فهرست مطالب

  • سال دوم شماره 1 (زمستان 1393)
  • تاریخ انتشار: 1393/12/15
  • تعداد عناوین: 10
|
  • نامه به سردبیر
  • شهرام کیخا صفحه 1
    سندرم کرونری حاد (Acute Coronary Syndrome) یکی از علل شایع مراجعه بیماران به بخش اورژانس بیمارستان ها می باشد (1، 2). در ایران بیماری های قلبی- عروقی علت حدود 46 درصد از کل مرگ و میرها را به خود اختصاص داده اند (3). تشخیص دقیق و به موقع این بیماران برای بهبود پیامد نهایی آنها امری ضروری است. انجمن قلب آمریکا الکتروکاردیوگرام یا نوار قلب را به عنوان یک ابزار سودمند و با ارزش تشخیصی برای افراد مشکوک به مشکلات حاد قلبی، هم گام با معاینات بالینی و تست های آزمایشگاهی، پیشنهاد می کند (4). در همین راستا مطالعه حاضر روی 152 بیمار مبتلا به سندرم کرونری حاد (بر اساس شواهد بالینی و تعاریف استاندارد) با میانگین سنی 5/12±2/47 سال (95/53 درصد زن) نشان داد که 68 بیمار (8/44 درصد) دارای الکتروکاردیوگرافی طبیعی، 70 بیمار (46 درصد) الکتروکاردیوگرافی با الگوی تشخیصی و 14 بیمار (2/9 درصد) الکتروکاردیوگرافی با الگوی غیرطبیعی غیرتشخیصی بودند. معکوس شدن موج T و تغییرات قطعه ST به ترتیب به عنوان شایعترین یافته های غیرطبیعی در الکتروکاردیوگرام بیماران با الگوی تشخیصی بودند. در افراد با الگوی الکتروکاردیوگرافی تشخیصی، 40 درصد بیماران سابقه ابتلا به سندرم حاد کرونری، 30 درصد سابقه مصرف سیگار، 6/26 درصد سابقه فشارخون، 3/23 درصد سابقه دیابت و 3/23 درصد سابقه سکته قلبی داشتند. همچنین در افراد با الکتروکاردیوگرافی غیرطبیعی غیرتشخیصی، 4/71 درصد سابقه مصرف سیگار و 8/42 درصد سابقه قبلی همزمان دیابت و فشارخون داشتند. این در حالی بود که افراد با الکتروکاردیوگرافی طبیعی سابقه سندرم حاد کرونری با 5/26 درصد، دیابت و فشارخون با 5/23 درصد و مصرف سیگار با 6/20 درصد به بعنوان شایعترین فاکتورهای خطر قلبی موجود بودند. مطالعه ای در سال 1998 حاکی از فراوانی بالای الکتروکاردیوگرافی های اولیه غیر تشخیصی در بیماران مبتلا به سکته قلبی بدون بالا رفتن قطعه ST بود. این مطالعه انجام الکتروکاردیوگرافی های مکرر در این گروه از بیماران را به عنوان راهکاری مناسب جهت جلوگیری از تشخیص های نادرست پیشنهاد کرد (5). همان طور که نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد بیماران مبتلا به مشکلات حاد کرونری تنها 46 درصد موارد نوار قلب اولیه تشخیصی داشته اند و در بیش از نیمی از موارد نوار قلب اولیه طبیعی یا غیر تشخیصی بوده است. این بدین معناست که اگر تصمیم گیری در مورد این گروه از بیماران تنها بر اساس نوار قلب اولیه صورت می گرفت بیش از نیمی از آنها به غلط تشخیص داده می شدند. بنابر این نوار قلب می تواند تنها به عنوان یکی از ابزارهای کمک کننده در تصمیم گیری در مواجهه با این بیماران مد نظر قرار بگیرد. به نظر می رسد استفاده همزمان از دیگر ابزار ها شامل معاینه بالینی، تست های آزمایشگاهی و همچنین انجام مکرر نوار قلبی بدون توجه به وجود یا عدم وجود فاکتورهای خطر قلبی روش منطقی تری در مواجهه با این بیماران به ویژه در بخش اورژانس باشد.
