فهرست مطالب

اللغه العربیه و آدابها - سال دوازدهم شماره 28 (بهار 1395)
  • سال دوازدهم شماره 28 (بهار 1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/03/18
  • تعداد عناوین: 8
|
  • جهانگیر امیری، شهریار همتی، زینب جلیلیان صفحات 1-25
    یحظی الهجاء فی العصر المملوکی بمکانه فریده واهمیه بالغه. لقد تاثر هذا الفن بالموثرات السیاسیه والاجتماعیه العامه فی تلک الفتره بالذات اکسبته طابعا سیاسیا واجتماعیا بعد ان کان له طابع فردی فی الادوار السابقه. ینتقد الهجاء المملوکی بطبیعه دوره فی تلک الحقبه ما یجری علی ساحه الحیاه و ما یصدر من رجال الحکم و نخبه المجتمع من الامراء والقضاه والاطباء وغیر ذلک من الذین یتولون مقالید الامور ویتحکمون بمصیر الشعب. یتمتع الهجاء المملوکی بجمالیات دلالیه راقیه من ابرزها انه قد یکون مصحوبابالنقد اللاذع تاره وبالفکاهه المریره تاره اخری. ثم انه زاخر بالإیحاءات القرآنیه التی ترتقی بمستواه الدلالی والجمالی هذا وان هذه الدراسه ترمی إلی رصد جمالیات الهجاء المملوکی الدلالیه مستعینا بالنماذج الشعریه المتماشیه مع سیاق الموضوع وبالاعتماد علی المنهج الوصفی – التحلیلی ومن ابرز نتائج هذا البحث: الهجاء المملوکی فی الاغلب یعنی بالقضایا الجاریه علی ساحه الحیاه والاحداث السیاسیه والاجتماعیه السائده؛ ویشوبه فی کثیر من الاحیان نبره فکاهیه ولغه ساخره تخفف من وطاته ووخزه الالیم.یمیل الهجاء المملوکی کثیرا ما إلی العتاب والشکوی وذلک لخلوه من السب والاستهجان وعدم تناوله للاعراض والعیوب الجسدیه والعاهات الخلقیه.
    کلیدواژگان: العصر المملوکی، الاوضاع السیاسیه والاجتماعیه، الهجاء الساخر، العتاب والشکوی، مضامین الهجاء وجمالیاته
  • نرگس انصاری صفحات 27-47
    إن الاسلوب و الدراسه الاسلوبیه للعمل الادبی من الموضوعات الهامه التی إهتم بها النقاد و الدارسون فی دراساتهم النقدیه الحدیثه. وهی تبین ان المراد بالاسلوب هو طریقه الصیاغه اللغویه و موضوع هذا الفن فی دراستهم هو الکلمات طولها و موسیقاها و دلالتها، و الجمل فی ترکیبها و ربطها و طولها و ایقاعها و مجازها التی تکون فنیتها.
    فتعالج الدراسه هذه الاسلوبیه فی اشعار فاروق جویده علی انه یمثل الحرکه الشعریه الملتزمه المعاصره فی مصر و الذی سایر بشعره الرکب المصری الثائر ضد النظام المستبد الحاکم. و ذلک بدءا من مضامینه الشعریه إذ یعد النص الادبی مصدرا خصبا من الافکار و المعانی العالیه ممتدا إلی خصائصه الاسلوبیه من الترکیب و مستواه النحوی و التکرار و الصور و الإیقاع بمنهج وصفی- تحلیلی مرکزا علی نماذج من شعره الملتزم الذی یجعل فیه الإمام الحسین(ع) نموذجا فذا ینقذ البشریه من آلامهم المعاصره.
    و مما یفید البحث ان الشاعر یزاوج فی اشعاره بین مشاعره الرومانسیه و افکاره الواقعیه التی یعیشها هو و شعبه علی ارض الواقع. و الفکره التی اکد علی ها الشاعر فی قصائده الثلاثه ان الإنحراف عن مکتب الحسین(ع) مما یجلب له و لشعبه الظلام و الشقاء و القهر و الدنس... إلخ. و یری بانه لا مفرمن الصعاب المعاصره الا اللجوء إلی الحسین(ع) و فکرته البشریه. کما نجح الشاعر ان یوافق بین مضامینه و اسالیبه اللغویه فجاءت منسجمه متسقه مع المعنی الذی یلقیه علی المتلقی.
