فهرست مطالب

مطالعات فرهنگی و ارتباطات - پیاپی 44 (پاییز 1395)
  • پیاپی 44 (پاییز 1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/10/06
  • تعداد عناوین: 8
|
  • نعمت الله فاضلی* صفحات 13-38
    مسئله تعلیم (پداگوژی) هر روزه قرابت بیشتری با تعریف مطالعات فرهنگی می یابد. مدرسان باید تعریف تعلیم را گسترده سازند تا بتوانند از مرز محدود آموختن فنون و روش ها فراتر روند. (ژیرو،1385) می خواهم در این گفتار «تصور جمعی غالب» که در فضای آموزشی دانشگاه های ما از آموزش نظریه ها وجود دارد واکاوی کنم و نشان دهم «آموزش نظریه ها» به ویژه نظریه های فرهنگی چه چیزهایی نیست و چه چیزهایی باید یا می تواند باشد. امروزه محققان «درس پژوهی» نشان داده اند که تدریس و یادگیری هر دانشی به مجموعه وسیعی از عوامل بستگی دارد. آموزش نظریه های فرهنگی را نوعی «تمرین فکری» می دانم. در این تمرین کردن ما انواع تمرین های انسانی و فکری را تجربه می کنیم. این تمرین ها را با توجه به تجربه ای که از آموزش و یادگیری «نظریه های مطالعات فرهنگی» دارم در چهار مقوله متمایز طبقه بندی می کنم: «تمرین نظری»، «تمرین اخلاقی»، «تمرین شناختی»، و نهایتا «تمرین عاطفی». این رویکرد به آموزش نظریه فرهنگی ریشه در این واقعیت دارد که نظریه فرهنگی آن گونه ای که تاکنون تکوین و توسعه یافته است همواره در کنار هدف های شناختی و معرفتی، اهداف سیاسی، اخلاقی و زیبایی شناختی ویژه ای را دنبال کرده است.
    کلیدواژگان: نظریه فرهنگی، مطالعات فرهنگی، آموزش نظری، رویکرد وجودی به آموزش
  • سید ابوالحسن ریاضی* صفحات 39-75
    اگر چه کلانشهر برای مدیران و برنامه ریزان مرزهای مشخص اداری دارد، اما آن چنانکه حوزه نفوذ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کلانشهر فراتر از مرزهای اعتباری آن است، تاثیرات متقابل پیرامون و به عبارتی نزدیکترین حوزه یعنی حریم آن نیز همواره وجود داشته است. بنابراین از زمان شکل گیری کلانشهرها، موضوع حاشیه ها و به عبارتی حریم شهرها به واسطه مهاجرت از روستاها یا شهرهای کوچکتر معضل سیاست گذاران، برنامه ریزان، دولت ها، مدیران شهری و شهروندان کلانشهرها بوده است. شکل گیری مسکن های غیررسمی، تراکم جمعیت فاقد امکانات مختلف آموزشی، بهداشتی و رفاهی در پیرامون متروپل ها از سوی جامعه شناسان همواره به عنوان مرکز تجمع انواع آسیب های اجتماعی و برای جغرافی دانان تحت عنوان عدم توازن فضایی موضوع نظریه پردازی و مبنای برنامه ریزی قرار داشته است. تهران نیز به عنوان کلانشهر اصلی کشور از دهه 40 با مسئله حاشیه نشینان و رشد مساکن غیررسمی در پیرامون و تبدیل روستاهای اطراف به شهر یا رشد جمعیت شهرهای حاشیه خود روبه رو شده که این مسئله با سرعت سرسام آور تا به امروز ادامه داشته است. فشردگی آسیب های متنوع اجتماعی نظیر روسپیگری،کودکان کار و خیابان، توزیع