فهرست مطالب

  • پیاپی 13 (Autumn-Winter 2015)
  • تاریخ انتشار: 1394/12/22
  • تعداد عناوین: 6
|
  • طاهره خامنه باقری*، فریده علوی صفحه 1
    ققنوس یکی از اسطوره های کهن است که بیش از پیش شاهد بازنویسی آن نه تنها در ادبیات، بلکه در سایر زمینه ها مانند هنر و سینمای معاصر هستیم. امروزه از این پرنده اسطورهای، دیگر به عنوان یک موجود منحصرا یونانی یا مصری متعلق به دوران باستان یاد نمی شود؛ بلکه حضور پررنگ این اسطوره در بسیاری از تمدن ها و فرهنگ ها محسوس است. در این نوشتار تلاش شده است این اسطوره باستانی در اشعار دو تن از شاعران قرن بیستم ایران و فرانسه، یعنی نیمایوشیج و گیوم آپولینر مطالعه و بررسی شود. مطالعه اشعار این دو شاعر، بازآفرینی مدرن و متفاوت این کهن اسطوره را نشان خواهد داد. در مقاله حاضر، نخست سمبولیسم و تاثیر آن بر این دو شاعر قرن بیست بررسی شده است و سپس اشعار آن ها در رابطه با بازآفرینی کهن اسطوره ققنوس از ابعاد مضمونی و ساختاری تحلیل تطبیقی شده است.
    کلیدواژگان: نیما یوشیج، گیوم آپولینر، سبولیسم، ققنوس، تاثیر و تاثر ادبی
  • حمیدرضا شعیری*، مبینا قنبری نیا صفحه 12
    انجام یک تدریس موثر و پایدار و تسلط کافی به زبان خارجی، خواسته تمام مدرسان و زبان آموزان زبان خارجی است. در این نوشتار تلاش شده است کارایی فعالیت گروهی در فرایند یاددهی و یادگیری زبان فرانسه نزد زبان آموزان ایرانی مطالعه و بررسی شود. گفتنی است، فرضیه این پژوهش بر این اصل استوار است که زبان آموزان ایرانی می توانند در فعالیت گروهی براساس تعامل با هم گروه های خود به استقلال کنشی، تفکر خودارزیابی، خوداصلاحی و خودانتقادی، ارزیابی انتقاد دیگران از خود و بهره برداری از انتقاد دیگران دست یابند. به این ترتیب، این پژوهش بر مزایا و معایب فعالیت گروهی تاکید دارد. نتایج به دست آمده از کار میدانی، می توانند ما را به این امر آگاه سازند که فعالیت های گروهی، مشارکت زبان آموزان را زیاد و انگیزه آنان را تشدید می کند و علاقه آن ها را برای درس برمی انگیزد. تفکر انتقادی را گسترش می دهد و موقعیت های دنیای واقعی را وارد محتوا می کند و زبان آموزان برای تامل درباره معلومات داده شده تشویق می شوند.
    کلیدواژگان: فعالیت گروهی، مشارکت، کاربرد اجتماعی، تعاملی زبان، یاد دهی، یادگیری، زبان خارجی، زبان آموز، مدرس
  • کریستین راگه، مژگان مهدوی زاده*، بنت الهدی نخعی صفحه 26
    این نوشتار با تکیه بر روش های ترجمه شناسی ذیل، در پی تحلیل منتقدانه ای از اولین ترجمه انگلیسی ادوارد فیتزجرالد از رباعیات خیام است. در واقع، به دنبال پاسخ این سوال هستیم که آیا فیتز جرالد در ترجمه اش موفق به انتقال ریتم و موسیقی بی همتای متن فارسی شده است؛ و اینکه آیا وی توانسته است اثر متقابل معنا و ریتم متن اصلی را حفظ کند. در این نوشتار تلاش شده است با تکیه بر فرضیه های برخی از متخصصان علم ترجمه ازجمله هانری مشونیک، آنتوان برمن، درک اتریج و ژرارد دوسون، سوال های مطرح شده درباره ترجمه ریتم فارسی و رابطه بین معنا و ریتم متن اصلی بررسی شود و اولین نسخه ترجمه رباعیات فیتز جرالد نیز مطالعه و بررسی شود.
