فهرست مطالب

به زراعی کشاورزی - سال هفدهم شماره 4 (زمستان 1394)
  • سال هفدهم شماره 4 (زمستان 1394)
  • تاریخ انتشار: 1395/01/20
  • تعداد عناوین: 20
|
  • خدایار همتی، ماجده ملکیان، عظیم قاسم نژاد، نسترن همتی صفحات 841-854
    به منظور بررسی تاثیر زمان برداشت بر مقدار برخی فلاونوئیدها در بافت های مختلف میوه ارقام پرتقال، آزمایشی به صورت طرح اسپلیت پلات (کرت های خردشده) در زمان بر پایه کاملا تصادفی در سه تکرار در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در سال 88-1387 انجام گرفت. در این طرح، فاکتور اصلی شامل بافت های مختلف میوه (برون بر، میان بر و درون بر) و فاکتور فرعی شامل میوه های بالغ چهار رقم پرتقال (‘تامسون ناول’، ‘واشنگتن ناول‘، ‘سانگین’ و ‘لبنانی’) در هفت مرحله زمان برداشت (به فاصله هر 15 روز از اول آبان) بود. براساس نتایج، زمان برداشت بر کلیه متغیرهای اندازه گیری شده اثر معنادار داشت، به طوری که وزن خشک میوه با گذشت زمان (برداشت ششم) افزایش یافت و مواد جامد محلول نیز در این مرحله بیشتر از زمان های دیگر برداشت (81/11 درصد) تولید شد. بیشترین مقدار نارنجین (3/435 میلی گرم در لیتر) در بافت آلبیدو در مرحله سوم برداشت مشاهده شد که با برداشت مرحله پنجم (بافت برون بر) و ششم (بافت میان بر) اختلاف معناداری نداشت و کمترین مقدار آن (6/87 میلی گرم در لیتر) در درون بر میوه در مرحله چهارم برداشت، تولید شد. حداکثر مقدار هسپریدین (1/219 میلی گرم در لیتر) در مرحله ششم برداشت در بافت برون بر تولید شد. نوع رقم بر مقدار نارنجین و هسپریدین تاثیر معنادار داشت که در بین ارقام بیشترین مقدار نارنجین و هسپریدین به ترتیب 6/573 و4/272 میلی گرم در لیتر در پرتقال تامسون در مرحله ششم برداشت استخراج شد.
    کلیدواژگان: بافت آلبیدو، تامسون ناول، مرحله برداشت، نارنجین، هسپریدین
  • مهدیه امیری نژاد، غلامعلی اکبری، امین باقی زاده، ایرج الله دادی، مریم شهبازی، معصومه نعیمی صفحات 855-866
    به منظور بررسی اثر تنش خشکی و محلول پاشی آهن و روی بر برخی صفات بیوشیمیایی گیاه دارویی زیره سبز، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار، در گلخانه پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی کرمان در سال 1391 اجرا شد. در این آزمایش، عامل تنش در سه سطح 70 درصد (شاهد)، 50 درصد (ملایم) و 30 درصد (شدید) ظرفیت زراعی و عامل محلول پاشی در چهار سطح آب (شاهد)، آهن، روی و مخلوط آهن و روی با غلظت 5 در 1000 بودند. محلول پاشی آهن و روی در شرایط تنش خشکی تاثیر معناداری بر برخی صفات داشت، به طوری که بیشترین مقدار پروتئین های محلول و پرولین به ترتیب 12/4 و 52/364 میلی گرم بر گرم وزن تر برگ و بیشترین مقدار قندهای محلول 62/5 میلی گرم بر گرم وزن خشک برگ، از کاربرد همزمان این دو عنصر تحت شرایط تنش شدید به دست آمد. همچنین محلول پاشی در شرایط تنش ملایم و شدید به کاهش معنادار مقدار مالون دی آلدئید به ترتیب 16/9 و 06/5 میکرومول بر گرم وزن تر برگ نسبت به تیمار شاهد منجر شد. تنش خشکی و محلول پاشی، فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان را افزایش داد، به طوری که بیشترین فعالیت آنزیم های کاتالاز، گایاکول پراکسیداز و سوپراکسیددیسموتاز از تیمار تنش شدید و محلول پاشی مخلوط عناصر آهن و روی به ترتیب 51/28، 75/284 و 99/50 میلی گرم پروتئین در دقیقه به دست آمد که نسبت به تیمار شاهد، افزایش چشمگیری داشت. ازاین رو، محلول پاشی عناصر کم مصرف آهن و روی در مناطق در معرض تنش کم آبی، تاثیر مفیدی در افزایش صفات بیوشیمیایی و مقاومت به تنش خشکی در زیره سبز دارد.
    کلیدواژگان: آهن، تنش خشکی، روی، زیره سبز، صفات بیوشیمیایی، محلول پاشی
  • جعفر حاجیلو، محمد اسد الهی، شبنم فخیم رضایی، غلامرضا دهقان صفحات 867-880
    به منظور بررسی تاثیر نفتالین استیک اسید بر شدت تنک و ویژگی های کیفی و آنتی اکسیدانی میوه دو رقم هلو، این تحقیق در کلکسیون درختان میوه هسته دار ایستگاه تحقیقات کشاورزی خلعت پوشان وابسته به دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز، در سال 1391 انجام گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. فاکتور اول شامل دو رقم هلو (‘انجیری مالکی’ و ‘کوثری’) و فاکتور دوم نفتالین استیک اسید در چهار سطح (صفر، 20، 40 و 60 میلی گرم در لیتر) بود که 14 روز بعد از تمام گل موقعی که قطر میوه چه ها 8 تا 12 میلی متر بود، بر روی درختان منتخب اعمال شد. نتایج نشان داد که همه تیمارها به جز شاهد به طور معناداری موجب تنک موثر میوه ها در هر دو رقم شدند، به طوری که رقم ‘کوثری’ درصد ریزش بیشتری داشت. همه غلظت های هورمون، سبب افزایش طول، قطر، ویتامین ث، pH، مواد جامد محلول کل در هر دو رقم شدند. میزان سفتی بافت میوه تفاوت معناداری بین شاهد و سطوح هورمون نشان نداد. در مورد هر دو رقم، بیشترین ظرفیت آنتی اکسیدانی میوه مربوط به تیمار نفتالین استیک اسید در غلظت 40 میلی گرم بر لیتر بود، هرچند تیمار نفتالین استیک اسید در غلظت های مختلف تاثیر معناداری بر محتوای فنول و فلاونوئید کل میوه نداشت. بنابراین، هورمون نفتالین استیک اسید موجب تنک موثر و افزایش بهبود کیفی میوه در هر دو رقم شد.
    کلیدواژگان: تمام گل، تیمار، ریزش، کیفیت میوه، میوه چه
  • آتنا قلی پور، مهدی قاجار سپانلو، محمد علی بهمنیار صفحات 881-892
    به منظور بررسی تاثیر کاربرد کمپوست زباله شهری و کود شیمیایی بر مقدار تجمع عناصر سنگین در خاک و گیاه برنج، آزمایشی در قالب طرح بلوک های کاملا تصادفی در سه تکرار و چهارده تیمار کودی، در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری در سال های زراعی 88-1378 اجرا شد. تیمارهای کودی شامل تیمار شاهد، تیمار کود شیمیایی، 15، 30 و 45 تن کمپوست بدون کود شیمیایی و 15، 30 و 45 تن کمپوست به همراه مقادیر 25، 50 و 75 درصد کود شیمیایی بودند. کاربرد دوساله کمپوست در خاک بر مقدار قابل جذب هیچ یک از عناصر سنگین افزایش معناداری نداشت، اما در ریشه گیاه برنج عنصر سرب، در اندام هوایی سرب، کادمیوم، نیکل و کروم و در دانه تنها کادمیوم افزایش معناداری در اثر کاربرد کمپوست نشان داد. در ضمن در تیمار 45 تن کمپوست زباله شهری + 75 درصد کود شیمیایی حداکثر مقدار عناصر سنگین تجمع یافت. ازاین رو با کاربرد کمپوست زباله شهری، مقدار فلز سنگین در خاک و گیاه افزایش یافت، اما غلظت آنها تا دو سال کمتر از محدوده سمیت عناصر مورد مطالعه بود.
