فهرست مطالب

  • پیاپی 23 (بهار 1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/03/20
  • تعداد عناوین: 9
|
  • محمدعلی سالیانه، رسول حمایت طلب، محمود شیخ، ناصر نقدی* صفحات 1-25
    هدف این پژوهش بررسی فعالیت ورزشی اجباری با شدت متوسط بر فراموشی ناشی از آلزایمر در رت های نر بالغ بود. به این منظور 48 سر رت نر بالغ از نژاد آلبینو- ویستار به صورت تصادفی در شش گروه و هر گروه، 8 سر جایگزین شدند، شامل گروه های کنترل، دریافت کننده دارونما (سالین)، دریافت کننده دارو- ورزش، سالین- ورزش، ورزش و دریافت کننده دارو. از داروی دیسیکلومین (mg/kg16) به منظور ایجاد فراموشی شبه آلزایمر و ورزش با شدت متوسط (60 دقیقه در روز× 30 روز)، استفاده شد. آموزش و آزمون حیوانات با استفاده از ماز آبی موریس انجام گرفت. یافته ها نشان داد که گروه دریافت کننده دیسیکلومین نسبت به گروه ورزش، کنترل و سالین در مراحل اکتساب (044/0=P) و به خاطرآوری (031/0=P) تاخیر زمانی بیشتری در رسیدن به سکو داشت. اما بین گروه های ورزش، ورزش – سالین، نسبت به ورزش – دیسیکلومین اختلاف معناداری مشاهده نشد. همچنین نتایج نشان داد که اختلاف معناداری (تاخیر زمانی در رسیدن به سکو) بین گروه های دیسیکلومین– ورزش، سالین– ورزش نسبت به دیسیکلومین در مراحل اکتساب (005/0= P) و به خاطرآوری (002/0= P) ، مشاهده شد. در نتیجه، نتایج این مطالعه نشان داد که دیسیکلومین موجب تخریب حافظه و یادگیری در مرحله اکتساب و به خاطرآوری می شود و 30 جلسه دویدن با شدت متوسط (اجباری) می تواند از تخریب حافظه جلوگیری کند.
    کلیدواژگان: آلزایمر، اعمال شناختی، رت، ورزش اجباری، یادگیری فضایی
  • مهرزاد خارستانی*، مهدی ضرغامی، پروانه شفیع نیا صفحات 27-39
    هدف از این مطالعه بررسی تاثیر تصویرسازی ذهنی و تمرین بدنی بر تعادل پویای بیماران مرد اسکلروسیس چندگانه بود. مطالعه حاضر نیمه تجربی و جامعه آماری شامل بیماران مرد اسکلروسیس چندگانه شهر اهواز در سال 1391 بود (300 نفر). برای نمونه گیری از پرسشنامه تصویرسازی بینایی و حسی-حرکتی و مقیاس EDSS در بین جامعه مورد نظر استفاده شد. در نهایت 33 نفر با توانایی تصویرسازی یکسان و دارای اختلال متوسط در مقیاس گسترش یافته ناتوانی انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه تصویرسازی ذهنی-تمرین بدنی(11نفر)، تصویرسازی ذهنی (11نفر) و تمرین بدنی (11نفر به عنوان گروه کنترل) قرار گرفتند.آزمون بلند شدن و رفتن زماندار برای ارزیابی تعادل پویا در پیش آزمون، پس آزمون و آزمون یادداری استفاده شد. برنامه تمرینی، 3 جلسه در هفته به مدت شش هفته بود. آزمون یادداری دو هفته پس از آخرین جلسه تمرینی گرفته شد. بعد از بررسی نرمال بودن داده ها و برابری واریانس ها، داده ها به روش آماری تحلیل واریانس یکراهه با اندازه گیری تکراری، تحلیل واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین گروه ها در مرحله پس آزمون (02/0=P) و یادداری (003/0=P) تفاوت معنا داری وجود دارد و در هر دو مرحله گروه ترکیبی در مقایسه با گروه های دیگر اجرای بهتری داشت. با توجه به نتایج تحقیق، تصویرسازی ذهنی را می توان به عنوان یک روش کاربردی برای عملکرد بهتر تعادل پویای افراد اسکلروسیس چندگانه محسوب کرد.
