فهرست مطالب

تحقیقات دامپزشکی - سال هفتاد و یکم شماره 1 (پیاپی 285، زمستان 1394)
  • سال هفتاد و یکم شماره 1 (پیاپی 285، زمستان 1394)
  • تاریخ انتشار: 1395/02/21
  • تعداد عناوین: 15
|
  • مسعود ادیب مرادی*، حمیدرضا مرادی، علی کلانتری حصاری، غزل ادیب مرادی صفحات 1-8
    زمینه مطالعه
    PRP یک فرآورده بیولوژیک است که تفاوت معنی دار آن در مقایسه با داروهای صنعتی و برخی روش های سنتی نشان داده شده است. از مزایای این روش، سهولت تهیه PRP در مقایسه با مواد بیولوژیک دیگر و همچنین امکان تهیه این فرآورده در مطب و ایمنی بالای آن می باشد.
    هدف
    بررسی اثرات تزریق پلاسما بر پارامترهای بافت شناسی پوست بود.
    روش کار
    30 سر موش صحرایی به صورت تصادفی به 3 گروه تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه PPP و گروه PRP. پس از اخذ خون از حیوانات و سانتریفیوژ آن و ایجاد دو فاز غنی و فقیر از پلاکت، تزریقات پلاسما به صورت یکبار و با حجم μl 200 پلاسما به همراه μl 100 گلوکونات کلسیم 2% توسط سرنگ همیلتون در روز اول آزمایش انجام گرفتند. پس از 7 روز، نمونه های پوست از قسمت پشتی حیوانات اخذ شدند. پس از طی مراحل مختلف پاساژ بافتی، مقاطعی با ضخامت μm 6-5 تهیه و با روش هماتوکسیلین-ائوزین و تری کروماسون رنگ آمیزی شدند. پارامترهای ضخامت کل پوست، ضخامت لایه های اپی درم، درم و هیپودرم، ضخامت غلاف اپی-درمی ریشه مو، حداکثر عمق فولیکول ها، تعداد فولیکول های مو و غدد سباسه و نهایتا بررسی تعداد سلول های فیبروبلاست و درصد پراکندگی رشته های همبندی اندازه گیری شدند.
    نتایج
    نتایج حاصل نشان داد که تزریق پلاسما کاملا وابسته به تعداد پلاکت ها، تاثیرات معنی داری در افزایش اکثر پارامترها داشتند (05/0>p).
    نتیجه گیری نهایی: نتایج این تحقیق به وضوح نشان دهنده نقش مفید این عمل زیبایی بر بهبود فاکتورهای پوست در گروه های دریافت کننده پلاسما، بخصوص PRP بود. به نظر می رسد تغییرات مشاهده شده در پوست به دنبال تزریق پلاسمای غنی شده در اثر آزاد شدن فاکتورهای رشد موجود در گرانول های پلاکت ها باشد.
    کلیدواژگان: هیستومورفومتری، PRP، PPP، پوست
  • حسن مروتی*، حسین نجف زاده، سیده مهسا پورموسوی، علی شهریاری، بابک محمدیان، ایرج کاظمی نژاد صفحات 9-15
    زمینه مطالعه
    آهن فراوان ترین فلز موجود در بدن است و ماده ای بالقوه خطرناک در محیط بدن محسوب می شود زیرا به راحتی می تواند رادیکال های مضر ی ایجاد کند.
    هدف
    با توجه به عوارض آهن و نانو ذرات آهن و احتمال وجود آنها در آلودگی های زیست محیطی از قبیل آلودگی هوا ، مطالعه حاضر به منظور بررسی اثرات اکسید آهن معمولی و نانو ذرات اکسید آهن و همچنین مقایسه اثرات آنها بر برخی از شاخص های بافت تخمدان موش صحرایی در مدل تجربی طراحی شد.
    روش کار
    این تحقیق در 5 گروه از موش های صحرایی ماده شامل گروه های شاهد، اکسید آهن (با دوز mg/kg 15) و نانواکسید آهن (با دوزهای mg/kg 5، 15و 30) انجام شد. مواد بصورت داخل صفاقی و روزانه به مدت 16 روز تزریق شدند. در روز هفدهم موش ها آسان کشی شده و بافت تخمدان آنها جدا شد و از نظر تغییرات بافتی و تجمع آهن بوسیله رنگ آمیزی اختصاصی و به کمک میکروسکوپ نوری ارزیابی شدند.
    نتایج
    طبق یافته های این مطالعه روند فولیکولوژنز در تمام گروه های دریافت کننده آهن نسبت به گروه شاهد تحت تاثیر قرار گرفت و تعداد اجسام زرد در گروه های دریافت کننده نانواکسید آهن با دوزهای مختلف، کاهش، و تعداد فولیکول های آترتیک در تمام گروه ها نسبت به گروه شاهد افزایش معنی دار یافت.
    نتیجه گیری نهایی: آهن و نانو ذرات آهن احتمالا با اختلال در مسیرهای اکسیداتیو سلولی، تعداد فولیکول ها و اجسام زرد را کاهش و همچنین در اثر ایجاد شدن رادیکال های آزاد اکسیژن و تخریب میکروفیلامنت ها به دنبال سرباری آهن، تعداد فولیکول های آترتیک را افزایش می دهند که این حالت می تواند تاثیر منفی بر باروری موش های ماده ایجادکند.
    کلیدواژگان: فولیکولوژنز، نانو ذرات آهن، تخمدان، رت
  • یعقوب جادی *، علیرضا صفاهیه، عبدالعلی موحدی نیا، سهراب دژندیان، علی حلاجیان، راحین سادات هاشمی صفحات 17-25
    زمینه مطالعه
    دیازینون یک آفت کش ارگانوفسفره است که علیرغم منع مصرف در بسیاری از کشور های جهان همچنان به طور گسترده در مزارع برنج شمال ایران مورد استفاده قرار می گیرد.
    هدف
    در این مطالعه سمیت تحت کشنده دیازینون بر پارامترهای خونی ماهی سیم مورد مطالعه قرار گرفت.
    روش کار
    در تست سمیت تحت کشنده ماهیان به مدت 14 روز در معرض غلظت های mg/l 04/0، 36/0، 73/0 و 46/1 قرار داده شدند و پارامترهای خونی آنها شامل شمارش گلبول سفید، شمارش افتراقی گلبول های سفید، شمارش گلبول های قرمز، اندازه گیری درصد هماتوکریت، میزان هموگلوبین، شاخص های MCV، MCH و MCHC خون مطالعه شد.
    نتایج
    نتایج حاصل از تست سمیت تحت کشنده نشان داد که با افزایش غلظت سم کاهش معنی داری در شاخص های گلبول های سفید، گلبول های قرمز، هماتوکریت، هموگلوبین و شاخص MCH بعد از 7 و 14 روز در معرض دیازینون ایجاد می شود (05/0>p). پس از 7 روز کاهش معنی داری در تعداد لنفوسیت ها مشاهده شد که این کاهش در روز 14 به 81 ٪ رسید این در حالی است که تعداد نوتروفیل ها در همین مدت به میزان 15٪ افزایش یافته بود.
    نتیجه گیری نهایی: با توجه به اثرات متعدد دیازینون بر پارامترهای خونی و غلظت این سم در آبهای کشور و همچنین محل زیست ماهیان در آبهای منتهی به دریای خزر به نظر می رسد سم دیازینون قادر است بقای ماهی مورد مطالعه را تحت تاثیر قرار دهد.
    کلیدواژگان: Abramis brama، ماهی سیم، دیازینون، پارامترهای فیزیولوزیک، سم شناسی
  • جمشید فضلی نژاد*، مرتضی ممویی، آرش خردمند، علی سوخته زاری صفحات 27-32
    زمینه مطالعه
    به منظور بررسی تاثیر ملاتونین بر تغییرات کمی وکیفی منیو افزایش بازده تولید مثلی در قوچ لری بختیاری در فصل غیر تولیدمثلی این مطالعه انجام شده است.
    هدف
    هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر ملاتونین روی قطر بیضه وتغییرات کمی و کیفی منی در فصل غیر تولیدمثلی درقوچ نژاد لری بختیاری بوده است.
