فهرست مطالب

علوم گیاهان زراعی ایران - سال چهل و ششم شماره 4 (1394)
  • سال چهل و ششم شماره 4 (1394)
  • تاریخ انتشار: 1394/12/25
  • تعداد عناوین: 15
|
  • عباس کشته گر *، مهدی دهمرده، محمد گلوی، عیسی خمری صفحات 547-558
    به منظور ارزیابی تاثیر نظام های کاشت مخلوط ذرت-بادام زمینی، وجین و آرایش کاشت آنها بر پویایی جمعیت علف های هرز، آزمایشی در مزرعه آموزشی-پژوهشی پژوهشکده کشاورزی دانشگاه زابل در سال 1391 به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل چهار نظام کشت مخلوط به عنوان عامل اول شامل (خالص ذرت، خالص بادام زمینی، 50 درصد ذرت +50 درصد بادام زمینی، 100 درصد ذرت + 100 درصد بادام زمینی)، فاصله بین ردیف ها به عنوان عامل دوم در دو سطح (40 و 50 سانتی متر) و وجین علف های هرز به عنوان عامل سوم در سه سطح (شامل بدون وجین، یک بار و دوبار وجین) در نظر گرفته شدند. نتایج این آزمایش نشان داد که به طور میانگین الگوی کشت مخلوط 100 درصد ذرت + 100 درصد بادام زمینی کمترین تراکم و وزن خشک علف های هرز را نسبت به مخلوط 50 درصد ذرت +50 درصد بادام زمینی نشان داد. البته تک کشتی بادام زمینی در مقایسه با دیگر الگوهای تک کشتی و مخلوط بیشترین تراکم و وزن خشک علف های هرز را داشت. با افزایش بارهای وجین علف های هرز، میزان و وزن خشک علف های هرز کاهش یافت. در میان فاصله بین ردیف ها، تراکم و وزن علف های هرز در فاصله بین ردیف های 40 سانتی متری کمتر از 50 سانتی متری بود. به نظر می آید ویژگی های مختلف گیاهان زراعی مانند ارتفاع و زمان بسته شدن تاج پوشش (کانوپی) مهمترین عامل در کنترل علف های هرز در این آزمایش باشند. نتایج به دست آمده نشان از کنترل بهتر علف های هرز در تیمار مخلوط 100 درصد ذرت + 100 درصد بادام زمینی و در فاصله بین ردیف های 40 سانتی متری و با دوبار وجین دارد.
    کلیدواژگان: بادام زمینی، ذرت، فاصله بین ردیف، کشت مخلوط، وجین
  • داوود داداشی، علیرضا عباسی* صفحات 559-567
    تقسیم و توسعه یاخته ای دو فرایند اصلی در رشد گیاه به شمار می آیند. پروتئین های اکسپنسیندر فرایند توسعه یاخته ای نقش کلیدی دارند. این پروتئین ها با فعالیت غیرآنزیمی در بسیاری از فرایندهای رشد و نمو گیاهی نقش دارند. یکی از نقش های عنوان شده برای این پروتئین ها، تاثیر در افزایش تحمل گیاه به خشکی است. ژن EXPB2 یکی از ژن های خانواده اکسپنسین است که بیشتر در بافت ریشه بیان می شود، هدف از این تحقیق انتقال ژن EXPB2 علف تال یا گوشی موشی (Arabidopsis Thaliana) به گیاه توتون است. انتقال سازه ژنی pBI;EXPB2، با استفاده از آگروباکتریوم انجام شد. گزینش اولیه گیاهان تراریخته (تراژن)، با کشت ریزنمونه های برگی تلقیح شده با آگروباکتریوم، در محیط کشت حاوی کانامایسین انجام شد. گیاهچه های متحمل به پادزیست (آنتی بیوتیک) کانامایسین، به خاک منتقل شدند. رگه (لاین) های تراریخته با استفاده از واکنش زنجیره ای پلیمراز(PCR) تایید شدند. گیاهان تراریخته ریشه زایی خوبی نشان دادند که بیانگر اثر این ژن بر افزایش طول و تراکم ریشه بود. در نهایت گیاهان به دست آمده صفات نامطلوب از جمله ریزش غنچه های گل و ریزش برگ داشتند که به احتمال نشان دهنده آن است که بیان این ژن در بخش های هوایی گیاه می تواند صفات نامطلوبی ایجاد کند.
    کلیدواژگان: اکسپنسین، انتقال ژن، تنش خشکی، توتون، AtEXPB2
  • حمید عباس دخت*، سلمان سلمان زاده، احمد غلامی صفحات 569-581
    به منظور بررسی تاثیر هیدرو- اسمو پرایمینگ و زیست پرایمینگ (کاربرد کود زیستی بارور2 و تلقیح با ریزوبیوم ژاپونیکوم) بر رشد و عملکرد سویا رقم DPX، آزمایشی به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با چهار تکرار در دانشگاه صنعتی شاهرود در خرداد سال 1390 انجام شد. کود زیستی بارور2 در دو سطح مصرف و بدون کاربرد، باکتری ریزوبیوم ژاپونیکوم در دو سطح تلقیح و بدون تلقیح بذر و پرایمینگ در سه سطح شامل بدون پرایمینگ، هیدروپرایمینگ و اسموپرایمینگ با استفاده از پلی اتیلن گلیکول6000 اعمال شد. نتایج نشان داد اثر متقابل کاربرد کود زیستی بارور2 و ریزوبیوم بر صفات شمار غلاف در بوته، شمار دانه در بوته و درصد روغن تاثیر مثبت و معنی داری داشت. همچنین اثر متقابل کاربرد کود زیستی بارور2 و پرایمینگ تنها بر صفت شمار غلاف در بوته مثبت و معنی دار بود. مقایسه عملکرد دانه در سطوح مختلف کاربرد کود زیستی بارور2 نشان داد که با کاربرد کود زیستی بارور2 عملکرد نیز افزایش یافت، به طوری که بالاترین میزان عملکرد مربوط به سطح کاربرد کاربرد کود زیستی بارور2 به میزان 7/2897 کیلوگرم در هکتار بود. تلقیح بذر با ریزوبیوم ژاپونیکوم به طور معنی داری عملکرد را افزایش داد، به طوری که تیمار تلقیح بذر با باکتری ریزوبیوم با تولید 2/2967 کیلوگرم در هکتار بهترین تیمار بود.
