فهرست مطالب

  • پیاپی 39 (خرداد 1383)
  • 176 صفحه، بهای روی جلد: 6,000ريال
  • تاریخ انتشار: 1383/03/30
  • تعداد عناوین: 20
|
  • مریم اسکویی فر، مریم کدیور صفحه 5
    با توجه به شیوع روزافزون سرطان ها و اهمیت تشخیص زودرس آن ها، این طرح با هدف بررسی 2 روش سلول شناسی سلول های متفلس شده در فرمالین نمونه های تکه برداری شده و هیستوپاتولوژی در تشخیص سرطان ها انجام شد. در این پژوهش که به روش تحلیلی بررسی شیوه(Process evaluation) صورت گرفت، 92 نمونه ارسال شده به آزمایشگاه آسیب شناسی به روش غیر تصادفی ساده(Sequential) انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. در این مطالعه از فرمالین نمونه ها برای بررسی سلول های متفلس شده در فرمالین استفاده شد. تشخیص های داده شده توسط هر دو روش در فرم های اطلاعاتی از پیش آماده شده ثبت گردید و حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و منفی و صحت تشخیصی برای تست سلول شناسی سلول های متفلس شده نسبت به روش تشخیصی هیستوپاتولوژی(GOLD STANDARD) به دست آمد. براساس نتایج به دست آمده موارد منفی حقیقی، صفر نمونه و منفی کاذب در 9 نمونه، مثبت کاذب صفر نمونه و موارد مثبت حقیقی در 83 نمونه دیده شد. بدین ترتیب حساسیت روش سیتولوژی 90%، ویژگی آن صفر درصد، ارزش اخباری مثبت 100%، ارزش اخباری منفی صفر درصد و صحت تشخیصی 90% بوده است. مقایسه یافته های این مطالعه با سایر مطالعات نشان می دهد که روش سلول شناسی سلول های متفلس شده دارای حساسیت بالایی در مقایسه با ویژگی می باشد. این روش می تواند، روشی مناسب و تکمیلی جهت تشخیص سرطان ها در مواردی که روش مرجع به دلایلی قابل قضاوت نیست، باشد.
    کلیدواژگان: سرطان، سلول شناسی سلول های متفلس شده، صحت تشخیصی
  • محمدعلی بهار، امیرحسین فقیهی کاشانی، پرویز حقیقت، علی کبیر، محمد پوراسلامی صفحه 13
    بیماری های قلبی عروقی از شایع ترین علل مرگ و میر و ناتوانی در کشورهای صنعتی و در حال توسعه(از جمله ایران) می باشند. در مورد این مطلب که “آیا عفونت هلیکوباکتر پیلوری می تواند به عنوان یک عامل خطر برای بیماری های قلبی مطرح باشد یا نه؟” مطالعات مختلف به نتایج متفاوتی رسیده اند. این عفونت در کشور ما از شیوع بالایی برخوردار است که با توجه به این مطلب، تحقیق حاضر جهت بررسی این رابطه صورت گرفت. این مطالعه مقطعی تحلیلی روی 261 نفر انجام شد. 131 نفر از آن ها که در بخش CCU بستری بودند به عنوان گروه “مورد” و 130 نفر به عنوان شاهد از بیماران بخش های جراحی و ارتوپدی بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی ایران انتخاب شدند. در هر گروه وجود عفونت هلیکوباکتر پیلوری به روش ELIZA و براساس تیتر IgG سرم مشخص شد و در نهایت با استفاده از تست های t و chi-square و مدل های خطی عمومی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. درصد جنسیت و شغل های مختلف در 2 گروه مورد و شاهد یکسان بود. بیماران(گروه مورد) از سن و وزن بیش تر(001/0P<) و سواد کم تری(002/0=P) نسبت به گروه شاهد برخوردار بودند. درصد افراد سیگاری و نیز افراد دارای فشار خون بالا هم در بیماران بیش تر بود(001/0P<). درصد افراد مبتلا به عفونت هلیکوباکتر پیلوری در گروه بیمار 3/56% و در گروه شاهد 8/43% بود که این اختلاف پس از حذف اثر مخدوش کنندگی سن، وزن و عوامل خطر مختلف بیماری قلبی، باز هم معنی دار نبود. با توجه به نتایج به دست آمده وجود عامل خطر بیماری های قلبی با عفونت هلیکوباکتر پیلوری ارتباط آماری معنی دار و مستقیمی دارد(171/0=r و 022/0=P) و عفونت قبلی با هلیکوباکتر پیلوری به عنوان یک عامل خطر عمده برای بیماری های قلبی مطرح نیست.
    کلیدواژگان: هلیکوباکتر پیلوری، بیماری عروق کرونر، عوامل خطر قلبی
  • افسون حسنی مهربان، فاطمه حسینی صفحه 23
    هدف اصلی در این مطالعه بررسی قدرت گریپ(grip) در سالمندان مقیم خانه های سالمندان شهر تهران بوده است. سالمندانی وارد مطالعه شدند که سن بالای 60 سال داشته و فاقد مشکلات ارتوپدیک و نورولوژیک در اندام های فوقانی بودند و توانایی آن را داشتند که فعالیت های روزمره و پایه زندگی را انجام دهند. در این پژوهش 109 نفر سالمند(56 زن و 53 مرد) به روش تصادفی طبقه ای از 4 منطقه شمال، جنوب، شرق و غرب تهران انتخاب شدند و طبق روش استاندارد بررسی قدرت گریپ که توسط American Society of Hand Therapists مطرح شده است، مورد آزمایش قرار گرفتند. با توجه به نتایج به دست آمده متوسط قدرت دست در کل نمونه برای دست راست 55/16 کیلوگرم بر مترمربع و برای دست چپ 21/15 کیلوگرم بر مترمربع و قدرت دست های راست و چپ در گروه مردان بیش از زنان بوده است(0001/0P<). میزان این اختلاف 27/51-95/49% به دست آمد و در کل سالمندان مورد بررسی بین قدرت دست راست و چپ تفاوت معنی داری به میزان 1/8% وجود داشت(0001/0 P<) و دست راست از چپ قوی تر بود. با بالا رفتن سن، قدرت دو دست راست و چپ کاهش و با افزایش محیط و طول دست های راست و چپ قدرت دست ها افزایش می یافت
    کلیدواژگان: قدرت دست، گریپ، سالمندان
  • علی درخشان، قمر حسینی الهاشمی، محمدحسین فلاح زاده، غلامرضا بردستانی صفحه 31
    سندرم نفروتیک با تغییرات اندک(Minimal Change Nephrotic Syndrome=MCNS)، شایع ترین نوع سندرم نفروتیک ایدیوپاتیک(INS) در کودکان است. اغلب کودکان مبتلا به INS به استرویید پاسخ مناسب می دهند اما تعداد زیادی از آن ها دچار عودهای بعدی می شوند. در این مطالعه تاثیر سن شروع بیماری بر پیش آگهی آن مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور پرونده پزشکی تمام کودکان 1 تا 10 ساله با تشخیص INS و پاسخ اولیه به استرویید که حداقل 7 سال مراجعه منظم درمانگاهی داشتند، از نظر سن شروع بیماری، جنس، تعداد عودها، گزارش آسیب شناسی و استفاده از سایر درمان های سرکوب گر ایمنی مورد ارزیابی قرار گرفت. کودکان مورد مطالعه در 3 گروه سنی 3-1 سال، 6-4 سال و 10-7 سال در شروع بیماری، بررسی شدند و در نهایت 61 کودک(46 پسر و 15 دختر) که دارای مشخصات مورد نظر برای بررسی بودند با تعداد 23، 24 و 14 نفر به ترتیب در گروه های ذکر شده قرار گرفته و مطالعه شدند. نمونه برداری کلیه در 46 مورد انجام شد که در 5/76%، MCNS گزارش گردید. داروهای سیکلوفسفامید، کلرامبوسیل و سیکلوسپورین به ترتیب در 18، 4 و 1 نفر از بیماران مورد استفاده قرار گرفته بودند. کودکانی که شروع بیماری آن ها در محدوده 3-1 سال، 6-4 سال و 10-7 سالگی بود به ترتیب 92/5±7، 74/3±54/5 و 81/1±57/1 دچار عود شده بودند و دوره بیماری فعال در آن ها به ترتیب 15/4±52/5، 57/3±37/5 و 54/1±92/1 سال بود. با توجه به تعداد عودها و دوره فعال بیماری، بین گروه سوم(10-7 سال) و 2 گروه سنی دیگر تفاوت معنی داری وجود داشت(05/0P<). بنابراین می توان گفت سن شروع بیماری یک عامل مهم در پیش آگهی سندرم نفروتیک حساس به استرویید در کودکان می باشد.
