکیبات باشد. بنابراین استفاده مناسب از این گیاه برای افراد دیابتی می تواند مفید باشد.
    کلیدواژگان: عصاره ی دارچین، دیابت، موش صحرایی، پارامترهای بیوشیمیایی
  • نرگس عیسی پره، مهناز کسمتی، طیبه محمدی صفحات 77-87
    زمینه و هدف
    کاربرد وسیع نانوذرات اکسید روی در صنایع پزشکی، دارویی، تغذیه و نتایج ضد و نقیض در مطالعات نورولوژیکی این ترکیب در مقایسه با نوع معمولی ضرورت بررسی بیشتر را نشان می دهد. هدف از این مطالعه بررسی هیستولوژیک بافت هیپوکمپ (به عنوان ناحیه ی درگیر در فرآیند حافظه) متعاقب تجویز طولانی مدت نانوذرات اکسید روی در مقایسه با اکسید روی معمولی بوده است.
    روش بررسی
    در این تحقیق از موش سوری نر بالغ نژاد NMRI با وزن تقریبی 25 گرم استفاده شد. موش ها به پنج گروه: کنترل (سالین)، دریافت کننده نانو اکسید روی و اکسید روی معمولی در مقادیر 1 و 5 میلی گرم بر کیلوگرم تقسیم شدند. پس از یک ماه تیمار با داروهای فوق، حیوانات آسان کشی شده و مغز آن ها جهت بررسی های بافتی از هیپوکمپ خارج و مورد مطالعه ی بافت شناسی قرار گرفتند.
    یافته ها
    نانو ذرات اکسید روی منجر به نکروز سلول ها در برخی نواحی هیپوکمپ شد در حالی که اکسید روی معمولی اثر تخریبی قابل ملاحظه ای نشان نداد. این تغییرات در دوز 1 میلی گرم نانو اکسید روی بارزتر بود.
    نتیجه گیری
    نانو ذرات اکسید روی احتمالا با عبور راحت تر از سد خونی- مغزی اثرات تخریبی خود را بر سلول های هیپوکمپ مغزی اعمال نموده، بدین ترتیب باید در استفاده ترکیبات در سایز نانو در داروها احتیاط های لازم مد نظر قرار گیرد.
    کلیدواژگان: هیپوکمپ، نانوذرات، اکسید روی، موش سوری
  • مهرداد مدرسی، محسن مهاجر صفحات 88-97
    زمینه و هدف
    استرس گرمایی می تواند به عنوان فاکتور محیطی بر پتانسیل تولید مثلی موثر بوده وگیاه سیر نیز در کاهش اثرات استرس محیطی مطرح می باشد. در پژوهش حاضر تاثیر افزودن عصاره هیدروالکلی سیر به آب آشامیدنی برهورمون های تولید مثلی و اسپرماتوژنز تحت استرس گرمایی در موش نر مورد بررسی قرار گرفت.
    روش بررسی
    در این تحقیق تجربی از 50 سر موش آزمایشگاهی نر بالغ در 5 گروه استفاده شد. گروه کنترل و چهار گروه تیماری که درطول 30 روز به مدت 4 ساعت در روز در شرایط استرس گرمایی (C3±36) قرار گرفته و دوزهای صفر، 200، 400 و 800 میلی گرم در کیلوگرم عصاره سیر را دریافت نمودند. در پایان دوره، هورمون های تستوسترون، LH، FSH و تعداد سلول های اسپرماتوسیتی اولیه اندازه گیری گردید. آنالیز آماری با نرم افزار SPSS انجام شد.
    یافته ها
    استرس گرمایی در دوز صفر موجب کاهش معنی داری در میزان تستوسترون، LH و FSH گردیده در حالی که عصاره سیر باعث افزایش معنی داری در میزان تستوسترون وLH در دوزهای400 و800 و FSH در دوزهای 200، 400 و 800 نسبت به گروه کنترل و دوز صفر شد. اسپرماتوسیت های اولیه در دوز صفر کاهش معنی داری نسبت به گروه کنترل داشته ولی در دوز 200 و 400 و 800 نسبت به دوز صفر دارای افزایش معنی داری بود (05/0>P).