    کلیدواژگان: الکتروکاردیوگرافی، سندروم کرونری حاد، انفارکتوس میوکارد
  • مقاله مروری
  • سعید صفری، فرهاد رحمتی، علیرضا براتلو، مریم معتمدی، محمد مهدی فروزانفر، بهروز هاشمی، علیرضا مجیدی صفحات 2-10
    به فرایند اولویت بندی بیماران براساس شدت مشکل جهت انجام بهترین اقدامات درمانی در کمترین زمان ممکن تریاژ اطلاق می شود. یک سیستم تریاژ کارا باید به گونه ای باشد که بتواند در مورد هر بیمار به سرعت و با دقت تصمیم گیری نماید. سادگی در اجرا و قابل اعتماد بودن به عنوان مهم ترین ویژگی های یک سیستم تریاژ استاندارد مطرح هستند. تریاژ مناسب باعث افزایش کیفیت خدمات مراقبتی بیماران، افزایش رضایت مندی، کاهش زمان انتظار و اقامت بیماران، کاهش موارد مرگ و میر، افزایش راندمان و کارایی بخش های اورژانس به موازات کاهش هزینه های مربوطه می شود. با توجه به مطالب فوق، در مقاله مروری حاضر ابتدا به بررسی تاریخچه شکل گیری سیستم های تریاژ خواهیم پرداخت و در ادامه، ضمن تقسیم بندی انواع سیستم های تریاژ به موارد داخل و خارج بیمارستانی و همچنین تریاژ در شرایط عادی و بحرانی به بررسی انواع سیستم های تریاژ موجود خواهیم پرداخت.
    کلیدواژگان: تریاژ، برنامه ریزی بحرانی، مدیریت بیمارستانی، طب اورژانس، اورژانس پیش بیمارستانی
  • مقاله اصیل
  • علی تقی زادیه، پیمان محرم زاده، محبوب پور آقایی، روزبه رجایی غفوری، کاووس شهسواری نیا صفحات 11-19
    مقدمه
    سوء مصرف الکل از مشکلات بهداشتی است که تمامی جوامع با آن درگیر هستند. هر چند در کشور ایران درصد مصرف کنندگان الکل به دلیل موانع اجتماعی و فرهنگی کمتر از سایر کشورهاست اما اطلاعات دقیقی از عوارض، پیامدها و عوامل پیشگویی کننده آن در دست نیست. بر این مبنا مطالعه حاضر با هدف تعیین عوارض و پیامدهای ناشی از الکل و شناسایی فاکتورهای تاثیرگذار بر آن در شهر تبریز طراحی شد.
    روش کار
    پژوهش مقطعی حاضر بین مهر ماه 1392 تا مرداد ماه 1393 در بیمارستان سینا شهر تبریز انجام پذیرفت. تمامی مسمومین با الکل مراجعه کننده به اورژانس این مرکز وارد مطالعه گردیدند. فاکتورهای دموگرافیک و کلینیکی بیماران، تست های آزمایشگاهی، انجام دیالیز و بستری در بخش های بیمارستانی مورد ارزیابی واقع شد. در نهایت نیز با استفاده از رگرسیون لجستیک چند متغیره، فاکتورهای مستقل تاثیر گذار بر نیاز به انجام دیالیز و بستری بیماران بررسی شد.
    یافته ها
    در نهایت 81 بیمار (91/4 درصد مرد) با میانگین سنی 10/4±27/9 وارد مطالعه شدند. 10 (12/3 درصد) بیمار نیاز به دیالیز داشته و 34 (42/0 درصد) بیمار بستری شدند. افزایش سطح کراتینین (0/048=p؛ 2/4-1/004: CI 95%؛ 1/6=OR) و افزایش فاصله زمانی بین مصرف تا مراجعه به اورژانس (0/004=p؛ 1/15-1/03 :CI 95%؛ 1/1=OR) عوامل پیشگویی کننده مستقل دیالیز در بیماران بودند. به علاوه عوامل پیشگویی کننده بستری نیز شامل مصرف سیگار (0/01=p؛ 5/5-1/6: CI 95%؛ 3/4=OR) و نیاز به انجام دیالیز (0/001>p؛ 10/5-5/4 :CI 95%؛ 7/9=OR) بدست آمد.
    نتیجه گیری
    در پژوهش حاضر 12/3 درصد بیماران نیاز به دیالیز داشتند که افزایش سطح کراتینین سرم و افزایش فاصله زمانی بین مصرف الکل تا مراجعه به اورژانس مهمترین عوامل پیشگویی کننده آن بود. به علاوه احتمال بستری شدن مسمومین سیگاری و دیالیز شده در بخش های بیمارستانی بیشتر از سایر بیماران بود.
    کلیدواژگان: مصرف الکل، الکیسم، بستری در بیمارستان، همودیالیز
  • فرهاد رحمتی، علی شهرامی، علیرضا براتلو، بهروز هاشمی، نسترن سادات مهدوی، سعید صفری، حمیدرضا حاتم آبادی صفحات 20-27
    مقدمه
    عملکرد موفق بخش اورژانس هر بیمارستان از شاخص های مهم افزایش رضایتمندی در دریافت کننده گان خدمات می باشد. ضامن حفظ این عملکرد موفق انضباط مالی و پرهیز از زیان ده بودن این بخش از نگاه اقتصادی است. بنابراین درآمد بخش اورژانس یکی از معیارهای عملکرد موفق این بخش از نگاه سیستم مدیریتی بیمارستان است. بر این اساس محققین پژوهش حاضر اقدام به بررسی میزان درآمد بخش اورژانس با بکارگیری روش FMEA نمودند.
