فهرست مطالب

نقد ادبی و بلاغت - سال پنجم شماره 1 (بهار و تابستان 1395)
  • سال پنجم شماره 1 (بهار و تابستان 1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/06/20
  • تعداد عناوین: 11
|
  • عزت ملا ابراهیمی، صغری رحیمی صفحات 1-18
    نقد جامعه شناختی، یکی از شیوه های کارآمد نقد متون ادبی، به خصوص رمان، است. در این شیوه، ارتباط ساختار و محتوای رمان با وضعیت و دگرگونی های جامعه و محیطی که در آن متولد شده، بررسی می شود و چگونگی انعکاس و بازنمایی هنرمندانه جامعه در جهان تخیلی اثر ادبی، نقد و تحلیل می شود. این پژوهش بر پایه چهارچوب نقد جامعه شناسی، به تحلیل یکی از برجسته ترین آثار نویسنده مشهور فلسطینی، جبرا ابراهیم جبرا، می پردازد. پژوهش حاضر، در پی پاسخ گویی به این پرسش اساسی است که آیا نقد جامعه شناختی در رمان صیادون فی شارع ضیق قابل تطبیق است؟ فرضیه پژوهش بر این مدعاست که جبرا در داستان خود، به انعکاس اوضاع جامعه زمان خود در قالب اثر ادبی پرداخته است. در پژوهش پیش رو، از روش تحلیلی توصیفی برای تطبیق نقد جامعه شناختی در داستان صیادون فی شارع ضیق این نویسنده بهره گرفته شده است. از مهم ترین نتایج پژوهش، این است که جبرا با خلق شخصیت هایی از طبقات مختلف جامعه، به انعکاس شرایط اجتماعی جامعه در برهه ای خاص می پردازد.
    کلیدواژگان: نقد ادبی، نقد جامعه شناسی، رمان، جبرا ابراهیم جبرا، صیادون فی شارع ضیق، وطن، فلسطین
  • ساغر سلمانی نژادمهرآبادی، عبدالرضا سیف صفحات 19-38
    شعر با اسطوره گره خورده است و شاعران اغلب لحظاتی را در سیر اساطیری به سر می برند. اسطوره با بیانی نمادین، به شکوفایی شعر و چندلایه شدن اثر کمک می کند. پیشرفت علوم سبب کم رنگ تر شدن اثر اساطیر در بین مردم شد، اما هرگز نتوانست آن را به کلی و به خصوص از حیطه ادبیات خارج سازد. از همین رو، بر آنیم تا در شعر موسوی گرمارودی، به نمونه هایی از اساطیر برای پاسخ به این پرسش دست یابیم که گرمارودی از چه نوع اسطوره هایی در اشعارش بهره جسته است و در این زمینه بیشتر به کدام دسته اشاره کرده است؟ بررسی ها نشان می دهد که گرمارودی در اشعارش به استفاده از اساطیر مختلف ملی و مذهبی دست زده است. بیشترین توجه شاعر، به اساطیر مذهبی بعد از اسلام است که در این بین شخصیت هایی چون پیامبر(ص) و امام علی(ع) و امام زمان(عج) بن مایه اصلی شعر او را تشکیل می دهند. اساطیر دینی قبل از اسلام، در درجه دوم استفاده قرار دارند و اساطیر ملی با فاصله ای کم در درجه سوم اهمیت قرار می گیرند. گرمارودی از اساطیر ملی نیز برای تبیین مفاهیم مذهبی و آیینی بهره جسته است. وی گاه برای برجسته تر کردن مفاهیم معاصر، به بازگویی اساطیر گذشته پرداخته است.