    روش کار
    این آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی در 8 راس (4 راس گروه کنترل و 4 راس گروه درمان) قو چ نژاد لری بختیاری به مدت 10 هفته در بهار 1392 صورت پذیرفت. قوچ های گروه درمان هر کدام 3 عدد قرص ملاتونین 18 میلی گرمی را به شکل کاشتنی در زیر قاعده گوش بعد از گذشت 5 هفته از شروع آزمایش تا پایان دوره دریافت نمودند.
    نتایج
    بررسی شاخص های منی و اندازه گیری قطر بیضه به صورت هفتگی صورت گرفت. هیچگونه تفاوت معنی داری در مورد شاخص های اندازه گیری شده بین گروه کنترل وگروه درمان قبل از کاشت ملاتونین مشاهده نگردید. بعد از کاشتن ملاتونین، تفاوت معنی داری در میانگین قطر بیضه بین دو گروه درمان (025cm/0 ±50/33) و کنترل (cm 07/0± 67/30) و در حجم منی بین دو گروه درمان (03ml/0 ± 34/1) و کنترل (ml 04/0 ± 87/0) و در غلظت اسپرم بین دو گروه درمان (05/0± 76/1) و کنترل (04/0± 37/1) میلیارد در هر میلی لیترمشاهده گردید (05/0p).
    نتیجه گیری نهایی: نتایج این آزمایش نشان داد که استفاده از ملاتونین در فصل غیر تولیدمثلی سبب افزایش قطر بیضه، حجم منی وغلظت اسپرم در قوچ نژاد لری بختیاری شد ولی بر روی بقیه پارامترهای مورد آزمایش درقوچ های این نژاد بومی ایران اثری نداشت.
    کلیدواژگان: قوچ لری بختیاری، ملاتونین، فصل غیر تولیدمثلی، ارزیابی منی، قطر بیضه
  • محمد مهدی رنجبر، غلامرضا نیکبخت بروجنی*، علیرضا قدردان مشهدی، مهران دباغیان صفحات 33-40
    زمینه مطالعه
    مجتمع اصلی سازگاری نسجی (MHC) شامل گروهی از ژن ها است که نقش مهمی در پاسخ های ایمنی دارند. اگزون 2 از ژن BuLA-DRB3 بخشی از MHC کلاس 2 در گاومیش است که تنوع بسیار بالایی داشته و آلل های آن با مقاومت/حساسیت به بیماری ها و همچنین با خصوصیات تولیدی مرتبط هستند.
    هدف
    شناسایی تنوع ژن BuLA-DRB3 در گاومیش های خوزستان و مقایسه آن با سایر جمعیت های گاومیش ایران و جهان.
    روش کار
    نمونه های خون از 136 گاومیش رودخانه ای خوزستانی غیر خویشاوند تهیه گردید. پس از استخراج DNA، اگزون دو از ژن BuLA-DRB3 با روش seminested PCR افزوده سازی شد. سپس قطعات حاصل از افزوده سازی اگزون دو به وسیله آنزیم محدوداثر RsaI برش داده شدند. در ادامه، فراوانی آللی، فراوانی ژنوتیپی، هوموزیگوتی و هتروزیگوتی مورد انتظار و مشاهده شده محاسبه گردید.
    نتایج
    در آنالیز قطعات برشی به ترتیب 13 و 24 الگوی آللی و ژنوتیپی برای آنزیم برشی RsaI شناسایی گردید. 10 مورد از این آلل ها پیش از این گزارش شده بودند. فراوانترین ژنوتیپ oo (0.1691) بوده که به دنبال آن ژنوتیپ های hh (0.1544)، ll (0.1103)، lw (0.0955)، lh (0.0808)، ha (0.0661) و lo (0.0514) قرار داشتند. همچنین چهار آلل با فراوانی بالا به ترتیب آلل های o (0.2721)، h (0.2316)، l (0.2316) و w (0.1176) بودند. این هفت ژنوتیپ و چهار آلل به ترتیب 72.76% و 74.29% فراوانی ژنوتیپی و آللی جمعیت را در بر می گیرند. به علاوه، تخمین هتروزیگوتی/هوموزیگوتی و انحراف از تعادل جمعیت مربوطه حاکی از این مورد است که هوموزیگوتی مشاهده شده بیش از هتروزیگوتی مشاهده شده است و جمعیت از تعادل هاردی واینبرگ انحراف دارد.
    بحث: نتایج مطالعه حاضر حاکی از تنوع بالای اگزون دو از ژن BuLA-DRB3 در میان جمعیت گاومیش های خوزستان بوده و در عین تفاوت ها درتنوع ژنتیکی MHC گاومیش ها در نقاط مختلف دنیا، جمعیت گاومیش خوزستان با جمعیت گاومیش مصر مشابهت بیشتری دارد.
    کلیدواژگان: آلل، اگزون دو از BuLA، DRB3، فراوانی، گاومیش رودخانه ای خوزستانی، تنوع
  • مهدی طاهری، علی میثاقی*، افشین آخوندزاده بستی، محمدحسین مدرسی، حسن گندمی، پریوش خسروی، فاضله طالبی، علی حشمتی صفحات 41-47
    زمینه مطالعه
    با ارتقای سطح دانش وآگاهی نسبت به مضرات نگهدارنده های شیمیایی، تمایل به استفاده از نگهدارنده های طبیعی به خصوص اسانس ها در مواد غذایی افزایش یافته است. گیاه سیر (.Allium Sativum L) از گیاهان دارویی در طب سنتی ایران بوده و بررسی اثرات ضد میکروبی آن بر روی باکتری های بیماریزای مواد غذایی مانند اشرشیاکلی H7:O157 ضروری به نظر می رسد. دوز عفونت زایی اشرشیاکلی H7:O157 درانسان بسیار کم می باشد و بیماری های خطرناکی نظیر کولیت هموراژیک، سندرم کم خونی همولیتیک از عوارض ابتلا انسان به این باکتری می باشد.
    هدف
    بررسی اثر غلظت های تحت بازدارنده اسانس سیر بر رشد باکتری (ATCC 35218) H7:O157 E. coli و تولید شیگاتوکسین2.
    روش کار
    حداقل غلظت بازدارنده رشد (MIC) و حداقل غلظت باکتری کشی (MBC) اسانس سیر بر روی باکتری H7:O157 E. coli به روش میکرودایلوشن در دمای oC 35 تعیین گردید. باکتری H7:O157 E. coli در مجاورت غلظت های مختلف اسانس سیر در دمای oC 35 کشت داده شد و 48 ،24و 72 ساعت پس از کشت باانجام کشت سطحی شمارش باکتری انجام شد و نیز تولید شیگاتوکسین2 بوسیله کیت سنجش شیگاتوکسین (VTEC-RPLA) مورد بررسی قرار گرفت. از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه جهت مقایسه میانگین ها استفاده شد.
    نتایج
    MIC و MBC اسانس سیر برای باکتری اشرشیاکلی H7:O157 به ترتیب 02/0 و 04/0 % به دست آمد. نتایج کشت در oC 35 نشان می دهد که استفاده از غلظت 015/0 % اسانس سیر در طی 72 ساعت سبب2 لوگ کاهش در رشد باکتری نسبت به نمونه کنترل شد که از نظر آماری معنی دار است (05/0≥p). غلظت 005/0 % سبب کاهش تولید شیگاتوکسین2 و غلظت های 01/0 و 015/0 % مانع از تولید شیگاتوکسین2 شد.
    نتیجه گیری نهایی: به طور کلی چنین نتیجه گیری می شود که استفاده از اسانس سیر بر روی رشد و تولید شیگاتوکسین2 باکتری اشرشیاکلی H7:O157 اثر مهاری دارد.
    کلیدواژگان: فعالیت ضد میکروبی، اشرشیاکلیO157:H7، اسانس سیر، شیگاتوکسین2
  • فیروز فدایی فرد*، شاهین ناهید، منوچهر مومنی شهرکی صفحات 49-55
    زمینه مطالعه
    یرسینیاراکری عامل بیماری دهان قرمزآنتروباکتریایی یا یرسینیوز (یکی از بیماری های مهم آزاد ماهیان پرورشی) است.