    کلیدواژگان: الاسلوب، الشعر الملتزم، مصر، فاروق جویده
  • علی نجفی ایوکی صفحات 49-69
    من الادوات التی یستخدمها الشاعر العربی المعاصر کی یصدر إنتاجا ادبیا ذات فاعلیه وتاثیر هی «تراسل الحواس» او «الاشتباک الحواسی» او «الحس المتزامن». هذا الفن فی الاصطلاح یعنی إلغاء الفروق الوظیفیه بین الحواس الانسانیه عن طریق تکوین علائق حوار بین حاستین منفصلتین او اکثر. إن هذه التقنیه التی تحدث التبادل بین وظائف الحواس من حیث خلع صفه حاسه معینه علی حاسه اخری، إحدی التقنیات المهمه التی ظهرت کمصطلح نقدی فی الاعوام الاخیره عند نقاد الادب؛ حیث وإن کانت حدیثه الظهور فی النقد الادب العربی، لکن توظیفها کان موجودا فی النصوص الادبیه القدیمه. علی ضوء اهمیه المساله ودورها الرئیس فی فهم النصوص الادبیه تتعاطی هذه المقاله بمنهجها الوصفی – التحلیلی موضوع تراسل الحواس وفاعلیته فی الادب مع الحدیث عن ظهور هذا الفن فی الادب العربی، ثم اخذت تلقی الضوء علی هذه التقنیه فی شعر الشاعر المصری الحدیث «احمدعبدالمعطی حجازی». من المستنبط ان حجازی ینحو بتقدیم مختلف اشکال تراسل الحواس إلی المتغیر لا إلی المالوف، ویاتی بجدید من جانب المحتوی الشعری وشکله. ثم إن الشاعر یحرص کثیرا علی الترکیب الإنزیاحی فی بنیه قصائده الشعریه محاولا ان یجتنب من المکرور والمعاد وان یثیر انتباه المتلقی ویجعله فی ممارسه ذهنیه. هذا وإنه رکز ترکیزا خاصا علی نوع المرئی- السمعی من التراسل الحسی والانتزاعی- المرئی من التراسل الدلالی حیث یمکن القول إن حاسه البصر تلعب دورا محوریا فی بنیه النصوص الشعریه لعبدالمعطی حجازی.
    کلیدواژگان: الرمزیه، تراسل الحواس، عبدالمعطی حجازی، الانزیاح، الغموض
  • معصومه بخشعلی زاده، رقیه رستم پور ملکی صفحات 71-89
    القناع اسلوب جدید فی التعبیر الشعری، یعمد فیه الشاعر إلی توظیف شخصیه تراثیه او شخصیه مبتدعه یتقنع بها ویجعلها تتقمص خواطره وتجسد تجربته لیعبر من خلالها عن شواغله الفکریه. الشاعر والناقد الفلسطینی المعاصر عزالدین المناصره (1946- ) من الشعراء الذین اهتم بالقناع فی استدعائه للشخصیات اهتماما بالغا حیث یتمثل القناع عنصرا محوریا فی تجربته الشعریه ویمنحه قدره بارعه علی المزج بین الماضی والحاضر وبین الذات والموضوع وساعده علی ان یتحدی القضایا السیاسیه والاجتماعیه للبلاد العربیه وخاصه وطنه فلسطین. غیر انه إهتم بهذه الظاهره من الناحیه النظریه النقدیه التی افادت البحث. لذلک حاول البحث دراسه انماط القناع عند عزالدین المناصره وتجلیاتها فی قصائد الشاعر بالإعتماد علی المنهج التوصیفی- التحلیلی. یصل البحث إلی ان النمط المخترع خارج من دائره الانماط ویعد نوعا من انواع القناع وذلک بإلقاء الضوء علی انماط القناع عند الکاتب کندی وتعریف مصطلحی النمط والنوع إلی جانب دراسه قصیدتی من قصائد عزالدین المناصره «کنعان صابر لن یستنکر» وقصیده «ابی محجن الثقفی»، ثم یعرض تقسیما جدیدا لنمط القناع المرکب وفق رویه تحلیلیه للمناصره، مع معالجه قصیدتی «حصار القرطاج» و«حیزیه عاشقه من رذاذ الواحات».