    کلیدواژگان: ترجمه، خلق، ریتم، معنا، رباعیات، فیتزجرالد
  • مینا دارابی امین* صفحه 36
    حضور طبقات مختلف اجتماعی در رمان «در جستجوی زمان از دست رفته» تصویر جامعی از زندگی اجتماعی را ترسیم می کند. با این حال، بر اساس روش ساختاری ژنتیکی گلدمن، دیدگاه پروست، تنها نگاه مجذوب یک بورژوای ساده به دنیای اشرافیت زمان خود است. در این نوشتار، تلاش شده است براساس روش جامعه شناختی پییر بوردیو، نشان دهیم که ساختار رمان پروست به دور از داشتن ویژگی ثابت و تغییرناپذیر، شاهدی بر تغییرات اساسی در ساختاربندی اجتماعی است. به نظر می رسد عوامل اجتماعی رمان برای دسترسی به سرمایه های بیشتر اجتماعی و در نتیجه مطرح کردن خود به عنوان طبقه حاکم، وارد مبارزه ای اجتماعی می شوند. بنابراین، رمان «در جستجوی زمان از دست رفته» داستان یک نزول و صعود اجتماعی است که شایسته تجزیه و تحلیلی روشمند و مدرن است. درحالی که تولد اشرافی تنها سرمایه اجتماعی نجیب زادگان است، بورژوها بر سرمایه های اقتصادی و فرهنگی خود تکیه می کنند.
    کلیدواژگان: جامعه شناسی، مبارزه نمادین، فرهنگ، سرمایه، عادت واره
  • محمد کیانی دوست*، اسفندیار اسفندی صفحه 46
    ادبیات معاصر که همچنان سرسختانه به مفاهیم جامعه شناختی گرایش دارد، شاهد پیدایش نویسندگانی مانند آنی ارنو در فرانسه و فریبا وفی در ایران است. آثار ایشان در واقع نوعی سرمایه گذاری ادبیات مدرن بر ادبیات کلاسیک است. آثار این دو رمان نویس در دوران مدرن نوشته شده است. به این معنا که این آثار، دیگر نشان دهنده تاریخ یک فرد (شخصیت قهرمان) مجزا و جدا از چارچوب ساختار اجتماعی بدون در نظر گرفتن شرایط محیطی، شیوه بودن در جهان با توجه به ارتباط وی با جامعه ای که بدون آن، پرسوناژ هویت خود را از دست می دهد، نیست. شخصیت های این نویسندگان، بیشتر نشان دهنده بیماری جامعه ای است که درگیر دوره گذر از سنت به مدرنیته است.
    درواقع، حوزه های مهم در این دوره از زندگی از هم جدا هستند: سیاست، خانواده، اقتصاد و آموزش و پرورش. در این دوران، جدایی بین نهادهای اجتماعی رخ می دهد. این جدایی باعث می شود که فرد از جامعه کناره گیری کند. فردیت متمایز و جدا از هویت اجتماعی خود است؛ اما انسان مدرن می خواهد این خلا را با فرار از ریشه های خانوادگی خود پر کند و به جهانی پناه ببرد که در آن خوشبختی، مصنوعی است و پیوسته تسلیم فن آوری، مدرنیته و پیامدهای آن باشد.