    هدف
    مطالعه حاضر باهدف ردیابی ژن مقاوم به کینولون ها (gyrA) در باکتری یرسینیاراکری صورت پذیرفت.
    روش کار
    به منظور انجام این تحقیق شش مزرعه پرورش ماهی قزل آلای رنگین کمان استان چهار محال و بختیاری مورد بررسی قرار گرفت. به طوریکه از هر مزرعه 10 عدد و در مجموع 60 عدد ماهی مشکوک به بیماری با اندازه cm 12-8 به طور تصادفی انتخاب و اقدام به نمونه برداری از انتهای روده آنها و کشت بر روی محیط TSAر(Tripticase Soy Agar) گردید. سپس محیط ها به انکوباتور انتقال و بعد از 24 ساعت گرم خانه گذاری در دمای C° 22، برروی پرگنه های رشد یافته آزمون های کاتالاز، اکسیداز و رنگ گرم انجام شده وآنهایی که گرم منفی، کاتالاز مثبت و اکسیداز منفی بودند به محیط کشت اختصاصی واتمن شاتس منتقل شدند. پس از گرم خانه گذاری در دمای C°22 به مدت 48 ساعت از پرگنه های رشد یافته تست PCR انجام شد. در مرحله بعد بر روی باکتری های یرسینیا راکری شناسایی شده ردیابی ژن gyrA با استفاده از آزمون PCR صورت پذیرفت.
    نتایج
    نتایج آزمون های باکتری شناسی، بیوشیمیایی و مولکولی تحقیق حاضرنشان داد که 3 نمونه از کل باکتری های مورد بررسی، باکتری یرسینیا راکری بوده و در همه آنها ژن gyrA ردیابی گردید.
    نتیجه گیری نهایی: شناسایی ژن مقاومت به کینولون ها در باکتری یرسینیا راکری می تواند دلیلی بر کاهش کارایی درمانی این دسته آنتی بیوتیک ها در مزارع پرورش ماهی باشد و لذا بایستی سیاست کنترل و درمان بیماری های عفونی به ویژه دهان قرمزآنتروباکتریایی تغییر کند.
    کلیدواژگان: gyrA، PCR، یرسینیا راکری، قزل آلای رنگین کمان، مقاومت باکتریایی
  • مهدی ایمانی، امیر توکمه چی* صفحات 57-64
    زمینه مطالعه
    نوتروفیل های گاو پپتیدهای یاخته کشی تولید می کنند که باعث از بین بردن میکروارگانیسم های قارچی و باکتریایی از جمله عامل ماستیت می شوند.
    هدف
    استخراج و تخلیص پروتئین P7/P23 گاوی و بررسی فعالیت ضد باکتریایی آن علیه باکتری های Staphylococcus aureus، Aeromonas hydrophila و Yersinia ruckeri بود.
    روش کار
    ابتدا یاخته های نوتروفیل گاو توسط روش رسوب دهی با دکستران و سانتریفیوژ روی فایکول از سایر یاخته های خون سالم جداسازی گردیدند. سپس زنده مانی آنها با کمک تریپان بلو تعیین و پس از خرد کردن آنها با سونیکاتور مقدار پروتیئن های تام سیتوزولی توسط سانتریفیوژ جداسازی شد. در مرحله بعد، پس از جداسازی به منظور تخلیص ابتدا دیالیز و سپس کروماتوگرافی تعویض یونی دو مرحله ای صورت گرفت. بررسی فعالیت ضد یاخته ای آن ، با روش های تعیین حداقل غلظت مهار کنندگی، حداقل غلظت کشندگی و آزمون انتشار در آگار بررسی شد.
    نتایج
    یاخته های نوتروفیل با زنده مانی بیشتر از 95% جداسازی شدند. نتایج کروماتوگرافی و الکتروفورز ژل پروتئین نشان داد که پروتئین هترودیمر P7/P23 با موفقیت طی دو مرحله تخلیص شده است (مرحله اول حدود 60% و در مرحله دوم با خلوص بیشتر از 95%). وزن مولکولی هر کدام از منومرهای کوچک و بزرگ به ترتیب kDa 7 و 23 تعیین شد. پروتئین تخلیص شده دارای فعالیت باکتری کشی بوده و تاثیر آن بر یرسینیا روکری (μg/ml 64) بیش تر از دو باکتری دیگر بود.
    نتیجه گیری نهایی: پروتئین تخلیص شده در طی فرایند تخلیص فعالیت خود را حفظ می کند. به علاوه فعالیت ضد باکتریایی نوتروفیل می تواند ناشی از پروتئین P7/P23 باشد.
    کلیدواژگان: ضد یاخته، کال پروتکتین، جداسازی، نوتروفیل
  • رضا طاعتی*، محبوبه احمدی زاده، علیرضا ولی پور صفحات 65-72
    زمینه مطالعه
    ویتامین ها جزء ضروری رژیم غذایی آبزیان تلقی می گردند.
    هدف
    این تحقیق به منظور سنجش تاثیر سطوح مختلف ویتامین E بر عملکرد رشد، ترکیب لاشه و پارامترهای خونی بچه ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) اجرا شد.
    روش کار
    تعداد 96 عدد بچه ماهی کپور با وزن متوسط (g 64/3 ± 49/15) به مدت 10 هفته و به صورت تصادفی به 12 تانک فایبرگلاس با تراکم 8 عدد در قالب 4 تیمار شامل شاهد (بدون افزودن ویتامین)، mg/kg 100، mg/kg 200 و mg/kg 400 ویتامین E با 3 تکرار توزیع شدند.
    نتایج
    نتایج نشان داد که بیشترین وزن نهایی، درصد افزایش وزن بدن، میانگین رشد روزانه، شاخص رشد ویژه، ضریب چاقی و کمترین ضریب تبدیل غذایی در تیمار mg/kg 200 مشاهده شد که اختلاف معنی داری با سایر تیمارها نداشت (05/0(p>. ماهیان تغذیه کرده از ویتامین E در سطح mg/kg 200 دارای پروتئین و خاکستر بیشتری (05/0(p> نسبت به شاهد در لاشه خود بودند. افزایشی در تعداد گلبول های قرمز، هماتوکریت و هموگلوبین در ماهیان تغذیه شده با سطوح mg/kg 100، mg/kg 200 و mg/kg 400 ویتامین E نسبت به شاهد وجود داشت. در شاخص MCHC اختلاف معنی داری بین تیمار mg/kg 100 با تیمارهای شاهد و mg/kg 400 و تیمار mg/kg 200 با تیمار mg/kg 400 وجود داشت (05/0(p
    کلیدواژگان: خون، کپور معمولی، (Cyprinus carpio)، عملکرد رشد، ویتامین E
  • مرضیه غفاری، محمود شیوازاد*، مجتبی زاغری، فاطمه غازیانی، امید مددگار، نبونید فامیل نمرود صفحات 73-81
    زمینه مطالعه
    استفاده از مکمل گلوتامین در جیره پیش آغازین جوجه های گوشتی می تواند در بهبود عملکرد طی هفته اول مفید باشد.
    هدف
    این مطالعه به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف گلوتامین در جیره پیش آغازین بر مرفولوژی روده کوچک و صفات عملکردی انجام شد.
    روش کار
    160 قطعه جوجه گوشتی (سویه راس 308) در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با 3 تیمار و 5 تکرار مورد استفاده قرار گرفت. تیمارها دارای سه سطح مختلف 0، 5/0 و 1% گلوتامین بودند. در 6 و 13 روزگی وزن بدن و خوراک مصرفی اندازه گیری شد. در روز صفر، 10 پرنده کشتار شد. در 3، 6 و 13 روزگی، 2 پرنده از هر تکرار انتخاب، وزن شده و برای تهیه نمونه بافت روده کشتار شد.
