فهرست مطالب

دانشکده پزشکی اصفهان - پیاپی 374 (هفته دوم اردیبهشت 1395)
  • پیاپی 374 (هفته دوم اردیبهشت 1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/02/13
  • تعداد عناوین: 5
|
  • مقاله پژوهشی
  • مهدی کرمی، حسین مهدیان، محمد مومنی* صفحات 197-202
    مقدمه
    Paratracheal air cysts (PACs) ضایعات کیستیک حاوی هوا می باشند که اغلب در قسمت فوقانی سمت راست تراشه در ورودی قفسه ی سینه قرار گرفته اند. اگر چه این ضایعات، به طور معمول بدون علامت هستند، اما گاهی عوارضی نظیر سرفه ی مزمن، سختی اینتوباسیون و فلج راجعه ی عصب حنجره ای سمت راست ایجاد می کنند. هدف از انجام این مطالعه، تعیین فراوانی و خصوصیات این ضایعه با بررسی تصاویر Multidetector computed tomography (MDCT) بود.
    روش ها
    در این مطالعه، 1054 تصویر از قفسه ی سینه بیماران مراجعه کننده به بخش MDCT بیمارستان الزهرای (س) اصفهان طی سال های 93-1392 بررسی گردید. معیارهای خروج، شامل وجود ضایعه ی تومورال تراشه، ضایعات مادرزادی تراشه، سابقه ی عمل جراحی قفسه ی سینه بر روی تراشه و سابقه ی تراکئوستومی یا تراکئال تیوب بود. PACs از نظر تعداد، اندازه و وجود ارتباط قابل مشاهده با تراشه ارزیابی شدند. اطلاعات دموگرافیک بیماران نیز جمع آوری گردید.
    یافته ها
    از 1054 بیمار بررسی شده، 112 نفر (6/10 درصد) دارای PAC بودند. تعداد کیست مشاهده شده، در 103 نفر (92 درصد) یک عدد و در 9 نفر (8 درصد) دو عدد بود. میانگین سن بیماران مورد مطالعه، 2/17 ± 2/53 سال با دامنه ی 91-6 سال بود. 533 نفر (6/50 درصد) از بیماران، مرد و 521 نفر (4/49 درصد) زن بودند. میانگین اندازه ی کیست 72/2 ± 89/3 میلی متر با دامنه ی 1/13-0/1 میلی متر بود. همچنین، 43 مورد (4/38 درصد) از کیست ها، با برونش رابطه داشتند. اندازه ی کیست در 86 نفر (76 درصد) کمتر از 5 میلی متر، در 21 نفر (20 درصد) بین 10-5 میلی متر و در 5 نفر (4 درصد) بیش از 10 میلی متر بود. کیست های دارای رابطه با برونش، اندازه ی بزرگ تری داشتند (010/0 = P).
    نتیجه گیری
    PAC یک یافته ی شایع در CT scan قفسه ی سینه می باشد که به طور معمول، در مکان قابل پیش بینی مشاهده می شود. پاتوژنز این کیست ها، تا به حال به طور دقیق شناخته نشده است، اما دیده شدن این کیست ها در سنین بالا، می تواند مطرح کننده ی این باشد که این کیست ها می توانند هم مادرزادی و هم اکتسابی باشند.
    کلیدواژگان: Paratracheal air cyst، Multidetector computed tomography، فراوانی
  • امیرحسین جلالی ندوشن، کاوه علوی، محمدرضا نجارزادگان، پیام مهربانی صفحات 203-213
    مقدمه
    خودکشی، یکی از چالش های جدی بشر امروز است. با توجه به این که در کشور ما، مطالعه ای مبنی بر بررسی میزان استفاده از خدمات سلامت روان و خودکشی به روش خودسوزی انجام نشده بود، لزوم انجام مطالعه ای جهت تعیین سابقه ی استفاده از خدمات سلامت روان در اقدام کنندگان به خودکشی به روش خودسوزی مفید و منطقی به نظر می رسید.
    روش ها
    این مطالعه ی توصیفی، از آبان ماه 1392 به مدت یک سال در بیمارستان سوانح سوختگی شهید مطهری تهران انجام شد. مراجعینی که طی این مدت با اقدام به خودکشی به روش خودسوزی، به بخش سوانح سوختگی و اورژانس بیمارستان مراجعه نموده بودند، شناسایی و پس از اخذ رضایت نامه ی آگاهانه، پرسش نامه ی دسترسی به خدمات سلامت روان طی یک سال گذشته برای آن ها تکمیل شد.
