فهرست مطالب

بوم شناسی آبزیان - سال چهارم شماره 2 (پاییز 1393)
  • سال چهارم شماره 2 (پاییز 1393)
  • تاریخ انتشار: 1393/09/03
  • تعداد عناوین: 8
|
  • غلامرضا شریفی سیرچی* صفحات 1-11
    روند افزایش جمعیت جهان و نیاز روز افزون دنیا به تامین امنیت غذا، کاربرد علم مهندسی ژنتیک و استفاده از ارگانیسم های تراریخت را پر اهمیت تر نموده است. بهره گیری از این علم بدون در نظر گرفتن خطرات احتمالی موجب آثار زیانبار بر طبیعت خواهد شد. یکی از نگرانی های تولید موجودات تراریخت، سیستم انتخاب می باشد که منجر به رشد انتخابی سلول های تراریخت می گردد. ژن های کد کننده آنتی بیوتیک در شناسایی سریع سلول های تراریخت بسیار کارآمد هستند. به علت انتشار ژن های مقاوم به آنتی بیوتیک در طبیعت یا فرار ژن های مقاوم به سموم شیمیایی به گونه های وحشی، دانشمندان به دنبال راه حل هایی برای تولید ارگانیسم های تراریخت عاری از نشانگر یا دارای ژن های نشانگر مناسب برای محیط زیست هستند. ارگانیسم های نوع اول در ابتدا بر مبنای مقاومت به آنتی بیوتیک و سموم شیمیایی انتخاب می گردند. ولی در مراحل بعدی دستورزی و رشد، نشانگر گزینشگر برداشته خواهد شد. در حالت دوم از ژن های نشانگر ایمن برای محیط زیست استفاده می گردد. در این تحقیق روش های مختلفی برای حذف نشانگر گزینشگر از ارگانیسم های تراریخت اولیه و تعدادی از ژن های مارکر گزینشگر مناسب برای محیط زیست پیشنهاد شده است که می توان از آنها برای تولید ارگانیسم های تراریخت استفاده نمود.
    کلیدواژگان: ایمنی زیستی، ژن نشانگر، کوترانسفورماسیون، تراریخت، نوترکیبی
  • رویا غفاری، ندا سلطانی *، مهناز مظاهری اسدی صفحات 12-18
    در سالهای اخیر یکی از مهمترین مشکلات جهانی، مسئله آلودگی های محیطی ناشی از فعالیت های صنعتی و اجتماعی می باشد. متاسفانه در کشورهای تولید کننده نفت از جمله در ایران، این ماده به عنوان یکی از اصلیترین آلاینده های محیط زیست به شمار می رود. در این مطالعه تاثیر نفت خام بر برخی از پاسخ های فیزیولوژیکی جلبک تک سلولی کلرلا ولگاریس مانند میزان رنگیزه فتوسنتزی کلروفیل و فتوسنتز، نرخ رشد و نیز توانایی جلبک مورد نظر در تجزیه این ماده مورد بررسی قرار گرفت. جهت افزایش بیومس جلبکی، پس از خالص سازی به روش پلیت آگار، کلنی ها به محیط کشت مایع N8 منتقل شدند. پس از قرار گرفتن نمونه جلبکی در فاز لگاریتمی، محیط کشت بدون کربن در نظر گرفته شد و با نفت خام 1% تیماردهی گردید. مقادیر کلروفیل با روش اسپکتروفتومتری و نرخ فتوسنتز به وسیله دستگاه اکسی ویوو و میزان تجزیه نفت توسط جلبک با روش آنالیز گاز کروماتوگرافی مورد ارزیابی قرار گرفتند. بررسی های فیزیولوژیک نشان داد، نرخ رشد این جلبک در تیمار نفت خام افزایش چشمگیری داشت در حالی که بیشترین میزان کلروفیل و فتوسنتز در نمونه شاهد بوده است. همچنین نتایج حاکی از آن بود که جلبک vulgaris Chlorella قادر به تجزیه درصد قابل توجهی از نفت خام بوده است. این نتایج بیانگر توانمندی جلبک vulgaris Chlorella در تجزیه آلودگی های زیستی از جمله آلودگی های نفتی می باشد.
