فهرست مطالب

Caspian Journal of Dental Research - Volume:5 Issue: 1, Mar 2016
  • Volume:5 Issue: 1, Mar 2016
  • تاریخ انتشار: 1394/12/05
  • تعداد عناوین: 7
|
  • مهرداد برکتین، مریم زارع جهرمی، سلما حبیب آگهی* صفحات 8-13
    مقدمه
    سفید کردن داخلی دندان ها یک گزینه درمانی جهت روشن تر کردن دندان های تغییر رنگ یافته بر اثر درمان ریشه می باشد. تحلیل سرویکالی دندان یکی از عوارض جانبی این روش درمانی است. هدف از این مطالعه مقایسه توانایی سیل کردن دو ماده رزین کامپوزیت و رزین مادیفاید گلاس آینومر نوری به عنوان سد داخل اریفیس کانال در بلیچینگ داخلی می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه 34 دندان قدامی تک کاناله مورد استفاده قرار گرفته است. تمامی نمونه ها درمان ریشه شده و در دو گروه آزمایشی (12 عدد) و دو گروه کنترل (5 عدد) تقسیم شدند. در گروه های آزمایشی گوتا پرکا تا 3 میلی متر زیر CEJ حذف گردید. رزین مادیفاید گلاس آیونومر و کامپوزیت رزین درگروه های آزمایشی، روی گوتا پرکا تا سطح CEJ قرار داده شد. پس از 24 ساعت انکوباسیون، ماده بلیچینگ (مخلوط سدیم پربورات و هیدرژن پراکسید 30%) در حفره دسترسی قرار داده شد. ماده بلیچینگ هر 3 روز یکبار به مدت 9 روز تعویض شد. سپس حفره دسترسی با متیلن بلو 2% برای 48 ساعت پر شد. تمامی نمونه ها به صورت طولی برش داده شدند و میزان نفوذ رنگ توسط استریو میکروسکوپ مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها به صورت آماری با تست T-student و آنالیز واریانس مورد آنالیز قرار گرفتند.
    یافته ها
    میزان میکرولیکج در گروه رزین مادیفاید گلاس آیونومر 0/945 میلیمتر و در گروه کامپوزیت رزین 0/641 میلیمتر بود. هیچ گونه تفاوت معنی داری از نظر آماری بین گروه های آزمایش از لحاظ میزان میکرولیکیج وجود نداشت (P=0/121).
    نتیجه گیری
    هر دو ماده را میتوان به عنوان سد کرونالی، برای بلیچینگ داخلی، مورد استفاده قرار داد.
    کلیدواژگان: سفیدکردن دندان، کامپوزیت رزین، گلاس آینومر، لیکیج دندانی
  • پویا مهماندوست، نرگس فرهاد ملاشاهی *، علی قاسمی صفحات 14-20
    مقدمه
    هدف از این مطالعه آزمایشگاهی مقایسه اثر ضد میکروبی عصاره اسطوقدوس به عنوان یک شستشو دهنده کانال ریشه با هیپوکلریت سدیم 2.5% و کلرهگزیدین گلوکونات 2% در مقابل انتروکوکوس فکالیس بود.
    مواد و روش ها
    75 پره مولر تک ریشه کشیده شده انتخاب شدند. کانالهای ریشه ها با استفاده از سیستم روتاری پروتیپر آماده سازی شده و با کشت انتروکوکوس فکالیس عفونی شدند. نمونه ها بطور تصادفی به 5 گروه (15 تایی)، گروه 1و2: اسطوقدوس (mg/ml و 0/26 0/52)، گروه 3: هیپوکلریت سدیم 2/5 درصد، گروه 4 (کلرهگزیدین گلوکونات 2 درصد) وگروه 5: نرمال سالین تقسیم شدند. شستشو برای هر گروه به مدت 5، 10 و 15 دقیقه انجام شد. باکتری های زنده بدست آمده از دنتین چیپس کانال ریشه محاسبه گردیدند. آنالیز داده ها با استفاده از آزمون Kruskal-Wallis و Mann-Whitney u انجام شد.