    کلیدواژگان: الشعر العربی المعاصر، عزالدین المناصره، القناع، انماط قصیده القناع
  • مجید صادقی مزیدی صفحات 91-115
    یمتاز العصر الحدیث بانه قرن البعث والنهوض الادبی والسیاسی فی الامه المصریه والإیرانیه، کانت ثمره هذا البعث ظهور شعراء متذمرین ارادوا للشعر افقا لمصالح الناس والمجتمع؛ فمن ابرزهم محمود سامی البارودی وملک الشعراء بهار. یحاول هذا البحث جاهدا إلقاء الضوء علی الالفاظ الشعریه المشترکه لدیهما. فمن اهمها: الفاظ الطبیعه، والفاظ الإیقاظ والثوره، والفاظ الحزن، والفاظ الوحده والالفاظ السیاسیه.
    کرس الشاعران جهودهما فی استعمال الالفاظ الثورویه والتحریضیه والالفاظ السیاسیه المحضه والمفردات الداله علی ها، ولکنه یکثر البارودی من الجمل الفعلیه ویوکد ملک الشعراء بهار علی الفاظ الحمیه واستدعاء الشخصیات التاریخیه. وفی جانب آخر قداتخذ الشاعران مجموعه من الالفاظ الوحدانیه الصریحه وغیر الصریحه الداله علی ها وصرحا بکثره الضمیر الجمعی باعتباره حاملا إراده التغییر بالاتحاد والوحده. کما انحرف الشاعران بالفاظ الطبیعه من المعنی الحقیقی إلی المعنی المجازی، ورمزا بها إلی الاغراض السیاسیه والاجتماعیه. اضف إلی ذلک ان الالفاظ الحزینه قداصبحت لدیهما تعبیرا صادقا عن إحساس مریر بالیاس ولده الشعور بعدمیه جدوی المستقبل وکان ذلک إثر الغدره واغترابهما الوطنی.
    تنهج هذه المقاله الدراسه الوصفیه وتحلیل الفحوی کما تستدعی طبیعه الموضوع وغایته ان تستکشف الالفاظ المختلفه حقیقیا او مجازیا فی الاشعار السیاسیه والاجتماعیه للشاعرین لتبین اهمیه هذه الالفاظ.
    کلیدواژگان: الادب الحدیث، الالفاظ الشعریه، الادب الحدیث، محمود سامی البارودی، ملک الشعراء بهار، الالفاظ الشعریه
  • مجید محمدی بایزیدی، خلیل پروینی، کبری روشنفکر صفحات 117-141
    إن الوجودیه قد شجعت الإنسان علی رفض القیم المسبقه باجمعها، تحقیقا للحریه المطلقه التی تدعو إلی ها، وحرضته علی خلق القیم الجدیده دون تحدید المعیار الذی یمیز به القیم الصحیحه عن الزائفه. إن مطاع صفدی کاقوی الاصوات المتبنیه للإتجاه الوجودی فی الادب العربی قد دعا من خلال شخصیاته الروائیه الوجودیه إلی الثوره ضد القیم فی روایتیه «جیل القدر» و«ثائر محترف». إن هذا المقال ینوی الترکیز علی دراسه مساله القیم فی هاتین الرواتین دراسه إشکالیه معتمدا علی المنهج التحلیلی-النقدی فی ضوء الثقافه الدینیه التی تسود المجتمع العربی. فیبدو ان صفدی قد نجح فی خلق شخصیات وجودیه تثور ضد کل القیم علی اساس اسبقیتها دون النظر إلی إیجابیتها او سلبیتها. ولکنه لم یتمکن من حل ما تعانیه الوجودیه بعد رفض القیم کما ان خلق هذه الشخصیات الوجودیه -ولاسیما النسویه منها- التی تعتمد علی رفض کل شیء فی حیاتها وتحیا کما ترید، لا یتلاءم المجتمع العربی الذی تسوده الثقافه الدینیه.
    کلیدواژگان: القیم، الوجودیه، الرفض، مطاع صفدی
  • قاسم مختاری، مطهره فرجی صفحات 143-170
    لقد یتحدث الدارسون عن إمکانیه العدول عن الصور الاصلیه فی استعمال اللغه لاعتبارات یقتضی ها السیاق و هذا ما اهتمت به معظم الدراسات الاسلوبیه الحدیثه و التی سمیت بظاهره الانزیاح. الانزیاح فی النص الادبی یمثل فی الواقع، خروجا عن الاصل و مخالفه للقاعده تصرفا فی الفصاحه و تفننا فی العباره و هو قضیه اساسیه فی تشکیل جمالیات الإنتاجات الادبیه.
