فهرست مطالب

  • Volume:13 Issue: 2, 2016
  • تاریخ انتشار: 1395/04/20
  • تعداد عناوین: 12
|
  • سلیمان احمدی، محمدعلی حسینی، سید مهران همام، آرزو فرج پور، محمد قیطاقی، مریم حسینی ابرده صفحات 114-132
    زمینه و هدف
    آموزش پزشکی همواره یکی از مهم ترین چالش های فراروی مسوولان پزشکی کشور بوده است. دانشگاه آزاد اسلامی نیز به عنوان متولی بخش غیر دولتی، دارای مشکلات خاص خود می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی ادراک استادان این حوزه در شناسایی و چاره اندیشی چالش ها در راستای بهبود دستیابی به اهداف آموزشی و ارتقای کیفیت خدمات درمانی و بهداشتی این دانشگاه انجام گردید.
    روش کار
    این مطالعه به روش تحلیل محتوای کیفی و نمونه گیری مبتنی بر هدف، با انجام 10 مصاحبه نیمه ساختارمند با استادان صاحب نظر، با تجربه و علاقه مند دانشکده پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی در سال 1393 انجام شد. پس از پیاده سازی مصاحبه ها، متن آن چندین بار مرور و با سیستم کدگذاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    تجزیه و تحلیل داده ها منجر به استخراج 7 درون مایه شد که شامل مطرود شدن دانشگاه آزاد از سوی سیستم دولتی با وجود مقبولیت عمومی، نادیده گرفتن ویژگی های مثبت و منفی دانشجویان، مشکلات استادان بالینی پزشکی، چالش های حوزه پژوهش، چالش های حوزه آموزش بالینی، مشکلات مربوط به حوزه تعاملات با وزارت بهداشت و راهکارهای بهبود کیفیت بود. هر کدام از درون مایه ها از چندین طبقه اصلی و فرعی تشکیل شد که جنبه ای خاص از چالش های این حوزه را توصیف نمود.
    نتیجه گیری
    انتظار می رود که وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در مقام تولیت، آموزش پزشکی در دانشگاه آزاد اسلامی را مورد توجه ویژه قرار دهد و مسوولان دانشگاه آزاد اسلامی نیز به راهکارهای درون سازمانی توجه ویژه نمایند.
    کلیدواژگان: چالش ها، آموزش پزشکی، آموزش بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی
  • پروانه عسگری، مختار محمودی، فاطمه بهرام نژاد، فاطمه رفیعی، محمد خواجه گودری صفحات 133-141
    زمینه و هدف
    با توجه به اهمیت ارتقای آموزش پرستاری، نیاز به استفاده از روش هایی است که توانایی ایجاد دانش و مهارت لازم را در دانشجویان داشته باشد. از این رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سه روش آموزشی کاوشگری، آموزش بر بالین بیمار و رویکرد رایج آموزش بالینی بر یادگیری بالینی دانشجویان پرستاری انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه نیمه تجربی در فاصله ماه های مهر تا اسفند سال 1393 در بخش ICU ( Intensive care unit ) بیمارستان ولی عصر (عج) اراک انجام شد. نمونه های پژوهش، 60 دانشجوی رشته پرستاری بودند که به روش سرشماری انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه 20 نفره تقسیم شدند. پس از اجرای پیش آزمون، گروه شاهد به روش رایج و گروه های مداخله یک گروه به روش کاوشگری و گروه دیگر به روش آموزش بر بالین به مدت 10 روز تحت آموزش قرار گرفتند. در پایان کارآموزی، از هر سه گروه آزمون گرفته شد و پرسش نامه های مربوط تکمیل گردید. در نهایت، داده ها با استفاده از آزمون های آماری آنالیز واریانس، Independent t و Paired t مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    یافته ها نشان داد که میانگین نمره کل که از جمع نمره مهارت های بالینی و حیطه شناختی به دست آمد، بعد از مداخله در سه گروه آموزشی با یکدیگر اختلاف آماری معنی داری داشت [0001/0 = P، 2 = df (Degree of freedom)، 75/136 = F]. پس از تست فرضیه همگنی واریانس ها و استفاده از آزمون تعقیبی Games-Howell، یافته ها حاکی از آن بود که بعد از مداخله، نمره کل آموزش بر بالین (0001/0 > P) و آموزش کاوشگری به طور معنی داری بالاتر از رویکرد رایج آموزش بالینی بود (0001/0 = P).
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد که دو روش آموزش کاوشگری و آموزش بر بالین بیمار، باعث ارتقای مهارت های بالینی دانشجویان شده است. از این رو، پیشنهاد می شود تا برای ارتقای یادگیری بالینی دانشجویان، از این دو روش در آموزش بالینی بیشتر استفاده گردد.
