فهرست مطالب

پژوهش در علوم توانبخشی - سال دوازدهم شماره 2 (1395)
  • سال دوازدهم شماره 2 (1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/04/20
  • تعداد عناوین: 8
|
  • مقاله پژوهشی اصیل
  • زهرا محمدی، عبدالکریم کریمی، خورشید پارساپور، حمزه بهارلویی صفحات 63-67
    مقدمه
    یکی از مشکلات سالمندان زمین خوردن می باشد که عوارض مختلفی از جمله شکستگی لگن، ضربه به سر و حتی مرگ به دنبال دارد. تغییرات در قوس های کمری و پشتی نیز در میان سالمندان شایع است. مطالعات محدودی به بررسی رابطه بین میزان قوس کمری با تعادل پرداختند. برخی محققان افزایش کایفوز را عامل کاهش تعادل عنوان نمودند؛ در حالی که برخی دیگر، وجود رابطه بین این دو متغیر را تایید نکردند. مطالعه حاضر به بررسی رابطه بین قوس های ستون فقرات کمری و پشتی با تعادل و ترس از زمین خوردن در سالمندان پرداخت.
    مواد و روش ها
    این مطالعه بر روی 47 سالمند سالم زن و مرد صورت گرفت. در این پژوهش قوس های پشتی و کمری توسط خط کش منعطف اندازه گیری شد. سپس رابطه بین قوس های کمری و پشتی با تعادل در سالمندان از طریق بررسی نتایج آزمون های Berg (Berg balance scale) و برخاستن و راه رفتن (Timed up and go یا TUG)، بررسی گردید. پرسش نامه FES-I (Fall efficacy scale-international) نیز برای بررسی ترس از زمین خوردن مورد استفاده قرار گرفت.
    یافته ها
    در آزمون Pearson، ارتباط معنی دار بین نمرات آزمون های Berg و TUG و نیز نمره پرسش نامه FES-I با میزان قوس ستون فقرات در ناحیه کمر و پشت مشاهده شد.
    نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که بین قوس های ستون فقرات پشتی و کمری با تعادل و ترس از زمین خوردن در سالمندان ارتباط وجود دارد
    کلیدواژگان: سالمندان، قوس پشتی، قوس کمری، تعادل، ترس از زمین خوردن
  • فهیمه حبیبی فر، علیرضا فارسی، بهروز عبدلی صفحات 68-75
    مقدمه
    مطالعات پیشین نشان می دهد که الگوی راه رفتن سالمندان تحت تاثیر تکلیف شناختی همزمان قرار می گیرد. هرچند هنوز مشخص نیست که با فعال شدن زیرسیستم های مختلف حافظه کاری، الگوی راه رفتن چگونه تحت تاثیر قرار می گیرد. هدف از انجام پژوهش حاضر، تاثیر نوع تکلیف حافظه کاری بر پارامترهای فضایی- زمانی الگوی راه رفتن بود.
    مواد و روش ها
    12 سالمند (با میانگین سنی 19/2 ± 5/67) به صورت در دسترس انتخاب و تحت 3 شرایط آزمایشی راه رفتن به شکل مجرد، راه رفتن همزمان با فعال شدن لوح دیداری- فضایی حافظه کاری و راه رفتن همزمان با فعال شدن حلقه واج شناختی حافظه کاری مورد آزمون قرار گرفتند. شرکت کنندگان 12 کوشش راه رفتن را در هر شرایط اجرا کردند که از بین آن ها 6 کوشش انتخاب شد. ملاک انتخاب این 6 کوشش در شرایط تکلیف دوگانه، کوشش هایی بود که در آن شرکت کننده پاسخ صحیح به تکلیف حافظه کاری داده بود. در شرایط راه رفتن مجرد این 6 کوشش به صورت تصادفی انتخاب شد. کوشش های راه رفتن توسط دستگاه Motion analysis ثبت شد و داده های مرتبط با الگوی راه رفتن با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه های تکراری تحلیل شد.
    یافته ها
    بین 3 شرایط مختلف آزمایشی در سرعت راه رفتن (05/0 > P، 54/64 = (2،142)F)، طول گام (05/0 > P، 82/45 = (2،142)F) و عرض گام (05/0 > P، 36/16 = (2،142)F) تفاوت معنی داری وجود داشت.
