فهرست مطالب

فنون ادبی - سال هشتم شماره 4 (پیاپی 17، زمستان 1395)
  • سال هشتم شماره 4 (پیاپی 17، زمستان 1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/11/27
  • تعداد عناوین: 15
|
  • میرجلال الدین کزازی، مهدی رضا کمالی بانیانی* صفحات 1-16
    نقد روانشناسانه یکی از حوزه های جدید نقد ادبی به شمار می رود که اساسا اثر ادبی به عنوان بیان حالات ذهن و ساختار شخصیت های موجود بررسی می کند. این نوع نگرش با طرح مطالبی در باب ناخودآگاه شخصی و جمعی در آثار ادبی، به نقد ادبی عمق و نوعی جنبه پیشگویانه و رازآمیز بخشیده است. سهم فروید و یونگ نیز در روانشناسی مدرن در اساس، بر تکیه آنان بر جنبه های ناهشیار روان انسان استوار است. این دو تحت عنوان نبرد، تعارض و کشمکش بین سطوح سه گانه شخصیت: نهاد، خود و فراخود، به واکاوی موشکافانه فردیت و روان شخص در هر لحظه زمانی می پرداختند. در آیین مهری باستان، بر آن بوده اند که اگر گرفتاران این جهان فرودین بخواهند دگر باره به گروثمان بازگردند، ناگزیر می بایست هفت مرتبه بپالایند تا پس از عبور از خورشید پایه(دروازه ی خدایان)، به آسمان برسند. به تناسب این هفت مرحله و هفت وادی طریقت در عرفان، بی تردید رستم نیز در پس گذر از این زینه های نمادین، حضوری راز آلود و سمبلیک دارد و با نیروهای اهریمنی در پس لایه های ناخودآگاهی اش که در هیات شیر، گرگ، اژدها، زن جادو و... نمود می یابند، در ستیز است و علاوه بر ستیز با نیروهای اهریمنی اش، با خودآگاهی و ناخودآگاهی خویشتن نیز در جنگ و جدل می باشد. ازین رو در این مقاله نخست به تعریف خودآگاهی و ناخودآگاهی و ویژگی های آنان، تعابیر فروید و یونگ در ارتباط با این موارد، شناخت جداگانه هر هفت خان و در نهایت تطبیق و تبیین حالات رستم در هر خان در سنجش با خودآگاهی و ناخودآگاهی پرداخته شده است.
    کلیدواژگان: هفت خان، نقد روانشناسانه، رستم
  • محمدحسین کرمی، محمد مرادی* صفحات 17-32
    این مقاله به بررسی ارتباط اوزان شعر فارسی با محتوا و مضامین آن می پردازد. این که آیا وزن و محتوا در شعر فارسی با یکدیگر پیوندی تنگاتنگ دارند، از سوال‎هایی است که برخی پژوهشگران، کوشیده‏ اند به آن پاسخ دهند. از منظر آنان، وزن‏ های اصلی شعر فارسی را می‏ توان بر اساس ارتباط با مضامین و مفاهیم طبقه‏ بندی کرد و اغلب شاعران بزرگ، دانسته یا نادانسته این تناسب را رعایت کرده‏ اند.
    از این رو، باتوجه به ضرورت مقایسه کاربرد اوزان در مفاهیم مختلف برای رسیدن به نتیجه‏ ای قابل اعتماد، ابتدا 3209 قصیده از بیست شاعر شاخص پیش از مغول مطالعه و پس از بررسی، 1018 قصیده که محتوای نسبتا مشخصی داشته‏ اند، در دو دسته اصلی شادیانه‏ ها (تبریک و تهنیت اعیاد، فتح‏ ها و مناسبت‏ های شاد) و غمگنانه‏ ها (مرثیه، حبسیه و شکواییه) طبقه ‏بندی و پس از بسامدیابی، به روش تحلیلی- توصیفی بحرها و وزن‏های اصلی معرفی و میزان رعایت تناسب محتوایی در کاربرد هریک بررسی شده است. بنابر یافته های این پژوهش، دست کم در سنت قصیده ‏سرایی تا آغاز سده هفتم، شاعران در انتخاب وزن‏ های اشعار خود توجهی به محتوا نداشته اند و از اغلب بحرها و وزن‏ها، در مضامین متضاد، استفاده کرده‏ اند. اندک تمایز موجود در برخی گونه‏ های عروضی هم، برآمده از سلیقه‏ و ذوق فردی، تفاوت جغرافیای شاعری و سنت ادبی غالب بر سبک شاعر بوده است.
    کلیدواژگان: تناسب وزن و محتوا، قصیده، شادیانه ها، مرثیه، شکواییه، حبسیه
  • امید وحدانی فر*، محمدرضا صرفی، محمد صادق بصیری صفحات 33-50
    حکایت های گلستان سعدی، از جمله موفق ترین حکایات ادبیات کهن فارسی هستند. در این پژوهش که با هدف نمایاندن یکی از ارزش های گلستان سعدی صورت پذیرفته، مسئله «سرعت روایت» به عنوان عاملی موثر در شهرت و ماندگاری حکایت های این اثر مورد بررسی قرار گرفته است. بررسی سرعت روایت برای آن است که نشان داده شود در یک اثر ادبی، کنش ها و رویدادها در طول چه مدتی از زمان رخ داده و در سنجش هر یک از برهه های زمانی چه حجمی از کتاب به آنها اختصاص یافته است؛ لذا، بدین منظور حکایت های گلستان بر اساس نظریه روایت شناسی «ژرار ژنت»، به شیوه توصیفی تحلیلی، بررسی گردید و به عوامل افزاینده وکاهش دهنده سرعت روایی در مباحثی نظیر گزینش و حذف، زمان پریشی، بسامد، توصیف، گفت وگو، افزودن اپیزود، نظریه پردازی نویسنده، بیان عمل ذهنی، نمایاندن زمان خیالی و زمان روانی عاطفی، حدیث نفس و نقل قول پرداخته شد. نتیجه این بررسی نشان از آن دارد که سرعت روایت در حکایت های گلستان سعدی «کند» است. با توجه به حجم این حکایت ها، استفاده حداکثری از عوامل کاهنده سرعت در آنها به عنوان یک حسن به شمار می آید و باعث شهرت و ماندگاری بیش از پیش این اثر ادبی شده است.
