فهرست مطالب

  • سال سیزدهم شماره 23 (بهار 1394)
  • بهای روی جلد: 60,000ريال
  • تاریخ انتشار: 1394/02/17
  • تعداد عناوین: 7
|
  • الخاص ویسی، فاطمه دریس صفحات 9-26
    پژوهش حاضر بر آن است تا با تحلیل اشعار وحشی بافقی، در چارچوب نظریه معناشناسی، میزان کاربرد هر یک از طرح واره های تصویری حرکتی، حجمی و قدرتی را در شعر این شاعر جهت خلق معنا بررسی کند. به این منظور تعداد 66 رباعی وحشی بافقی گزینش شده و مورد تحلیل قرار گرفته اند. از تعداد 264 مصراع پیکره برگزیده از مجموع 66 رباعی، در 114 مورد از طرح واره های تصویری جهت مفهوم سازی استفاده شده است که بیش ترین سهم را نیز طرح واره های حرکتی داشته اند. افعالی نظیر گذشتن، شتافتن و رفتن که بر حرکت دلالت داشته و بسته به موضوع سخن شاعر، استفاده شده اند، نشان از اهمیت موضوع مقاله حاضر دارد. پس از آن طرح واره های حجمی با دلالت بر موضوعاتی چون دام و عزلت در مکانی محصور و عمدتا همراه با غم و اندوه و طرح واره های قدرتی با در بر گرفتن مفاهیمی چون هجران و فراق و آن چه از نظر شاعر ممنوع نامیده شده بیش ترین فراوانی را دارند.
    کلیدواژگان: معناشناسی، طرح واره های تصویری، طرح واره های حرکتی، طرح واره های حجمی، طرح واره های قدرتی
  • مهدی دهرامی صفحات 27-46
    صفت از انواع کلمه است که حالت، مقدار و ویژگی های دیگر اسم را نشان می دهد. این کلمه از عناصر ایجاد زبان شاعرانه است و بیش از عناصر دیگر زبان بازتاب عاطفه و نوع برخورد شاعر با پدیده ها و اشیاء است از همین روی می تواند ارزش های هنری فراوانی در شعر داشته باشد. هدف این مقاله تعیین کارکردهای هنری این مقوله در شعر و جایگاه آن در ادبیات و برجستگی زبان و نقش آن در کیفیت عاطفی و تصویرپردازی در شعر شاملوست به همین خاطر با روش استقرایی با تاکید بر شعر وی در سه حوزه زبانی، معنوی و تصویری به این موضوع پرداخته است. در حوزه نخست ساخت صفات تازه، ایجاد موسیقی، جابه جایی صفت، کاربرد صفات کهن و... در برجستگی زبان موثر بوده است. از نظر معنوی صفت نمایان گر عاطفه و لحن شاعر است و تناسب صفات موجب ایجاد انسجام و ساخت فضای منسجم شعری شده است. علاوه بر آن نوع و کیفیت صفاتی که شاملو در مورد یک پدیده به کار گرفته اندیشه او را نسبت به آن نشان می دهد. در حوزه تصویری نیز صفت در ایجاد حس آمیزی، خلق استعاره و تشبیه، پویایی توصیفات و... موثر بوده است.
    کلیدواژگان: صفت، زیباشناسی دستور زبان، دستور زبان فارسی، مقوله های زبانی، شاملو
  • زهرا اباذری، وجیهه ترکمانی صفحات 47-72
    موسوی گرماوردی و معلم دامغانی تلمیخات را با انگیزه هایی چون روایت داستان های دینی و تاریخی، سیاسی و یا بیان افکار و عقاید خود به کار گرفته اند و بر آن بوده اند تا شعر را به عنوان منبع آگاهی برای مردم زمانه ارایه دهند.
    یافته های این تحقیق که به شیوه کتابخانه ای و اسنادی و به روش تحقیق توصیفی انجام یافته است، بیان گر آن است که درصد استفاده موسوی گرمارودی در اشعارش از تلمیحات بیشتر بوده است؛ موسوی گرمارودی 43/56 درصد و معلم دامغانی 57/43 درصد از تلمیحات مختلف را در شعر خود به کار گرفته اند. از کل تلمیحات به کار برده شده در اشعار دو شاعر، 61/77 درصد را تلمیحات دینی، 4/2 درصد تلمیحات قرآنی، 24/9 درصد تلمیحات ادبی، 84/6 درصد تلمیحات تاریخی، 91/3 درصد تلمیحات اساطیری تشکیل می دهند که تلمیحات دینی بیشترین درصد کاربرد را در اشعار دو شاعر داشته اند. هم چنین تلمیح به حضرت موسی(ع) با 07/9 درصد در اشعار موسوی گرمارودی و تلمیح به حضرت محمد (ص) با 21/12 درصد در اشعار معلم دامغانی بیشترین تکرار و بسامد کاربرد را نسبت به سایر شخصیت ها و یا عناوین داشته است.
