فهرست مطالب

  • سال بیستم شماره 3 (پیاپی 88، مرداد و شهریور 1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/06/02
  • تعداد عناوین: 12
|
  • فاطمه حیدری، ناصر میرازی* صفحات 196-204
    سابقه و هدف
    افزایش چربی خون از فاکتورهای اصلی در پیشرفت بیماری های قلبی-عروقی است. گیاه شمعدانی عطری دارای خواص دارویی متعدد است. هدف از این مطالعه بررسی اثر عصاره هیدروالکلی برگ این گیاه بر پروفایل چربی خون موش های صحرایی می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه تجربی تعداد 35 سر موش صحرایی نژاد ویستار در محدوده وزنی 200-180 گرم به پنج گروه (7 n=) تقسیم شدند: کنترل تغذیه شده با رژیم غذایی عادی، شاهد تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب، دریافت کننده جیره پرچرب + لواستاتین 20 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، گروه های تجربی دریافت کننده جیره پرچرب + عصاره هیدروالکلی برگ گیاه شمعدانی عطری با دوز کم 150 و زیاد 300 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به مدت 28 روز. در پایان مطالعه اندازه گیری چربی های سرم خون انجام شد.
    نتایج
    بر اساس نتایج این تحقیق گروه های دریافت کننده عصاره هیدروالکلی برگ گیاه شمعدانی عطری کاهش معنی داری در میزان کلسترول، تری گلیسیرید، لیپوپروتئین با دانسیته پائین و افزایش معنی دار لیپوپروتئین با دانسیته بالا در مقایسه با گروه شاهد نشان دادند (0/001>P).
    نتیجه گیری
    مصرف هیدروالکلی برگ گیاه شمعدانی عطری نقش مهمی در کاهش سطح کلسترول و سایر چربی های خون در مقایسه با لواستاتین ایجاد می نماید. این عملکرد احتمالا مربوط به وجود آنتی اکسیدان های موجود در گیاه و مکانیسم مهار ساخت کلسترول است.
    کلیدواژگان: شمعدانی عطری، لواستاتین، موش صحرایی، کلسترول
  • عطااله زندی، پیمان رحیمی فیلی*، علی اصغر مقدم، زهرا نیکوصفت صفحات 205-213
    سابقه و هدف
    سلول های بنیادی اسپرماتوگونی با حفظ تعادل بین خودنوسازی و تمایز سبب تداوم روند اسپرماتوژنز می شوند. هدف از انجام مطالعه حاضر بررسی تاثیر غلظت های مختلف تستوسترون بر کلونی زایی سلول های بنیادی اسپرماتوگونی گوسفند می باشد.
    مواد و روش ها
    سلول های اسپرماتوگونی بیضه گوسفند نابالغ با روش هضم آنزیمی دو مرحله ای جدا و به روش حذف تمایزی خالص سازی شدند. سپس، به مدت 13 روز به چهار روش تیمار شدند: گروه شاهد شامل کشت ساده سلول های اسپرماتوگونی در محیط DMEM حاوی 1 درصد آنتی بیوتیک و 5 درصد FBS بود و به تیمارهای 1، 2 و 3 علاوه بر محیط بالا به ترتیب 60، 120 و 240 میکروگرم بر میلی لیتر تستوسترون اضافه شد. تعویض محیط کشت هر 72 ساعت انجام شد. ماهیت سلول ها با استفاده از رنگ آمیزی ایمونوسیتوشیمی علیه آنتی ژن PGP9.5 تائید گردید. در نهایت درصد حیات سلول ها بلافاصله پس از جداسازی، و هم چنین تعداد و مساحت کلونی های تشکیل شده در روزهای 5، 9 و 13 پس از کشت به وسیله میکروسکوپ معکوس بررسی شد.
    نتایج
    درصد حیات سلول های اسپرماتوگونی بعد از جداسازی 3/63±86/77 درصد بود. کاهش تعداد و مساحت کلونی های اسپرماتوگونی تیمار 2 و 3 نسبت به کنترل و تیمار 1 معنی دار بود (P<0/05). به علاوه، تعداد و مساحت کلونی ها در روز 13 در مقایسه با روزهای 5 و 9 افزایش معنی داری داشت (P<0/05).
    نتیجه گیری
    نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد تستوسترون در القاء کلونی زایی سلول های بنیادی اسپرماتوگونی در محیط آزمایشگاه نقش مثبتی نداشته و با افزایش دوز باعث کاهش تعداد و مساحت کلونی ها در محیط کشت می شود.
    کلیدواژگان: سلول بنیادی، اسپرماتوگونی، تشکیل کلونی، تستوسترون، PGP9.5
  • سامره رضامحتشم*، حبیب الله ناظم، محمد فضیلتی صفحات 214-221
    سابقه و هدف
    دیابت رایج ترین بیماری مزمن است. مطالعات نشان می دهد که در این بیماری سطح آنزیم های آنتی اکسیدان کاهش می یابد. هدف از انجام این مطالعه بررسی تاثیر دریافت عصاره الکلی برگ گردو بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان در بافت مغز موش های صحرایی دیابتی می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه تجربی از 40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با وزن 20±250 گرم استفاده شد که به طور تصادفی در چهار گروه زیر وارد شدند: گروه کنترل، گروه دیابتی، گروه تیمار 1: (دریافت عصاره با دوز mg/kg 250)، و گروه تیمار 2: (دریافت عصاره با دوز mg/kg 500). حیوانات گروه های تیمار 1 و 2 به مدت 30 روز عصاره را از طریق گاواژ دریافت کردند. در پایان دوره تجویز عصاره میزان گلوکز سرم و میزان فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان کاتالاز، گلوتاتیون پراکسیداز، سوپراکسید دیسموتاز و ترکیب مالون دی آلدهید در بافت مغز اندازه گیری شد.