    کلیدواژگان: آلودگی، برنج، خاک، فلز سنگین، کود آلی
  • محمدرضا زارع بوانی، غلامعلی پیوست، محمود قاسم نژاد، اکبر فرقانی صفحات 893-909
    به منظور مقایسه ارقام مختلف فلفل از نظر تحمل به شوری در مرحله گیاهچه و شناسایی شاخص مناسب برای ارزیابی تحمل به شوری فلفل در این دوره، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سیستم هیدروپونیک در سال 1392 در محل گلخانه تحقیقاتی دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان به اجرا در آمد. دو سطح شوری (صفر و 100 میلی مولار کلرید سدیم)، عامل اول؛ و 26 رقم فلفل، عامل دوم درنظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که بین ارقام از لحاظ همه شاخص های مطالعه شده اختلاف معناداری وجود داشت. تنش شوری سبب کاهش همه شاخص ها به جز درصد ماده خشک کل و مقدار سدیم شاخساره شد. افزایش سدیم با کاهش مدار پتاسیم، کلسیم و شاخص های رشدی همراه بود. نتایج نشان داد که مقدار سدیم با شاخص های رشدی، نسبت پتاسیم به سدیم و نسبت کلسیم به سدیم در همه ارقام همبستگی منفی و معناداری داشت. در مجموع از بین ارقام بررسی شده، ارقام ‘پارامو’، ‘افستس’ و ‘اسپادی’، متحمل ترین ارقام فلفل شناخته شدند. براساس نتایج، شاخص هایی نظیر مقدار سدیم شاخساره و شاخص تحمل به تنش می توانند در غربال گری ارقام متحمل به تنش شوری در فلفل به کار روند.
    کلیدواژگان: پتاسیم، تنش شوری، سدیم، شاخص تحمل به تنش، کلسیم
  • فرشید حسنی، احمد اصغر زاده، محمدرضا اردکانی، آیدین حمیدی صفحات 911-924
    به منظور بررسی تاثیر باکتری های محرک رشد بر مقدار جذب عناصر غذایی و افزایش بازده تولید ریزغده سیب زمینی حاصل از کشت بافت، آزمایشی در قالب طرح فاکتوریل با طرح پایه کاملا تصادفی و در چهار تکرار، در گلخانه موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال در سال 1391 انجام گرفت. ریزغده های دو رقم ‘اگریا’ و ‘سانته’ با زادمایه 116 و 173 باکتری سودوموناس و نیز دو جنس باکتری باسیلوس (B. subtilisو B. megaterium) به صورت مجزا و مخلوط با هم مایه زنی شدند. در پایان مرحله پر شدن غده، مقدار عناصر غذایی فسفر، نیتروژن، پتاسیم، آهن، روی و منگنز اندازه گیری شد. ریزغده های تولیدی در اندازه های مختلف درجه بندی شد و عملکرد کل ریزغده تولیدی در اندازه استاندارد تعیین شد. مایه زنی با باکتری ها بر تعداد ریزغده تولیدی و جذب عناصر غذایی تاثیر مثبت و معنادار داشت. دو رقم از نظر مقدار جذب عناصر غذایی به جز پتاسیم و تعداد ریزغده تولیدی در اندازه استاندارد اختلاف معنادار نشان دادند. با مقایسه میانگین صفات مشخص شد که تیمارهای تلفیقی دو نوع باکتری بیشترین سهم را بر مقدار جذب عناصر غذایی و نیز تعداد ریزغده در اندازه استاندارد در قیاس با تیمار شاهد (عدم تلقیح با باکتری) داشت. رقم ‘سانته’ با برتری 48 درصدی، بیشترین تعداد ریزغده را در قیاس با رقم ‘اگریا’ تولید کرد. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، تلقیح سیب زمینی با باکتری های محرک رشد به صورت مجزا و تلفیقی ضمن تشدید تاثیرات هم افزایی از طریق افزایش رشد و توسعه ریشه و درنتیجه جذب بهتر عناصر غذایی می تواند سبب افزایش عملکرد و بازده تولید ریزغده شود.
    کلیدواژگان: باسیلوس، تولید ریزغده، جذب عناصر، سودوموناس، مایه زنی
  • انسیه قربانی، داود بخشی، اسماعیل فلاحی، بابک ربیعی صفحات 925-938
    تولید سیب فوجی در ایران با مشکلاتی از قبیل رنگ گیری خیلی ضعیف و بروز عارضه قهوه ای شدن درونی طی انبارداری همراه است. بنابراین، در این پژوهش تاثیر محلول پاشی سه ترکیب کلسیمی فولی کل (Folical)، کلسی کت (Calcicat) و کلرید کلسیم (CaCl2) طی فصل رشد شامل محلول پاشی طی کل فصل و محلول پاشی در اوایل، اواسط و اواخر فصل بر برخی خصوصیات کیفی شامل رنگ پوست، مقدار آنتوسیانین، غلظت اتیلن درونی، مقدار فنول کل و درصد بروز عارضه قهوه ای شدن درونی سیب ’فوجی‘ در زمان برداشت و طی انبارمانی بررسی شد. شاخص های رنگ L*، C*و °h (زاویه هیو) به طور معناداری تحت تاثیر محلول پاشی با کلسیم قرار گرفتند. محلول فولی کل سبب بهبود شاخصL* نسبت به شاهد شد. میوه های تیمارشده با محلول های کلسیمی نسبت به شاهد دارای شاخص °h بیشتر و شاخص C*کمتری بودند. محلول پاشی در اواخر فصل نسبت به سه زمان دیگر کمترین تاثیر را بر شدت آنتوسیانین داشت. مقدار فنول کل پوست و گوشت میوه ها واکنش متفاوتی نسبت به ترکیبات کلسیمی و زمان های محلول پاشی نشان دادند. روند مشخصی در تغییرات مقدار ترکیبات فنولی طی انبارمانی وجود نداشت، اما به طور کلی، در تمام تیمارها مقدار ترکیبات فنلی پوست و گوشت میوه ها کاهش یافت. کاربرد کلسیم سبب کاهش غلظت اتیلن درونی شد. با توجه به نتایج به دست آمده، همه تیمارهای کلسیمی سبب کاهش معنادار عارضه قهوه ای شدن داخلی شدند. این عارضه در میوه های تیمارشده با فولی کل در اوایل فصل و کلسی کت مصرف شده در اواسط فصل مشاهده نشد.
    کلیدواژگان: آنتوسیانین، رنگ پوست، غلظت اتیلن درونی، فنول کل، قهوه ای شدن درونی
  • رضا فیفائی، رضا فتوحی قزوینی، بهروز گلعین، یوسف حمیداوغلی صفحات 939-952
    به منظور بررسی اثر خشکی بر مقدار برخی ترکیبات در دانهال های نوسلار شش ماهه پونسیروس (Poncirus trifoliata Raf.)، ترویرسیترنج(Citrus sinensis Osbec. × Poncirus trifoliata Raf.) ، نارنج(Citrus aurantium L.) ، سیتروملو(Citrus paradisi M. × Citrus sinensis Osbec.) و نارنگی کلئوپاترا (Citrus reshni L.)، آزمایشی در موسسه تحقیقات مرکبات رامسر، در سال 1393 انجام گرفت. این پژوهش، به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در بستر کوکوپیت و ماسه تحت شرایط گلخانه ای انجام گرفت. فاکتورها شامل پایه های تجاری مرکبات و سطوح آبیاری بودند. نتایج نشان داد پرولین، کل قندهای محلول، مالون دی آلدئید و کاروتنوئید در شرایط تنش خشکی افزایش یافتند، درحالی که مقدار کلروفیل a، b و کل کاهش یافت. در اثر خشکی، بیشترین تجمع پرولین در پایه های نارنج و نارنگی کلئوپاترا (به ترتیب با 41/306 و 65/281 میکرومول بر گرم وزن خشک) و همچنین بیشترین تجمع قندهای محلول در پایه های نارنج و نارنگی کلئوپاترا (به ترتیب با 79/233 و 9/137 میلی گرم بر گرم وزن خشک) و کمترین مقدار تجمع مالون دی آلدئید نیز در پایه های نارنج و نارنگی کلئوپاترا (به ترتیب با 21/179 و 1/204 میکرومول بر گرم وزن خشک) مشاهده شد. میزان کاهش کلروفیل a و کلروفیل کل در نارنگی کلئوپاترا و کلروفیل b در نارنج بیشترین و میزان کاهش کلروفیل a، b و کل در سیتروملو کمترین بود. همچنین بیشترین افزایش کاروتنوئید در نارنج و نارنگی کلئوپاترا و کمترین آن در پونسیروس مشاهده شد. ازاین رو، پایه های سه برگچه ای بترتیب پونسیروس، ترویرسیترنج و سیتروملو تحمل بیشتری به خشکی نشان دادند.