    نتیجه گیری: تکلیف دیداری- فضایی در مقایسه با تکلیف واج شناختی منجر به طول گام کوتاه تر، عرض گام بیشتر و سرعت راه رفتن کمتر شد و تداخل بیشتری در راه رفتن ایجاد کرد. به نظر می رسد که برای کنترل راه رفتن و پردازش دیداری- فضایی، شبکه های عصبی مشترکی وجود دارد. از این رو، مداخلات تکلیف دوگانه دیداری- فضایی می تواند موجب بهبود راه رفتن سالمندان شود.
    کلیدواژگان: راه رفتن، سالمندی، حافظه کاری، لوح دیداری، فضایی، حلقه واج شناختی
  • رضا ابراهیمی، نوید طاهری صفحات 76-81
    مقدمه
    سندرم درد مایوفاسیال (Myofascial pain syndrome یا MPS) یک مشکل شایع و یکی از اختلالات غیر مفصلی اسکلتی- عضلانی است که با درد موضعی و ارجاعی در اثر نقاط ماشه ای فعال در بافت عضله مشخص می شود. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی اثرات یک جلسه سوزن زدن خشک بر افراد دارای نقاط ماشه ای فعال عضله تراپزیوس فوقانی بود.
    مواد و روش ها
    23 فرد مبتلا به نقطه ماشه ای فعال عضله تراپزیوس فوقانی وارد مطالعه شدند. داده های شدت درد بر اساس مقیاس خطی- دیداری (Visual Analogue Scale یا VAS) و شاخص ناتوانی فرد بر اساس امتیاز نسخه فارسی پرسش نامه شاخص ناتوانی گردن (Neck Disability Index-Iranian version یا NDI) ثبت گردید. کلیه داده ها قبل و یک هفته بعد از مداخله و آستانه درد فشاری با استفاده از آلگومتر قبل، بلافاصله بعد و یک هفته بعد از مداخله جمع آوری شد.
    یافته ها
    بین میانگین آستانه درد فشاری در سه زمان (قبل، بلافاصله بعد و یک هفته بعد از مداخله) اختلاف معنی داری مشاهده شد (001/0 > P)؛ به طوری که آستانه درد فشاری بلافاصله بعد از مداخله کاهش معنی داری را نشان داد (001/0 = P)، اما یک هفته بعد از مداخله نسبت به قبل از آن به طور معنی داری افزایش یافت (001/0 = P). میانگین شاخص ناتوانی و شدت درد افراد، یک هفته بعد از مداخله کاهش معنی داری را نشان داد (001/0 > P).
    نتیجه گیری: یک جلسه سوزن زدن خشک در افراد مبتلا به نقاط ماشه ای فعال عضله تراپزیوس فوقانی، باعث بهبود معنی دار ناتوانی، شدت درد و همچنین، آستانه درد فشاری یک هفته بعد از مداخله می گردد.
    کلیدواژگان: سوزن زدن خشک، نقاط ماشه ای، تراپزیوس فوقانی، درد، آستانه درد فشاری، ناتوانی
  • جاوید مستمند، فاطمه رضاییان رامشه، عرفان صادقی صفحات 82-87
    مقدمه
    یکی از شایع ترین اختلالات اسکلتی- عضلانی ناحیه زانو در افراد بالغ، سندروم دردناک پاتلوفمورال (Patellofemoral pain syndrome یا PFPS) است. روش های چسب زنی پتلا (Patellar taping) از شیوه های درمانی این بیماری محسوب می شود. این روش ها شامل روش های چسب زنی McConnell و چسب کینزیولوژی می باشد. بنابراین، هدف مطالعه حاضر بررسی تغییرات شدت درد افراد مبتلا به سندروم درد پاتلوفمورال به دنبال استفاده از چسب های کینزیولوژی و McConnell با استفاده از روش یکسان پیشنهادی McConnell بود.
    مواد و روش ها
    36 بیمار به صورت تصادفی در سه گروه درمانی چسب McConnell و ورزش، چسب کینزیولوژی و ورزش با روش چسب زنی یکسان McConnell جهت اصلاح لغزش خارجی و گروه ورزش به تنهایی (گروه شاهد) به مدت 6 هفته تحت درمان قرار گرفتند. شدت درد قبل و بعد از درمان بیماران اندازه گیری شد.