    کلیدواژگان: سندرم نفروتیک، کودکان، سن شروع، پیش آگهی، عود
  • فرین رشیدفرخی، علیرضا اسدی، وحید معاضد صفحه 39
    کاهش سطح سرمی روی یک یافته شایع در بیمارانی که همودیالیز می شوند، است. از آن جا که این عنصر یکی از اجزای اصلی تعدادی از سیستم های آنزیمی درون سلولی می باشد، کمبود آن می تواند موجب اختلالات مهمی در بدن شود. چندین مطالعه وجود دارد که ارتباط کاهش روی سرم و تعدادی از اختلالات عصبی از جمله نوروپاتی محیطی را نشان می دهد. تاکنون شواهدی که براساس آن بتوان مصرف معمول روی یا اندازه گیری سطح سرمی آن را در تمام بیمارانی که همودیالیز می شوند توصیه کرد، به دست نیامده است. هدف از این مطالعه بررسی رابطه سطح سرمی روی و سرعت هدایت عصبی در بیمارانی که همودیالیز می شوند و هم چنین ارتباط بین کمبود روی سرم و نوروپاتی محیطی بوده است. اگر چنین ارتباطی وجود داشته باشد، اقداماتی که در جهت اصلاح سطح سرمی روی انجام می شود می تواند نقش مهمی در کاهش شیوع نوروپاتی اورمیک داشته باشند. در این مطالعه مقطعی بررسی الکتروفیزیولوژیک اعصاب حسی و حرکتی اندام ها در 67 بیمار غیر دیابتی همودیالیزی مزمن در شهرهای کرمان، رفسنجان. سیرجان و جیرفت انجام شد و تمام بیمارانی که همکاری لازم را داشته و از نظر کاتابولیک در وضعیت ثابتی بودند وارد مطالعه شدند. ابتدا میزان روی سرم این بیماران با روی سرم در 72 فرد سالم گروه شاهد مقایسه شد سپس در 67 بیمار همودیالیزی ذکر شده با حذف تاثیر فاکتورهای کفایت دیالیز(KT/V)، میزان کاتابولیسم پروتئین(PCR)، میزان پاراتورمون(PTH)، فاصله بین 2 دیالیز و طول مدت نگه دارنده با دیالیز، ارتباط بین روی سرم با سرعت هدایت عصبی(NCV) و DL(Distal latency) در هر یک از اعصاب اندام تحتانی به صورت مجزا مورد بررسی قرار گرفت. میانگین و انحراف معیار روی سرم در 67 بیمار فوق 05/30±13/94 و در 72 فرد سالم گروه شاهد 8/42±53/104 میکروگرم درصد بود که این تفاوت از نظر آماری معنی دار است(05/0P<). در 57% بیماران شواهد الکتروفیزیولوژیک نوروپاتی محیطی و در 33% آن ها شواهد بالینی آن وجود داشت. بیش ترین عصب درگیر عصب پرونئال سطحی بود و میانگین و انحراف معیار روی در 38 بیماری که در این عصب NCV کم تر از حد طبیعی داشتند، 1/25±9/88 و در 29 بیمار دیگر 9/34±99/105 میکروگرم درصد بود که این تفاوت نیز دارای ارزش آماری می باشد(03/0P<). از سوی دیگر ارتباط میان روی سرم با NCV در اعصاب حسی سورال(01/0P<) و پرونئال سطحی (05/0P<) و با DL در عصب پرونئال سطحی(01/0P<) دارای ارزش آماری بود. نتیجه آن که نوروپاتی محیطی و کمبود سطح سرمی روی از یافته های شایع در بیماران همودیالیزی است و کمبود روی سرم می تواند یکی از عوامل موثر در ایجاد نوروپاتی محیطی باشد. عدم وجود ارتباط بین روی سرم و DL و NCV اعصاب حرکتی در بیماران مورد مطالعه می تواند به علت شدت درگیری کم تر اعصاب حرکتی در جریان اورمی باشد
    کلیدواژگان: نوروپاتی محیطی، سرعت هدایت عصبی، روی، همودیالیز، اورمی
  • سیدکامران سلطانی عربشاهی، آزیتا عجمی، ثریا سیابانی صفحه 49
    مطالعات نشان می دهند که در چرخه آموزش بالینی، دستیاران نقش عمده ای در آموزش کارآموزان و کارورزان دارند. هم چنین به دلیل حضور بیش تر در مراکز آموزشی درمانی اغلب موارد رهبران تیم آموزشی در بخش های بالینی می باشند بنابراین برخورداری از آمادگی رسمی برای کسب مهارت های تدریس، آشنایی با روش های نوین تدریس و چگونگی افزایش اثربخشی آموزشی، تهیه اهداف آموزشی و مارپیچ آموزشی از ضروریات برنامه های دستیاری محسوب می شوند. هدف از این پژوهش بررسی میزان تاثیر آموزش مهارت های تدریس بر نقش آموزشی دستیاران داخلی وکودکان در دانشگاه علوم پزشکی ایران و کرمانشاه بود تا بدین ترتیب بتوان برنامه های آموزشی در جهت تقویت مهارت های تدریس دستیاران را تدوین کرد. روش مطالعه از نوع نیمه تجربی بود و برای پاسخ دهی کارورزان، پرسش نامه ای خود ایفا حاوی سوالاتی در مورد 7 محور کلی مهارت های تدریس براساس مقیاس لیکرت طراحی شد. مطالعه آزمایشی انجام شده روایی صوری در حد مطلوب داشت و روایی محتوایی و ضریب پایایی(آلفای کرونباخ 45% و 015/0=p) نیز تعیین شد سپس مطالعه اصلی روی کارورزان بخش های داخلی و کودکان در مراکز آموزشی وابسته به دانشگاه ایران و کرمانشاه صوت گرفت و پس از جمع آوری پرسش نامه تکمیلی، کارگاه آموزشی 1 روزه برای دستیاران انتخابی در این 2 بخش بالینی برگزار گردید و 3-2 ماه بعد از برگزاری کارگاه، به طور مجدد پرسش نامه ذکر شده میان کارورزان توزیع و پس از تکمیل جمع آوری شد. در مرحله اول در دانشگاه علوم پزشکی ایران 164 کارورز و در دانشگاه کرمانشاه 67 کارورز که دارای شرایط لازم بودند پرسش نامه مربوطه را تکمیل نمودند سپس 37 دستیار داخلی و کودکان(سال دوم و سوم) در دانشگاه ایران و 16 دستیار داخلی و کودکان(سال دوم و سوم) در دانشگاه کرمانشاه که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند، در کارگاه آموزشی مهارت های تدریس بالینی به طور جداگانه شرکت کردند و در مرحله دوم 56 کارورز از دانشگاه ایران و 44 کارورز از دانشگاه کرمانشاه به طور مجدد پرسش نامه را تکمیل نمودند. محور اصلی نتایج پیرامون 7 محور کلی مهارت های آموزش، مهارت های ارتباطی، ایفای نقش، ارائه بازخورد، روابط با دانشجو، ارزیابی و خصوصیات حرفه ای بود که در هر مورد مقایسه نتایج حاصل از 2 دانشگاه قبل و بعد از برگزاری کارگاه آموزشی صورت گرفت. در مقایسه 2 دانشگاه با استفاده از آزمون مجذور کای، مشاهده شد که با برگزاری کارگاه آموزشی، میانگین امتیازات مهارت های ذکر شده در 7 محور عمده، در 2 دانشگاه افزایش یافته است که این تفاوت معنی دار بود(001/0=Pvalue). هم چنین این تفاوت در هر یک از 7 محور در دانشگاه ایران نیز معنی دار بود(بدین معنا که با برگزاری کارگاه آموزشی، میانگین امتیازات مهارت های فوق در دانشگاه ایران افزایش یافته بود). در دانشگاه کرمانشاه در 5 محور کلی این تفاوت معنی دار به دست آمد اما در 2 محور ارائه بازخورد و خصوصیات حرفه ای معنی دار نبود. با توجه به نتایج به دست آمده در رابطه با رشد فزاینده رتبه ای که کارورزان در مورد مهارت های تدریس دستیاران سال دوم و سوم بالینی در هر دو دانشگاه ذکر کرده بودند، به نظر می رسد برگزاری دوره های آموزشی و تربیتی برای دستیاران گروه های مختلف بالینی به منظور آشنایی و تقویت مهارت های تدریس بالینی در طول دوره دستیاری باید در دانشکده های پزشکی مورد توجه بیش تری قرار گیرد و بهتر است براساس سنجش نیازهای موجود، برنامه های آموزشی مهارت های تدریس برای دستیاران از ابتدای ورود به دوره دستیاری در نظر گرفته شوند.
    کلیدواژگان: مهارت های تدریس، تدریس بالینی، دستیار، بخش بالینی
  • فرزاد شیدفر، سیدعلی کشاورز، احمد عامری، رضا میری، محمود جلالی صفحه 59
    با وجود آن که اغلب مطالعات اپیدمیولوژیک، نقش حمایتی ویتامین C را در جهت بهبود سطح لیپوپروتئین های سرم و کاهش بیماری های قلبی عروقی نشان داده اند، اثرات تداخلی بر جذب و متابولیسم مس نیز گزارش شده است. این مطالعه با هدف بررسی اثر ویتامین C بر لیپوپروتئین ها، آپوپروتئین ها، مالون دی آلدیید(MDA) و تداخل آن با مس از طریق اندازه گیری مس و سرولوپلاسمین سرم در افراد هیپرلیپیدمیک در سال 1381 انجام گردید. این پژوهش به روش کارآزمایی بالینی تصادفی دو سویه کور در 36 بیمار هیپرلیپیدمیک با کلسترول تام(TC) و تری گلیسرید(TG) سرم بیش از 300 میلی گرم در دسی لیتر صورت گرفت. افراد به طور تصادفی به 2 گروه دریافت کننده 500 میلی گرم ویتامین C و دارونما تقسیم شده و به مدت 10 هفته از این مکمل ها استفاده کردند. در این مطالعه TG، TC، LDL-C، HDL-C سرم به روش آنزیمی، MDA سرم و ویتامین C خون به روش کالری متری، مس سرم به روش اسپکتروفتومتری جذب اتمی، سرولوپلاسمین سرم به روش آنزیمی، آپو B و آپو A-I به روش ایمونوتوربیدومتری اندازه گیری شد و داده ها توسط T-Test، paired T-Test و کای دو و ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در این مطالعه تغییر معنی داری در الگوی مصرف مواد غذایی، وضعیت اقتصادی اجتماعی و آنتروپومتریک مشاهده نشد. افزایش معنی داری در میزان ویتامین C خون(001/0=P) و کاهش معنی داری در MDA(01/0P<) و کلسترول تام(004/0P<)، آپو B(005/0P<) و (05/0P<)، بعد از تجویز دارو و دارونما در مقایسه با زمان قبل از تجویز دارو و دارونما در گروه ویتامین C وجود داشت. هم چنین افزایش معنی داری در میزان ویتامین C خون در پایان هفته دهم در مقایسه با گروه شاهد(01/0=P) دیده شد. میزان TG HDL، آپو A-I، مس و سرولوپلاسمین سرم تفاوت معنی داری در طول مطالعه در هر گروه بعد از تجویز دارو و دارونما در مقایسه با قبل از تجویز دارو و دارونما و هم چنین بعد از تجویز دارو و دارونما در 2 گروه در مقایسه با یکدیگر نداشت. به طور کلی می توان گفت مصرف مقدار 500 میلی گرم ویتامین C به مدت 10 هفته در افراد هیپرلیپیدمیک می تواند اثرات مفیدی روی وضعیت لیپوپروتئین ها و آپوپروتئین های سرمی داشته باشد بدون آن که اثری بر وضعیت مس بدن داشته باشد.