    کلیدواژگان: آنتی اکسیدانت، بیوشیمیایی، تنظیم اسمزی، کاروتنوئید، کلروفیل
  • جواد حسن پور، کاوه زرگری، بهنام زند، مجتبی کنانی صفحات 953-966
    به منظور بررسی تاثیر تاریخ کاشت بر عملکرد، درصد پروتئین و تغییرات شاخص های فیزیولوژیکی رشد چهار ژنوتیپ ماش، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران، در سال 1390 انجام گرفت. چهار ژنوتیپ ماش (‘پرتو’، ‘گوهر’، ‘مهر’ و لاین امیدبخش ‘ان ام 94’[1]) در سه تاریخ کاشت با فواصل 30 روز، از ابتدای اردیبهشت تا ابتدای تیر با هدف تعیین مناسب ترین زمان کاشت و بهترین رقم برای منطقه مورد تحقیق، کشت شد. آزمایش به صورت کرت های خردشده با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. تاریخ کاشت در کرت های اصلی و ارقام ماش در کرت های فرعی قرار گرفت. بیشترین میانگین عملکرد دانه مربوط به لاین امیدبخش ‘ان ام 94’ با 4/1797 کیلوگرم در هکتار بود. تاخیر در کاشت موجب کوتاه شدن طول دوره رشد (از 9/92 روز به 6/82 روز) شد. در تاریخ های کاشت زودتر حداکثر شاخص سطح برگ و سرعت رشد محصول در طی زمان طولانی تری حاصل شد و میزان این دو شاخص در این زمان نیز بیشتر از تاریخ کاشت آخر بود. درصد پروتئین دانه تحت تاثیر تغییر تاریخ کاشت قرار نگرفت، اما اختلاف بین ارقام از این نظر معنادار بود. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که لاین امیدبخش ‘ان ام 94’ و تاریخ کاشت اول تیر (به عنوان کشت دوم پس از غلات پاییزه)، مناسب ترین گزینه ها برای منطقه تحقیق بودند.
    کلیدواژگان: تاریخ کشت، درصد پروتئین، رقم، سرعت رشد محصول، شاخص سطح برگ
  • پرستو پهلوانلو، مجید رحیمی زاده، محمد رضا توکلو صفحات 967-978
    به منظور بررسی کارایی مصرف نیتروژن در کشت مخلوط ذرت و سویا، آزمایشی به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار، در محدوده شهر بجنورد (خراسان شمالی) در سال 1391 اجرا شد. سطوح مختلف نیتروژن مصرفی به عنوان عامل اصلی در سه سطح (صفر (شاهد)، 50 درصد کمتر از توصیه کودی و معادل توصیه کودی) و نسبت اختلاط دو گیاه زراعی ذرت و سویا به عنوان عامل فرعی در پنج سطح (کشت خالص سویا، کشت خالص ذرت، 50 درصد ذرت + 50 درصد سویا، 33 درصد سویا + 66 درصد ذرت، 100 درصد ذرت + 25 درصد سویا) بودند. نتایج نشان داد که مقدار نیتروژن مصرفی و کشت مخلوط تاثیر معناداری بر عملکرد، کارایی مصرف نیتروژن و نسبت برابری زمین داشت و با افزایش مصرف نیتروژن این صفات ارتقا یافت. بیشترین عملکرد و کارایی مصرف نیتروژن در تیمار 50 درصد ذرت + 50 درصد سویا در شرایط مصرف 100 درصد توصیه کودی نیتروژن و کمترین کارایی مصرف نیتروژن در تک کشتی سویا مشاهده شد. در شرایط مصرف 100 درصد توصیه کودی کارایی جذب نیتروژن در تک کشتی ذرت 136 درصد بیشتر از تیمار شاهد بود. همچنین کارایی مصرف نیتروژن در مخلوط 50:50 ذرت و سویا در شرایط 100 درصد توصیه کودی نیتروژن 131، عملکرد اقتصادی 16 و نسبت برابری زمین 21 درصد بیشتر از تک کشتی (شاهد) بود. ازاین رو، کشت مخلوط ذرت و سویا می تواند به مقدار شایان توجهی کارایی مصرف نیتروژن را بهبود بخشد و از این طریق مصرف کودهای نیتروژنه را به حداقل رساند.
    کلیدواژگان: بهره وری منابع، جذب نیتروژن، کشاورزی پایدار، کود، نسبت برابری زمین
  • سارا خراسانی نژاد، حسن سلطانلو، سیده ساناز رمضانپور، جواد هادیان، صادق آتشی صفحات 979-988
    به منظور بررسی اثر سطوح مختلف تنش آبی بر رشد، عملکرد و ترکیب اسانس برگ گیاه اسطوخودوس، آزمایشی گلدانی برپایه طرح کاملا تصادفی با پنج تیمار و سه تکرار، در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در سال 1393 انجام گرفت. تیمارهای تنش آبی شامل 100، 85، 70 ، 55 و 40 درصد ظرفیت زراعی بودند. نتایج تجزیه های آماری نشان داد تنش آبی اثر معناداری بر مولفه های رشدی، درصد و ترکیب اسانس داشت .با کاهش مقدار آب خاک، طول ساقه، وزن تر ساقه و وزن تر ریشه و وزن خشک ریشه کاهش یافت و طول ریشه و درصد اسانس ابتدا افزایش و سپس کاهش پیدا کرد. کاهش مولفه های رشدی در سطح پنجم تنش (40 درصد ظرفیت زراعی) چنان بود که در این سطح بوته ها گل بسیار کمی تولید کردند. به همین منظور، برای ایجاد یکنواختی در نتایج آزمایش در همه تیمارها، برای بررسی فاکتورهای مربوط به اسانس، برگ ها تجزیه شدند که بیشترین درصد اسانس در شرایط رطوبتی 85 درصد به دست آمد. مهم ترین ماده در ترکیب اسانس برگ اسطوخودوس، بورنئول است که با افزایش سطح خشکی مقدار آن افزایش زیادی نشان داد. همچنین کامفور که سبب کاهش کیفیت اسانس می شود، با افزایش سطح خشکی ابتدا کاهش و سپس افزایش یافت. ازاین رو می توان نتیجه گرفت در سطوح اولیه تنش خشکی (85 درصد) درصد اسانس افزایش می یابد، ولی با شدیدتر شدن تنش (55 درصد) علی رغم کاهش در درصد اسانس تولیدشده، کیفیت اسانس افزایش خواهد داشت. بنابراین بهترین سطح تنش برای افزایش اسانس 85 و برای افزایش کیفیت اسانس 55 درصد ظرفیت زراعی است.
    کلیدواژگان: اسطوخودوس، بورنئول، تنش آبی، کامفور، مولفه های رشد
  • لیلا تبریزی، حسین محمدی، رضا صالحی صفحات 989-1001
    به منظور بررسی اثر تراکم (50، 75 و 100 سانتی متر فاصله بین ردیف ها) و کود ورمی کمپوست (صفر، 5، 10 و 15 تن در هکتار) بر صفات رویشی، عملکرد کمی و کیفی عروسک پشت پرده (Physalis peruviana L.)، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار، در پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران در سال 1392 صورت گرفت. تیمار های مورد آزمایش بر بیشتر صفات مورد اندازه گیری (قطر طوقه، ارتفاع بوته، سطح برگ، تعداد شاخه جانبی در بوته، وزن خشک بوته، تعداد و وزن میوه در بوته، قطر و وزن تک میوه، وزن کالیکس، عملکرد کل و بازارپسند، اسیدیته عصاره، مواد جامد محلول، اسید قابل تیتراسیون، شاخص های رنگ میوه، ویتامین ث و فعالیت آنتی اکسیدانی) به خصوص صفات کمی تاثیر معناداری گذاشتند، به طوری که کاربرد 15 تن در هکتار ورمی کمپوست نسبت به شاهد، وزن میوه در بوته، عملکرد کل و درصد بازارپسندی را به ترتیب 31/37، 82/37 و 52/11 درصد افزایش داد. فاصله بین ردیف 100 سانتی متر نیز به حصول بیشترین مقدار صفات رشدی و عملکرد منجر شد. همچنین اثر متقابل فاصله بین ردیف 100 سانتی متر همراه با کاربرد 15 تن در هکتار ورمی کمپوست به حصول بیشترین تعداد میوه در بوته و عملکرد بازارپسند منجر شد. بیشترین مقدار اسید قابل تیتراسیون و فعالیت آنتی اکسیدانی به ترتیب با کاربرد 15 و 10 تن در هکتار ورمی کمپوست، و بیشترین مقدار ویتامین ث، اسید قابل تیتراسیون و مواد جامد محلول به ترتیب در فاصله کشت 50، 75 و 100 سانتی متر مشاهده شد.