    نتایج
    جیره دارای 1% گلوتامین، موجب بهبود صفات عملکردی و ضریب تبدیل خوراک در 6 و 13 روزگی شد (05/0>p). طول و عرض پرز ها در تمام بخش های روده کوچک و در 3 و 6 روزگی با مصرف گلوتامین افزایش یافت (05/0>p). در 13 روزگی طول و عرض پرز ها در تمامی بخش های روده، در جوجه هایی که جیره دارای گلوتامین مصرف کردند، بالاتر از جیره پایه بود (05/0>p). عمق کریپت در 3، 6 و 13 روزگی در بخش های ژژنوم و ایلئوم با مصرف گلوتامین کاهش و در ناحیه دئودنوم با افزایش سطح گلوتامین در 6 و 13 روزگی افزایش یافت (05/0>p). نسبت طول پرز به عمق کریپت با افزایش سطح گلوتامین در ژژنوم و ایلئوم در 3 و 6 روزگی افزایش یافت (05/0>p). در 13 روزگی، نسبت طول پرز به عمق کریپت در جوجه های تغذیه شده با جیره دارای 1٪ گلوتامین بطور معنی داری بالاتر از جیره پایه بود.
    نتیجه گیری نهایی: استفاده از 1 % مکمل گلوتامین در جیره پیش آغازین موجب بهبود صفات عملکردی و توسعه سریعتر روده کوچک می شود.
    کلیدواژگان: گلوتامین، مرفولوژی، جیره پیش آغازین، روده کوچک
  • غزال نعمتی، ابوالفضل کامکار، بریجیت اکرت، افشین آخوندزاده، نگین نوری، ایرج اشرافی، پرویز شایان* صفحات 83-89
    زمینه مطالعه
    روغن سویا یکی از پرمصرف ترین روغن های گیاهی در جهان است. این روزها، استفاده از دانه های سویا اصلاح ژنتیکی شده برای تولید روغن سویا به طور مداوم در حال افزایش می باشد. روش مناسب برای تشخیص گیاهان اصلاح ژنتیکی شده در روغن و غذا با میزان بالا فرآوری، روشی است که بر پایه آنالیز بقایای ژنتیکی موجود در غذا باشد. کارایی و تکثیر موفق DNA استخراج شده، شدیدا به روش مورد استفاده برای استخراج DNA از روغن وابسته است.
    هدف
    به کار بردن 3 روش مختلف استخراج DNA برای بررسی بقایای ژنتیکی موجود در روغن به منظور دستیابی به DNA با خلوص بالا می باشد.
    روش کار
    روش های استخراج بر اساس اتصال اختصاصی DNA به غشا های سیلیکایی (ستون) و رزین طراحی شده اند. آنالیز DNA استخراج شده با روش PCR و با استفاده از جفت پرایمرطراحی شده از ژن 18S rRNA و 5.8S rRNA و پرایمر اختصاصی مشتق شده از ژن لکتین گیاه سویا انجام شد.
    نتایج
    در این مطالعه، با استفاده از روش 1، DNA قابل تکثیراز نمونه های روغن سویا استخراج نشد. در روش 2، روغن ابتدا با PBS مخلوط و سپس با استفاده از ایزوپروپانول رسوب داده شد، در این روش نیز تکثیر مشاهده نشد اما میزان OD260 کاهش یافت. در روش 1و 2 DNA استخراج شده جهت تکثیر به میزان کافی خالص نبود. برای حذف موثرتر آلودگی، روش 3 که ترکیبی از روش 2 به همراه کلرفرم بود، استفاده گردید که DNA استخراج شده از تمامی نمونه ها با موفقیت تکثیر شدند.
    نتیجه گیری نهایی: اعتقاد ما بر این است اگر چه یکی از مشکلات استخراج DNA در ماده غذایی کمی میزان DNA موجود در روغن می باشد اما در واقع مهمترین نقش را در موفقیت تکثیر DNA استخراج شده از روغن، خلوص آن دارد. روش 3 می تواند به عنوان روش مناسبی برای جدا سازی DNA خالص از روغن سویا مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: روغن سویا خام، استخراج DNA، رPCR، روغن سویا تصفیه شده
  • مجتبی حق جو جهرمی، عیسی ابراهیمی درچه *، امین نعمت الهی صفحات 91-98
    زمینه مطالعه
    در سال های اخیر، استفاده خوراکی از گیاهان دارویی بعنوان عوامل محرک رشد و جایگزینی آن با مواد مصنوعی در آبزی پروری مورد توجه قرار گرفته است. عصاره روغنی رزماری یکی از مواد دارویی گیاهی با خاصیت آنتی اکسیدانی و آنتی باکتریایی است که اثرات آن در انسان و حیوانات به اثبات رسیده است.
    هدف
    این مطالعه به منظور بررسی اثر سطوح مختلف عصاره روغنی رزماری بر شاخص های رشد و مورفولوژی روده بچه فیل ماهیان 6 ماهه پرورشی طراحی و اجرا گردید.
    روش کار
    تعداد 126 قطعه بچه فیل ماهی با میانگین وزن g 28/5 ± 94/130 به شش گروه تقسیم شدند. گروه اول به عنوان شاهد با جیره پایه (فاقد عصاره رزماری)، گروه های دوم، سوم، چهارم و پنجم به ترتیب با جیره های حاوی ml 1/0، 1، 10 و 20 عصاره روغنی رزماری به ازاء هر کیلوگرم جیره غذایی و گروه ششم با جیره حاوی g 03/0 اکسی تتراسایکلین به ازاء هر کیلوگرم جیره غذایی به مدت 8 هفته تغذیه شدند. در انتهای دوره آزمایش، شاخص های رشد (شامل وزن نهایی، ضریب رشد ویژه و ضریب تبدیل غذا) محاسبه گردید. علاوه بر این از روده فیل ماهیان نمونه برداری بعمل آمد و میانگین طول، عرض و سطح جذب پرزهای روده در هر تیمار مورد بررسی قرار گرفت.
    نتایج
    نتایج نشان دهنده تاثیر معنی دار سطح ml/kg 1 عصاره روغنی رزماری بر افزایش طول (mm 11/0± 25/2)، عرض (mmر01/0± 52/0) و سطح جذب (mmر207/0± 17/1) پرز روده بود (05/0>p). در حالی که اختلاف معنی داری در شاخص های رشد بین تیمارهای مختلف مشاهده نشد (05/0نتیجه گیری نهایی: با توجه به تاثیر معنی دار عصاره روغنی رزماری در افزایش سطح جذب روده بچه فیل ماهیان 6 ماهه و هم چنین افزایش نسبی شاخص های رشد در ماهیان تغذیه شده با عصاره رزماری نسبت به تیمار شاهد، بنظر می رسد این ماده می تواند بعنوان یک عامل محرک رشد در جیره غذایی بچه فیل ماهیان 6 ماهه پرورشی مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: فیل ماهی، شاخص های رشد، مورفولوژی روده، عصاره روغنی رزماری
  • مهدی اسلامی زاد، مهدی دهقان بنادکی*، مهدی گنج خانلو صفحات 99-106
    زمینه مطالعه
    گاوهای شیری امروزی به دلیل انتخاب ژنتیکی صورت گرفته در سال های گذشته به منظور تولید شیر بیشتر نسبت به گذشته به انسولین مقاومتر شده اند و همین امر باعث لیپولیز گسترده در بافت چربی و آزادسازی مقادیر زیادی از اسیدهای چرب غیر استریفیه به جریان خون می شود که سر منشا بسیاری از ناهنجاری های دیگر می باشد.
    هدف
    توانایی اسیدهای چرب امگا-3 متوسط زنجیر منابع گیاهی و بلند زنجیر روغن ماهی در پیشگیری از مقاومت به انسولین در آدیپوسیت های کشت داده شده مورد بررسی قرار گرفت.
    روش کار
    در این آزمایش اسیدهای چرب روغن های مختلف صابونی شده و به منظور ایجاد ترکیب های مورد نظر از اسیدهای چرب با نسبت های مختلف باهم مخلوط شدند. ترکیب های مورد نظر عبارت بودند از: 1) اسیدهای چرب کاملا اشباع (SFA)، 2) اسیدهای چرب اشباع + اسیدهای چرب غیر اشباع امگا-6 / امگا-3 از منابع گیاهی متوسط زنجیر با نسبت 1 به 1 (SFA-MC 1:1) و 3) اسیدهای چرب اشباع + اسیدهای چرب غیر اشباع امگا-6 / امگا-3 از منابع دریایی بلند زنجیر با نسبت 1 به 1 (SFA-LC1:1). آدیپوسیت ها در حضور تیمارهای آزمایشی کشت داده شده و از اپی نفرین برای تحریک لیپولیز استفاده شد و با افزودن انسولین به همراه اپی نفرین توانایی آن در پیشگیری از لیپولیز سنجیده شد. برای تعیین شدت لیپولیز غلظت گلیسرول در محیط کشت اندازه گیری شد.