    کلیدواژگان: اسکلروسیس چندگانه، بیمار، تصویرسازی ذهنی، تعادل پویا، تمرین بدنی
  • بهروز عبدلی، نصور احمدی، اعظم قزی* صفحات 41-58
    براساس فرضیه اختصاصی تمرین، در دسترس بودن بینایی در طول تمرین، به تخریب عملکرد در آزمون انتقال بدون بینایی منجر می شود. یک فرضیه این است که بینایی کامل به عنوان منبع اطلاعاتی غالب مانع پردازش منابع حسی دیگر می شود، در این صورت احتمالا تضعیف بینایی موجب کاهش تسلط بینایی بر دیگر منابع حسی می شود. پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر سطوح متفاوت بینایی و مقدار تمرین بر دقت پرتاب دارت اجرا شد. به این منظور 30 نفر از دانشجویان دختر راست دست دانشگاه شهید بهشتی با میانگین سنی 47/1±80/22سال، داوطلبانه انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه بینایی کامل، بدون بینایی و بینایی تضعیف شده تقسیم شدند. مراحل اکتساب شامل دو مرحله تمرین کم (45 کوشش) و تمرین زیاد (300 کوشش) بود. نتایج تحلیل واریانس دو عاملی مرکب (3×2) نشان داد که حذف بینایی اثر تخریبی در اوایل تمرین نداشت، اما پس از تمرین زیاد، با حذف بینایی اثر تخریبی در اجرای گروه بینایی کامل، مشاهده شد (001/0=P). همچنین عملکرد گروه بینایی تضعیف شده تحت تاثیر حذف بینایی قرار نگرفت که می توان نتیجه گرفت که بینایی تضعیف شده احتمالا مانع پردازش دیگر منابع اطلاعات حسی نمی شود. یافته های این تحقیق از فرضیه اختصاصی تمرین پس از 300 کوشش تمرینی با حذف بینایی حمایت کرد. اما از این فرضیه با اضافه کردن بینایی حمایت نشد و غالب بودن اطلاعات حس عمقی مشاهده نشد. احتمالا وابستگی به منبع اطلاعات آور برتر (در اینجا بینایی) زودتر اتفاق می افتد، درحالی که وابستگی به منبع اطلاعاتی ثانویه (حس عمقی) زمان بر است و بعد از تعداد کوشش های تمرینی بیشتری رخ می دهد.
    کلیدواژگان: بینایی تضعیف شده، دقت پرتاب دارت، فرضیه اختصاصی تمرین، مقدار تمرین، منابع اطلاعات آوران
  • عباس اکبری ورزنه، رخساره بادامی*، مهدی نمازی زاده صفحات 59-77
    هدف کلی پژوهش حاضر، مطالعه اثر سبک های شناختی مستقل از زمینه و وابسته به زمینه بر یادگیری یک تکلیف هدف گیری در محیط باز و بسته بر مبنای منطق فازی و کلاسیک است. به این منظور، 60 دانش آموز پسر با دامنه سنی 17-16 سال در چهار گروه 15 نفری مستقل از زمینه به شیوه کلاسیک، وابسته به زمینه به شیوه کلاسیک، مستقل از زمینه به شیوه فازی و وابسته به زمینه به شیوه فازی قرار گرفتند. شرکت کنندگان در هر گروه در هر دو شرایط محیطی باز و بسته به آزمون پاس بسکتبال پرداختند. مرحله اکتساب، شش جلسه و در هر جلسه، شامل اجرای شصت کوشش در قالب شش بلوک ده تایی بود. آزمون انتقال یک روز و آزمون یادداری یک هفته بعد از مرحله اکتساب انجام گرفت. نتایج نشان داد که بین شرکت کنندگان مستقل از زمینه و وابسته به زمینه به شیوه کلاسیک در هر دو شرایط محیطی باز و بسته تفاوت معنا داری وجود دارد و در تمام مراحل آزمون (اکتساب، یادداری، انتقال) شرکت کنندگان مستقل از زمینه عملکرد بهتری داشتند. اما بین دو گروه مستقل از زمینه و وابسته به زمینه به شیوه فازی، تفاوت معناداری مشاهده نشد. با این حال، مقایسه میانگین ها، برتری شرکت کنندگان مستقل از زمینه را در شرایط محیطی بسته و عملکرد بهتر شرکت کنندگان وابسته به زمینه را در محیط باز نشان داد.