    کلیدواژگان: اسپکتروفتومتری، آلودگی نفتی، رنگیزه فتوسنتزی، کروماتوگرافی گازی، کلروفیل
  • آسیه محمدیان *، احسان کامرانی، عبدالرضا دباغ، حسین رامشی صفحات 19-29
    تغییر درجه حرارت آب دریا می تواند پارامتر های حیاتی برای پرورش خیار دریایی را تحت تاثیر قرار دهد. در این تحقیق تاثیر تغییرات دما بر روی فعالیت های تغذیه ای و سیکل نقب زدن روزانه خیار دریایی Holothuria parva مورد ارزیابی قرار گرفت و پارامترهای تغذیه ای (شاخص روده ای، مواد آلی، بازده جذب) در دو تیمار دمایی (30 درجه سانتیگراد و کمتر از 30 درجه سانتیگراد) محاسبه گردید، تا بتوان شرایط مناسب از نظر دمایی را برای پرورش خیار دریایی H. parva تعیین نمود. نتایج نشان داد، میزان نقب زدن خیار دریایی با کاهش درجه حرارت از 30 درجه سانتیگراد افزایش یافت. همچنین بیشترین میزان شاخص روده ای در بخش های ابتدایی (009/0±092/0)، میانی (006/0±085/0) و انتهایی (011/0±059/0)، بیشترین میزان مواد آلی در بخش های ابتدایی (68/0±03/7)، میانی (02/1±25/5) و انتهایی (39/0±57/8) روده خیار دریایی و همچنین بیشترین بازده جذب (02/13±91/40) در دمای 30 درجه سانتیگراد مشاهده گردید. برآیند کلی نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که تغییرات دما بر روی تغذیه H. parva تاثیر گذار است، به طوریکه با کاهش درجه حرارت از 30 درجه سانتیگراد میزان فعالیت های تغذیه ای و پارامتر های تغذیه ای کاهش یافت. بنابراین می توان نتیجه گرفت H. parva در شرایط دمایی 30 درجه سانتیگراد دارای تغذیه بهتری می باشد.
    کلیدواژگان: درجه حرارت، رفتارهای تغذیه ای، نقب زدن، مواد آلی، شاخص روده‎ای
  • سیده ژینو حسینی، لیلا حبیبی، سیدعلی جوهری*، ایمان سوری نژاد صفحات 30-34
    با توجه به روند رو به رشد تولید و مصرف نانو مواد و احتمال رهایش آنها به بوم سازگان های آبی، مطالعه در مورد اثرات سمی این مواد بر زیستمندان آبزی دارای اهمیت بسیاری می باشد. در این پژوهش اثرات سمیت حاد نانو ذرات نقره تولید شده به روش فیزیکی (سایش لیزری) بر ماهی گامبوزیا (Gambusia holbrooki) مورد بررسی قرار گرفت. آزمایشات سم شناسی حاد بر اساس روش استاندارد سازمان همکاری و توسعه اقتصادی برنامه ریزی و اجرا گردید. به این منظور پس از 96 ساعت در معرض قرار دادن ماهیان با غلظت های متفاوت نانو ذرات نقره، داده های حاصل از تلفات آنها، با استفاده از نرم افزار پروبیت آنالیز گردید و مقادیر غلظت های کشنده محاسبه شد. بر اساس نتایج، مقدار غلظت کشنده میانی (LC50) کلوئید نانو ذرات نقره مورد مطالعه طی 96 ساعت برای ماهی گامبوزیا، 016/0 میلی گرم در لیتر برآورد گردید. با توجه به این مقدار، نانو ماده مذکور جزو مواد شیمیایی بسیار سمی برای آبزیان طبقه بندی می شود و در صورت رهایش آن به محیط زیست، می تواند دارای اثرات نامطلوب بر آبزیان باشد. بنابراین جلوگیری از رهایش عمدی یا تصادفی نانو ذرات نقره به بوم سازگان های آبی باید مورد توجه بیشتر قرار گیرد.