    کلیدواژگان: آنی ارنو، فریبا وفی، فاصله ی نسلها، هویت اجتماعی، مدرنیته، شکاف اجتماعی
  • علیرضا غفوری* صفحه 58
    بسیاری از منتقدین و متخصصین ایرانی شاهنامه، همچون همتایان غربی خود، بارها اسفندیار و همتای یونانی اش آشیل را با یکدیگر مقایسه کرده اند. در این میان، آنچه بیش از هر چیز توجه منتقدین را به خود جلب کرده است، موتیف رویین تنی این دو قهرمان است. با پذیرش و فرض رویین تنی این دو قهرمان، برخی میانورد اسفندیار شاهنامه را برگرفته از داستان های حکایت شده در ایلیاد و اودیسه حماسه سرای یونانی، هومر دانسته اند. در این نوشتار، سعی شده است با مطالعه فرض رویین تنی آشیل و اسفندیار و همچنین تنی چند از دیگر قهرمانان رویین تن پنداشته شده ادبیات جهانی، نشان دهیم که آیا آشیل و اسفندیار، قهرمانانی فانی یا نامیرا و رویین تن هستند. نتیجه این بررسی می تواند تاییدی بر درستی یا نادرستی نظریه تاثیرپذیری شاهنامه از حماسه های یونانی باشد که برخی از حماسه پژوهان مطرح کرده اند .
    کلیدواژگان: رویین تنی، بیمرگی، قهرمانان رویین تن، آشیل، اسفندیار
|
  • Tahereh Khameneh Bagheri *, Farideh Alavi Page 1
    Le Phénix est l’une des figures mythiques antiques qui se présente, de plus en plus, non seulement, dans la littérature mais aussi dans l’art et le cinéma contemporains. Ainsi, le Phénix ne représente-t-il pas uniquement un être grec ou égyptien, spécifique à l’espace hellénique. Il pourrait, par le phénomène de l’interculturalité, se présenter dans la plupart des cultures et des civilisations.
    Ce présent article a donc pour objectif d’étudier ce mythe ancien dans les poèmes de deux poètes du XXe siècle: Nima Youchij et Guillaume Apollinaire. Au cours de cette étude, nous essayerons d’abord de montrer l’influence que le symbolisme a exercé sur eux, ensuite, nous étudierons la reprise du mythe du phénix par ces deux poètes, et finalement nous nous occuperons d’une analyse de leurs poèmes concernant ce mythe selon une approche thématique et structurale.
    Keywords: Nima Youchij, Guillaume Apollinaire, symbolisme, Phénix, influence littéraire
  • Hamidreza Shairih*, Akram Ghanbarinia Page 12
    Pratiquer un enseignement utile et durable et maîtriser efficacement une langue étrangère est le désir de tous les enseignants et apprenants de langue étrangère. Cet article vise à examiner l’efficacité de l’activité en groupe dans le processus de l’enseignement/apprentissage du FLE chez les apprenants iraniens.
    Notre hypothèse principal repose sur le fait que, grâce à l’activité en groupe, les apprenants iraniens peuvent mieux parvenir aux capacités telles que l’autonomie actionnelle, la pensée de l’auto-évaluation, l’autocorrection, l’autocritique, l’évaluation des critiques des autres par rapport à eux-mêmes; de même ils peuvent profiter des critiques des autres sur la base de l’interaction avec leurs coéquipiers. Ainsi, Ce travail de recherche mettra l’accent sur les avantages et les inconvénients de l’activité en groupe.
    Les résultats acquis par l’étude du terrain nous amène à constater que le recours à des activités interactives maximisait la participation des apprenants, renforçait la motivation, développait la pensée critique. Ainsi, l’activité en groupe intégrait les situations du monde réel et immédiat au contenu et encourageait les apprenants à approfondir les connaissances enseignées.
    Keywords: lactivité en groupe, la coopération, la tâche, enseignement, apprentissage, langue étrangère, lenseignant, lapprenant
  • Christine Raguet, Mojgan Mahdavi Zadeh*, Bentolhoda Nakhaei Page 26
    En se fondant sur des approches traductologiques, cet article se propose de faire une analyse critique de la première traduction anglaise des Robâïât d’Edward FitzGerald. En général, FitzGerald a-t-il réussi à transmettre le rythme et la musicalité unique du texte persan dans sa traduction? Est-il également parvenu à conserver l’interaction sémantique et rythmique du texte original dans sa version? En s’appuyant sur les théories de certains spécialistes de la traduction tels Henri Meschonnic, Antoine Berman, Derek Attridge, et Gérard Desson, cet article vise à examiner les questions soulevées par la traduction du rythme persan ainsi que de la corrélation entre le sens et le rythme du texte original, et ce qui se retrouve dans la première édition des quatrains de FitzGerald.