    کلیدواژگان: آموزش کاوشگری، آموزش بر بالین، رویکرد رایج آموزش بالینی، یادگیری بالینی، دانشجویان پرستاری
  • رامین حبیبی کلیبر* صفحات 142-150
    زمینه و هدف
    اهمال کاری یکی از عوامل موثر بر کاهش عملکرد تحصیلی دانشجویان می باشد. البته دانشجویان برای غلبه بر مشکلات تحصیلی، به سبک یکسانی کمک نمی گیرند. میزان اهمال کاری و سبک های کمک خواهی ممکن است در دانشجویان دختر و پسر متفاوت باشد که این به نوبه خود در عملکرد تحصیلی آنان موثر می باشد. بنابراین، هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسه تفاوت دانشجویان رشته های علوم پزشکی از لحاظ متغیرهای اهمال کاری و سبک های کمک خواهی تحصیلی بود.
    روش کار
    این پژوهش از نوع توصیفی بود و نمونه های آن را 392 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی تبریز (234 دختر و 158 پسر) تشکیل دادند. نمونه گیری به شیوه تصادفی خوشه ایانجام شد. پرسش نامه های اهمال کاری تحصیلی و سبک های کمک خواهی تحصیلی توسط نمونه ها تکمیل گردید. روایی و پایایی پرسش نامه ها مورد تایید قرار گرفت. داده های به دست آمده با استفاده از آزمون MANOVA در نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل گردید.
    یافته ها
    بین دانشجویان دختر و پسر از لحاظ مولفه های اهمال کاری تحصیلی و سبک های کمک خواهی اختلاف معنی داری وجود داشت. میانگین نمرات دانشجویان دختر در مولفه های آمادگی برای امتحان و تهیه گزارش نیم سالی بیشتر از دانشجویان پسر بود. دانشجویان دختر در مولفه گزارش نیم سالی میانگین بالاتری (48/14) نسبت به دانشجویان پسر داشتند. همچنین، دانشجویان دختر بیشتر از سبک مستقلانه کمک خواهی (29/16) و دانشجویان پسر اغلب از سبک اجتنابی کمک خواهی (20/9) استفاده می کردند.
    نتیجه گیری
    به طور کلی، می توان گفت که بالا یا پایین بودن مولفه های اهمال کاری و سبک های متفاوت کمک خواهی در دانشجویان، به ویژگی هایی همچون نگرش، نحوه یا بینش والدین نسبت به فرزندان و شیوه های فرزندپروری بستگی دارد. پژوهش حاضر دارای تلویحاتی برای استادان، مشاوران و روان شناسان مراکز مشاوره دانشجویی می باشد که می توانند از نتایج آن برای بهبود عملکرد تحصیلی دانشجویان استفاده نمایند.
    کلیدواژگان: اهمال کاری تحصیلی، تفاوت های جنسیتی، سبک های کمک خواهی
  • علی ریخته گران تهرانی، سعید عباسی صفحات 151-159
    زمینه و هدف
    امروزه، آموزش پزشکی با پیچیدگی های زیادی از جمله افزایش بالقوه حجم اطلاعات در محیط های آموزش نظری و بالینی همراه است که نیازمند اتخاذ راهکارهای جدید برای به خاطر سپردن مطالب با استفاده از روش های آموزشی مناسب می باشد. مطالعه حاضر، با هدف بررسی تاثیر آموزش های مبتنی بر یادسپار در بین کارورزان پزشکی بخش اورژانس انجام گرفت.
    روش کار
    این مطالعه از نوع نیمه تجربی بود که در آن با روش نمونه گیری متوالی در یک بازه زمانی 24 ماهه، 120 نفر از کارورزان بخش اورژانس بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) با استفاده از یک پرسش نامه خودایفا (78/0 = Cronbach¢s alpha) در دو نوبت (ابتدای دوره دو ماهه بخش و انتهای دوره)، مورد ارزیابی قرار گرفتند. گروه مداخله (60 نفر) علاوه بر آموزش های معمول و استاندارد بخش، به کمک کلاس حضوری و اسلایدهای آموزشی، تحت مداخله آموزش تئوری مبتنی بر یادسپار قرار گرفتند که شامل انواع تکنیک های یادسپاری (سری نام، شعر رمزی و کلید واژه) و با موضوع اداره بیماران دچار مسمومیت بود. این کار برای گروه شاهد انجام نشد. در پایان دوره آموزشی بخش اورژانس، پرسش نامه دوباره به کارورزان تحویل داده شد و امتیازات قبل و بعد از دوره به تفکیک دو گروه مقایسه گردید.