    کلیدواژگان: ویتامین C، لیپوپروتئین، مس، هیپرلیپیدمی
  • معصومه شفیعی، ملیحه نوبخت، مریم فتاحی، لیلا کهنه شهری، مسعود محمودیان صفحه 69
    اختلالات عروقی یکی از عوارض شایع بیماری دیابت است. مطالعات انجام شده نشان داده اند که اتساع وابسته به آندوتلیوم عروق در این بیماری دچار اختلال می شود. اگر چه عقاید مختلفی در مورد علل وقوع این اختلال عمل کرد وجود دارد اما علت(یا علل) ایجاد این عارضه هنوز مشخص نیست. در این مطالعه علاوه بر ارزیابی اتساع وابسته به آندوتلیوم در حیوان دیابتی از راه فارماکولوژیک(با به دست آوردن منحنی غلظت پاسخ استیل کولین روی آئورت مجزای سینه ای موش صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین) و مقایسه آن با حیوان سالم، فعالیت آنزیم نیتریک اکسید سنتتاز(NOS) در سلول های آندوتلیال آئورت سینه ای موش های دیابتی و سالم با استفاده از روش رنگ آمیزی هیستوشیمیایی NADPH دیافورزیز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج آزمایش ها از یک سو نشان دهنده کاهش معنی دار در اتساع وابسته به آندوتلیوم در پاسخ به استیل کولین(نه اتساع غیر وابسته به آندوتلیوم در پاسخ به یک متسع کننده عروقی نیترو) بود و از سوی دیگر در مطالعه هیستوشیمیایی، شدت رنگ در رنگ آمیزی NADPH دیافورزیز در سلول های آندوتلیال آئورت موش های دیابتی به طور قابل توجهی کم تر از سلول های آندوتلیال آئورت موش های سالم بود. با توجه به این که رنگ آمیزی NADPH دیافورزیز به عنوان شاخصی از فعالیت NOS مورد استفاده قرار می گیرد، می توان نتیجه گرفت که فعالیتNOS در موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین کاهش می یابد و بخشی از اختلال عمل کرد در اتساع وابسته به آندوتلیوم، ناشی از این امر می باشد. علاوه بر کاهش فعالیت آنزیم NOS در مقاطع به دست آمده از آئورت موش های دیابتی، غشای سلول های آندوتلیال به طور شایعی دچار پارگی شده بود که این عدم سلامت آندوتلیوم در دیابت، خود می تواند یکی از علل اختلال در اتساع وابسته به آندوتلیوم باشد.
    کلیدواژگان: دیابت، نیتریک اکساید سنتتاز، آئورت موش صحرایی، آندوتلیوم، روش هیستوشیمیایی NADPH دیافورزیز
  • هادی شهراد بجستانی، امیررضا معتبر صفحه 77
    اجرای اقدامات پیش گیرانه از بروز بیماری دیابت و عوارض ناتوان کننده آن می تواند در کاهش بار هزینه های اقتصادی تحمیل شده به سیستم های بهداشتی بسیار کمک کننده باشد. براساس مطالعات اپیدمیولوژیک در ایران، جمعیت دیابتی ایران بالاتر از یک و نیم میلیون نفر تخمین زده می شود و حدود 5/22-5/14% از افراد بالای 30 سال تست عدم تحمل گلوکز مختل دارند. سندرم پای دیابتی یکی از عوارض اصلی و دیررس این بیماری و علت اصلی ناتوانی و بستری شدن بیماران مبتلا به دیابت شیرین(ملیتوس) محسوب می گردد و حدود 58-50% از موارد قطع عضو اندام تحتانی (آمپوتاسیون) غیرتروماتیک را به خود اختصاص می دهد. هدف از این پژوهش بررسی فراوانی عواملی که نقش مستعد کننده ای در ایجاد زخم پای دیابتی دارند و بررسی فراوانی پیامدهای متفاوتی که در این بیماران ممکن است رخ دهد بوده است. این بررسی گذشته نگر روی پرونده 130 بیمار مبتلا به سندرم پای دیابتی که در یکی از بیمارستان های دانشگاهی و مرکزی شهر تهران در یک دوره 5 ساله بستری شده بودند، انجام شد. براساس نتایج به دست آمده 3/72% از بیماران مرد و 6/74% از بیماران مبتلا به NIDDM بودند. میانگین سن ابتلا به این عارضه حدود 62 سال بود و 5/11% از مبتلایان سابقه پوشیدن کفش تنگ قبل از بستری و 40% از بیماران سابقه بستری قبلی به علت زخم پا را داشتند. متوسط زمان ابتلا به اولین زخم پای دیابتی که منجر به بستری شده بود حدود 7/13 سال و متوسط مدت اقامت در بیمارستان 19 روز بوده است، هم چنین قطع اندام تحتانی (آمپوتاسیون) در 5/41% از بیماران صورت گرفته بود. ذکر این نکته لازم است که بین مدت بستری شدن و قطع عضو(03/0 = Pvalu) و هم چنین بین سابقه استفاده از سیگار و قطع عضو ارتباط معنی داری وجود داشت(01/0 = Pvalu). به طور کلی پای دیابتی یک مشکل شایع در میان مردان دیابتی در ایران است. سن بالا، جنس مذکر، کنترل ضعیف قند خون، سیگار، سابقه قبلی قطع عضو(آمپوتاسیون) یا زخم پا و طول مدت ابتلا به بیماری دیابت شیرین(ملیتوس) می توانند از جمله علل مستعدکننده باشند و اغلب بیماران جهت حفظ حیات نیازمند آمپوتاسیون یا دبریدمان وسیع و تهاجمی هستند. با توجه به شیوع بالای دیابت در ایران، چنین پژوهش هایی با هدف ایجاد یک زمینه مناسب آموزشی جهت خانواده ها و کارکنان سیستم های بهداشتی و جهت درمان و کاهش یکی از عوارض مهم این بیماری دارای اهمیت می باشد.
    کلیدواژگان: دیابت شیرین(ملیتوس)، سندرم پای دیابتی، زخم پای دیابتی، قطع عضو(آمپوتاسیون)
  • علی صادق پور طبایی، غلامرضا عمرانی، مازیار غلامپور دهکی، غلامعلی ملاصادقی صفحه 85
    آنژیوسارکوم شایع ترین تومور بدخیم قلب است که علائم آن غیر اختصاصی بوده و سیر پیش رونده و بسیار کشنده ای دارد. بیماری که در این مقاله معرفی می شود، مرد 51 ساله ای است که به علت تنگی نفس و درد سینه و افیوژن مکرر پریکارد به بیمارستان شهید رجایی مراجعه کرده بود. وی هم چنین سابقه خواب آلودگی، تعریق شبانه و تنگی نفس در زمان فعالیت را از چند ماه قبل ذکر می کرد. در اکوکاردیوگرافی انجام شده، افیوژن پریکارد و پرتامپوناد تشخیص داده شد در نتیجه بیمار به اتاق عمل منتقل گردید و بررسی هیستوپاتولوژی نمونه، آنژیوسارکوم را نشان داد.
    کلیدواژگان: تومورهای قلبی، تامپوناد قلبی، افیوژن پریکارد، آنژیوسارکوم
  • عباسعلی طاهریان، عباسعلی وفایی، علی رشیدی پور، حسین میلادی گرجی، مرتضی جراحی صفحه 91
    مطالعات اندکی نشان داده اند که استرس و گلوکوکورتیکوییدها در کنترل درد دخالت دارند. هدف این پژوهش بررسی اثر استرس حاد و دگزامتازون(به عنوان یک آگونیست گیرنده گلوکوکورتیکوییدها) بر درد حاد و مزمن(در مدل آزمون فرمالین) در موش سوری بوده است. در این مطالعه، موش های نر سوری نژاد آلبینو(60 سر در 6 گروه 10 تایی) با وزن 25 تا 30 گرم مورد استفاده قرار گرفتند. دگزامتازون به میزان 5/0، 1 و 2 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن یا هم حجم آن حامل به صورت زیر جلدی، 30 دقیقه قبل از آزمون فرمالین به تمام موش ها تزریق شد. برای ایجاد استرس از شنا در آب سرد(18 تا 22 درجه سانتی گراد) به مدت 1 دقیقه استفاده گردید. حیوانات 3 دقیقه بعد از ایجاد استرس در گروه دریافت کننده استرس به تنهایی و 30 دقیقه بعد از تزریق دگزامتازون در گروهی که دگزامتازون و استرس دریافت کرده بودند، با آزمون فرمالین مورد بررسی قرار گرفتند. شاخص های ارزیابی درد در آزمون فرمالین شامل مدت زمان لیسیدن اندام و بالا نگه داشتن آن ها طی مراحل حاد(5 دقیقه اول) و مزمن(15 تا 40 دقیقه) بعد از تزریق فرمالین(25 میکرولیتر از محلول 5%) در کف پای حیوان بود. نتایج نشان داد که در گروه های دریافت کننده استرس آب سرد و دگزامتازون(5/0 و 1 میلی گرم)، زمان پاسخ دهی حیوانات به محرک های دردزا نسبت به درد حاد و مزمن در مدل فوق(آزمون فرمالین) به طور معنی داری کاهش یافته بود(01/0P<). هم چنین اثرات استرس به تنهایی نسبت به دگزامتازون بیش تر بود(01/0P<). یافته های فوق نشان می دهد که استرس و فعال شدن گیرنده های گلوکوکورتیکوییدی سبب کاهش درد حاد و مزمن(افزایش بی دردی) به دنبال تزریق فرمالین می شوند. پی بردن به مکانیسم های کاهش درد توسط استرس و گلوکوکورتیکوییدها نیاز به مطالعات بیش تری در این زمینه دارد.