مواد مخدر، رشد اعتیاد، فقر و عدم دسترسی به مسکن مناسب در حاشیه های تهران، این کلانشهر را با احتمال بروز بحران های اجتماعی روبه رو می سازد. حجم، عمق و گستره مشکلات در حاشیه تهران و بی توجهی به حل مشکلات انباشته در حریم این کلانشهر به تدریج به معضلی لاینحل تبدیل شده است. لذا نادیده گرفتن احساس عدم امنیت ساکنان پایتخت، تغییرات نگرشی و ارزشی ساکنان مناطق و شکل گیری موزائیک فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی در شهر برخلاف نظام منطقه بندی و فشردگی و نیز وسعت نابرابری های فضایی در حاشیه هر روز ناممکن تر می شود. در چنین شرایطی فقدان احساس مسئولیت یا خارج ساختن موضوع حریم از حیطه قانونی بی تردید راه حل مسئله این کلانشهر نخواهد بود. بدون رویکرد انتقادی نسبت به مسائل مبتلابه و اتخاذ جهت گیرهای عدالت خواهانه در برابر گروه های ساکن در حریم تهران و نیز بدون به رسمیت شناختن حقوق شهروندان متقابل ساکن متن و حاشیه این کلانشهر، دستیابی به عدالت فضایی میسر نخواهد بود. این مهم نیازمند تصمیم گیری های بزرگ و البته دشوار است. پذیرش مدیریت یکپارچه شهری و واگذاری تمامی اختیارات و امکانات دولت به این مدیریت و نیز جلب مشارکت مردم و نهادهای مدنی راه حلی است که سال هاست بدان تاکید می شود. با این همه یادآوری این اصول ضروری است که: روابط اجتماعی کلانشهر و حوزه نفوذ آن، کل یکپارچه و به هم پیوسته ای است که بدون عدالت اجتماعی و نگرش مردم مدار در مواجهه با شکاف های طبقاتی و بی عدالتی های فضایی، به رویارویی در عرصه سیاسی، اجتماعی و فرهنگی منتهی خواهد شد.
    کلیدواژگان: تهران، نابرابری فضایی، حریم اجتماعی، چالش سیاسی
  • محمدحسین پناهی، آرش حیدری صفحات 75-95
    هدف از پژوهش حاضر بررسی دگرگونی معنایی دال استبداد از دوره صفویه تا برآمدن گفتمان استبداد ایرانی در دوران قاجار است. بدین ترتیب با روش دیرینه شناسی تلاش خواهیم کرد این دگرگونی را در نسبت با بسترهای مادی کردوکار گفتمانی بررسی نماییم. با بررسی معنای استبداد در برخی از متونی پیشا مدرن ایران نشان خواهیم داد که «استبداد» در ایران پیشا مدرن نه به مثابه یک وضعیتی سیاسی-فرهنگی که مثابه یک خصیصه اخلاقی تئوریزه شده است. چرخش مفهومی استبداد به نامی برای تمامی آشفتگی های موجود در ایران و برآمدن گفتمان پرقدرت «استبداد ایرانی» محصول بروز رخداد هایی تاریخی است که در بروز جنگ، وبا و قحطی به اوج رسیده و از یک سو نظمی جدید را طلب می کند و از دیگر سو موانع شکل گیری نظم جدید را به مثابه «استبدادی» تئوریزه می کند. در این بستر است که معنای یک دال در نسبت با یک دگرگونی تاریخی تغییر یافته و بدل به دالی مرکزی در گفتمانی می شود که از سده گذشته تا کنون بر مطالعات تاریخی ایران سایه انداخته است و بدل به بتواره ای مفهومی گشته است که میباید تاریخ خود را به یاد آورد.