    یافته ها
    تفاوت میانگین نمرات دو نوبت آزمون در دو گروه از نظر آماری معنی دار بود (001/0 > P). در گروه مداخله، تفاوت نمره نوبت اول با نوبت دوم، 95/3 ± 53/4 به دست آمد که قدری کمتر از گروه شاهد (26/3 ± 73/6 ) بود (002/0 > P).
    نتیجه گیری
    انجام آموزش های مبتنی بر یادسپار برای کارورزان بخش اورژانس، تاثیری در بهبود آگاهی آن ها در اداره بیماران مسموم نداشت، اما شواهدی مبنی بر مفید بودن این روش در برخی حوزه های آموزشی پزشکی وجود دارد. اگرچه بیشتر شواهد موجود بیانگر تاثیر مثبت این روش در آموزش پزشکی می باشد، اما در پژوهش های محدودی بی تاثیر بودن این روش آموزشی نیز مطرح شده است. بنابراین، لازم است پژوهش هایی در مورد تاثیر آموزش های مبتنی بر یادسپار در مورد موضوعات مختلف در آموزش پزشکی طراحی و انجام شود تا بعد از اطمینان از مفید بودن آن ها، مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: یادسپار، آموزش پزشکی، طب اورژانس، مسمومیت، ارزیابی روش آموزش
  • علی آذرنوش، شایسته صالحی صفحات 160-171
    زمینه و هدف
    پاسخ موثر از طریق تلفن به اورژانس های پزشکی، برای سیستم های اورژانس پزشکی در سراسر جهان حیاتی می باشد. ارایه خدمات اورژانسی به صورت مرتب سازی و اولویت بندی تماس های دریافتی صورت می گیرد و آموزش این دسته از خدمات، در فاصله زمان پاسخ و کیفیت پاسخ نقش حیاتی را ایفا می کند. این پژوهش با هدف توصیف تجربه های پرستاران از تریاژ تلفنی صورت گرفته در مرکز پیام اورژانس 115 مرکز مدیریت حوادث و فوریت های پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام گردید.
    روش کار
    تحقیق حاضر به صورت کیفی پدیدارشناختی انجام شد. انتخاب جامعه پژوهش به صورت مبتنی بر هدف و شامل 5 نفر از پرستاران شاغل در مرکز پیام اورژانس 115 کرمان با حداقل 5 سال سابقه کار بود. جمع آوری اطلاعات به صورت مصاحبه فرد به فرد و با استفاده از ابزار مصاحبه عمیق و بدون ساختار انجام شد. میانگین زمان هر مصاحبه 63 دقیقه به طول انجامید و از ضبط صوت الکترونیکی برای ثبت مصاحبه ها استفاده شد. داده های حاصل با استفاده از روش Colaizzi تجزیه و تحلیل گردید. جهت اعتمادپذیر کردن داده ها، پژوهشگر دوباره به تک تک نمونه ها مراجعه نمود.
    یافته ها
    737 مفهوم خلاصه شده از مصاحبه ها استخراج گردید که در 9 دسته موضوعی قرار گرفت و در نهایت، سه درون مایه «ایفای نقش در بستر فرهنگ و اجتماع»، «ایفای نقش در بستر حرفه و سازمان» و «ایفای نقش در بستر فردی» به دست آمد. تجربه های پرستاران به صورت «مجموعه ای فشرده و هم بند (پیوستار) بین فرصت ها، تهدیدها، قوت ها و ضعف ها» بیان شد.
    نتیجه گیری
    نتایج پژوهش حاضر را می توان در دو نکته اساسی خلاصه کرد. اول این که مهارت های ارزیابی که در مشاوره چهره به چهره استفاده می شود، از طریق تلفن به طور مستقیم قابل انتقال نیست و این امر نشان می دهد که آموزش های خاص مشاوره تلفنی، ارزیابی درمان و مهارت های تصمیم گیری باید به پرستاران تریاژ شاغل در این مراکز ارایه شود. دوم این که افزایش ایجاد رضایت شغلی در بین قشر جدید پرستاران تریاژ تلفنی باید با در نظر گرفتن استقلال در تصمیم گیری و کاهش خطا های تصمیم گیری پرستار تریاژ تلفنی صورت گیرد که این مهم با ابلاغ دستورالعمل تریاژ تلفنی یکپارچه و ایجاد راهکارهای مناسب آموزشی جهت کنترل استرس های تجربه شده، انجام می شود. این نکات باید توسط مرکز مدیریت حوادث و فوریت های پزشکی کشور برای ارتقای دانش شغلی در پرستاران مراکز پیام اورژانس 115 در نظر گرفته شود.