    کلیدواژگان: درد حاد و مزمن، دگزامتازون، آزمون فرمالین، استرس، موش سوری
  • علیرضا ظهور، زکیه پیری صفحه 97
    ضربه مغزی یکی از شایع ترین علل منجر به فوت در حوادث می باشد. سالانه بیش از 15000 مورد مرگ مغزی در اثر سوانح و تصادفات در کشور ما رخ می دهد که کم تر از 10% آن ها جزء اهداکنندگان عضو می باشند. تعداد پیوند اعضا در کشور ما به دلیل کمبود اعضای اهدایی قابل پیوند، بسیار پایین تر از اروپا و آمریکا بوده و هر سال هزاران نفر جان خود را از دست می دهند. با توجه به نقش مهم پزشکان و پرستاران بخش های ویژه در فرایند اهدای عضو، بررسی نگرش آن ها نسبت به اهدای عضو در موارد مرگ مغزی ضروری به نظر می رسد. این مطالعه مقطعی(cross-sectional) در بهار سال 1382 به منظور تعیین نگرش پزشکان و پرستاران بخش مراقبت های ویژه بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی ایران نسبت به اهدای عضو در مرگ مغزی صورت گرفت. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه خود ساخته و روش نمونه گیری به شکل سرشماری استفاده گردید و به طور کلی 84 نفر(28 پزشک و 54 پرستار) مورد بررسی قرار گرفتند. برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و آزمون های مجذور کای و تی استفاده شد. در این بررسی حدود 95% پزشکان و پرستاران با پیوند اعضا از افراد مبتلا به مرگ مغزی موافق بودند اما تنها حدود 79% راضی به تکمیل و امضای کارت اهدای عضو گردیدند. نجات گیرنده عضو، توجه به بعد انسانی، بعد معنوی، تداوم حیات در دیگران و ایجاد نشاط در گیرندگان عضو به ترتیب مهم ترین دلایل موافقت افراد تکمیل کننده کارت اهدای عضو بود. در مقابل، مغایر بودن با مسایل شرعی، علاقه به اعضای بدن، مخالفت خانواده و ناامید کردن اطرافیان به ترتیب مهم ترین دلایل بیان شده از سوی مخالفان بوده است. با توجه به نقش مهم پزشکان و پرستاران بخش های ویژه در فرایند اهدای عضو برنامه ریزی آموزشی در جهت افزایش آگاهی و تقویت انگیزه و اعتماد به نفس در آن ها برای ایجاد ارتباط بهتر با نزدیکان بیماران مبتلا به مرگ مغزی توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: اهدای عضو، مرگ مغزی، نگرش پزشکان و پرستاران، بخش مراقبت ویژه
  • مژگان عسگری، عباسعلی امیدی، محمدهادی صادقیان، حمیدرضا هاشمیان صفحه 107
    این مطالعه مقطعی(cross sectional) به منظور بررسی ارزش تشخیصی روش AgNOR(Argyrophilic Nucleolar Organizer) در تمایز سلول های اوروتلیال غیرنئوپلاستیک از سلول های بدخیم در سیتولوژی ادرار به عنوان نشانه فعالیت تکثیری سلولی، انجام شد. در این مطالعه نقاط AgNOR که به روش نقره کلوییدی رنگ شده بود در سلول های اوروتلیال دفع شده در ادرار از نظر کمی ارزیابی شد. هفتاد و پنج بیمار شامل 43 مورد از افراد فاقد بدخیمی اوروتلیال و 32 مورد مبتلا به کارسینوم سلول ترانزیشنال(TCC) با درجات بدخیمی(G) متفاوت شامل 6 مورد مبتلا به TCC با درجه بدخیمی I(1G)، 16 مورد با درجه بدخیمی II(2G)، 6 مورد با درجه بدخیمی III(3G) و 4 مورد با درجه بدخیمی IV(4G) که تمام آن ها با روش استاندارد طلایی بیوپسی مثانه تایید شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین شمارش نقاط AgNOR در هسته سلول های اوروتلیال در گروه های مختلف عبارت بود از: غیرنئوپلاستیک با میانگین 19/3، TCC(1G) با میانگین 86/3، TCC(2G) با میانگین 20/4 و TCC(3G) با میانگین 44/7 و TCC(4G) با میانگین 34/8. با توجه به نتایج به دست آمده میانگین شمارش نقاط AgNOR در هسته سلول های اوروتلیال افزایش مرحله به مرحله ای را از موارد غیرنئوپلاستیک تا TCC با درجات بدخیمی بالا نشان داد. مقایسه گروه ها با آزمون Oneway ANOVA و Post Hoc به روش Scheffe صورت گرفت که میانگین اختلاف ها از نظر آماری معنی دار بود(0001/0P<). بیش ترین اختلاف بین موارد فاقد بدخیمی با بیماران دارای TCC با درجه بدخیمی 3 و 4 و نیز بین موارد TCC با درجه بدخیمی I(1G) با 3G و 4G و بین TCC با درجه بدخیمی II(2G) با این 2 گروه مشاهده شد. از سوی دیگر کم ترین اختلاف بین موارد بدون نئوپلاسم و بیماران مبتلا به TCC با 1G و نیز بین بیماران مبتلا به TCC با درجه بدخیمی 3 و 4 وجود داشت. میانگین حداکثر تعداد نقاط AgNOR نیز نتایج مشابهی را در هر گروه نشان داد. هدف از این بررسی ارزیابی AgNOR به عنوان روشی با ویژگی زیاد و حساسیت کم تر، ارزان و ساده برای افتراق ضایعات خوش خیم از بدخیم در سیتولوژی ادرار بوده است.
    کلیدواژگان: سیتولوژی ادرار، کارسینوم سلول ترانزیشنال، AgNOR
  • ناهید عقدایی، رسول فراست کیش، عوض حیدرپور، غلامعلی ملاصادقی صفحه 115
    عوامل متعددی در رابطه با نیاز به اینوتروپ در بیماران تحت عمل جراحی قلب باز و عمل پیوند عروق کرونر هنگام جداسازی آن ها از سیستم گردش خون برون پیکری موثر هستند که عبارتند از: بیماری زمینه ای قلبی و شدت آن، وجود بیماری های همراه، میزان موفقیت عمل جراحی از نظر تکنیکی و نوع داروی بیهوشی. در این مطالعه با حذف عوامل دیگر، تنها تاثیر داروهای بیهوشی بر نیاز به اینوتروپ جهت جداشدن از گردش خون برون پیکری بررسی شده است. این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی آینده نگر روی 60 بیماری که تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر در مرکز قلب شهید رجایی قرار گرفته بودند انجام شد. معیارهای انتخاب بیماران شامل سن 60-40 سال، کسر جهشی بالای 40%، نداشتن بیماری زمینه ای(به جز بیماری عروق کرونر) و بیماری همراه بوده است. تمام بیماران از نظر ASA در کلاس 1 و 2 بودند. نوع و مقدار پیش دارو، داروی مخدر و شل کننده مورد استفاده در 2 گروه یکسان و تنها، هوشبر وریدی متفاوت بود که در یک گروه(30 نفر) از پروپوفل و در گروه دوم(30 نفر) از میدازولام استفاده شد. حفظ بیهوشی در هر دو گروه توسط انفوزیون داروها با مقدار مشخص و براساس استاندارد کتاب مرجع بیهوشی صورت گرفت. مانیتورینگ وضعیت همودینامیک بیماران در تمام طول عمل جراحی انجام می شد و شاخص های تعداد ضربان قلب و فشار خون ثبت می گردید. عوامل مداخله گر در پایداری همودینامیک و در نتیجه نیاز به اینوتروپ در بیماران هنگام جدا شدن از گردش خون برون پیکری در 2 گروه حذف شد و مدت زمان بیهوشی و عمل جراحی، گردش خون برون پیکری، شدت هیپوترمی، مدت زمان کلامپ آئورت و فشار متوسط شریانی حین پمپ در تمام بیماران مشابه بود. پس از جمع آوری داده ها و طبقه بندی و تجزیه و تحلیل آماری آن ها مشاهده شد که نیاز به اینوتروپ برای جداکردن بیماران از گردش خون برون پیکری برخلاف انتظار، در گروه پروپوفل(7/16%) کم تر از گروه میدازولام(30%) بوده است اما اختلاف معنی داری از نظر آماری بین 2 گروه وجود نداشت(05/0P>).