    روش کار
    مطالعه حاضر یک پژوهش کوهورت آینده نگر با پیگیری 18 ماهه می باشد که در 6 فاز تنظیم گردید. در فاز اول با استفاده از روش حالات شکست و تحلیل آثار آن اقدام به شناسایی نواقصی شد که موجب کاهش درآمد بخش اورژانس می گردید و سپس راهکارهایی برای رفع آن پیشنهاد گردید. در فازهای 2 تا 5 مطالعه بر اساس اولویت بندی مشکلات، اقدام به اجرای راهکارهایی به منظور رفع نواقص گردید. فاز ششم نیز ارزشیابی نهایی مطالعه در نظر گرفته شد. در پایان هر ماه بازخورد درآمد سیستم ارزیابی شد و با استفاده از آزمون Repeated measure ANOVA اقدام به آنالیز داده ها گردید.
    یافته ها
    عدم ثبت وسیله مصرفی و عدم تخصیص کد نهایی جداگانه برای خدمات اورژانس در بیماران بستری شده مهمترین نواقصی بود که باعث کاهش درآمد اورژانس گردید. رفع این نواقص باعث افزایش 75/9 درصدی در درآمد بخش اورژانس طی یکماه گردید (0/0001>p؛ 84/0=F؛ 6؛1=df). در کل طی 18 ماه پیگیری رفع نواقص موجب افزایش 328/2 درصدی در درآمد بخش اورژانس شد (0/0001>p؛ 215=F؛ 90، 15:df).
    نتیجه گیری
    یافته های پژوهش حاضر نشان داد مدل حالات شکست و تحلیل آثار آن، میتواند به عنوان روشی مطمئن و کارا در کاهش هزینه ها بخش اورژانس و افزایش درآمد آن مورد توجه قرار گیرد.
    کلیدواژگان: درآمد، مدل حالات شکست و تحلیل آثار آن، بخش اورژانس
  • زهره مرادی، احمد علی اسلامی، اکبر حسن زاده صفحات 28-32
    مقدمه
    با توجه به شرایط کاری و پر استرس کارکنان اورژانس پیش بیمارستانی به عنوان افرادی که نقش حیاتی در نجات جان انسان ها بر عهده دارند، شناسایی میزان و خطر فرسودگی شغلی در این پرسنل بسیار اهمیت دارد. به همین منظور انجام پژوهش حاضر به منظور تعیین میزان فرسودگی شغلی کارکنان عملیاتی پایگاه های شهر اصفهان انجام پذیرفت.
    روش کار
    در پژوهش مقطعی حاضر، کلیه کارکنان عملیاتی پایگاه های شهری اورژانس پیش بیمارستانی سطح شهر اصفهان وارد مطالعه شدند شدند. با استفاده از پرسشنامه استاندارد فرسودگی شغلی ماسلاچ، وضعیت فرسودگی شغلی تکنسین های اورژانس مورد ارزیابی واقع شد. جنبه های مورد ارزیابی شامل تعداد دفعات بروز و شدت خستگی هیجانی، مسخ شخصیت و احساس کفایت شخصی بود. رتبه بندی تعداد دفعات و شدت بروز این احساسات در سه گروه کم، متوسط و زیاد تقسیم بندی گردید.
    یافته ها
    در نهایت 68 تکنسین وارد مطالعه شدند (میانگین سنی 7/7±97/26 سال؛ 6/42 درصد مجرد). از نظر شدت، میانگین امتیاز خستگی هیجانی افراد برابر 39/20±59/25 (سطح متوسط)، امتیاز مسخ شخصیت برابر 83/7±57/10 (سطح متوسط) و امتیاز کفایت شخصی برابر 46/8±6/34 (سطح متوسط) بود. همچنین تعداد دفعات بروز خستگی هیجانی برابر 95/11±21/21 (سطح کم)، مسخ شخصیت برابر 43/5±94/8 (سطح متوسط) و کفایت شخصی برابر 72/5±82/26 (سطح زیاد) به دست آمد.
    نتیجه گیری
    یافته های به دست آمده از این بررسی نشان داد که پرسنل عملیاتی اورژانس پیش بیمارستانی شهر اصفهان درجات متوسطی از شدت و دفعات احساس خستگی هیجانی، مسخ شخصیت و به مقدار زیادی احساس عدم کفایت شخصی را گزارش نمودند.
    کلیدواژگان: فرسودگی شغلی، حرفه ای، تکنسین اورژانس پیش بیمارستانی، مسخ شخصیت
  • علیرضا براتلو، فرهاد رحمتی، محمدمهدی فروزانفر، بهروز هاشمی، مریم معتمدی، سعید صفری صفحات 33-38
    مقدمه
    اهمیت ارزیابی شاخص های عملکردی بخش اورژانس به عنوان یکی از مهمترین بخش های بیمارستانی بر همگان آشکار است. لذا در پژوهش حاضر اقدام به ارزیابی شاخص های پنجگانه مصوب وزارت بهداشت در اورژانس بیمارستان شهدای تجریش گردید.