    کلیدواژگان: پرستار تریاژ، تریاژ تلفنی، تجربه، پرستار اعزام کننده، مرکز مدیریت حوادث، آموزش
  • محبوبه کهخایی، ناصر ناستی زایی صفحات 172-181
    زمینه و هدف
    آگاهی از ماهیت و انواع سبک های یادگیری فراگیران، به مدرسان کمک می کند تا روش آموزش خود را متناسب با سبک یادگیری دانشجویان تغییر دهند و به بازدهی آموزشی مورد نظر دست یابند. بنابراین، هدف اصلی از انجام پژوهش حاضر، بررسی رابطه سبک های یادگیری دانشجویان با الگوی تدریس انطباقی بود.
    روش کار
    مطالعه حاضر، توصیفی از نوع همبستگی بود که به شیوه نمونه گیری طبقه ای تصادفی، تعداد 250 دانشجوی مرکز علمی کاربردی جهاد دانشگاهی زاهدان از طریق پرسش نامه سبک های یادگیری Kolb و تدریس انطباقی مورد مطالعه قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی Pearson و رگرسیون چندگانه استفاده شد.
    یافته ها
    مقدار ضرایب همبستگی سبک های یادگیری جذب کننده، واگرا، انطباق یابنده و همگرا با الگوی تدریس انطباقی به ترتیب 810/0، 765/0، 795/0 و 809/0 بود (001/0 > P). همچنین، بر اساس نتایج رگرسیون، از بین سبک های یادگیری به ترتیب سبک همگرا با 491/0 = β و سبک واگرا با 300/0 = β، بیشترین تاثیر را بر الگوی تدریس انطباقی داشت (001/0 > P).
    نتیجه گیری
    با توجه به همبستگی مثبت و معنی دار سبک های یادگیری با الگوی تدریس انطباقی، به کارگیری این روش تدریس که مبتنی بر فعالیت های یادگیری محور، ارزیابی نیازهای فراگیران، مشارکت دادن فراگیران در فرایند تدریس و انعطاف پذیری برای توسعه شخصی می باشد، به مدرسان مراکز آموزشی پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: سبک های یادگیری، سبک های یادگیری Kolb، روش تدریس انطباقی
  • علیرضا خدایی، ساسان گنجه ای، معصومه منصوریان صفحات 182-191
    زمینه و هدف
    آموزش داروشناسی برای رشته پرستاری جهت کسب مهارت های لازم در زمینه مراقبت های دارویی بیماران انجام می شود و کسب این مهارت ها یکی از صلاحیت های ضروری حرفه پرستاری به شمار می رود. مطالعه حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر یادگیری و رشد مهارت های بالینی درس داروشناسی از دیدگاه دانشجویان رشته پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد.
    روش کار
    این پژوهش، یک مطالعه توصیفی بود که در دانشگاه علوم پزشکی تبریز سال 1393 صورت گرفت. 200 نفر از دانشجویان رشته پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تبریز به صورت نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند. اطلاعات از طریق پرسش نامه محقق ساخته جمع آوری گردید که دارای 6 حیطه شامل صلاحیت بالینی مربی، صلاحیت آموزشی مربی، ارتباطات بین فردی مربی، محیط آموزش بالینی، برنامه ریزی آموزشی و عوامل مربوط به دانشجو بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی Mann-Whitney و Kruskal-Wallis مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    از دیدگاه دانشجویان، صلاحیت بالینی مربی با میانگین نمره 33/0 ± 32/2 از مجموع 3 نمره، بیشترین و محیط آموزش بالینی با میانگین نمره 39/0 ± 13/2، کمترین تاثیر را بر یادگیری و رشد مهارت های بالینی درس داروشناسی داشت.
    نتیجه گیری
    مورد توجه قرار دادن و تقویت ویژگی های مدرسان و به کارگیری مدرسان با صلاحیت بالینی و آموزشی مناسب می تواند نقش موثری در یادگیری مراقبت دارویی داشته باشد. از طرفی، توجه به ویژگی ها و انگیزاننده های دانشجویان در کسب اهمیت و ضرورت تحصیل دانش، ارایه راهکارهای افزایش یادگیری بالینی دانشجویان و مناسب سازی محیط بالین می تواند فرایند یادگیری مراقبت دارویی را تسهیل و تقویت نماید.
    کلیدواژگان: مهارت های بالینی، یادگیری، مراقبت دارویی، دانشجوی پرستاری، درس داروشناسی
  • بررسی تاثیر آموزش به روش شبیه سازی بر عملکرد پرستاران در احیای نوزادان در بیمارستان فریده بهبهانی
    مرضیه کارگر، رضوان محفوظی، مستجاب رضوی نژاد، زهرا باقری صفحات 192-199
    زمینه و هدف
    کارکنان پرستاری با یادگیری اصول صحیح احیای نوزاد، می توانند از آسفیکسی و مرگ نوزادان جلوگیری نمایند. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش به روش شبیه سازی بر عملکرد پرستاران در احیای نوزادان انجام گردید.