    کلیدواژگان: سعدی، گلستان، سرعت روایت، زمان روایی، نظریه ژنت
  • فزونه دوانی، محمد فشارکی*، محبوبه خراسانی صفحات 51-68
    این مقاله بر تحلیل علمی-تاریخی آیین نوروز در هفت پیکر نظامی متمرکز است. مردمان فلات ایران از دیرباز هرساله با بیداری طبیعت در فصل بهار، به پیشواز رویش گل ها و سرسبزی درختان کهن سال می رفتند و با جشنی نمادین همراه با نیایش هایی آیینی به قدردانی از ایزدان می پرداختند تا با جلب رضایت خدایان، به باززایی گیاهان و برکت بخشی زمین کمک کنند. این جشن ملی با گذر زمان با نام نوروز از زمان کورش بزرگ تاکنون از فراز و نشیب های بسیاری گذر کرده، اما هر بار پیروزمندتر از پیش خود را نشان داده است. نویسندگان و شاعران بسیاری تحت تاثیر این جشن ملی- مردمی آثاری گرانقدر برجای گذاشته اند؛ در این میان، هفت پیکر نظامی گنجوی مجموعه ای بزرگ و بی نظیر از فرهنگ ایرانی است که با زبان رمز به بیان اسطوره ها و آیین های نوروزی و سنن مرتبط با آن پرداخته است. روش تحقیق در این پژوهش تطبیقی- اسنادی است که با رویکردی برون اسطوره ای و از منظر جامعه شناسی، مردم شناسی، فرهنگ و تاریخ به نقد و بررسی پرداخته شده است. بر اساس نتایج تحقیق، نظامی با بازآفرینی هنرمندانه باورها، اسطوره ها و طرح ازدواج بهرام گور با هفت شاهدخت به مسئله ازدواج مقدس و نوروز نظر داشته است. وی در گنبد اول، اسطوره کاووس را با زبانی رمزی و تمثیلی به تصویر کشیده است تا یادآور سیاوش و جشن فروردینگان شود و سپس با آوردن نمادها و نشانه هایی از نوروز عام و خاص در گنبد دوم و هفتم یادی از مراسم و سنن نوروز ایرانی کرده است.
    کلیدواژگان: هفت پیکر، نظامی گنجوی، ازدواج مقدس، نوروز عام و خاص، جشن فروردینگان
  • طاهره قهرمانی فرد*، علی محمد پشتدار صفحات 69-80
    نظامی در نعت اول مخزن الاسرار، ضمن به کارگیری قابلیت های ذاتی زبان در تاثیرگذاری بر مخاطب، واقعه ای تاریخی را به شیوه آشنایی زدایی، بازآفرینی کرده است. چینش کلمات به
    نظامی در نعت اول مخزن الاسرار، ضمن به کارگیری قابلیت های ذاتی زبان در تاثیرگذاری بر مخاطب، واقعه ای تاریخی را به شیوه آشنایی زدایی، بازآفرینی کرده است. چینش کلمات به گونه ای است که واژه به واژه ابیات در محور افقی و عمودی، با یکدیگر تناسب آوایی و معنایی دارند تا نمودار انسجام متن باشند. نظامی در پی ساختاری است که با شگردهای بلاغی، بر بعد ادبی و عاطفی کلام بیافزاید و به شیواترین وجه، حضرت رسول - صلی الله علیه و آله - و سلم را وصف نماید. روایت این اثر، با داشتن تم جذاب، شخصیت پردازی محدود که بر یک حادثه اصلی تمرکز دارد؛ شبیه داستان های مینی مال امروزی است؛ ولی با حضور پررنگ راوی، براعت استهلال و نتیجه گیری پایانی آن، ساختار روایی کهن را به یاد می آورد. این روایت، از پیرنگی مستحکم برخوردار است. بر خلاف موضوع تلخ آن، لحن کلام، نرم و شیرین است، علل این ناهمخوانی بدین شرح است: 1) وزن شعر (بحر سریع) که شاد و پرتحرک و پویاست؛ 2) درون مایه این اثر که بر تسلیم و شکرگزاری است.
    کلیدواژگان: ساختار روایت، حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم، آشنایی زدایی، نظامی
  • یحیی کاردگر* صفحات 81-96
    برجستگی جنبه های هنری از ویژگی های بارز تاریخ وصاف و سایر متون مصنوع و فنی است. از میان ظرافت های هنری، ای هام جایگاهی ویژه در تاریخ وصاف دارد. در این مقاله در روشی توصیفی-تحلیلی، ای هام های موجود در جلدهای پنج گانه کتاب بررسی شده تا جایگاه ای هام، زمینه های ای هام پردازی و نقش ای هام در گره گشایی ابهام های این متن مصنوع روشن شود. پژوهش حاضر نشان می دهد که بهره گیری فراوان نویسنده از ای هام های لغوی و ای هام سازی با لغات و اصطلاحات علوم و دانش های مختلف، از تنوع زمینه های ای هام سازی و توانایی علمی گسترده او سرچشمه می گیرد و نویسنده در ای هام های کتاب، به سنت های ادبی و نوگرایی توجه ویژه ای دارد. از این رو می توان گفت تاریخ وصاف چکیده ای از ای هام های زبان فارسی و ظرفیت های ای هام سازی آن است و نقد و تحلیل ای هام های کتاب می تواند بخشی از پیچیدگی های آن را مرتفع سازد و راه را برای ورود به این متن مصنوع هموار کند.
    کلیدواژگان: نثر فنی، تاریخ وصاف، ظرافتهای هنری، ایهام
  • علی ضیاءالدینی دشتخاکی*، سیدجواد مرتضایی صفحات 97-112
    اعتباربخشی به واقعیت و استغراق در عینیت، با همه خصوصیات فیزیکی و باطنی آن – که با نیما آغاز شده بود – در ادامه حرکت شعر نو، تاثیر به سزایی بر جای گذاشت و شاعر امروز دریافت که روایت می تواند اجزای ناهمساز را در کلیتی معنادار گردآورد و امکان نظام بخشی به عناصر پراکنده را به دست دهد و زمان تقویمی را به زمان هستی شناسانه بدل کند. در این مقاله، بر اساس روش کتابخانه ای و تحلیل محتوا و مقایسه، اشعار طاهره صفارزاده، با توجه به نظریه رولان بارت، از دیدگاه ساختارگرایی بررسی می شود و کارکردهای روایی، در این اشعار مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. مسائلی که در این پژوهش مطرح می شوند عبارت اند از: میزان گرایش این شاعر به بیان روایی، بروز اندیشه و ارتباط منطقی و حرکت سیال شاعر، میان روایت و جامعه، ایجاد ارتباط میان اندیشه و روایت و ایجاد حرکت در ذهن مخاطب با تکیه بر اصل دینامیک بودن روایت، تجانس و ارتباط نگرش و زبان شاعر با نوع زندگی زنانه، و جهت خاص روایت در اشعار.