    نتایج
    مقدار غلظت MDA در سرم حیوانات دیابتی در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی داری بالاتر بود (P<0/05) و عصاره الکلی برگ گردو این ترکیب را کاهش داد. هم چنین، در گروه های دیابتی سطح آنزیم SOD، CAT، GPX در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی داری پایین تر بود (P<0/05) و عصاره الکلی برگ گردو فعالیت این آنزیم ها را افزایش داد.
    نتیجه گیری
    تجویز خوراکی عصاره الکلی برگ گردو در موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین تاثیرات ضد دیابتی و آنتی اکسیدانی دارد.
    کلیدواژگان: برگ گردو، فعالیت آنتی اکسیدانی، بافت مغز، دیابت، موش صحرایی
  • وحید حمایت خواه جهرمی*، مهناز رحمانیان کوشککی صفحات 221-227
    سابقه و هدف
    سندروم تخمدان پلی کیستیک مهم ترین علت کاهش تخمک گذاری و عدم تخمک گذاری در زنان ناباروری است که حدود 10 درصد از جمعیت زنان را در بر می گیرد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر عصاره هیدروالکلی صبر زرد در درمان سندروم تخمدان پلی کیستیک موش های صحرایی است.
    مواد و روش ها
    برای انجام این مطالعه تجربی 35 سر موش صحرایی ماده نژاد ویستار با وزن 20±180 گرم که دارای 2 الی 3 دوره متوالی سیکل استروس بودند، انتخاب شدند. سپس، حیوانات به 5 گروه تقسیم شدند که عبارت بودند از: گروه کنترل، گروه PCOS (دریافت روزانه 4 میلی گرم بر کیلو گرم استرادیول والرات به صورت عضلانی)، گروه های تجربی 1، 2 و 3 که علاوه بر دریافت 4 میلی گرم بر کیلوگرم استرادیول والرات، روزانه دوز 100، 200 و 400 میلی گرم بر کیلوگرم عصاره صبر زرد به صورت درون صفاقی دریافت کردند. پس از پایان دوره 21 روزه، از موش های تمام گروه ها خون گیری به عمل آمده و مقدار هورمون های استروژن و پروژسترون به روش الایزا اندازه گیری شد.
    نتایج
    یافته های مطالعه نشان داد که غلظت استروژن در گروه PCOSنسبت به گروه کنترل افزایش معنی دار داشته و در گروه های تجربی 2 و 3 در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنی دار پیدا می کند (0/05>P). غلظت هورمون پروژسترون نیز در گروه PCOS دارای کاهش معنی دار نسبت به گروه کنترل بوده و تمامی گروه های تجربی، دارای کاهش معنی داری نسبت به گروه کنترل بودند (0/05>P).
    نتیجه گیری
    عصاره هیدروالکلی گیاه صبر زرد باعث کاهش میزان استروژن و افزایش پروژسترون در موش های صحرایی می شود. به نظر می رسد مصرف این گیاه می تواند اثرات مثبتی بر روند باروری و بهبود سندروم تخمدان پلی کیستیک داشته باشد.
    کلیدواژگان: آلوئه ورا، استروژن، پروژسترون، سندروم تخمدان پلی کیستیک، موش صحرایی
  • غلامرضا رئیسی، امین اربابی، بیژن فروغ، آرش بابایی، طناز احدی* صفحات 228-235
    سابقه و هدف
    پلانتار فاشئیت از شایع ترین دلایل درد پاشنه پا است که تشخیص آن معمولا بالینی می باشد. نقش سونوگرافی در پلانتار فاشئیت شامل تشخیص صحیح و زودهنگام، و هم چنین افتراق از سایر علل درد پاشنه پا می باشد.
    مواد و روش ها
    این مطالعه بر روی 40 بیمار مبتلا به پلانتار فاشئیت انجام گرفت. اطلاعات دموگرافیک و شدت درد به وسیله VAS، میزان عملکرد پا و مچ پا به وسیله آزمون FAAM برای افراد تکمیل گردید. سپس، سونوگرافی ناحیه فاشیای پلانتار انجام گردید.
    نتایج
    میانگین ضخامت فاشیای پلانتار برابر با 0/42±4/7 میلی متر (4/1 تا 5/8 میلی متر) بود. رابطه معکوس و معنی داری میان شدت درد در طول روز با محدودیت پا در فعالیت روزانه (P= 0/001) و در هنگام ورزش (0/017 P=) وجود دارد. هم چنین، شدت درد صبحگاهی با محدودیت پا در فعالیت روزانه رابطه معکوس و معنی داری دارد (0/008 P=). هیچ گونه رابطه معنی داری میان ضخامت فاشیای پلانتار با دیگر متغیرهای مورد مطالعه یافت نشد، اما در زنان مشخص شد که ضخامت فاشیای پلانتار با BMI رابطه مستقیم و معنی داری دارد (0/002 P=).