    هذا البحث دراسه وصفیه- تطبیقیه لإثبات ما ندعیه و هو ان نقل التمییز یعتبر نوعا من العدول و الانزیاح لما فیه من التنویعات اللغویه و تقنیات التعبیر؛ و الغرض منه خلق قیم جمالیه و ان الانزیاح فی ظاهره نقل التمییز یمکن حمله نوعا من الانزیاح الترکیبی او نوعا من الانزیاح الدلالی. یعالج هذا البحث ظاهره نقل التمییز و یتطرق إلی نماذج تطبیقیه فی توظیف هذه الظاهره الاسلوبیه فی القرآن الکریم و نهج البلاغه. فی الحقیقه ان هذا البحث محاوله فی فقه النحو و الکشف عن تاثیر البنیه الشکلیه علی المعنی؛ فهو إذن یدور علی المعنی اساسا و بناء. من الموکد ان کل تغییر فی ارکان الکلام، یستلزمه معنی جدید؛ فالمعنی له اثر هام فی خلق العلاقات بین المفردات.
    طبقا للبحث، إن نقل التمییز یفید غالبا الإغراق و ایضا الشمولیه و المبالغه و التکثیر و هذا ما تمکنها اسلوبیه الانزیاح التی تتماثل بشکل ناضج فی القرآن و النص العلوی. فکلاهما بلغا الغایه فی الکشف عن اسرار اللغه العربیه الثریه و توظیف الطاقه التعبیریه الکامنه فی ها بواسطه العدول عن الاسلوب البیانی المالوف و الوقوف علی ما لهذه اللغه الشریفه من خصائص تمیزت بها علی سائر اللغات.
    کلیدواژگان: القرآن الکریم، نهج البلاغه، الانزیاح، التمییز المحول
  • سید مهدی مسبوق، شهرام دلشاد، فرهاد رجبی صفحات 171-196
    إن البنیویه طریقه یعتمد علی ها لتحلیل الاعمال الادبیه فی العصر الحدیث والتی تهتم بجوانب منهجیه ادت إلی وضع اساس علمی لنظریه الادب وقامت علی اساسها الدراسات السردیه والشعریه المختلفه. هناک نظریات تستهدف هیکلیه النص او الروایه فی ضوء المنهج البنیوی منها نظریه المقولات الثلاث التی وضعها المنظر الشهیر جیرار جینیت. هذه النظریه التی ترتبط بالسردیات تتحدث عن الروایه او النص السردی فی ثلاث مقولات هی زمن القص، هیئه القص ونمط القص. تحاول هذه الدراسه بالاعتماد علی المنهج البنیوی والمباحث النقدیه السردانیه ان تزودنا بطریقه مثلی لفهم بنیه الروایه وسیاقها للکشف عن التقنیات المستخدمه فی النص التی یتعامل معها الروائی. ونرمی من خلالها إلی معرفه هیکلیه روایه «خدیجه وسوسن» لرضوی عاشور وتحلیلها تحلیلا بنیویا سردیا یهتم بدراسه الخطاب او الشکل الذی یرد علیه المتن الحکائی وذلک لان الروایه لیست إلا کائنا ورقیا یدیرها الراوی فهی تختلف من حیث الزمن والهیئه والنمط من الواقع وتعد عالما متخیلا یعرف بالعالم الروائی. تخلص الدراسه إلی ان الزمن فی هذه الروایه تاریخی فی الغالب والموشرات الزمنیه قلیله فی ها ومن حیث الهیئه نجد حضورا واسعا للراویتین. اما من حیث النمط فنجد تعدد الاصوات حیث یمتزج فی الروایه صوت الراویتین بالشخصیات ولا نری صوتا واحدا سائدا علی جمیع الاحداث.
    کلیدواژگان: جیرار جینیت، رضوی عاشور، خدیجه وسوسن، الزمن، الهیئه، النمط
|
  • Jahangir Amiri, Shahriar Hemati, Zainab Jalilian Pages 1-25
    satire into the stage of growth and development in The most important properties that distinguish this technolog Poets Hjvgvy accurate picture of the social and politica Those politicians and power brokers such as rulers, princes The main language spoken in satire and humor can be said to Other points in the period to avoid libel and affront They AynKh more moral defects and other internal Apparent defect, in addition to the poets of his Hjvhay Hjvsra Seasoned and laced with blame and complain MySakhtnd This leads to leniency, it was In addition to the Mamluk era AynHa Hjvprdazan ZybayyHay form and content of the Holy Quran gleaned The expressive capacities and spiritual properties Satire improve To maintain appropriate to the needs of the day was The satire in the Mamluk era were very popular among the It was BySabqh in previous periods ShyvhY study the cross sectional provided According to the age of the... .