    کلیدواژگان: روایت، شعرراویی، بارت، شعر زنان، طاهره صفارزاده
  • سید کاظم موسوی، مریم بهزادنژاد *، آرمینا سارکسیان صفحات 113-130
    توجه به شباهت های اساطیر و داستان ها، پژوهشگران را به کشف ساختارهای اسطوره ای مشترک میان آن ها راهنمایی کرده است؛ الگوهایی که با تنوعی نامحدود در آثار ادبی و هنری تکرار می شوند. «سفر قهرمان» یکی از نظریه هایی است که به وسیله آن می توان به ساختارهای تکرارشونده در داستان های مختلف پی برد و به تحلیل آن ها پرداخت. در این مقاله که از الگوی «سفر قهرمان» ووگلر برای تحلیل ساختارهای اسطوره ای و سیر قهرمانان گنبد اول هفت پیکر استفاده شده است، چرخه های «سفر قهرمان»، مشخص و تفکیک و پس از آن با نظریه فوق بررسی می شوند. کامل ترین چرخه از میان چرخه های قابل بررسی، داستان پادشاه سیاهپوشان است که بر سایر چرخه ها تاثیر فراوان دارد و به خاطر شکست قهرمان آن در مرحله هشتم الگو(آزمایش بزرگ) اهمیت ویژه ای دارد. هدف این مقاله، غیر از نشان دادن کاربرد الگوی ووگلر در تحلیل متون کهن، بررسی شکلی از الگوی قهرمان شکست خورده و هم چنین تفاوت آن با قهرمانان پیروز است. این تفاوت ها در مراحل هشتم(آزمایش بزرگ)، نهم(پاداش) و دهم(مسیر بازگشت) الگو مشاهده و بررسی می شوند.
    کلیدواژگان: نظریه سفر قهرمان، جوزف کمبل، کریستوفر ووگلر، داستان گنبد سیاه هفت پیکر
  • طاهره میرزایی*، علی(پدرام) میرزایی، مرتضی چرمگی، محسن صادقی صفحات 131-142
    «قوانین دستگیری» اثری گرانبها در زمینه دستور زبان فارسی و معانی بیان است که به صورت نسخه خطی باقی مانده و در صورت تصحیح به شیوه علمی و دقیق، منبعی بسیار ارزشمند به میراث زبان و ادبیات فارسی خواهد افزود. این نسخه خطی متعلق به قرن سیزدهم و اوایل دوره قاجاریه است و به دست مولانا غلام دستگیر به منظور آموزش دستور زبان فارسی به غیرفارسی زبانان شبه قاره هند، نگاشته شده است. سبک نثر آن ویژگی های خاصی دارد که در این مقاله به بررسی و تحلیل آن در دو بخش «صوری» و «محتوایی» پرداخته ایم. در بخش صوری، ویژگی های زبانی از قبیل کاربرد افعال و ترکیبات و واژگان و مختصات ادبی چون آرایه های بدیعی و بیانی بررسی شده و در بخش محتوایی به خصوصیاتی چون استناد علمی و امانت داری، دقت در بیان مباحث و نگاه تحلیلی و انتقادی نویسنده اشاره شده است. ذوق سلیم و طبع ادیبانه نویسنده، از متن اثر به خوبی پیداست. از آنجا که این اثر در خارج از مرزهای ایران نگاشته شده است، سبک شناسی آن، موقعیت نثر فارسی دوره قاجار را در شبه قاره هند نشان می دهد.
    کلیدواژگان: قوانین دستگیری، سبک شناسی نثر فارسی، ادبیات شبه قاره
  • نسرین علی اکبری، علی نظر نظری تاویرانی* صفحات 143-156
    ابوالقاسم لاهوتی کرمانشاهی، شاعر، نویسنده، معلم و روزنامه‌نگار معاصر(1264- 1336 ش) از پیشگامان تجدد در شعر معاصر فارسی است. خروج از وزن عروضی و سرودن شعر در وزن هجایی از مهم‌ترین جنبه‌های نوگرایی او در شعر محسوب می‌شود. در این مقاله، بیست و هشت قطعه شعر او که دارای وزن هجایی است مشخص گردیده و پس از تقطیع، اوزان آن‌ها بررسی شده است؛ سپس این اوزان با وزن‌های مشابه در زبان کردی که لاهوتی گویشور آن بوده انطباق داده شده است. حاصل این بررسی و مقایسه این است که لاهوتی پیش از آن که به اوزان شعر روسی، فرانسوی و ترکی نظر داشته باشد چنانکه عده‌ای بر این باورند به سنت‌های وزنی شعر بومی ایران نظر داشته و با الهام از آن‌ها دست به نوآوری درشعر فارسی زده است. این اوزان در دو دسته‌ی اوزان ترکیبی و غیر ترکیبی دسته‌بندی و متفرعات هر یک از اوزان در ذیل دسته‌بندی‌ها به تفصیل توضیح داده شده است.