    کلیدواژگان: نانو ذرات نقره، گامبوزیا، سایش لیزری، سم شناسی
  • مهدی بنایی *، مجید قربانی، مهدی نادری صفحات 35-46
    ماهی حمری (Barbus luteus) یکی از گونه های ساکن در رودخانه های جنوب و جنوب غربی ایران است که از مقبولیت بالایی در بین ساکنین این مناطق برخوردار می باشد. نامساعد شدن شرایط اکولوژیکی زیستگاه این ماهی و نیز صید بی رویه آن سبب شده که جمعیت این گونه به شدت کاهش یابد. لذا به منظور بازسازی ذخایر طبیعی ماهی حمری، شناخت چرخه ی تولیدمثلی آن متناسب با زیستگاه این ماهی، ضروری به نظر می رسد. از این رو، در این مطالعه وضعیت تولید مثلی ماهی حمری در رودخانه مارون استان خوزستان در طی 6 مرحله نمونه برداری در طی 4 فصل مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه، شاخص های ریخت شناسی، نسبت جنسی، سن ماهی ها، شاخص گنادوسوماتیک و هپاتوسوماتیک، و تغییرات بافت شناسی بیضه و تخمدان ماهی ها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که نسبت ماهی های ماده به ماهی های نر برابر با 47/2 به 1 است. بیشترین مقدار عددی شاخص گنادوسوماتیک (GSI) در بین ماهی های رده ی سنی 2 تا 6 ساله و در ماه های فروردین و اردیبهشت مشاهده شد که با نتایج بافت شناسی غدد جنسی مطابقت دارد. افزایش اندازه ی شاخص کبدی (HSI) در طی اردیبهشت ماه می تواند نشان دهنده افزایش سطح فعالیت کبد در طی زرده سازی و سنتز ویتلوژنین باشد که نتایج بافت شناسی تخمدان به خوبی موید این امر است. در مجموع نتایج نشان داد که حداکثر فعالیت تولیدمثلی ماهی حمری در رودخانه ی مارون از اواخر اسفندماه آغاز شده و تا اوایل تیر ماه ادامه دارد.
    کلیدواژگان: ماهی حمری، چرخه تولیدمثلی، رودخانه مارون، بافت شناسی
  • مهران پارسا*، سید یوسف پیغمبری، رسول قربانی، محمد جواد شعبانی صفحات 47-57
    هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر ضریب آویختگی های 5/0 و 6/0 بر روی میزان صید، صید به ازای واحد تلاش و ترکیب طولی تورهای گوشگیر مولتی فیلامنت در آب های استان بوشهر بود. مطالعه بین ماه های مهر تا اسفند سال 1389 انجام شد. در بررسی تاثیر ضریب آویختگی های 5/0 و 6/0 بر روی ترکیب طولی ماهی شیر، هیچ تفاوت معنی داری بین دو تور با ضریب آویختگی 5/0 و 6/0 مشاهده نشد. در این تحقیق، در مجموع 55961 کیلوگرم از انواع گونه های ماهیان سطح زی در طول دوره تحقیق 6 ماهه صید شد. از میان کل صید، 26409 کیلوگرم متعلق به تور با ضریب آویختگی 5/0 و 29552 کیلوگرم نیز متعلق به تور با ضریب آویختگی 6/0 بود. ترکیب صید در تور با ضریب آویختگی 5/0 شامل 81/48 درصد هوور، 41/25 درصد زرده، 02/17 درصد سارم، 87/3 درصد کوسه، 39/3 درصد شیر، 17/1 درصد سوکلا و 33/0 درصد کوتر بود. ترکیب صید در تور با ضریب آویختگی 6/0 شامل 18/52 درصد هوور، 29/24 درصد زرده، 52/16 درصد سارم، 33/3 درصد شیر، 88/2 درصد کوسه، 61/0 درصد سوکلا و 19/0 درصد کوتر بود. نتایج این مطالعه نشان داد که اختلاف معنی داری در میزان صید به ازای واحد تلاش بین دو تور با دو ضریب آویختگی 5/0 و 6/0 وجود ندارد.