    کلیدواژگان: محیط باز و بسته، مستقل از زمینه، منطق فازی، منطق کلاسیک، وابسته به زمینه
  • راضیه خانمحمدی*، حسن خلجی، رضا یوسفی صفحات 79-98
    در سال های اخیر محققان به بررسی اثر تصویرسازی پتلپ بر عملکرد حرکتی و اینکه چطور تصویرسازی پتلپ می تواند موجب بهبود عملکرد شود، علاقه مند شده اند. هدف این پژوهش مقایسه اثر تصویرسازی پتلپ در برابر تمرین تعادلی بر تعادل پویای سالمندان بود. شرکت کنندگان 42 سالمند مرد ساکن شهر اراک بودند. آنها براساس نمره پیش آزمون تعادل پویا به چهار گروه تقسیم شدند. برای اندازه گیری تعادل پویای افراد، از آزمون تعادل بس و ستاره استفاده شد. گروه های تمرینی همگن شامل تصویرسازی پتلپ، تمرین تعادلی، تمرین ترکیبی (تمرین تعادلی و تمرین تصویرسازی پتلپ) و گروه کنترل بودند. گروه ها به جز گروه کنترل تمرینات را به مدت شش هفته و هفته ای سه جلسه انجام دادند که مدت زمان هر جلسه تمرینی 45 دقیقه بود. از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره با اندازه گیری مکرر برای تجزیه وتحلیل داده ها (در سطح معناداری1 0/0≥P) استفاده شد. نتایج نشان داد گروه های تمرین ترکیبی و تمرین تعادلی بهبود معنا داری در تعادل پویای بس و ستاره نشان دادند (000/0=P ، 001/0=P، 000/0=P، 000/0=P). گروه تصویرسازی پتلپ و گروه کنترل در تعادل پویای بس و ستاره بهبود معنا داری نشان ندادند (24/0=P ، 53/0=P، 36/0=P، 28/0=P). همچنین گروه ترکیبی بیشتر از گروه تمرین تعادلی بهبود در تعادل پویای بس و ستاره را نشان دادند (002/0= ،P004/0=P). به طور کلی نتایج این تحقیق نشان داد که تمرین تصویرسازی پتلپ به همراه تمرین جسمانی، تعادل پویا را در میان سالمندان مرد بهبود بخشید، ولی تصویرسازی پتلپ به تنهایی در بهبود تعادل پویای سالمندان مرد موثر واقع نشد.
    کلیدواژگان: تصویرسازی پتلپ، تعادل پویا، تمرین تعادلی، تمرین جسمانی، سالمند
  • جلال دهقانی زاده*، مریم لطفی، حسن محمد زاده صفحات 99-111
    هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرین جسمانی و تمرین حافظه کاری بر توانایی چرخش ذهنی بود. به این منظور 45 نفر دانشجوی دختر غیرورزشکار به صورت هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی در یکی از گروه های تمرین ایروبیک، تمرین حافظه کاری و گروه کنترل قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). طرح تحقیق از نوع نیمه تجربی و به صورت پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود که از تمامی نمونه ها، آزمون چرخش ذهنی گرفته شد. گروه تمرین بدنی و گروه تمرین حافظه کاری، روزانه به مدت 30 دقیقه به ترتیب در تمرین ایروبیک و تمرین حافظه کاری به مدت دو هفته شرکت کردند. گروه کنترل نیز به فعالیت روزانه خود پرداخت. نتایج حاصل از آزمون تحلیل واریانس تکراری نشان داد که تمرین ایروبیک و تمرین حافظه کاری بر توانایی چرخش ذهنی تاثیر دارد (05/0P≤). یافته ها حاکی از تسهیل توانایی های شناختی به وسیله مداخلات شناختی و حرکتی است.