    یافته ها
    مقایسه درون گروهی نشان داد که شدت درد بیماران هر سه گروه بعد از پایان درمان به طور معنی داری کاهش یافت (001/0 = P برای هر سه گروه). تفاوت معنی داری بین گروه McConnell و ورزش با گروه شاهد مشاهده گردید (001/0 = P)، اما این تفاوت بین گروه McConnell با کینزیولوژی (043/0 = P) و گروه کینزیولوژی با شاهد (022/0 = P) معنی دار نبود (017/0 < P).
    نتیجه گیری: چسب کینزیولوژی مانند چسب McConnell و با روش چسب زنی پیشنهادی McConnell در کاهش درد موثر بود.
    کلیدواژگان: سندروم دردناک پتلوفمورال، چسب زنی پتلا، چسب McConnell، چسب کینزیولوژی
  • مریم پناهی، فریده باباخانی، فواد صیدی صفحات 88-96
    مقدمه
    تعادل، یکی از اجزای کلیدی و جدایی ناپذیر در فعالیت های روزانه و عملکرد های ورزشی می باشد. شناخت هرچه بهتر و جامع تر عوامل تاثیرگذار بر کیفیت تعادل و نحوه اثرگذاری آن ها این فرصت را فراهم می آورد که به بهبود این عامل پایه حرکتی در تمام طول زندگی کمک کرده و از عواملی که بر آن تاثیر منفی دارد، جلوگیری به عمل آورد. به نظر می رسد که وجود ناهنجاری های آناتومیکی از قبیل کف پای صاف، گود و ویژگی های مورفولوژیکی پا بر آمادگی حرکتی از جمله تعادل افراد تاثیرگذار است. در نتیجه تحقیق حاضر با هدف مقایسه تعادل ایستا و پویای زنان فعال حرکتی دانشگاهی دارای قوس کف پای متفاوت انجام شد.
    مواد و روش ها
    تعادل ایستا و پویا 90 ورزشکار زن دانشگاهی در سه گروه قوس کف پایی که شامل کف پای صاف (30 نفر)، کف پای گود (30 نفر) و کف پای طبیعی (30 نفر)، به وسیله دستگاه Stbilometer در حالت ایستاده با چشمان باز (معیار سنجش تعادل ایستا) و قرار دادن یک گام آزمون شونده با پای غالب (معیار سنجش تعادل پویا) ارزیابی شد. همچنین، به منظور تشخیص قوس کف پای صاف، گود و طبیعی از آزمون افت استخوان ناوی با استفاده از روش توصیفی Brady صورت گرفت. تجزیه و تحلیل داده های آماری نیز با استفاده از نرم افزار SPSS و از روش آماری تحلیل واریانس یک راهه انجام شد.
    یافته ها
    در تعادل ایستا بین مساحت کل محدوده جابجایی نوسان بین سه گروه تفاوت معنی داری وجود داشت (002/0 = P)؛ در صورتی که در تعادل پویا در مساحت کل محدوده جابجایی نوسان بین سه گروه تفاوت معنی داری مشاهده نشد (098/0 = P).
    نتیجه گیری: اگرچه تعادل ایستای افراد مبتلا به ناهنجاری کف پای صاف و گود نسبت به کف پای طبیعی کمتر است، اما در مورد تعادل پویا، تفاوت معنی داری بین سه گروه قوس کف پایی مشاهده نشد. بنابراین، می توان به افراد مبتلا به کف پای صاف و گود در این زمینه آگاهی داد تا در انجام فعالیت های روزانه خود با دقت و توجه بیشتری عمل نمایند.
    کلیدواژگان: کف پای صاف، کف پای گود، تعادل ایستا، تعادل پویا
  • صبا صادقی، پریسا رضایی، زهرا حیدری، فاطمه درخشنده صفحات 97-105
    مقدمه
    هر ساله گروهی از کودکان مبتلا به VPI (Velopharyngeal insufficiency) جهت بهبود وضعیت تشدید، کاندیدای جراحی های ثانویه گفتار می‏شوند، اما نتایج ارزیابی گفتاری که تنها بر اساس قضاوت‎های ادراکی و کیفی درمانگر باشد، پاسخگوی پرسش های مربوط به تصمیم گیری برای جراحی های ثانویه نیست. بنابراین، لازم است قضاوت‎های ادراکی با ارزیابی های دستگاهی و عینی تکمیل گردد و اعتبار یابد. ارزیابی های دستگاهی به دلیل داشتن پتانسیل برای ارزیابی کمی تشدید خیشومی، مورد توجه می باشند. نیزومتر با اندازه گیری انرژی آکوستیک دهان و بینی در طی تولید گفتار و محاسبه نمره نیزالانس، یک ارزیابی کمی از خیشومی شدگی ارایه می دهد. هدف از انجام مطالعه حاضر، تعیین نمره نیزالانس در پسران 6-4 ساله شهر اصفهان بود.