    کلیدواژگان: بوشهر، صید، واحد تلاش، تور گوشگیر، ضریب آویختگی
  • حسین اکبریان، نسرین سخایی *، احمد سواری، بابک دوست شناس صفحات 58-70
    در این تحقیق بر اساس خصوصیات ریخت شناسی، مراحل لاروی زوآی گونه های Exopalaemon styliferus و Periclimenes brevicarpalis از خانواده Palaemonidae بررسی شد و همچنین تراکم لارو گونه های مذکور در ایستگاه ها و ماه های مختلف محاسبه گردید. نمونه برداری با استفاده از تور پلانکتون گیری 300 میکرون به مدت 7 ماه و به صورت ماهانه از اسفند 1389 تا مهر ماه 1390 در 7 ایستگاه بین دهانه رودخانه های اروند و بهمنشیر (شمال خلیج فارس) انجام گرفت. لارو هر دو گونه در تمامی ماه های نمونه برداری مشاهده گردید .لارو گونه ی E. styliferus در شهریور ماه دارای بیشترین تراکم به میزان 42/29 فرد در متر مکعب و لارو گونه ی P. brevicarplis در اردیبهشت ماه دارای بیشترین فراوانی به میزان 08/11 فرد در متر مکعب بود. با توجه به حضور لارو هر دو گونه یاد شده در تمامی ماه های نمونه برداری به نظر می رسد بالغین این دو گونه دارای طرح تولید مثل پیوسته باشند. نتایج نشان داد بیشترین همبستگی بین فاکتور دما و تراکم لارو گونه ی E. styliferus وجود داشت که با نتایج به دست آمده از بیشترین فراوانی این گونه در ماه شهریور (گرمترین ماه) مطابقت دارد. علاوه براین، شوری فاکتور موثری در میزان تراکم لاروها خصوصا لارو گونه ی P. brevicarplis می باشد و ارتباط مثبت معنی داری بین آنها مشاهده گردید. نتایج نشان داد که منطقه مورد مطالعه در تحقیق حاضر دارای پتانسیل بالایی برای تکثیر و پرورش میگوهای کاریده خصوصا میگوی گونه ی E. styliferus می باشد.
    کلیدواژگان: زوآ، میگوی کاریده، زئوپلانکتون، Palaemonidae، خلیج فارس
  • الهه عمویی خوزانی*، علی شعبانی، حامد کلنگی میاندره صفحات 71-79
    هدف تحقیق حاضر بررسی تنوع ژنتیکی سگ ماهی جویباری P‏araschistura nielseni رودخانه های شاپور (فارس)، دالکی و مند (بوشهر) با استفاده از نشانگر ریزماهواره (IC230، IC228، IC654، Bbar4 و Bbar7) بود. تعداد 90 قطعه ماهی (30 عدد از هر رودخانه) نمونه برداری شد. از پنج جایگاه ژنی در مجموع تعداد 124 الل برای هر سه رودخانه به دست آمد. متوسط الل مشاهده شده (Na) در رودخانه-های شاپور، دالکی و مند به ترتیب 4/8، 4/8 و 8 به دست آمد. نتایج حاصل از بررسی تنوع ژنتیکی نشان داد که میزان متوسط Ho 426/0 بود که مقدار متوسط آن در رودخانه های شاپور، دالکی و مند به ترتیب 461/0، 452/0 و 365/0 به دست آمد. متوسط هتروزیگوسیتی Ho و He برای تمامی مناطق به ترتیب 426/0 و 817/0 محاسبه گردید. بیشترین و کمترین میزان Ho به ترتیب برای جایگاه های IC654 (739/0) دالکی و IC228 (174/0) مند مشاهده شد. بررسی انحراف از تعادل هاردی- واینبرگ در رودخانه های شاپور در سه جایگاه IC230، IC654 و Bbar7، دالکی جایگاه IC230 و مند جایگاه IC654 تعادل برقرار بوده و در سایر جایگاه ها انحراف معنی داری مشاهده شد. شاخص Fst تنوع ژنتیکی درون جمعیتی بالا (98%) و میزان تمایز بین جمعیتی پایینی (2%) را نشان داد. دندروگرام UPGMA بر اساس فاصله ژنتیکی ترسیم شده و جمعیت های رودخانه های شاپور و دالکی از هم جدا نشده اما احتمالا جمعیت رودخانه مند از جمعیت های دو رودخانه دیگر جدا شده است.