    Keywords: Mamluk era, political, social conditions, satire
  • Narjes Ansari Pages 27-47
    Stylistics and the research conducted in that area over the works of literature is one of the most important topics in modern criticism. The purpose of such discussion is the linguistic context such as music, implications of short and long terms, compound expressions and their relationships, rhythm and their figural usage signifying their artistic context. The present paper studies Javid’s poems through a stylistic approach. He is considered as a representative of the poems of commitment of the contemporary movement of in Egypt who struggled against the authoritarian regime of his society. The stylistic introduction of his work is in fact a critique of his thoughts, perspectives, and sublime connotations. However, due to his wide range of literary works only three of his poems representing Imam Hussein as a sublime role module, a savior of the today’s human being are considered through a descriptive analysis. This study clearly shows the harmony present between the poet’s romantic emotions and realistic perspectives with that of society; in addition, the thought of deviation from Imam Hussein’s school of thought is the cause of cruelty, misery, and injustice in communities and nations can be traced in the three chosen poems. The poet has been successful in employing variety of linguistic techniques and turned it to a style to create a connection between concept, thought, and language to convey his view points to the addressee.
    Keywords: style, Poems of commitment, Egypt, Farooq Jovid
  • Ali Najafi Ivaki Pages 49-69
    Undoubtedly, poet plays a distinguished role in the social life generally and in the literary life particulary as he influences people through his poem and broad imagination. Naturally, poets influence do not occur in the real world but in the imagination. He ignores daily routines and speaks about nature s songs with a deeper, more wonderful voice in order to represent intuitive more frequent; picture of movement to his audience. One of the useful devices for effective, literal influence is Synesthesia. This poetic technique has been used as a critical idiom by Arab critics in the recent years. thouqh it is considered as a new technique in the criticism of Arabic literature, synesthesia has been used in the literary texts from ignorance era up to now.
    This paper , first of all, attempts to focus on synesthesia and its importance, then it clarifies the birth of this literary phenomenon in world’s literature and its relation to symbolism. therefore, the audience would be able to observe types of synesthesia in the starting ages of Arabic literature and get familiar to use of this literary technique in Egypt’s poetry especially in the poems of three contemporary Egyptian poets “Ahmed Hegazi”.
    Keywords: Symbolism, Synesthesia, Abdol mohti Hejazi, Deviation Making strange
  • Masume Bakhshalizade, Roghayehe Rostampourmaleki Pages 71-89
    Mask is a new method in poetry, in which the poet applys, the historical, mythical or characters. She uses their masks in order to represent her own disturbance and problems; in fact she explains her intellectual worries and anxieties by the mask. Ezzeddine Al-Manasreh (1946) is one of the poets who pays a significant attention to the Mask technique and summons various characters in his poetry. As a result the technique of Mask is considered as a main role in his poems and gives him an extraordinary power to combine past and future and self and the other. Also, this style helps him analyzing the political and social issues of the Arabic Countries especially his home Palestine. In addition, He mentioned critical and theoretical ideas in this field, which is beneficial for an efficient research. Therefore, through a descriptive analyzing method, the present research is trying to review EzzeddineAl-Manasrehin form of applying the Mask technique and its represents in his ode. Through a reviewing the forms and applying the Mask form the writer of “Kendy” and defining the term of “forms of applying” and “Abi Mohajen Al-Saqafi”, the researcher comes to the conclusion that Mask is creativity out of the borders of Mask’s the forms of applying and accounted as one of the types of Masks. Then while analyzing the ode of “Hesar Ghartaj” and “the loving room made up of the dews of plain” and Based on Al Manasrehs’ analytic approach, the research is presenting a new division of the compound forms of applying Mask.
    Keywords: contemporary Arabic poetry, Ezzeddine Al Manasreh, Mask, forms of applying
  • Majid Sadeghi Mazidi Pages 91-115
    One of the common features of two nations, Iran and Egypt, in the contemporary era is literary and political awakening that has led to the emergence of committed poets who have always followed the interests of the people and society. Among the most prominent of such poets are Egyptian poet Mahmoud Sami el-Baroudi and Iraian poet Mohammad-Taqi Bahar. They can be the most prominent Mahmoud Sami Al-Baroudi and Bahar noted. This article aims to explore common vocabulary used by the two poets. The most important items include: vocabularies of nature, political awakening, grief and unity.Both poets use revolutionary, motivating, and pure and non-pure political rhetoric effectively. Mahmoud Sami el-Baroudi uses more verbal sentences whereas Mohammad-Taqi Bahar focuses on the vocabulary of national spirit and the invoking of historical figures. Furthermore, both poets deploy direct and indirect vocabularies of unification in the form of plural pronouns to lead the society toward empathy and unity. The two poets also use nature vocabulary in metaphorical terms or as symbols in political and social poetry. Grief vocabulary in the poems of the two poets manifests itself through truthful expressions associated with a sense of bitterness and despair about the future.