    کلیدواژگان: استبداد ایرانی، دیرینه شناسی، گفتمان
  • احسان آقابابایی، رحمان ویسی، مهدی ژیانپور، مهوش خادم الفقرایی صفحات 99-118
    زندگی شهری آکنده از تابلو‏ها، طرح‏ها و تصاویر متعدد تبلیغاتی است که از سوی سازمان‏های دولتی و خصوصی، فضای شهری را اشباع کرده‏اند. در این میان، شهرداری ها نیز با هدف توسعه‏ی فرهنگ شهروندی، تابلوهایی را در سطح شهر‏ها در معرض دید عموم قرار می‏دهند. هدف مقاله‏ی حاضر این است که تابلوهای تبلیغاتی شهرداری اصفهان در بین سال‏های 1388 تا 1390 را تحلیل نموده و نوع گفتمان‏های حاکم بر روابط نشانه‏ای این تابلوها را تفسیر نماید. برای نیل به هدف فوق الذکر، روش «تحلیل نشانه‏شناسی شناختی» متعلق به پارادایم تفسیری به عنوان ابزار نظری و روشی مورد استفاده قرار گرفت و از بین 140 طرح سال‏های 1388 تا 1390، 27 طرح وارد حجم نمونه شدند. بعد از تضمین اعتبار کار، طرح‏ها مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان می‏دهند که پنج گفتمان قانون‏مداری، گفتمان همذات پنداری، گفتمان هشدار، گفتمان پیام-زیباشناسی وگفتمان پیام محورانه بر نظام نشانه‏ای تابلوهای شهری حاکم هستند. در حالی که در سال‏های 1388 و 1389 گفتمان پیام- زیباشناختی عمومیت بیشتری دارد؛ در سال 1390 گفتمان همذات پنداری بیشتری وجود دارد و تحولی گفتمانی به وقوع می‏پیوندد که از پیام صرف، تصاویر خشن، معانی منفی و هشدارآمیز به سوی تبلیغاتی در راستای ایجاد همدلی، همذات پنداری و همراه با شگردهای هنری حرکت می کند.
    کلیدواژگان: گفتمان، نشانه شناسی شناختی، تابلوهای شهری، شهرداری اصفهان
  • وحید شالچی، آسیه مبین صفحات 119-142
    سینمای پرفروش با نمایش تفسیر های بخشی از جامعه و تصرف گیشه ها در واقع علاقه ی مردم را نسبت به تفسیر نمایش داده شده، نشان می دهد. در این مطالعه فیلم های پرفروش ژانر اجتماعی دهه های 40، 60 و 80 انتخاب گردیده است تا تحولات سینمای پرفروش ایران بررسی شود. فیلم ها با توجه به رویکرد ساختارگرایی و روش نشانه شناسی تحلیل سازه ی کیت سلبی و ران کاودری و تقابل های دوگانه بررسی و تحلیل شده اند. بر مبنای تحلیل فیلم ها نشان داده شد که سینمای پرفروش ایران در سیر زمان با تحولاتی رو به رو بوده است. در برخی از آثار دو گانه های مشترکی یافت شد. با وجود دارا بودن دو گانه ی مشترک سنت گرایی و مدرنیسم بر مبنای گفتمان حاکم بر فیلم ها، دوگانه ها بار معنایی متفاوتی دارند. سنت گرایی در دهه ی 40 گفتمان مرکزی می باشد. در دهه ی 60 تداخل سنت گرایی و مدرنیسم و سروسامان یافتن بر مبنای نظم مدرن نشان داده می شود. در دهه ی 80 مدرنیسم گفتمان برتر می باشد. همچنین نشان داده شد که نوع دوستی و جمع گرایی ویژگی های مثبتی هستند که در تمام دوره ها رویه ی برتر و مورد استقبال می باشند. در تمام فیلم های مورد بررسی منطقی که در سطح رویین نقد می شود در سطح زیرین و محوری روایت نیز به صورت تک گویانه و اقتدارطلبانه ای نقد می شود و دیگری در بی دفاع ترین شکل به حاشیه رانده می شود.