    کلیدواژگان: تلمیح، شعر، شعر معاصر، بسامد تلمیح
  • علیرضا شعبانیان صفحات 73-102
    هنر یکی از فرآورده های انسانی است که از پنهان ترین زوایای ضمیر انسان سرچشمه می گیرد و می تواند آینه تمام نما از فرهنگ، تفکر، عاطفه و درک و خلق زیبایی را به خوانندگان ارایه نماید. شعر نیز به عنوان یکی از تجلیات هنر همواره در طول تاریخ مورد توجه زیباپسندان قرار گرفته است از این رو پژوهش و تفحص در ساختارهای شعر پارسی ضروری می نماید. نگارنده در این پژوهش سعی دارد شناخت نامه ای مختصر از ساختارهای لفظی و معنایی شعر پارسی ارایه نماید. قابل ذکر است هنگامی که ساختارهای نوشتاری و تصویری و تکنیکی شاعری مورد مداقه قرار گیرد، بدین شناخت می توان شاکله فکری شاعر را نیز تشریح نمود و تصویری کلی از اندیشه های وی ارایه کرد و هم چنین با بررسی جریان تخیل و تصویر در شعر و شیوه به کار گیری صور خیال و آشنایی با ویژگی های معنایی و لفظی شاعر ضمن التذاد بیشتر از متن، توانایی تشریح ویژگی های زبانی شعر را نیز افزایش داد.
    کلیدواژگان: ساختار، شعر، تخیل، تصویر، زبان
  • سپیده موسوی، ملکمحمد فرخزاد صفحات 103-116
    یکی از عرصه های کاربرد طنز در ادبیات فارسی، آثار عرفانی است. طنز و عرفان به لحاظ فلسفی ساختاری، نقاط مشترکی با یک دیگر دارند. از آن جمله این که هر دو آن ها بر اجتماع نقیضین استوار هستند و فایده تعلیم و شادمانگی روح را دارند. در این میان آنچه که زمینه زیبایی شناسی مشترک میان این دو را مستحکم می کند اجتماع نقیضین و ضدین است که در علم بدیع به زیبایی در صنعت پارادوکس وجود دارد. در این مقاله پژوهشگر بر آن است که با روشی اسنادی کتابخانه ای انواع تناقض موجود در طنزهای عرفانی را بررسی نماید.
    کلیدواژگان: طنز، عرفان، پارادوکس، انواع موقعیت های متناقض
  • محمدرضا یوسفی، رقیه ابراهیمی شهرآباد صفحات 117-144
    شاعر هنجارگریز با هدف رستاخیز ادبی و آشنایی زدایی موجب ایجاد لذت هنری می شود. در این مقاله جلوه های مختلف هنجارگریزی احمد عزیزی در اشعارش در شش محور بررسی شده است: آوایی، واژگانی، معنایی، زمانی، سبکی، نحوی. وی گاه صامتی را حذف و گاه در مصوت ها تغییراتی ایجاد می کند. گاهی نیز از طریق ساخت واژگان جدید، برجستگی خاصی به ابیاتش می دهد. با بهره گیری از این خصیصه زبان، شعر او از یک سو ریشه در تاریخ و پیشینه زبانی و فرهنگی دارد و از سوی دیگر به طبیعت و جهان بیرونی متصل است. هنجارگریزی های معنایی او در نتیجه کاربرد آرایه های مختلف ادبی است. شاعر کلمات را به عنوان اجزای کلام به گونه ای به کارمی برد که نه تنها با سایر اجزای بیت در ارتباط است، بلکه با کل اثر نیز رابطه معنوی برقرار می نماید. در هنجارگریزی زمانی از صورت زمانی زبان هنجار خارج شده صورت هایی را به کار می برد که امروز مرده اند. این نوع هنجارگریزی او تا حدودی پر بسامد و بیشتر در به کار بردن واژگان کهن در «قافیه» جلوه گر است. در هنجارگریزی سبکی عبارات و تعبیرهایی به کار می برد که در زبان عامه و گفتار کاربرد دارد. در هنجارشکنی نحوی که یکی از مهم ترین عوامل رستاخیز واژه های اوست واژه را خلاف انتظار خواننده به کار می برد. هنجارشکنی نحوی وی بیشتر در زمینه های کاربرد نابجای حروف و افعال است.