    یافته ها
    میانگین تعداد باکتری های زنده پس از 5 دقیقه مواجهه با محلولهای اسطوقدوس بطور معنی داری کاهش یافت (p<0/05). تفاوت معنی داری بین زمانهای مختلف در گروه هیپوکلریت سدیم ملاحظه گردید که این تفاوت بین 5 و 15 دقیقه معنی دار بود (p<0/05)، اما بین زمانهای مختلف در گروه کلرهگزیدین گلوکونات تفاوت معنی داری وجود نداشت. مقایسه میانگین تعداد باکتری های زنده بین گروه های مختلف در زمانهای متفاوت حاکی از تفاوت معنی دار محلولهای اسطوقدوس و هیپوکلریت سدیم پس از 5 و 10 دقیقه بود (p<0/05). اختلاف آماری معنی داری بین محلولهای اسطوقدوس و هیپوکلریت سدیم با اسطوقدوس وجود نداشت.
    نتیجه گیری
    عصاره اسطوقدوس در کشتن انتروکوکوس فکالیس موثر است. مطالعات بیشتر جهت بررسی سایر ویژگی های این عصاره از جمله حلالیت بافتی، حذف اسمیر لایرو تاثیرآن بر ساختار دنتین پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: کلرهگزیدین گلوکونات، انتروکوکوس فکالیس، اسطوقدوس، شستشو دهنده های کانال ریشه، هیپوکلریت سدیم
  • یاسر صمدی، آزاده هرندی *، علی سلیمانی، ثریا خفری، سعید توانانفر صفحات 21-28
    مقدمه
    تعیین طول کارکرد در درمان موفق ریشه و درمان مجدد مهم می باشد.این مطالعه به ارزیابی دقت دو آپکس یاب الکترونیکی (Electronic Apex Locator=EAL, Root ZX & Raypex6)، در تعیین طول کارکرد الکترونیکی (Electronic Working Length=EWL) کانال در درمان ریشه و در درمان مجدد ریشه، پرداخته است.
    مواد و روش ها
    از 40 دندان تک ریشه کشیده شده انسان، استفاده شد و پس از تهیه حفره دسترسی،طول کارکرد واقعی (Actual Working Length=AWL) کانالها تعیین شد. در مرحله اول، قبل از اینسترومنتیشن کانالها، EWL اولیه برای همه دندانها تعیین، و بین EALs مقایسه شد. در مرحله دوم، دندانها پس از آماده سازی کانالها، به دو گروه کنترل (n=10) و گروه درمان مجدد (n=30) تقسیم شدند و کانالها در گروه درمان مجدد، با استفاده از گوتا پرکا و سیلر به روش تراکم جانبی پر شدند و پس از 15 روز گوتا پرکا حذف، و سپس EWL ثانویه، ثبت و بین دو دستگاه در گروه های درمان اولیه و مجدد مقایسه شد. داده ها با استفاده از آزمونهای t-test ،Paired t-test مورد ارزیابی قرار گرفتند.
    یافته ها
    از لحاظ آماری اختلاف معناداری بین گروه های درمان اولیه و مجدد درمطالعه،بین هر دو آپکس لوکیتور (p<0.001) مشاهده شد ولی اختلاف آماری معناداری بین گروه های کنترل و درمان مجدد در مرحله دوم، برای Root ZX (P=0.929) و Raypex6 (P=0.937) مشاهده نشد.
    نتیجه گیری
    در هردو مرحله، دقت EALs مشابه و قابل قبول بود، EWLs تعیین شده توسط Root ZX به AWL نزدیکتر بود. تعیین EWL پس از آماده سازی (Pre flaring)، سبب بهبود دقتEALs میشود. باقیمانده مواد پر کننده کانال تاثیر محسوسی بر دقت EALs نداشتند.