    کلیدواژگان: تحولات، تقابل های دوگانه، دیگری، ساختارگرایی، سینمای پرفروش
  • محمدتقی کرمی، مژگان فراهانی صفحات 143-172
    خانواده ایرانی در عصر حاضر، به موازات تحولات بنیادین سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در سطح کلان، دگرگونی های عمده ساختاری را تجربه می کند. امروزه، به دلیل تغییراتی که دائما و به طور مستمر به وقوع می پیوندند و نوعی بی ثباتی را بر خانواده تحمیل می کنند، نمی توان شکل واحدی را برای خانواده ایرانی متصور شد و همزمان می توان ویژگی های فرهنگ سنتی، مدرن و پسامدرن را می توان در نهاد خانواده مشاهده کرد. چنین مسئله ای سبب بروز تعارض های گوناگون در خانواده می شود و در نتیجه خانواده را به اتخاذ استراتژی های گوناگون برای حل این تضادها و تعارض ها وادار می کند.در این پژوهش، با مرور تجربی مفاهیم خانواده، بازاندیشی و فردیت تلاش شد با رویکرد نشانه شناسانه به مطالعه استراتژی های خانواده ایرانی در سینمای ایران بپردازیم. مطالعه سینما برای درک و دریافت کنش های بازاندیشانه و استراتژی های کنشگران موثر است؛ چرا که سینما را می توان یک نظام بازنمایی دانست که سعی در بازتولید واقعیت اجتماعی دارد. در این پژوهش سه فیلم «چهارشنبه سوری»، « زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» و « سعادت آباد» مورد مطالعه قرار گرفتند. در جمع بندی سه فیلم یاد شده ابتدا به توصیف خانواده ایرانی در آنها پرداخته و در نهایت استراتژی هر یک برای حل و عبور از تعارض های خانوادگی بیان گردید. در خصوص استراتژی خانواده ها می توان از استراتژی های «تعلیق»، «برقراری موازنه میان موقعیت های ناسازگار» و «اهمیت دادن به فرم ها و صورت های اجتماعی» نام برد. با توجه به تحلیل فیلم ها می توان گفت خانواده مدرن بدون توجه به فردیت سوژه ها نمی تواند فهم شود؛ زیرا با سوژه های به شدت فردیت یافته مواجه هستیم که دائما فردیت در بروز تعارض ها و مناقشات خانوادگی نقش دارد و همچنین به مثابه یک استراتژی برای سوژه ها فهم می شود. در پایان می توان نتیجه گرفت امروزه باید تعاریفی از خانواده را مدنظر قرار داد که با فردیت سوژه ها در فضای خانوادگی که یک گروه محسوب می شود، سازگار باشد.
    کلیدواژگان: خانواده، بازاندیشی، سینما، فردیت، فرم اجتماعی، تعلیق
  • شیوا پروایی* صفحات 173-198
    بوردیو برای تبیین نظریه خود و برای نشان دادن تمایزات اجتماعی، از دو مفهوم عادت واره و میدان مدد می جوید و اظهار می کند که جهان اجتماعی از میدان های مختلف تشکیل می شود. هر میدانی عادت واره های خاص خود را دارد و عادت واره ها بسته به تغییر میدان، تغییر می کنند. در نگاه بوردیو دنیای مدرن بر پایه تمایز استوار است که این تمایز در مفاهیم ساختاری چون فضا، میدان، طبقه و سرمایه و همچنین در سطح مفاهیم کنشی یعنی عادت واره، عملکردهای درون میدان، ذایقه و سلیقه نمایان است. می توان گفت جهان زیست دنیای مدرن عرصه تمایزگذاری هاست. با توجه به گسترش مدرنیته در جهان زیست های متنوع، عرصه تمایزگذاری متکثرند. فهم شیوه های تمایز در هر جامعه و فرهنگی لازم به خوانش متن های درونی آن جامعه دارد. فهم متن ها با رویکرد بوردیویی می تواند شیوه های تمایز در هر جامعه ای را نشان دهد. معمولا متن هایی چون هنر، رمان، فیلم، نمایش، سینما، ادبیات و حوزه های دیگر فرهنگ عامه، سر ریزهای جامعه اند که مدل بندی های تمایز را می توان در آن خوانش کرد. در این مقاله با توجه به خوانش یکی از متن ها (فیلم جدایی نادر از سیمین) با رویکرد بوردیویی سعی بر آن است مدل بندی و جلوه های تمایز نشان داده شود. چنین خوانشی می تواند در درک کاربرد مفاهیم بوردیویی در جامعه ایران مفید باشد. فرهادی در این فیلم نوعی تمایز و تشخص طبقاتی و فرهنگی را بر اساس عادت واره ها و سرمایه ها برجسته می کند؛ اینکه افراد در میدان های مختلف متناسب با سرمایه و عادت واره منتسب به آن میدان متمایل به متمایز جلوه کردن خود هستند و بر این اساس بازنده یا برنده میدان می شوند.