    Keywords: Contemporary literature, Mahmoud Sami el, Baroudi, Mohammad, Taqi Bahar, poetic vocabulary
  • Majid Mohammadi Bayazi Di, Khalil Parvini, Kobra Roshanfekr Pages 117-141
    Existentialism encourages human being to revolt against all of old values and create new values without defining criteria to recognizing correct and incorrect value.Muta Safdi has been really affected by Existentialism philosophy among Arab novel writers. He invites the existential characters of his two novels "Jilo al-Ghadr" (Generation of Fate) and "Saeron Mohtarefon" (Professional Revolutionist) to revolt against the values. By using analytical and critical method, this survey criticizes the values of two novels according to the religious culture of society. It seems that Safdi had been successful in creating existential characters that revolt against values, and their reason is belonging those values to the past without considering their positive or negative aspects. But he couldn’t resolve what Existentialism faces about the values after not accepting them. The existential characters especially women characters revolt against everything, and live according to their liking, but it isnt compatible with Arabic society was governed by religious culture.
    Keywords: values, Existentialism, revolt, Muta Safdi
  • Qasem Mokhtari, Motahhareh Faraji Pages 143-170
    Linguists speak of the possibility of deviation from principal language use forms in order for comparison to style and register of sentence and this is exactly what new linguistic studies pay attention to and it is called anomaly. Literary Anomaly is defined as deviation from the principal and disagreement to grammar for speech eloquence and statement variety which is a major issue in literary aesthetics.
    The present study is a descriptive-comparative one to prove our hypothesis which is: transfer of Tameez (distinction) due to lingual diversity is a kind of anomaly and its purpose is to create valuable literary points. Also the anomaly inside Tameez is of syntactic or semantic sort. This study examines Tameez transfer and relies on its comparative samples in On Quran and Nahj-Al-Balaqa. In fact, this paper is an attempt to understand the meaning of syntax and grammar and to express the effect of speech structure on the concept. Therefore this paper is performed based on meaning. Truly, any change in statement elements requires a new meaning which is very important in establishment o relationships between words.
    According to the investigation, Tameez transfer often is accompanied with exaggeration, inclusion, overstatement and repetition. This is exactly what anomaly allows; a phenomenon used in On Quran and Nahj-Al-Balaqa in a very skillful and promoted way. Either of these two works, unveiling the mysteries of the rich language of Arabic and employing its premium reach their highest points. This is due to usage of distinguishing features and anomaly in written statement methods.
    Keywords: The Holy Quran, Nahj, Al, Balaqa, anomaly, Tameez, E, Manqul
  • Seyyed Mehdi Masboogh, Shahram Delshad, Farhad Rajabi Pages 171-196
    The structural method depends upon the analysis of literary works in the modern era and that are interested Aspects of the methodology have led to the development of a scientific basis for the theory of literature and on the basis of the narrative and poetic various studies. Hna theories targeting the text or structure of the novel in the light of the structural approach, including the theory of the three categories set by the famous theorist Gerard Genet. This theory, which linked narratives talk about the novel and narrative text in three categories is the shear time, shear body and style of storytelling. This study attempts to approach relying on monetary and structural detective Sudanese to provide an optimal way to understand the structure of the novel and its context to detect the techniques used in the text, which deals with the novelist. And throw through it to know the structure novel «Khadija and Sawsan» Radwa Ashour and analyzed structurally narrative is interested in studying the speech or shape, which is set by the Metn Gaii such case and because the novel is not only aina hardcopy run by the narrator They differ in terms of time and the body and the pattern of reality is a world imagined world known novelist. The study concludes that the time in this historical novel is often little time and indicators which is where the body we find an extensive presence of Rawitan. In terms of style, we find polyphony where it mixes in the novel sound Alrawitan personalities do not see one voice prevailed on all the events.
    Keywords: Gerard Genet, Radwa Ashour, Khadija, Sawsan, time, body, style