    کلیدواژگان: شاخص های رشدی، عملکرد، فاصله کاشت، کود آلی، میوه
  • حسین صادقی، حسین حیدری شریف آباد، آیدین حمیدی، قربان نورمحمدی، حمید مدنی صفحات 1003-1014
    به منظور بررسی اثر دمای پوشش گیاهی بر مقدار پروتئین و قندهای محلول، روغن و عملکرد سویا در تاریخ های مختلف کاشت، پژوهشی به صورت آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مناطق مغان و کرج در سال زراعی92-1391 انجام گرفت. عوامل مورد بررسی شامل رقم (‘ویلیامز’ و ‘L17’) و تاریخ کاشت (15 اردیبهشت، 15 خرداد و 15 تیر) بود. نتایج نشان داد که مقدار پروتئین محلول تحت تاثیر عوامل بررسی شده قرار نگرفت. در هر دو منطقه بیشترین درصد روغن (38/22 درصد) مربوط به تاریخ کاشت اول بود؛ همچنین تاریخ کاشت های دوم و سوم به ترتیب با 80/18 و 72/17 درصد در رده های بعدی قرار گرفتند. بیشترین مقدار قندهای محلول در منطقه کرج (17/73 میلی گرم بر گرم دانه) در تاریخ سوم و در منطقه مغان (12/72 میلی گرم بر گرم دانه) در تاریخ کاشت دوم حاصل شد. علاوه بر این بیشترین عملکرد (3679 کیلوگرم در هکتار) در هر دو منطقه در تاریخ کاشت دوم مشاهده شد، درحالی که تاریخ کاشت های سوم و اول به ترتیب با عملکرد 3160 و 3000 کیلوگرم در هکتار در رده های بعدی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که هرچند درصد روغن دانه در تاریخ کاشت 15 اردیبهشت نسبت به دو تاریخ کاشت دیگر بیشتر بود، به دلیل رویارویی مراحل غلاف بندی و پر شدن دانه سویا با دمای زیاد در این تاریخ کاشت، عملکرد و مقدار قندهای محلول کاهش یافت، بنابراین به منظور جلوگیری از بروز این مشکل، توصیه می شود که کاشت سویا در اردیبهشت انجام نگیرد و تا نیمه خرداد به تاخیر انداخته شود.
    کلیدواژگان: پر شدن دانه، تنش گرما، رافینوز، رشد زایشی، ساکارز
  • پژمان نیک نشان، علی تدین، محمد رفیعی الحسینی، بابک بحرینی نژاد صفحات 1015-1033
    به منظور بررسی پتانسیل بالقوه تحمل خشکی شش اکوتیپ مختلف گیاه کرچک، آزمایشی مزرعه ای در دو مکان اصفهان و شهرکرد در سال زراعی 1392 اجرا شد. آزمایش به صورت کرت های یک بار خردشده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی شامل چهار سطح تنش خشکی (عدم تنش برابر با 30 درصد تخلیه رطوبتی، 45 درصد تخلیه رطوبتی، 60 درصد تخلیه رطوبتی و 75 درصد تخلیه رطوبتی) به عنوان کرت اصلی و شش اکوتیپ کرچک (اصفهان، اردستان، اراک، نایین، یزد و اهواز) به عنوان کرت فرعی در سه تکرار در هر دو منطقه به طور مجزا انجام گرفت. نتایج این دو آزمایش به صورت تجزیه مرکب آنالیز شد. صفات اندازه گیری شده شامل ارتفاع بوته، تعداد برگ در بوته، شاخص سطح برگ، تعداد کپسول در بوته، تعداد دانه در بوته، وزن صددانه، عملکرد دانه، شاخص برداشت، درصد روغن و عملکرد روغن است. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه و روغن متعلق به اکوتیپ ‘اصفهان’ در منطقه اصفهان تحت شرایط عدم تنش به ترتیب با 1388 و 673 کیلوگرم در هکتار است.
    کلیدواژگان: تنش خشکی، درصد روغن، شاخص برداشت، عملکرد دانه، مکان
  • حسن موسی پور یحیی آبادی، محمدرضا اصغری پور صفحات 1035-1048
    در این مطالعه، تاثیر تنش خشکی و محلول پاشی سطوح مختلف سیلیکون بر عملکرد دانه، مقدار اسانس و خصوصیات فیزیوشیمیایی گیاه رازیانه ارزیابی شد. طرح آزمایش به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه رژیم آبیاری شامل آبیاری در 100، 70 و 40 درصد ظرفیت مزرعه به عنوان فاکتور اصلی و محلول پاشی سیلیکون در پنج سطح (صفر، 5/2، 5، 5/7 و 10 میلی مولار) به عنوان عامل فرعی بود که در سه تکرار اجرا شد. این مطالعه در سال 1393 و در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل انجام گرفت. بیشترین درصد (4/2 درصد) و عملکرد اسانس رازیانه (6/20 لیتر در هکتار) از محلول پاشی 5/7 میلی مولار سیلیکون در شرایط آبیاری 70 درصد ظرفیت زراعی به دست آمد. کم آبیاری سبب کاهش معنادار مقدار کلروفیل، کاروتنوئیدها و محتوای نسبی آب برگ شد، ولی مقدار نشت الکترولیتی در شرایط خشکی نسبت به تیمار شاهد افزایش دو برابری نشان داد.تیمار 5/7 میلی مولار سیلیکون در شرایط تنش، محتوای نسبی آب برگ، مقدار کلروفیل، آنتوسیانین، پرولین و قندهای محلول را به ترتیب 38، 30، 38، 12 و 22 درصد افزایش و نشت الکترولیتی را 28 درصد نسبت به تیمار شاهد کاهش داد. نتایج نشان داد محلول پاشی سیلیکون از طریق افزایش رنگیزه های فتوسنتزی و اسمولیت های محلول، همچنین محافظت در برابر خسارت نشت الکترولیتی توانایی گیاه رازیانه را در پاسخ به تنش خشکی بهبود بخشید و از این طریق، عملکرد دانه را در شرایط تنش شدید 61 درصد افزایش داد.
    کلیدواژگان: اسانس، پرولین، سیلیکون، کلروفیل، کم آبیاری
  • ابوالفضل فرجی صفحات 1049-4062
    به منظور بررسی تاثیر دما و فتوپریود بر سرعت نمو مراحل مختلف رویشی و زایشی کلزا، آزمایشی در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گنبد، در دو سال زراعی 85-1384 و 86-1385 اجرا شد. با تاخیر در کاشت، طول دوره رویشی و زایشی به طور خطی کاهش یافت. رابطه بین میانگین دما با طول دوره نمو، برای دوره کاشت تا سبز شدن و سبز شدن تا شروع غنچه دهی توانی منفی، شروع غنچه دهی تا شروع گلدهی و شروع گلدهی تا شروع پر شدن دانه درجه 2 و شروع پر شدن دانه تا رسیدگی فیزیولوژیک خطی منفی بود. کاهش طول دوره پر شدن دانه با افزایش دما در هیبرید ‘هایولا 401’ به طور شایان توجهی بیشتر از رقم ‘آرجی اس003’ بود که نشان دهنده واکنش بیشتر نمو هیبرید ‘هایولا401’ نسبت به دما بود. بین میانگین فتوپریود از سبز شدن تا شروع گلدهی با درجه روز رشد تجمعی طی این مرحله رابطه خطی مثبت وجود داشت که به ترتیب 68 و 74 درصد از تغییرات در هیبرید ‘هایولا401’ و رقم ‘آرجی اس003’ را توجیه کرد و نشان دهنده تاثیر مثبت فتوپریود بر نمو کلزا از سبز شدن تا شروع گلدهی بود. نمو کلزا از سبز شدن تا شروع گلدهی تحت تاثیر فتوپریود و دما و از شروع گلدهی تا رسیدگی فیزیولوژیک تحت تاثیر دما بود.