    نتیجه گیری
    ضخامت فاشیای پلانتار با BMI رابطه مستقیم و معنی داری دارد. بنابراین، کاهش وزن در بیماران به خصوص زنان سبب کاهش ضخامت و علائم می شود.
    کلیدواژگان: پلانتار فاشئیت، درد، اختلال فانکشن، سونوگرافی
  • مریم قدیر، محسن غفرانی*، لاله باقری صفحات 236-243
    سابقه و هدف
    دیابت با اختلالات متابولیکی زیادی از جمله تغییر در آدیپوکاین هایی مثل واسپین همراه است. هدف از انجام این پژوهش، بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی هوازی بر سطح سرمی واسپین در زنان دیابتی نوع 2 بود.
    مواد و روش ها
    برای انجام این مطالعه نیمه تجربی 18 خانم مبتلا به دیابت نوع 2 به صورت در دسترس از کلینیک شهید باهنر کرمان انتخاب شده و به روش تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 9 نفر) قرار گرفتند. برنامه تمرین به مدت هشت هفته و سه روز در هفته انجام شد. 48 ساعت قبل و پس از برنامه تمرین خون گیری به منظور سنجش مقادیر واسپین سرمی باروش الایزا به عمل آمد.
    نتایج
    یافته ها نشان داد که پس از 8 هفته تمرین مقادیر سرمی واسپین (70/44±10/36) در مقایسه با گروه کنترل (71/11±11/78) تفاوت معنی داری نداشت (P= 0/226). میزان مقاومت به انسولین، وزن و BMI پس از اتمام دوره تمرین در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنی داری یافت (0/05>P).
    نتیجه گیری
    باتوجه به یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت هشت هفته تمرین تناوبی هوازی بر سطح واسپین بیماران زن دیابتی نوع 2 تاثیری ندارد. لذا، باتوجه به اهمیت تغییرات در میزان واسپین، به نظر می رسد این بیماران برای بهره برداری موثر از تمرینات تناوبی هوازی باید این تمرینات را برای مدت زمان بیشتری انجام دهند.
    کلیدواژگان: دیابت نوع 2، واسپین، آدیپوکاین، تمرین تناوبی هوازی
  • خدیجه عنصری*، حسین شهبانی ظهیر، زهرا حاجی مهدی نوری، منا عبداللهی صفحات 244-251
    سابقه و هدف
    مایکوپلاسما ژنیتالیوم و هومینیس از عوامل مهم واژینوز محسوب می شوند و شناسایی آنها توسط روش سنتی کشت دادن با مشکل مواجه است. هدف از انجام این تحقیق، بررسی شیوع این باکتری ها با به کارگیری تکنیک PCR در مقایسه با کشت در زنان مبتلا به عفونت می باشد.
    مواد و روش ها
    برای انجام این مطالعه مقطعی 250 نفر بیمار مراجعه کننده به بیمارستان های امام خمینی و امام زمان(عج) استان تهران و 150 نفر فرد سالم مورد بررسی قرار گرفتند. DNA استخراج شده از نمونه ها به عنوان الگو جهت تکثیر ژن کد کننده 16s rRNA با استفاده از پرایمرهای اختصاصی در دو واکنش PCR جداگانه استفاده شد.
    نتایج
    نتایج به دست آمده نشان داد که کشت مایکوپلاسما ژنیتالیوم و مایکوپلاسما هومینیس به ترتیب در 38 و 46/8 درصد موارد مثبت بود، درحالی که با مطالعه نمونه ها به روش PCR به ترتیب 62 و 77/2 درصد از نمونه ها مثبت گزارش شدند. نتایج نشان دهنده آن است که برای شناسایی مولکولی این باکتری ها PCR از دقت، حساسیت و اختصاصیت ویژه ای برخوردار است، به طوری که نمونه های کشت منفی نیز با این روش قابل تشخیص می باشند.
    نتیجه گیری
    برای شناسایی عوامل عفونی در مبتلایان به واژینوز، روش مولکولی PCR به طور معنی داری نسبت به کشت از حساسیت بالاتری برخوردار بوده و با به کارگیری پرایمرهای اختصاصی می توان این عوامل بیماری زا را در حد جنس و گونه با دقت بیشتری مورد شناسایی قرار داد.
    کلیدواژگان: مایکوپلاسما ژنیتالیوم، مایکوپلاسما هومینیس، واژینوز باکتریایی، کشت، PCR
  • ابراهیم کوچکی نصرآبادی، پریسا صداقتی، حسن دانشمندی* صفحات 252-259
    سابقه و هدف
    با افزایش سالمندان پارکینسونی و اختلالات حرکتی پیش رونده در این بیماران، محققین به دنبال راه کارهای درمان غیر دارویی به ویژه استفاده از حرکت اصلاحی و ورزش می باشند. پژوهش حاضر به بررسی تغییرات ترس از سقوط و کیفیت زندگی پس از انجام برنامه حرکتی ویژه در بیماران پارکینسونی می پردازد.