    مواد و روش ها
    این مطالعه از نوع توصیفی- مقطعی بود که در سال 1394 بر روی کودکان 6-4 ساله فارسی زبان شهر اصفهان انجام شد. تمام شرکت کنندگان فارسی زبانی که فرم رضایت نامه آگاهانه را تکمیل کرده بودند و بر اساس ارزیابی های صورت گرفته، مشکلات صوت، شنوایی، تشدید، گفتار و زبان نداشتند، در مطالعه شرکت نمودند. هنجار نمرات نیزالانس 43 نمونه پسر با استفاده از نسخه فارسی آزمون SNAP (Simplified Nasometric Assessment Procedures) محاسبه گردید. در این مطالعه از دستگاه نیزومتر مدل 6450 استفاده شد.
    یافته ها
    میانگین نمره نیزالانس بر اساس آزمون SNAP برای جملات دهانی و خیشومی به ترتیب 16/3 ± 57/11 و 03/7 ± 51/48 بود.
    نتیجه گیری: مطالعه حاضر هنجار نمرات نیزالانس را به عنوان مرجعی در کارهای بالینی از جمله تصمیم گیری برای جراحی های ثانویه در پسران 6-4 ساله ارایه نمود. با توجه به این که عواملی مانند سن و جنسیت می توانند بر نمرات تاثیرگذار باشند، به دست آوردن نمرات نیزالانس در دیگر گروه های سنی و جنس مونث ضروری به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: نیزالانس، نیزومتر، فارسی زبان، هنجار نمره نیزالانس
  • سجاد عامل عینی، عبدالکریم کریمی، زهرا سادات رضاییان صفحات 106-115
    مقدمه
    در مورد استفاده از تمرینات فعال در مرحله حاد در افراد مبتلا به کمردرد غیر اختصاصی اختلاف نظر وجود دارد. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثرات درمان استاندارد با و بدون تمرین درمانی در مبتلایان به کمردرد حاد غیر اختصاصی بود.
    مواد و روش ها
    تعداد 43 فرد مبتلا به کمردرد حاد غیر اختصاصی به صورت تصادفی به دو گروه آزمون (مانیپولاسیون و تمرین درمانی 21 نفر) و گروه شاهد (مانیپولاسیون 22 نفر) تقسیم شدند. پس از اخذ رضایت نامه آگاهانه، اطلاعات جمعیت شناسی افراد در فرم مخصوص ثبت گردید. اثرات ضد درد فوری مانیپولاسیون ستون فقرات به وسیله VAS، قبل و بلافاصله بعد از مانیپولاسیون ستون فقرات در هر گروه اندازه گیری شد. میزان ناتوانی عملکردی بر اساس نمره پرسش نامه Oswestry و درد قبل از اولین جلسه درمان، در پایان آخرین جلسه درمان و یک ماه بعد از اتمام درمان جمع آوری شد.
    یافته ها
    تعداد 40 نفر مراحل مختلف مطالعه را به طور کامل پشت سرگذاشتند. در هر دو گروه آزمون و شاهد بهبودی معنی داری در شدت درد (001/0 > P) و نمره ناتوانی عملکردی (001/0 > P) به دنبال اتمام درمان مشاهده شد، هر چند تفاوت دو گروه در میزان درد (24/0 = P) و ناتوانی عملکردی (42/0 = P) معنی دار نشد. از سوی دیگر، میزان کاهش درد بلافاصله بعد از انجام مانیپولاسیون به صورت معنی داری کاهش داشت (001/0 > P).
    نتیجه گیری: به نظر می رسد که برخلاف بهبود معنی دار ناتوانی عملکردی و درد مبتلایان به کمردرد حاد غیر اختصاصی بلافاصله پس از مانیپولاسیون و تمرین درمانی، این بهبودی تفاوت معنی داری با بهبودی ناشی از استفاده از مانیپولاسیون به تنهایی ندارد. انجام مطالعات بیشتر با استفاده از برنامه های تمرین درمانی مختلف و در انواع مختلف کمردرد توصیه می شود.