    کلیدواژگان: تاریخ کاشت، درجه روز رشد، رقم، کانولا، گنبد
  • فرشته روشن، محمد رضا مرادی تلاوت، سیدعطاء الله سیادت صفحات 1063-1074
    به منظور بررسی تاثیر محلول پاشی سولفات روی بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام گلرنگ بهاره (Carthamus tinctorius L.)، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار، در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، در سال زراعی 92-1391 انجام گرفت. فاکتورهای آزمایشی شامل ارقام گلرنگ ( ‘صفه’ و ‘محلی اصفهان’) و زمان های مختلف محلول پاشی سولفات روی (بدون محلول پاشی به عنوان شاهد، محلول پاشی در مراحل ساقه دهی، شاخه دهی، گلدهی و پر شدن دانه) بودند. محلول پاشی سولفات روی تاثیر معناداری بر صفات مورفولوژیک، تعداد طبق در بوته و در متر مربع، وزن هزاردانه، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و عملکرد روغن دارد. اثر رقم بر ارتفاع اولین شاخه فرعی، تعداد شاخه فرعی، قطر طبق، تعداد طبق در بوته و در متر مربع و تعداد دانه در طبق معنادار بود. اثر متقابل رقم و محلول پاشی بر درصد روغن دانه معنادار بود. محلول پاشی در مرحله ساقه دهی و شاخه دهی بیشترین تاثیر را بر صفات مورفولوژیک از خود نشان داد. بیشترین عملکرد دانه از تیمار محلول (2862 کیلوگرم در هکتار) و اجزای آن و عملکرد روغن با محلول پاشی در مرحله شاخه دهی به دست آمد. محلول پاشی در مرحله ساقه دهی عملکرد بیولوژیک را افزایش داد. بیشترین درصد روغن دانه (83/25 درصد) در رقم ‘صفه’، با محلول پاشی در مرحله ساقه دهی به دست آمد. نتایج نشان داد که رقم ‘محلی اصفهان’ و محلول پاشی در مرحله شاخه دهی، بیشترین عملکرد دانه و روغن گلرنگ را تولید کرد.
    کلیدواژگان: درصد روغن، سولفات روی، شاخص برداشت، عملکرد، ماده خشک
  • جابر عیسی زاده پنجعلی خرابسی، محمد گلوی، محمود رمرودی صفحات 1075-1085
    به منظور بررسی تاثیر تنش خشکی و محلول پاشی متانول بر ویژگی های کمی و کیفی سویا (رقم ’ویلیامز‘)، آزمایشی به صورت کرت های خردشده در قالب بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار، در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی مغان در سال 1390 انجام گرفت. تنش خشکی شامل آبیاری پس از 40، 55 و 70 درصد تخلیه رطوبت قابل دسترس به عنوان عامل اصلی، و محلول پاشی متانول شامل عدم محلول پاشی (شاهد) و محلول پاشی با 7، 21 و 35 درصد حجمی متانول به عنوان عامل فرعی لحاظ شد. تاثیر تنش خشکی بر قطر ساقه، طول غلاف، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، عملکرد دانه، شاخص برداشت، محتوای هیدرات کربن محلول، کلروفیل کل، درصد روغن و پروتئین دانه معنادار بود. افزایش تنش خشکی موجب افزایش محتوای هیدرات کربن محلول، درصد روغن دانه و کاهش سایر ویژگی های مورد بررسی شد. تیمار آبیاری پس از 70 درصد تخلیه رطوبت قابل دسترس عملکرد دانه را 87/33 درصد کاهش داد. تاثیر محلول پاشی متانول بر تعداد غلاف در بوته، عملکرد دانه و محتوای کلروفیل بسیار معنادار و بر طول غلاف، تعداد دانه در غلاف، هیدرات کربن محلول و درصد پروتئین دانه معنادار بود. بیشترین تاثیر بر ویژگی های بررسی شده از تیمار محلول پاشی با 21 درصد حجمی متانول به د ست آمد، به طوری که عملکرد دانه نسبت به شاهد 6/25 درصد افزایش یافت و بیشترین عملکرد دانه از تیمار آبیاری پس از 40 درصد تخلیه رطوبت قابل دسترس به دست آمد.
    کلیدواژگان: پروتئین دانه، تخلیه رطوبت، تعداد غلاف، عملکرد دانه، محتوای کلروفیل
  • محمدرضا رحیمی، علیرضا یوسفی، خلیل جمشیدی، مجید پوریوسف صفحات 1087-1100
    به منظور ارائه روش تلفیقی برای مدیریت علف های هرز رازیانه، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان، در بهار سال 1391 انجام گرفت. تیمارها شامل، نوع علف کش (پندیمتالین و تریفلورالین)، دز علف کش (صفر، 50، 75 و 100 درصد دز توصیه شده در سایر گیاهان زراعی) و کنترل تکمیلی (بدون کنترل تکمیلی، یک بار وجین دستی 50 روز پس از کاشت و مالچ کاه و کلش گندم به مقدار دو کیلوگرم در متر مربع) بودند. همچنین یک تیمار وجین علف هرز در کل طول فصل نیز به عنوان تیمار شاهد درنظر گرفته شد. کاهش زیست توده علف های هرز، عملکرد و اجزای عملکرد رازیانه، به طور معناداری تحت تاثیر تیمارهای کنترل علف هرز قرار گرفتند. پندیمتالین نسبت به تریفلورالین علف های هرز را بهتر کنترل کرد. همچنین کاربرد علف کش ها زیست توده علف های هرز را کاهش داد، اما بدون افزودن کنترل تکمیلی نتوانست به مدت طولانی در طول فصل رشد علف های هرز را کنترل کند. به طورکلی، دز توصیه شده پندیمتالین (1320 گرم ماده موثره در هکتار) وقتی با یک بار وجین 50 روز پس از کاشت استفاده شد، بیشترین عملکرد (3561 کیلوگرم در هکتار) و بیشترین کاهش در زیست توده علف های هرز (92 درصد) حاصل شد.
    کلیدواژگان: پندیمتالین، تریفلورالین، دز توصیه شده، زیست توده علف های هرز، مالچ
  • کرامت الله سعیدی، فروه السادات سیدی، محمود کیانی صفحات 1101-1109
    به منظور ارزیابی کمیت و کیفیت اسانس گیاهان دارویی بابونه رقم ’بودگلد‘، بادرشبی رقم ’‘SZK1 و رازیانه رقم ’شورک شاری‘ در شرایط اقلیمی شهرکرد، آزمایشی در در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه شهرکرد در اوایل فروردین 1393 انجام گرفت. نمونه های گل بابونه و پیکر رویشی بادرشبی در مرحله گلدهی کامل و میوه های رازیانه در مرحله واکسی و رسیدن کامل برداشت شدند. نمونه ها به وسیله کلونجر و به روش تقطیر با آب اسانس گیری و ترکیبات اسانس توسط دستگاه GC و GC-MS آنالیز شدند. مقدار اسانس بابونه، بادرشبی، رازیانه (واکسی) و رازیانه (بالغ) به ترتیب 69/0، 35/0، 9/4 و 4/4 درصد بود. عمده ترین ترکیبات اسانس بابونه آلفا-بیسابلول اکسید A (57/43 درصد)، بتا-فارنسن (09/24 درصد) و آلفا-بیسابلول اکسید B (34/10 درصد) بودند. ژرانیل استات (29/27 درصد)، ژرانیال (67/24درصد)، نرال (93/20 درصد) و ژرانیول (54/18 درصد) مهم ترین ترکیبات اسانس در پیکر رویشی بادرشبی بودند. عمده ترین ترکیب اسانس در میوه رازیانه در مرحله واکسی و رسیدن کامل ترانس-آنتول بود، اما مقدار این ترکیب در مرحله رسیدن کامل (96/84 درصد) نسبت به مرحله واکسی (6/81 درصد) بیشتر بود. به طور کلی، بابونه، بادرشبی و رازیانه، کمیت و کیفیت اسانس مطلوبی در شرایط اقلیمی شهرکرد داشتند.
    کلیدواژگان: آنتول، بیسابلول اکسید، ژرانیال، ژرانیل استات، گیاه دارویی
|
  • Khodayar Hemmati, Majedeh Malekian, Azim Ghasemnezhad, Nastaran Hemmati Pages 841-854
    The aim of present research was to study the effect of harvesting time and fruit tissue on the content of some flavonoids of different varieties of orange. The experiment was done based on the split plot design with completely randomized design in three replications. In this research the main factor was texture of the fruit (epicarp, mesocarp and endocarp) and secondary factors were matured fruits of four different varieties (Thomson navel, Washington navel, Sanguine and lebani) and seven different harvesting times. Results showed that harvesting time had significant effect on all measured parameters. In which, the highest dry weight as well as total soluble solid (11.81 percent) were observed in the samples harvested in the sixth harvest time. In this stage, the highest hesperidin content (219.1 mg/ml) was observed in endocarp section. In contrast to that, the highest amount of naringin (435.3 mg/l) was observed in third stage in epicarp section without significant difference with fifth (endocarp) and sixth (mesocarp) harvest time. Among used varieties, the highest amount of both hesperidin and naringin was observed in Thomson navel fruit in sixth stage.