    روش کار
    در یک مطالعه توصیفی-مقطعی بر مبنای پرونده تمامی بیماران مراجعه کننده به اورژانس شاخص های عملکردی بخش اورژانس ارزیابی گردید. بر اساس استقرار رزیدنت های طب اورژانس و ارائه آموزش به پرسنل کادر درمان؛ مطالعه به دو دوره شش ماه اول و دوم سال 1391 تقسیم شد. سپس با استفاده از آزمون Mann-Whitney U با در نظر گرفتن 0/05>p مقایسات بین این دو زمان انجام پذیرفت.
    یافته ها
    از بین شاخص های مورد ارزیابی، میانگین زمان تریاژ در شش ماه اول 6/04 دقیقه بود که در شش ماه دوم به 1/5 دقیقه تقلیل یافت (0/016=p). همچنین درصد بیماران خارج شده از بخش ظرف 12 ساعت از 97/3 در شش ماه اول به 90/4 درصد در شش ماه دوم کاهش یافت (0/004=p). اما درصد بیماران تعیین تکلیف شده طی 6 ساعت (0/2=p)، درصد موارد احیا غیرموفق (0/34=p) و درصد ترک بیمار با مسئولیت شخصی (0/42=p) تفاوتی بین دو دوره مورد بررسی نداشت.
    نتیجه گیری
    یافته های پژوهش حاضر نشان داد استقرار مجموعه طب اورژانس در بخش اورژانس می تواند موجب تریاژ کاراتر شود اما با توجه به تغییرات ایجاد شده بعد از استقرار این رشته شامل: تغییر الگویی بیماران بستری شده و تغییر به سمت افزایش بیمارن بدحال تر، افزایش ماندگاری بیماران به دلیل نیاز به مراقبت های ویژه و طولانی تر، افزایش ارجاع بیماران توسط سرویس پیش بیمارستانی و افزایش درصد اشغال تخت های بیمارستان سایر شاخص ها بهبود معنی داری نداشته اند.
    کلیدواژگان: شاخص های عملکردی بخش اورژانس، طب اورژانس، ترخیص بیمار، تریاژ
  • بهزاد زهره وندی، پیمان اسدی، وحید منصف، سید مهدی ضیا ضیابری، حسنی تاجیک، فروزان معرفتی صفحات 39-44
    مقدمه
    سالمندان دیابتیک به دلیل بیماری های زمینه ای یا ناتوانی های جسمی مستعد ایجاد تروما هستند، در این مطالعه بر آن شدیم به بررسی همه گیر شناسی تروما در بیماران سالمند دیابتی مراجعه کننده به بخش اورژانس بیمارستان پورسینای شهر رشت در سال 1390 بپردازیم.
    روش کار
    این مطالعه به صورت مقطعی بر روی پرونده تمامی سالمندان دیابتی بالای 60 سال مراجعه کننده به بخش اورژانس بیمارستان پورسینای شهر رشت، استان گیلان انجام گرفت. اطلاعات دموگرافیک و اطلاعات مربوط ویژگی های تروما از قبیل: نوع، فصل ایجاد، تعداد روز های بستری، مکان ایجاد، محل آناتومیک، مرگ ومیر، خون مورد نیاز و زمان پذیرش تا فوت برای تمام بیماران از طریق چک لیست از قبل طراحی شده جمع آوری و ثبت گردید. در نهایت فاکتورهای موثر در مرگ و میر مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 21 و به کارگیری آزمون های مربع کای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. 05/0>p به عنوان سطح معنا داری در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    268 بیمار ترومایی مبتلا به دیابت با میانگین سنی 18/7±94/69 سال بررسی شدند (6/58 درصد زن). بیشترین مکانیسم تروما؛ سقوط در سطح همتراز (3/40 درصد)، بیشترین مکان ایجاد تروما؛ خیابان های درون شهری و سایر اماکن ( 8/35 درصد)، بیشترین مکان آناتومیک تروما؛ اندام ها (6/45 درصد)، بیشترین فصل ایجاد تروما؛ زمستان (28 درصد) بود. 2/14 درصد از بیماران نیاز به تزریق خون داشتند و در کل 3/6 درصد از بیماران فوت نمودند. میانگین روز های بستری در بخش 14/5±72/3 (بین 6 ساعت تا 53 روز) بدست آمد. نتایج آنالیز رگرسیون چند متغیره حاکی از ارتباط معنی دار جنس (012/0p=)، مکان آناتومیک تروما (047/0p=)، تعداد محل های آناتومیک (030/0p=)، نیاز به تزریق خون (001/0> p)، فشار خون سیستولیک زیر 90 میلی متر جیوه (017/0p=)و تعداد ضربان قلب بالای 100 بار در دقیقه (001/0> p) و مرگ و میر ناشی از تروما در سالمندان دیابتی بود.