    کلیدواژگان: تمرین جسمانی، توانایی فضایی، چرخش ذهنی، حافظه کاری، شناخت
  • احمدرضا موحدی*، عباس بهرام، سحر بردبار صفحات 113-126
    هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر شیوه های مختلف خودگفتاری انگیزشی، آموزشی و ترکیبی بر اکتساب و یادگیری یک تکلیف ادراکی حرکتی (دارت) و خودکارامدی جسمانی در دانش آموزان دختر 18-13 ساله بود. 48 دانش آموز دختر با میانگین سنی 46/15 سال که در پرتاب دارت مبتدی بودند، داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنی ها پس از شرکت در جلسه آموزشی و پیش آزمون به چهار گروه 12 نفری شامل گروه های خودگفتاری انگیزشی، آموزشی، انگیزشی-آموزشی و تمرین جسمانی تقسیم شدند. دوره مداخله شامل 10 جلسه اکتساب، دو جلسه آزمون یادداری و یک جلسه آزمون انتقال بود. برای تحلیل داده ها از تحلیل واریانس یکراهه و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد. یافته های این پژوهش نشان داد که در مراحل اکتساب، یادداری فوری و یادداری تاخیری شیوه های خودگفتاری ترکیبی (انگیزشی-آموزشی) و آموزشی بیشتر از خودگفتاری انگیزشی و تمرین جسمانی به بهبود عملکرد پرتاب دارت در نوجوانان 18-13 ساله منجر شد. در مرحله انتقال بهترین عملکرد مربوط به شیوه خودگفتاری آموزشی بود و سه شیوه دیگر به یک اندازه عملکرد داشتند. همچنین نتایج نشان داد که مداخله های مختلف اثر معنا داری بر خودکارامدی جسمانی افراد نداشت.
    کلیدواژگان: خودگفتاری آموزشی، خودگفتاری انگیزشی، خودگفتاری ترکیبی، خودکارامدی جسمانی، یادگیری
  • هانیه محمدی، شهزاد طهماسبی بروجنی*، جمال فاضل کلخوران صفحات 127-144
    هدف از تحقیق حاضر، بررسی تاثیر تداخل ضمنی بر تعادل افراد کم توان ذهنی بود. بدین منظور 40 نفر از پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر شهر قزوین (میانگین سنی 120/3 ±45/24 سال) به طور تصادفی به دو گروه تمرینی قالبی و تصادفی تقسیم شدند. پس از انجام پیش آزمون، آزمودنی های هر گروه با توجه به نوع آرایش تمرینی خود، تمرینات خود را به مدت 4 هفته (3 جلسه در هر هفته) به عنوان مرحله اکتساب، انجام دادند. سپس از آزمودنی ها، آزمون اکتساب و پس از 48 ساعت، به ترتیب آزمون های یادداری و انتقال به عمل آمد. پس از تایید توزیع طبیعی داده ها از طریق آزمون کولموگروف اسمیرنوف و بررسی همگنی واریانس ها با آماره لون، نتایج تحلیل واریانس اندازه های تکراری نشان داد که اعمال مداخله موثر بوده است و گروه ها پیشرفت معنا داری داشته اند (0005/0P=). همچنین نتایج تی مستقل به منظور مقایسه دو گروه در تعادل ایستا نشان داد که گروه تمرین تصادفی در آزمون یادداری بهتر عمل کرد (007/0P=)، درحالی که اختلاف معناداری در آزمون انتقال بین گروه ها مشاهده نشد (061/0P=). همچنین، نتایج تعادل پویا نشان داد که گروه تمرین تصادفی، نسبت به گروه تمرین قالبی عملکرد بهتر و اختلاف معناداری در آزمون یادداری و انتقال داشت (به ترتیب 001/0P= و 002/0P=). بنابراین افراد کم توان ذهنی نیز می توانند از تاثیرات سودمند تمرین تصادفی بهره مند شوند.