    نتیجه گیری
    استرس گرمایی موجب کاهش در میزان هورمون های تولیدمثلی نر و سلول های اسپرماتوژنیک شده ولی عصاره سیر بصورت وابسته به دوز می تواند این کاهش را جبران نموده و نقش تعدیل کننده ای بر پتانسیل تولید مثلی تحت استرس گرمایی داشته باشد.
    کلیدواژگان: عصاره سیر، هورمون های تولید مثلی، سلول های اسپرماتوژنیک، استرس گرمایی، موش آزمایشگاهی
  • ناصر میرازی، سهیله شامحمدی، عبدالکریم حسینی صفحات 98-107
    زمینه و هدف
    گیاه پنیرک که در طب سنتی مورد استفاده قرار می گیرد، دارای فعالیت آنتی اکسیدانی و ضد التهابی است. اثرات این گیاه بر روی روند تشنج هنوز مورد مطالعه قرار نگرفته است. مطالعه ی حاضر اثر ضد تشنجی گیاه پنیرک را مورد بررسی قرار داده است.
    روش بررسی
    در این مطالعه ی تجربی اثر ضد تشنجی پنیرک با استفاده از مدل تشنج القا شده توسط تزریق درون وریدی پنتیلن تترازول (PTZ) در موش سوری مورد بررسی قرار گرفت. دوزهای مختلف از عصاره ی پنیرک (150 و 300 میلی گرم بر کیلوگرم) به صورت درون صفاقی2 ساعت قبل از القای PTZ تزریق شد. اثر پنیرک بر روی 3 نقطه ی پایانی آستانه ی تشنجی از قبیل مرحله ی میوکلونیک، کلونیک جنرالیزه و کشش تونیک مشاهده شد. اختلاف بین داده ها با 05/0p< معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    داده های حاصل از این پژوهش نشان داد که عصاره ی گیاه پنیرک دارای اثرات ضد تشنجی در تمام تیمارهای انجام شده در این آزمایش بود و آستانه ی تشنج را به طور معنی داری افزایش داد. عصاره ی هیدرواتانولی پنیرک به طور معنی دار زمان شروع تشنج میوکلونیک (001/0p<) و کشش تونیک (01/0p<) القا شده توسط PTZ در مقایسه با گروه کنترل را به تعویق انداخت. اما در به تاخیر انداختن پاسخ به مرحله کلونیک تاثیر قابل مشاهده ای از خود نشان نداد.
    نتیجه گیری
    به طور کلی نتایج حاصل از تحقیق حاضر نشان داد که عصاره ی هیدرواتانولی پنیرک در به تاخیر انداختن تشنج ناشی از تزریق درون وریدی PTZ در موش کوچک آزمایشگاهی موثر است.
    کلیدواژگان: صرع، تشنج، گیاه پنیرک، پنتیلن تترازول، موش سوری
  • راشد گلمحمدی، زهرا هوشمندی، محبوبه سترکی صفحات 108-119
    زمینه و هدف
    امروزه استفاده از نانوذره نیکولات آهن و روی، یکی از زمینه های کاربردی نانوتکنولوژی می باشد. با توجه به اهمیت کبد در سم زدایی بدن، در این مطالعه، به بررسی اثرات توکسیک این نانوذره، بر روی تغییرات برخی از فاکتورهای کبدی در شرایط in vivo پرداخته شده است.
    روش بررسی
    24 رت نژاد Wistar در این مطالعه مورد استفاده قرار گرفت. حیوانات به 3 گروه تقسیم گردیدند: گروه اول (کنترل)- گروه تیمار دوم- سوم، به ترتیب 5/0 میلی لیتر سرم فیزیولوژی (گروه کنترل)- 5/0 میلی لیتر از نانوذره نیکولات آهن و روی با غلظت ppm (بخش در میلیون)100و200، به مدت 7 روز متوالی دریافت کردند. سپس پارامترهای لاکتات دهیدرژناز (LDH)، آلکالین فسفاتاز (ALP)، ترانسفرین (TR) و آلبومین در روزهای دوم - هفتم و چهاردهم بعد از تیمار اندازه گیری شد.