    نتیجه گیری
    یافته های پژوهش حاضر حاکی از آن است که بیشترین مکانیسم تروما سقوط در سطح همتراز، بیشترین مکان ایجاد تروما خیابان ها و سایر اماکن درون شهری، بیشترین مکان آناتومیک ایجاد تروما اندام ها و بیشترین فصل ایجاد تروما زمستان بود. بین مرگ و میر سالمندان دیابتی مراجعه کننده به اورژانس با جنسیت، مکان آناتومیک تروما، تعداد محل آناتومیک آسیب دیده، نیاز به تزریق خون، فشار خون سیستولیک زیر 90 میلی متر جیوه و تعداد ضربان قلب بالای 100 بار در دقیقه ارتباط معناداری دیده شد.
    کلیدواژگان: دیابت شیرین، زخم ها و آسیبها، سالمندان، همه گیرشناسی
  • گزارش کوتاه
  • غلامرضا فرید اعلایی، فرشید نیکزاد، سیدحسام رحمانی صفحات 45-48
    مقدمه
    این مطالعه با هدف شناخت اپیدمیولوژیک علل مرگ ومیر در بخش اورژانس بیمارستان امام خمینی شهرستان ارومیه طراحی شده است.
    روش کار
    این مطالعه مقطعی بر روی پرونده کلیه بیماران فوت شده در بخش اورژانس بیمارستان امام خمینی شهرستان ارومیه طی بازه زمانی فروردین تا اسفند سال 1392 انجام شد. اطلاعات دموگرافیک و علل فوت استخراج و در نهایت توسط نرم افزار SPSS 21 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.
    یافته ها
    در طی یک سال مطالعه، 396 مورد فوت شده در بخش اورژانس ثبت شد، که در کل پرونده 207 بیمار مورد بررسی قرار گرفت (68 درصد مرد). میانگین سنی افراد فوت شده، 2/5 ±1/63 سال بود (حداقل 3 و حداکثر 94). 159 بیمار در 24 ساعت اول و 48 بیمار در 24 ساعت بعد از مراجعه فوت نموده بودند. شایعترین علت مرگ به ترتیب بیماری های تنفسی (5/27 درصد)، قلبی (3/21 درصد) و تروما (14 درصد ) براورد گردیدند.
    نتیجه گیری
    بر اساس نتایج مطالعه حاضر به نظر میرسد که بیماری های تنفسی، قلبی-عروقی و تروما شایعترین علت مرگ ومیر در اورژانس باشند، فلذا برنامه ریزی مناسب،آموزش پرسنل و تجهیز کردن مناسب بخش های اورژانس میتواند در کاهش موارد مرگ و میر تاثیر گذار باشد.
    کلیدواژگان: مرگ و میر، اورژانس، بیمارستان، علت مرگ
  • وحید منصف کسمایی، بهزاد زهره وندی، پیمان اسدی، لیدا صالحی صفحات 49-53
    مقدمه
    تروما از مهمترین عوامل مرگ و میر در بیماران زیر 40 سال و سومین علت شایع مرگ بدون در نظر گرفتن سن می باشد. از علل مهم مرگ در دقایق اولیه پس تروما، آسیب های قفسه سینه می باشند. لذا مطالعه حاضر به منظور بررسی فراوانی آسیب ارگان های داخل شکمی در بیماران با شکستگی دنده مراجعه کننده به بیمارستان پورسینای رشت در سال 1390 انجام شده است.
    روش کار
    این مطالعه به صورت مقطعی (Cross-Sectional) و بر روی 60 بیمار با شکستگی دنده که از اول فروردین ماه تا 29 اسفند 1390 در بخش اورژانس بیمارستان پورسینای رشت بستری شده بودند انجام شد. برای تمامی افراد مورد پژوهش چک لیستی شامل سن، جنس، مکانیسم تروما (سرنشین اتومبیل، عابر، موتورسوار، سقوط و سایر)، سمت شکستگی دنده (راست، چپ، دو طرفه)، سطح شکستگی دنده (فوقانی یعنی دنده ی 1 و2، میانی یعنی دنده ی 3 تا 8 و تحتانی یعنی دنده ی 9 تا 12)، تعداد دنده های شکسته شده، نتیجه ی سونوگرافی شکمی (که توسط متخصص رادیولوژی در بخش اورژانس صورت می گیرد)، انجام یا عدم انجام لاپاراتومی و مرگ و میر تکمیل گردید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از روش های آمار توصیفی دسته بندی و با نرم افزار SPSS 16 مورد آنالیز قرار گرفتند.