    Keywords: Albido tissues, Harvesting period, Hesperidin, Naringin, Thompson novel
  • Mahdieh Amirinejad, Gholamali Akbari, Amin Baghizadeh, Iraj Allahdadi, Maryam Shahbazi, Masoomeh Naimi Pages 855-866
    To determine the effects of drought stress and foliar application of zinc and iron on some biochemical parameters of cumin (Cuminum cyminum L.), a greenhouse experiment was carried out at Graduate University of Advanced Technology of Kerman, Iran during 2011-2012. The experiment was conducted in factoriel design based on randomized completely block with three replications. Three levels of water deficit 70 (well- watered), 50 and 30 (moderate and severe stress) percent of field capacity with treatments of Zn, Fe, Zn (5/1000) and non-foliar application (water) were used. Results show positive effects of iron and zinc foliar application under drouth stress on some biochemical parameters of cumin. Maximum quantities of total protein and proline (4.12 and 364.52 mg/gr Fw) and maximum quantities of soluble sugar (5.62 mg/gr Dw) were observed in severe stress with Zn treatment. Also zinc and iron foliar application decresed malondealdohide (9.16 and 5.06 µM/gr Fw) in moderate and severe stress conditions in cumin leaf, respectively. Drought stress and foliar application increased enzymes activities. Maximum quantities of enzymes activities (catalase: 28.51, gayacol peroxidase: 284.75 and superoxid dismutase: 50.99 U/mg protein) in leaves were observed in severe stress with Zn treatment too. According to our results, iron and zinc foliar application improves biochemical parameters in cumin under drouth stress.
    Keywords: Biochemical parameters, Cumin, Drought stress, Foliar application, Iron, Zinc
  • Jafar Hajilou, Mohammad Asadollahi, Shabnam Fakhimrezaei, Gholamreza Dehghan Pages 867-880
    In order to determine the effects of Naphthalene acetic acid (NAA) on thinning intensive and fruit qualitative and anti-oxidant characteristics in two peach cultivars, an experiment was conducted in Research Station in Agriculture at the University of Tabriz in 2013 The experiment was arranged as factorial based on randomized complete block design in three replications in 'Anjiry maleki' and 'Kosary' cultivars. Treatments in four levels (0, 20, 40 and 60 ppm) after 14 days from full bloom when fruitlet diameter was 8-12 mm on selected branch was applied. Results showed that all treatments, caused effective thinning fruit in each two cultivars while in 'Kosary' cultivar abscission percentage was higher than 'Anjiry maleki'. All hormone concentrations were caused increasing length, diameter, vitamin C, pH, total solution soiled (TSS) in two cultivars. Amount of the fruit firmness was not significantly between control and hormone levels. For the both studied cultivars, the highest antioxidant activity belonged to NAA treatment in 40 mg/L concentration. Although, the NAA treatment in different concentrations had no significant effect on total phenol and flavonoid contents of fruit juice, it was improved fruit quality and thinning intensive in two peach cultivars.
    Keywords: Fruit drop, Fruitlet, Fruit quality, Full bloom, Treatment
  • Atena Gholipur, Mehdi Ghajar Sepanlu, Mohammad Ali Bahmaniar Pages 881-892
    In order to study the effect of municipal solid waste application with or without chemical fertilizer on the concentration of heavy metals in soil and rice plant, an experiment was conducted with randomized complete block design in three replications and fourteen treatments in Research Station of Sari Agricultural and Natural Resources University in 2009 and 2010. The treatments included control treatment, chemical fertilizer, 15, 30 and 45 ton/ha municipal solid waste compost and chemical fertilizer at three levels (25, 50 and 75 percent). Results indicated that applying compost for two years showed no significant effect on any of the available heavy metals in soil. However, significant increases were observed for Lead (Pb2) in root, and Pb2, Cd2, Nicle and Cobalt in shoot and Cadmium (Cd2) in grain. Meanwhile, the highest amount of heavy metals was concentrated in 45 t/ha of municipal solid waste 75 percent chemical fertilizer treatment. Thus, using municipal solid waste compost, the amount of the heavy metals increased in soil and rice plant but their concentrations were below their toxicity limit.
    Keywords: Contamination, Heavy metals, Organic fertilizer, Rice, Soil
  • Mohammad Reza Zarea Bavany, Gholamali Peyvast, Mahmoud Ghasemnezhad, Akbar Forghani Pages 893-909
    Salinity is the main limiting environmental factor on plant growth and production. Therefore, finding salinity tolerant cultivars result to increase crop yield and production. However, a factorial experiment was carried out based on randomized complete block design with three replicates in hydroponic culture. Two salinity levels (0 and 100mM NaCl) were considered the first factor and 26 greenhouse pepper cultivars was the second. Results showed a significant difference for all studied characteristics. Salt stress decreased all characteristics except to total dry matter percent and sodium concentration. The increase in sodium content accompanied with the decrease in potassium, calcium content and growth indices. Results showed a significant negative correlation between sodium with vegetative indices, potassium to sodium ratio, calcium to sodium ratio in all cultivars. Overall, ‘Paramo’, ‘Efests’ and ‘SPADI’ were known as the most tolerant pepper cultivars. According to finding of this study, the characteristics such as shoot sodium content and stress tolerance index can be used for screening salinity tolerance in pepper cultivars.
    Keywords: Calcium, Potassium, Salinity stress, Sodium, Stress tolerance index
  • Farshid Hassani, Ahmad Asgharzadeh, Mohammadreza Ardakani, Aidin Hamidi Pages 911-924
    This research was conducted to study the effect of PGPR (Plant Growth Promoting Rhizobacteria) on mini-tuber yield and absorption of nutrients in the greenhouse ofSeed and Plant Certification and Registration Research Institute in 2012. Minituber derived from tissue culture of two potato cultivars (‘Agria’ and ‘Sante’) which were inoculated with 116 and 173 strains of Pseudomonas and two species of Bacillus (B. megaterium and B. Subtilis) all along with control treatments as separately and in mixture with each other. A pot experiment was conducted using factorial based on randomized complete design with four replications. After tuber-filling stage nutrient elements percentage was assayed. After harvesting, minitubers were separated and total yield in standard size was determined. Inoculation of PGPRs had a significant effect on yield and nutrient elements. The rate of absorption of nutrients and minituber production of two varieties showed a significant difference. Mean Comparison of traits showed that dual inoculation of two types of bacterial treatments had the most influence on the absorption of nutrients as well as the number minituber in standard size compared to the control (non-inoculated).‘Sante’ cultivarproduced the highest number of minituber compared with cv. ‘Agria’.According to the results, dual and separate inoculation of potatoes with PGPR not only intensify the synergy effects through growth and developments of roots, but also increase the nutrients absorption which cause enhancement of the tuberization and yield.
    Keywords: Bacillus, Elements Absorption, Inoculation, Minituber production, Pseudomonas
  • Ensieh Ghorbani, Davood Bakhshi, Esmaiel Fallahi, Babak Rabiei Pages 925-938
    In this study, calcium chloride (CaCl2) and two organic calcium compounds namely Calcicat and Folical were applied at four different spray programs including All-, Early-, Mid- and Late-season spray at the Abhar region in Zanjan were compared in 2012. Some qualitative characteristics of ‘Fuji’ apple fruit such as peel color and anthocyanin, internal ethylene concentration, total phenolic content and percentage of internal browning incidence were studied at harvest and during storage. The color indices namely L*¡ C*and h °were influenced by the calcium solution spray. Folical increased the L* index compared to control. Fruits which received calcium solutions had higher h° index and lower C* index than control. The anthocyanin content of fruit peel was influenced only by spray timing, at harvest. Late season spray resulted in less anthocyanin accumulation compared to other programs. Total phenolic content of the peel and pulp was affected by calcium compounds and spray programs in differently ways. There was not a clear trend in phenolic compounds change during storage; meanwhile, total phenolics decreased in the fruits peel and pulp. Calcium application decreased internal ethylene concentration. All calcium treatments significantly decreased the internal browning; however, it was not observed insprayed fruits by early season Folical and midseason Calcicat.