    یافته ها
    میزان ترانسفرین در روز هفتم پس از تیمار در گروه دریافت کننده نانوذره نیکولات آهن و روی (ppm 200) و در روز چهاردهم در هر دو گروه تیمار با نانوذره نیکولات آهن و روی (ppm 200 و 100)، میزان LDH در روز دوم پس از تیمار در گروه دریافت کننده نانوذره نیکولات آهن و روی (ppm 100) و در روز هفتم و چهاردهم در هر دو گروه دریافت کننده نانو نانوذره نیکولات آهن و روی(ppm 200 و 100) و بالاخره میزان ALP در روز دوم در هر دو گروه دریافت کننده نانوذره نیکولات آهن و روی(ppm 200 و 100) نسبت به گروه کنترل کاهش معنی دارنشان دادند.
    نتیجه گیری
    باتوجه به نتایج تحقیق حاضر (کاهش فاکتورهای کبدی) می توان گفت که: احتمالا بدن قادر است نانوذرات نیکولات آهن رویرا پس از تزریق، بتدریج از بدن دفع کند و یا به دلیل از بین رفتن خواص نانوذرات پس از تزریق و یا با ایجاد تحمل در سلول های کبدی، اثرات سمی آنها از بین خواهد رفت.
    کلیدواژگان: نانوذره نیکولات آهن و روی، لاکتات دهیدروژناز (LDH)، آلکالین فسفاتاز (ALP)، ترانسفرینTR)) و آلبومین
  • منصور صادق زاده، پریسا خوشنویس اصل صفحات 120-124
    متیل مالونیک اسیدمی یک بیماری اتوزومال مغلوب است که در آن بیماران با تظاهرات عقب ماندگی ذهنی، استفراغ مکرر، حملات کتواسیدوز، کم آبی، شوک، هیپوگلیسمی و هیپرآمونمی مراجعه می نمایند. در صورت عدم شناسایی و درمان منجر به کما و مرگ می شود. متیل مالونیک اسیدمی می تواند با تظاهرات پوستی متنوعی همراه باشد. درگیری رده های خونی نیز منجر به نوتروپنی، ترومبوسیتوپنی و پان سیتوپنی می گردد. اغلب بیماران هیپوگلیسمی دارند در موارد نادرتری ممکن است هیپرگلیسمی بروز کند. همراهی موکورمایکوزیس، نوتروپنی یا هیپرگلیسمی با این بیماری در پاره ای از موارد گزارش شده است. بیماری که در اینجا گزارش می شود هر سه مورد را با هم داشته است.
    کلیدواژگان: متیل مالونیک اسیدمی، موکورمایکوزیس، نوتروپنی، هیپرگلیسمی
|
  • M. Tabbodi, M. Hadizadeh, M. Jahanshiri, Moghadam Pages 1-12
    Background And Objective
    Photodynamic therapy is a new therapeutic modality for the treatment of cancer. Photodynamic therapy uses an inactive drug and a light source to activate the drug to produce reactive oxygen species that destroy the cancer cells. In the present study, the effect of two different laser light sources on the efficiency of photodynamic therapy was evaluated using a breast cancer cell line.
    Materials And Methods
    MDA-MB-231cells were grown on 96-well plates. After the treatment with different concentrations of 5-aminolevulinic acid, cells were irradiated with a light dose of 10 and/ or 20 Jcm-2 by two different laser light sources. Cell viability was measured by MTT assay.
    Results
    Results showed that 5-aminolevulinic acid at concentrations of 0.5, 1 and 2 mM had no significant cytotoxic effect on the breast cancer cells in the absence of laser activation. However, the treatment of cells with 5-aminolevulinic acid and light dose of 20 Jcm-2 using Lasotronic laser and Mustang laser, decreased cell viability of the breast cancer cells to 80% and 65%, respectively.
    Conclusion
    Light source used in photodynamic therapy plays an important role in the efficiency of this therapeutic modality and light activation of 5-aminolevulinic acid at a photosensitizing concentration using a proper laser light source may potentially be lethal for breast cancer cells.