    نتایج
    نتایج به دست آمده نشان داد که اسیدهای چرب اشباع مقاومت به انسولین را در آدیپوسیت ها القا کردند به طوری که در تیمار SFA انسولین در هیچ غلظتی از افزایش لیپولیز ناشی از اپی نفرین جلوگیری نکرد. اسیدهای چرب امگا-3 از منبع روغن ماهی به طور موثری از توسعه مقاومت به انسولین در آدیپوسیت ها پیشگیری کرد به طوری که با افزایش غلظت انسولین در محیط کشت توانایی اپی نفرین در تحریک لیپولیز رو به کاستی نهاد. اسیدهای چرب امگا-3 متوسط زنجیر از منابع گیاهی این توانایی را از خود نشان ندادند.
    نتیجه گیری نهایی: اسیدهای چرب امگا-3 از منبع روغن ماهی حساسیت به انسولین را در آدیپوسیت های گاوی افزایش داد ولی اسیدهای چرب امگا-3 منابع گیاهی این توانایی را نداشت.
    کلیدواژگان: روغن ماهی، مقاومت به انسولین، لیپولیز، اسیدهای چرب امگا، 3
  • مهدی عاصمی اصفهانی، مرتضی چاجی*، موسی اسلامی، طاهره محمدآبادی، مهدی بابایی صفحات 107-115
    زمینه مطالعه
    استفاده زیاد از آنتی بیوتیک به عنوان محرک رشد سبب ایجاد باکتری های مقاوم می شود و احتمال انتقال باقیمانده آنتی بیوتیک ها از طریق مصرف محصولات دامی، به انسان نیز وجود دارد. بنابراین باید جایگزین هایی را به جای استفاده از آنتی بیوتیک های محرک رشد شناسایی و به پرورش دهندگان دام معرفی کرد.
    هدف
    هدف آزمایش بررسی تاثیر دانه بادیان رومی بر خصوصیات عملکردی، هضم پذیری و میکروب های مضر روده گوساله های شیرخوار بود.
    روش کار
    تعداد 24 راس گوساله ماده هلشتاین با میانگین وزن kg 8/3±8/39 از روز چهارم تولد تا دو هفته پس از شیرگیری در قالب یک طرح کاملا تصادفی مورد استفاده قرار گرفتند. برای این منظور اثرات پودر بادیان رومی بر ماده خشک مصرفی، افزایش وزن، سن و وزن از شیرگیری، ضریب تبدیل خوراک، قابلیت هضم ظاهری ماده خشک، الیاف نامحلول در شوینده های خنثی و اسیدی مورد آزمایش قرار گرفتند. جیره ها شامل: 1) شاهد، 2) 25/0٪، 3) 5/0٪ بادیان رومی در ماده خشک بودند.
    نتایج
    ماده خشک مصرفی به صورت روزانه ثبت و به صورت هفتگی ارزیابی گردید که در کل هفته های دوره پرورش بین جیره ها اختلاف معنی داری مشاهده نشد (05/0p). برای میانگین افزایش وزن در کل دوره بین جیره ها اختلاف معنی داری وجود نداشت. قابلیت هضم الیاف نامحلول در شوینده خنثی و اسیدی بعد ازشیر گیری در جیره حاوی 25/0 و 5/0٪ بادیان رومی بیشتر از جیره شاهد بود (05/0>p). ضریب تبدیل در زمان قبل از شیرگیری تحت تاثیر جیره ها قرار نگرفت (05/0p). سن و وزن از شیر گیری تحت تاثیر جیره ها قرار نگرفت (05/0p). در جیره حاوی 25/0 و 5/0٪ بادیان رومی جمعیت ایکولای روده کاهش معنی دار را نشان داد (05/0>p).
    نتیجه گیری نهایی: استفاده از دانه بادیان رومی به عنوان یک گیاه دارویی باعث بهبود عملکرد گوساله ها شد. از طرفی با کاهش جمعیت ایکولای مدفوع اثر مفیدی بر سلامت دام و محیط نشان داد. لذا شاید بتوان آن را جایگزین مناسبی برای آنتی بیوتیک به حساب آورد.
    کلیدواژگان: بادیان رومی، قابلیت هضم، ماده خشک مصرفی، ضریب تبدیل، افزایش وزن
  • مریم روحی *، ناصر آق، محمود رضازاد باری صفحات 117-125
    زمینه مطالعه
    در سال های اخیر، یافتن جایگزین مناسب بجای پودر ماهی جهت تامین نیازهای صنعت تولید خوراک آبزیان در تحقیقات مد نظر گرفته شده است.
    هدف
    هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات جایگزینی پودر و روغن ماهی با منابع گیاهی بر تعداد و ترکیب جمعیت باکتریایی محتویات و موکوس روده فیل ماهی می باشد.
    روش کار
    برای این منظور فیل ماهیان با میانگین وزنی g 5±133 در 18 مخزن پرورشی (300l) با تراکم 30 قطعه در هر مخزن و به مدت 60 روز با جیره های آزمایشی تغذیه شدند. منبع پروتئین و روغن در جیره گروه شاهد شامل پودر و روغن ماهی بود و جیره های آزمایشی به ترتیب از صفر، 40، 60، 80 و 100٪ پروتئین های گیاهی (گلوتن گندم، گلوتن ذرت و کنجاله سویا) و 20% روغن های گیاهی (کلزا، آفتابگردان، بذرکتان و روغن گلرنگ) تشکیل گردیدند.
    نتایج
    جایگزینی پودر ماهی تا 80% به همراه جایگزینی 80% روغن ماهی با منابع گیاهی اختلاف معنی داری در شاخص وزن نهایی ماهیان(g 17±235) پس از 60 روز تغذیه با جیره های آزمایشی در مقایسه با گروه شاهد نداشت(05/0p). جایگزینی 80% روغن ماهی با روغن های گیاهی سبب کاهش معنی دار بار باکتریایی محتویات روده ماهیان و افزایش معنی دار درصد باکتری های جنس انتروباکتریاسه شد ولی در بار باکتریایی موکوس روده آنها در تیمارهای آزمایشی و شاهد تفاوت معنی داری مشاهده نگردید. جایگزینی 60، 80 و 100% پودر ماهی به همراه 80% روغن ماهی با منابع گیاهی باعث کاهش معنی دار بار باکتریایی محتویات و موکوس روده ماهیان در مقایسه با گروه شاهد گردید (05/0>p) و نیز این جایگزینی سبب تغییر ترکیب باکتریایی روده گردید.
    نتیجه گیری نهایی: استفاده از منابع پروتئین گیاهی باعث کاهش بار باکتریایی محتویات و موکوس روده فیل ماهیان جوان و تغییر ترکیب فلور باکتریایی آن می شود.
    کلیدواژگان: جمعیت باکتریایی، فیل ماهی، پودر ماهی، بار باکتریایی، منابع گیاهی
|
  • Masood Adibmoradi *, Hamidreza Moradi, Ali Kalantari Hesari, Ghazal Adibmoradi Pages 1-8
    Background
    PRP (Platelet-Rich Plasma) is a biological product that has shown significant therapeutic results compared to synthetic drugs and some traditional methods. The advantages of this method include: PRP, compared to other biological materials, is easily prepared in clinic and the safety is high as well.
    Objectives
    We aimed to investigate the evaluation of histomorphometric properties after injection of plasma.
    Methods
    Thirty rats were divided randomly into three groups: control group (normal saline), PRP and PPP (Platelet-Poor Plasma) groups. In order to prepare PRP and PPP, blood samples (1cc) were collected through cardiac puncture and were centrifuged. The upper layer consisted of PPP and lower layer consisted of PRP. The 2% calcium gluconate solution (100 µl) was added to platelet-rich plasma (200 µl) layer to activate platelet. After seven days, the dorsal skin samples were collected. They are cut into 5 to 6 μm thickness sections using paraffin embedding method and were stained by hematoxylin, eosin and Masson’s trichrome. The epidermis, dermis and hypodermis layers of skin, the epithelial thickness of hair root sheath, maximum depth of hair follicles, the thickness of the whole skin, the number of sebaceous glands and hair follicles in the specified scale, finally the number of fibroblast cells and the percent distribution of connective tissue fibers were investigated in histometric structure of the skin and skin appendages.