    کلیدواژگان: پرایمینگ، تلقیح بذر، ویژگی های رشد
  • آرش مامدی، رضا توکل افشاری*، نیازعلی سپهوند، مصطفی اویسی صفحات 583-589
    کینوا (Willd Chenepodium quinoa) یک گیاه شبه غله ای با قابلیت کشت بالا در ایران است. کینوا گیاهی است که به دلیل ارزش غذایی بسیار بالای دانه، توسط سازمان خواربار و کشاورزی با شیر خشک مقایسه شده است. به منظور بررسی تاثیر دما بر جوانه زنی گیاه کینوا تحت تنش شوری آزمایشی بهصورت فاکتوریل با هفت سطح دما (5، 10، 15، 20، 25، 30، 35 درجه سلسیوس) و چهار سطح تنش شوری شامل (0، 4-، 8-، 12- میلی مول بر لیتر) انجام شد. نتایج آزمایش نشان داد با افزایش تنش شوری در سطوح دمایی مختلف به جز شوری 12- بار و دمای 35 درجه سلسیوس درصد جوانه زنی تفاوت معنی داری نداشتند، ولی سرعت جوانه زنی تفاوت معنی داری داشت. با افزایش غلظت شوری دمای پایه جوانه زنی افزایش، ولی دمای سقف و همچنین محدوده دمای بهینه مجاز جوانه زنی با افزایش تنش شوری کاهش یافت.
    کلیدواژگان: تنش شوری، جوانه زنی، دمای بهینه، گیاه کینوا
  • مریم محمدی چراغ آبادی*، حبیب الله روشنفکر، پیمان حسیبی، موسی مسکرباشی صفحات 591-604
    به منظور بررسی تاثیر اسید سالیسیلیک بر برخی شاخص های فیزیولوژیکی چغندرقند در شرایط تنش شوری برای شناسایی صفات مربوط به تحمل شوری، آزمایشی به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار به صورت گلدانی، در سال زراعی 1392-1391 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه شهید چمران اهواز انجام شد. عامل های مورد بررسی شامل اسید سالیسیلیک با غلظت های0 (شاهد)، 5/0 و 1 میلی مولار به عنوان کرت اصلی، تنش شوری در دو سطح 0 (شاهد) و 150 میلی مولار و دو رقم چغندرقند شریف و جلگه بود. محلول پاشی برگی در مرحله 4 برگی، همزمان با تنش شوری انجام شد. نتایج نشان داد که تیمار اسید سالیسیلیک افزون بر افزایش معنی دار سطح برگ، سبزینه (کلروفیل) برگ، هدایت روزنه ای، عملکرد کوانتومی نظام نوری (فتوسیستم) دو، بیشینه عملکرد کوانتومی نظام نوری دو، کل قندهای محلول و پرولین، موجب کاهش نفوذپذیری نسبی غشا نسبت به تیمار شاهد در شرایط تنش شوری شد. همچنین تیمار تنش شوری موجب کاهش معنی دار هدایت روزنه ای، سبزینه برگ، عملکرد کوانتومی نظام نوری دو و بیشینه عملکرد کوانتومی نظام نوری دو شد، درحالی که نفوذپذیری نسبی غشا، کل قندهای محلول و پرولین به طور معنی داری افزایش یافت. بنابراین با توجه به نتایج به دست آمده به نظر می رسد استفاده از تیمار اسید سالیسیلیک در گیاه چغندرقند در شرایط تنش شوری با تحریک رشد و سوخت وساز، موجب تحمل به تنش شوری می شود.
    کلیدواژگان: پرولین، تحمل شوری، عملکرد کوانتومی، نفوذپذیری نسبی غشا
  • حمیدرضا چقازردی، محدرضا جهانسوز*، علی احمدی، منوچهر گرجی صفحات 605-618
    به منظور تعیین تاثیر روش های مختلف خاک ورزی بر عملکرد و برخی صفات گندم و همچنین برخی ویژگی های خاک در گندم دیم، شش آزمایش در اقلیم های سردسیر، معتدل و نیمه گرمسیر استان کرمانشاه در غرب ایران در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با پنج تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل سه روش خاک ورزی، بی خاک ورزی، خاک ورزی کاهشی و خاک ورزی متداول بودند. بیشترین عملکرد در روش های بی خاک ورزی (2365 کیلوگرم در هکتار) و خاک ورزی کاهشی (2373 کیلوگرم در هکتار) در اقلیم معتدل سال دوم، مشاهده شد. بیشترین میزان ارزش اقتصادی مربوط به روش های بی خاک ورزی (24832 هزار ریال) و خاک ورزی کاهشی (24316 هزار ریال) اقلیم معتدل سال دوم و روش بی خاک ورزی اقلیم نیمه گرمسیری سال دوم (22753 هزار ریال) بود. در همه اقلیم ها و سال ها، روش بی خاک ورزی با 97/11درصد (حدود دو برابر) و روش خاک ورزی کاهشی با 16/10درصد (بیش از 5/1 برابر) مقادیر بیشتری از درصد رطوبت حجمی خاک را نسبت به خاک ورزی متداول (20/6درصد) حفظ کردند. کربن آلی خاک خیلی تحت تاثیر روش خاک ورزی، نوع اقلیم و سال های آزمایش قرار نگرفت ولی روند کلی تغییرپذیری ها نشان داد روش های بی خاک ورزی و خاک ورزی کاهشی (به جز سال دوم اقلیم نیمه گرمسیری) از نظر کربن آلی خاک به ترتیب 6/1 و 3/1 درصد بیشتر از روش خاک ورزی متداول بودند. کمترین وزن مخصوص ظاهری خاک در خاک ورزی متداول (24/1) مشاهده شد. به طورکلی می توان نتیجه گرفت کاربرد روش خاک ورزی کاهشی، افزون بر تامین نیاز های اقتصادی، از نظر حفظ منابع آب و خاک موثر بوده و موجب دستیابی به هدف های کشاورزی پایدار می شود.