    Keywords: Photodynamic therapy, Light source, Laser, Breast cancer
  • R. Eghdam Zamiri, Sh Shokoufi, Z. Ghadimi, Ss Baba Ali, S. Jafari, B. Talebi Pour, M. Nazarian, S. Palizi, M. Moghimi Pages 13-23
    Background And Objective
    Upper gastro intestinal cancers are considered to be a global health problem and gastric cancer is the fourth common malignancy worldwide. In cancer patients, low levels of albumin, C-reactive protein and platelets are considered as bad prognostic factors. The objective of this study was to evaluate the levels of Albumin (Alb), C-reactive protein (CRP), and Platelets in patients admitted to Endoscopy Unit of Vali-e-Asr Hospital in Zanjan in 2011-2012.
    Materials And Methods
    308 patients who had been admitted for upper gasterointestinal endoscopy to Endoscopy Unit of Vali-e-Asr Hospital in Zanjan were entered into this study. Through the upper endoscopy of all abnormal lesions went through biopsy and pathological studies were followed.
    Results
    Patients were assigned to three groups of normal, benign and malignant lesions and their platelets, albumin levels, BMI and C-reactive protein were measured and compared as prognostic factors. The mean BMI, in the malignant group was significantly lower than the other two groups) PV=0.051(. The mean values of serum albumin in the malignant group was significantly lower than the other two groups (PV=0.023). Meanwhile, the average level of CRP and platelets in the malignant group was significantly higher than the other two groups.
    Conclusion
    Due to the high prevalence of gastrointestinal malignancies in Iran, measurement of albumin, C-reactive protein and platelet levels can be an efficient approach to diagnose or prognosis in these diseases.
    Keywords: Endoscopy, Albumin, Platelets, CRP
  • G. Rassouli, M. Alebouyeh, B. Amini, A. Rassouli, Mr Zali Pages 24-35
    Background And Objective
    Staphylococcus aureus (S. aureus), particularly methicillin- resistant strain (MRSA), is one of the most important pathogens in nosocomial infections that is capable of producing food poisoning and food-borne outbreaks. This study aimed to focus on the contamination status of food handlers, utensils and foodstuffs with this agent in a hospital kitchen as sources of distribution of these strains into hospitals.
    Materials And Methods
    A total of 220 samples were collected from freshly prepared foods, kitchen utensils and food handlers. The samples were cultured in Blood agar and Mannitol salt agar media and the isolates were evaluated both morphologically and biochemically using specialized tests and consequently were identified via polymerase chain reaction (PCR) using femA and nuc primers. For antibiogram, the standard disk diffusion test was used in accordance with CLSI, 2012 guidelines. To detect MRSA strains, resistance of the S. aureus isolates to cefoxitin (30 µg) in Mueller-Hinton agar was evaluated.
    Results
    Thirty- nine S. aureus isolates from food handlers (50%), 26 from kitchen utensils (48.1%), and 22 from food samples (25%) were detected. MRSA strains were found in 22.7% of the S. aureus isolates of foodstuffs, 23.1% in utensils and 5.1% in food handler samples. Homology of the resistance patterns among these isolates was also observed.
    Conclusion
    This study showed the presence of MRSA strains and homology of resistance patterns among the isolates of the foodstuffs, kitchen utensils and food handlers all of which call for a careful monitoring to prevent their distribution among hospitalized patients.
    Keywords: Methicillin, resistant Staphylococcus aureus, Hospital food, Utensils, Food handlers
  • M. Hassan, H. Jahangiri, K. Kamali, Z. Hojabri Pages 36-44
    Background And Objective
    Enterococci lead to many problems in terms of treatment failure and mortality in patients especially due to antibacterial resistance. Identification of antibiotic resistance in community is of extreme importance to prevent failures particularly in the treatment of infections. Therefore, this study intended to screen antibiotic-resistant enterococci samples from patients.
    Materials And Methods
    Samples were collected from feces and blood of patients hospitalized over a period of 9 months from July 2013 to March 2014 in Vali-e Asr and Mousavi hospitals. Diagnostic tests such as growth in the presence of bile esculin agar and NaCl 6.5% as well as catalase and Gram staining were performed to verify the samples. Agar disk diffusion method for antibiotic susceptibility testing and microtitre plate assay was performed to evaluate the MIC of vancomycin.