    کلیدواژگان: شعر، ادبیات معاصر، وزن هجایی، ابوالقاسم لاهوتی
  • احمد بهمئی اصل، علی اصغر غفوری* صفحات 157-176
    این پژوهش به بررسی ارزش های بلاغی قصاید سنایی از دیدگاه علم معانی می‌پردازد تا جنبه ای مهم از ارزش های ادبی آن را روشن کند. یکی از مباحث مهم علم معانی، مبحث قصر یا حصر است که بلاغت کلام را به ویژه در بحث قصر اضافی و ادعایی تبیین‌می کند. در این جستار بر اساس قواعد مدون علم معانی، موضوع قصر و حصر در اشعار سنایی، ازجمله انواع آن، از چند زاویه بررسی و پس از سنجش آنها بر پایه قواعد و مباحث مطرح در علم معانی، بسامدهای مربوط و عوامل اثرگذاری و بلاغت ابیات مربوط در قصاید او از دیدگاه مورد بررسی تبیین‌می گردد. سنایی از انواع قصر و حصر صفت بر موصوف، موصوف بر صفت، افراد، قلب، تعیین، حقیقی، و اضافی یا ادعایی و با روش‌های گوناگون ایجاد مفهوم حصر، هم با استفاده از ادات قصر و هم بدون آن به‌طور موثر استفاده‌کرده‌است. بسامد استفاده از ادات قصر در قصاید وی شامل بیش از 110 مورد و بسامد شیوه‌های دیگر درحدود 45 مورد است. هم‌چنین سنایی قصر صفت بر موصوف را حدودا در 120 بیت و قصر موصوف بر صفت را در 25 بیت به‌کارگرفته‌است. ازجمله مقاصد قصر و حصر در قصاید مورد بحث همان است که برای انواع قصر و حصر به اعتبار اعتقاد مخاطب در متن مقاله ذکر شده‌است. هم‌چنین به مواردی همچون مبالغه در وصف یا مدح و منقبت، ترغیب و شوق‌انگیزی، نفی غیر موصوف، مفاخره، منحصر کردن طریق یا وسیله رسیدن به هدف (رستگاری، کمال، عزت، و...) در یک طریق یا وسیله خاص، تحقیر غیر موصوف، هشدار، ایجاد نفرت نسبت به چیزی، تعریض و کنایه به غیر موصوف، و امثال آن می‌توان‌اشاره‌کرد.
    کلیدواژگان: بلاغت، حصر، سنایی، قصر، معانی
  • مجاهد غلامی* صفحات 177-190
    جستار پیش رو با هدف ارائه تعریفی از مفهوم های شناور «لفظ»، «معنی» و «مضمون»، به مثابه عناصر درون‌سازه ای شعر در سبک هندی فراهم آمده است. در این جستار که به روش تحلیل محتوا و مبتنی بر منابع کتابخانه ای انجام یافته، شعر ابتدا «عینی شدن زیبایی شناسانه یک امر ذهنی به توسط زبان» تعبیر شده است. با این تعبیر، می توان گفت لفظ، زبان شعر است و به ذهنیت شاعر موجودیتی درک شدنی می بخشد؛ معنی، ذهنیتی است که توسط لفظ عینی می شود و می تواند آموزه ای را در بر داشته یا صرف توصیف باشد؛ مضمون، بازشناساننده شعر از غیر آن، یا همان وجه زیبایی شناسانه شعر و معادل تصویر است. تفاوت در تلقی از اهمیت هرکدام از این سه مفهوم، به وجودآورنده جریان های مختلف در شعر و نقد ادبی و جهت دهنده آن هاست. نتایج این جستار نیز ضمن تاکید بر جذابیت بررسی نسبت میان لفظ، معنی و مضمون خاصه در سبک هندی، اولا ناظر بر آنست که شاعر سبک هندی بنا بر مختصات سبک دوره، از خود این مفاهیم نیز به مثابه اشیائی برای بستن مضمون استفاده می نماید و بخشی از تلقی عصر خود از چیستی لفظ، معنی و مضمون را در پس خیالات دور و دیر شعر خود برملا می سازد. ثانیا بیان معنایی واحد به توسط مضمون های یکسان با اختلاف در لفظ، بیان معنایی واحد به توسط مضمون های متعدد با عناصر مضمون ساز همسان یا ناهمسان، بیان معناهای متعدد با استفاده از مضمون های یکسان و... از جمله رفتارهای شاعر سبک هندی با این سه مفهوم و نسبت آن ها با یکدیگر است که با بیان نمونه هایی از شعر صائب تبریزی، پیش قراول شاخه ایرانی شعر سبک هندی، سعی در تبیین و توضیح آن ها شده است.
    کلیدواژگان: سبک هندی، صائب تبریزی، معنی، مضمون، مضمون بیگانه
  • رضا قنبری عبدالملکی* صفحات 191-206
    نظریه ریخت شناسی از جمله نظریه هایی است که در زمینه تحلیل ساختاری آثار ادبی بسیار کارآمد است. اهمیت این نظریه سبب شد تا با رویکرد به آن، شعر «مسافر» از سهراب سپهری به لحاظ شکل شناختی مطالعه شود. این پژوهش به طور کلی شامل دو بخش است؛ بخش اول، به بیان مباحث نظری و اصول تئوری ریخت شناسی و الگوی ولادیمیر پراپ در تحلیل آثار ادبی می‌پردازد. همچنین، اصطلاحات مربوط به این نظریه از قبیل «خویشکاری»، «نمودگار» و «حرکت» شرح داده می شود. در بخش دوم، عناصر ریخت شناسی شعر و ارکان موجود در آن در قالب جدول هایی ارائه می شود. افزون بر آن، نگارنده تحت عنوان تحلیل ریخت شناختی «مسافر»، با توجه به الگوی ساختاری پراپ و بافت تاریخی آن به ارائه تحلیل کلی از این شعر می پردازد. نتیجه این پژوهش نشان می دهد عناصر ریخت شناختی و ساختار این شعر، علاوه بر برخی شباهت ها با الگوی روایی پراپ، ساختاری مستقل دارد که آن را باید در چارچوب تفاوت های جامعه ایران و روسیه تحلیل کرد.
    کلیدواژگان: ریخت شناسی، روایت شناسی، خویشکاری، مسافر، سهراب سپهری
  • فرشته محجوب* صفحات 207-222
    ساختارگرایی، مطالعه دقیق یک اثر و کشف چارچوب حاکم بر آن است که هدف از آن، یافتن واحدهای یک اثر و کشف ارتباط بین آن‌هاست. ساختارگرایان تمام پدیده‌ها و رخدادهای عالم را دارای ساختارهای مشخص‌ می‌دانند و بر همین اساس به بررسی این ساختارها و اجزای تشکیل‌دهنده آن‌ها و ارتباط این اجزاء با یکدیگر‌ می‌پردازند. در ادبیات، ساختارگرایی عبارت از تحقیق در ساختارهای آثار ادبی و شناخت انواع این آثار است. این تحقیق هم درباره ادبیات به عنوان یک کل و هم یک نوع ادبی و سرانجام یک اثر ادبی‌ می‌تواند باشد. امروزه با گسترش مباحث جدید ادبی و انطباق علمی آن با متون کهن و جدید، کشف روابط اجزاء، عناصر و تحلیل ساختارگرایانه یک اثر ادبی بر اهمیت آن افزوده و تحلیل اندیشه‌های خالق آن را عینی‌تر و ملموس‌تر ساخته است. در زمره نمونه‌های منثور و در خور تعمق متون دیریاب ادب فارسی، نفثه‌‌المصدور زیدری نسوی منشی دربار سلطان جلال‌‌الدین منکبرنی، آخرین پادشاه سلسله خوارزمشاهیان است. این کتاب سوای اهمیت تاریخی به دلیل صحنه‌پردازی‌های دقیق مولف در باب حمله خانمان‌سوز مغول و شیوه روایی حوادث جانکاه آن که به شیوه نقل داستان‌های نوین ماننده است، اثری متفاوت و ارزشمند و از منظر عناصر متشکله یک داستان قابل‌تحلیل با الگوهای ساختارگرایی است. پژوهش حاضر درصدد است ضمن ترسیم ابعاد زیباشناختی و موسیقی سیال نفثه‌المصدور به عنوان یک اثر متکلف اما پرمعنا، به واکاوی ساختاری آن بپردازد.