    کلیدواژگان: اجزای عملکرد، خاک ورزی، عملکرد دانه، گندم
  • مصطفی حیدری*، مریم گلیج، هادی قربانی، مهدی برادران فیزوآبادی صفحات 619-628
    به منظور بررسی تاثیر تنش خشکی و محلول پاشی نانواکسیدآهن بر عملکرد کنجد (رقم اولتان)، آزمایشی به صورت کرت های خردشده و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1393 در مزرعه دانشگاه شاهرود اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل سه سطح تنش خشکی: 7= =W1شاهد، 12=W2 و 17W3=روز دور آبیاری به عنوان عامل اصلی و چهار سطح محلول پاشی نانواکسیدآهن: 0F1== شاهد، 5/0F2=، 1F3= و 5/1F4= کیلوگرم نانواکسیدآهن در 1000 لیتر آب به عنوان عامل فرعی لحاظ شدند. نتایج نشان داد اثر متقابل خشکی و نانو تاثیر معنی داری بر عملکرد دانه، زیست توده، هدایت روزنه ای، رنگدانه سبزینه (کلروفیل) b، کارتنوئید و درصد نیتروژن دانه داشت. بیشترین عملکرد دانه و زیست توده تولیدی از تیمار W1F3، هدایت روزنه ای از تیمار W1F2، سبزینه b از تیمار W1F4، کارتنوئید برگ از تیمار W2F3 و درصد نیتروژن دانه از تیمار W3F3به دست آمد. در بین دیگر صفات، تنها شمار شاخه فرعی در بوته و غلظت پتاسیم دانه تحت تاثیر دو تیمار اصلی قرار گرفتند. اما شمار دانه و وزن دانه در کپسول تنها تحت تاثیر تنش خشکی واقع، با افزایش تنش از W1 بهW3 به ترتیب به میزان 3/12 و 7/27 درصد از آنها کاسته شدند. در این بین غلظت فسفر و پتاسیم برگ و نیز فسفر دانه تحت تاثیر هیچ کدام از تیمارها واقع نشدند. به طورکلی می توان گفت در شرایط تنش خشکی، محلول پاشی نانواکسید به میزان 1 کیلوگرم در 1000 لیتر آب می تواند تا حدی مانع تاثیر سوء خشکی بر عملکرد کنجد شود.
    کلیدواژگان: پارامترهای فیزیولوژیکی، تنش خشکی، عناصر غذایی، کنجد (رقم اولتان)، نانوآهن
  • لیلا ریاحی، مجید شکرپور*، سید علیرضا سلامی، عزیزاله خندان صفحات 629-639
    این پژوهش به منظور بررسی روابط بین صفات کمی و کاربرد آنها در توصیف توده های شاهدانه انجام شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که از نظر همه صفات مورد بررسی به جز صفت شمار گل آذین جانبی، تفاوت معنی داری در بین توده ها وجود داشت. کمترین ارتفاع نهایی در توده های سرو و سقز (به ترتیب 20/81 و 80/78 سانتی متر) و بیشترین میزان آن در دشت مغان، رامهرمز، دزفول 2 و بشرویه (به ترتیب 203، 40/222، 40/198 و 30/195سانتی متر) مشاهده شد. همچنین کوتاه ترین زمان گلدهی در توده های اردبیل، سرو، کرمانشاه، سقز و سعادت شهر (به ترتیب 91، 89، 40/88، 10/84 و 20/88 روز) و بیشترین آن مربوط به توده قزوین 1، رامهرمز و شیراز (به ترتیب 80/108، 50/111 و 30/114 روز) بود. روابط بین صفات مورد بررسی نشان داد که همبستگی مثبت و معنی داری در بین برخی صفات مانند ارتفاع نخستین گره متناوب که نشانه ورود به مرحله زایشی است با قطر ساقه (70/0r= )، شمار گره (76/0r= ) و میانگین طول میانگره (71/0r= ) وجود داشت. کمترین ضریب تغییرپذیری ها در صفت شمار روز تا تشکیل بذر( 27/2درصد ) و بیشترین میزان آن در طول گل آذین اصلی( 31/29درصد) مشاهده شد. در تجزیه به عامل ها بر پایه صفات بررسی شده، سه عامل اول 67/80 درصد تغییرپذیری های کل را توجیه کردند. بر این پایه صفات مربوط به رشد رویشی در عامل اول و صفات مربوط به پدیدشناسی (فنولوژی) گیاه به همراه ارتفاع نهایی در عامل دوم و سوم قرار گرفتند.
    کلیدواژگان: تجزیه به عامل ها، توده شاهدانه، مرحله زایشی، همبستگی
  • امید علی اکبرپور، حمید دهقانی* صفحات 641-656
    شوری یکی از تنش های غیرزیستی است و تعیین قابلیت و توان دورگ ها در گیاهان می تواند برای افزایش عملکرد و تحمل به تنش شوری، استفاده شود. در این تحقیق نتاج به دست آمده از تلاقی رقم ها، فلات، بم، قدس، روشن، ارگ، کویر و پیشتاز در یک طرح دی آلل 7 × 7 کامل در شرایط عادی (نرمال) و تنش شوری در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در شهرستان یزد اجرا شد. نتایج تجزیه دورگ برتری (هتروزیس) و نگاره ای (گرافیکی) با استفاده از روش GGE biplot در این تحقیق نشان داد که برای صفات عملکرد و وزن زیست توده، وراثت پذیری خصوصی و عمومی بالا و همچنین توان دورگ تلاقی ها در دو شرایط به ویژه در شرایط تنش شوری وجود دارد. برای صفات عملکرد و وزن زیست توده در شرایط تنش، نمودار دووجهی (بای پلات)، دو گروه دورگ برتر (هتروتیک) متفاوت تشکیل شدند. دامنه دورگ برتری در شرایط عادی برای صفت عملکرد از 5/18- تا 1/24 درصد و در شرایط تنش از 3/21- تا 1/60 درصد بود. همچنین دامنه دورگ برتری در شرایط عادی برای وزن زیست توده از 2/22- تا 5/16 درصد و در شرایط تنش شوری از 7/19- تا 3/55 درصد بود. نتایج این تحقیق نشان داد که تلاقی های معنی داری برای درصد دورگ برتری مثبت و منفی در شرایط تنش شوری برای صفات مورد بررسی بود. درصد دورگ برتری بالا و همچنین وراثت پذیری خصوصی و عمومی بالای صفات عملکرد دانه و وزن زیست توده گندم گویای این بود که امکان گزینش و دستیابی به ژنوتیپ های برتر همراه با تثبیت توان نسبی دورگ از بین نتاج با استفاده از روش های گزینش در شرایط تنش شوری وجود دارد.