    کلیدواژگان: تحلیل، اسطوره، انواع، ادبیات معاصر، شعر معاصر، اساطیر مذهبی، موسوی گرمارودی
  • جان الله کریمی مطهر، تبسم خاک ره کهنمویی صفحات 39-49
    پوشکین پدیده فوق العاده ای در ادبیات روسیه و حتی جهان است که در آثارش ایده های جهانی می درخشند. هیچ کس مانند پوشکین توانایی مبدل شدن به انسان دیگر ملل و این چنین موثق از زبان او حرف زدن را ندارد. این ویژگی پوشکین در توصیف فرهنگ و نابغه بزرگ ایران، سعدی، آن قدر زیاد است که در سال 1824 میلادی و پس از چاپ منظومه فواره باغچه سرای، با سرلوحه ای از سخنان سعدی، شاهزاده شالیکوف، ناشر مجله دامسکی ژورنال، به او لقب «سعدی جوان» داد؛ زیرا پوشکین برای نخستین بار در ادبیات روسیه نشان داد که چگونه باید سعدی، نابغه ایرانی، را توصیف کرد. در مقاله حاضر به موضوع پوشکین و سعدی و نیز به نقش ارزشمند و کلیدی سخنان سعدی در بیان اندیشه های پوشکین در منظومه فواره باغچه سرای و بعضی از آثار دیگرش می پردازیم. برخی از اندیشه های سعدی، مانند سرلوحه فواره باغچه سرای که برگرفته از باب اول بوستان سعدی است در بسیاری از آثار و مکاتبات پوشکین به وفور تکرار شده و همچون یک مثل در بین مردم روسیه ساری و جاری است؛ این مضامین در آثار پوشکین، یادآور یاد و خاطره دوستان دکابریست وی و نیز بیانگر حس دلتنگی شاعر به دلیل دوری و از دست دادن آن هاست.
    کلیدواژگان: سعدی، پوشکین، تاثیر، موضوعات، شرقی، ادبیات، شرق
  • غلامعلی فلاح، نرجس افشاری صفحات 51-71
    در جستار حاضر، داستان تراژیک «رستم و سهراب» براساس نظریه روایت شناسی کلود برمون بررسی شده است. الگوی برمون برمبنای رویکردی دوگانه بنا شده که طبق آن سرنوشت قهرمان منحصرا نه به پیروزی، بلکه گاه به شکست ختم می شود. براساس نظریه برمون، این داستان متشکل از یک توالی اصلی و چندین توالی فرعی است که پیکره داستان را خلق کرده اند و انواع توالی ها از جمله زنجیره ای و انضمامی و پیوندی در آن به کار گرفته شده اند. براساس این نظریه، هر توالی دربردارنده سه کارکرد امکان و فرایند و پیامد است که این کارکردهای سه گانه کاملا با داستان همخوانی و همسویی دارد. سهراب در توران، سهراب در ایران، کشته شدن سهراب به دست رستم، به ترتیب مراحل امکان و فرایند و پیامد داستان را شامل می شوند. از حیث شخصیت، این داستان نمونه تبدیل قهرمانان از کنشگر به کنش پذیر و برعکس است. مقاله پیش رو، هنر روایت گری و داستان پردازی فردوسی را نیز نشان می دهد؛ زیرا تمام عناصر روایی همچون تنظیم توالی پی رفت ها، موقعیت ها، کنش ها و مهم تر از همه رویکرد دوگانه برمون را در دادن اختیار به شخصیت ها در گزینش هدف مورد نظر قرار داده است.