    کلیدواژگان: معالجه ریشه، گوتاپرکا، درمان ریشه مجدد، کانال ریشه
  • مهسا صبحی افشار، اصغر عبادی فر * صفحات 29-35
    مقدمه
    از زمان ظهور نظریه اکلوژن نرمال، طرح درمان صحیح با و یا بدون کشیدن دندان بحث برانگیزبوده است. امروزه بیماران را میتوان با هر دو روش درمان کرد، اما همچنان این پیش فرض در بین تعدادی از دندانپزشکان وجود دارد که درمانهای ارتودنسی بدون کشیدن دندان عوارض کمتری دارد. هدف از این مطالعه بررسی تغییرات طول وعرض قوس فکی متعاقب درمانهای ارتودنسی بدون کشیدن دندان است.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه تعداد 200 جفت کست تشخیصی قبل و بعد از درمان متعلق به 100 بیمار با میانگین سن 21 سال و ±6 ماه که حائز شرایط این مطالعه بودند و با استفاده از سیستم 0/18 Roth بصورت Non extدرمان شده بودند از آرشیو دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی مورد بررسی قرار گرفتند. انتخاب بیماران به صورت سرشماری (غیر تصادفی) بوده است. برای اندازه گیری متغیرهای این مطالعه از کولیس دیجیتالی با دقت 0/1 میلیمتر استفاده گردید.
    یافته ها
    براساس یافته های این تحقیق تمامی متغیرهای مورد مطالعه طی درمان ارتودنسی بدون کشیدن دندان با افزایش تمامی پارامترهای قوس دندانی مواجه شدند و این افزایش در مورد تمامی متغیرها به جز عرض مابین کانین های مندیبل و طول انسیزال-کانین کاملا معنی دار بوده است.
    نتیجه گیری
    درمان ارتودنسی بدون کشیدن دندان باعث افزایش معنی دار اکثر ابعاد قوس فکی می شود که این افزایش به صورتflaring دندانی نمود می یابد.
    کلیدواژگان: قوس دندانی، ارتودنسی، فک پایین، فک بالا
  • شقایق صادقلو، فریبا ازوجی *، فرنوش نیکخواه، همت قلی نیا صفحات 36-42
    مقدمه
    بلیچینگ دندان می تواند بر حد فاصل دندان و ترمیم کامپوزیت تاثیرگذار باشد. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر سه غلظت کاربامید پراکساید بر ریزنشت لبه ای ترمیم های کامپوزیتی باند شده با ادهزیو سلف اچ می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه ی تجربی آزمایشگاهی حفرات کلاس پنج در سطوح باکال و لینگوال 24 عدد دندان مولر انسانی کشیده شده سالم تهیه شدند، به گونه ای که لبه ی ژنژیوالی در عاج و لبه ی اکلوزالی در مینا قرار گیرد. حفرات با استفاده از عامل باندینگ Clearfil SE Bond و رزین کامپوزیت Z250 Filtek ترمیم شده و بطور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند. گروه کنترل به مدت دوهفته در آب مقطر 37 درجه سانتی گراد نگهداری شد. سه گروه بلیچ شده به وسیله ی ژل کاربامید پراکساید 10%،22% و35% روزی 8 ساعت به مدت 14 روز بلیچ شدند. پس از آن نمونه ها در محلول فوشین 0/5% غوطه ور شده و برش داده شدند. ریزنشت ژنژیوالی درجه بندی گردیده و یافته ها با آزمون های Kruskal Wallisو Mann Whitney U test آنالیز شدند(PValue≤0.05) .
    یافته ها
    میکرولیکیج در لبه ژنزیوالی همه گروه ها دیده شد. بین میزان ریزنشت گروه کنترل و گروه های بلیچینگ تفاوت معناداری وجود داشت. ریزنشت در گروه بلیچ شده با غلظت 22 % کمتر از دو غلظت دیگر بود اما تفاوت معناداری وجود نداشت.