    Results
    Among the tested antibiotics, ciprofloxacin showed the highest and teicoplanin as well as vancomycin exhibited the least antibiotic resistance. Interestingly, vancomycin minimum inhibitory concentration was determined 5 to 50 &mug/ml.
    Conclusion
    In our study, isolated enterococci from the hospitalized patients showed relatively high resistance to majority of antibiotics. Meanwhile, antibiotic resistance to teicoplanin and vancomycin were acceptable in comparison to other similar studies.
    Keywords: Antibiotic resistance, Enterococci, Zanjan, MIC
  • F. Bahadori Azimabadi, A. Karmostaji Pages 45-54
    Background And Objective
    Acinetobacter baumannii is considered as an important agent in nosocomial infections. The problem facing the tratment of these bacteria is increasing resistance to antimicrobial agents such as carbapenems. The main mechanism of resistance to carbapenems in these bacteria is the presence of oxacillinases genes, which belong to class D betalactamases. The aim of this study was molecular diagnosis of Acinetobacter baumannii and antimicrobial resistance pattern of these bacteria to antibiotics including imipenem and meropenem.
    Materials And Methods
    Genus and species of clinical isolates of Acinetobacter were identified via biochemical tests and PCR method respectively. Their susceptibily to imipenem and meropenem were determined by disk diffusion method. In order to identify carbapenem resistant genes (oxacillinases), multiplex PCR was used.
    Results
    76 of 72 (94.7%) Acinetobacter species, possessed bla oxa-51-like gene and were identified as A.baumannii. Sixty one (84.7%) of isolates were resistant to imipenem and 70(97.2%) were resistant to meropenem. Out of 76 isolates, 63 (87.5%) had an acquired bla oxa-23like carbapenemase, 7 (9.7%%) possessed bla oxa-24-like carbapenemase. None of the isolats contained either bla oxa-58 or bla oxa-143 carbapenemase.
    Conclusions
    It appears that cabapenem overutilization causes a selective pressure resulting in the emergence of antibiotic- resistant isolates. This study indicated that, the presence of bla oxa-23 genes was significantly associated with the occurrence of resistance to carbapenems. So, investigation of antibiotic resistance genes in A. baumannii is necessary to control further dissemination of these resistance genes.
    Keywords: Acinetobacter baumannii, Carbapenemase, Antibiotic resistant
  • H. Zardooz, N. Sarahian, H. Sahraei, B. Sadeghi Pages 55-65
    Background And Objective
    Memantine is a glutamate N-Methyl-D-Aspartate (NMDA) receptor antagonist with low receptor binding affinity which is currently used in moderate to severe Alzheimer’s disease. So far, the effect of memantine on stress system has not been investigated. This study focused on the effects of both peripheral and intra-accumbal memantine administration on plasma corticosterone concentration in female NMRI mice.
    Materials And Methods
    Four groups of mice (n=6/group) received different doses of memantine (1, 0.5 and 0.1 mg/kg) intraperitoneally. In this groups were canulated bi- or unilaterally in the nucleus accumbens by stereotaxic instrument. After a week of recovery, memantine (1, 0.5 and 0.1 µg/kg mouse) was administrated to the animals intra-accumbally. Blood samples were taken from retro-orbital sinus of all animals 30 min (intraperitoneally administration) or 5 min (intra-accumbally) following memantine injection for the evaluation of plasma corticosterone.
    Results
    Intraperitoneal memantine injection led to a dramatic increase in plasma corticosterone concentration in a dose-independent manner. On the other hand, intra-accumbal memantine administrations increased plasma corticosterone level significantly (P<0.001) in a dose and site –dependent manner.
    Conclusion
    Memantine may have a severe effect on stress system by virtue of plasma corticosterone level increment which may be the side effect of this medication.