    Results
    The results of this study indicated that systematic and controlled PRP may have beneficial effects on the reconstruction and rehabilitation of the skin and its appendages.
    Conclusions
    The present study showed that growth factors in plasma especially PRP, could be stimulated connective tissue fibroblast of dermal layer in the skin.
    Keywords: histomorphometric, PPP, PRP, skin
  • Hasan Morovvati*, Hossein Najafzadeh, Seyyedeh Mahsa Poormoosavi, Ali Shahriari, Babak Mohammadian, Iraj Kazeminezhad Pages 9-15
    Background
    The most common metal used in the body is iron and since it may produce ROS, it could potentially be a dangerous substance.
    Objectives
    Regarding the side effects of nanomaterials such as nano iron particles and possibility of environmental contamination including air pollution with nanoscale iron particle, this study was designed to compare the effects of conventional iron oxide with iron oxide nanoparticles, on certain indexes of ovarian tissue in a rat experimental model.
    Methods
    This animal model was carried out in 5 groups of female rats, including control, iron oxide (15 mg) and iron oxide nanoparticles (5, 15 and 30 mg). The drugs were intraperitoneally injected daily for 16 days. On the seventeenth day the rats were euthanized by chloroform. Ovarian tissue was removed, and histological changes and iron accumulation were assessed by special staining and light microscopy.
    Results
    According to our findings, folliculogenesis was decreased in all groups receiving iron. The number of corpus luteum in the groups receiving different doses of nanoparticle was reduced and the number of atretic follicles was significantly increased in all groups compared to the control group.
    Conclusions
    In conclusion, probably iron nanoparticles with impaired cellular oxidative pathways, reduces the number of follicles and corpus luteum and increase atretic follicles by producing oxygen free radicals and destructing microfilaments. This can cause a negative effect on the fertility of female rats.
    Keywords: folliculogenesis, iron nanoparticles, ovary, rat
  • Yaqub Jaddi*, Alireza Safahieh, Abdolali Movahedinia, Sohrab Dajandian, Ali Hallajian, Rahin Hashemi Pages 17-25
    Background
    Diazinon is an organophosphate pesticide which is widely used in paddy fields located in northern parts of Iran, though it is prohibited to be used in many countries.
    Objectives
    The purpose of the present study was to investigate sublethal effects of diazinon on blood parameters of common bream Abramis brama.
    Methods
    In sublethal toxicity test, fish were exposed to diazinon concentrations of 0.04, 0.36, 0.73 and 1.46 mg/l for 14 days and their hematological parameters including WBCs, white cell differential count, RBCs, Hct, Hb, MCV, MCH and MCHC were studied.
    Results
    The results of sublethal toxicity indicated that by increase of toxicant concentration a significant decrease was appeared in WBCs, RBCs, Hct, Hb and MCH both after 7 and 14 days (p
    Conclusions
    Regarding the toxicity of diazinon on various hematological parameters and the diazinon concentration in Iranian waters and considering the fish habitat in the waters which are connected to the Caspian Sea it suggests that the pesticide diazinon affect the fish survival.
    Keywords: Abramis brama, common bream, diazinon, hematological parameters, toxicology
  • Jamshid Fazli, Nezad*, Morteza Mamoeii, Arash Kheradmand, Ali Sookhtezary Pages 27-32
    Background
    This study was conducted to evaluate the effect of melatonin on semen quality and quantity changes and increase of reproductive efficiency in Lori-Bakhtiari ram in the non-reproductive season.
    Objectives
    The purpose of this study was to investigate the effect of melatonin on testicular size and semen qualitative and quantitative changes in the non-breeding season is Lori-Bakhtiari rams.
    Methods
    This study was designed to evaluate the effects of melatonin on the quantity and quality of semen and testicular diameter in 8 Lori- Bakhtiari rams (4 control rams and 4 treatment rams) for 10 weeks during spring 2013. Each ram in the treatment group was received three tablets of 18 mg implantable melatonin subcutaneously at the base of ear after 5 weeks from the start of the trial.
    Results
    Semen parameters and testicular diameter measurements were evaluated on a weekly basis. No significant differences were observed between 2 groups before melatonin implanting. A significant difference was observed after melatonin implanting between 2 groups in the mean of testicular diameter (treatment: 33.5±0.25 and control: 30.67±0.07 cm), in semen volume (treatment: 1.34±0.03 and control: 0.87± 0.04 ml) and in sperm concentration (treatment: 1.76±0.05 and control: 1.37±0.04 109/ml) (p0.05).
    Conclusions
    The results of this experiment showed that the use of melatonin in the non-reproductive season resulted in increase of testicular size, semen volume and sperm concentration in Lori-Bakhtiari ram. However, the rest of the semen parameters have not been affected.
    Keywords: Lori, Bakhtiari ram, melatonin, non breeding season, semen evaluation, testicular diameter
  • Mohammad Mehdi Ranjbar, Gholamraza Nikbakhat Brujeni*, Alireza Ghadrdan Mashhadi, Mehran Dabbaghyan Pages 33-40
    Background
    Major histocompatibility complex (MHC) comprises a group of genes, which plays a central role in immune response. The exon 2 of BuLA-DRB3 is part of the MHC class II in buffalo that highly polymorphic, found to be associated with resistance/susceptibility to infections and also with production parameters.
    Objectives
    The purpose of the present study is to identify BuLA-DRB3 polymorphism in Khuzestan buffaloes and compare this population with other Iranian and world buffalo populations.
    Methods
    Blood samples were taken from 136 unrelated Khuzestan river buffaloes. After DNA extraction, second exon of BuLA-DRB3 was amplified by the seminested PCR method. Then, the fragments produced by amplifying second exon were cut by RsaI restriction enzyme according to van Eijik method. In the following, allelic frequencies, genotype frequencies, expected and observed homozygosty and heterozygosity were calculated.
    Results
    In restriction fragment analysis 13 and 24 different allelic and genotype patterns were identified for RsaI restriction enzyme, respectively. 10 out of 13 alleles were previously reported. The most frequent genotype was oo)0.1691) and then followed by hh (0.1544) ,ll(0.1103), lw (0.0955), lh (0,0808), ha (0.0661) and lo (0.0514). Also four most frequent alleles were o (0.2721), h (0.2316),l (0.2316)and w (0.1176), respectively. These seven genotypes and four alleles form 72.76% and74.29% overall genotype and allele frequency of population. In addition, estimation of heterozygosity/homozygosty and deviation from Hardy-Weinberg equilibriumofcorresponding population revealed observed homozygosty is more than heterozygosity and departure of population from Hardy-Weinberg equilibrium.
    Conclusions
    The results indicated that exon 2 of the BuLA-DRB3 gene is highly polymorphic among Khuzestan buffaloes and although, there is differences between buffalo’s genetic polymorphism of distinct world regions, Khuzestan buffaloes’ population is similar to Egyptian buffaloes’ population.
    Keywords: allele, BuLA, DRB3 exon 2, frequency, Khuzestan river buffaloes, polymorphism
  • Mehdi Taheri, Ali Misaghi*, Afshin Akoundzade Basti, Mohammad Hosein Modaresi, Hasan Gandomi, Parivash Khosravi, Fazele Talebi, Ali Heshmati Pages 41-47
    Background
    Increase of people’s awareness about side effects of chemical food preservatives has raised public interest to consume products with natural preservatives such as essential oils. Garlic (Allium Sativum L.) is one of the medicinal plants in traditional medicine of Iran and it is necessary to evaluate its antimicrobial effects on some food borne bacteria such as E.coli O157:H7. This bacteria has low infectious dose and causes hemorrhagic colitis and hemolytic-uremic syndrome.