    مواد و روش ها
    در این کارآزمایی بالینی 44 نفر از بیماران پارکینسونی کلینیک های نورولوژی شهرستان کاشان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و با اخذ رضایت نامه به طور تصادفی در سه گروه؛ تمرین با فوم، تمرین بدون فوم و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی ده هفت های برای گروه های آزمون اجرا گردید. در مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری یک ماه بعد متغیرهای ترس از سقوط و کیفیت زندگی سنجش شد.
    نتایج
    میانگین ترس از سقوط و کیفیت زندگی در مراحل ارزیابی بیماران پارکینسونی بهبود معنی داری نشان داد و نتایج ترس از سقوط در گروه آزمون با فوم از 6/44±42/00 به 6/41±26/87 و در گروه آزمون بدون فوم از 5/61±43/21 به 3/66±40/07 تغییر یافت. نتایج کیفیت زندگی در گروه آزمون با فوم از 15/53±114/20 به 12/03±154/33 و در گروه آزمون بدون فوم از 10/86±115/36 به 13/44±141/36 تغییر یافت.
    نتیجه گیری
    بیماران پارکینسونی تحت تاثیر تمرینات ورزشی عملکردی بر سطح ناپایدار از عملکرد حرکتی بهتری برخوردار شده و به سمت الگوهای کنترلی ورزیده تر و باثبات تر برای پیشگیری از سقوط پیشرفت می کنند.
    کلیدواژگان: بیماری پارکینسونی، حرکت درمانی، سقوط، کیفیت زندگی
  • الناز مهدوی، غلامرضا منشئی صفحات 260-266
    سابقه و هدف
    پژوهش های پیشین میزان بالای ناگویی خلقی در بیماری های پزشکی و روانشناختی و نقش شیوه های ابرازگری هیجانی در ابعاد مختلف سلامت را گزارش کرده اند. هدف از این پژوهش بررسی مقایسه ناگویی خلقی و ابرازگری هیجانی در بیماران مبتلا به نارسائی عروق کرونر قلب و افراد سالم می باشد.
    مواد و روش ها
    در این پژوهش علی- مقایسه ای 35 نفر بیمار مبتلا به نارسایی عروق کرونر قلب مراجعه کننده به بیمارستان های سینا و چمران شهر اصفهان (سال 1393) و 35 نفر فرد سالم به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و با استفاده از دو پرسشنامه ناگویی خلقی تورنتو (TAS) و ابرازگری هیجانی (EEQ) مورد ارزیابی قرار گرفتند.
    نتایج
    نتایج نشان دهنده تفاوت معنی دار بین ناگویی خلقی و ابرازگری هیجانی در بیماران مبتلا به نارسایی عروق کرونر قلب و افراد سالم بود (P<0/05). از سه بعد ناگویی خلقی، بین دو بعد دشواری در توصیف احساسات و دشواری در شناسایی احساسات در بیماران و افراد سالم تفاوت معنی دار وجود داشت (0/05 P<). هم چنین، از سه بعد ابرازگری هیجانی بین دو بعد ابراز هیجان مثبت و ابراز صمیمیت بین دو گروه تفاوت معنی دار مشاهده شد (P<0/05).
    نتیجه گیری
    ناگویی خلقی و ابرازگری هیجانی در درک بهتر آسیب شناسی روانی بیماران مبتلا به نارسایی عروق کرونر قلب نقش دارد. بنابراین، توجه به آن به عنوان یک عامل موثر در فرآیند درمان این بیماران ضروری به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: ناگویی خلقی، ابرازگری هیجانی، بیماری عروق کرونر قلب
  • مهدی آقاسیدحسینی، فرزانه فیروزه*، احمد پیروزمند، حمیدرضا گیلاسی صفحات 267-273
    سابقه و هدف
    آنزیم های کارباپنماز نوع KPC یکی از شایع ترین آنزیم های بتالاکتاماز در میان سویه های کلبسیلا می باشند. هدف از این مطالعه بررسی سویه های کلبسیلا پنومونیه تولید کننده کارباپنماز KPC در نمونه های بالینی در کاشان می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه مقطعی تعداد 181 نمونه کلبسیلا از نمونه های بالینی در طی شهریور 93 تا تیر 94 جداسازی گردید. پس از تعیین هویت کلبسیلا ها توسط تست های بیوشیمیایی، تعیین حساسیت 181 کلبسیلا جدا شده از نمونه بالینی به 17 آنتی بیوتیک به روش دیسک دیفیوژن انجام شد. با استفاده از روش PCR بررسی ژن blaKPC در سویه های کلبسیلا انجام گرفت.
    نتایج
    در این بررسی از 181 سویه کلبسیلا 48 نمونه دارای مقاومت چندگانه بوده و بیشترین مقاومت به آنتی بیوتیک های آمپی سیلین و سفالوتین مشاهده شد. از میان جدایه های کلبسیلا، 21 نمونه (11/6 درصد) حامل ژن blaKPC بودند که اغلب این نمونه ها ادراری و تنفسی و مربوط به بیماران بستری در بخش ICU بودند.
    نتیجه گیری
    نتایج تحقیق حاضر نشان داد که در سویه های کلبسیلا جدا شده از بیماران به ویژه بیماران بستری در بیمارستان در کاشان، مقاومت به کارباپنم ها همراه با بروز ژن blaKPC وجود دارد. ازآنجاکه ژن حاضر می تواند از طریق عناصر متحرک ژنتیکی در میان باکتری ها گسترش یابد، زنگ خطر جدی در درمان عفونت های ناشی از کلبسیلا محسوب می گردد.