    Keywords: Memantine, Nucleus Accumbens, Plasma Corticosterone, Stress
  • S. Sharifzadeh, M. Mohammadzadeh Pages 66-76
    Background And Objective
    Nowadays, the use of herbal products has been proposed as an alternative to chemical drugs. Cinnamon is considered as a beneficial and useful herb. Due to the increasing demand of medicinal plants to treat diseases and identify any side effects on different organs, this study was performed to investigate the effects of aqueous extract of cinnamon on serum biochemical parameters in streptozotocin-induced (STZ) diabetic rats.
    Materials And Methods
    21 male Wistar rats were assigned to three groups of 7 including control, diabetic control and diabetic rats treated with the extract, respectively. Fasting mice were diabolized with 50 mg/kg intraperitoneal injection of streptozotocin. After 21 days of treatment with the extract at a dose of 200 mg/ kg, blood sugar, triglycerides, cholesterol, HDL and LDL in serum were measured in three groups. Results were analyzed using one- way ANOVA and Tukey test.
    Results
    A significant decrease in blood glucose, triglycerides and cholesterol in the treated diabetic rats were seen whereas, there was no significant changes in LDL and HDL levels.
    Conclusion
    Since the plants in this family have flavonoid components, their effect on reduction of serum biochemical parameters including blood glucose, triglyceride and cholesterol may be due to these components. Therefore, the aqueous extract of cinnamon has anti-diabetic properties and its proper use is beneficial for diabetic patients
    Keywords: Cinnamon extract, Diabetes, Rats, Biochemical parameters
  • N. Isapare, M. Kesmati, T. Mohammadi Pages 77-87
    Background And Objective
    Zinc oxide (ZnO) nanoparticles are widely used in the medical, industrial, pharmaceutical and nutritional fields and contradictory results in neurological studies of these compounds in comparison with the conventional pattern demand further investigation. The purpose of this study was to evaluate the histology of hippocampus (an area involved in memory) following chronic administration of ZnO nanoparticles in comparison with the conventional pattern.
    Materials And Methods
    NMRI adult male mice weighing 25 ± 5 g were assigned to five groups: control (saline), recipient of nano ZnO and conventional ZnO in doses of 1 and 5 mg/kg. After one month of treatment with these, animals were euthanized and their brains were removed from the hippocampus for histological study.
    Results
    While ZnO nanoparticles led to necrosis of cells in some areas of the hippocampus, conventional ZnO did not exhibit such considerable damage. These changes were more pronounced at a dose of 1 mg/kg of ZnO nanoparticles.
    Conclusion
    ZnO nanoparticles may pass through the blood-brain barrier and induce harmful effects on cells in hippocampus. It is recommended to take necessary precautions while using combinations of nano drugs.
    Keywords: Hippocampus, Nanoparticles, Zinc Oxide, Mice
  • M. Modaresi, M. Mohajer Pages 88-97
    Background And Objective
    Heat stress is one of the most important environmental pressures which can reduce sexual performance. Garlic has been proposed for increasing resistance against stress. This study dealt with the effects of garlic hydroalcoholic extract on reproductive hormones in male mice under heat stress.
    Materials And Methods
    Fifty male mice were studied in five groups (n=10). The experiment consisted of a control group (normal situation without receiving extract) and four treatment groups that were kept under heat stress (36±3C) four hours a day (on site) and received 0, 200, 400, and 800 mg/kg of body weight garlic extract in drinking water for thirty days. Blood samples were taken at the end of the experiment and testosterone, FSH and LH hormones were measured. After dissection and removal of the testicles, changes in spermatocytes were evaluated. The obtained data were analyzed using SPSS software.
    Results
    Heat stress reduced all sexual hormones significantly (p<0.05) in group Zero but testosterone and LH levels increased in groups receiving 400 and 800 mg/kg doses of garlic extract. FSH levels increased significantly in groups receiving doses of 200, 400, and 800 mg/kg, which were similar to the control group. The number of primary spermatocytes in groups Zero reduced compared to the control, but significantly increased at 200, 400 and 800 doses.
    Conclusion
    Heat stress can reduce reproductive hormones and spermatogenic cells in male mice and garlic extract can compensate for this loss and play a moderating role on the reproductive potential under heat stress.