    نتیجه گیری
    استفاده از ماده بلیچینگ کاربامید پراکساید با غلظت های مختلف به علت افزایش ریزنشت لبه ژنژیوال ترمیم های کامپوزیتی باند شده با ادهزیو سلف اچ Clearfil SE Bond توصیه نمی شود.
    کلیدواژگان: کاربامید پراکساید، ادهزیو، رزین کامپوزیت، عاج دندان، مینای دندان
  • مهرداد برکتین، پروین میرزاکوچکی، شهریار شهریاری * صفحات 43-46
    مقدمه
    در مطالعه حاضر تاثیر آماده سازی سطح عاج بدنبال شستشو با چند محلول بر زاویه تماس استاتیک عامل باندینگ به عنوان معیار سنجش میزان مرطوب شوندگی سطح عاج مورد بررسی قرار گرفته است.
    مواد و روش ها
    بیست سطح عاجی از ناحیه میانی تاج تهیه و آماده سازی گردیده و به صورت اتفاقی به چهار گروه پنج تایی تقسیم شدند. تمام نمونه ها با استفاده از ژل اسید فسفریک 35٪ به مدت 15 ثانیه اچ شده، سپس به مدت 30 ثانیه شستشو داده شده و خشک شدند. گروه های مورد مطالعه شامل آب (کنترل)، کلرهگزیدین 0/2 % ، اتانول 70٪ و هیپوکلریت سدیم 5/25% بوده و نمونه های هر گروه با 10میکرولیتر از محلول مرتبط مرطوب شده و اضافه محلول پس از 60 ثانیه با استفاده از ورق جاذب آب حذف گردید. با استفاده از یک میکروسرنگ، یک قطره عامل اتصال دهنده عاجی Adper Single Bond 2 روی سطح هر نمونه قرار گرفت. پروفایل و زاویه تماس استاتیک قطره با استفاده از دستگاه اندازه گیری زاویه تماس ثبت و بوسیله نرم افزار مرتبط آنالیز گردید. نتایج بدست آمده با استفاده از تستهای One-way ANOVA و Dunnett’s t در سطح معناداری مورد ارزیابی قرار گرفتند. (p<0.05)
    یافته ها
    تفاوت آماری بین گروه آب(کنترل) و هیپوکلریت سدیم معنادار بود که به معنای تاثیر منفی هیپوکلریت سدیم برانرژی سطحی عاج میباشد (0/013=p). تفاوت آماری بین گروه آب و اتانول(0/168=p) و همچنین گروه آب و کلرهگزیدین(0/665=p) معنادار نبود.
    نتیجه گیری
    استفاده از هیپوکلریت سدیم 5/25٪ حین پروسه شستشوی عاج قبل از باندینگ توصیه نمی شود. شسشتشوی سطح عاج با اتانول 70٪ یا کلرهگزیدین 0/2 ٪ مزیتی در افزایش مرطوب شوندگی سطح عاج نسبت به شستشو با آب نداشته و استفاده از هریک از این محلولها مبتنی بر سایر اثرات کوتاه یا بلندمدت آنها بر فرایند باندینگ می باشد.
    کلیدواژگان: کلرهگزیدین، باندینگ دندانی، اتانول، هیپوکلریت سدیم، رطوبت پذیری
  • راضیه عشقی، فهیمه رشیدی میبدی *، آرزو خبازیان، شهاب شاه حسینی صفحات 47-51
    مقدمه
    بیماری پریودنتال یک بیماری التهابی مزمن شایع است که به عنوان علت اولیه ی از دست رفتن دندان در اثر تخریب بافت پریودنتال در نظر گرفته می شود. مطالعات مختلف نشان داده اند که ویتامین D دارای ویژگی های ضد التهابی و آنتی میکروبیالمی باشد و نقش مهمی در سلامت عضلانی اسکلتی ایفا می کند. شواهد قوی وجود دارد که کمبود ویتامین D احتمال استئوپروز و استئوپنی و بیماری های التهابی مزمن مانند پریودنتیت را افزایش می دهد.