    کلیدواژگان: عملکرد، کشتزار، نمودار دووجهی، وزن زیست توده
  • مجید طاهریان، محمدرضا بی همتا، سیدعلی پیغمبری*، هوشنگ علیزاده صفحات 657-671
    ماده خشک تجمع یافته در ساقه جو نقش اساسی در پر کردن دانه به ویژه در شرایط نامساعد از جمله تنش شوری دارد. هدف این پژوهش بررسی توان ذخیره سازی و انتقال دوباره ماده خشک به تفکیک میانگره ها در برخی رقم ها و رگه (لاین) های امیدبخش جو زراعی ایران در شرایط تنش و بدون تنش شوری بود. بدین منظور آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار و در دو شرایط تنش و بدون تنش شوری در ایستگاه تحقیقات کشاورزی نیشابور در سال 1393- 1392 اجرا شد. در شرایط تنش، EC آب آبیاری حدود dsm-111-10 بود. میزان تجمع و انتقال دوباره مواد نورساختی (فتوسنتزی) با استفاده از روش وزنی تعیین شد. ارتباط طول و وزن مخصوص میانگره ها با تجمع ماده خشک بررسی شد. نتایج نشان داد که در هر دو شرایط، میانگره های زیرین بیشترین وزن خشک و وزن مخصوص را به خود اختصاص دادند. بیشترین میانگین انتقال دوباره در شرایط عادی (نرمال) مربوط به دومین میانگره راسی ساقه (پنالتی میت) بود، درحالی که بالاترین میانگین انتقال دوباره در شرایط شوری مربوط به میانگره های زیرین بود. در این پژوهش به طور دقیق مشخص شد که توان ذخیره سازی و انتقال دوباره دو ساز و کار، متفاوت اند و به طور جداگانه از والدین به نتاج منتقل می شوند. عملکرد دانه در شرایط تنش شوری همبستگی مثبت و معنی داری با انتقال دوباره از پدانکل، دومین میانگره راسی و میانگره های زیرین داشت. همچنین از نظر روند اصلاحی مشخص شد که در رگه های امیدبخش متحمل به شوری جدید نسبت به رقم های قدیمی متحمل به شوری، از صفات وزن مخصوص میانگره ها، توان ذخیره سازی و قدرت انتقال دوباره به خوبی بهره برداری شده است.
    کلیدواژگان: انتقال دوباره، تجمع ماده خشک، تنش شوری، جو
  • حسین گرگینی شبانکاره*، براتعلی فاخری، رقیه محمدپور وشوایی صفحات 673-686
    به منظور ارزیابی تاثیر تنش خشکی و شوری بر شاخص های رشدی و اسانس بادرنجبویه، دو آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. در آزمایش شوری از پنج سطح 0، 1، 2، 3 و 4 دسی زیمنس بر متر محلول کلرید سدیم و در آزمایش تنش خشکی از پنج تیمار 50، 5/62، 75، 5/87 و 100 درصد ظرفیت زراعی آب قابل دسترس گیاه به عنوان تیمار های آزمایش استفاده شد. ویژگی های ساختار ظاهری (مورفولوژیکی)، درصد ماده خشک و درصد اسانس اندازه گیری شدند. شوری و خشکی، به جز درصد اسانس همه مشخصه (پارامتر) ها را کاهش دادند و تاثیر کاهش شوری بیشتر از خشکی بود. بیشترین و کمترین میزان ویژگی های رشدی و درصد اسانس به ترتیب از تیمار 100 و 50 درصد آب قابل دسترس گیاه به دست آمد. در آزمایش شوری، با افزایش سطوح شوری همه مشخصه های رشدی سیر کاهشی داشتند. درصد اسانس از سطح 0 تا 1 دسی زیمنس بر متر افزایش و پس از آن کاهش یافت. با این وجود گیاهان تیمارشده درصد اسانس بالاتری را نسبت به شاهد نشان دادند. تنش شوری و خشکی سبب کاهش شاخص های رشدی و تا حدودی افزایش درصد اسانس شدند.
    کلیدواژگان: اسانس، بادرنجبویه، خشکی، شوری، ویژگی های رشدی
  • حمیدرضا چقازردی، محمدرضا جهانسوز*، علی احمدی، منوچهر گرجی صفحات 687-698
    به منظور بررسی سامانه های مختلف خاک ورزی متداول و حفاظتی (بی خاک ورزی و خاک ورزی کاهشی) بر عملکرد و برخی صفات گندم و نخود و ویژگی های فیزیکی خاک، آزمایش هایی در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم سرارود کرمانشاه به مدت سه سال زراعی(1393-1390) اجرا شد. در سال اول نخود در آزمایشی با استفاده از سه سامانه خاک ورزی مختلف در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با پنج تکرار کشت شد. در سال های دوم و سوم آزمایشی به صورت کرت های یکبارخردشده در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی با پنج تکرار اجرا شد. سامانه های خاک ورزی در کرت های اصلی، گیاهان زراعی در کرت های فرعی قرار گرفتند. نتایج سال اول نشان داد به استثنای کربن آلی خاک، همه صفات تحت تاثیر سامانه های خاک ورزی قرار گرفتند (01/0 ≥ P). بیشترین درصد رطوبت حجمی خاک در کرت های بی خاک ورزی نخود در سال دوم و بیشترین مقادیر عملکرد و اجزای عملکرد در سامانه خاک ورزی کاهشی در سال سوم مشاهده شد. سامانه های بی خاک ورزی و خاک ورزی کاهشی توانستند بیشترین میزان صفات عملکرد، وزن هزاردانه و ارتفاع گندم را تولید کنند. به طورکلی، بیشتر صفات مورد بررسی تحت تاثیر نوع خاک ورزی قرار گرفت. با توجه به نتایج به دست آمده و برتری های هر یک از سامانه های مختلف خاک ورزی، می توان سامانه خاک ورزی کاهشی را به جای سامانه خاک ورزی متداول به کشاورزان مناطق دیم کرمانشاه پیشنهاد کرد.