    یافته ها
    60 بیمار با میانگین سنی 13/71 ± 47/26 سال طی این مدت به اورژانس مرکز مورد مطالعه مراجعه کرده بودند (81/7 درصد مرد). در میان بررسی های انجام شده شایع ترین مکانیسم تروما، تصادف با اتومبیل با 22 مورد (36/7 درصد) بود. در میان 60 بیمار مورد مطالعه 71 مورد شکستگی دنده در 3 سطح ( فوقانی، میانی، و تحتانی) تشخیص داده شد و شکستگی در50 (83/3 درصد) مورد در یک سطح بود. میانگین تعداد دنده های شکسته برابر با 2/2 ± 2/85 بود (کمترین 1 و بیشترین 10). شکستگی در 3 بیمار (5 درصد) دوطرفه بود. نتیجه سونوگرافی شکمی تنها در 7 (11/7 درصد) بیمار مثبت گزارش گردید. ارتباط آماری معنی دار بین تعداد دنده های شکسته (0/017=p) و محل شکستگی (0/048=p) با وجود مایع آزاد داخل شکمی بر اساس نتایج سونوگرافی وجود دارد. شکستگی بیش از 2 دنده ارتباط مستقیمی با احتمال بروز خونریزی داخل شکمی داشته است (0/0001>P).
    نتیجه گیری
    بر اساس نتایج مطالعه حاضر به نظر می رسد ارتباط مستقیم و معنی داری بین تعداد و محل شکستگی دنده با احتمال بروز آسیب احشاء شکمی بر اساس نتایج سونوگرافی وجود داشته باشد.
    کلیدواژگان: آسیب های شکم، زخم ها و آسیب ها، شکستگی های دنده
  • گزارش مورد
  • فرهاد حیدری، سعید مجیدی نژاد، مهرسا طاهری صفحات 54-57
    مالاریا نوعی بیماری انگلی تب دار است که حدود نیمی از جمعیت جهان در معرض خطر ابتلا به آن قرار دارند. بر اساس آمارهای سازمان بهداشت جهانی در سال 2012 حدود 207 میلیون مورد درگیری بالینی توسط این انگل رخ داده که 627 هزار مورد مرگ بدنبال داشته است. با توجه به وجود مناطق اندمیک مالاریا در ایران طی سال های اخیر تلاشهای فراوانی برای کنترل و ریشه کنی این بیماری در قالب برنامه های کشوری صورت گرفته است. علیرغم کاهش موارد ابتلا، همچنان نمونه های انگشت شماری از ابتلا به این بیماری گزارش می شوند. لذا گزارش موردی حاضر با هدف یادآوری الگوی مراجعه، علائم بالینی، روش های تشخیصی و درمان بیماران مبتلا به مالاریا تهیه شده است.
    کلیدواژگان: مالاریا، فالسیپاروم، هپاتیت، زردی، بخش اورژانس
|
  • Shahram Keikha Page 1
    Acute coronary syndrome is a common cause of emergency department visits. Timely diagn osis and treatment may improve the patients’ final outcome. Electrocardiogram (ECG) is deemed a useful tool for this purpose. In this letter , ECG of 152 acute coronary syndrome patients have been studied and the findings show that ECG alone is not a proper tool for screening acute coronary syndrome patients and should better be used repeatedly alongside other tools such as clinical examination, laboratory tests.
  • Saeed Safari, Farhad Rahmati*, Alireza Baratloo, Maryam Motamedi, Mohammad Mehdi Forouzanfar, Behrooz Hashemi, Alireza Majidi Pages 2-10
    Triage is a priority classification system based on the severity of problem to do the best therapeutic proceedings for patients in the less time. A triage system should be performed in a way which can make a decision with high accuracy and in the least time for each patient. Simplicity and reliability of the performance are the most important features of a standard triage system. An appropriate triage causes to increase the quality of health c are services and patients’ satisfaction rate, decrease the waiting time as well as mortality rate, and increase the yield and efficiency of emergency wards along with reducing the related expenses. Considering to the above statements, in the present study the history of triage formation was evaluated and categorizing of all triage systems regarding prehospital and hospital as well as triage in normal and critical conditions were assessed, too.
    Keywords: Triage, disaster planning, hospital administration, emergency medicine, emergency medical services
  • Farhad Rahmati, Ali Shahrami*, Alireza Baratloo, Behrooz Hashemi, Nastaran Sadat Mahdavi, Saeed Safari, Hamidreza Hatamabadi Pages 20-27
    Introduction
    Successful performance of emergency department (ED) is one of the important indications of increasing the satisfaction among referees. The insurance of such successful performance is fiscal discipline and avoiding from non - beneficial activities in this department. Therefore, the increasing revenue of e mergency department is one of the interested goals of hospital management system. According to the above - mentioned, researchers assessed leading cause s of loss the revenue and eliminate them by using failure mode and effects analysis (FMEA).