    مواد و روش ها
    این مطالعه ی مورد- شاهدی شامل 30 زن با پریودنتیت مزمن متوسط یا شدید و 30 زن با سلامت پریودنتال بود.میانگین سنی هردو گروه CP و گروه کنترل 34 سال بود. شاخص های عمق پروب، سطح از دست رفتن اتصالات، شاخص خونریزی و هم چنین سطح سرمی ویتامین D در هر دو گروه اندازه گیری شد.برای تمام آنالیز های آماری از T-test ، ضریب همبستگی پیرسون و odd ratio استفاده شد.
    یافته ها
    یک رابطه ی غیر مستقیم بین سطح سرمی ویتامین D و شاخص های پریودنتال وجود داشت (p<0.05). نتایج به دست آمده نشان داد شانس ابتلا به پریودنتیت در افرادی که سطح ویتامین D شان زیر 10 ng/ml بود 5/6 برابر افراد با ویتامین D نرمال (p=0.03) و افرادی که سطح ویتامین D شان ng/ml 10-29 بود 1/46 برابر افراد با ویتامین D نرمال بود .(p>0.05)
    نتیجه گیری
    پیشنهاد میگردد در بیماران با پریودنتیت مزمن سطح سرمی ویتامین D مورد بررسی قرار گیرد تا در صورت نیاز، دارو درمانی انجام شود.
    کلیدواژگان: پریودنتیت مزمن، قبل از یائسگی، ویتامین D، زنان
|
  • Mehrdad Barekatain, Maryam Zare Jahromi, Salma Habibagahi* Pages 8-13
    Introduction
    Internal bleaching is a treatment option for wightening endodontically treated discolored teeth. Cervical resorption is one of the side effects of this method.The aim of this study was to compare the sealing ability of resin composite and light-cured resin modified glass ionomer (RMGI) as intra-orifice barriers in internal bleaching.
    Materials and Methods
    In this study, 34 single-canal anterior teeth were used. All samples were endodontically prepared and divided into two experimental groups (n=12) and two control groups (n=5). In the experimental groups, Gutta-percha was removed up to 3 mm below the cemento enamel junction (CEJ). RMGI and composite resin was placed over gutta-percha in the experimental groups up to the level of CEJ. After 24-hours incubation period, the bleaching agent (a mixture of sodium perborate and 30% hydrogen peroxide) was placed in the access cavities. The bleaching agents were replaced every 3 days over 9 days. Then, the access cavity was filled with 2% methylene blue for 48 hours. All samples were longitudinally sectioned and the dye penetration range was evaluated using stereomicroscope. Data was statistically analyzed by using T-student test and variance analysis.
    Results
    The microleakage in RMGI group was 0.945mm and in composite resin group was 0.641mm. Statistically, no significant difference was observed in microleakage between the experimental groups (p=0.121).
    Conclusion
    Both materials can be applied as the intra-orifice barriers for internal bleaching.
    Keywords: Composite resin [MeSH], Dental leakage [MeSH], Glass ionomer [MeSH], Tooth bleaching [MeSH]
  • Pouya Mehmandoust, Narges Farhadmollashahi *, Ali Ghasemi Pages 14-20
    Introduction
    This in vitro study aimed to compare the antimicrobial effect of lavandula -0fficinalis extract, with sodium hypochlorite (NaOCL) and chlorhexidine gluconate (CHX), as root canal irrigants, on Enterococcus faecalis (EF).
    Materials and Methods
    Seventy five extracted single-rooted premolars were selected. Root canals were prepared using rotary ProTaper system and were infected with the culture of E. faecalis. Specimens were randomly divided into five groups (n = 15), Group 1, 2: lavandula extracts (0.26 and 0.52 mg/mL), Group 3: 2.5%NaOCL, Group 4: 2%CHX, Group 5: Normal Saline. Irrigation was performed for each group for 5, 10 and 15 min. The viable bacteria obtained by collecting the canal dentin chips. Data analysis was performed with Kruskal-Wallis and Mann-Whitney u tests.