    کلیدواژگان: رستم و سهراب، روایت شناسی، پی رفت، کلود برمون، سهراب، منطق داستان، ریخت شناسی قصه پریان
  • بهادر باقری صفحات 73-90
    زن، شخصیت کانونی و مهم ترین موضوع داستان های مصطفی مستور است و با زنان داستان های واقع گرای معاصر، تفاوت ماهوی دارد؛ چراکه از سویی، تجلی تام و تمام «زن مثالی» است و از سوی دیگر، میراث دار تصویر و تصوری است که قرن ها در ادبیات غنایی ایران، از وی ارائه شده است. زنی والا، روشن ضمیر، درون نگر، باایمان، وفادار، پری صفت، الهام بخش، هنرآفرین، دور از دسترس و پاک تر از آن که به تملک مرد درآید؛ و بدین دلیل، عشق نیز در این داستان ها، سراسر قدسی و فرازمینی است؛ یا به فرجام نمی رسد یا عاشق از وصال می پرهیزد. حتی زنان بدکار هم شخصیتی معصوم و محترم دارند. در مقاله پیش رو، با روش توصیفی تحلیلی، و با این فرض که رویکرد این داستان ها به موضوع زن و عشق، با این بسامد و تکرار، در داستان های معاصر منحصربه فرد است و به ویژگی سبکی آثار نویسنده تبدیل شده و آن را با ادبیات غنایی عرفانی قدیم ایران پیوند می زند، به تجزیه و تحلیل چهره زن و نقش خاص و قدسی و آسمانی او و پیامد آن یعنی عشق پاک و معنوی در داستان های مستور پرداخته شده است.
    کلیدواژگان: مصطفی، مستور، زن در داستان های معاصر، زن مثالی، عشق افلاطونی
  • محمد هادی مرادی، فاطمه کاظمی صفحات 91-109
    در مقاله حاضر، دلالت تقدیم و تاخیر در ساختار جمله های مثبت و منفی از دیدگاه عبدالقاهر جرجانی بررسی شده است. تقدیم و تاخیر، موضوعی بلاغی و یکی از مباحث اصلی دستور زایا گشتاری است. جرجانی اعتقاد دارد که ترتیب کلمات در ترکیب، براساس معنا صورت می گیرد و بر این نکته تاکید می کند که اگر ترتیب کلمات در جمله براساس معنا نبود، تقدیم و تاخیر هیچ ارزش دلالی و معنایی نداشت. وی با ژرف نگری، اغراض نحوی و بلاغی و معنایی تقدیم و تاخیر را اثبات می کند و با آوردن شواهد و مثال های فراوان، تلاش می کند دیدگاه خود را در باب تقدیم و تاخیر تشریح کند، و به معنا در ساخت جمله، توجه ورزد. این پژوهش، با استفاده از روش توصیفی تحلیلی، به این نتیجه می رسد که بسیاری از آرا و دیدگاه های جرجانی، ارتباط تنگاتنگی با جدیدترین نظریات زبانی دارد. عبدالقاهر نیز به ساختار کلام، مبانی دستور زایا گشتاری، وحدت بین لفظ و معنا (مباحث فرمالیستی)، بافت زبانی و غیرزبانی و... اهتمام ورزیده و معتقد است در فرایند فهم متن، باید به همه این عناصر توجه کرد.
    کلیدواژگان: عبدالقاهر جرجانی، تقدیم و تاخیر، دلالت، معنی، سیاق، نفی و اثبات، دستور زایا گشتاری
  • خدابخش اسداللهی، شکرالله پور الخاص، ولی علی منش صفحات 111-129
    نظامی گنجوی و بیدل دهلوی، دو شاعر برجسته سده ششم و دوازدهم هستند که به نوآوری مشهورند. در سطح زبان اشعار این دو شاعر، عناصر متعدد ابهام زا دیده می شود. یکی از مهم ترین این عناصر، «ترکیبات ابهام زا»ست. ترکیبات ابهام زا، واژه های مرکبی هستند که از هم نشینی دو یا سه تکواژ تشکیل می شوند و در محور افقی زبان به صورت یک واحد معنایی عمل می کنند. بیشتر پژوهشگران، ساخت ترکیبات ابهام زا و خاص را در انحصار شاعران سبک هندی می دانند. در این مقاله، ترکیبات ابهام زا و خاص نظامی با ترکیبات ابهام زای بیدل، مقایسه و بررسی شده است. برای تحلیل ساختار و بیان معنی ترکیبات ابهام زا، این ترکیبات با توجه به «هسته معنایی» و «روابط نحوی» ترکیب بررسی شده اند. هدف مقاله، نشان دادن وجود ترکیبات ابهام زا در دو دوره ادبی متفاوت و رفع ابهام این نوع ترکیبات است. نتیجه پژوهش بیانگر آن است که بسیاری از ترکیبات ابهام زا، در ژرف ساخت یک جمله کامل با روابط نحوی و معنایی هستند و همچنین ساخت ترکبیات خاص و ابهام زا منحصر به بیدل و شاعران سبک هندی نیست.