    یافته ها
    متوسط سن افراد شرکت کننده در مطالعه، 7/33 سال بود. طی یک سال قبل از اقدام به خودسوزی، 5/27 درصد از افراد مورد بررسی به روان پزشک، 0/20 درصد به روان شناس بالینی و در مجموع، 0/37 درصد دست کم به یکی از این دو گروه مراجعه داشتند. شایع ترین علل مراجعه ی افراد به روان پزشک به ترتیب، عبارت از مشکلات خواب، مشکلات خانوادگی، پرخاشگری، مسایل مرتبط با اعتیاد، علایم افسردگی و علایم اضطراب بود. همچنین، 5/12 درصد افراد شرکت کننده در مطالعه، طی یک سال پیش از اقدام اخیر برای خودسوزی، سابقه ی بستری روان پزشکی داشتند. 5/57 درصد از افراد بررسی شده، طی یک سال قبل به سایر درمانگران مراجعه کرده بودند و در کل، 5/62 درصد، دست کم یک درمانگر یا شبه درمانگر را ملاقات کرده بودند.
    نتیجه گیری
    به دلیل عدم آگاهی افراد اقدام کننده به خودکشی از خدمات سلامت روان و نیز وجود باورهای نادرست در مورد اختلالات روانی و مصرف داروهای روان پزشکی در این افراد، توصیه می شود اطلاع رسانی بیشتر در قالب خدمات سلامت روان به صورت جامعه نگر انجام شود. این خدمات، در ابعاد مختلف فردی، خانوادگی، اجتماعی و آموزشی افراد در معرض اقدام به خودکشی، می تواند نقش داشته باشد.
    کلیدواژگان: خودکشی، دسترسی خدمات سلامت روان، خودسوزی، روان پزشکی جامعه نگر
  • اعظم پوراحمدیان، محمد امین طباطبایی فر، سمیه رئیسی، پریا علی پور، نجمه فتاحی، مرتضی هاشم زاده چالشتری صفحات 214-220
    مقدمه
    ناشنوایی حسی- عصبی، رایج ترین ناهنجاری عصبی است که با میانگین 1 در 1000-500 نوزاد رخ می دهد. موارد غیر سندرمی، 70 درصد ناشنوایی ها را شامل می شود که 80 درصد موارد، الگوی توارث مغلوب اتوزومی دارند. هدف از انجام مطالعه ی حاضر، تجزیه و تحلیل پیوستگی ژنتیکی لوکوس های DFNB40 و DFNB48 به منظور بررسی شیوع آن ها در میان خانواده های مورد بررسی با ناشنوایی غیر سندرمی مغلوب اتوزومی از استان های غربی کشور بود.
    روش ها
    در این مطالعه، 60 خانواده با ناشنوایی غیر سندرمی مغلوب اتوزومی از سه استان ایران شامل همدان، کهگیلویه و بویراحمد و چهار محال و بختیاری بررسی شدند. خانواده های انتخاب شده در این مطالعه، حاصل ازدواج خویشاوندی و دارای حداقل 2 فرد ناشنوا و از نظر جهش GJB2 منفی بودند.
    یافته ها
    پس از بررسی خانواده های مختلف، هیچ یک از خانواده های مورد بررسی به لوکوس های DFNB40 و DFNB48 پیوستگی نشان ندادند.
    نتیجه گیری
    بر اساس یافته های این مطالعه، احتمال می رود لوکوس های DFNB48 و DFNB40 در ایجاد ناشنوایی در استان های مورد مطالعه، نقش مهمی ندارند؛ اما برای تعیین نقش دقیق تر این لوکوس ها در جمعیت ایرانی مطالعات بیشتر ضروری است.
    کلیدواژگان: لوکوس DFNB48، لوکوس DFNB40، ناشنوایی غیر سندرومی مغلوب اتوزومی
  • سعید ابریشم کار، محمدعلی عطاری، اکرم ساکت صفحات 221-228
    مقدمه
    بررسی ها نشان داده است که به طور معمول، داروهای مسکن سیستمیک یا وریدی، تاثیر چندانی در کنترل درد بعد از عمل ندارند. از این رو، مطالعه ی حاضر با هدف مقایسه ی تاثیر تزریق داخل نخاعی مخلوط مارکائین با سولفات منیزیم و یا نئوستیگمین با فنتانیل بر مدت زمان بی دردی، تهوع و استفراغ، احتباس ادراری و میزان درخواست مسکن در 24 ساعت اولیه بعد از عمل جراحی در بیماران مبتلا به فتق منفرد دیسک کمری به انجام رسید.