    Results
    The mean number of viable bacteria was significantly reduced after 5 min exposure to lavandula solutions (p
    Conclusion
    lavandula extract was effective in killing of EF. Further studies are necessary to fully understand its other properties such as tissue solubility, removal of smear layer and impact on dentin structure.
    Keywords: Chlorhexidine gluconate, Enterococcus faecalis, Lavandula, Root canal irrigants, Sodium hypochlorite
  • Yasser Samadi, Azadeh Harandi *, Ali Soleymani, Saeid Tavanafar Pages 21-28
    Introduction
    Working length determination is important in successful endodontic treatment and retreatment.This study evaluated the accuracy of two electronic apex locators Root ZX and Raypex®6 (EALs) in determining the electronic working length (EWL) of the root canals in endodontic treatment and retreatment.
    Materials And Methods
    Access cavities were prepared on forty extracted, single-rooted human teeth and the actual working length (AWL) of the canals was determined. In the first phase of the study, primary EWL of un-instrumented teeth was measured and compared between two EALs. In phase II, all of the teeth were pre-flared and divided into the control(n=10) and the retreatment groups (n=30). Canals in the retreatment group were obturated by the lateral condensation technique using Gutta percha and sealer. After 15 days, gutta-percha was removed, and then the secondary EWL was recorded and compared between the two devices, in treatment and retreatment groups. Data were analysed by paired t-test and t-test.
    Results
    Significant differences were found between both EALs in treatment and retreatment phases of the study (p
    Conclusion
    Accuracy of the two EALs was similar and acceptable. EWLs determined by Root ZX were closer to the AWL. The EWL determination after pre-flaring improved the accuracy of EALs and root canal obturation remnant materials did not have any clear effect on the accuracy of these EALs.
    Keywords: Endodontics, Gutta, percha, Retreatment, Root canal
  • Mahsa Sobhi Afshar, Asghar Ebadifar* Pages 29-35
    Introduction
    Since the emergence of normal occlusion concept, selecting an appropriate treatment plan with or without tooth extraction has been a controversial subject. Nowadays, both methods can be successfully used for treatment of patients. However, some clinicians still believe that non-extraction orthodontic treatments have fewer complications. The purpose of this study was to evaluate dental arch dimensional changes following non-extraction orthodontic treatment.
    Materials and Methods
    A total of 200 pre- and post-treatment diagnostic dental casts belonging to 100 patients (non-ext treated by 0.18 roth system) who met the inclusion criteria for this study were collected from the archives of Shahid Beheshti Dental School. Sampling was nonrandomized. A digital caliper with the accuracy of 0.1 mm was used for the measurement of variables such as inter-canine width , inter-premolar width and inter-molar width.
    Results
    Non-extraction orthodontic treatment increased all the variables, except for the mandibular inter-canine width and incisor-canine distance.
    Conclusion
    Non-extraction orthodontic treatment causes a significant increase in almost all dental arch parameters. This increase manifests as teeth flaring.
    Keywords: Dental arch, Orthodontics, Mandible, Maxilla
  • Shaghayegh Sadeghloo, Fariba Ezoji *, Farnoosh Nikkhah, Hemmat Gholinia Pages 36-42
    Introduction
    Bleaching of discolored tooth may affect the tooth/composite interface. The aim of this study was to evaluate the effect of different concentrations of carbamide peroxide (CP) on the marginal seal of composite restorations bonded with a self-etch adhesive.