    روش کار
    در این مطالعه تجربی، 40 نفر از کارکنان پرستاری با استفاده از روش تصادفی سازی ساده به تیم های دو نفره تقسیم شدند. سطح دانش قبل و بعد از مداخله با آزمون کتبی بررسی گردید. محیط شبیه سازی و سناریوسازی جهت بررسی عملکرد قبل و بعد از مداخله، مورد استفاده قرار گرفت و فیلم برداری در تمام مراحل احیا از تیم ها انجام شد. قبل از آموزش هر تیم، گروه آزمایش فیلم خود را مشاهده نمود و از طریق تحلیل خطاها، تمرین بر مانکن و مشاهده فیلم آموزشی احیا (2011) آموزش دید و سپس دو مربی آموزش دهنده احیا به فیلم ها به صورت دو سو کور با چک لیست استاندارد نمره دادند. داده ها با استفاده از آزمون های Independent t، Paired t، اندازه های تکراری و ضریب همبستگی Pearson در نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    سطح دانش گروه شاهد و آزمایش به ترتیب 9 و 10 نمره افزایش یافت که این اختلاف معنی دار نبود (830/0 = P). در حیطه عملکرد نیز قبل از آموزش تفاوت معنی داری مشاهده نشد (109/0 = P)، اما یک ماه پس از آموزش، وجود اختلاف معنی دار بین عملکرد دو گروه (001/0 > P)، تاثیر آموزش در گروه آزمایش را نشان داد.
    نتیجه گیری
    نتایج نشان داد که استفاده از شبیه سازی و فیلم برداری به طور هم زمان برای آموزش، تاثیر بیشتری در فرایند یادگیری خواهد داشت. پس بهتر است برای آموزش از هر دو روش استفاده گردد تا تاثیر بیشتری داشته باشد.
    کلیدواژگان: احیا، نوزاد، ارزیابی عملکرد پرستار، شبیه سازی
  • محمود امیدی، حسن نجفی، مهدی بساط نیا، ایوب علی فت صفحات 200-204
    زمینه و هدف
    یک از اهداف مهم آموزش عالی، ارزشیابی عملکرد آموزشی استاد به منظور ارتقای تدریس است. در این رابطه، ارزشیابی دانشجویان از استادان، یکی از رایج ترین روش های ارزشیابی در دانشگاه ها و مراکز آموزشی به شمار می رود. نتایج ارزشیابی می تواند فرایندهای آموزشی را ارتقا دهد و باعث افزایش عملکرد شغلی و پویایی آموزش مدرسان گردد. این تحقیق با هدف مقایسه دیدگاه اعضای هیات علمی و دانشجویان در مورد عوامل موثر بر ارزشیابی دانشجو از استاد انجام گردید.
    روش کار
    مطالعه توصیفی- تحلیلی حاضر به شیوه مقطعی، با مشارکت 93 استاد و 93 دانشجو که با روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شده بودند، انجام پذیرفت. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسش نامه محقق ساخته مشتمل بر سه حیطه اخلاقی و رفتاری (8 گویه)، آموزشی (10 گویه) و رعایت قوانین آموزشی (8 گویه) بود که روایی محتوایی و صوری آن از دیدگاه متخصصان مورد تایید قرار گرفت. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون Independent t در نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل گردید.
    یافته ها
    میانگین کلی نظرات اعضای هیات علمی نسبت به ویژگی اخلاقی و رفتاری، آموزشی و رعایت قوانین آموزشی به ترتیب (52/0 ±) 45/3،
    84 /0 ±) 32/4 و (58/0 ±) 59/4 به دست آمد. بر اساس دیدگاه دانشجویان نیز، ویژگی اخلاقی و رفتاری، آموزشی و رعایت قوانین آموزشی به ترتیب دارای مقادیر (47/0 ±) 25/3، (78/0 ±) 04/4 و (71/0 ±) 36/4 بود. همچنین، نتایج آزمون Independent t با فرض برابری واریانس های دو گروه، نشان داد که در میان ویژگی های سه گانه، اختلاف میانگین نسبت به حد متوسط معنی دار نبود.
    نتیجه گیری
    تلاش در جهت بهبود وضعیت ارزشیابی در دانشگاه ها با کمک مسوولان و صاحب نظران از یک سو و گنجاندن آن در محتوای برنامه های درسی ضمن خدمت استادان از سوی دیگر، می تواند کمک شایانی به بهبود وضعیت این امر نماید.