    کلیدواژگان: خاک ورزی کاهشی، خاک ورزی متداول، رطوبت ذخیره شده، سامانه بی خاک ورزی، فرسایش خاک
  • زاهد شریفی*، سید محمد طاهر حسینی صفحات 699-709
    در این پژوهش قابلیت (پتانسیل) کودی کمپوست تولیدی از زباله های خانگی شهر سنندج با بررسی چگونگی توزیع عناصر سنگین، عناصر غذایی و شوری در اندازه ذرات مختلف بررسی شد. بنابراین سه نمونه تصادفی (هرکدام دارای 6 زیرنمونه) از کارخانه کمپوست سازی شهر سنندج گردآوری و به روش الک خشک به 7 بخش یا جزء (فراکشن) یعنی 2<، 2-2/1، 2/1-8/0، 8/0-4/0، 4/0-2/0،2/0-1/0وmm 1/0> بخش بندی شدند و خود نمونه اصلی به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که به طور عموم با کاهش اندازه ذرات، میزان pH گرایش به کاهش داشته، اما دیگر پارامترهای مورد بررسی گرایش به افزایش داشتند. به گونه ای که بیشترین میزان EC، Zn، Cu، Cd، Pb، Ni، Cr، Mn، N، P، Ca و K به ترتیب برابر با dSm-1 1/9، 4/714، 5/450، 2/4، 5/315، 1/55، 7/40، ppm5/468، 3، 5/1، 9/6 و 9/0 درصد در کوچکترین بخش (mm 1/0>) به دست آمد. در حالی که کمترین میزان این پارامترها در درشت ترین بخش (mm 2< ) به دست آمد. رویهم رفته نتایج نشان داد که ذرات mm 4/0> با میزان بالای عناصر سنگین و شوری و ذرات mm 2< با میزان بالای ناخالصی ها (خرده شیشه، 2/21 برابر بیش از حد مجاز) مسئول کاهش کیفیت کمپوست مورد بررسی بوده که با جداسازی این ذرات می توان کیفیت این کمپوست را به گونه ای چشمگیر بهبود بخشید و زمینه استفاده و باز چرخ سالم آن در کشاورزی را به وجود آورد.
    کلیدواژگان: بخش بندی اندازه ذرات، شوری، عناصر سنگین، کمپوست زباله های شهری، ناخالصی
  • محمدتقی درزی*، رضا عطاپور، محمدرضا حاج سید هادی صفحات 711-721
    کاربرد کودهای آلی با هدف جایگزینی یا کاهش قابل ملاحظه در کاربرد کودهای شیمیایی، موجب افزایش کیفیت و عملکرد در تولید پایدار گیاهان زراعی می شود. به منظور بررسی تاثیر مقادیر مختلف کود دامی و ورمی کمپوست بر عملکرد و ترکیبات اسانس بادرشبی، آزمایشی به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی با هشت تیمار و سه تکرار در مزرعه پاکدشت در سال 1391 انجام گرفت. تیمارها شامل 10 و 20 تن کود دامی در هکتار، 5 و 10 تن ورمی کمپوست در هکتار، 5 تن کود دامی همراه با 5/2 تن ورمی کمپوست در هکتار، 10 تن کود دامی همراه با 5 تن ورمی کمپوست در هکتار، کود شیمیایی (تنها 70 کیلوگرم نیتروژن در هکتار) و شاهد (بدون کاربرد کود) بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد پیکره رویشی (7/4398 کیلوگرم در هکتار)، میزان اسانس (153/0 درصد) و عملکرد اسانس (75/6 کیلوگرم در هکتار)، درصد ژرانیل استات در اسانس (61/57 درصد) و درصد ژرانیول در اسانس (09/21 درصد) به ترتیب در تیمارهای کاربرد 10 تن کود دامی، 5 تن ورمی کمپوست و 10 تن کود دامی همراه با 5 تن ورمی کمپوست به دست آمد. همچنین بیشترین درصد ژرانیال (47/11 درصد)، نرال (11/7 درصد) و نریل استات (34/4 درصد) در اسانس در تیمار کاربرد 10 تن ورمی کمپوست به دست آمد. در مجموع بیشترین عملکردهای پیکره رویشی و اسانس با کاربرد 10 تن کود دامی و بیشترین ترکیبات اسانس با کاربرد ورمی کمپوست به دست آمد.
    کلیدواژگان: اسانس، ژرانیل استات، ژرانیول، کود آلی
  • خدیجه مختاری فر*، روح الله عبدالشاهی صفحات 723-729
    برای افزایش تحمل به خشکی در گندم نان طراحی یک برنامه صحیح به نژادی با توجه به چگونگی توارث و عمل ژن های مرتبط با این صفت لازم است. در این آزمایش نه رقم گندم نان به همراه نتاج 2F به دست آمده از آنها در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در دو شرایط عادی (نرمال) و تنش خشکی ارزیابی شدند. شاخص های حساسیت/تحمل تنش برای ژنوتیپ های مورد بررسی، محاسبه شدند و نمره تحمل به تنش (STS) با استفاده از مقادیر این شاخص ها محاسبه و چگونگی توارث سطح تحمل به خشکی از لحاظ شاخص های STI، DRI و STS با استفاده از طرح نیمه دی آلل ارزیابی شد. نسبت بیکر پایین محاسبه شده برای هر سه شاخص نشان داد که در کنترل ژنتیکی میزان تحمل به خشکی نقش آثار غیرافزایشی نسبت به آثار افزایشی بیشتر بوده است. وراثت پذیری عمومی برای این شاخص ها بالا و وراثت پذیری خصوصی پایین بود. با توجه به این نتایج، گزینش برای افزایش تحمل به خشکی بایستی پس از رسیدن به خلوص انجام شود و روش هایی همچون بالک، بالک تک بذر و دابل هاپلوئید برای به نژادی با هدف افزایش تحمل به خشکی در این جمعیت قابل توصیه هستند.