    کلیدواژگان: بوردیو، تمایز، عادت واره، سرمایه ها، جدایی نادر از سیمین
  • سید رحیم موسوی نیا، مهسا دهاقانی صفحات 199-219
    هدف از این پژوهش، روان کاوی ماهیت روان زخم و بازنمایی آن در داستان کوتاه «قورباغه ی عظیم توکیو را نجات می دهد» نوشته ی هاروکی موراکامی است. از دیدگاه روان کاوانه ی اسلاوی ژیژک، روان زخم از یک سو ناشی از ورود نابهنگام امر واقع به امر نمادین است و از سوی دیگر، در ساختار کنش به تعویق افتاده، معنا می یابد. افراد مختلف واکنش های مختلفی در برابر روان زخم نشان می دهند؛ عده ای رنج و فقدان ناشی از آن تجربه ی تلخ را در فانتزی (خیال پردازی) خود به محیط دیگری منتقل و از یادآوری آن خاطره ی ناخوشایند پرهیز می کنند؛ در این حالت، سوژه با ساخت یک روایت فتیش، تجربه ی روان زخم خویش را بازنمایی می کند. «قورباغه ی عظیم توکیو را نجات می دهد» یکی از شش داستان کوتاه مجموعه ی بعد از زلزله است که به طور غیرمستقیم به حادثه ی زلزله ی کوبه در سال 1995 می پردازد. موراکامی در کالبد رئالیسم جادویی که ذاتا دوگانه است، ماهیت متناقض روان زخم را نشان می دهد و با انتخاب روایت ساختگی برای بازنمایی خاطره ی رویداد آسیب زا این دوگانگی را برجسته می کند. مقاله ی حاضر، این داستان کوتاه را که با بهره گیری از شیوه ی رئالیسم جادویی نوشته شده، به عنوان کاوشی روان کاوانه ی ژیژکی در ماهیت روان زخم و بازنمایی آن معرفی می کند.
    کلیدواژگان: روان زخم، امر واقع، امر نمادین، رئالیسم جادویی، روایت فتیش، هاروکی موراکامی
|
  • Nematolah Fazeli * Pages 13-38
    This paper tries to present an approach for teaching Cultural Theory. Cultural Studies discipline theory has very significant place. All students of cultural studies have to pass the course of Cultural Theory. I have discussed how Cultural Theory is the core of cultural studies and it is needed to convince students to pay serious attention to the course of Cultural Theory. This paper argues that teaching cultural theory is not merely dealing with theories, in fact we practice all the political and social dimensions of cultural studies. In addition, here I used my lived experiences for demonstrating some educational and political barriers to teach Cultural Theory in Iran. This approach for teaching cultural theory is rooted in cultural studies cognitive, political and educational objectives. I showed that learning theory is a kind of ethical and emotional practice and it is also theoretical and cognitive exercise. This is the first Persian text to discuss how to teach cultural theory in cultural studies.