    کلیدواژگان: تداخل ضمنی، تمرین تصادفی، تمرین قالبی، تعادل، کم توان ذهنی
  • فرهنگ یزدان پرست*، حمید صالحی، شهرام لنجان نژادیان صفحات 157-170
    به احساساتی که یک ورزشکار در خصوص اجرا در یک موقعیت رقابتی دارد، فشار گفته می شود. هدف اصلی این تحقیق بررسی تغییرات سینماتیکی سرویس تنیس نسبت به افزایش فشار رقابتی بود. بیست تنیسور مرد نیمه حرفه ای راست دست 120 سرویس را تحت فشار پایین (عادی) و فشار رقابتی بالا اجرا کردند. بررسی فشار (ضربان قلب و اضطراب حالتی رقابتی ادراک شده) پیش از اجرای سرویس ها در مرحله فشار پایین و بالا انجام گرفت. اجرا و پارامترهای سینماتیکی (تجزیه وتحلیل دوبعدی حرکت) سرویس ها نیز اندازه گیری شد. دستکاری شرایط فشار افزایش معناداری را در ضربان قلب و فشار ادراک شده از شرایط فشار پایین به فشار بالا نشان داد (001/0P<). از افت عملکرد (001/0P<) نتیجه گیری شد که اثر انسداد تحت فشار مشاهده شده است. نتایج نشان داد تحت فشار، ارتفاع سرویس ها به طور معناداری کاهش یافت (001/0P<)، ولی سرعت توپ بدون تغییر باقی ماند (05/0P>). در این پژوهش تغییرات عملکرد تحت فشار رقابتی با استفاده از فاکتورهای سینماتیکی تبیین شد.
    کلیدواژگان: انسداد، انسداد ناشی از فشار، رقابت، سرویس تنیس، سینماتوگرافی
|
  • Mohammad Ali Salianeh, Rasoul Hemayattalab, Mahmoud Sheikh, Naser Naghdi * Pages 1-25
    The aim of this study was to investigate the effect of forced physical exercise with moderate intensity on Alzheimer-induced amnesia in adult male rats. 48 male Wistar- Albino rats were randomly selected and assigned to 6 groups (n=8 per group): control, placebo (saline), drug-exercise, saline-exercise, exercise and exercise-drug. In this study, Dicyclomine (16 mg/kg) was used to induce Alzheimer-like amnesia and moderate exercise (60 minutes per day × 30 days). The rats were trained and tested using Morris water maze­. The findings showed that the group receiving Dicyclomine increased­ delay in reaching the platform­ in acquisition (P=0.044) and recall (P=0.031) compared with exercise, control and saline groups. But there were no significant differences between exercise and exercise-saline groups compared with exercise-Dicyclomine group. Also, a significant difference (delay in reaching the platform) was observed between Dicyclomine-exercise, saline-exercise compared with Dicyclomine in acquisition (P=0.005) and recall (P=0.002). In conclusion, this study showed that memory and learning in the acquisition and recall phases were destroyed by Dicyclomine and 30 sessions of moderate-intensity running (forced) could prevent memory corruption.
    Keywords: Alzheimer's disease, Cognitive Functions, Forced Exercise, Spatial Learning Rat
  • Mehrzad Kharestani *, Mahdi Zarghami, Parvaneh Shafiniya Pages 27-39
    The aim of this study was to investigate the effect of mental imagery and physical practice on dynamic balance in male patients with multiple sclerosis. This study was semi-experimental and the statistical population included male patients with multiple sclerosis in Ahvaz city in 2012 (N=300). For sampling, Visual and Kinesthetic Imagery Questionnaire and EDSS scale were used. Finally, 33 patients with similar ability of imagery and moderate disorder in EDSS Scale were selected and randomly assigned to 3 groups: mental imagery-physical practice (n=11), mental imagery (n=11) and physical practice (as control group, n=11). The TUG test was used to assess dynamic balance in the pretest, posttest and retention test. The training protocol consisted of 3 sessions a week for 6 weeks. Posttest was performed 2 weeks after the last session of the training protocol. After investigating the data normality and variance equality, data were analyzed using one-way analysis of variance with repeated measures, one-way analysis of variance and Tukey post hoc test. The results indicated a significant difference in posttest (P=0.02) and retention (P=0.003) phases among the groups, and combined group had a better performance than the other groups during both phases. According to these results, mental imagery can be used as a practical method for the better performance of dynamic balance in patients with multiple sclerosis.