    کلیدواژگان: نفثه المصدور، تحلیل ساختاری، زیباشناسی، عناصرداستان، موسیقی کلام
  • محمد میر*، مهدی جوان بخت صفحات 223-234
    این پژوهش قصد دارد که میزان و نقش کاربرد دو صنعت ارسال‌المثل و تمثیل را در دیوان اشعار کلیم کاشانی از شاعران معروف سبک هندی بررسی کند. ارسال المثل و تمثیل از جمله صنایع ادبی هستند که در سبک هندی به سبب کاربرد زیاد به صورت ویژگی سبکی درآمده‌اند، کلیم کاشانی در اشعار خود کوشیده‌ است تا با استفاده از عناصر بیانی و به‌ویژه ارسال‌المثل و تمثیل بر حسن تاثیر و زیبایی کلام خود بیفزاید. از این رو، در این پژوهش که به شیوه توصیفی- تحلیلی انجام پذیرفته، بسامد این دو صنعت ادبی نسبت به آرایه‌های دیگر و نیز سهم آنها در کل دیوان وی بررسی و واکاوی شده است. در پایان بر اساس نمونه‌های آماری جایگاه این دو صنعت در دیوان شاعر به تفکیک نشان داده شده است. نتیجه این پژوهش نشان از آن دارد که صنعت ارسال المثل در دیوان اشعار کلیم کاشانی بیشترین میزان کاربرد را نسبت به آرایه‌های دیگر دارد و شاعر از این صنعت بیشترین بهره را جسته است.
    کلیدواژگان: کلیم کاشانی، سبک هندی، تمثیل، ارسال المثل
|
  • Mirjalaladin Kazazi, Mehdi Reza Kamali Baniani * Pages 1-16
    Psychological Review is considered as one old the new areas of literary criticm. Which studies essentially a literary work as an expression of the existing state of mind and personality structure. This kind of attitude, proposing issues of personal and collective unconscious in literature works , has given septh and a prophetic and mystical aspects to the literary critism Freud s and Jung s share also in modrenpsychology is based on their stress on the unconscious aspects of the human psyche. Both under fighting, conflict and tension between the three levels of personality:Id,egoand super-ego, paid a detailed analysis of the individual psyche at a time. In Mehri avcient ceremony, they believed if the daves of the word wanted again to return to emoyrean, they would have to be refind seven times, so that they could reach the sky afterpasing the sun of the base (gate of the gods) In proportion to these seven khan and seven valliies of the sufi mysticism, undoubtedly Rostam also has symbolic and mysterious presence in passing thses symbolic segrees. And he is in the conflict whit forces of evil in his unconscious layers in the form of lions, wolves, drafons, sorceress and … . In addition to fight his evil forces, he s in conflict with his conscious and unconscious self. Therefore in this article we ve paid the definition and characteristics and unconscious self, Freud and gung s perceptions in connection whith these terms, identifying all the seven states separately and finally the implementation and explanation of Rostam s attitudes in each khan comparing with the conscious and unconscious self.
    Keywords: Seven Khan, conscious, unconscious, Rostam
  • Omid Vahdanifar *, Mohammad Reza Sarfi, Mohammad Sadegh Basiri Pages 33-50
    Saadi's Gulistan tales, classic Persian literature are among the most successful story The research that has been done with the aim of revealing one of the values of Gulistan of Sadi, the problem of "fast version" as a factor in the story lasting popularity and the effect is studied. The speed of the narrative is to be shown in a literary work, actions and events occurring during the period of time And to measure the volume of each of the time zones of the book is dedicated to them. Therefore, the purpose of this story is based on the theory of narratology "Gérard Genette", to form a cross - sectional study was ", And to increase and decrease the speed of the narrative on topics such as selection and removal time - Parish, frequency, description, dialogue, adding episode, theorizing writer, subjective expression, revealing the imaginary and mental - emotional, Soliloquy and quotes were investigated. The results of this study suggest that the pace of the narrative is the story of Saadi's Gulistan. Due to the volume of the stories, use the maximum speed at which the reducing agent is a good And a reputation for durability and is more of a literary work.
    Keywords: Sadi, Gulistan, fast narrative, Story time, Gérard Genette's theory
  • Fozone Davani, Mohammad Feshraki *, Mabobe Khorasani Pages 51-68
    Resurrection of nature brings an excitement on the earthy ground that spirit and soul of man is delighted by this renaissance. Every year, ancient people greet regeneration, flowers growth and old trees verdure and by a symbolic ceremony along with ritual prayers acknowledged the deities to bless the life by attracting gods consent and the revitalization of the plant. Over time, the ceremony has survived to the present day with the name of Nowrūz. It has passed many ups and downs since Cyrus, but every time it was more successful than before. Many opinions exist about the roots of the emergence of Nowrūz. In this context, many writers and poets composed and wrote a lot in their poetry and short or long works. Nizami also didn’t neglect the natural evolution and the national- folklore celebration. With a different approach to the roots of the Nowruz left a lasting work that was planned and established based on the Mesopotamian mythology, a Year According to Mesopotamian mythology -Sacred Marriage.
    Keywords: The Seven Beauties, Sacred Marriage, general, specific Nowruz Farvardingan ceremony
  • Tahere Ghahramanifard*, Alimohamad Poshdar Pages 69-80
    Nezami in the first eulogy applies inherent capabilities to the language for infuence an audience.he is rewiting a historical narrativ to method defamiliarization .Arrangment of words in such away that words of the vers in the song fit together sided are to represent the textual .He is looking for structerof rhetorical ploy to increase the speech spect of literary and emotive language to describe the Prophet .This narrativ have a limit characterization Attractive themes and episod like minimalist storiesbut with effective raisonner and concludes that recalls the ancient narrativ structer. This narrativ have a strong plot.in the contrast to bitter tone is soft and sweet words:the reason for this parados: -Meaure is happy and dynamic.