    کلیدواژگان: آثار غیرافزایشی، نمره تحمل به تنش (STS)، وراثت پذیری عمومی و خصوصی
|
  • Abbas Keshtegar*, Mahdi Dahmardeh, Mohammad Galavi, Isa Khammari Pages 547-558
    In order to evaluate the effects of intercropping of maize- peanut, weeding and their planting design on weed population dynamics, an experiment was conducted as a factorial experiment in the form of RCBD with three replications at the Research Farm of Agriculture Center of Zabol University (Iran) in 2012. The treatments including sowing system in four levels as first factor (sole maize, sole peanut, 50% maize 50% peanut, 100% maize 100% peanut) and row spacing as the second factor in two levels (40 and 50 cm) and weeding as third factor in three levels (non-weeding, once weeding, twice weeding). The results showed that 100% corn 흍% peanut intercropping patterns had the lowest weed density and dry weight compared to intercropping of 50% corn % of the peanuts. The peanut monoculture compared to other intercropping patterns had the highest density and dry weight of weeds. With the increasing number of weeding, the number and dry weight of weeds decreased. Among the different row spacing, the density and weight of weeds between rows of 40 cm was less than 50 cm. It seems various features of crops such as height and canopy closure will have the most effect on weed control. The results of this experiment showed that the highest weed controlling was obtained from 100% maize 100% peanut, density of 50 cm and twice weeding.
    Keywords: intercropping, maize, peanut, row spacing, weeding
  • Davood Dadashi, Alireza Abbasi* Pages 559-567
    Cell expansion and cell division are two main processes in plant growth and development. Expansin proteins play a role key in cell expansion. These non-enzyme proteins involve in many growth and developmental processes. This protein affects drought tolerance. AtEXPB2 gene belongs to these proteins family. AtEXPB2 gene mainly expresses in the root tissue. In this study the EXPB2 gene, that was isolated from Arabidopsis taliana DNA genomics, transferred to Nicotina tabacum plant. Gene transfer was performed by Agrobacterium-mediated technique. Explants were inoculated by Agrobacterium and then were planted on M.S medium contained antibiotic of kanamycin. Finally, the tolerant seedlings were transferred to pots. Polymerase chain reaction was used to confirm the transgenic plants. Good rooting of transgenic plants suggests that this gene was increased root length and density.The results suggest that the expression of these genes in the aerial parts of the plant can cause undesirable traits such as loss of flower buds and leaf loss.
    Keywords: AtEXPB, drought stress, genes, expansin, tobacco
  • Hamid Abbasdokht*, Salman Salmanzadeh, Ahmad Gholami Pages 569-581
    In order to study of the effects of hydro-osmo priming, bio-priming (biological fertilizer (Barvar-2) and inoculation with Rhizobium japonicum bacteria) on growth & yield of DPX cultivar of soybean (Glycine max L.), an experiment was carried out as factorial based on a randomized complete block design (RCBD) with 4 replications in Agriculture Research Station of Shahrood University of Technology, Iran. Biological fertilizer including 2 levels (check and using of biological fertilizer) and Rhizobium japonicum including 2 levels (check and using of Rhizobium japonicum) and priming including 3 levels [(hydropriming, osmopriming induced by PEG 6000 and check (unpriming)] were used as treatments. The results showed that interaction between biological fertilizer and Rhizobium japonicum significantly affected number of pod per plant, number of seed per plant and oil percentage. Interaction between biological fertilizer and priming significantly affected number of pod per plant. Grain yield for biological fertilizer consumption was 2897.7 kg/ha and for inoculation with Rhizobium japonicum was 2967.2kg/ha. Generally, priming, biological fertilizer consumption and inoculation with Rhizobium japonicum increased grain yield.
    Keywords: growth characteristic, priming, seed inoculation
  • Arash Mamedi, Reza Tavakkol Afshari*, Niaz Ali Sepahvand, Mostapha Oweyse Pages 583-589
    Quinoa (Chenepodium quinoa Willd) is a grain-like crop which has a high production potential in Iran. Due to its seeds high nutritional value, it is compared with milk by the FAO. In order to study the effects of temperatures on seed germination of Quinoa seeds under salinity stress conditions, an experiment was conducted in Seed Lab of the University of Tehran in Karaj. Temperatures regimes included 5, 10, 15, 20, 25, 30 and 35°C. At each temperature four salinity treatments (zero, -4, -8 and -12 bars) using NaCl were used. Results showed that increasing salinity stress decreased significantly germination rate but did not affect germination percentage except in 35°C at -12 bar. Basal temperature (Tb) for Quinoa germination was increased in high salinity potentials, but ceiling temperature (Tc) decreased. The germination data indicated that high salinity resulted in the narrow germination temperature in Quinoa seed.
    Keywords: Germination, optimum temperature, quinoa plant, Salinity stress
  • Maryam Mohammadi Cheraghabadi*, Habibollah Roshanfekr, Payman Hasibi, Mousa Meskarbashi Pages 591-604
    To investigate the effect of salicylic acid (SA) on salinity tolerance of two sugar beet cultivars, this experiment was conducted as split factorial based on a randomized complete block design with three replications during growing seasons of 2012 and 2013 in Research Farm of Shahid Chamran University. The studied factors were three levels of SA (0 mM, 0.5 mM and 1 mM), two levels of salinity (150 mm sodium chloride and control) and two sugar beet cultivars (Jolgeh and Shariff). SA was applied as foliar spray along with salinity in the 4-leaf stage. Results showed that foliar application of SA caused significant increase of leaf area (LA), chlorophyll, stomatal conductance, ФPSІІ, Fv/Fm, proline and total soluble sugars, and decrease membrane permeability compared to control under salt stress conditions. Salinity caused a significant decrease in LA, Chlorophyll, stomatal conductance, ФPSІІ and Fv/Fm, while increase proline, total soluble sugars and membrane permeability. Therefore, according to the results of this research, it seems, foliar application of salicylic acid could enhance sugarbeet growth and increases resistance to salt stress.