    Keywords: Traduction, création, rythme, sens, Robâïât, FitzGerald
  • Mina Darabi Amin* Page 36
    La présence de différentes classes sociales trace un tableau complet de la vie sociale dans À la recherche du temps perdu. Or, selon la méthode structuraliste génétique du Goldman, la vision de Proust n’est que le regard fasciné d’un bourgeois sur l’aristocratie de son époque. Dans le présent travail, nous essayerons de montrer que suivant la méthode sociologique de Pierre Bourdieu, la structure du roman proustien, loin d’avoir un caractère fixe et taxinomique, est témoin des changements fondamentaux dans l’ordre social. Les agents sociaux du roman semblent mener une lutte sociale pour accéder aux différents capitaux et de s’imposer ainsi comme la classe dominante. La Recherche est donc le récit d’une descente et d’une montée sociale qui vaut une analyse méthodique moderne. Tandis que la noble naissance constitue le seul capital social des aristocrates, les bourgeois s’appuient sur leur capital économique et culturel.
    Keywords: sociologique, lutte symbolique, capital, habitus
  • Mohammad Kianidust*, Esfandiar Esfandi Page 46
    La littérature de l’extrême contemporain, fermement attaché aux concepts sociologiques, voit sa montée grâce aux écrivains tels Annie Ernaux en France et Fariba Vâfi en Iran, dont l'œuvre est considérée comme un passage de la littérature moderne à la littérature classique.
    La littérature de l’extrême contemporain, fermement attaché aux concepts sociologiques, voit sa montée grâce aux écrivains tels Annie Ernaux en France et Fariba Vâfi en Iran, dont l'œuvre est considérée comme un passage de la littérature moderne à la littérature classique. Les œuvres de ces deux romancières sont des produits de l'ère moderne dans ce sens quelles ne représentent plus lhistoire dun individu (personnage héros) isolé et séparé des cadres sociaux sans tenir compte du milieu, des manières d'être et des positions vis-à-vis de la collectivité sans quoi il perd son identité. Dans cet article, nous cherchons à répondre aux questions sur la place de la modernité dans toutes ces péripéties, sur la manière d’éviter la persistance de la souffrance et le sentiment de reniement de ses origines, sur l’approche de Vâfi et d’Ernaux face à la modernité, et enfin, sur la façon qu’elles adoptent en vue de réhabiliter le statut de la femme moderne à travers la littérature féminine. Les personnages de ces écrivains représentent plutôt une collectivité traumatisée par le passage dune ère de transition. Lindividu cherche à combler cette lacune par la fuite, de ses origines, et se réfugier dans un monde où lattrait du bonheur est artificiel, et ne cesse de céder place à la technologie, c’est-à-dire la modernité et ses implications.
    Keywords: Annie Ernaux, Fariba Vâfi, identité sociale, modernité, rupture
  • Alireza Ghafouri * Page 58
    Les critiques et les spécialistes iraniens de Chahnameh aussi bien que les comparatistes occidentaux ont à maintes reprises mis en parallèle Esfandiyâr et Achille, son homologue grec. Le motif qui a le plus souvent attiré leur attention sur le sujet consiste en invulnérabilité des deux héros redoutables. Un tel parallèle implique que l’on voie l’épisode d’Esfadiyâr de Chahnameh susceptible d’être redevable à l’Iliade et à l’Odyssée de l’aède grec Homère. Dans cet article, nous avons pour objectif de démontrer, d’une part, la véracité de la théorie de l’influence des épopées homérique sur la tradition nationale iranienne, et de l’autre, d’examiner si la tradition homérique considère Achille comme un héros mortel ou au contraire immortel et invincible. Ainsi, nous menons une étude sur les héros supposés invulnérables dans les traditions épiques mondiales et elle sera suivie d’une étude plus détaillée sur la question de l’invulnérabilité d’Achille et d’Esfandiyâr.
    Keywords: Invulnerability, immortality, invulnerable heroes, Achill, Esfandiyar