    Objectives
    The purpose of this study is to evaluate inhibitory effect of garlic essential oil (Allium Sativum L.) on growth of E. coli O157:H7 and shiga-toxin 2 (Stx2) production.
    Methods
    The minimum inhibitory concentration (MIC) of garlic essential oil was evaluated by broth microdilution method and minimum bactericidal concentration (MBC) methods. Effect of subinhibitory concentrations (subMICs) of garlic essential oil on bacterial growth over 72 h (at 35 °C) evaluated by surface plate counting and production of Stx2 were evaluated by kit (VTEC-RPLA).
    Results
    MIC and MBC of garlic essential oil were estimated 0/02% and 0/04%, respectively. Concentrations of 0.005%, 0/01% and 0.015% of garlic essential oil reduced the bacterial growth. Concentration 0/015% after 72 h reduced 2 log10 (cfu/ml) growth rate and was the most effective concentration. Concentration 0/005% reduced Stx2 production and higher concentrations inhibited Stx2 production. It was found that the effect of different concentrations of essential oil on growth and production of Stx2 by E. coli O157:H7 were statistically significant (p≤0.05).
    Conclusions
    Garlic essential oil showed to be effective against bacterial growth and production of Stx2. This study indicated that garlic essential oil can be used as natural preservative in food system.
    Keywords: antimicrobial effect, E. coli O157:H7, garlic essential oil, Shiga, toxin 2
  • Firooz Fadaeifard*, Shahin Nahid, Manochehr Momeni Pages 49-55
    Background
    Yersinia ruckeri is the etiological agent of enteric red mouth (ERM) or yersinioisis disease, one of the important bacterial diseases in the cultured salmonids.
    Objectives
    The purpose of present study was detection of gyrA gene (quinolone resistance) in the Y. ruckeri bacterium.
    Methods
    In this study fish were evaluated in average size 8-12 cm from six rainbow trout farms in Chahar Mahal va Bakhtiyari province (Iran). In each farm 10 fish (totally 60) suspected to yersinioisis were randomly selected; sampling was done from lower part of intestine and cultured on Trpticase Soy Agar (TSA). The mediums were transferred to incubator and kept at 22 °C for 48 hours. Pure colonies which are grown on the mediums were tested by catalase, oxidase and gram staining, then those of gram-negative, catalase positive and oxidase negative were diagnosed, and cultured on Waltman- Shots medium (as specific medium for Y. ruckeri). These mediums were incubated at 22 °C for 48 h. Colonies that were grown were tested by PCR method for Y.ruckeri detection. Then, in the identified strains of Y.ruckeri gyrA gene were detected by PCR test.
    Results
    The results of bacteriological, biochemical and molecular tests showed that three cases out of total isolates were identified as Y. ruckeri. In all isolates of Y. ruckeri, gyrA gene was identified by molecular test.
    Conclusions
    Identification of quinolone resistance gene in Y. ruckeri isolates can be the reason of low efficacy of these classes of antibiotics in the aquaculture. öTherefore, the policy of treatment should be changed specially in enteric red mouth disease.
    Keywords: bacterial resistance, gyrA, PCR, rainbow trout, Yersinia ruckeri
  • Mahdi Imani, Amir Tukmechi* Pages 57-64
    Background
    It is believed that bovine neutrophils contain several peptides and protein which exhibit antimicrobial activity against microorganisms such as fungi and bacteria.
    Objectives
    The purpose of this study was to isolate and purify a potential antibacterial protein from bovine neutrophil and test its anti bacterial activity.
    Methods
    Neutrophils were isolated from bovine blood using dextran sedimentation and centrifugation on Ficoll-Hypaqe. Cell viability is examined by trypan blue dye exclusion method. Protein extract was then dialyzed and applied onto ion exchange chromatography for further purification, and its potential cytostatic activity was examined against Staphylococcus aureus, Aeromonas hydrophila and Yersinia ruckeri.
    Results
    Viability of isolated neutrophil was over 95%, chromatographic results and SDS-PAGE analysis exhibited that neutrophil cytosolic proteins were fractionated so that the purification of P7/P23 was almost 60% in the first step and purification was completed in the second phase. Using calibration curve according to molecular mass markers, the relative molecular mass of P7 and P23 determined as 7 kDa and 23 kDa, respectively. Also, results showed that this protein has antibacterial activity and has higher bactericidal activity against Y. ruckeri.
    Conclusions
    It could be concluded that purification of P7/P23 sustains its biological activity and has wide range antibacterial activity. Moreover, taking all data into account may suggest that the cytostatic activity of neutrophil, to some extent, results from P7/P23 protein which is abundant in the cytosole.
    Keywords: antibacterial activity, isolation, neutrophil, P7, P23
  • Reza Taati*, Mahboubeh Ahmadizadeh, Ali Reza Valipour Pages 65-72
    Background
    Vitamins are considered an essential part in diet of aquatic animals.
    Objectives
    This study was carried out to assay the effect of different levels of vitamin E on growth performance, carcass compositions and blood parameters of common carp fingerlings (Cyprinus carpio).
    Methods
    Total number of 96 common carp fingerlings weighing 15.49 ± 3.64 g were randomly distributed into 12 fiberglass tanks in four treatments group including control (without added vitamin), 100, 200 and 400 mg/kg vitamin E in three replicates and kept at a density of 8 fish per tank for 10 weeks.
    Results
    Results showed that the highest weight gain, percentage of body weight increase, mean daily growth, specific growth rate, condition factor and the lowest food conversation ratio were observed in fish fed with 200mg/kg vitamin E but no significant differences were seen compared to other treatments (p>0.05). Fish fed with 200mg/kg vitamin E had the highest (p>0.05) contents of protein and ash compared to control group. There was an increase in values of RBC, Hct and Hb in fish fed with 100, 200 and 400 mg/kg vitamin E in comparison with control group. Significant differences were observed in MCHC in fish fed with 100 mg/kg vitamin E compared to control and fish fed with 400 mg/kg, also treatment 200 mg/kg with treatment 400 mg/kg vitamin E (p
    Conclusions
    Vitamin E in level of 200 mg/kg can play an important role to enhance growth performance, nutrition efficiency and improving blood indices and support cell immunity in common carp fingerlings.
    Keywords: blood, common carp, Cyprinus carpio, growth performance, vitamin E
  • Marziyeh Ghafari, Mahmoud Shivazad*, Mojtaba Zaghari, Fateme Ghaziani, Omid Madadgar, Nebonid Namroud Pages 73-81
    Background
    Glutamine supplementation to the pre-starter diet of broiler chicks could improve their performance during the first week of post-hatch.
    Objectives
    This experiment was conducted to evaluate the influence of glutamine levels in the pre-starter diet on intestinal mucosa morphology and performance of broiler chicks.
    Method
    A total of 160 Ross 308, one-day old broilers were used in a complete randomized block design with 3 treatments of 5 replicates. Diets were formulated to contain different levels of glutamine (0, 0.5 and 1%). Body weight and feed intake were measured at 6 and 13d. On d 0, 3, 6 and 13 post hatch, 2 birds per each replicate were weighted and killed, and samples of the duodenum, jejunum, and ileum were taken subsequently.
    Results
    Supplementation of diets with 1% glutamine improved growth performance and feed efficiency at 6 and 13 day post hatch (p
    Conclusions
    Addition of 1% glutamine to the pre-starter diets improved broiler growth performance and resulted in better development of the intestinal mucosa in broiler chicks.
    Keywords: glutamine, morphology, pre, starter diet, small intestinal
  • Ghazal Nemati, Aboulfazl Kamkar, Brigit Eckert, Afshin Akhondzadeh Basti, Negin Noori, Iraj Ashrafi, Parviz Shayan* Pages 83-89
    Background
    Soybean oil is one of the highly consumed vegetable oil worldwide. Nowadays, usage of genetically modified (GM) soybean seeds for soybean oil production is constantly increasing. The recommended methods for GMO detection are based on analysis of residual DNA in vegetable oil and highly processed food. However, the successful amplification of isolated DNA depends on the efficiency of DNA extraction method.
    Objectives
    The purpose of this study was to apply three different DNA extraction methods for analysis of residual genomic DNA in crude and refined soybean oil to obtain high pure of DNA suitable for DNA amplification.