    Keywords: membrane permeability, proline, salinity tolerance, quantum yield
  • Hamid Reza Chaghazardi, Mohammad Reza Jahnsuz*, Ali Ahmadi, Manouchehr Gorji Pages 605-618
    To study the effects of different tillage systems on yield and some characteristic of wheat and also some soil properties in wheat dry land area, six experiments were performed in cold, moderate and semi-warm climatic conditions of Kermanshah province in west of Iran, in a randomized complete block design with five replications. Experimental treatments were consisted of no-tillage, reduced tillage and conventional tillage systems. The highest seed yield was observed in no-tillage (2365 kg ha-1) and reduced tillage (2373 kg ha-1) systems of moderate climate of the second year. The highest economic value was related to no-tillage (24832 thousand Rials) and reduced tillage (24316 thousand Rials) systems of moderate climate of the second year and no-tillage system of moderate climate of the second year (22753 thousand Rials). In all climates and years, no-tillage system with 11.97% (about two times) following by reduced tillage with 11.16% (more than 1.5 times), preserved large soil moisture in comparison to conventional tillage system (6.2%). Soil organic carbon was not affected by climate type and experimental years, but general trend of differences indicated that no-tillage and reduced tillage systems (except the second year of warm climate) 1.6 and 1.3% were higher than conventional tillage system. The lowest soil bulk density (1.24) was observed in the conventional tillage system. In general, it could be concluded that conservation tillage systems can supply, more yield and economic returns, as well as conserving more water than conventional tillage and its application is a necessary step toward a sustainable agriculture.
    Keywords: grain yield, tillage, wheat, yield components
  • Mostafa Heidari*, Maryam Goleg, Hadi Ghorbani, Mehdi Baradarn Firozabadi Pages 619-628
    In order to study the effects of drought stress and foliar application of iron oxide nanoparticles on sesame plants, a field experiment was laid in Faculty of Agriculture, University of Shahrood in 2014. The design of experiment was in split plot with blocks completely randomized in three replicates. Drought stress, W1=7, W2=12 and W3=17 irrigation time, were randomized in main plots with four concentrations of foliar application of iron oxide nanoparticles, F1 = 0, F2 = 0.5, F3 = 1 and F4 = 1.5 kg at 1000 l water, in sub-plots. Results showed that the interaction between drought stress andiron oxide nanoparticles had significant effect on grain yield, biomass, leafstomatal conductance, chlorophyll "b" and carotenoids content in leaves, and seed nitrogen. The results indicated that the highest grain yield and biomass were obtained at W1F3, stomatal conductance at W1F2, chlorophyll "b" at W1F4, carotenoids at W2F3 and seed nitrogen at the W3F3 treatments. Moreover, the number of branches per plant and the concentration of potassium in seeds were significantly affected by both treatments. However, phosphorus in seeds, and potassium and phosphorous in leaves remained unchanged under treatments. Number of seeds and seed weight per capsule decreased about 12.3 and 27.7%, respectively by worsening the drought condition from W1 to W3. In general, it can be stated that in the drought stress condition, foliar application of iron oxide nanoparticles about 1 kg per thousand liters of water improves the physiological characteristics of sesame and grain yield.
    Keywords: drought stress, nano, iron, nutrient elements, physiological parameters, sesame (oltan cultivar)
  • Leyla Riahi, Majid Shokrpour*, Seyed Alireza Salami, Azizallah Khandan Pages 629-639
    This study was performed to evaluate relationships among morphological traits and use of the traits to describe Iranian Cannabis accessions. Results of the ANOVA for the measured traits excluding the number of lateral inflorescent, displayed significant differences among accessions. The lowest plant heights were observed in Sero and Saqez (respectively 81.20 and 78.80) and the highest values were in Desht-e-moghan, Ramhormoz, Dezful2 and Boshruye (respectively 203, 222.40, 198.40 and 195.30). Also the earliest flowering dates were found in Ardabil, Sero, Kermanshah, Saqez, Saadat-shahr (respectively 91, 89, 88.40, 84.10 and 88.20) and the latest flowering accessions were Qazvin1, Ramhormoz and Shiraz (respectively 108.80, 111.50 and 114.30). Associations among the traits revealed positive significant correlations between some traits such as the height of the first alternative node indicating the beginning of reproductive phase with stem diameter, number of node and mean length of internode. The least coefficient of variation was observed in number of days to seed formation (2.27%) and the highest amount was in the length of main inflorescence (29.31%). Factor analysis based on the measured traits showed that the three first factors explained 80.67% of total variance. According the factor loadings, the most of vegetative traits had higher values in the first factor while the phonological traits along to plant height were effective traits in the second factor.
    Keywords: Cannabis accession, Correlation, factor analysis, reproductive phase
  • Omid Ali Akbarpour, Hamid Dehghani* Pages 641-656
    Salinity is one of the abiotic stresses and exploitation of heterosis could increase the crop yield and extend the stress tolerance, especially in salinity stress. In this research, a set of full diallel design involving 7×7 crosses from cultivars including Flat, Bam, Ghods, Roshan, Arg, Kavir and Pishtaz were conducted in a randomized complete block design with three replications under both normal and salt stress conditions in Yazd, Iran. The results of heterosis and graphical analyses using GGE biplot approach indicated high narrow and broad sense heritabilites and heterosis of crosses for yield and biomass traits, especially in saline condition. Graphical biplot determined two different heterotic groups for yield and biomass characteristics in saline condition. The ranges of heterosis for yield trait were between -18.5 to 24.1% in normal condition and -21.3 to 60.1% in saline condition, respectively. Also, the ranges of heterosis for biomass were between -22.2 to 16.1 % in normal condition and -19.7 to 55.3 % in saline condition, respectively. The results of this research showed that under saline conditions there were significant crosses for negative and positive heterosis for studied trait. High heterosis and great narrow and broad sense heritabilites for yield and biomass traits indicated that finding a better line along with a fixed relative heterosis is possible using selection methods from the progenies in saline condition.
    Keywords: biomass, biplot, field, Yield
  • Majid Taherian, Mohammad Reza Bihamta, Seyed Ali Peighambari*, Houshang Alizadeh Pages 657-671
    Stem reserves of barely can be an important contributor to grain filling particularly under condition is limited such as salinity stress. The aim of this research was to study dry matter accumulation and remobilization ability in different internodes of some Iranian Barley varieties and promising lines under salinity and normal conditions. The research was set up as two Randomized Complete Block design with three replications at the agriculture research station of Neishabur, Khorasan Razavi, during 2013-2014. The amount of dry matter accumulation and remobilization were determined using method. The relationship between length and specific weight of internodes with dry matter accumulation and Remobilization was investigated. The results showed that lower internodes had maximum dry weight and specific weight in both of experimental conditions. Maximum remobilization was obtained from penultimate and lower internodes in normal and salinity conditions, respectively. A positively significant correlation was observed between seed weight per spike and the amount of Remobilization from all of internodes in saline condition. Results indicated that dry matter accumulation and remobilization ability are two different mechanisms that inherent from parents to progeny. Also in this study it was found that new tolerant promising lines compared to old tolerant varieties, had internodes specific weight, dry matter accumulation and remobilization ability.