    کلیدواژگان: مانیپولاسیون ستون فقرات، تمرینات فعال، کمردرد حاد، درد، ناتوانی عملکردی
  • مقاله مروری
  • معصومه سامانی، فاطمه ابناوی، لیلا قسیسین صفحات 116-124
    مقدمه
    تغییر در تولید گفتار افراد سالمند دور از انتظار نیست. این تغییر در نتیجه تغییراتی است که در آناتومی و فیزیولوژی سیستم تولید گفتار، بازخوردهای حسی، کنترل حرکتی و پردازش مرکزی گفتار رخ می دهد. از آن جایی که سالمندی طبیعی، منجر به کندی فرایندهای عصبی می شود، انتظار می رود که بر سرعت گفتار و تولید نیز اثر بگذارد. هدف از انجام این مطالعه مروری نظام مند، بررسی تاثیر سن بر سرعت تولید و سرعت گفتار بود.
    مواد و روش ها
    کلید واژه های «Aging و Elderly» در ترکیب با عبارت های «Speech rate» و «Articulation rate» در پایگاه های اطلاعاتی Google Scholar، PubMed، Scopus و Web of Science در بازه زمانی سال های 1959 (زمان آغاز به کار در این حیطه) تا 2016 مورد جستجو قرار گرفت.
    یافته ها
    بر اساس معیارهای ورود و خروج، 15 مقاله انتخاب گردید. مقالات یافت شده طبق مقیاس EBM Resources (Evidence-based medicine resources)، در سطح سوم شواهد قرار گرفتند. از بین مقالات بررسی شده، نتایج 4 مقاله با سایر مقالات همخوانی نداشت. اغلب مطالعات نشان دادند که با افزایش سن، سرعت گفتار و سرعت تولید کاهش می یابد.
    نتیجه گیری: به دلیل تغییرات آناتومیکی و کاهش ظرفیت های شناختی در دوران سالمندی، انتظار می رود که سرعت گفتار و سرعت تولید نیز کاهش یابد.
    کلیدواژگان: سالمندی، سرعت گفتار، سرعت تولید
|
  • Zahra Mohammadi, Abdolkarim Karimi, Khorshid Parsapour, Hamzeh Baharlouei Pages 63-67
    Introduction
    Falling is one of the major concerns among elderly population that has several consequences like hip fracture, head injury and even death. Changes in lumbar and thoracic curves are also common in elderly. There are limited number of studies investigating the association between lumbar curve and balance and fear of falling; additionally, some studies showed direct correlation between kyphosis and balance although some other studies did not confirm this correlation. The aim of the present study was investigating the correlation between lumbar and thoracic curves with balance, falling and fear of falling in elderly.
    Materials And Methods
    The subjects were 47 aged male and female. A flexible ruler was used to measure spinal curves and Berg Balance Scale (BBS), Timed Up and Go (TUG) and Fall Efficacy Scale-International (FES-I) were used to measure balance and fear of falling, respectively.
    Results
    The Pearson correlation coefficient showed significant correlation between spinal curves and BBS, TUG and FES-I.
    Conclusion
    These findings showed that there was correlation between thoracic and lumbar curves with balance, and fear of falling.
    Keywords: Elderly, Balance, Thoracic curve, Lumbar curve, fear of falling
  • Fahimeh Habibifar, Alireza Farsi, Behrouz Abdoli Pages 68-75
    Introduction
    The literature indicates quite clearly that the gait in elderly is affected by concurrent cognitive tasks. However, how different working memory subsystems’ activation influences gait is still unknown. The aim of the present study was to investigate the effect of working memory task on onspatio-temporal parameters of gait in elderly.
    Materials And Methods
    12 elderly with the mean age of 67.52 ± 2.19 years were selected through conveniece sampling. They took part in 3 testing conditions including single walking, walking while visuospatial sketchpad component of working memory was activated and walking while phonological loop component of working memory was activated. The participants performed 12 trials in each condition from which 6 trials were selected for further analysis. In dual task condition, 6 trials in which the participants had completed the working memory task correctly were selected, while in the single task condition, these 6 trials were selected randomly. The walking trials were recorded by Motion Analysis system. Repeated measure ANOVAwas used to analyze the gait parameters.