    کلیدواژگان: سبک هندی، ترکیبات ابهام زا، ترکیبات برون مرکز، ترکیبات درون مرکز، روابط نحوی، نظامی، بیدل
  • فرزاد قائمی صفحات 131-150
    ادبیات آرمان شهری از حیث محتوا، دربرگیرنده آرزوی تحقق جهانی با شرایط بهتر و آرمانی (آرمان شهر) یا حاوی تصور جهانی مطلوب و در عین حال انتزاعی (ناکجا آباد) است. این نوع ادبی، بر مبنای انگیزه اصلی واحدی که نوستالژی و آرزوی بازگشت به خاستگاهی ازلی است، و با توجه به پارادایم های فکری شکل دهنده به آن ها، ساخت های مشخصی را شکل داده است. در خاستگاه شناسی و تحلیل کیفی نوع ادبیات آرمان شهری. احساس نوستالژی و وحشت از تبعید به دنیای خاکی (لغزیدن به سطح خودآگاهی) و تصویر کهن الگویی شهر آرمانی و بهشت زمینی، عوامل اصلی شکل دهنده به این نوع است. این شهر، ساختی کهن الگویی (مشابه پردیس آسمانی) در روایات اساطیری، ساختی فانتزی در روایات مذهبی و عامیانه، ساختی تمثیلی در ادبیات تعلیمی، ساختی رمزی در ادبیات عرفانی دارد. در این جستار، ضمن مرور و طبقه بندی الگویی این گونه ادبی، انواع آن در سه زمینه آرمان شهر اساطیری، آرمان شهر فلسفی، آرمان شهر روایی تعلیمی، و نمودهای هر کدام از این الگوواره ها در فرهنگ ایرانی و ادبیات کلاسیک فارسی بررسی شده است.
    کلیدواژگان: آرمانشهر، ادبیات آرمانشهری، آرمانشهرگرایی، شهر پردیسی، بهشت، کهن الگو، نقد کهن الگویی
  • محسن پیشوایی علوی، مسعود باوان پوری صفحات 151-170
    یکی از شیوه های پیچیده تفکر و بیان معانی، نماد است. این شیوه نقش مهمی را در آفرینش آثار ادبی و بیان اندیشه های ناگفتنی شاعر ایفا می کند. ریشه چنین رویکردی، در اوضاع سیاسی و اجتماعی موجود و تجربه های شخصی شاعر و گرایش های فکری و فلسفی او نهفته است. هواری (1938 ت) شاعر معاصر فلسطین است و شعر او فرزند پایداری در سرزمین های اشغالی که با اوضاع و احوال جاری آن پیوند مستقیمی دارد. او با توجه به اوضاع پیرامونی و اختناق حاکم، از نماد برای بیان درد و رنج مردم فلسطین و اندیشه های پایداری خود بهره برده است. در پژوهش حاضر، با استفاده از روش استقرایی و تحلیلی، عناصر نمادین در سه دیوان مرایا الیاسمین (1998)، ماقاله الغیم للشجر (2000)، لاتکسر النای (2006) بررسی شده است. این نمادها در هشت عنوان دسته بندی و دلالت های معنایی و مضامین مربوط در قالب جدول هایی به طور مستند ارائه شده است. نتایج یافته ها نشان می دهد که نمادهای شاعر، اغلب دو مفهوم کلی را افاده می کند: 1. اشغال سرزمین و ملزومات آن؛ 2. ایستادگی و مقاومت با تمام امکانات.