    کلیدواژگان: پروپوفل، میدازولام، جراحی قلب باز، اینوتروپ
  • لیلا فرجی، مهدی اکبری، عبدا& موسوی، امید خجسته صفحه 123
    هدف از این مطالعه ارزیابی وضعیت شنوایی در شیرخواران و کودکان مبتلا به بیماری مننژیت طی روند بیماری، به کمک آزمون ABR بوده است. در این مطالعه وضعیت شنوایی 40 شیرخوار و کودک مبتلا به مننژیت در محدوده سنی 1 روزه تا 12 ساله با استفاده از آزمون ABR، در 2 مرحله(72-24 ساعت پس از تشخیص بیماری و 24 ساعت قبل از مرخص شدن از بیمارستان) مورد ارزیابی قرار گرفت. در اولین مرحله آزمایش(24 ساعت بعد از تشخیص بیماری)، آزمون ABR در 40 بیمار انجام شد که در 35 نفر(5/87%)، شنوایی هنجار و در 5 بیمار(5/12%) کاهش شنوایی حسی عصبی SNHL(Sensorineural Hearing Loss) شدید تا عمیق را نشان داد. از این تعداد در 4 مورد SNHL شدید تا عمیق دو طرفه و در 1 بیمار SNHL شدید تا عمیق یک طرفه وجود داشت(4 دختر و 1 پسر). تمام این بیماران از نظر سنی در محدوده 15-5 ماه بودند. در طول دومین مرحله از انجام آزمون ABR، نتایج فوق به طور مجدد ملاحظه شد. به طور کلی می توان چنین نتیجه گیری کرد که آسیب شنوایی به دنبال ابتلا به بیماری مننژیت در کودکان(اگر رخ داده باشد)، در مرحله حاد این بیماری ایجاد می شود. در این مطالعه 5/12% از جمعیت مورد بررسی دچار مشکل شده بودند که با استفاده از نتایج آزمون ABR، می توان آن را ردیابی نمود.
    کلیدواژگان: پاسخ های برانگیخته شنوایی ساقه مغزی، بیماری مننژیت، ارزیابی شنوایی
  • مریم کاشانیان، اکرم پروین کرمی صفحه 133
    هدف از این مطالعه مقایسه میزان موفقیت تزریق محلول نرمال سالین به فضای خارج آمنیوتیک و کشش روی گردن رحم با سوند فولی برای ختم حاملگی های 3 ماهه دوم بوده است. مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی روی 200 زن با سن حاملگی 28-14 هفته که جهت ختم حاملگی بستری شده بودند، انجام شد. صد بیمار در گروه تزریق اکستراآمنیوتیک نرمال سالین و 100 بیمار در گروه کشش روی گردن رحم به صورت تصادفی و یک در میان قرار گرفتند. بیماران از نظر سن، پاریتی، سابقه زایمان واژینال و زنده یا مرده بودن جنین تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشتند. براساس نتایج به دست آمده، 2 گروه از نظر میزان موفقیت، تفاوت معنی داری نداشتند اما زمان لازم برای ختم حاملگی در روش اکستراآمنیوتیک با نرمال سالین به طور معنی داری کوتاه تر از روش کشش با سوند فولی بود(02/0=P). عارضه جدی و خاصی نیز در هیچ یک از 2 گروه مشاهده نشد. به عنوان نتیجه گیری کلی می توان گفت هر دو روش برای ختم حاملگی در 3 ماهه دوم ارزان و بی خطر بوده، به خوبی توسط بیماران تحمل می شوند و هزینه و عوارض جانبی روش های دیگر را ندارند. روش اکسترااولار با نرمال سالین به دلیل سرعت اثر بیش تر، ارجح است و به طور جدی باید در مواردی که دست رسی به سایر روش ها امکان پذیر نیست به عنوان انتخاب اول در نظر گرفته شود.
    کلیدواژگان: ختم حاملگی در 3 ماهه دوم، تزریق اکستراآمنیوتیک نرمال سالین، کشش روی گردن رحم
  • میترا مهرآزما، شکرا& یوسفی صفحه 143
    هیپرانسولینی مسئول حدود 55% تمام موارد هیپوگلیسمی در کودکان زیر 1 سال است. در این مطالعه پانکراس 8 کودک که با هیپوگلیسمی دوران نوزادی ناشی از افزایش انسولین(HHI) در 10 سال گذشته، در بیمارستان حضرت علی اصغر(ع) تحت پانکراتکتومی قرار گرفته بودند، با استفاده از روش های هیستوشیمیایی و اندازه گیری های مورفومتریک بررسی شد. سن کودکان بین 3 تا 13 ماه بود و در تمام آن ها بیماری همراه با تشنج، تست گلوکاگون مثبت و نسبت سطح سرمی انسولین به گلوکاگون بالا بوده است هیچ یک از بیماران به درمان طبی(دیازوکساید، سوماتواستاتین یا هیدروکورتیزون) پاسخ نداده بودند. بر ش های تهیه شده از پانکراس بیماران و موارد شاهد با توجه به گسترش جزایر و بررسی های کمی اندازه جزایر و سطح کلی اشغال شده توسط بافت اندوکرین مورد بازبینی قرار گرفت. چهار بیمار هیپرپلازی منتشر سلول جزیره ای و سایر بیماران به ترتیب هیپرپلازی کانونی، دیسپلازی سلول جزیره ای، آدنوم سلول جزیره ای و پانکراس طبیعی داشتند. رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی می تواند تغییرات اندک در ساختمان جزایر یا افزایش سلول های بتا را به خوبی نشان دهد. برش های انجمادی در طی جراحی نیز می توانند به تمایز آسیب شناسی این بیماری کمک کند.
    کلیدواژگان: هیپرانسولینمی، هیپوگلیسمی، پانکراس، سلول جزیره ای، هیپرپلازی
  • منیر نوبهار، عباسعلی وفایی، فرناز دواچی صفحه 151
    براساس شواهد موجود، کم خونی فقرآهن از مشکلات اساسی بیماران همودیالیزی بوده و با وجود فقر آهن، اریتروپویتین اثر مطلوبی بر سطح هماتوکریت و حفظ درصد اشباع ترانسفرین ندارد در حالی که مصرف آهن تزریقی همراه با آن پاسخ به درمان را بهبود می بخشد. هدف از این مطالعه تعیین اثر تجویز آهن (خوراکی و تزریقی) به تنهایی یا همراه با اریتروپویتین بر میزان هماتوکریت و درصد اشباع ترانسفرین در بیماران همودیالیزی شهر سمنان بوده است. این مطالعه به صورت موردی شاهدی در دوره های زمانی 3 ماهه و در مدت زمان 1 سال انجام شد. در این مطالعه بیماران بر اساس روش مصرف دارو در 6 گروه 10 تایی قرار گرفتند. ابتدا اطلاعات دموگرافیک بیماران (سن، جنس، وضعیت تاهل و طول مدت درمان) جمع آوری و ثبت گردید سپس طی ارزیابی های مکرر، دستورات دارویی و روش استفاده از دارو بررسی شد و میزان هماتوکریت ماهانه و درصد اشباع ترانسفرین به صورت 3 ماهه کنترل گردید. بررسی داده ها نشان داد، بیمارانی که از 3 ترکیب آهن خوراکی، تزریقی و اریتروپویتین یا از 2 ترکیب آهن تزریقی و اریتروپویتین استفاده کرده بودند، هماتوکریت و درصد اشباع ترانسفرین در آن ها به طور معنی داری افزایش یافته بود(05/0P<). هم چنین در بیمارانی که فقط از آهن تزریقی یا از آهن خوراکی و تزریقی استفاده کرده بودند، تنها درصد اشباع ترانسفرین به طور معنی داری افزایش یافته بود(05/0P<). بیمارانی که آهن خوراکی به تنهایی یا همراه با اریتروپویتین مصرف کرده بودند میزان هماتوکریت و درصد اشباع ترانسفرین در آن ها تغییر معنی داری را نشان نداد(05/0P>). یافته های فوق نشان می دهد که مصرف هر سه ترکیب آهن خوراکی، تزریقی و اریتروپویتین به طور منظم اثرات مطلوبی بر میزان هماتوکریت و درصد اشباع ترانسفرین دارد. در درمان با آهن خوراکی، درصد اشباع ترانسفرین کاهش می یابد و استفاده از مقدار بالای اریتروپویتین در نگه داری هماتوکریت شکست می خورد
    کلیدواژگان: آهن، اریتروپویتین، همودیالیز، هماتوکریت، درصد اشباع ترانسفرین
  • مهشید هورمزدی، علی زارع میرزایی صفحه 159
    در این گزارش خانم 42 ساله ای معرفی می گردد که به علت وجود یک توده بزرگ در لوب راست تیروئید که از 6 ماه قبل رشد آن آغاز شده بود، تحت عمل ساب توتال تیروئیدکتومی قرار گرفته بود. در نمای ماکروسکوپی، توموری سفید رنگ با نمای رشد پاپیلری و حدود غیرمشخص، مشاهده شد که در معاینه ریز بینی به طور غالب از پاپی های فرش شده با سلول های بلند استوانه ای و حاوی هسته هایی با نمای منطبق کاذب، تشکیل شده بود. ظاهر هسته ها به طور واضح با نمای معمولی کارسینوم پاپیلری(شیشه مات) تفاوت داشت، در مقابل دارای اشکالی شبیه به هسته های کارسینوم فولیکولر بود. در نهایت، برای بیمار تشخیص تومور نادر کارسینوم سلول استوانه ای تیروئید مطرح گردید.