    کلیدواژگان: دانشجو، هیات علمی، ارزشیابی، ارزشیابی از استاد
  • اکرم ثناگو، فاطمه منصوریان، لیلا جویباری صفحات 205-206
  • اکرم ثناگو، سیده دلارام موسوی، لیلا جویباری صفحات 207-208
  • مهین نادری فر، حمیده گلی، علیرضا سالار، فرشته قلجایی صفحات 209-213
|
  • Soleiman Ahmady, Mohammad Ali Hosseini, Seyed Mehran Homam, Arezo Farajpour, Mohammad Ghitaghi, Maryam Hosseini, Abardeh Pages 114-132
    Background and Objective
    Medical education is one of the most important challenges facing Iranian medical authorities. Meanwhile, Islamic Azad University as a non-governmental authority for medical education has its own challenges and problems. This study aimed to assess faculties’ perception to identify the challenges in this area to improve the achievement of educational goals and the quality of health care.
    Methods
    In this qualitative study in 2014, the conventional content analysis was done for 10 semi-structured interviews with the faculty member of Islamic Azad University with experience, interest and authority in medical school. After implementation of interviews, reviews were done several times. The open coding system was used to generate initial categories for analysis.
    Results
    Analysis of data obtained from interviews with participants resulted seven themes including the public system abandoned the university, despite the general acceptance, ignoring students’ positive and negative characteristics, problems of clinical faculty, challenges of research area, challenges in clinical education, problems related to the field of interaction with the Ministry of Health and Medical Education, and improving strategies. Each theme consisted of several sub-categories and described the specific aspects of the challenges in this area.
    Conclusion
    It is expected that the Ministry of Health and Medical Education in the Stewardship of Health and Medical Education, consider the clinical education in Islamic Azad universities in terms of planning and policy-making. Islamic Azad University officials also should consider strategies within the organization.
    Keywords: Challenges, Clinical education, Education, Medical, Islamic Azad University
  • Parvaneh Asgari, Mokhtar Mahmoudi, Fatemeh Bahramnezhad, Fatemeh Rafiei, Mohammad Khajeh, Goodari Pages 133-141
    Background and Objective
    Regarding the importance of nursing education promotion, there is a need to use methods that have the ability to create knowledge and skills in students. This study aimed to assess the effect of education (inquiry, bedside education and routine approach to clinical education) on critical care nursing student's clinical learning.
    Methods
    This quasi-experimental study performed in the intensive care unit (ICU) of Valiasr hospital in Arak, Iran, during Octobers to March 2014. The subjects were 60 nursing students who were selected via census method and randomly were divided into three groups of 20 subjects. After the administration of pretest, students in the control group were educated using common method; in one of the experimental groups, the inquiry-based method and the other group, bedside method were used for education for 10 days. Then, the three groups completed the questionnaires at the end of education again (posttest). Finally, data were analyzed using ANOVA, paired-t and independent-t tests.
    Results
    The mean total score of the clinical skills and cognitive domain was significantly difference among the three groups after the intervention (F = 136.75, degree of freedom = 2, P = 0.0001). After testing the homogeneity hypothesis of variances and using Games-Howell post-hoc tests, the total scores of training in bedside and inquiry-based education were significantly more than the routine training after the intervention (P
    Conclusion
    It seems that two methods inquiry-based and bedside education enhanced clinical skills of students. Therefore, it is recommended to use these two methods of clinical educating to enhance students’ clinical learning.
    Keywords: Inquiry, based education, Bedside education, Routine approach to clinical education, Nursing students
  • Ramin Habibi, Kaleybar* Pages 142-150
    Background and Objective
    Procrastination is one of the effective factors that reduce students’ academic performance. The rate of procrastination and help-seeking styles may be different in male and female students and this can affect their academic performance. So, this research aimed to determine the differences among male and female students of Tabriz University of Medical Sciences, Iran, in academic procrastination and academic help-seeking styles.
    Methods
    In this descriptive study, research participants included 392 students (234 female and 158 male) of Tabriz University of Medical Sciences in the academic year of 2014-15 who were selected using stratified random sampling method. Procrastination Assessment Scale and academic help-seeking styles questionnaire were performed by the participants. Validity and reliability of questionnaires were approved. The gathered data were analyzed via SPSS software using MANOVA test.
    Results
    There were significant differences among the male and female students regarding procrastination and academic help-seeking style components. The mean scores of readiness for the exams and providing the midterm report components (14.48) was higher in female students. In addition, female university students used autonomous help-seeking style (16.29) while male university students used avoidant help-seeking style (9.20).
    Conclusion
    Totally, higher or lower scores in students’ procrastination and academic help-seeking style components depends on factors such as parents’ attitude or insight to parenting styles. This research has implications for teachers, educators and consultants which can be used for improving the university students’ achievement.