    Methods
    Extraction methods were developed based on the specific binding of DNA molecules to the silica membrane (column) or resin. The isolated DNA was then analyzed by PCR technique using primer pairs, derived from 18S rRNA and 5.8S rRNA gene and soybean lectin gene.
    Results
    The results showed that amplifiable DNA could not be extracted from crude/refined soybean oil in method 1. In method 2, by pre-treating of oil with PBS and subsequent precipitation with Isopropanol, the amplification was not observed but OD260 was decreased. In method 1 and 2 the DNA was not pure enough to be amplifiable. To remove more effectively contaminant, method 2 was combined with chloroform extraction as method 3. The extracted DNA from all examined oil samples could be amplified.
    Conclusions
    We believe that the purity of DNA in samples is decisive for amplification and not necessarily the low amount of DNA in samples. Method 3 can be determined as a suitable method for the isolation of the pure DNA.
    Keywords: crude soybean oil, DNA extraction method, PCR, refined soybean oil
  • Mojtaba Haghjou Jahromi, Isa Ebrahimi*, Amin Nematollahi Pages 91-98
    Background
    In recent years, use of herbs as dietary irritant growth factors and replacing it with artificial materials in aquaculture is discussed. Rosemary (Rosmarinus officinalis) oil is one of herbal medicines which its antioxidant and antibacterial properties have been proved in humans and animals. So it can be an alternative option in order to achieve artificial growth stimulants properties.
    Objectives
    The purpose of this study was to investigate the effect of different levels of rosemary oil as a medicinal herb on growth parameters and gut morphology of beluga juveniles (Huso huso).
    Methods
    Six groups (three replicate/group) of 126 fish with initial mean body weight of 130.94 ± 5.28g were fed with diets containing 0 (control), 0/01, 0/1, 1 and 2 % of rosemary oil and a group of oxytetracyclin (30mg/kg) for 8 week. At the end of the trial, the growth parameters (final weight, specific growth rate and feed conversion ratio) were calculated. Then, beluga intestinal biopsy was performed and the mean villi length, width and surface were measured in the treatments.
    Results
    Significant increase were observed in villi length (2/25±0/11mm), width (0/52±0/01mm) and surface (1/17±0/07mm) in fish fed with diets containing 1ml/kg rosemary oil (p
    Conclusions
    According to the significant increase of beluga intestinal absorption area and slight improvement of growth parameters in fish fed with diets containing rosemary extract compared to the control group, it seems that rosemary oil can act as a growth stimulant. So it can be considered as an alternative to artificial growth stimulants in aquaculture industry.
    Keywords: beluga, growth parameters, intestinal morphology, rosemary oil extract
  • Mahdi Eslamizad, Mehdi Dehghan, Banadaki*, Mahdi Ganjkhanlou Pages 99-106
    Background
    The modern dairy cows, due to intensive selection for higher milk production during past decades, have become more resistant to insulin. Accompanied with DMI depression in per parturient dairy cow, insulin resistance may lead to a massive release of non-esterified fatty acids (NEFA) to bloodstream which might act as a start point for development of other diseases.
    Objectives
    The purpose of this study was to investigate potentiality of long chain polyunsaturated fatty acid (LCPUFA) of marine or polyunsaturated fatty acids (PUFA) of plant origin to correct the insulin resistance induced by saturated fatty acids in cultured bovine adipocytes.
    Methods
    Fatty acids from different oils were isolated using KOH and were mixed together with different proportions to obtain the following profiles: 1) saturated fatty acids (SFA); 2); saturated fatty acids6/n-3 PUFA (medium chain) at ratio of 1:1 (SFA-MC1:1)and3) saturated fatty acids n-6/n-3 PUFA (long chain) at ratio of 1:1 (SFA-LC 1:1). Adipocytes were cultured for 48 in the presence of treatments and after the incubation period an epinephrine challenge was applied to stimulate lipolysis. In the adjacent culture plates for each treatment insulin was added along with epinephrine challenge in different concentrations to test sensitivity of adipocytes to insulin. After conducting insulin sensitivity test, a sample was taken from culture media and analyzed for glycerol concentration as an index of lipolysis.
    Results
    Results indicated that saturated fatty acids effectively induced insulin resistance in adipocytes. Long chain polyunsaturated fatty acids from fish oil had a significant preventive effect on insulin resistance induced by saturated fatty acids so that increasing insulin concentration linearly increased the response of adipocytes to insulin in treatment LC-SFA 1:1. Shorter chain n-3 polyunsaturated fatty acids of plant origin did not show such effects on insulin sensitivity in adipocytes.
    Conclusions
    n-3 fatty acids from fish oil improved bovine adipocyte sensitivity to insulin but shorter chain n-3 fatty acids did not show this ability.
    Keywords: fish oil, insulin resistance, lipolysis, n, 3 fatty acids
  • Mahdi Asemi Esfahani, Morteza Chaji*, Moosa Eslami, Tahereh Mohammadabadi, Mehdi Babai Pages 107-115
    Background
    Excessive use of antibiotic growth promoters leaded in the creation of antibiotic-resistant bacteria and by consuming animal products, humans are at risk of receiving their residual. Therefore, instead of using antibiotics as growth promoters, some alternatives must be identified and introduced to animal breeders.
    Objectives
    The purpose of this research was to study the effect of anise seed on performance, digestibility, and infectious microbes in the intestine of suckling calves.
    Methods
    Twenty four female Holstein calves with average weight of39.8±3.8kg from the fourth day after birth to two weeks after weaning were examined in a completely randomized design to evaluate the effects of anise powder on dry matter intake, weight gain, age and weight of weaning, feed conversion ratio, apparent digestibility of dry matter, NDF and ADF, and intestinal infectious and harmful bacteria. The diets were: 1- Control, 2- 0.25% and 3- 0.5% anise/DM of diets.
    Results
    Dry matter intake of calves did not affected by diets (p>0.05). At 70 days old the final weight of calves that consumed diets containing 0.25% and 0.5% of anise was significantly more than control diets. There was no significant difference between diets for the mean of total weight gain in whole period of experiment. The digestibility of NDF and ADF after weaning for diets contain anise was significantly more than control diet (p0.05). The adding of anise to the diets resulted in significantly decrease of E.coli of intestine of calves.
    Conclusions
    Therefore, use of anise seed as a medicinal herb additive improved the performance of calves. Also, with the decline of E.coli population had beneficial effect on animal health and the environment. So it may be taking into account as good alternative for antibiotics.
    Keywords: anise, digestibility, dry matter intake, feed conversion ratio, weight gain
  • Maryam Roohi*, Naser Agh, Mahmood Rezazadbari Pages 117-125
    Background
    In recent years, many studies have been conducted on finding a suitable replacement for fish meal to supply the needs of aquaculture feed industry.
    Objectives
    The present study was performed to examine the effect of replacing fish meal and fish oil with plant sources on bacterial counts in intestinal contents and mucus and bacterial composition in Beluga sturgeon.
    Methods
    Beluga sturgeons with a mean initial weight of 133±5 g were distributed into 18 (300 L) tanks (30fish/tank) and were fed experimental diets for 60 days. The control diet contained only fish meal and fish oil as the primary source of protein and lipid, while the experimental diets contained 0, 40, 60, 80 and 100 percent plant protein sources (wheat gluten, corn gluten and soybean meal) and 20% vegetable oil blend (canola, sunflower, cotton and safflower oils) respectively.
    Results
    Results showed that replacement of 80% fish meal and fish oil with plant sources didn’t have significant effect on final weight (235 ± 17 g) compared to control group (256.1 ± 10 g) in a 60 days trial. Replacement of fish meal with 100% plant proteins in combination with 80% vegetable oils resulted in significantly lower final weight (225.7 ± 11 g), compared to other treatments including control group (p0.05). Replacement of 60, 80 and 100% fish meal and 80% fish oil with plant sources significantly decreased bacterial counts in intestinal contents and intestinal mucosa compared to control group (p
    Conclusions
    The results suggested that using plant sources in juvenile Beluga sturgeon diet decreases the bacterial count in the intestinal contents and mucus and changes the composition of intestinal micro flora.
    Keywords: bacterial community, beluga sturgeon, fish meal, microbial counts, plant sources