    کلیدواژگان: تیروئید، کارسینوم پاپیلری، کارسینوم سلول استوانه ای
  • ابراهیم هوشیار، زهیر محمد حسن، علیرضا سالک مقدم، زهرا شاکر، معصومه ابتکار صفحه 165
    بروز عفونت های مکرر، به خصوص در نواحی پوست، چشم و ریه در مجروحان شیمیایی جنگ، این فرضیه که شاید سیستم فاگوسیتوز دچار اختلال شده باشد را مطرح می نماید و از آن جا که نقص سیستم فاگوسیتوز در سوختگی ها به اثبات رسیده و در این مجروحان نیز سوختگی های سطحی وجود دارد، این فرضیه قوت می یابد. این مطالعه بر اساس مطلب ذکر شده شکل گرفت و هدف از آن بررسی تعداد و عمل کرد نوتروفیل ها در مصدومان شیمیایی بوده است. در این پژوهش طی آن 3 گروه 25 نفری از بیماران در 3 درجه خفیف، متوسط و شدید همراه با یک گروه شاهد با 10 عضو مورد بررسی قرار گرفتند. آزمایش های انجام شده شامل 3 بخش بررسی مورفولوژی، CBC(Complete Blood Count) و فلوسایتومتری بود. در این مطالعه از تمام بیماران(85 نفر)، 5 میلی لیتر خون محیطی گرفته شد و پس از انتقال به مرکز درمانی، با تهیه فروتی، مورفولوژی سلول های خون محیطی با عدسی X100 و روغن ایمرسیون مورد بررسی قرار گرفت. اندازه گیری شاخص های مربوط به WBC(White Blood Cell)، RBC(Red Blood Cell)، پلاکت و میزان هموگلوبین با استفاده از شمارش گر خون شناسی 1000-Sysmex K انجام شد. طی آزمایش های فلوسایتومتری، شاخص های 45CD، 15CD و 16CD بر سطح سلول های نوتروفیل با فنوتیپ 16CD/15CD/45CD مورد بررسی قرار گرفتند. عمل کرد این سلول ها با استفاده از تست NBT(Nitro Blue tetrazolium) که شامل احیای رنگ نیتروبلوتترازولیوم شفاف و محلول در آب به فورمازان آبی نامحلول و رسوب آن در داخل نوتروفیل ها است، مورد بررسی قرار گرفت. تحقیق انجام شده از نوع توصیفی کاربردی بود و در مجموع نتایج آماری حاصل از آزمون آماری آنالیز واریانس یک طرفه ANOVA و در تایید آن شفه هیچ اختلاف معنی داری را در بررسی میانگین درصد و تعداد مطلق جمعیت سلولی +16CD/+15CD/+45CD و نیز میانگین درصد آزمایش های NBT در گروه های بیمار و طبیعی نشان نداد.
    کلیدواژگان: گاز خردل، مصدومان شیمیایی، نوتروفیل
|
  • M. Oskooei Far*, M. Kadivar Page 5
    Considering the progressive frequency of malignancies and the importance of rapid and non-invasive diagnosis of neoplasms, this study was conducted to compare the exfoliative cytology and histopathology in neoplasms diagnosis. In this process-evaluation study, all of the 92 samples that were sent to pathology laboratory were selected sequentially. Diagnosis was determined using two methods of exfoliative cytology and histopathology. Sensitivity, specificity, positive and negative predictive values and accuracy were calculated. 9 samples showed false negative, 0 showed false positive, 0 true negative and 83 samples showed true positive. Therefore sensitivity, specificity, positive and negative predictive values and accuracy of exfoliative cytology method were 90%, 0%, 100%, 0% and 90%, respectively. Considering the results of this study and comparing them with that of other studies, it seems that exfoliative cytology method has high sensitivity proportional to its specificity, and it can be a suitable method when we encounter with undesired artifactual or degenerative changes in biopsy specimen.
    Keywords: Cancer, Exfoliative cytology diagnosis, Accuracy
  • M.A. Bahar, A.H. Faghihi Kashani, P. Haghighat, A. Kabir*, M. Poor Eslami Page 13
    Cardiovascular diseases are one of the most causes of morbidity and mortality in industrial and developing countries such as Iran. Different studies have been done to find out whether or not Helicobacter Pylori(HP) is a risk factor for cardiovascular diseases, but different results have been obtained. HP infection is common in our country too. In this analytic cross-sectional study, which was conducted on 261 patients, 131 hospitalized patients were selected from CCU ward as cases and 130 hospitalized patients from surgery and orthopedic wards of Iran University of Medical Sciences hospitals as controls. HP infection was determined according to IgG titer using ELIZA method. T-test, chi-square and general linear model were used for the analysis of the data. Sex and job were the same in both groups. Cases had higher age and weight(P<0.001) and lower knowledge(P=0.002) than controls. Smoking and hypertension was more in cases too(P<0.001). Patients with HP infection were 56.3% in cases and 43.8% in controls. These differences were not significant even after controlling age, weight and coronary heart diseases(CHD). Risk factors of CHD had significant correlation with HP infection(P=0.022, r=0.171). In conclusion, previous infection with HP is not a major risk factor for CHD.
    Keywords: Helicobacter Pylori, Coronary Heart Disease(CHD)
  • A. Hassani Mehraban*, F. Hosseini Page 23
    This study was aimed to assess grip strength of elderly people in nursing homes in Tehran. These elderly people were 60 years old or above, with no orthopedic and neurologic problem in upper extrimity and they were able to perform basic activities of daily living. 109 elderly people(56 women, 53 men) were selected with stratified sampling design from four areas(North, South, East, West) of Tehran and evaluated by using standard method of hand grip strength assessment which was accepted by American Society of Hand Therapist. Average grip strength in right hand was 16.55 Kg/cm2 and in left hand 15.21 kg/cm2. Also right and left grip strength of men were greater than women(P<0.0001) and this difference was between 49.95-51.27%. In all the elderly, there was a significiant difference between right and left hands(P<0.0001) and grip strength of right hand was greater than left(difference = 8.1%). In conclusion, with age increase, grip strength decreased in both hands and with increase in length and circumference of hands, grip strength increased.
    Keywords: Hand strength, Grip, The Elderly
  • A. Derakhshan*, Gh Hosseini Al Hashemi, M.H. Fallahzadeh, Gh.R. Bardestani Page 31
    Minimal change nephrotic syndrome(MCNS) is the most common form of Idiopathic Nephrotic Syndrome(INS) in childhood. Although most of the children with INS respond to steroid, a majority of them have subsequent relapses. In this study the effect of age at onset on the outcome of steroid-responsive nephrotic syndrome(NS) was evaluated. Medical records of all children with INS(1-10 years old) and initial response to steroid were reviewed. They had been followed for at least 7 years, and age of onset, sex, number of relapses, pathology report and other immunosupressive therapy were considered. They were studied in 3 age groups: 1-3 years, 4-6 years and 7-10 years at the onset of NS. Sixty-one children(46 boys and 15 girls) were included in this study. There were 23, 24 and 14 children in the above-mentioned age groups respectively. Kidney biopsy had been done for 46 children 76.5% of whom had MCNS. Cyclophosphamide, chlorambucil and cyclospurin had been used for 18.4 and 1 of them respectively. Children with onset of NS at 1-3, 4-6 and 7-10 years of age had(mean±SD) 7±5.92, 4.54±3.74 and 1.57±1.81 of relapses respectively. The duration of disease was also 5.52±4.15, 5.37±3.57 and 1.92±1.54 years respectively. Regarding the number of relapses and duration of disease, the differences between the 7-10 years age group and the other 2 groups were statistically significant(P<0.05). It can be concluded that age at onset is a reliable predictor of the course and prognosis of childhood steroid-responsive NS.
    Keywords: Nephrotic syndrome, Children, Age at onset
  • F. Rashid Farrokhi*, A.R. Asadi, V. Moazed Page 39
    Zinc deficiency is a common finding in hemodialysis patients. This element is an essential constituent of some intracellular enzymatic systems, so zinc deficiency is associated with several disorders. Some neurologic distrubances as peripheral neuropathy associated with zinc deficiency have been described in human. At present there is no sufficient data to recommend the measurement of zinc level or routine use of its supplements in all hemodialysis patients. This study was done to evaluate the relationship between zinc deficiency and peripheral neuropathy. If this relationship can be confirmed, the improvement of plasma zinc by zinc supplementation may provide an effective therapy for uremic neuropathy. In this cross-sectional study, the electrophysiologic evaluation of sensory and motor nerves, were done in 67 nondiabetic chronic hemodialysis patients in Kerman, Rafsanjan, Sirjan and Jiroft. All cooperative patients with stable catabolic states were included in this study. At first, zinc level of these 67 patients was compared with its level in 72 healthy control persons. Then, for each nerve in lower limbs, the relationship between serum zinc and nerve conduction velocity(NCV) and distal latency(DL) was evaluated. The intervention effect of dialysis adequacy(KT/V), protein catabolic rate(PCR), serum PTH, dialysis interval and dialysis treatment duration was eliminated in this analysis. Serum zinc concentration was significantly low in 67 hemodialysis patients compared to 72 healthy controls(94.13±30.05 versus 104.53±42.8) (P<0.05). Fifty-seven percent of cases had electrophysiologic findings of peripheral neuropathy and 33% of them had clinical findings of it. Superficial peroneal nerve was the most common involved nerve in these patients. In 38 cases sup peroneal NCV was lower than normal. Zinc level of these patients was significantly lower than other 29 cases(88.9±25.1 versus 105.99±34.9) (P<0.03). On the other hand the relationship between serum zinc and NCV was significant for sural(P<0.01) and sup peroneal(P<0.05). The relationship between serum zinc and DL was also significant for sup peroneal(P<0.01). In conclusion, zinc deficiency and peripheral neuropathy are two common findings in hemodialysis patients. This study can confirm the relation between zinc deficiency and peripheral neuropathy in sensory nerves. Absence of this relation for motor nerves may be due to less severe involvement of them during uremic neuropathy.