    کلیدواژگان: تنوع ژنتیکی، ریزماهواره، چند شکلی، سگ ماهی جویباری
|
  • Gholam Reza Sharifi Sirchi* Pages 1-11
    World population growth and requirement to global food security, application of genetic engineering and utilization of transgenic organisms have made more important. Using this technology, without regarding to its risks, can cause loses to environment. To generate transgenic organisms, selection systems are applied that cause to selective growth of transformed cells. Antibiotic resistance genes have been found to be very effective for rapidly identifying transformed cell. Because of spreading antibiotic resistant genes or escaping chemical poisons-resistant genes to wild grass species, scientists are looking for ways to generate marker free transgenic organisms or using environmental friendly selectable markers. In the first case, organisms are selected based on antibiotic resistance or chemical poisons resistance, but in next stages selectable marker will be removed. For the second, environmental friendly selectable markers will be used. In the current study, various methods for removing selective marker from transgenic organisms and environmental friendly selectable markers have been proposed which can be used to produce biosafe transgenic organisms.
    Keywords: Biosafety, Gene removing, Conformation, Transgenic organisms, Recombination
  • Roya Ghaffari, Neda Soltani*, Mahnaz Mazaheri Assadi Pages 12-18
    In recent years, one of the most major world concerns is environmental pollutants derived from industrial and social performances. Unfortunately, in oil productive countries such as Iran, the substance is one of the most principle environmental pollutants. In this study, the effect of crude oil on some of physiological responses of unicellular alga Chlorella vulgaris such as the rate of photosynthetic pigments, Chlorophyll and photosynthesis and the ability of the alga in degradation of the compound were evaluated. For increasing the algal biomass, after purification through plate agar method, the colonies were transferred to culture medium N8 .When the algal sample reached to logarithmic phase a carbonless culture medium was prepared and treated with 1% crude oil. Chlorophyll contents were calculated through spectrophotometrically, photosynthesis rates were evaluated with Oxyview instrument and degradation rate of crude oil were investigated by gas chromatography. The results showed that the algal growth rate has showed significant enhancement in crude oil whereas the most rates of chlorophyll and photosynthesis belonged to control. In addition the results implied that the alga Chlorella vulgaris was able to degrade a large amount of crude oil. This study demonstrated that the alga Chlorella vulgaris is a candidate to biodegrade the environmental pollutants such as oil pollutions.