    Keywords: Garlic Extract, Reproductive hormones, Spermatogenic cells, Heat stress, Mice
  • N. Mirazi, S. Shamohammadi, A. Hosseini Pages 98-107
    Background And Objective
    Malva silvestris (Malvaceae), which is used in traditional medicine has antioxidant and anti-inflammatory activity. The effects of this plant on clonic seizure have not yet been studied. The present study evaluated the anticonvulsant effect of M. silvestris in a model of clonic seizures induced with pentylenetetrazole (PTZ) on male mice.
    Materials And Methods
    In this experimental study the anticonvulsant effect of M. silvestris was investigated using i.v PTZ-induced seizure models on mice. Different doses of the hydroethanolic extract of M. silvestris (150 and 300 mg/kg) were administered intraperitonally 2 hours before the induction of PTZ. The effect of M. silvestris on the appearance of three separate seizure endpoints including myoclonic, generalized clonus and forelimb tonic extension phase was recorded. Differences were considered significant at p <0.05.
    Results
    The results showed that the M. silvestris extract had anticonvulsant effects on all the experimental treatment groups and significantly increased the seizure threshold. Hydroethanolic extract of M. silvestris significantly increased the onset time of myoclonic seizure (p<0.001) and increased the threshold for the forelimb tonic extension seizure (p<0.01) compared with the control group. But it did not show any significant effect on generalized clonic phase response.
    Conclusion
    The results of the present study imply that injection of hydroethanolic extracts of M. silvestris led to anticonvulsant activity in i.v. PTZ-induced seizure in male mice.
    Keywords: Epilepsy, Seizure, Malva silvestris, Pentylenetetrazole, Mice
  • R. Golmohammadi, Z. Hooshmandi, M. Setorki Pages 108-119
    Background And Objective
    Fe4NiO4Zn nanoparticles are used in nano technological applied arenas. Given the importance of liver in detoxification of the body, this study dealt with the toxicity effect of Fe4NiO4Zn nanoparticles on changes of hepatic factors
    Materials And Methods
    Twenty four Wistar rats were randomly assigned to three groups: A control group(1) and two treatment groups (2, 3) which received 0.5cc of saline, 0.5cc of solution containing 100, 200 ppm Fe4NiO4 for 7 successive days, respectively. Then, parameters such as lactate dehydrogenase (LDH), alkaline phosphatase (ALP), transferrin (TR) and albumin were measured on days 2, 7 and 14 after the treatment.
    Results
    Mean TR levels, on day 7 after the intervention in the group of Fe4Nio4Zn (200ppm) and on day 14 of the study in both groups of Fe4Nio4Zn (100,200ppm) significantly decreased. Likewise, on day 2 of the study the average of LDH in the group of Fe4Nio4Zn (100ppm) and on days 7 and 14 in both groups of Fe2Nio4Zn(100,200ppm) significantly decreased. Mean ALP showed a significant decrease on day 2 after the intervention in both treatment groups as compared with the control group.
    Conclusion
    Findings concerning reduced hepatic factors throughout this study assert that the body can gradually eliminate Fe4Nio4Zn nanoparticles after the injection. On the other hand, the toxic effects of these elements are eliminated either as a consequence of the loss of the properties of nanoparticles after the administration or due to a state of hepatocyte tolerance.
    Keywords: Fe4Nio4Zn, lactate dehydrogenase (LDH), alkaline phosphatase (ALP), transferrin (TR), albumin
  • M. Sadeghzadeh, P. Khoshnevisasl Pages 120-124
    Methyl malonic acidemia is an autosomal recessive disease with presentations of mental retardation, recurrent vomiting, ketoacidotic attacks, dehydration, shock, hypoglycemia and hyperamonemia. It will lead to coma and death if unrecognized and untreated. Methyl malonic acidemia may have different skin manifestations. The involvement of blood cells leads to neutropenia, thrombocytopenia and pancytopenia. Most patients have hypoglycemia which in rare cases may be associated with hyperglycemia. The association of mucormycosis, neutropenia and hyperglycemia has been reported in some cases. The case reported in this article carried all three complications together.
    Keywords: Methyl malonic acidemia, Mucormycosis, Neutropenia, Hyperglycemia