    روش ها
    در این مطالعه ی کارآزمایی بالینی، 150 بیمار کاندیدای عمل جراحی دیسک کمر، در سه گروه 35 نفره توزیع شدند. در گروه اول، در زمان تزریق داروهای اسپاینال، از مارکائین همراه با سولفات منیزیم، در گروه دوم مارکائین همراه با نئوستیگمین و در گروه سوم از مارکائین به همراه فنتانیل استفاده شد. بعد از عمل جراحی، هر 6 ساعت تا مدت 24 ساعت مجموعه ی علایم و نشانه های بیمار شامل درد محل عمل، احتباس ادراری، درخواست بیمار برای مورفین اضافه تزریق وریدی، تهوع و استفراغ ارزیابی و در نمودار کنترل علایم و نشانه های بیمار ثبت شد. داده های به دست آمده، در نهایت وارد رایانه شد و با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    میانگین شدت درد، بروز تهوع و استفراغ و احتباس ادراری، بین 24-2 ساعت بعد از عمل، در هر سه گروه مورد مطالعه اختلاف معنی داری نداشت.
    نتیجه گیری
    اضافه کردن سولفات منیزیم، نئوستیگمین و یا فنتانیل، تاثیری در کاهش عوارض پس از عمل نداشت و هر سه ترکیب دارای تاثیر مشابه بر میزان درد و دیگر عوارض پس از عمل بود. از این رو، بر حسب شرایط بیمار و طبق نظر پزشک متخصص بیهوشی و جراح، و با در نظر گرفتن هزینه های مربوط و میزان دسترسی به دارو، می توان از هر یک از این ترکیبات دارویی جهت کنترل درد و کاهش عوارض پس از عمل در بیماران تحت دیسکتومی استفاده نمود.
    کلیدواژگان: درد پس از عمل، احتباس ادراری، سولفات منیزیم، نئوستیگمین، فنتانیل، مارکائین، دیسکتومی
  • نامه به سردبیر
  • حمید نصری صفحات 229-231
|
  • Mehdi Karami, Hossein Mahdian, Mohammad Momeni* Pages 197-202
    Background
    Paratracheal air cysts (PACs) are extraluminal collections of air mostly located adjacent to the right of the trachea at the level of the thoracic inlet. Although, PACs are usually asymptomatic, the lesions do occasionally cause complications such as chronic cough, difficult intubation, and right-sided recurrent laryngeal nerve palsy. The purpose of the present study was to demonstrate the appearance and prevalence of PACs through retrospective review of multidetector computed tomography (MDCT) of the chest.
    Methods
    In a cross sectional study, a total of 1054 chest MDCT scans of patients that referred to MDCT unit of Alzahra hospital in Isfahan from 2012 to 2013 were reviewed. Exclusion criteria were history of thoracic surgery, history of tracheostomy or tracheal intubation and presence of tracheal lesions. PACs were evaluated for size and the presence of visible communication with the trachea. Patient demographics, age and sex were also collected.
    Findings: Of the 1054 patients evaluated, 112 (10.6%) of them had PACs. 103 (92%) patients had one PAC, and 9(8%) had two PACs. Age of the patients ranged from 6 to 91 years. In 43 (38.4%) of the patients, a direct communication with the trachea was seen. Sizes of the PACs ranged from 1 mm to 13/1 mm with mean ± SD of 3.89 ± 2.72 mm. PACs were 10 mm, in 86 (76%), 21 (20%), and 5 (4%) of the patients, respectively. PACs which had communication with trachea, were significantly larger than the cysts without communication (P = 0.01).
    Conclusion
    PAC is a common finding on CT examinations of the chest that occur in an expectable location. The exact pathogenesis of PAC is unclear but presence of these cysts in a wide age range may suggest congenital and acquired causes.
    Keywords: Paratracheal air cyst, Multidetector computed tomography (MDCT) Unit, Frequency
  • Amirhossein Jalali, Nadoushan, Kaveh Alavi, Mohammad Reza Najarzadegan, Payam Mehrabani Pages 203-213
    Background
    Suicide is one of the serious challenges facing mankind today. Considering that in our country a study to evaluate the use of mental health services and suicide by self-immolation is not carried out, determining the history of mental health services use in self-immolation suicide attempters seems logical and useful.
    Methods
    The study was conducted from November 2013 for one year in Shahid Motahari hospital, Tehran, Iran. During this time, participants with burn and suicide by self-immolation were identified and after obtaining an informed consent, mental health services access questionnaire during the last year was completed for each participant.