    کلیدواژگان: کلبسیلا، مقاومت چند دارویی، blaKPC، کارباپنمازها
  • سوری حیدری، سیده الهام رضا توفیقی، محمد رعایای اردکانی، محمدرضا آخوند صفحات 274-281
    سابقه و هدف
    یکی از راه های پیشگیری از هپاتیت B، مصون سازی توسط واکسیناسیون علیه این ویروس است. هدف از این مطالعه تعیین سطح پادتن ضد پادگن سطحی هپاتیت B (anti-HBs) و ارتباط آن با میزان اینترفرون گاما (IFN-γ) در پرسنل واکسینه شده و بررسی علل عدم پاسخ در برخی از این افراد می باشد.
    مواد و روش ها
    این مطالعه مقطعی بر روی 130 نفر از پرسنل واکسینه بیمارستان شهید چمران انجام شد. نمونه ها از لحاظ سطح پادتن و IFN-γ به روش الیزا بررسی شدند. سپس، رابطه میزان پادتن با شاخص هایی از جمله جنس، سن، توده بدنی، تعداد دوز واکسن دریافتی، مدت سپری شده از زمان دریافت آخرین دوز واکسن و میزان IFN-γ بررسی شد.
    نتایج
    از کل افراد مورد مطالعه 5/68 درصد پاسخ ایمنی خوب (IU/ml < 10) و 31/5 درصد عدم پاسخ به واکسیناسیون (IU/ml 10 <) را نشان دادند. بین عیار IFN-γ و anti-HBs افراد مورد مطالعه ارتباط مستقیم وجود داشت (0/653 r=). بین تیترanti-HBs با شاخص هایی از جمله توده بدنی، تعداد دوز دریافتی واکسن و فاصله زمانی از آخرین زمان دریافت واکسن ارتباط معنی داری وجود داشت (0/05>P)، درحالی که بین جنسیت و سن با میزان عیار پادتن ارتباط معنی داری مشاهده نشد (0/05
    نتیجه گیری
    نقص در تولید IFN-γ می تواند در پاسخ ایمنی علیه این ویروس نقش داشته باشد. هم چنین، پیشنهاد می شود پس از دریافت واکسن و نیز 5 سال پس از واکسیناسیون سطح anti-HBs در افراد در معرض خطر اندازه گیری شده و در خصوص استفاده از دوز یادآور تصمیم گیری شود.
    کلیدواژگان: هپاتیت B، واکسیناسیون، اینترفرون گاما، پادتن، پرسنل
  • اعظم موسوی سهروفروزانی*، محسن قنبرزاده صفحات 282-296
    سابقه و هدف
    در طول دهه های اخیر فعالیت بدنی به عنوان یک ابزار کمکی کلیدی در کنترل بسیاری از بیماری ها از جمله بیماری کبد چرب غیرالکلی درآمده است و مطالعات نشان داده اند که پروتکل های تمرینی گوناگون در کاهش شیوع و بهبود برخی از عملکردهای متابولیکی کبد موثر است. هدف این مطالعه مروری تحلیل مطالعات صورت گرفته در ارتباط با تاثیرات تمرینات ورزشی هوازی و مقاومتی بر مقامت انسولینی و برخی بیومارکرها در بیماران کبد چرب غیرالکلی است.
    مواد و روش ها
    برای انجام این مطالعه، ابتدا جستجو در بانک های اطلاعاتی PubMed، Medline، Irandoc، SID،Google Scholar و Magiranدر ارتباط با تاثیرات دو نوع برنامه ورزشی هوازی و مقاومتی بر روی بیماران کبد چرب غیرالکلی انجام شد. در مجموع 300 مقاله مورد بررسی اولیه (بررسی چکیده) قرار گرفت و 107 مقاله از نظر مرتبط بودن با عنوان مقاله و دارا بودن شرایط ورود انتخاب شده و مورد بررسی ثانویه قرار گرفتند.
    نتایج
    هر دو نوع تمرین ورزشی هوازی و مقاومتی از طریق مکانیزم های متفاوت دارای اثرات مفیدی در افراد مبتلا به کبد چرب می باشند.
    نتیجه گیری
    بیماران کبد چرب غیرالکلی فارغ از نوع تمرین می توانند با شرکت در فعالیت های منظم ورزشی با اثرات سودمند آن باعث پیشگیری و بهبود بیماری های التهابی، چاقی و مقاومت انسولینی شوند.
    کلیدواژگان: کبد چرب غیرالکلی، فعالیت فیزیکی، مقاومت انسولینی، چاقی
|
  • Fatemeh Heydari, Naser Mirazi* Pages 196-204
    Background
    Hyperlipidemia is considered as the major modifiable risk factor in the process of cardiovascular disorders. Pelargonium graveolens has several medicinal properties. The aim of this study was to investigate the effects of hydro-alcholic extract of Pelargonium graveolens (EPG) on serum lipid profile in male rat.