    Keywords: Peripheral neuropathy, Nerve conduction velocity
  • S.K. Soltani Arabshahi*, A. Ajami, C. Siabani Page 49
    Studies show that residents play an important role in teaching medical students and as there is a large number of contact hours among them, they are assumed as the leaders of educational team. So developing teaching skills, being familiar with innovative teaching methods, knowing how to increase the educational efficacy, providing teaching objectives and educational spiral are the necessities of residency programs. The purpose of the present study was to determine the effect of teaching skills workshop on the teaching role of residents at Iran and Kermanshah Universities of Medical Sciences to promote residents’ teaching skills. In this quasi-experimental study a self-administered Likert type scale questionnaire was given to target population in pediatrics and internal medicine wards. After the pilot study, the questionnaire was distributed among interns of these two clinical wards in both universities. Then, the randomized selected residents of these two clinical settings participated in an 8-hour workshop, and then 2-3 months after the workshop, the interns again completed the questionnaire and the data were gathered. In the first stage, 164/67 interns of Iran/Kermanshah University of Medical Sciences completed the questionnaire. Then 37/16 of second and third year residents of Pediatrics and Internal medicine of Iran/Kermanshah University of Medical Sciences attended the workshop. In the second stage, 56/44 interns of Iran/Kermanshah University of Medical Sciences completed the questionnaire. There was a significant difference between the mean group ratings for all of the teaching skills characteristics in both universities(P=0.001). The overall teaching skills in Iran University of Medical Sciences significantly increased and 5 categories of teaching skills in Kermanshah University of Medical Sciences except “Giving Feedback” and “Professional Characteristics” also increased after the workshop. Overall teaching effectiveness of residents increased after the workshop. Increasing scores of interns about residents’ teaching skills after the workshop revealed that training programs and teaching skills courses for residents should be performed as formal instructional residency programs. Also, a need assessment should be done to develop such a course to improve residents’ teaching skills.
    Keywords: Teaching skills, Clinical teaching, Resident
  • F. Shidfar*, S.A. Keshavarz, A. Ameri, R. Miri, M. Jalali Page 59
    Epidemiological studies showed protective effect of vitamin C on improvement of serum lipoproteins and decrease of coronary heart disease(CHD), but its interaction with copper absorption and metabolism is also reported. The aim of the present study was to determine the effects of vitamin C on lipoproteins and its interaction with copper in hyperlipidemic patients. In a double blind placebo trial of parallel design study, 36 hyperlipidemic patients(total cholesterol(TC) and triglyceride(TG) greater than 200 mg/dl) were randomly assigned into two groups to receive daily 500mg vitamin C (study group) or placebo(control group) for 10 weeks. Fasting blood samples were collected at the beginning and at the end of the period. TG, TC, LDL-C, HDL-C were measured enzymatically, apo B and apo A-I immunoturbidometerically, MDA and vitamin C colorimetrically, serum copper via atomic absorption spectroscopy and plasma ceruloplasmin(CP) enzymatically. The obtained data which were analyzed by t-test, paired t-test, chi square and ANOVA, showed that in vitamin C group there was a significant decrease at the end of study in TC, apo B and MDA compared to initial value(P=0.004, P=0.005, P<0.01 respectively). There was a significant increase in blood vitamin C compared to initial value(P=0.001) and compared to control group(P=0.01). There was no significant change in TG, apoA-I, LDL-C and HDL-C, copper and CP during the study. It seemed that LDL particle size became greater due to apo B decrease but LDL-C did not change during the study. Therefore, it can be concluded that 500 mg vitamin C for 10 weeks in hyperlipidemic patients have desirable effects on TC, apo B and possibly LDL size and can decrease the risk of CHD without any interaction with body copper status.
    Keywords: Vitamin C, Lipoproteins, Copper, Hyperlipidemic
  • M. Shafiei*, M. Nobakht, M. Fattahi, L. Kohneh, Shahri, M. Mahmoudian Page 69
    Impaired endothelium-dependent relaxation of blood vessels is a common feature in diabetes but the exact underlying mechanisms have not yet been clarified. In the present study, endothelium-dependent vasorelaxation of aortic rings were evaluated in vitro in streptozocin-induced diabetic and age-matched control rats. Moreover, NO synthase activity of aortic endothelial cells was assessed in both diabetic and healthy rats using histochemical staining for NADPH diaphorase activity. The results showed a significant decrease of endothelium dependent relaxation in response to ACh in diabetic rings compared with control. A remarkable attenuation of eNOS activity was also observed in sections of diabetic rat aorta using NADPH diaphorase staining. Furthermore, many endothelial cell membranes were disrupted in diabetic cessations. It can be concluded that a decrease in NOS activity together with a disruption of endothelial cell membranes play a major role in endothelial dysfunction observed in diabetes.
    Keywords: Diabetes mellitus, Nitric oxide synthase, Rat aorta
  • H. Shahrad Bejestani, A.R. Motabar* Page 77
    Prophylactic efforts can be helpful for the incidence of diabetes mellitus and its disabling complications and may cause noticeable decline in imposed economical costs on health systems. Epidemiological studies have revealed that Iranian diabetic population is more than 1.5 million and it is estimated that 14.5% to 22.5% of people older than 30 have Impaired Glucose Tolerant test. Foot problems are one of the late complications and main cause of disability, morbidity and hospitalization in diabetic patients. Moreover, 50% to 58% of nontraumatic lower extremity amputation is allocated to diabetic foot problems. Meanwhile the main goals of this research have been focused on assessment of predisposing factors due to diabetic foot ulcer syndrome and frequency of different outcomes that might happen during hospital stay. For this reason, 130 patients who had been hospitalized in one of the central university hospitals in Tehran during 5-year period with diagnosis of diabetic foot syndrome were selected. This study showed that majority of patients were male(72.3%) and 74.6% were suffering from NIDDM. The mean age of getting affacted was 62 years old. History of wearing tight shoes before ulcer was present in 11.5%. Furthermore, 40% had history of prior foot ulcer which led to hospitalization. The average diabetic duration was 13.7 years and the average length of hospital stay was 19 days. Moreover, lower extremity amputation occured in 41.5% of patients. Meanwhile there was a correlation between hospital stay and amputation (Pvalue=0.03) and history of smoking and amputation(Pvalue=0.01). Diabetic foot is a common health problem in Iranian diabetic men. Old age, male sex, poor glycemic control, smoking, history of prior amputation or foot ulcer and diabetic duration can be among precipitating factors. Most of the patients needed aggressive debridment and amputation in order to save their lives. In regard to high prevalence of diabetes in Iran, preparation of an appropriate field for training the patients’ family and health system staff and treatment methods for reducing one of the significant complications of diabetes mellitus is very necessary.
    Keywords: Diabetes mellitus, Diabetic foot syndrome
  • A. Sadeghpour Tabaee, Gh Omrani, M. Gholampour Dehaki*, Gh Mollasadeghi Page 85
    Angiosarcoma is the most frequent primary malignant tumor of the heart. The symptoms of this tumor is nonspecific and has aggressive course and fatal evolution. The patient of the present study was a 51-year-old man who referred to the emergency service with dyspnea, chest pain and history of recurrent pleural effusion. He complained of night sweating, exertional dyspnea and drowsiness. In transthoracic echocardiography, pleural effusion and pretamponade was evident. Surgical exploration was performed and histopathology showed Angiosarcoma.
    Keywords: Cardiac Tumors, Cardiac Tamponade
  • A.A. Taherian*, A.A. Vafaei, A. Rashidi Pour, H. Miladi Gorji, M. Jarrahi Page 91
    A few studies have shown that stress and glucocorticoids probably interfere in pain control. The aim of this study was to investigate the role of dexamethasone(Dex) as a glucocorticoid receptor agonist on acute and chronic pain in formalin test in mice. In this study male albino mice(n=60) in 6 groups(25-30gr) were used. Dex (0.5, 1 and 2mg/kg) was injected 30 min before test and stress (St) was caused by 1-min swimming in cold water(18–22˚). Also, formalin test was performed 3 min after inducing St in St groups and 30 min after injection of Dex in Dex+St groups. Indices of signs were licking and foot elevation for assessment of acute pain(5 min) and chronic pain(15-40 min) after injection of formalin 5%(25µl) in right paw. Findings indicated that Dex had analgesia effect in duration of acute and chronic phases compared with control group and St was more effective than Dex effect. The present data provide further evidence for important role of glucocorticoids on relief of acute and chronic pain(P<0.01). Also, the effect of St was higher than Dex. The present data show that St and Dex receptors induce acute and chronic pain in formalin test. More investigation is needed to find antinociception effects of St and Dex.
    Keywords: Acute, chronic Pain, Dexamethasone
  • A.R. Zohoor*, Z. Piri Page 97
    Studies have indicated that brain dead is one of the most important factors of death in accidents. In our country more than 15000 brain dead occur in each year, about 10% of which are in donor group. The number of transplants is low compared to those in Europe and the United States. One of the most important causes of limitation in transplantation is a shortage of donor organs. Physicians and nurses of Intensive Care Units play an essential role in the process of organ donation in brain dead cases. The object of the present study was to determine attitudes towards organ donation in brain dead among physicians and nurses of Intensive Care Units in hospitals affiliated with Iran University of Medical Sciences in 2003. In this cross-sectional study a total number of 84 (28 physicians and 54 nurses) were surveyed without sampling. Data which was collected via using a self-made questionnaire was then analysed by SPSS software, Chi square and T-tests. While 95% of physicians and nurses agreed with organ donation in brain dead, only 79% were interested in signing the donation consent. Reasons for agreement were: to save the life of recipient, to get reward in the judgement day, to cause life continuation in others and to cause happiness in organ recipients, respectively. Physicians and nurses of Intensive Care Units have an important role in the process of organ donation, therefore educational programmes are recommended to increase their knowledge, motivation and self-confidence in order to have more effective communication with relatives of patients with brain dead.