    -Theme in This narrativ was peliver and pray.
    Keywords: defamiliarization, narrativ, structer, textual
  • Yahya Kardgar * Pages 81-96
    The Ambiguity in T arikh-e-vassaf Dr.Y.Kardgar,Associate professor Department of Persian language and literature, the university of QOM. Abstract The prominence of artistic aspects of Tarikh-e-vassaf is one of the manifest features of this book and other artificial work. Among the artistic delicacies, the Ambiguity has a special situation in Tarikh-e-vassaf. A review of the five volumes of this book reveals the importance of Ambiguity in this historical text and unviels the vast grounds of using Ambiguities in it. The lexical Ambiguities and making Ambiguities using the words and terms of different sciences and knowledges shows the variety of grunds for making Ambiguities and the scientific ability of the author. The Ambiguities of the book is mainly devoted to both literary traditions and new tries in this field. So Tarikh-e-vassaf is the summary of Ambiguities used in Persian language and its capacities of making Ambiguity. A review and analysis of the Ambiguity of the Ambiguities of this book can eliminate part of its complexities and provide a way to enter this artifial text. Ke words:technical prose, Tarikh-e-vassaf, artistics elegance,Ambiguity.
    Keywords: technical prose, Tarikh-e-vassaf, artistics elegance, Ambiguity
  • Ali Ziaaddini *, Sayyed Javad Mortezayi Pages 97-112
    Accreditation to fact and absorption in objectivity , that start with Nima , had a great impact in the moving of contemporary poem , with all its physical specification and inner and the modern poet realize that can collected the compatible components in the semantic wholeness by the narration , and obtained the possible of regularize to scattered elements , and changed the calendar time to ontological time.
    In this Article , the poems of Tahere Saffarzade , be checked According to library method and content analysis and comparison and based on Roland Barthes's theory from the perspective of structuralism and the function narrative analyzed in this poems. The most important results obtained of this survey are as follows: - The statistical analyses of the narrative and non- narrative of Saffarzadeh's poetry , shows the poets tendency to narrative expression.
    - the accession of notional logical connection and fluid motion, is rated of the features of Saffarzadeh's poems.
    - the movement of Saffarzadeh's poems show us that she tries to make a move in the mind of audience,
    Keywords: narrative, narrative poem, Barthes, women's poetry, Tahereh Saffarzadeh
  • Tahereh Mirzaei *, Ali (Pedram) Mirzaei, Morteza Charmgi, Mohsen Sadeghi Pages 131-142
    “Dastgiri Rules”, is a valuable handwritten work in the field of Persian syntax and rhetoric that can be turn into a precious source of Persian language and literature provided that it is edited scientifically and exactly. The work is related to the 13th century of hijrah and the early Qajar period written with the purpose of instructing the syntax of Persian language to the non-Persian speakers of the India Subcontinent by Moulana Gholam Dastgir. Besides the syntax rules, The manuscript contains rhetoric, and such topics as simple elements of Persian alphabet, inversion and permutation, a collection of proverbs and poems some from the unknown poets, Qur’anic verses, religious traditions, etc. The sound taste and literary talent of the author has made the prose style of the book remarkable and impressive; using literal and spiritual literary elements, making reference to a large number of religious traditions, verses, and poems, phrases of different sciences, and the variety of topics are some features of the book that prompted us to study and analyze the prose style of the book. The result of the study is presented in the following passage
    Keywords: Dastgiri Rules, Persian prose stylistics, literature of the Subcontinent
  • Nasrin Aliakbari, Alinazar Nazari Tavirani* Pages 143-156
    Abolghasem Lahooti, the poet, author, teacher and journalist, is among the first pro-modernisms. He is one of the poets in Persian poetry. Some of them have been announced his poems as beholder of modernism and mentioned some instances of exiting rhythm in his poems and composing in prosodic style and syllabic rhythm which are the most important aspects of that new poetry. He understood the local rhythm of the poem before Russian, French and Turkish poem. As some believed, he inspired of them to innovate the Persian poem. His early poems are like those of his father's, Mirza Ahmad e Elhami. But after his immigration to Tehran he experienced the new contraptions around poems. He excogitated content more than surface "Vafaye Beahd" (It's composed in 1288 Sh contemporary, Yad Ar ze Shame e Mordeh by Dehkhoda) is one his first experience from his 50 pieces as "Langroodi's 20 pieces and according Bashiri's commutation in 28 Ghete e has composed in syllabic rhythm. Although these are not as well as other his poems but they're important for syllabic rhythm. Kordish poem is one of Irainan's poem which influenced old syllabic rhythms in Kordish poem has 10 - 8 - 6 rhythm. There is pause and short silence in middle of hemistich. It is the main feature, this short pause has occurred in poems with 10 rhythms after fifth and in poems with 8 rhythms after forth and in poems with 6 rhythms after third rhythm. Lahoty has influenced Kordish poems; here are two types combined and noncombined rhythms: 1) Noncombined (single rhythm) poems that is composed with one syllabic rhythm. They have been classified into 3 rhythms: 10 rhythmic, 8 rhythmic, and 7 rhythmic poems. Lahoty has composed in these rhythms. 2) Combined rhythm: he applied 2 or 3 syllabic rhythms and the hemistiches equals to rimes this feature compensate deficiency from combination of 2 different rhythms. In most of these rhythms 10 syllabic ones are formed by combination to other syllables which could be counted by their frequency in Lahooti’s Divan. He has applied twice 9 syllabics and once 11, with the most common 10, 8, 7 syllabics. It should be noticed that all rhythms aren’t rhythmical. But have differed in number of syllables and arrangement in Lahooti's Divan. Combination of 7 & 10 Combination of 10 & 9 Combination of 10 & 5 They're beautiful rhythms. It appears that Lahooti feels more nostalgic to his hometown and his mother tongue, the rhythms prove this claim, because 9 and 11 rhyme (have been used 3 times) are most common. So, he can be known the genius of his period. As he has a lot of experiences in composition of Kordish poems, he could have used the rhythm possibilities of Kordish poems in Persian poetry.