    کلیدواژگان: شعر پایداری، فلسطین، نماد، صالح محمود هواری، نمادهای حیوانی، نباتی، شخصیت ها
  • شمس الحاجیه اردلانی صفحات 171-188
    آیرونی موجد چندوجهی شدن معنا و گسترش تضاد معنایی در درون متن است. این پژوهش، ضمن طرح چهارچوب نظری آیرونی در سطح بلاغی، کوششی است در جهت تنویر مولفه های آیرونی، استخراج ویژگی مشترک آیرونی و صنایع معنوی ادبیات فارسی، واکاوی ترفندها و کرانه ها و گونه های کارآمد آیرونی، بررسی و تحلیل گونه های آن در شعر حافظ. روش تحقیق، توصیفی تحلیلی از نوع کیفی و کتابخانه ای است و داده ها با مطالعه کتاب ها و مقالات، گردآوری شده اند . با توجه به ارزش طنز در رشد فکری و روشنگری جامعه در بیان رذالت ها، هدف پژوهش، تبیین روش های ایحاد آیرونی در شعر حافظ است. دست یافته ها براساس مستندات ارزیابی شده، بیانگر آن است که آیرونی با برخی از صناعات ادب فارسی وجه اشتراک دارد نه انطباق. این صنایع در شبکه آیرونیک، پیچیدگی ایجاد می کند و آن را هنری تر می سازد. استعاره تهکمیه با آیرونی کلامی انطباق دارد. همه گونه های آیرونی به جز آیرونی رمانتیک را می توانبا شعر حافظ انطباق داد.اندیشه های دینی و سیاسی طبقه های مختلف جامعه، مهم ترین موضوع هایی است که منطبق بر خاصیت آیرونی در شعر حافظ است.
    کلیدواژگان: آیرونی، طنز، گفتار ناسازگونه، آیرونی رادیکال، استعاره تهکمیه، آیرونی کلامی، آیرونی ساختاری
  • لیلا آقایانی چاوشی، روح الله آقایانی چاوشی صفحات 189-206
    متون عرفانی از مهم ترین متونی هستند که به منظور انتقال آموزه های معرفتی و اثرگذاری بر مخاطبانی که دغدغه آگاهی و تربیت باطنی دارند، تنظیم شده اند. از این رو به نظر می رسد در راستای تحقق این هدف، از شگردهای خاصی در بیان بهره گرفته شده است. با توجه به شیوه سخن در این دست آثار، می توان متون عرفانی را در شمار متون خطابی دانست. در این پژوهش، ضمن نگاه به مفهوم خطابه و سیر تاریخی آن، ابزارهایی چون تمثیل و استعاره که در شیوه خطابی مورد استفاده قرار می گیرد بررسی شده است . از این رهگذر، آرای عبدالقاهر جرجانی در باب صنایع بلاغی مذکور و نسبتی که با خطابه و ابزار خطابی دارد، مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به این موضوع، متون عرفانی به مثابه متنی خطابی بررسی شده است؛ زیرا شیوه بحث و استدلال در این متون، شیوه ای خطابه ای و فارغ از استدلا ل های منطقی و ریاضی وار است و این متون روی در باورپذیر ساختن آموزه ها و لطایف عرفانی و اقناع مخاطب دارند و در این راه ابزارهایی چون تمثیل و استعاره را به کار می بندند. به همین دلیل، می توان متون عرفانی را از سنخ متون خطابی دانست.
    کلیدواژگان: خطابه، ارسطو، جرجانی، استعاره، تمثیل، متن، عرفانی
|
  • Ezzat Molla Ebrahimi, Soqra Rahimi Pages 1-18
    Sociological approach is one of the most efficient critical approaches of literary works, particularly novels. The relation existing between the novel's structure and content to the changes of the society and living conditions and the artistic reflection and representation of society in fantastic world of a literary work is studied in this approach. Based on the principles of sociological approach of criticism, one of the most prominent works of Palestinian well-known author, Jabra Ibrahim Jabra has been studied in present research to answer to this main question if the sociological approach is applicable to the novel "Hunters in a narrow street"? The research hypothesis is that Jabra tries to reflect the social situation of his period in the form of a literary work. A hunter in a narrow street was written after author’s staying in Bagdad following the occupation of Palestine by Zionists in 1948. Evoking bitter memories of his homeland’s occupation, Jabra, in this novel, points to the tragic realities of Iraq and the pathetic social situation of Bagdad’s residents. The result of present research, conducted through an analytical-descriptive method, shows that Jabra reflects the social situation in a specific period creating characters from different classes of society.