    Keywords: Cultural Theory, Cultural Studies, Teaching
  • Seyed Abolhassan Riyazi * Pages 39-75
    Tehran as one of the main metropolises has been faced with slums and raise of informal houses since 1340’s. This problem dramatically has been continuing. Tehran has been faced with the density of social crisis such as prostitution, labor children, drug deal, addiction, poverty and impossibility of convenient house. Volume, depth and spread of social problems in slums of Tehran and ignorance of all change them to dissolvable problems. Ignoring the feeling of insecurity in residents of the capital, changes in attitudes and values of residents’ view, formation of cultural economic and social mosaic unlike the zoning and density and inequality of space becomes more impossible day to day. In such circumstances, lack of sense of responsibility or taking outside limit issue from field of law will not be solution. Without a critical approach to these problems, applying fairy paradigm to all residents in Tehran, respect to citizen’s rights for all residents, will be impossible. Social relation and its domain, without social justice people-oriented approach, are an integrated totality which results in social, political and also cultural conflicts in encounter with class gaps and spatial inequality.
    Keywords: Tehran, Special Inequality, Social Justice, Public Policy, Political Problem
  • Mohammadhosein Panahi, Arash Heydari Pages 75-95
    The purpose of this study is to examine the meaning transformation of despotism signifier from Safavid Era to the rising of Iranian despotism discourse in Qajar era. The method is archaeology and the study is focused on the relations of the meaning transformation with discourse practices. Pre-modern texts were investigated for the significance of Despotism. The results suggested that these significance refer to ethical meanings. Then it can be claimed that despotism in pre-modern texts do not have politico-cultural connotations. Conceptual significance Turn of despotism to a discourse is the byproduct of historical events such as war, cholera and famine. This turn creates a new order of things, on one hand, and problematized despotism as a barrier for this new order, on other hand. In this context despotism became the central signifier of a discourse which tries to theorize the Iranian society. This concept in Iranian study is behaved like a fetish which should be returned to its historical springs.
    Keywords: Iranian Despotism, Archaeology, Discourse
  • Ehsan Aghababaeii, Rahman Veysi, Mehdi Jiyanpuor, Mahvash Khademalfaghraeii Pages 99-118
    Urban life is remarkably occupied with advertising billboards, images and sketches by governmental and private organizations and companies. People are usually exposed to Municipal billboards that aim at propagating civil values and improving civil behaviors. This article tries to give an analysis of Isfahan's municipal billboards appeared from 2010 to 2012, and then it provides an account of discourses governing the semiological relations of them. The cognitive semiological analysis according to the interpretive paradigm has provided us with the theoretical base as well as the methodology of this research. Twenty-seven cases have been selected from the 140 billboards and images which set from 2010 to 2012. After making certain that chosen cases fit with our research well, we started our process of analysis and interpretation. According to our findings, urban billboards are governed by five main discourses: message-based, sympathetic, warrant, law-based and esthetic message-based discourses. While the esthetic message based boards were more common since 2010 till 2011, sympathetic discourse is further in 2012 and a discursive shift occurred by which the message based discourse with harsh images, negative connotations and warrants were replaced with sympathetic and esthetic contents.
    Keywords: Discourse, Cognitive Semiology, Billboard, Municipality of Isfahan
  • Vahid Shalchi, Asiye Mobin Pages 119-142
    Blockbuster cinema by displaying the interpretation of a part of the society and occupying box offices it shows the interest of the people toward displayed interpretation. The blockbuster social genre 40s, 60 and 80 have been selected to show changes in blockbuster cinema of Iran. Structuralism approach films have been analyzed according to structuralism approach, semiotics of Selby and Cowdery and also binary oppositions have been analyzed. As the analysis of the films showed, in Iran cinema blockbuster has changed. In some works, dual joints were found. Despite having dual shared traditionalism and modernism, based on the discourse of the film, the duals are different regarding semantic aspect. Traditionalism central Discourse is in the 40s. Traditionalism and modernism interfere in the 60s and reintegration based on the modern order is given. Top discourse in the 80s is modernism. It was also shown that altruism and conformity are positive features which are welcomed in these movies. In all studied films, the logic which is criticized in surface is criticized in lower side of narrative in monologue and authoritarian manner, and also the other is marginalized defenseless.