    Materials And Methods
    In this experimental study, male Wistar rats (n=35, weight 180-200 gr) were divided in five equal groups: Control (normal diet); Sham1 and 2 [high-fat diet(HFD) and HFDL (HFD Lovastatin 20 mg/kg)]; Treatment groups 1 and 2 [HFD EPG (150mg/kg and 300mg/kg), respectively] for 28 days. At the end of experiments, blood samples were collected directly from heart for serum lipid evaluation. All data were expressed as Mean±SE at a statistical significance difference level of P
    Results
    The data of this study showed that when compared to Sham group the consumption of EPG in animals fed by HFD, the serum levels of cholesterol, TG and LDL were decreased, while HDL was increased significantly (P
    Conclusion
    The use of EPG can play an important role in decreasing serum cholesterol level and other serum lipids compared to Lovastatin. This finding may be attributed to the presence of antioxidants in EPG and their cholesterol synthesis inhibition mechanisms.
    Keywords: Pelargonium, Lovastatin, Rat, Cholesterol
  • Ataollah Zandi, Peyman Rahimi, Feyli*, Ali Asghar Moghaddam Pages 205-213
    Background
    Spermatogonial stem cells (SSCs) are able to establish balance between self-renewal and differentiation, thereby maintain the spermatogenesis. The aim of this study was to investigate effects of different doses of Testosterone on SSCs colony formation.
    Materials And Methods
    The cells were isolated from testes of prepubertal lambs by two-step enzymatic digestion and then purified by differential platting. The cells were cultured for 13 days in 4 groups: Control [DMEM containing antibiotic (1%) and FBS (5%)]; and Treatment groups 1, 2 and 3 (DMEM䷫ⶢ쭞꺉 60, 120 and 240 µg/ml, respectively). The culture media was changed every 72 h. Identification of SSCs was performed by immunocytochemistry staining against PGP9.5. Finally, following the evaluation of percentage for viability rate of SSCs immediately after isolation and also the number and surface areas of the colonies on days 5, 9 and 13 after the beginning of culturing by invert microscopy, the analyses were made using statistical tests.
    Results
    The percentage for viability rate of SSCs after isolation was 86.77±3.63%. The decrease in the number and surface areas of spermatogonial colonies in Treatment groups 2 and 3 were significant compared to Control and Treatment group1 (P
    Conclusion
    The results of this study showed that Testosterone has no effect on colony induction of SSCs in vitro. Increasing the Testosterone dose decreases the colony number and surface area of SSCs.
    Keywords: Stem cell, Spermatogonia, Colony formation, Testosterone, PGP9.5
  • Samereh Reza, Mohtasham, Habibollah Nazem, Mohammad Fazilati Pages 214-221
    Background
    Diabetes is considered as one of the most common chronic disease. Studies show that diabetes decreases the activity of antioxidant enzymes. The purpose of this study was to examine the effect of the alcoholic extract of Juglans regia leave on brain antioxidant enzymes in Streptozotocin-induced diabetic rats.
    Materials And Methods
    In this study, adult male Wistar rats (n=40, weight 250±20 gr) were randomly divided into 4 groups: 1) Control (intact animals); 2) Streptozotocin-induced diabetics; 3) Treatment-1 (500 mg/kg extract); Treatment 2 (250 mg/kg extract). The two treatment groups received the extract through gastric gavages for 21 days. At the end of the treatment, the blood glucose and level of brain antioxidant enzymes (catalase, glutathione peroxidase, superoxide dismutase) and malone dealdeid (MDA) were determined.
    Results
    Results showed that the MDA concentration was significantly increased in brain tissue in the diabetic compared to the control group (P
    Conclusion
    It can be concluded that oral administration of alcoholic extract of Juglans regia leave has the antidiabetic and antioxidant activities in Streptozotocin-induced diabetic rats.
    Keywords: Alcoholic extract, Juglans regia, Antioxidant activity, Brain tissue, Diabetes Mellitus, Rat
  • Vahid Hemayatkhah, Jahromi*, Mahnaz Rahmanian, Koushkaki Pages 221-227
    Background
    Polycystic ovary syndrome (PCOS) that afflicts 10 percent of infertile women is the most important reason for the cessation of ovulation. So the purpose of this study was to investigate the effect of hydro-alcoholic extract of Aloe vera L. on the treatment of PCOS in rat.
    Materials And Methods
    This experimental study was carried out on Wistar rats (n=35, weight: 180±20 g) with 2-3 consecutive estrous cycle. Then rats were divided to 5 groups: Control group; PCOS group (Stradiolvalerate 4 mg/kg/im); Experimental 1,2 and 3 groups (Stradiolvalerate 4 mg/kg/imɚ vera L. extract 100, 200 and 400 mg/kg/ip, respectively). After 21 days blood samples were taken to measure the concentration of estrogen and progesterone hormones. Findings were analyzed using ANOVA and Duncan statistical tests at the significant level of P
    Results
    The results showed a significant increment in PCOS group and decrement in the Experimental 2 and 3 groups in estrogen concentration compared to the Control group, respectively (P
    Conclusions
    The hydro-alcoholic extract of Aloe vera L. decreased and increased the concentration of estrogen and progesterone hormone in rat, respectively. So it appears that the use of Aloe vera L. would be effective in the treatment of infertility disorders and PCOS.
    Keywords: Aloe vera L., Estrogen, Progesterone, Polycystic, Rat
  • Gholam Reza Raissi, Amin Arbabi, Bijan Forough, Arash Babaei, Tanaz Ahadi Pages 228-235
    Background
    Plantar fasciitis is the most common cause of heel pain. Sonography has been proposed for early and differential diagnosis of heel pain.