    Keywords: Anthocyanin, Internal Browning, Internal Ethylene Concentration, Peel Color, Total Phenolics
  • Reza Fifaei, Reza Fotouhi Ghazvini, Behrooz Golein, Yusef Hamidoghli Pages 939-952
    Citrus often were encountered with periodic droughts. For this reason, drought effect on six-month-old seedlings of Poncirus (PT) (Poncirus trifoliata Raf.),Troyer citrange (TC) (Citrus sinensis Osbec. × Poncirus trifoliata Raf.),Citrumello (CR) (Citrus paradisi M. × Citrus sinensis Osbec.),Sour orange (SO) (Citrus aurantium L.),andCleopatra mandarin (CM) (Citrus reshni L.) were tested on 2014 in Ramsar Citrus Research Institute. This research was conducted as factorial experiment based on completely randomized design with three replications. The factors included commercial Citrus rootstocks and two level of irrigation. The results showed that maximum quantities of proline, total soluble sugars, malondialdehyde and carotenoid and minimum quantities of total, b and a chlorophyll were observed in drought stress. Maximum accumulation of proline (ordered 306.41 and 281.65 µmol/gdw) and total soluble sugars (ordered 233.79 and 137.9 mg/gdw) and minimum accumulation of malondialdehyde (ordered 179.21 and 204.1 µmol/gdw) were observed in SO and CM rootstocks under drought stress. Decreasing amount of total and chlorophyll a in CM and chl b in SO rootstock was more than other rootstocks and decreasing amount of total and b, a chlorophyll in CR was least. Furthermore, increasing amount of carotenoid in SO and CM was most and the least amounts in PT was observed. On the basis of the study, trifoliate rootstocks as Poncirus, Troyer citrange and Citrumello tolerate as much as drought.
    Keywords: Antioxidant, Biochemical, Carotenoid, Chlorophyll, Osmotic Adjustment
  • Javad Hasanpour, Kaveh Zargari, Behnam Zand, Mojtaba Kanani Pages 953-966
    In order to study the effects of planting date and cultivar on yield, protein percentage and physiological growth indices of Mungbean an experiment was conducted in Agriculture and Natural Resource Research Center of Tehran province in 2011-12. Four mungbean [Vigna radiata (L.) Wilczek] cultivars (‘Parto’, ‘Gohar’, ‘Mehr’ and a promising line ‘NM-94’) were sown at 3 dates with 30 days intervals starting from 21 April to 22 June to identify the suitable variety(s) and optimum sowing date for getting maximum yield of mungbean. The design was a split-plot replicated three times with sowing date as main plots and cultivar as sub-plots. Promising line ‘NM-94’ was ranked first in terms of seed yield (1797.4 kg ha-1) followed in order of ‘Gohar’ (1674.8 kg ha-1). The highest seed yield (1678.2 kg ha-1) was obtained from 22 June sowing date. Delayed sowing caused to decrease of growth period length from 92.9 (for 22 April) to 82.6 (for 22 June) that it resulted to a significant decrease of vegetative growth indices such as plant height and biological yield. The maximum LAI and CGR were obtained at a longer time and had more value for earlier sowing dates. The growth period length decreased for the last sowing date, but early entering to flowering stage increased grain filling portion from total growth period. Sowing date had not a significant effect on protein percentage, but this effect was significant for varieties. ‘NM-94’ line and 22 June were the best choices for south east region of Tehran province.
    Keywords: CGR, Genotype, LAI, Protein percentage, Sowing date
  • Parastoo Pahlevanloo, Majid Rahimizadeh, Mohammad Reza Tookalloo Pages 967-978
    In order to investigation nitrogen use efficiency in intercropping of maize and soybean an experiment was conducted with split plot arrangement in a randomized complete block design with three replications in 2012 in Bojnourd (North Khorasan). Nitrogen fertilizer rate was as a main factor at three levels (control, 50 percent lower than recommended N rate, recommended N) and five mixing ratio treatments were (0:100, 50:50, 66:33, 100:0 and 100:25 corn and soybean) as subplots within the main plots. Results indicated that nitrogen and intercropping system had significant effect on yield and nitrogen use efficiency. Nitrogen fertilizer increased nitrogen use efficiency, economical yield and land equivalent ratio. The highest nitrogen use efficiency, economical yield and land equivalent ratio were obtained in mixture of 50:50 corn and soybean under nitrogen recommended rate that 131, 16 and 21 percent higher than sole cropping, respectively. Therefore, intercrops could be used for more efficient use of N on a per land area basis.
    Keywords: Fertilizer, Land equivalent ratio, Nitrogen uptake, Resources utilization, Sustainable agriculture
  • Sarah Khorasaninejad, Hassan Soltanloo, Seyedeh Sanaz Ramezanpour, Javad Hadian, Sadegh Atashi Pages 979-988
    The current research was carried out according to a completely randomized design with three replications to study the effect of drought stress on growth parameters, essential oil constituents and yield of lavender at Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources in 2012. Five levels of water deficit stress including D1 (100 percent FC, control), D2 (85 percent FC), D3 (70 percent FC), D4 (55 percent FC) and D5 (40 percent FC) were investigated during four months. Results indicated that drought stress motivated a significant influence in all of the growth parameters and essential oil yield and percent (P
    Keywords: Borneol, Camphor, Growth parameters, Lavender, Water stress
  • Leila Tabrizi, Hosein Mohamadi, Reza Salehi Pages 989-1001
    In order to investigate the effect of planting density (50, 75 and 100 cm inter-row distance) and vermicompost (0, 5, 10 and 15 t.ha-1) on growth, qualitative and quantitative criteria of gooseberry (Physalis peruviana L., Solanaceae), an experiment was conducted as factorial based on complete randomized block design with three replications in University of Tehran, in 2013. Criteria such as leaf area, collar diameter, number of lateral branches per plant, plant height, fruit number and weight per plant, weight and diameter per fruit, calyx weight, total fruit yield, fruit marketable percentage, total marketable yield, plant dry weight and quality criteria such as pH, total soluble solids (TSS), titratable acidity (TA), vitamin C, antioxidant activity and fruit color indices were evaluated. Results showed that treatments significantly affected most measured growth and yield criteria in which application of 15 t.ha-1 vermicompost increased them compared to control (non-vermicompost application) in which fruit weight per plant, total fruit yield and marketable percentage were increased 37.31, 37.82 and 11.52 percent, respectively. Also, inter-row distance of 100 cm performed better for plant growth and yield criteria. Interaction effect of 100 cm planting density and 15 t.ha-1 vermicompost caused the highest number of fruit per plant and marketable yield. The highest amount of TA and antioxidant activity obtained by application of 15 and 10 t.ha-1 vermicompost, respectively and vitamin C, TA and TSS were increased in planting distance of 50, 75 and 75 cm inter-row distance, respectively.
    Keywords: Fruit, Growth indices, Organic fertilizer, Planting distance, Yield
  • Hossein Sadeghi, Hossein Heidari Sharifabad, Aidin Hamidi, Ghorban Nourmohammadi, Hamid Madani Pages 1003-1014
    In order to study the canopy temperature effect on protein and soluble sugar, oil percentage and yield of soybean in different planting dates, an experiment was conducted as factorial based on Randomized Complete Block Design with three replications in Karaj and Moghan areas during 2012-13. The studied treatments were included cultivar (‘Williams’ and ‘L17’) and planting date (5th of May, 5th of June and 5th of July). Results showed that the soluble protein content was not affected by studied factors. The highest oil percentage (22.38%) in both areas was related to first planting date, also second and third planting dates with 18.8 and 17.72% respectively were arranged in the next levels. In Karaj area, the maximum rate of soluble sugar (73.17 mg/g grain) was obtained at third planting date but in Moghan area, it (72.12 mg/g grain) was observed at second planting date. Furthermore the highest yield (3679 kg/ha) was attained at second planting date in both areas while also third and first planting dates with 3160 and 3000 kg/ha were putted in the next levels. Results showed that although the oil percentage at 5th of May planting date was higher than the other planting dates, but the rate of yield and soluble sugar were decreased at this planting date, because of encountering the pod set and grain filling stages with higher temperature. So, in order to prohibition of this problem occurrence, it is suggested that soybean doesn’t plant in May and it be postponed until the mid of June.
    Keywords: Heat stress, Raffinose, Reproductive growth, Seed filling, Sucrose
  • Pejman Nikneshan, Ali Tadayyon, Mohammad Rafiolhosseini, Babak Bahraininejad Pages 1015-1033
    In respect to drought crisis in the center of Iran, it needs valuable crops which adapt to such environments, a field experiment was conducted to investigate the effects of drought stress on different castor ecotypes at two places (Isfahan and Shahrekord) in 2013. Experiment was carried out in split plot arrangement in randomized complete block design (RCBD) with three replications that four drought stress levels (non-stress equals 30, 45, 60 and 75 percent moisture depletion soil) as a main plot and six castor ecotypes (’Isfahan ‘, ’Ardesrtan ‘, ’Arak ‘, ’Naeen ‘, ’Yazd ‘ and ’Ahvaz‘) as a subplot in two mentioned places. The results from both experiments were analyzed by combined analysis. The measured traits were including plant height, leaf number per plant, LAI, capsule number per plant, seed number per plant, 100 seeds weight, grain yield, harvest index, oil percent and oil yield. The results showed that the highest seed yield and oil yield were related to ’Isfahan‘ ecotype in Isfahan region under control with 1388 and 673 kg/ha, respectively.