    Keywords: Academic procrastination, Academic help, seeking style, Gender, Differences
  • Ali Rikhtegaran, Tehrani, Saeed Abbasi Pages 151-159
    Background and Objective
    Medical education complexity gets worsen when confronting with a lot of information to be memorized and needs to have new techniques for learning and remembering. Mnemonic instruction is a way to help students to remember the information or vocabulary more effectively and easily. This study aimed to evaluate the effectiveness of mnemonic instruction among interns in the management of patients with poisoning.
    Methods
    A quasi-experimental study performed during 24 months among 120 emergency medicine interns in Rasool Akram Hospital, Tehran, Iran. We evaluated the knowledge of two groups of interns (n = 60) about management of patients with poisoning two times with a self-administered questionnaire (Cronbach’s alpha = 0.78). At baseline, all the participants were filled the questionnaire as their baseline knowledge of poisoning management; then, both groups participated in a standard education course for poisoning management. In addition, we conducted an additional physical class for case group and taught them about the mnemonics instruction in poisoning. At the end of ward rotation, all participants answered the same questionnaire and the scores were compared between the groups for each time and within the groups for each test.
    Results
    Mean scores were statistically different between the two times of testing in each group (P
    Conclusion
    Using mnemonics was not effective enough to help interns to remember about management of poisonings better than usual educational activities.
    Keywords: Mnemonics, Medical education, Emergency medicine, Poisoning, Teaching method evaluation
  • Ali Azarnoush, Shayesteh Salehi Pages 160-171
    Background and Objective
    Efficient emergency call answering services are vital for the medical emergency services all around the world. The provision of emergency services is based on ordering and prioritizing received calls. In addition, educating this kind of services has a prominent role in answer time and quality. The aim of this study was to describe the experience of telephone triage nurses in 115 Emergency Call Center of the Emergency Medical Services and Disaster Management Center at Kerman University of Medical Sciences, Iran.
    Methods
    This study was conducted in form of phenomenological qualitative study. The sample was selected based on purposive sampling method including 5 nurses in emergency medical services at Kerman University of Medical Sciences, with at least 5 years of experience in the 115 Emergency Call Center. Data were collected using deep unstructured individual interviews. The average time of each interview was 63 minutes and an electronic recorder was used to record the interviews. The data were analyzed using Colaizzi method. The collected data were reconsidered by the researcher in order to confirm their reliability.
    Results
    From the interviews, 737 summarized concepts were extracted and formed 9 thematic categorizations. Finally, the 3 themes of “performing cultural and societal roles”, “performing professional and organizational roles”, and “performing personal roles” were obtained. Experiences of nurses were stated in the form of a compact and continuum set between strengths, opportunities, weaknesses, and threats.
    Conclusion
    The findings of the study can be summarized in two fundamental points. First, evaluation skills which are used in face-to-face consultation cannot be transferred directly by telephone. This shows that specific training on telephone consultation, treatment evaluation, and decision-making skills should be provided for triage nurses who work at such centers. Second, a greater degree of job satisfaction can be achieved among the emerging class of telephone triage nurses through allowing independent decision-making and decreasing decision-making errors by consistent telephone triage instructions, and creating suitable educational methods in order to control experienced stresses. These are points that must be considered by the Medical Emergency and Disaster Management Centre to promote occupational knowledge of nurses in 115 Emergency Call Center.
    Keywords: Triage nurses, Telephone triage, Experience, Emergency medical dispatcher, Disaster Management Center, Education
  • Mahbubeh Kahkhayi, Naser Nastiezaie Pages 172-181
    Background and Objective
    Knowledge about the nature and types of learners’ learning styles can help teachers to adjust their teaching methods with students’ learning styles to achieve the desired educational outcomes. This study aimed to investigate the relationship of students’ learning styles (based on Kolb learning Styles) and adaptive teaching method.
    Methods
    In this descriptive-correlation study, 250 students in Elmi-Karbordi higher education ýcenter at Zahedan Jahad-e-Daneshgahi, Iran, were selected via simple random sampling model. For collecting the data, the learning styles of Kolb and adaptive teaching method questionnaires were used. The data were analyzed using Pearson correlation and regression analysis tests.
    Results
    The amounts of correlation coefficient of assimilating, divergent, accommodating, convergent learning styles and adaptive teaching method were 0.810, 0.765, 0.795, and 0.809, respectively (P
    Conclusion
    Given the positive and meaningful correlation between the learning styles with adaptive teaching method, teachers of educational centers are suggested to use adaptive teaching method based on learning-based activities, assessment of learners’ needs, engaging students in the teaching process and flexibility for personal development.
    Keywords: Learning styles, Kolb learning styles, Adaptive teaching method
  • Alireza Khodaei, Sasan Ganjei, Masoumeh Mansourian Pages 182-191
    Background and Objective
    Pharmacology education for nursing students aims to teach them how to acquire the necessary skills in the field of patients’ pharmaceutical cares; the acquisition of these skills is one of the necessary qualifications in nursing profession. This study aimed to determine the factors affecting learning and development of clinical skills in pharmacology course from the viewpoint of nursing students.