    Materials And Methods
    In this experimental study Class V cavities were prepared on the buccal and lingual surfaces of 24 intact extracted human molar teeth with gingival margins in dentin and occlusal margins in enamel. The cavities were restored using the adhesive system Clearfil SE Bond and the composite Filtek Z250. Finally, they were randomly divided into four groups (1 control and 3 bleached groups). The control group was kept for two weeks in distilled water at 37° C. The bleached groups were bleached with 10%, 22% and 35% CP gel for 8 hours a day for 14 days. After that, the samples were immersed in 0.5% fuchsin solution and sectioned. Then gingival microleakage was graded. Data was analyzed using Kruskal Wallis and Mann Whitney U test (Pvalue ≤ 0.05).
    Results
    Microleakage was observed in the gingival wall of all groups. There was a significant difference between the control group and the bleached groups. Microleakage in the 22% bleached group was less than the other concentrations, but this difference was not significant.
    Conclusion
    Bleaching with different concentrations of CP can increase the microleakage of the gingival wall of Composite restorations bonded with clearfil SE Bond self-etch adhesive and does not recommend.
    Keywords: Carbamide peroxide, Adhesives, Composite resins, Dentin, Dental enamel
  • Mehrdad Barekatain, Parvin Mirzakoucheki Boroujeni, Shahriar Shahriari* Pages 43-46
    Introduction
    The aim of this study was to investigate the effect of dentinal pretreatment on the static contact angle of a bonding agent as a measure of dentin surface wettability.
    Materials and Methods
    Twenty mid-coronal dentin surfaces were prepared and randomly allocated to four groups (n=5) according to the priming solutions. All segments were etched with 35% phosphoric acid gel for 15 s, rinsed for 30 s and dried. Each group was rehydrated with 10 µL of distilled water, 0.2 % chlorhexidine, 70% ethanol and 5.25% Sodium Hypochlorite respectively and the excess solution was removed after 60 sec using an absorbent paper. Using a micro syringe, a droplet of the Adper Single Bond 2 was placed on each prepared surface. Then the profile and the static contact angle of the droplet were analyzed with a video-based optical contact angle measuring system. The statistical analysis was performed using One-way ANOVA and Dunnett’s t tests (p
    Results
    There was a statistically significant difference between the water and sodium hypochlorite groups which indicates the negative effect sodium hypochlorite may have on dentinal surface energy. (p=0.013). The differences between the water and ethanol groups (p=0.168) and between the water and chlorhexidine groups (p=0.665) were not significant.
    Conclusion
    The use of 5.25% sodium hypochlorite as a priming solution in bonding procedure is not recommended. There is no improvement in dentinal surface wettability by using 70% ethanol or 0.2% chlorhexidine instead of water and the recommendation for use of any of the two should be based on other long-term or short-term effects they may have on the bonding procedure.
    Keywords: Chlorhexidine, Dental bonding, Ethanol, Sodium hypochlorite, Wettability
  • Razieh Eshghi, Fahimeh Rashidi Maybodi *, Arezoo Khabazian, Shahab Shahhosseini Pages 47-51
    Introduction
    Periodontal disease is a common chronic inflammatory disease, considered as a primary cause of tooth loss due to the destruction of periodontal tissues. Various studies have shown that vitamin D has anti-inflammatory and anti-microbial properties and plays a significant role in musculoskeletal health. There is strong evidence that vitamin D deficiency may increase the likelihood of osteoporosis and osteopenia as well as chronic inflammatory diseases such as periodontitis.
    Materials and Methods
    This case–control study included 30 females with moderate or severe chronic periodontitis (CP) and 30 periodontally healthy females. The mean age of the CP group and the control group was 34 years. Indices of Probing depth (PD), clinical attachment level (CAL) and bleeding index (BI) as well as the serum level of vitamin D (1,25(OH)2D) were measured in both groups. The statistical analyses including t-tests, Pearson correlation coefficient and odd ratio.
    Results
    There was a significant indirect relationship between the serum level of vitamin D and the periodontal indices (p0.05).
    Conclusion
    It is recommended that serum levels of vitamin D in patients with chronic periodontitis be measured and then if necessary, treatment should begin.
    Keywords: Chronic Periodontitis, Pre menopause, Vitamin D, Women