    Materials And Methods
    The study was performed on patients with plantar fasciitis (n=40). After completing the demographic data, the pain intensity was measured using Visual Analogue Scale (VAS); foot and ankle function by Foot and Ankle Ability Measure (FAAM) tests. In addition, ultrasonography of plantar fascia was performed. The t test and Pearson correlation were used for analysis.
    Results
    The Mean for plantar fascia thickness was 4.7±0.42 mm. A significant inverse correlation was observed between pain intensity during the day with foot limitation in daily activities (P=0.001) and during the exercise (P=0.017). A significant inverse correlation was found between morning foot pain and restrictions in daily activities (P=0.008). Plantar fascia thickness had no significant correlation with the variables studied. However, in women plantar fascia thickness had a direct and significant correlation with BMI (P=0.002).
    Conclusion
    Despite a significant correlation between plantar fascia thickness and BMI in women, no correlation was found between plantar fascia thickness with other variables. Therefore, weight loss in patients, particularly women, may reduce the thickness and symptoms of the condition.
    Keywords: Plantar fasciitis, Pain, Impaired function, Sonography
  • Maryam Ghadir, Mohsen Ghofrani*, Laleh Bagheri Pages 236-243
    Background
    Diabetes is associated with many metabolic disorders such as changes in adipokines (e.g. vaspin). The aim of this study was to investigate the effect of 8 weeks aerobic interval training on serum levels of vaspin in women with type 2 diabetes.
    Materials And Methods
    In this quasi-experimental study the women with a history of type 2 diabetes (n=18) were randomly selected and divided into two Experimental (n=9) and Control (n=9) groups. Training protocol was an eight-week exercise, 3 times per week. Using ELISA serum vaspin concentrations were measured 48 hours before and after the training protocol. Data analysis were done using dependent and independent t-tests.
    Results
    Results showed no significant difference in vaspin serum after 8 weeks of aerobic interval training compared to Control group. Insulin resistance, weight and BMI were significantly decreased after training compared to the Control group (P
    Conclusion
    According to the results of this study, it can be concluded that 8 weeks of aerobic interval training had no effect on vaspin level in diabetic patients. Considering the results of this study and the importance of changes in the vaspin level, it seems that for taking effective results aerobic interval training should be down for a longer time.
    Keywords: Type 2 diabetes, Vaspin, Adipokine, Aerobic interval exercise
  • Khadijeh Onsory*, Hosein Shahbani, Zahir, Zahra Haji Mehdi Nouri, Mona Abdolahi Pages 244-251
    Background
    Mycoplasma genitalium and Mycoplasma hominis are among the major causes of vaginosis, which their detection is difficult in culture media. The aim of this study was to compare two detection methods (PCR and conventional culture media) for the determination of frequency of these bacteria among women with vaginal infection.
    Material and
    Methods
    For this purpose, we conducted a study for patients with bacterial vaginosis admitted to Imam Zaman and Imam Khomeini Hospitals (n=250) in comparison with healthy women with no vaginal infections (n=150). The extracted DNA was used as template to amplify 16srRNA coding gene using specific primers in two separate PCR reactions. Then the data were analyzed using the logistic regression at the P
    Results
    The results indicated that 38% and 46.8% of Mycoplasma genitalium and Mycoplasma hominis were positive in culture, while this was the case in 68.8% and 77% of samples in PCR, respectively. The results show that the using PCR for molecular identification of bacteria is highly accurate, sensitive and particularly specific, where the culture negative samples were detected by this method.
    Conclusion
    For the detection of Mycoplasma genitalium and hominis among the vaginotic cases PCR is a highly reliable and sensitive method compared to the culture media. Using specific primers, PCR can confidently detect and separate infectious agents even in the genesis and species level.
    Keywords: Mycoplasma genitalium, Mycoplasma hominis, Bacterial vaginosis, Culture, PCR
  • Ebrahim Koochaki, Nasrabadi, Parisa Sedaghati, Hasan Daneshmandi* Pages 252-259
    Background
    Considering progressive increase in the senile population and increasing number of Parkinson patients (PP) and their movement disorders, researchers are searching for some non-medicinal strategies (i.e. corrective exercises) to promote the efficiency of physical performance and quality of life (QOL) among PP. The aim of this study was to assess the fear of falling (FOF) and QOL following a functional movement protocol in PP.
    Materials And Methods
    This clinical trial was done on PP using a purposeful available sampling. After taking an informed consent, participants (no=44) referring to the neurology clinics of Kashan (2014) were divided into three groups. A ten-week training protocol was performed for Experimental groups (with or without foam pad) in stable and unstable surfaces. During pre-/post-test followed by one-month follow-up, the FOF and the QOL variables were measured and analyzed using repeated-measure ANOVA.
    Results
    A significant difference was found for FOF and QOL parameters in Foam pad group compared to Non-foam pad group. So as the mean for FOF in Experimental group with and without Foam pad was changed from 42.00±6.44 to 26.87±6.41 and from 43.21±5.61 to 40.07±3.66, respectively. In addition, the mean for QOL parameters in experimental group with and without Foam pad was changed from 114.20±15.53 to 154.33±12.03 and from 115.36±19.86 to 141.36±13.44, respectively.
    Conclusion
    Under the influence of corrective exercises on unstable surfaces, the PP can benefit a better functional performance and a decreased FOF and progress towards some optimal stable controlling patterns for preventing the falling.