    Keywords: dynamic balance, mental imagery, multiple sclerosis, patient, physical practice
  • Behrouz Abdoli, Nassour Ahmadi, Azam Ghazi * Pages 41-58
    According to specificity of practice hypothesis, availability of visual information during practice induces performance decrement in no-vision transfer test. One hypothesis is that full vision as a dominant source of information prevents the processing of other sensory sources, in which case, weakened vision may reduce dominance of vision over other sensory sources. The aim of the current study was to examine the effect of different vision levels and amount of practice on dart throwing accuracy. 30 right-handed female students of Shahid Beheshti University (mean age 22.80±1.47) were voluntarily selected and randomly divided into three groups: full vision, no-vision and weakened vision. The acquisition phase consisted of two phases of low (45 trials) and high (300 trials) amount of practice. Mixed model ANOVA (2x3) showed that removing vision had no deteriorating effect at the beginning of the practice , but it had a deteriorating effect after extensive practice in the performance of full vision group (P=0.001). Moreover, removing vision did not affect the performance of weakened vision group which could indicate that weakened visual might not prevent the processing of other sources of sensory information. The results of this study supported specificity of practice hypothesis after 300 trials of practice with removing vision. But this hypothesis was not supported with adding vision and dominance of proprioceptive information was not observed. It was likely that dependence on dominant sources of information (vision) appeared sooner while dependence on secondary sources of information (proprioceptive) takes more time and appeared after more trials of practice.
    Keywords: amount of practice, dart throwing accuracy, sources of afferent information, specificity of practice hypothesis, weakened vision
  • Rokhsare Badami *, Abbas Akbari, Mehdi Namazi Pages 59-77
    The main aim of the present study was to examine the effect of field-independent and field-dependent cognitive styles on learning an aiming task in closed and open environments based on fuzzy and classic logics. 60 male students with an age range of 16-17 were assigned to four groups (each group 15 subjects): field-independent with classic approach, field-dependent with classic approach, field-independent with fuzzy approach and field-dependent with fuzzy approach. Participants in each group had basketball pass test in both open and closed environments. The acquisition phase consisted of six sessions and 60 trials in 6 blocks of 10 trials were performed in each session. The transfer test was conducted one day and retention test was carried out one week after the acquisition phase. The results of this study indicated a significant difference between field-independent and field-dependent with classic approach in both closed and open environments, and field-independent participants had a better performance during all stages of the test (acquisition, retention, and transfer). But, no significant differences were observed between field-independent and field-dependent with fuzzy approach. However, the comparison of means indicated that field-independent participants had better performance in closed environments, and, field-dependent participants had better performance in open environments.
    Keywords: classic logic, closed, open environment, field, dependent, field, independent, fuzzy logic
  • Razieh Khanmohamadi *, Hasan Khalaji, Reza Yousefi Pages 79-98
    In recent years, researchers have become interested in examining the effect of PETTLEP imagery on motor performance and how PETTLEP imagery can improve the performance. The aim of this study was to compare the effect of PETTLEP imagery and balance practice on dynamic balance in the elderly. Participants were 42 male elderly in Arak city. They were divided into 4 groups based on the scores of dynamic balance pretest. In order to measure dynamic balance, Bass and Star Balance tests were used. Homogeneous training groups included PETTLEP imagery, balance practice, mixed practice (balance practice and PETTLEP imagery practice) and control group. All groups except for the control group practiced 3 sessions (each session 45 min.) a week for 6 weeks. MANOVA with repeated measures was used to analyze the data (P≤0.01). Results showed the mixed and balance practice groups significantly improved in Bass and Star dynamic balance (P=0.000, P=0.001, P=0.000, P=0.000). PETTLEP imagery and control groups showed no significant improvement in Bass and Star dynamic balance (P=0.24, P=0.53, P=0.36, P=0.28). Also, the mixed group had more improvement in Bass and Star dynamic balance than balance practice group (P=0.002, P=0.004). Overall, these results showed that PETTLEP imagery practice along with physical training improved dynamic balance in male elderly, but PETTLEP imagery alone did not affect the improvement of dynamic balance in the male elderly.