    Keywords: Barly, Salinity stress, Dry matter accumulation, Remobilization
  • Hossein Gorgini Shabankareh*, Barat Ali Fakheri, Roghayeh Mohammadpuor Vashvaii Pages 673-686
    In order to evaluate the effects of drought and salinity stresses on growth parameters and essential oil of lemon balm, two experiments with three replications in a randomized complete block design were applied. Five levels of salinity including zero, one, two, three and four dS/m of sodium chloride solution, and five drought stress treatments including 50, 62.5, 75, 87.5 and 100% as available water for plants were used. Parameters including morphological, dry matter, and essential oil percentage were measured in each experiment separately. Drought and salinity stress, with the exception of essential oil percentage, decreased all measured parameters and the effect of salinity stress was higher. The highest and lowest growth characteristics were achieved from the 100 and 50% available water treatments, and the maximum and minimum essential oil was achieved from 50 and 100% available water, respectively. In salinity experiment, growth parameters declined with increasing salinity. The level of salinity from zero to one dS/m increased the essential oil percentage. However, compared to control, treated plants showed higher essential oil percentages. Salinity and drought stresses reduced the growth parameters and essential oil percentage was somewhat increased.
    Keywords: drought, essential oil, growth characteristics, lemon balm, Salinity
  • Hamid Reza Chaghazardi, Mohammad Reza Jahnsuz*, Ali Ahmadi, Manouchehr Gorji Pages 687-698
    In order to evaluate the effects of convention and conservation (no-tillage and reduced tillage) tillage methods on wheat and chickpea yield and yield components and soil physical properties under rainfed conditions in Kermanshah (N: 34°19', E: 47°17'), some experiments were performed in Sararood Dryland Agricultural Research Station during three cropping seasons (2011-2014). In the first year, chickpea was planted in a randomized complete block design (RCBD) with five replications, covering the three tillage methods. In the second and third years, split plot experiments were performed based on RCBD with five replications. The tillage systems located in the main plots while crops, were in sub-plots. Results in the first year showed that, except of soil organic carbon, all studied traits were affected by tillage system (P≤0.01). In the second year, the highest soil moisture was observed in no-tillage plots of chickpea, and the highest yield and yield components were observed in the reduced tillage system of the third year. The no-tillage and reduced tillage systems produced the maximum yield, thousand grain weight and plant height in bread wheat. In general, most of the traits were influenced by tillage types. Regarding the results of the experiments and the other benefits of conservation tillage, reduced tillage recommended as a good replacement for conventional tillage in dryland areas of Kermanshah.
    Keywords: conventional tillage, no, tillage system, reduced tillage, soil erosion, soil moisture
  • Zahed Sharifi*, Seyed Mohammad Taaher Hossaini Pages 699-709
    In this study fertilizing potential of municipal solid waste (MSW) compost was investigated by the distribution behavior of heavy metals, nutrient elements and salinity content among the different size fractions. Therefore, 3 compost samples (each composed of 6 subsamples) were collected from Sanandaj MSW Composting Plant. Then, the samples were physically divided into seven fractions of different particle size including >2, 1.2-2, 0.8-1.2, 0.4-0.8, 0.2-0.4, 0.1-0.2 and 2 mm). Overall, the results suggest that the size fractions less than 0.4 mm with highly heavy metals and salinity content and size fractions more than ­2­ mm with high impurity (glass, 21.2 times over the permissible limit) were responsible for lowering the quality of the produced compost, thus, removal of selected fractions particle size could significantly improve the compost quality and allowed us to use and its safe recycle in agriculture.
    Keywords: Heavy metals, impurities, MSW compost, Salinity, size fractions
  • Mohammad Taghi Darzi*, Reza Attarpoor, Mohammadreza Haj Seyed Hadi Pages 711-721
    Application of organic fertilizers increases quality and yields in the sustainable crop production and considerably replaces or reduces chemical fertilizers. In order to study the effects of different manure and vermicompost rates on yield and essential oil contents of dragonhead, an experiment was conducted as a randomized complete blocks design with eight treatments and three replications in the field of Pakdasht city in 2012. The treatments were 10 and 20 t/ha manure, 5 and 10 t/ha vermicompost, 5 t/ha manure 2.5 t/ha vermicompost, 10 t/ha manure 5 t/ha vermicompost, chemical fertilizer (70 kg/ha nitrogen) and control (without fertilizer). The results showed that the highest herbage yield, essential oil contents and yield, geranyl acetate percentage and geraniol percentage in essential oil were obtained by using 10 t/ha manure, 5 t/ha vermicompost and integrated application of 10 t/ha manure and 5 t/ha vermicompost, respectively. The highest geranial percentage, neral percentage and neryl acetate percentage in essential oil were obtained by using 10 t/ha vermicompost application. Generally, the highest herbage and essential oil yields were obtained by using 10 t/ha manure application and the highest essential oil contents with vermicompost application.
    Keywords: essential oil, geraniol, geranyl acetate, organic manure
  • Khadijeh Mokhtarifar*, Roohollah Abdoshahi Pages 723-729
    In order to increase drought tolerance in bread wheat, an appropriate breeding program based on inheritance of drought tolerance is recommended. In the present study, nine bread wheat cultivars and their F2 progenies were evaluated in a randomized complete block design under normal and drought stress conditions. Nine sensitivity/tolerance indices were calculated for studied genotypes and stress tolerance score (STS) was calculated using all indices. Inheritance of drought tolerance indices (STI, DRI and STS) were evaluated using half diallel design. Low Baker ratio for these indices showed that none-additive effects are more important than additive effects in genetic control of these indices. In addition, broad sense heritability was relatively high and narrow sense heritability was low for evaluated indices. Results of this research showed that selection for increasing drought tolerance in bread wheat should be postponed till late generations. Based on these results, bulk, single seed descent and double haploid are recommended methods for breeding for drought tolerance in this population.
    Keywords: broad, narrow sense heritability, none, additive effects, stress tolerance score (STS)