    Methods
    This was the prospective cohort study performed during 18 months, set in 6 phases. In the first phase, the failures were determined and some solutions suggested eliminating them. During 2 - 5 phases, based on the prioritizing the problems, solutions were perform ed. In the sixth phase, final assessment of the study was done. Finally, the feedback of system’s revenue was evaluated and data analyzed using repeated measure ANOVA.
    Results
    Lack of recording the consuming instrument and attribution of separate codes fo r emergency services of hospitalized patients were the most important failures that lead to decrease the revenue of ED. Such elimination caused to 75.9% increase in revenue within a month (df = 1.6; F = 84.0; p
    Conclusion
    The findings of the present study show that failure mode and effect analysis can be used as a safe and effected method to reduce the expenses of ED and increase its revenue.
    Keywords: Revenue, failure mode, effects analysis method, emergency service, hospital, emergency medicine
  • Zohre Moradi, Ahmad Ali Eslami*, Akbar Hasanzadeh Pages 28-32
    Introduction
    Since pre - hospital emergency staff, who play a vital role in saving peoples’ lives, work under a lot of pressure, determining the rate and dangers of their job burnout is very important. Therefore, this study was carried out to determine the job burnout rate of the pre - hospital emergency staff in Isfahan, Iran.
    Methods
    In this cross - sectional study, all of the pre - hospital emergency staff in all emergency operation centers in Isfahan were included. Using the standard Maslach burnout inventory questionnaire, the job burnout rate of emergency technicians was measured. The studied aspects were frequency and intensity of emotional exhaustion, depersonalization and personal accomplishment feeling, which were then divided into 3 le vels (low, average and high) according to the intensity and frequency of these feelings.
    Results
    In the end, 68 technicians were involved in this study (Mean age 26.97±7.7; 42.6% single). Regarding intensity, their mean emotional exhaustion score was 25. 9±20.39, depersonalization score was 10.57±7.83 and personal accomplishment feeling was 34.6±8.46. Moreover, the mean emotional exhaustion frequency was 21.21±11.95 (low level), depersonalization frequency was 8.94±5.43 (low level) and personal accomplishm ent feeling frequency was 26.82±5.72 (high level).
    Conclusion
    The data obtained in this study shows that the pre - hospital emergency technicians in Isfahan show average levels of emotional exhaustion and depersonalization intensity and frequency and feel h ighly unaccomplished.
    Keywords: Burnout, professional, emergency medical technicians, depersonalization
  • Alireza Baratloo, Farhad Rahmati*, Mohammad Mehdi Forouzanfar, Behrooz Hashemi, Maryam Motamedi, Saeed Safari Pages 33-38
    Introduction
    The importance of evaluating performance indicators in the emergency department, as one of the most important departments of hospital, is obvious to everyone. Therefore, in this study we aimed to appraise the five performance indicators, approved by the ministry of health, in Shohadaye Tajrish hospital, Tehran, Iran.
    Methods
    In a descriptive cross - sectional study based on the profiles of all the patients admitt ed to the emergency department, performance indicators in the emergency department were evaluated. The study was divided into 2 parts about the establishment of emergency medicine system and training the medical staff: the first 6 months of 1392 and the second. Then these 2 periods were compared using Mann - Whitney U test while P
    Results
    Of the studied indicators, mean triage time was 6.04 minutes in the first 6 months which was reduced to 1.5 minutes in the second 6 months (p=0.016). In addition, the percentage of patients who moved out of the department in 12 hours was lowered from 97.3% in the first period to 90.4% in the second (p=0.004). While, the percentage of patients who were decided upon in 6 hou rs (p=0.2), unsuccessful CPR percentage (p=0.34) and patients discharged against medical advice (p=0.42) showed no significant difference.
    Conclusion
    The results of this study showed that the establishment of the emergency medicine system in the emergency department could lead to more efficient triage. Due to the differences made after their establishment including: different pattern of the patients admitted, increased stay of the patients in the department due to their need for prolonged intensive care, a raise in patient referral to the hospital by pre - hospital services and a higher percentage of occupied hospital beds, other indicators have not shown a significant improvement.
    Keywords: Emergency department performance index, emergency medicine, patient discharge, triage
  • Behzad Zohrevandi, Payman Asadi*, Vahid Monsef Kasmaei, Seyyed Mahdi Zia Ziabari, Hosna Tajik, Forouzan Marefati Pages 39-44
    Introduction
    Elderly diabetic patients are prone to trauma due to background illnesses or physical disabilities. In the present epidemiologic study,we aimed to evaluate pattern of trauma in elderly diabetic patients referred to the emergency department of Poorsina Hospital, Rasht, Iran, 2011.