    Keywords: balances practice, dynamic balance, elderly, PETTLEP imagery, physical training
  • Jalal Dehghanizade*, Maryam Lotfi, Hasan Mohammadzade Pages 99-111
    The aim of the present study was to investigate the effect of physical training and working memory training on mental rotation ability. 45 non-athlete female students were purposively selected and randomly assigned to one of these groups: aerobic training, working memory training and control (each group 15 subjects). This study was quasi-experimental, which was a type of pretest-posttest with a control group. Mental rotation test was conducted for the sample. Physical training and working memory training groups participated respectively in aerobic training and working memory training for 30 minutes daily for two weeks. The control group performed their daily activities. Results of ANOVA with repeated measures showed that aerobic and working memory training affected mental rotation ability (P≤0.05). The findings suggested that cognitive abilities are facilitated by cognitive and motor interventions.
    Keywords: cognition, mental rotation, physical training, spatial ability, working memory
  • Ahmadreza Movahedi *, Abbas Bahram, Sahar Bordbar Pages 113-126
    The aim of the present study was to investigate the effect of different methods of self-talk (motivational, instructional, and combined) on acquisition and learning of a motor perceptional task (dart) and physical efficacy in female students aged between 13 and 18. 48 female students (mean age 15.46 yr) who were novice at dart throwing voluntarily participated in this study. Participants were divided into 4 groups including motivational self-talk, instructional self-talk, motivational-instructional self-talk and physical practice (12 students in each group) following an initial instructional session and pretest. The intervention included 10 sessions of acquisition, 2 sessions of retention test and one session of transfer test. One-way ANOVA and ANOVA with repeated measures were used to analyze data. Results showed that combined (motivational-instructional) and the instructional self-talk groups improved dart throwing performance in acquisition, immediate and delayed retention sessions in 13-18-year-old students compared with the motivational self-talk and physical exercise groups. Instructional self-talk group showed the best performance in transfer test while the other three groups showed almost similar performances. The results also showed that different interventions had no significant effects on physical self-efficacy of the participants.
    Keywords: combined self, talk, instructional self, talk, learning, motivational self, talk, physical self, efficacy
  • Hanieh Mohammadi, Shahzad Tahmasebi Boroujeni *, Jamal Fazel Kalkhoran Pages 127-144
    The aim of the present study was to investigate the effect of contextual interference on balance of mentally retarded people. For this purpose, 40 educable and mentally retarded boys in Qazvin city (mean age 24.45 ± 3.120) were randomly divided into two groups: blocked and random practice. After the pretest, given their practice arrangement, subjects in each group performed their workout for 4 weeks (3 sessions per week) as the acquisition phase. Acquisition test was conducted in the last session, and then retention and transfer tests were performed after 48 hours. After Kolmogorov-Smirnov test verified normal data distribution and Leven test examined the homogeneity of variances, analysis of variance with repeated measures showed that the intervention was effective and the groups significantly improved (P=0.0005). The results of the independent t test (to compare two groups in static balance) showed that random practice group performed better in retention test (P=0.007) whereas no significant differences were observed between the groups in transfer test (P=0.061). In addition, dynamic balance results showed that random practice group performed better than the blocked practice group and it had a significant difference in retention and transfer tests (respectively P=0.001, P=0.002). So, mentally retarded people can use the beneficial effects of random practice.
    Keywords: balance, block practice, contextual interference, mental retardation, random practice
  • Farhang Yazdanparast*, Hamid Salehi, Shahram Lenjannejadian Pages 157-170
    Pressure refers to the feelings an athlete has about performing in a competitive situation. The primary aim of this study was to examine kinematic changes of tennis serves in increasing competitive pressure. 20 semi-professional right-handed male tennis players completed 120 serves under low (normal) and high competitive pressure phases. Pressure checks (heart rate and perceived competitive state anxiety) were administered before serves in the low and the high-pressure phases. Performance and kinematic parameters of the serves (two-dimensional motion analysis) were also measured. The pressure manipulation showed a significant increase in the heart rate and perceived pressure from the low pressure to the high pressure (P0.05). This study explained performance changes under competitive pressure using kinematic factors.