    Results
    There were significant differences between 3 testing conditions in gait speed (F(2,142) = 64.54; P
    Conclusion
    Visuospatial working memory task led to shorter step length, wider step width and slower gait, hence interfered more with elderly gait in comparison to phonological loop working memory task. It seems that there are common cortical networks for gait control and visuospatial processing. Therefore, visuospatial dual task interventions might enhance elderlies’ gait.
    Keywords: Gait Pattern, Aging, Working memory, Visuospatial sketchpad, Phonological loop
  • Reza Ebrahimi, Navid Taheri Pages 76-81
    Introduction
    Myofascial pain syndrome is a common, non-articular musculoskeletal disorder characterized by local tenderness and referral pain due to the active trigger points in muscles. The aim of this study was to evaluate the effects of one session of dry needling in subjects with active trigger points in upper trapezius muscle.
    Materials And Methods
    23 subjects with active trigger points in upper trapezius muscle participated in the study. The pain intensity and Disability Index were measured using visual analogue scale (VAS) and Neck Disability Index questionnaire, respectively. All data were measured before and one week after the intervention. Using algometry, the pressure pain threshold was also measured immediately after the dry needling.
    Results
    There were significant differences in mean pressure pain threshold among the three measurements (P
    Conclusion
    One week after one session of dry needling, disability, pain intensity and pressure pain threshold improved considerably in subjects suffering from active trigger points in upper trapezius muscle.
    Keywords: Dry needling, Trigger point, Upper trapezius, Pain, Pressure pain threshold, Disability
  • Javid Mostamand, Fatemeh Rezaeian, Ramsheh, Erfan Sadeghi Pages 82-87
    Introduction
    Patellofemoral pain syndrome (PFPS) is one of the most common causes of knee pain and patellar taping is one of the best treatment methods for it. Thus, the aim of this study was to compare the changes in pain intensity in patients with patellofemoral pain syndrome following the use of kinesiology and McConnell taping with McConnell method.
    Materials And Methods
    36 patients with patellofemoral pain syndrome were divided to three subgroups. Subjects in control group were instructed to perform exercises at home without applying any tape for 6 weeks. For the first group, in addition to exercises, McConnell tape was attached over the affected patellar region. For the second group, in addition to exercises, kinesiology taping was attached as mentioned in the first group. Pain level was assessed at baseline and the end of treatment.
    Results
    Within group comparison showed the pain intensity decreased significantly following a period of treatment in 3 groups (P = 0.001 for three groups). Between the groups comparison showed significant difference between McConnell and exercise groups with control group (P = 0.001). But no difference was observed (P 0.017) between the McConnell and kinesiology groups (P = 0.043) and kinesiology and control groups (P = 0.022).
    Conclusion
    It seems that kinesiology tape is effective in pain relief like McConnell tape and method.
    Keywords: Patellofemoral pain syndrome (PFPS), Patellar taping, McConnell taping, Kinesiology taping
  • Maryam Panahi, Farideh Babakhani, Foad Seidi Pages 88-96
    Introduction
    Balance is one of the pivotal and inseparable components in daily activities and sports performance. Better and more comprehensive recognize of effective factors on quality of balance and how they impress, provide the opportunity which helps to improve motor-base factors in whole life and avoids negative impacts. It seems that anatomical abnormalities such as flat and pescavus foot and morphologic features of the foot can affect motor fitness characteristics like balance. So, this research aimed to compare the static and dynamic balance of women college athletes which have different foot arch heights.
    Materials And Methods
    Static and dynamic balance were assessed in 90 women athletes in three types of foot arch: flat foot (30 persons), pescavus foot (30 persons) and normal foot (30 persons); it was done using stabilometer device with open-eye participant and maintaining a single leg stance (a measure of static balance), while dynamic balance was tested with putting a dominant step on a device (a measure of dynamic balance). Besides, to differentiate between flat, pescavus and normal foot arch, the navicular drop was tested with Brady attributive method. To test and analyze statistical datum, also one-way ANOVA statistical method was used via SPSS19 software.
    Results
    There was a significant difference in total area of the swing movement (P = 0.002) in static balance; however, there is not any significant difference between the study groups in dynamic balance (P = 0.098).
    Conclusion
    Although static balance in person who suffers from flat and pescavus foot arch abnormality is lower than normal foot arch, but in dynamic balance, no significant differences between the three groups of foot arch height were noticed. So, the people who suffers from flat and pescavus foot arch should do their daily activities with more accuracy and attention.