    Keywords: poem, rhythm, syllabic, modernism, Abolghasem Lahooty
  • Ahmad Bahmaei Asl, Ali Asghar Ghafour* Pages 157-176
    This research studies the rhetorical values of Sanai Ghaznavi’s odes. Sanai Ghaznavi, the Wise, is one of the greatest Persian poets of the fifth and sixth century (Lunar year). Sanai’s Divan consists of more than 13,000 verses and includes poems in various forms. His odes are his richest poems. Like his other poems, these poems are extremely high in literary value. Investigation of rhetorical values, from the view of semantics, reveals an important aspect of the literary value of the work. An important argument in semantics is bound and omission which clarifies rhetoric in speech, especially in the discussion of literary bound and omission, and has greater literary value. In the current study, based on the established rules of rhetoric, bound and omission, especially its types, has been explored from different perspective. After their investigation, based on the rules and arguments of semantics, the related frequencies and factors relevant to effectiveness and rhetoric of verses are investigated in his odes. Sanai has used, effectively, different types of omission with various methods. In his odes, the frequency of omission devices is more than 110 cases and the frequency of other items is 45. Moreover, he used omission of qualifier on the qualified in nearly 120 couplets and omission of qualified on the qualifier in 25 couplets. Due to his writings in ethical and spiritual domains as well as his interest in wisdom and sermon, Sanai drew upon rhetorical techniques such as “omission and bound” in order to deeply influence his addressees. Therefore, using omission and applying its various methods, he had different intentions and purposes in mind. In addition to the items mentioned before, some other issues such as exaggeration in description or eulogy, motivation and instigation, ignoring the non-qualified, glory, limiting the way or a mean to an end to one specific method, belittling the non-qualified, warning, expressing hatred toward something, allusion to non-qualified and etc. were introduced as well.
    Keywords: Rhetoric, Bound, Sanai, Omission, rhetorical
  • Mojahed Gholami* Pages 177-190
    Meaning and Theme are known as circulating concepts in Persian literature which has been utilized frequently –especially by poets and critics belongs to Indian style prevalence era. In recent years, due to lack of equation for translating European works, the definition of meaning and theme was used conversely or replaced with concepts like motif, content, idea and style. Aside from the alleged issue, there is an apathetic attitude toward the differences between the comprehension of those concepts in European references and literary fictions comparing with Iranian literary customs and Persian poetry, which causes the use of these terms rather than the other, or even it’s better to say, these terms bear the meanings and definitions which is common among European theorists and is the result of their researches on their literature. So, there is no guarantee that their definitions and meanings play the same role in Persian literature. Thus, those senses used in Persian poetry which have theoretical phase and are related to literary discussions, shall be decoded primarily based on the same works, evidences or indications within themselves. It means, as the best interpreter of a text – in the first step – would be itself and then it depends upon the researcher's approach and related works set in items of time, place, style, language, rhetoric, genre, etc., the best interpreter of recurrent concepts, is primarily the text itself and then the related works with the items alleged. Meaning and Theme and its derivatives, such as unfamiliar meaning, long meaning, colored meaning, soft meaning, distant content, abstruse content, queer ideas, exotic ideas, long subject matter, narrow thought, etc., are repetitive statements in Indian poetry style. But how come it's possible to get a clear and specific definition of these concepts? To answer this question, it is necessary to define poetry in which can solve the puzzle, and say: poetry, is the visualized aesthetics from a subjective matter within language. By defining poetry as visualized aesthetics of a subjective matter within language, each poem faces us with three aspects and sides including language or word, subjective matter or meaning, and aesthetics or theme: 1- Word: The language of poetry. As it mentioned, the use of word or language of poetry is to make the poet’s mind objective. The poet encounter various phenomena repeatedly and in different ways that can make issues in his mind. Word is the existence of these mentalities. The first encounter with poetry deals with the objectivity of its linguistic. In fact, the mentality of poet’s writing could be understood. 2- Meaning: The subjective matter or meaning is something that has been visualized by word. Meaning lies within the word and is anything can be understood from the poem and expresses the entities of poet's thought. Meaning can entail teachings and messages. However, this is the only part of meaning territory which isn’t necessary. For example, Long stature and small mouth of beloved are meaning, however it doesn’t involve the teachings and messages. The poems in which there is no teaching or message beyond the meaning are often descriptive; almost like Manouchehri Damghani’s poems. This kind of poetry is common, especially in Khorasani style. 3. Aesthetics: Theme is the aesthetic side of poetry. The theme also can be recognized as image, however, the needful condition for poetizing the visualized mentality within language is exactly the theme. As it has been said, without Imagery there is no art, particularly no poem. The theme in poetry is a structure consists of figures of speech, musical elements and the collection of coordinate words and proportions among themselves. Besides, according to linguists and formalists, theme causes foregrounding through increment and decrement rules and makes distinct between literary language and standard language. With a glimpse on what was said and a pause on the poems of Saeb Tabrizi, as one of the most seasoned poets in Indian style, it demonstrates part of his art and also illuminates the relation among word, meaning and theme in his poetry and viewpoint. He established multiple proportions among the concepts in his poem: sometimes he expressed a semantic unit as a content with diversities in word, or in some occasions, he expressed a semantic unit by different contents, with similar or dissimilar content maker elements, or even sometimes he use content maker elements for expressing multiple meanings and so on. Also it is necessary to be noted that when Saeb and the other poets of Indian style, measure the meaning by words, their meant is subjective matter and if the meaning comes with adjectives such as unfamiliar, narrow, distant, and so on, these words have used mainly in order to replace theme.