    Keywords: literary criticism_sociological criticism_novel_Jabra Ibrahim Jabra_Hunters in a narrow street_palestien_home
  • Saghar Salmaninejad Mehrabadi, Abdorreza Seif Pages 19-38
    Poetry and myth are intertwined and most of the poets often live in the mythological spaces for moments. Myths help poetry being prosperous and having multi-layered meaning through its symbolic expression. With the development and progress of science, the influence of myths in human societies decreased; however they have not generally lost their impact, especially in literature. So we are to find some examples of myths in the works of Ali Mousavi Garmaroudi to know what kind of myths he has used in his poems and which of them have been more confirmed by him? The studies show that Garmaroudi has used different kinds of religious and national myths in his works. He focuses on Islamic mythological figures, and among them paying attention to the characters such as prophet Mohammad (PBUH), Imam Ali (AS) and Imam Mahdi (AS) is the main theme of his poetry. Pre-Islamic mythologies and Iranian national myths stand, with a slight gap, on the second and third positions, respectively. He has even used national myths to explain ritual and religious concepts. He has sometimes recounted the past mythologies to highlight modern concepts.
  • Janolah Karimi Motahhar, Tabassom Khakrah Kahnamouei Pages 39-49
    Pushkin is an extraordinary phenomenon in Russian and also the world literature with works on which the global ideas shine in. Nobody is able, just like Pushkin, to demonstrate a man of other nations and to speak on behalf of him so authentically. His ability in describing Iranian culture and also Iranian genius poet, Saadi, was so that Prince Shalikov, the publisher of “Damskii zhurnal”, called him “The Young Saadi” in 1824, after publishing “The Fountain of Bakhchisaray” poem with a frontispiece of Saadi's words, because for the first time in Russian literature, Pushkin showed, through his fascinating poems, the way one should describe the Iranian genius poet Saadi. Pushkin and Saadi are being compared with each other, in present essay, and the valuable and key role of Saadi’s words in Pushkin’s expressing his ideas in his poem “The Fountain of Bakhchisaray” and some of his other works are studied. Some of Saadi’s ideas like those in frontispiece to “The Fountain of Bakhchisaray” are adopted from the first chapter of his masterpiece Boostan, and have been repeated frequently in many of Pushkin’s works and correspondences, in addition to his novel “Eugene Onegin”, and have been used by Russians as proverbs. These ideas, in Pushkin's works, recalled the memory of his Decaabrist friends and also expressed a sense of the poet's nostalgia as a result of separation or losing them.
    Keywords: Pushkin, Saadi, effect, literature
  • Gholamali Fallah, Narjes Afshari Pages 51-71
    In present research, the tragic story of "Rostam and Sohrab" is evaluated on the basis of Claude Bremond's theory of narratology. The model of Bremond is based on a dual approach upon which the fate of hero not only leads to his victory but sometimes to his failure. According to Bremond, this tragedy is formed by a main sequence and several sub-sequences that has creates the body of the story while different types of sequences such as chain, concrete and connective sequences have been used. Each sequence, according to his theory, includes three functions of possibility, process, and consequence that all consistent to and aligned with the story. "Sohrab in Touran", "Sohrab in Iran" and "Sohrab who is killed by Rostam" can be corresponded to possibility, process, and consequence functions, respectively. In terms of character, this story is a good example of active heroes who turn into passive ones and vice versa. Present research demonstrates Ferdowsi's art in narrative and storytelling. It shows that he had paid attention to all narrative elements such as setting the sequences, situations, actions and, above all, Bremond’s double approach in giving characters the freedom of goal selection.