    Keywords: Drought stress, Grain yield, Harvest index, Oil percent, Place
  • Hasan Mosapour Yahyaabadi, Mohammad Reza Asgharipour Pages 1035-1048
    In this study, the effect of drought and different concentrations of silicon was examined on seed yield, essential oil percentage and physio-chemicals properties in fennel plant. The experimental design was a split plot with three irrigation regimes: irrigation at 100, 70 and 40 percent of FC comprising the main treatments, and five levels of silicon foliar sprays (0, 2.5, 5, 7.5 and 10 mM) as sub-treatments that were applied with three replications. The experiment was conducted in 2014 at the Zabol University research farm in Zabol, south Iran. Limited irrigation significantly decreased chlorophyll, carotenoids, leaf relative water content, while electrolyte leakage showed a 2 -fold increase over the control. In limited irrigation conditions 7.5 mM silicon increased relative water content, chlorophyll, antocianine, proline and soluble sugare by 38, 30, 38, 12 and 22 percent, respectively, while decreased electrolyte leakage by 28 perent over the control. These results suggested that silicon spraying by photosynthetic pigments and soluble osmolytes increasing could increase the ability of plants to drought stress, and in this way increased seed yield by 61 percent under severe stress conditions.
    Keywords: Chlrophyll, Eessential oils, Limited irrigation, Proline, Silicon
  • Abolfazl Faraji Pages 1049-4062
    In order to study the effect of temperature and photoperiod (PP) on development rate of different vegetative and reproductive stages of canola, an experiment was conducted at Agricultural Research Station of Gonbad during 2005-2007. The experiment was a randomized complete block design arranged in a split-plot in two conditions, for example supplemental irrigation and rainfed. There were different regression equations between mean temperature and duration of development periods, i.e. a negative power equation for periods from planting to emergence and from emergence to beginning of budding, a quadratic equation for periods from beginning of budding to beginning of flowering and beginning of flowering to beginning of seed filling, and a negative linear equation for period from beginning of seed filling to physiological maturity. The decrease in seed filling period with increase in temperature was considerably higher in Hyola401 hybrid than RGS003 cultivar, indicating that the response of Hyola 401 development to temperature was more than RGS003. There was a positive linear relationship between mean PP from emergence to beginning of flowering with cumulative thermal time during this period, explaining 68 and 74 percent of the variation for Hyola401 and RGS003 cultivars, respectively, showing the positive effect of PP on canola development from emergence to beginning of flowering. Canola development was affected by PP and temperature during emergence to beginning of flowering, and temperature during beginning of flowering to physiological maturity.
    Keywords: Canola, Cultivar, Gonbad, Sowing date, Thermal time
  • Fereshteh Roshan, Mohammad Moradi Telavat, Seyed Ataollah Siadat Pages 1063-1074
    To evaluate the effect of Zn sulfate foliar application on morphologic and quantitative characteristics of safflower (Carthamus tinctorius L.) cultivars, a field experiment carried out in Ramin Agriculture and Natural Resources University of Khouzestan, Iran, in a Factorial arrangement in a randomized complete block design with four replications, during 2012-2013. Treatments consisted of two spring safflower cultivars (Soffeh and Local of Esfahan) and time of foliar application of zinc sulfate (no spraying, spraying at the stem elongation, branching, flowering and grain filling), were considered. The results indicated that foliar application of zinc sulfate were significant effect on morphologic characteristics, number of head per plant and per square meter, 1000 grain weight, grain yield, biological yield and oil yield. Effect of cultivar on first branch height, number of secondry branch, head diameter, number of head per plant and per squar meter and number of grain per head was significant. Interaction of cultivar and foliar application has significant effect on grain oil contents. The spraying in the stem elongation and branching stage indicated maximum effect on morphologic characteristics. The maximum grain yield and yield components and oil yield were obtained in spraying in the branching stage. The spraying in the stem elongation stage increased biological yield. The highest amount of grain oil content was obtained in cultivar of Soffeh with spraying in the stem elongation stage. The experiment result indicated that local cultivar of Esfahan and spraying in the branching stage, had best morphological traits and yield of safflower in the climatic conditions of the experimental area.
    Keywords: Dry matter, Harvest index, Oil percentage, Yield, Zinc sulfate
  • Jaber Esazadeh Panjali Kharabasi, Mohammad Galavi, Mahmoud Ramroudi Pages 1075-1085
    In order to evaluate the effects of drought stress and methanol foliar application on some quantitative and qualitative traits of soybean (cv. Viliamz), a split plot experiment was conducted based on randomized complete block design at the Faculty of Moghan Research Farm in 2011. Treatments were three levels of drought stress based on irrigation at depletion of 40, 55 and 70 percent of available soil moisture comprising the main-plot and four rates of methanol foliar application including non-methanol spraying (control), 7, 21 and 35 volumetric percentages as sub-plots that were applied with three replications. Drought stress significantly affected stem diameter, pod length, number of seed per pod, number of pod per plant, seed yield, HI, soluble carbohydrates, chlorophyll content, oil and protein percentage of seed. Drought stress increased soluble carbohydrates and oil percentage of seed and decreased other traits, so that irrigation at depletion of 70 percent of available soil moisture decreased seed yield by 33.87 percent. Methanol foliar application significantly affected number of pod per plant, seed yield, chlorophyll content, pod length, number of seed per pods, soluble carbohydrates and seed protein content. The greatest effect of methanol foliar application on studied traits obtained from 21 percent by volume of methanol and increased seed yield by 25.6 percent in comparison with the control and the highest seed yield for irrigation after 40 percent depletion of available moisture was obtained.
    Keywords: Chlorophyll content, Moisture depletion, Number of pod, Seed protein, Seed yield
  • Mohammad Reza Rahimi, Alireza Yousefi, Khalil Jamshidi, Majid Pouryousef Pages 1087-1100
    This experiment was carried out at the Research Farm of Faculty of Agriculture, University of Zanjan in Spring of 2012 to introduce an integrated weed management method in fennel. Treatments were type of herbicide (trifluralin and pendimethalin), application dose (recommend dose in other crop (R), 75 percent R, 50 percent R, and 0 percent R) and supplemental control (none, one hand-weeding at 50 day after planting (DAP) and, wheat straw mulch 2 kg m-2). A plot with whole season hand weeding was also included as check. The results showed that weed biomass loss, fennel yield and yield components significantly affected by weed control treatments. Pendimethalin provided better weeds control than trifluralin. Experimental results also showed that the use of herbicides resulted in reduced weed biomass but did not provide season long weed control without an additional supplemental control. Overall, the recommended dose of pendimethalin (1320 g ai ha-1) followed by one hand-weeding at 50 DAP produced consistently high yield (3561 kg ha-1) and weed biomass loss (92 percent).
    Keywords: Mulch, Pendimethalin, Recommended dose, Trifluralin, Weed biomass
  • Keramatolah Saeedi, Foruhosadat Sayedi, Mahmoud Kiani Pages 1101-1109
    In this study, the quantity and quality of essential oil (EO) of chamomile cv. ‘Bodegold’, Moldavian dragonhead cv. ‘SZK1’ and fennel cv. ‘Soroksari’ were evaluated in Shahrekord climate condition in Spring 2014, Shahrekord University. Chamomile’ flowers and dragonhead’ herb were harvested at full flowering stage. Fennel’ fruits were harvested at waxy and full-matured stages. The EO content of each sample was extracted using a Clevenger-type apparatus, and then was characterized by gas chromatography and gas chromatography with mass spectrometry methods. The EO content of chamomile, Moldavian dragonhead, fennel (waxy) and fennel (mature) was 0.69%, 0.35%, 4.9% and 4.4%, respectively. The main constituents detected in the chamomile EO were α-bisabolol oxide A (43.57%), β-Farnesene (24.09%) and α-bisabolol oxide B (10.34%). Geranyl acetate (27.29%), geranial (24.64%), neral (20.93%) and geraniol (18.54%) were the most abundant components of the EO in dragonhead. The main component of EO in fennel in waxy and mature stages was trans-anethole, but its content in maturity was higher than that in the waxy stage. In conclusion, chamomile, Moldavian dragonhead and fennel showed promising characteristics in terms of EO content and composition in Shahrekord climate condition.
    Keywords: Anethole, Bisabolol oxide, Geranial, Geranyl acetate, Medicinal plant