    Methods
    In this descriptive study, 200 nursing students of Tabriz University of Medical Sciences, Iran, selected through convenient sampling in 2014 were enrolled. Data were gathered through a researcher-made questionnaire consisted of six categories including instructor’s clinical competence, instructor’s educational competence, instructor’s interpersonal communication, clinical learning environment, curriculum planning and student factors. The collected data were analyzed through descriptive and analytical statistics (Mann-Whitney and Kruskal-Wallis tests).
    Results
    Instructor’s clinical competence (2.32 ± 0.33) and clinical learning environment (2.13 ± 0.39) had the most and the least effects on learning and development of clinical skills in pharmacology course from the students’ viewpoints, respectively.
    Conclusion
    Paying attention to and strengthening the instructors’ qualifications, recruiting efficient teachers, and creating appropriate clinical environment can have important role in learning medical care. On the other hand, considering the motivational factors affecting students’ success in acquiring knowledge and experience and their appreciation of the importance and necessity of proper medication, and providing strategies to increase students’ clinical learning can facilitate and strengthen learning process of pharmaceutical care.
    Keywords: Clinical Skills, Learning, Pharmaceutical care, Nursing student, Pharmacology course
  • The Effect of Teaching through Simulation of the Performance of Nurses in Neonatal Resuscitation in Farideh Behbahani Hospital, Iran
    Marzieyeh Kargar, Rezvan Mahfoozi, Mostajab Razavinejad, Zahra Bagheri Pages 192-199
    Background and Objective
    Nursing staff can prevent asphyxia and neonatal mortality by learning the correct resuscitation principles. Therefore, this study was performed with the aim to determine the effectiveness of teaching through simulation of the performance of nurses in neonatal resuscitation.
    Methods
    In this experimental study, 40 nursing staff were divided into teams of 2 nurses through simple randomization. The level of knowledge before and after the intervention was evaluated using a written exam. To assess performance before and after the intervention, simulated environment and scenario building were used. All stages of resuscitation of the teams were filmed. Before training, the experimental group participants viewed their videos and were trained through error analysis, practicing on manikin, and viewing educational videos of resuscitation (2011). The videos were evaluated and scored by two instructors through double-blind techniques and using a standard checklist. Data were analyzed in SPSS software using independent sample t-test, paired t-test, repeated measurement, and Pearson correlation coefficient.
    Results
    The level of knowledge in the control and experimental groups increased by 9 and 10 scores, respectively. This difference was not statistically significant (P = 0.830). Before the training, no statistically significant difference was observed in terms of performance (P = 0.109). However, one month after training, a significant difference was observed between the two groups in terms of performance (P
    Conclusion
    The results showed that the simultaneous use of simulation and filming for training will be more effective in the learning process. Thus, it is better that both techniques be used for training to be more effective.
    Keywords: Resuscitation, Neonate, Nursing performance evaluation, Simulation
  • Mahmoud Omidi, Hassan Najafi, Mehdi B. Asatniya, Ayub Alifat Pages 200-204
    Background and Objective
    One of the main goals of higher education is evaluating teachers’ educational performance to improve teaching. The results may be used to increase the teachers’ job performance and to promote teaching and learning processes. In this regard, students’ evaluation of their teachers is one of the most common evaluation methods in universities and educational centers. Thus, this study aimed to compare the faculty members’ and students’ viewpoints about the factors influencing evaluation of teachers by students.
    Methods
    In this cross-sectional descriptive study, 93 teachers and 93 students selected via stratified random sampling method were enrolled. The data collection tool was a researcher-made questionnaire containing 3 dimensions, moral and behavioral (8 items), educational (10 items), and compliance with training rules (8 items); the face and content validities were confirmed by academic specialists and its reliability was confirmed. Data analysis was carried out using SPSS20 statistical software and with help of descriptive statistics and independent-t test.
    Results
    From the teachers’ viewpoint, the overall mean score of the moral and behavioral, educational and compliance with training rules factors were 3.45 (± 0.52), 4.32 (± 0.84), and 4.59 (± 0.58), respectively. From the students’ viewpoints these values were 3.25 (± 0.47), 4.04 (±0.78), and 4.36 (± 0.71), respectively. Independent-t test showed that with the assumption of equality of variances, there were not any significant differences between the characteristics.
    Conclusion
    Efforts for improving teacher evaluation in universities with the assistance of authorities and experts, and on the one hand, using the results in curriculum content of in-service teachers, can help much to improve teaching quality.
    Keywords: Student, Faculty member, Evaluation, Teacher evaluation