    Keywords: Rustam, Sohrab, narration, frequent, Cloud Bermaon, Sohrab
  • Bahador Bagheri Pages 73-90
    “Woman” is the most important focal character in the works of Mostafa Mastur and fundamental differences are obvious between this kind of woman and women in other contemporary realist stories or novels, because she manifests the complete character of "Ideal Woman" from one hand, and inherits the image and has been presented of him during several centuries of Iranian lyric literature from the other hand, a prominent, aware, introspective, faithful, loyal, angelic, inspirational, artist and unattainable woman who is more virtue to be possessed by a man. So love, in such stories, is totally sacred and unearthly. It doesnt end, or the lover avoids joining. Even prostitutes, in such stories are innocent with respectable personalities. Assuming that the approach of these stories to the subject of "woman" and "love", with such a frequency, is exclusive in modern stories and has changed to the stylistic feature of their authors with a link to old Persian mystical-lyric literature, the present essay is to study and analyze the character of woman and her special, sacred and heavenly role and her subsequent result, pure spiritual love in Mostafa Mastur's works through an analytic- descriptive method.
    Keywords: Mostafa, Mastour, Woman, In, the, Contemporary, Stories
  • Mohammad Hadi Moradi, Fatemeh Kazemi Pages 91-109
    The implication of transposition in the structure of positive and negative sentences has been studied from the point of Abd al-Qāhir al-Jurjānī's view in present essay. Transposition is a rhetorical subject being discussed in generative-transformative grammar. Jurjānī believed that words set in order in a sentence on the basis of their meanings, and emphasized that if the order of words in a sentence were not meaning-based, transposition, then, would have had no semantic value. He proves sagaciously the syntactic, rhetoric and semantic functions of transposition and tries, providing various examples, to explain his own viewpoints about transposition and to pay attention to the issue of meaning in the sentence construction. The results of present research, has been conducted through a descriptive-analytic method, show that many of Jurjānī’s opinions and views are closely related to modern linguistic theories. He was also concerned with word structure, principles of generative -transformative grammar, the unity of word and meaning (formalistic discourse), linguistic and non-linguistic contexts and believed that all the above-mentioned elements should be considered in a text understanding procedure
    Keywords: Abd Keywords: Abd al Qahir al Jurjani, transposition, meaning, significance, Context, Negation, proof, generative, transformative grammar
  • Khodabakhsh Asadollahi, Shokrollah Puralkhas, Vali Alimanesh Pages 111-129
    Nizami Ganjavi (1141 to 1209) and Bīdel Dehlavī (1642–1720) are two prominent poets known for their innovations. There are many ambiguous elements in the level of their languages, from which the ambiguous compositions are the most important. Ambiguous compositions are compound words formed when two or three morphemes are put together and act on the horizontal axis of language as a meaning unit. Most researchers believe in special ambiguous compositions as a monopoly of Hindi poets. Nizami's special compositions are being compared and analyzed with those of Bīdel's in present essay. To analyze the structure and to express the meaning of ambiguous components, they are studied according to their "core meaning" and "semantic component". The essay is to show the ambiguous compositions in two different literary periods, and to demystify them. The result indicates that most of ambiguous compositions are in deep structure of a full sentence with syntactic and semantic relations, and that creating the special ambiguous compositions is not limited to Bīdel and other poets of Hindi style.