    Methods
    This cross-sectional study was performed on the diabetic patients over 60 years old. Demographic data, trauma characteristics, mortality, need for blood transfusion, and the time interval between admission and death, were gathered. Finally, the risk factors of the mortality were evaluated. P
    Results
    268 patients with mean age of 69.94±7.18 years were evaluated (58.6% female). Most common trauma mechanism was same level falling (40.3%); most common location for trauma was urban streets (35.8%); most common anatomic site were extremities (45.6%); and the season with highest trauma occurrence was winter (28%). 14.2% of the patients needed blood transfusion and 6.3% of the patients finally died. Mean hospitalization duration in the department was 3.72±5.14 days (between 6 hours to 53 days). There was a significant correlation between mortality of the elderly diabetic patients and sex(p=0.012), anatomic site of trauma (p=0.047), number of injured site (p=0.030), need for blood transfusion (p100/minute (p
    Conclusion
    The results of this study, show that the most common trauma mechanism was same level falling, the most common site of trauma was streets and other places in the city, most common anatomic site for trauma were extremities; the s eason with highest trauma occurrence was winter. There was a significant correlation between mortality of patients and sex , anatomic site of trauma , number of injured site , need for blood transfusion , systolic blood pressure 100 /minute.
    Keywords: Diabetes mellitus, wounds, injuries, aged, epidemiology, emergency department
  • Gholamreza Faridaalaee, Farshid Nikzad*, Seyed Hesam Rahmani Pages 45-48
    Introduction
    This epidemiologic study was aimed to identify the causes of death in the emergency department of Imam Khomeini hospital in Urmia, Iran.
    Methods
    This cross sectional study was carried out on the profiles of all of the dead patients in the emergency department of Imam Khomeini Hospital in Urmia, Iran who were admitted from April 2013 to March 2014. Demographic data and causes of death were extracted and were then statistically analyzed using SPSS 21.
    Results
    During the studied year, 396 patients were dead in the emergency department, 207 of which were studied 68% male). Mean age for the dead patients was 63.1±5.2 years (minimum 3 and maximum 94). 159 patients were dead in the first 24 hours after admission and 48 in the next 24 hours. The most common causes of death were figured to be respiratory illnesses (27.5%), heart diseases (21.3%) and trauma (14%) .
    Conclusion
    Based on the results of this st udy, it seems that respiratory illnesses, heart diseases and trauma are the most common causes of death in the emergency department. Therefore, proper planning, educating the staff and equipping the department appropriately can be effective in reducing the death rate.
    Keywords: Death, emergency, hospital, causes of death
  • Vahid Monsef Kasmaei, Behzad Zohrevandi*, Payman Asadi, Lida Salehi Pages 49-53
    Introduction
    Trauma is one of the most important causes of death in patients under 40 years of age and the third common cause of death regardless of age. Rib cage damages are one of the major reasons for death in the early minutes post - trauma. Therefore, the present study aim ed to evaluate the frequency of intra - abdomi nal injury in the patients with rib fracture who were referred to emergency department .
    Methods
    This cross - sectional study included 60 patients with rib fractures who were admitted to the emergency department of Poorsina Hospital , Rasht, Iran , from March 2011 to March2012. A checklist was filled out for all the patients including age, sex, trauma mechanism, side and site of fracture , the number of broken ribs, the results of abdominal ultra sonography, the need for laparotomy and mortality . The collected data were classified based on descriptive statistics and analyzed using SPSS 1 6 .
    Results
    60 patients with the mean age of 47.26±13.71 years were admitted to the emergency department during this time (81.7% male). The most common mechanism of trauma was car accident [ 22 ( 36.7% ] . Among these 60 patients, 71 rib fractures in 3 levels of chest (upper, middle, lower) were detected and 50 (83.3%) in the same area. Mean number of fractured ribs was 2.85±2.2 (minimum: 1, maximum10). In 3 (5%) patients,fracture was on both sides. Theresults of a bdominal ultra sonography in 7 (11.7%) patients were positive. The number of fractured ribs (p=0.017) and the area of the fracture (p=0.048) show eda significant correlation with the presence of intra-abdominal free fluid. The fracture of more than 2 ribs directly correlated with the possibility of intra-abdominal hemorrhage (p
    Conclusion
    Based on the results of this study, it seems that the number and area of the fractured ribs directly and significantly correlate with the probability of abdominal trauma based on the results of abdominal ultra sonography.
    Keywords: Abdominal injuries, rib fractures, wounds, injuries
  • Farhad Heidari, Saeed Majidinejad, Mehrsa Taheri * Pages 54-57
    Malaria is a parasite disease associated with fever and about half of the world population is at risk. According to the reports of World Organization Center (WHO), about 207 million cases of clinical manifestation of malaria happened in 2012, which followe d with 627,000 deaths. Considering to presence of malaria - endemic areas in Iran, several efforts have been performed recently to control and eradication of malaria in terms of country programs. Despite of reducing the incidence rate, few cases of malaria h ave been reported yet. Therefore, the present report was done with the aim of remembering the model of referring, clinical signs, as well as diagnostic and therapeutic procedures of patients suffered malaria.
    Keywords: Malaria, falciparum, hepatitis, jaundice, emergency department