    Keywords: Parkinson disease, Motion therapy, Falling, Quality of life
  • Elnaz Mahdavi, Gholamreza Manshaee Pages 260-266
    Background
    Previous studies have reported the high rate of alexithymia in medical and psychological disorders along with the role of emotional expressiveness practices in terms of different aspects of health. The aim of this study was to compare the alexithymia and emotional expressiveness in patients with coronary heart disease and healthy people.
    Materials And Methods
    In this ex post facto research the participants (n=35) with coronary heart disease (CHD) referred to Chamran and Sina Heart Center in Isfahan (2014) and healthy individuals (n=35) selected based on available sampling method were compared. Toronto Alexithymia Scale (TAS) and Emotional Expressiveness Scale (EEQ) were used to evaluate the participants.
    Results
    The results were indicated a difference in alexithymia and emotional expressiveness in patients with CHD compared to those of the healthy ones (P
    Conclusion
    Alexithymia and emotional expressiveness are important in better understanding of the psychopathology of patients with CHD. Therefore, it appears necessary to pay attention to this item as a factor influencing the treatment process of such patients.
    Keywords: Alexithymia, Emotional expressiveness, Coronary heart disease
  • Mehdi Agha, Seyed Hosseini, Farzaneh Firoozeh*, Ahmad Piroozmand, Hamid Reza Gilasi Pages 267-273
    Background
    Resistance among the Enterobacteriaceae family especially in Klebsiella genus as one important leading cause of nosocomial infection, is one of the most important health challenges all over the world. Klebsiella pneumoniae carbapenemase (KPC)-producing bacteria are among the most prevalent β-lactamases in Klebsiella strains. Our aim was to study KPC-producing Klebsiella strains in clinical samples in Kashan.
    Materials And Methods
    In this cross-sectional study Klebsiella isolates (n=181) were recovered from clinical samples during September to July 2015. After identification of Klebsiella isolates by biochemical tests, the susceptibility pattern of recovered Klebsiella from clinical isolates to 17 antibiotics were studied by disk diffusion method. Using PCR assay blaKPC gene in Klebsiella isolates were studied. Statistical analyses of data were performed by Chi square test and (P
    Results
    Forty eight out of 181 Klebsiella samples were multidrug resistant and the most resistant was seen to Ampicillin and Cephalotin. Among the Klebsiella isolates, 21(11.6%) carried blaKPC gene which most of them were recovered in ICU ward from urinary and respiratory specimens.
    Conclusions
    Our study showed that in Klebsiella strains isolated from patients, especially hospitalized patients in Kashan, resistance to carbapenems is seen with presence of blaKPC gene. Due to the ability of gene to spread by mobile genetic elements the finding is alarming in treatment of Klebsiella infections.
    Keywords: Klebsiella, Multi, drug resistance, blaKPC, Carbapenemases
  • Sori Heidari, Seyedeh Elham Rezatofighi, Mohammad Roayaei, Ardakani, Mohammad Reza Akhond Pages 274-281
    Background
    Among the preventing measures for hepatitis B is vaccination against the virus. This study aimed to determine the antibody level against the hepatitis B surface antigen (anti-HBs) and its relation to interferon gamma (IFN-γ) level among the vaccinated staffs and also the reasons for the lack of response in such persons.
    Materials And Methods
    This cross-sectional study was done on vaccinated staff (n=130) referred to Shahid Chamran Hospital. Using ELISA the samples were studied for anti-HBsAb and INF-γ level. Then, the relationship between antibody level and some indexes (e.g. sex, age, BMI, number of vaccine doses, time past after the last dose and INF-γ level) was considered.
    Results
    Among the studied participants, 68.5% and 31.5% had a perfect and failure of immunity response (>10 IU/ml and
    Conclusion
    Failure in INF-γ production against the virus can have a role in immunity response. Hence, measuring the anti-HBs level following the vaccination and also 5 years after are suggested for high risk cases; then, upon which a decision can be made on the reminder dosage.
    Keywords: Hepatitis B, Vaccination, Gamma interferon, Antibody, Personnel
  • Azam Moosavi, Sohroforouzani, Mohsen Ganbarzadeh Pages 282-296
    Background
    During recent decades exercise has emerged as a key adjuvant tool in the control of many diseases, including non-alcoholic fatty liver diseases (NAFLD). In addition, studies have demonstrated that different training protocols were effective in reducing the prevalence of the disorder and improving some liver metabolic functions. The purpose of this review was to summarize and analyze articles about the effects of aerobic and resistance training on insulin resistance and some biomarkers in NAFLD.
    Materials And Methods
    The PubMed, Medline, Irandoc, SID, Google Scholar and Magiran databases were searched for the physiological effects of two types of training) aerobic and resistance( on NAFLD. Totally, among the 300 articles reviewed, 107 ones were selected for later consideration.
    Results
    Although through different mechanisms, the non-alcoholic fatty liver patients can benefit from both types of aerobic and resistance training.
    Conclusion
    Regardless of the type of training, on engaging in regular physical activity the non-alcoholic fatty liver patients may effectively control and improve the emerging inflammatory processes, obesity and insulin resistance.
    Keywords: Nonalcoholic fatty liver disease, Physical activity, Insulin resistance, Obesity