    کلیدواژگان: هنجارگریزی، شعر معاصر، ابداع ادبی، احمد عزیزی، رستاخیز ادبی
  • نیلوفر محمدی، محسن ایزدیار صفحات 146-152
    ادبیات داستانی عامه پسند گونه ای از ادبیات است که مخاطبش، توده مردم هستند و بر پایه ذوق و علایق آنان پدید می آید. زیبایی شناسی ادبیات داستانی عامه پسند، مفهومی است که کمتر از سوی پژوهش گران مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته زیرا مولفه ای به نام ادبیات داستانی عامه پسند، وجهی کلی و عام دارد به گونه ای که هر داستان وقتی با مقبولیت عمومی رو به رو می شود؛ ذهن، ناخودآگاه به نقطه مقابل آن یعنی ادبیات داستانی نخبه پسند می اندیشد. کوشش نویسندگان مقال حاضر این بوده که به شیوه توصیفی تحلیلی و روش کتابخانه ای، ضمن معرفی مفاهیم مشهور داستان عامه پسند به زیبایی شناسی این گونه از ادبیات بپردازد.
    کلیدواژگان: ادبیات داستانی، داستان های عامه پسند، زیبایی شناسی، گونه ادبی، داستان عامه پسند در ایران
|
  • Dr. Elkhas Vaysi, Fateme Deriss Pages 9-26
    One of the principles of cognitive semantics is the corporatization of the concepts. Language users build basic conceptual structures according to their physical experiences in the world through which they can trigger the whole meaning and interpret other more abstract events. Mark Johnson categorized these concrete experiences under the name of “image schema” theory and divided it into 3 subcategories called path schema, containment schema and force schema. Accordingly this paper tries to analyze Vahshiye Bafghi poems to figure out the extent at which this salient poet has used these tools to convey meaning. For this purpose, 66 out of Bafghi’s quatrains which include 264 hemistiches, has been selected. The analyses revealed that 114 cases the poet has used the image schema to convey meaning. In most cases, the path schema has been used with verb like “pass, hasten, and go” which imply some sort of motion. After that, the containment schema, using words such as snare and seclusion, have the most share in meaning construal. And finally the force schema with using expressions which imply separation and banned items, have been used by Bafghi to facilitate the process of decoding and interpretation on his intentions.
    Keywords: Cognitive semantics, image schema, path schema, containment
  • Dr. Mahdi Dehrami Pages 27-46
    As of the word that case, the name shows and other features. The word created from elements of poetic language over other elements of language reflects his approach to the phenomena and objects of affection and so on could be poetry lot of artistic values.issue. In the field of construction of new characters, create music, movement characteristic traits of the old and the prominence of the language has been effective. Spiritually represent the emotion and tone of the poet's character and fitness traits create cohesion and build a cohesive space is poetic. In addition, the type and quality attributes that Shamloo about a phenomenon used to show that his thought. Created in the image as well as in the sense integration, creating metaphors and similes, descriptions and effective dynamics.
    Keywords: Quality, aesthetics, grammar, grammar Persian, linguistic categories, Shamloo
  • Dr. Vejihe Torkamani, Zahra Abazari Pages 47-72
    Allusion is one of literary industries that persian literature poets have continuously paid attention to it in in their own works from long time ago. Among contemporary poets, Musari Garmarudi & Moallem Damqani are those poets who have used different allusions in their poems. The purpose of these poets is sometimes the narration of historical and religious stories and some other times they have tried to indicate their own ideas and thoughts in poem form indirectly through using allusion. Although the use of allusion by those poets is religious or based on mythology, apparently, they inspire a lot of political concepts to their readers through poem form, and it is the same artistic reflex of allusion. These poets using allusion in revolutionary, religious and holy defence poems forms have grafted ancient events to their own time events. In fact, it can be said that their main purpose is to change poem to an information source for contemporary people.