    Keywords: Chlorella vulgaris, Chlorophyll, Gas chromatography, Oil pollutant, Photosynthetic Pigments, Spectrophotometrically
  • Asiyeh Mohammadian*, Ehsan Kamrani, Abdul Reza Dabbagh, Hossein Rameshi Pages 19-29
    Changing in sea water temperature can affect critical parameters for the aquaculture of sea cucumber. In this study, we evaluate the effect of temperature changes on feeding activities and daily burrow cycle of sea cucumber, Holothuria parva and calculate nutritional parameters (intestinal index, organic material absorption efficiency), in two temperature conditions (30 ° C and below 30 ° C) so that we can determine proper condition for raising the sea cucumber H. parva in the terms of temperature. Results showed that the burrowing rate of sea cucumber increased with decreasing temperature from 30 ° C. Additionally, the highest intestinal index rate in the primary segments (0.092 ± 0.009), intermediate (0.085 ± 0.006) and final (0.059 ± 0.011) , the highest organic matter rate in the primary segments (7.03 ± 0.68), intermediate (5.25 ± 1.02) and final (8.57 ± 0.39) intestine of sea cucumber and additionally the highest absorption efficiency rate (40.91± 13.02) was related to the temperature 30 ° C. Overall outcome results of this study showed that changing of temperature affects on H.parva feeding, so by reducing the temperature from 30 °C, feeding activities and nutritional parameters decreased, hence we can conclude that H.parva has better nutrition in temperature 30 °C.
    Keywords: Temperature, Feeding behaviors, Burrowing, Organic materials, Holothuria parva, Intestinal Index
  • Seyedeh Jino Hosseini, Leyla Habibi, Seyed Ali Johari*, Iman Sourinejad Pages 30-34
    Considering the growing production, consumption of nanomaterials and their probable release into the aquatic ecosystems and study on the toxic effects of these materials are of critical importance to aquatic organisms. In this study, the acute toxicity of silver nanoparticles (AgNPs) produced by a physical method (laser ablation) was examined on Gambusia fish. Acute toxicity tests were planned and performed according to standards of Organization for Economic Cooperation and Development. To do this, after 96 hour exposing fish to different concentrations of silver nanoparticles, mortality data were analyzed using probit analysis program and lethal concentration values were calculated. Accordingly, the 96-hour median lethal concentration (LC50) of this AgNPs colloid for Gambusia fish (Gambusia holbrooki) estimated to be 0.016 mg l-1. On the basis of this value, mentioned nanomaterial is classified as a highly toxic chemical and in the case of release into the environment could have adverse effects on aquatic organisms. Preventing from intentional or accidental release of AgNPs into aquatic ecosystems should be, therefore, considered further.
    Keywords: Silver nanoparticles, Aquatic Nanotoxicology, Eastern mosquitofish, Laser ablated, Top-down approach
  • Mahdi Banaee*, Majid Gorbani, Mehdi Naderi Pages 35-46
    Golden barb (Barbus luteus) is one of the species in south and southwest of Iran which is greatly favorable to residents of the region. Unfavorable ecological conditions in habitat of this species and overfishing have led to reduction of the population of golden barb. Therefore, to restore the natural stock of this species, identifying its reproductive cycle associated with its habitat is of a great importance. In this study, the reproductive status of golden barb in the Maroon River in Khuzestan Province was studied in six sampling steps during four seasons. Also, morphological indicators, sex ratio, age of fish, gonadosomatic and hepatosomatic indices, histological changes in the testis and ovary of the fish were studied. The ratio of male fish to female was 1 to 2.47. The maximum value of gonadosomatic index (GSI) is among the specimens aged 2 to 6 years and in April and May. An increase of hepatosomatic index (HIS) during April and May may indicate the increased activity of liver during vitellogenesis and vitellogenin synthesis that is well verified by histological results of ovarian tissue. Based on our findings, we recommend that the maximum reproductive activity of golden barb in the Maroon River starts around the end of March and continues to early of July.