    Keywords: Organ donation, Brain dead
  • M. Asgari, A.A. Omidi, M.H. Sadeghian, H.R. Hashemian* Page 107
    This cross-sectional study was carried out to evaluate the usefulness of AgNOR technique in differentiation between benign and malignant cells in urine cytology and to determine the expression of Argyrophilic Nucleolar Organizer Region(AgNOR) proteins as a marker of proliferative activity in benign and malignant urothelial cells. Quantification of AgNORs which was stained by the silver colloid method in urothelial cells was carried out on voided urine from 75 cases composed of 43 Non-Urothelial Neoplastic(NUN) cases and 32 Transitional Cell Carcinoma(TCC) with varied degree of tumoral grade (grade I: 6 cases, Grade II: 16 cases, Grade III: 6 cases, Grade IV: 4 cases) which had been proved by gold standard method of bladder biopsy. The Mean AgNOR Count(MAC) showed stepwise increase in NUN cases(mean=3.19) through Grade I of TCC(mean=3.86), Grade II of TCC(mean=4.20), Grade III of TCC(mean=7.44) and Grade IV of TCC(mean=8.34). Oneway ANOVA Test and Post Hoc(Scheffe method) were used to compare the results between the groups. The mean differences were significant between low grade TCC(Grade I, II) and high grade TCC(Grade III, IV), and also between NUN group and high grade TCC(Grade III, IV). On the other hand, there were no significant statistical differences between the NUN group and Grade I TCC and also between Grade III and Grade IV. The mean maximum number of AgNOR in each group showed the same results.
    Keywords: Urine cytology, Transitional Cell Carcinoma(TCC)
  • N. Aghdaii*, R. Farasatkish, E. Heidarpour, Gh.A. Mollasadeghi Page 115
    Inotropic requirement of patients under CABG(Coronary Artery Bypass Graft) for CPB(Cardiopulmonary Bypass) weaning depends on multiple factors including: type of heart disease and its severity, co-existing diseases, technical success in surgical operation and the type of anesthetic drugs. Among the above-mentioned factors the effects of anesthetic drugs on inotropic requirement of patients under CABG were studied.The present study was performed as a prospective randomized clinical-trial analysis on 60 patients under CABG in Shahid Rajaii Heart Hospital. Inclusion criteria were: patients aged between 40-60 years, ejection fraction>40% and exclusion criteria were: Patients with underlying and co-existing diseases(exept CAD), pump time more than 2 hours, hypothermia more than 30 degree and cross clamp of aorta more than 45 minutes. Type and dose of premedication drugs, intraoperative opioid and muscle relaxant in two groups were the same and based on the standard of the reference book. The patients were divided into two groups of 30. Induction of anesthesia in the first group was by propofol and in the second group by midazolam. Maintenance of anesthesia in two groups was by infusion of standard doses of anesthetic drugs. All of these patients were studied based on monitoring of hemodynamic changes (heart rate and blood pressure). Results showed that inotropic requirement of patients in group 1(propofol group) was 16.7%, while 30% of patients in group 2(midazolam group) needed inotropic drugs. There was not statistically significant difference between two groups(P>0.05).
    Keywords: Propofol 2) Midazolam, Coronary Artery Bypass Graft(CABG), Inotrop
  • L. Faraji*, M. Akbari, A. Mousavi, O. Khojasteh Page 123
    The object of the present study was to assess hearing in neonates and children suffering from meningitis using ABR test. There were 40 neonates and children (from birth to 12 years of age). Hearing of these cases was evaluated in two phases: 27-72 hours following the diagnosis and repeated 24-72 hours before discharge. During 24-72 hours following the diagnosis, ABR test revealed normal hearing in 35 patients(87.5%) and severe to profound sensorineural hearing loss(unilateral: 1, bilateral: 4) in 5 patients(12.5%)(girl=4 & boy=1, from 5-15 months). The same results were obtained in re-evaluation which was 24 hours before discharge. Therefore, it is concluded that hearing loss caused by meningitis (if present) is detectable in critical period. This problem which affected 12.5% of the patients in this study can be detected by using ABR test.
    Keywords: Auditory Brain stem Response test(ABR), Meningitis, Hearing assessment
  • M. Kashanian*, A. Parvin Karami Page 133
    The objective of the present study was to compare the success rate of extra-amniotic saline with traction on the cervix with folly catheter for termination of second trimester pregnancies. A randomized trial of extra-amniotic saline infusion versus traction on the cervix with folly catheter was performed on 200 patients with gestational age of 14-28 weeks who required induction of labor for either maternal or fetal indications. One hundred patients(extra-amniotic saline infusion) and 100 patients(traction on the cervix with folly catheter) who were similar in age, gestational age, parity, past vaginal delivery, and live or dead fetus were assigned randomly and alternately. The success rate was not statistically significant but the duration of induction was significantly shorter for extra-amniotic saline infusion(P=0.02). Maternal complicaions were minimal and not significantly different. In conclusion, extra-amniotic saline infusion is as effective as traction on the cervix but faster than it. Both methods are safe, and cheap which are tolerated by the patients very well. Extra-amniotic saline infusion should be seriously considered as a first priority in case other methods are not accessible.
    Keywords: Second trimester Pregnancy Termination, Extra amniotic Saline infusion, Traction on the cervix
  • M. Mehrazma*, Yoosefi Page 143
    Hyperinsulinism is responsible for about 55% of hypoglycemia in children less than 1 year old. In this study pancreas from 8 children with idiopathic hyperinsulinemic hypoglycemia of infancy(HHI) who underwent pancreatectomy in Ali-Asghar Hospital from 10 years ago were examined, using histochemical method and morphometric measurements. The children ranged from 3 to 13 months, and were presented with seizure. They all had positive glucagon test and high serum ins/glu ratio and were unresponsive to medical therapy(Diazoxide, Somatostatin or Hidrocortisone). Sections were studied with particular reference to islet cell distribution in patients and controls. Quantitative assessments were made of islet size and total surface area of pancreas occupied by endocrine tissue. Four patients had diffuse islet cell hyperplasia and others showed multifocal islet cell hyperplasia, islet cell dysplasia, adenoma and normal pancreas, respectively. Immunostaining can show any recapitulation of islet structure or increase of B cells. Furthermore, frozen section study during surgery can help to distinguish different pathologies of HHI.
    Keywords: Hyperinsulinemia, Hypoglycemia, Pancreas, Islet cells, Hyperplasia
  • M. Nobahar*, A.A. Vafaei, F. Davachi Page 151
    Iron deficiency anemia is one of the essential problems in hemodialysis patients and with presence of iron deficiency, EPO does not have any effect on hematocrit(HCT) level and transferrin saturation percentage(TSP). However, injection of IV iron together with EPO improves responses to anemia treatment. The aim of this study was to determine the effect of iron(oral or IV) prescription with or without EPO on HCT levels and TSP in hemodialysis patients in Semnan City. In this case-control study hemodialysis patients were assessed for three months during one year. At first, demographic data including age, sex, marriage situation and treatment time were collected and recorded. Then, drug prescription was investigated, HCT measurement was controlled monthly and TSP for three months. Investigation of data indicated that in patients who used three components(iron oral, IV and EPO) or used iron IV and EPO the levels of HCT and TSP increased significantly (P<0.05), whereas use of iron IV or iron IV and oral indicated a significant increase only in TSP(P<0.05). Also, the use of only oral iron did not have a significant effect (P>0.05). The obtained results showed that oral iron is unlikely to keep iron level in response to EPO. Therefore, patients with anemia and iron deficiency will always require intravenous iron therapy and it is better that they use three components all together.
    Keywords: Iron, Erythropoietin, Hemodialysis, Hematocrit, Transferrin saturation percentage
  • M. Hourmazdi*, A. Zare Mirzaee Page 159
    The present case report concerns a 42-year-old female who referred with an enlargement of right lobe of thyroid gland since 6 months ago. Subtotal thyroidectomy specimen grossly revealed white-colored and poorly-demarcated nodule with papillary growth pattern. Microscopic examination mostly exhibited papillae lined by tall columnar cells containing pseudostratified nuclei which resembled those of follicular carcinoma and was significantly different from conventional (ground glass) appearance of papillary carcinoma. Ultimately, histopathologic diagnosis was rare columnar cell carcinoma of the thyroid gland.
    Keywords: Thyroid, Papillary carcinoma, Columnar cell carcinoma
  • E. Hooshiar, Z. Mohammad Hassan, A.R. Salek Moghadam, Z. Shaker*, M. Ebtekar Page 165
    The incidence of recurrent infections in chemical injuries made us guess that phagocytic system of these patients has been disordered. On the other hand, deficiency of phagocytic function in scalds has been proved and superficial burns seen in these subjects also encouraged us to study the condition of their neutrophils. Neutrophils are one of the main members of natural immunity and have an important role in host’s defense especially against bacterial infections. In this study, 75 chemical weapon victims of the war between Iran and Iraq were divided into three groups of 25 depending on the severity of the complications(mild, moderate and severe). In addition, 10 subjects who were not exposed to sulfur mustard were considered as the control group. 5ml of peripheral blood was collected from 85 subjects and analysed for complete blood count, cell morphology and flow cytometry. Cell morphology was analysed by blood smear preparation and light microscopic examination under 100X objective. Blood parameters including WBC, RBC, platelet counts and hemoglobin concentration were calculated using Sysmex K-1000. Besides, blood cells were analysed for CD45, CD15 and CD16 cell markers and the neutrophils were regarded as CD45+/CD15+/CD16+. The reduction of NBT and converting of clear and soluble nitrotetrazolium blue(NBT) to insoluble and precipitated furmazane in cell was regarded as function of neutrophils. Statistical analysis of data was performed using analysis of variance(ANOVA), and Scheffe test. There weren’t any significant differences in percentage and absolute numbers of expression of CD45+/CD15+ and CD45+/CD15+/CD16+ cells and mean of NBT percentage in patient and normal groups.
    Keywords: Sulfur Mustard, Chemical victims, Neutrophils