    Keywords: Change, Binary Oppositions, Other, Structuralism, Blockbuster Cinema
  • Mohamadtaghi Karami, Mojgan Farahani Pages 143-172
    Iranian family Experiences Major structural changes, parallel with fundamental political, economic, social and cultural changes at the macro level in the modern era. Today, because of changes that happen constantly and consistently and impose instability, can not be imagined the same form for Iranian family and at the same time can be seen the cultural characteristics of traditional, modern and postmodern in the family. Such problems cause various conflicts in the family and as a result force family to adopt various strategies to resolve conflicts and contradictions. In this research, we tried with the empirical review family, reflection and individuality concepts, to pay Iranian family strategies in Iranian cinema with semiotic approach. Studing cinema is effective to understand reflexive actions and activests strategies, because the film can be regarded as a representation system that is trying to reproduce the social reality. In this study, were studied three films "Charshanbe soori", "Zendegi moshtarak aghay Mahmoudi va banoo " and " Saadat abad ".In Conclusion of the three films, paid to Describe the Iranian family and finally, were expressed any strategies to resolve family conflicts. Regarding strategy of families can nominate the strategy of "suspension", "balance between incompatible positions" and "the importance of the forms”.
    Keywords: Family, Reflection, Individuality, Social form, Suspension
  • Shiva Parvaei * Pages 173-198
    Bourdieu had the help of two concepts of “Habitus” and “Field” to explain his theory and to show social distinctions, he argues that the social world is made up of different fields. Each field has its own certain habitus and they can change depending on the field`s change. He believes that modern world is based on distinction. This distinction is clear in structural concepts such as space, class, capital and also in reaction concepts such as habitus, intra field performances and taste. It can be argued that the world in the modern world is the place for distinction. Given up development of modernity in varied world, there are lots of fields of distinction. Understanding the distinction in every society and cultural practices need reading of internal texts of the society. Understanding texts with Bourdieu approach can show distinctive approaches in each society. Usually texts such as art, novels, movies, theater, cinema, literature and other areas of popular culture overflows society in which we can read distinction modeling. In this article given to reading of one of the texts (A Separation) with Bourdieu approach sought to show modeling and distinctive aspects. Such a reading could be useful in understanding the application of concepts in Iranian society. In this film Farhadi makes distinctions, class and cultural recognitions prominent based on habitus and capitals. This means people in various fields and according to capital and habitus are willing to show off and on this basis they are either winner or loser.
    Keywords: Bourdieu, Distinction, Habitas, Capitals, A Separation
  • Seyed Rahim Mosaviniya, Mahsa Dahaghani Pages 199-219
    This study aims to investigate the nature of trauma and its representation in "Super-frog Saves Tokyo," by Haruki Murakami. Psychoanalytically and in particular through the lens of Slavoj Žižek, the unexpected intrusion of the real into the symbolic order is called trauma, which gains meaning only in retrospect. Different subjects respond differently to their trauma. Some of them avoid their traumatic memories and so expunge traces of trauma by situating, in fantasy, the origin of loss elsewhere. In such cases subjects represent their trauma through narrative fetishism. "Super-frog Saves Tokyo" belongs to After the Quake (2002) collection of short stories, which is an indirect description of the traumatic event of Kobe earthquake. In the selected short story, Murakami makes use of the inherent duality of magical realism in order to depict the nature of trauma and its representation. This article is a case study that explores the paradoxical nature of trauma and its representa
    Keywords: Trauma, Real Order, Symbolic Order, Magical Realism, Haruki Murakami