    Keywords: Hindi Style, Ambiguous Compounds, Exocentric Compounds, Endocentric Compounds, Syntactic Relations, Nizami, Biddle
  • Farzad Ghaemi Pages 131-150
    Utopian literature, in terms of content, includes the dream of a world with better and ideal conditions or an image of favorable and yet abstract (nowhere) world. Based on a single main motivation, nostalgia and the desire to return to eternal origin and due to the intellectual paradigms form them, this genre has formed certain structures. From the perspective of realizing the origin and having a qualitative analysis of a utopian genre, nostalgia and the fear of deportation to the mundane (slip to the level of consciousness) and proposing an archetypal image of the ideal city and the earthly paradise are the things can be considered as the main causes form the genre. This city has an archetypal structure in mythological narratives (as Heavenly Paradise), fantasy structure in religious and popular narratives, allegorical structure in didactic literature and mysterious structure in mystical literature. Reviewing and paradigm-based classifying this literary genre, its different types in three areas of Mythical Utopia, Philosophical Utopia and Narrative-Didactic Utopia will be studied in present paper, beside the manifestation of these paradigms in Iranian culture and Persian classic literature.
  • Mohsen Pishvaii Alavi, Masoud Bavan Pouri Pages 151-170
    Using symbols is one of the most complicated methods of thinking and expression of meanings. It plays an important role in creating a literary work and expressing the poet's inexpressible ideas. Such an approach is rooted in the existing socio-political situations, the poet's personal experiences and his intellectual and philosophical tendencies. Hawari (1938) is a contemporary Palestinian poet whose poetry was born through Palestinian resistance in the occupied territories and is directly linked with its current situation. Concerning about suffocating environment and ruling repression, he has used symbols to express the suffering of Palestinian people and to express his ideas of resistance. Symbolic elements in his three divans:"Meraya Alyasmin" (1998), "Maqalah Alghym Alshajar" (2000) and "Latakasar Alnay" (2006) are studied in present research through an inductive – analytic method. The symbols are classified in 8 categories and their implied meanings and corresponding themes are documented in tables. The results show that the symbols of the poet often express two general concepts: a) occupation of his country and its requirements; and, b) standing and resistance with all facilities.
    Keywords: Resistance Poetry, Palestine, Symbol, Salih Mahmoud Hawari.Plant symbol, Animal symbol, The characters, Israel
  • Shamsolhajiyeh Ardalani Pages 171-188
    Irony makes the word meaning multifaceted and contradictory meanings being extended in text. Explaining the theoretical framework of Irony, it has been tried in present research to make the ironic components clear, to extract the common features between irony and other semantic industries of Persian language, and to analyze the tricks and efficient forms of irony in Hafiz's poetry. The research has been conducted through a qualitative descriptive – analytic method using library documentations and data. Considering the value of irony in intellectual development of society and its enlightening by expression of rascality, the research aims to explain Hafiz's methods in using irony. The achievements, evaluated by existing evidences, indicate that irony is not compliance with some of the literary industries in Persian literature but has common aspects. These industries create complexity in a work and make it more artistic through an ironic network. Sarcasm has conformity with verbal irony. All types of irony, except romantic irony, are compatible with Hafiz's poetry. The religious and political ideas of different classes of society are the most important issues in his poetry that are compliance with irony.
    Keywords: irony, satire, incongruous speedy, Radical irony, metaphor, Thkmyh, verbal irony, irony Structural
  • Leila Aghayani Chavoshi, Ruhollah Aghayani Chavoshi Pages 189-206
    Mystical texts are the most important texts have been set to convey epistemic teachings and to influence the audiences concerned with awareness and esoteric training. Therefore it seems that specific techniques have been used in rhetoric to fulfill this objective. According to the style of speech in mystical texts, they can be considered as rhetoricals. Reviewing the concept of rhetoric and its history, in present essay, some of rhetorical techniques such as allegory and metaphor are going to be discussed. So Abd al-Qāhir -Jurjānī's votes on eloquence and rhetorical art and its relation to rhetoric and its tools have being paid attention. Due to this the mystical texts have been studied as rhetorical texts because the method of discussion and reasoning in such texts is based on rhetoric principles with no logical and mathematical reasoning. The aim of these texts is to make teachings and mystical contents believable and to satisfy the audience using techniques such as allegory and metaphor. Mystical texts, therefor, can be considered as rhetoricals.
    Keywords: Rhetoric, Mystical, Metaphor, Allegory, Text