    Keywords: Flat foot, Pescavus, Static balance, Dynamic balance
  • Saba Sadeghi, Parisa Rezaei, Zahra Heidari, Fatemeh Derakhshandeh Pages 97-105
    Introduction
    Every year, a group of children with velopharyngeal insufficiency (VPI) become candidate for secondary surgery in order to improve their resonance disorder, but the perceptual assessments that are based on clinician’s perceptual and quantitative judgments are not responsible for making decisions for secondary surgery. So, the perceptual assessment should be complemented by using aerodynamic and acoustical techniques. Aerodynamic and acoustical techniques are important, because they have potential to provide quantitative results. Nasometer measures the oral and nasal acoustical energy during the speech that is expressed as nasalance score and is a quantitative assessment. The aim of this study was to obtain the normative nasalance scores for 4- to 6-years-old boys speaking Persian language.
    Materials And Methods
    This cross-sectional study was done in 2015 on 4- to 6-years-old Persian children in Isfahan City, Iran. All consented participants were initially screened to identify any overt difficulties relating to hearing, voice quality, resonance or speech and language skills. Mean nasalance scores were obtained from 43 normal speaking boys aged 4 to 6 years during the repetition of Persian version of Simplified Nasometric Assessment Procedures (SNAP) test. The Nasometer (model 6450) was used to obtain nasalance scores.
    Results
    The mean obtained nasalance scores for SNAP test for oral and nasal sentences were 11.57 ± 3.16 and 48.51 ± 7.03, respectively.
    Conclusion
    The present study provides normative nasalance scores for Persian-speaking boys that can be used as a reference in the clinical process including making decision for needing secondary surgery. As the gender and age are the factors that can affect the nasalance score, obtaining nasometer norm in other age groups and sex seems to be necessary.
    Keywords: Nasalance, Nasometer, Persian, speaking, Normative nasalance score
  • Sajjad Amel, Eini, Abdolkarim Karimi, Zahra Sadat Rezaeian Pages 106-115
    Introduction
    There is controversy for prescribing active exercise therapy in subjects suffering from nonspecific low back pains in acute phase. The aim of this study was comparing the effects of standard rehabilitation protocol with and without exercise therapy in acute nonspecific low back pain.
    Materials And Methods
    43 volunteers with acute nonspecific low back pain were randomly assigned into experimental (spinal manipulation plus active exercise, n = 21) and control (spinal manipulation, n = 22) groups. After signing formal consent, demographic information was obtained. Immediate analgesic effect was reported measuring pain intensity using visual analog scale (VAS) before and immediately after the manipulation in either group. Pain intensity and disability score according to Oswestry Disability Index were reported at the beginning, after the 10th therapeutic session, and at one-month follow-up.
    Results
    40 subjects completed the study. Pain and functional disability score decreased significantly over time in both groups (P
    Conclusion
    It seems that in spite of immediate significant improvement in pain and functional disability following supplementary exercise therapy protocol, it is not significantly different from manipulation. More studies are recommended to investigate the effect of various exercise protocols in different types of low back pain.
    Keywords: Spinal manipulation, Acute low back pain, Active exercise, Pain, Functional disability
  • Masoomeh Samani, Fatemeh Abnavi, Leila Ghasisin Pages 116-124
    Introduction
    Changes in speech production are expected with aging. These changes are affected by changes in anatomy and physiology of speech production system, sensory feedbacks, motor control, and central processing of speech in older adults. Since normal aging involves a slowing of neural processes, it may be expected that speech and articulation rate are changed. The aim of this systematic review was to examine the changes in speech and articulation rate with aging.
    Materials And Methods
    PubMed, Google Scholar, Scopus and Web of Science databases were searched using the keywords “aging” and “elderly” in combination with “speech rate” and “articulation rate” for finding articles published between the years 1959 and 2016.
    Results
    According to exclusion and inclusion criteria, 15 articles were selected. According to Evidence-Based Medicine (EBM) Resources, these articles were located on third level. Results of four articles were contradictory with else. More of the studies showed that speech and articulation rate decreased with aging.
    Conclusion
    This is expected that by reasoning anatomical changes and decreases in cognitive capacity in aging, speech and articulation rate decreases.
    Keywords: Aging, Elderly, Speech rate, Articulation rate