    Findings: The average age of the participants in our study was 33.7 and the results of our study showed that over a year before the suicide attempt, 27.5% of those referred to a psychiatrist, clinical psychologist and a total of 20.0% to 37.0% of the patients at least achieved one of them. The most common causes of going to a psychiatrist were: sleep problems, family problems, aggression, addiction-related problems, symptoms of depression and anxiety, respectively. Also, 12.5% of participants over the years before the recent attempt of suicide had a history of psychiatric hospitalization. 57.5% of those were referred to other therapists during last year and in general, 62.5% were at least visited by a therapist or quasi-therapist.
    Conclusion
    The results of our study revealed a lack of awareness of suicidal mental health services and there are also myths about mental disorders and psychiatric medications recommended in these patients need for further information in the form of community mental health services. Community-based mental health services can be involved in many aspects of individual, family, social and educational at risk of suicide.
    Keywords: Suicide, Access to mental health services, Self, immolation suicide, Community psychiatry
  • Azam Pourahmadiyan, Mohammad Amin Tabatabaiefar, Somayeh Reiisi, Paria Alipour, Najmeh Fattahi, Morteza Hashemzadeh, Chaleshtori Pages 214-220
    Background
    Sensorineural hearing loss (SNHL) is the most common sensory disorder and 1 in every 500-1000 newborns is affected. Non-syndromic SNHL accounts for 70% of hereditary hearing loss and 80% of SNHL cases have an autosomal recessive mode of inheritance (ARNSHL). The Purpose of the recent study is genetic linkage analysis to determine the prevalence of DFNB40 and DFNB48 loci in studying families with ARNSHL from the western provinces of Iran.
    Methods
    In this study, 60 families from 3 provinces of Iran involving Hamedan, Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad and Chaharmahal and Bakhtiari with autosomal recessive non syndromic hearing loss were examined. The selected families in this study were consanguineous and had at least two patients. They also were negative for GJB2 mutations. Linkage analysis was performed by using 6 markers short tandem repeat (STR) for the DFNB40 locus and 7 markers STR for the DFNB48 locus.
    Findings: After examining different families, it was revealed that none of them showed linkage to the DFNB40 and DFNB48 loci.
    Conclusion
    The recent study suggests that DFNB40 and DFNB48 loci might not play an important role in causing hearing loss in the mentioned provinces. However, further studies are necessary to determine more precisely the role of these loci in the Iranian population.
    Keywords: DFNB40 locus, DFNB48 locus, Autosomal recessive non, syndromic hearing loss
  • Saeid Abrishamkar, Mohammad Ali Attari, Akram Saket Pages 221-228
    Background
    Pain is one of the major post-operative problems that patients encounter in lumbar discectomy surgery with usually a devastating effect on the patient's spirit within the first 24 hours after surgery. This study aimed to compare the effect of intrathecal injection an admixture containing Marcaine and magnesium Sulfate with that of Neostigmine and Fentanyl on the duration of analgesia, nausea and vomiting, urinary retention and the dose of analgesic in lumbar disc herniation.
    Methods
    This clinical trial study was conducted in Isfahan, Iran, Al-Zahra University Hospital in 2012 on patients with lumbar disc herniation undergoing surgery. Patients were randomly divided into three groups and were spinally anesthetized. Marcaine with Magnesium Sulfate were used for the first group, Neostigmine for the second group, and Fentanyl for the third group at the time of injection. After the surgery, a collection of patient's signs and symptoms including pain in surgical site, urinary retention, patient request for additional intravenous morphine and nausea and vomiting were assessed and recorded every 6 hours for 24 hours. The obtained findings were analyzed using SPSS software.
    Findings: The mean pain intensity, nausea and vomiting and urinary retention had no significant difference in all three studied groups from 2 to 24 hours after the operation.
    Conclusion
    Adding Magnesium Sulfate, Neostigmine or Fentanyl had no effect on reducing the postoperative complications and all the three compounds had a similar effect on pain and other postoperative complications and given the patient conditions and comments of the anesthesiologist and surgeon, each drug can be used to control pain and reduce the postoperative complications.
    Keywords: Postoperative pain, Urine retention, Magnesium sulfate, Neostigmine, Fentanyl, Marcaine, Discectomy
  • Hamid Nasri Pages 229-231
    The World Hypertension Day celebrates 17th of May of every year by concentrating on an important global health subject. For World Hypertension Day (WHD) 2014, they have chosen “Know your Blood Pressure “as the theme. Chronic kidney disease is a worldwide public health puzzle and hypertension is one the most important cause of damage to the kidneys. In fact by improved screening, diagnostic efforts and judicious use of antihypertensive using renoprotective agents, we will continue to reduce the incidence of strokes, heart failure and also heart attacks, hence our patients will be capable of enjoying their health.
    Keywords: Hypertension, Kidney, Chronic kidney disease, Renoprotection