    Keywords: Golden barb (Barbus luteus), Reproductive Cycle, Maroon River, Gonad Histology
  • Mehran Parsa*, Seyed Yousef Paighambari, Rasul Ghorbani, Mohammad Javad Shabani Pages 47-57
    The aim of this study was to comparing the effect of different hanging ratios (E=0.5 and 0.6) of drift gillnets on catch rates, length composition and Catch per Unit Effort (CPUE) in Bushehr coastal waters between late September 2010 to late March 2011. The length frequency of Spanish Makerels did not differ significantly between gillnets with 0.5 and 0.6 hanging ratios (P>0.05). A total of 55889 kg of various large pelagic species were caught during 6 cruises in six months that 26409 and 29552 kg were related to gillnets with 0.5 and 0.6 hanging ratios, respectively. The catch composition of gillnet with 0.5 hanging ratio was included: Thunnus tonggol %48.81, Euthynnus affinis %25.41, Scomberoides commersonnianus %17.02, Carcharhinus amblyrhynchoides %3.87, Scomberomorus commerson %3.39, Rachycentron canadum %1.17, Sphyraena jello%0.33 and species composition of gill net with 0.6 hanging ratio was included: Thunnus tonggol %52.18, Euthynnus affinis %24.29, Scomberoides commersonnianus %16.52, Scomberomorus commerson %3.33, Carcharhinus amblyrhynchoides %2.88, Rachycentro ncanadum %0.61 and Sphyraena jello%0.19. The CPUE did not differ significantly between two gillnets (P>0.05).
    Keywords: Bushehr province, CPUE, Gill net, Hanging Ratio
  • Hossein Akbarian, Nasrin Sakhaei*, Ahmad Savary, Babak Doustshenas Pages 58-70
    The survey on distribution of family Palaemonidae was taken place from March 2011 to October 2012 in vicinity of Bahmanshir and Arvand estuaries in north of the Persian Gulf. Planktonic larvae of palaemonidae were collected using 0.45 m diameter plankton net with 300μm mesh size monthly horizontal towing 100 meter. The larval stages illustrated and described in detail for Exopalaemon styliferus and Periclimenes brevicarpalis. Moreover, the species of larval density was calculated at different stations and months. The most abundant species E. styliferus and P. brevicarplis with 29.42 Ind/m3 and 11.08 Ind/m3 were calculated in August and May, respectively. The significant positive correlation between temperature and frequency of E. styliferus was found that confirming the effect of temperature on the distribution of E. styliferus larvae. Also, correlation coefficients between salinity and Palaemonidae especially P. brevicarplis showed a significant positive relationship, confirming that the effect of both temperature and salinity on the larvae of this family.
    Keywords: Zoea, Caridean shrimp, Zooplankton, Palaemonidae, Persian Gulf
  • Amoeei Khozani Elahe*, Ali Shabani, Hamed Kolangi Miandare Pages 71-79
    Paraschistur anielseni is one of the main species of Paraschistura genus that is distributed in freshwater rivers which drain into the Persian Gulf. There has not been any study on genetic diversity of this species yet. In this investigation, 90 samples were collected from the rivers Shapour, Dalaki (Fars province) and Mand (Bushehr province) (30 samples per river) to investigate their population structure. A total of five microsatellite loci and three populations were used. Of the five loci, a total of 124 allels were obtained for all three rivers. The lowest and highest allele number were observed in the loci Bbar4 (5alleles) in Mand river and the lociIC654 (12 alleles) in Shapour river. Average observed allele (Na) in the rivers Shapour, Dalaki and Mand were 8.4, 8.4 and 8, respectively. Average genetic diversity was determined 0.462 Ho, which was separately 0.461, 0.452 and 0.365 for Shapour, Dalaki and Mand rivers, respectively. The highest Ho (0.739) and the lowest Ho (0.174) were observed in the locus IC654 (Dalaki) and the locus IC228 (Mand).The expected and observed mean heterozygosity were 0.426 and 0.817. The analysis of molecular variance revealed a high genetic diversity (98%) within investigated populations and a low distinction between populations (2%). Approximately, all loci showed deviation from Hardy-Weinberg equilibrium (HWE). According to UPGMA cluster analysis, based on genetic distance, populations of Shapour and Mond rivers were not separate, but possibly the population of Dalaki River is separate from populations of the two other rivers.
    Keywords: Paraschistur anielseni, Genetic diversity, Microsatellite, polymorphism