    The findings of this research wich have been obtained based on library and document ways, through descriptive investigation method, indicate that the percentage that Musavi Garmarudi has used allusion in his poems is higher. He has used allusion in his poems about 56/43% but Mo᾽allem Damqani has used allusion about 43/57% .Among all used allusions in their works, it can be stated that 77/61% are religious, 2/4% are based on Koran, 9/24% are literary, 6/84% are historical and 3/91% are mythological ones, that the religious allusions have had the most percentage of use in the poems of these two poets. Also, allusion to the prophet Moses with 9/07% in the poems of Musavi Garmarudi and allusion to the holy prophet Mohammad (p.u.h), with 12/21% in the poems of Moallem Damqani have had the most use, repetition and frequency in comparison with other personalities or titles.
    Keywords: Allusion, poem, Musavi Garmardi, Mo᾽allem Damqani
  • Ali Reza Shbaniyan Pages 73-102
    One of the products of human art is the most hidden corners of the human mind can come and panoramic mirror of culture, thought, emotion, perception and creation of beauty to provide readership. Poetry is also regarded as one of the artefacts have historically been Zybapsndan It is necessary to study and examine the structures of Persian poetry. The author of this research is aimed Shnakhtnamh short lexical and semantic structures of Persian poetry can provide.application of semantic properties and verbal imagery familiarity with the poet Altzad more than text, to describe the linguistic features of poetry also increased.
    Keywords: Architecture, poetry, imagination, image, language
  • Sepide Mosavi, Dr. Mohammad Malek Farokhzad Pages 103-116
    Satire is amply found in Persian literature, including theosophical texts. Theosophy and satire have many philosophical-structural features in common; one is, they are both founded on the union of contradictory entities, with the effect being both exultation and information. The common aesthetic feature of satire and theosophy comprises the union of contradictory and opposing entities, the same union so commonly encountered in Rhetoric and especially in paradoxes. Here we will be trying to identify and investigate examples of contradiction in theosophical literature, using library -documentation method.
    Keywords: Satire, Theosophy, Paradox, Type of Paradoxical Positions
  • Dr. Mohammad Reza Yousefi, Dr. Brahimi Roqiyeh Shahrabadi Pages 117-144
    Poet and literary resurrection Defamiliarization deviation with the aim of creating Art is fun. He sometimes disturb the usual order of sheds, sometimes the original language of the application layer in the poem's opening-beats and spoken structures, sometimes beyond the rules of construction of words in the language, and sometimes poet makes new Vazhh¬Ay meaning getting around the rules governing the language and vocabulary Hm¬Nshyny of non-compliance, provided by means far-fetched. In this paper, the different manifestations of deviation of Ahmad Azizi in his poetry has been studied in six areas: 1 phonetic deviation 2 3 lexical semantic deviation deviation deviation 4 5 6 deviation deviation way somehow. He then removed consonants and vowels, sometimes denominated changes. Sometimes, through the construction of new vocabulary, outstandingly Abyatsh this. By utilizing this property of language, his poetry on the one hand rooted in history and cultural and linguistic background, and on the other hand is connected to nature and the external world. His sense ofliterary deviation from the norm as a result of the use of arrays. The poet's words as parts of speech to the Karmy¬Brd species not only with the rest of the bits in Artbat¬St, but also a spiritual relationship established with the whole effect is also stopped. When deviations from the norm in the face when speaking out forms to work today Mrdh¬And My¬¬Brd. This type of deviation him somewhat more frequent and apply the ancient words "rhyme" is Jlvh¬Gr. In stylistic terms and phrases acknowledge the work-raking deviation in the common language and speech applications. So that one of the most important factors in oppositional terms of his resurrection contrary term singer-raking to do. He somehow oppositional most areas of the interchangeable use of the letters and activities.
    Keywords: Deviation, poetry, literary invention, Ahmad Azizi, literary resurrection
  • Dr. Nilofar Mohammadi, Dr. Mohsen Izadyar Pages 146-152
    Pulp Fiction is a form of literature that audience, the mass of the people, based on their tastes and interests arises. The aesthetics of popular fiction, a concept which has been less studied by researchers because component called Pulp Fiction, general aspects of each story so that when faced with public acceptance; the mind, the subconscious to the point the elite-friendly thinks it's fiction. Authors efforts have been that way descriptive and library method, also known concepts of aesthetics Pulp Fiction to pay this kind of literature.
    Keywords: Fiction, popular fiction, aesthetics, literary genre, Pulp Fiction in Iran