    Keywords: Indian Style_Sa'eeb- e Tabrizi_Meaning_theme_Unfamiliar Theme
  • Reza Ghanbari Abdolmaleki* Pages 191-206
    Morphology is one of the important methods in structuralist criticism. In this method, researchers are studying the structure of the literary work. In contemporary Persian literature, this method has been used less in Poetry analysis. There are poems in the collection of contemporary Persian literature can be analyzed by this method. "Mosafer" (Traveler) is one of the poems. Sohrab wrote this poem in 1966. "Mosafer" is a symbol of Sohrab. "Mosafer" is someone who does not stay in one place. He always moves like a river. He, like mystics in search of the truth, travels around the world. This poem is rooted in the cultural traditions of Iran. In this poem, topics such as life, death and love are seen. These issues also exist in Iranian mystical texts. In fact, Sohrab moves along the former mystical ideas. Basically Sohrab in this poem is involved from the beginning with the concept of death. Death that engulfs not only human but also devours objects. Such poetry is almost unprecedented in Persian literature. And so this type of poetry is to be considered as new methods. This poem has three parts: In the first part, the poet describes the time. And he then defines the location where the host is present. In the second part, passenger travel in the history of civilization. A journey that started long ago and is still ongoing. And the third part poem starts with these words: We must pass…. The language of this poetry is close to natural language. The appearance of this poem is simple but It is filled with cultural motifs. The theme of the poem is quite common but has led to philosophical issues. This poem has a narrative structure and Simple plot. This poem by using stream of consciousness, is told. In literary criticism, stream of consciousness, also known as interior monologue, is a narrative mode or device that depicts the multitudinous thoughts and feelings which pass through the mind. Characters, dialogue, dramatic situations, and events are the components of the plot. These components make up the superstructure that have gathered around deep structure. The structure of poetry is separable into two parts: The first part of the poem, from beginning to end of paragraph seven. The second part of paragraph eight to thirty-four. The first part consists of a display position that is two scenes of dialogue. The second part consists of a long monologue and a display position. In this study, the structure of the poem according to Propp's method is studied. Vladimir Propp, studied Russian fairy tales. In that study, he applied morphological method. Propp's method is very effective in discovering the structure of the tales. This poem has twenty functions (Khishkari). The first function is absence and the last one is wedding. Some functions in this poem, arranged by group. Thus, absence and departure and evil, are a group that are moving story. The sequence of functions on this narrative is different from the Prop pattern. Hero and villain in this poem, have an important role in advancing the narrative. Much of this poem dedicated to the dialogue between the Hero (Passenger) and Helpful (Host). Due to the move, the poem has a movement. So it must be said that this poem has a simple plot.
    Keywords: Morphology, Narratology, function̦ passenger, Sohrab Sepehri
  • Fereshteh Mahjoub* Pages 207-222
    Studying literary art has two types of problems. 1st the problems which are related to its primary material specified in usage of speech and word. The second are the problems related to the principles of structuring such art (Todorov, 2007: 127). The structuralism is a theory making recognition of the phenomena dependent to rules and models which create their fundamental structure. In the literature, structuralism includes searching in the structure of literary works and differentiating literary genres and analyzing a work into its components. One of the literary genres analyzed in structuralism school is the story. The story is “stating a line of events ordered according to time sequence” (Forster, 2006: 118) and owns components and elements which are assessed in the structural analysis of these elements, their relationship with each other and the whole story. It seems that although Nafast-ol-Masdoor includes historical issues and real events of the author’s time in some way it has formative components and elements of the story and is analyzable through structuralism models. According to the mentioned models in the structuralism of Nafast-ol-Masdoor and also based on sequence and order of the events brought in the text it can be perceived that designing the book is according to an organized order which can be called as “chronological time”. The other point is that Nafasat-ol-Masdoor is composed of six sequential series which are themselves divided by multiple equilibriums and issues. These six series have followed each other like a change. Therefore the following sequence is drawn from a story design according to the mentioned series: Equilibrium ……>losing equilibrium….> equilibrium The other conclusion is that the book is more the arena of the struggle of the editor and protagonist of this historical and social story. The struggles of the story are more physical ones; however, in most of the cases mental-physical struggles are seen simultaneously. Nafasat-Ol-Masdoor is worth thinking in two traditional (such as music) and modern aesthetics (such as using Persian and Arabic proverbs, words dance, goodness of the beginning, twist, and developing vocabulary and describing which itself includes situation description, characters, accidents and events description) and has many instances and the author’s insistence regarding being synthetic and stilted work, has itself caused creation of music types in his book and made his work rhythmic and full of melodious and exhilarating beauties.
    Keywords: Nafasat-Ol-Masdoor, Structural Analysis, Aesthetics, the story elements, speech music
  • Mohammad Mir, Mahdi Javanbakht Pages 223-234
    Poet laureate Mirza Aboutaleb Kalim Kashani so called "Kalim's Talebaei" which has been nominated "the second means creator", is one of the famous poets of 11th century. His lineage has been revealed from Hamadan by Hisrorians and they have told that due to his inhabitancy in Kashan, he was known as Kashani. Kalim Kashani was so speech. His total poetry is written about 24000 verses; but, what is remained from him is not more than 6567 verses. He used of various rhetorical elements in his poetry and proverb and allegory are of these elements which are changed into stylistic feature because of many applications of them. The reason can be this that the Hindi style poet tries to reinforce his poetry by using proverb and allegory and apply this to make progress in his poetries which among them, Kalim Kashani has exhibited these literary devices for others in the best way. In this research, we tried to investigate proverb and allegory in Kalim Kashani's Divan poetry (6567 verses) that is done by using descriptive-analytical method. At the first, all of proverbs and allegories were extracted and in the next step, we focused on classifying of these literary devices and showing some examples and their analysis. At the end, the obtained results were shown in a table according to the number of proverb and allegory devices and based on statistical samples. The final results of this research show clearly that Kalim Kashani used from proverb device more than the other one. According to this research, among all 9567 verses of whole Divan, there are 718 verses have proverb and allegory devices. Herein, there can be obtained some results including: 1- Kalim Kashani has applied proverb device in his Divan in the best way. He sometimes has used this device in hemistich and sometimes in the verse; so that, based on our investigation, there is 72.8% of all proverbs in the hemistich and 6.8% of which is in the verse. 2- The poet has applied both proverb and allegory devices in his Divan; so that, among all 718 verses contain these literary devices, there are 32 cases (4.5% of all verses) have both. There is just one case in this Divan that it is used literary device so called proverbs device. 3- The number of used allegory smile is 47 cases (6.5% of all). He also used from allegoric metaphor and this device appropriates 3.6% of all. The notable point is that some rhetoricians classified both allegoric metaphor and allusion in the same class and perhaps, there is a sentence that is mentioned as allegoric metaphor and that sentence be an allusion of verb too. This role caused some disagreement on allegoric metaphor and allusion. 4- Other device that has been applied by Kalim Kashani is the style of equation. According to our survey, this device appropriates 5.6% of all devices. In this work, we focused on this device separately because, although the style of equation is subset of allegory, it is classified in the distinct field from allegory in rhetoric topics. As mentioned information, it can be found that as a famous poet in Hindi style, Kalim Kashani did not abstain using proverb and allegory in his Divan and put these literary devices in his poetries in the best way. The poet has used proverb in his Divan more than allegory and the allegory device has less appearance.
    Keywords: Kalim Kashani, Hindi style, Allegories, Proverbs