فهرست مطالب

احسن الحدیث - پیاپی 2 (پاییز و زمستان 1395)
  • پیاپی 2 (پاییز و زمستان 1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/12/10
  • تعداد عناوین: 7
|
  • صفحه 7
    یکی از اموری که در عالم پژوهش در جهان غرب بدان توجه بسیار شده و متاسفانه در کشور ما در میان پژوهشگران جایگاه در خوری نیافته، معرفی آثار و کتاب های تخصصی ارزشمند و شایسته مطالعه برای پژوهشگران است. شکی نیست که این کار از یک طرف باعث تشویق پژوهشگران به سامان دادن پژوهشهای نوآورانه و از سوی دیگر موجب آشنایی نوپژوهشگران با مهم ترین و ناب ترین پژوهشهای سازمان یافته در حوزه تخصصی خود می شود. یکی از آثاری که در سال های اخیر در حوزه مطالعات خاورشناسان درباره آثار اسلامی سامان یافته، کتاب خاورشناسان و ابن عباس است که این مختصر به معرفی و مرور این اثر اختصاص دارد.
    کلیدواژگان: خاورشناسان و ابن عباس، معرفی کتاب، نصرت نیل ساز، مطالعات خاورشناسان
  • حامد الگار ترجمه: سید مهدی مصطفوی صفحه 29
    شاید آیات شریفه 78 و 79 سوره انبیاء مهم ترین مصادیق تایید مساله اجتهاد پیامبران از سوی قرآن باشد. مفسران شیعه و اهل سنت در تفسیر این دو آیه نظرات متنوع و متفاوتی ارائه کرده اند. مقاله حاضر قصد دارد با اشاره به این تفاسیر و تحلیل آن ها، تایید یا رد نظریه اجتهاد از سوی قرآن را بررسی کند. در این اثر، آرای مفسران و صاحب نظران برجسته شیعه و اهل سنت نظیر بیضاوی، نجم الدین رازی، فخرالدین رازی، ابوسعود افندی، آلوسی، شافعی، جوینی، ابوحامد غزالی، نظام، زمخشری، جبائی، ابن بابویه قمی، ابن عیسی، بلخی، امام صادق (علیه السلام) و طبرسی طرح و برسی می شود. از مهم ترین عناوینی که در این مقاله مورد بررسی قرار گرفته می توان به دیدگاه فقها، دیدگاه علمای معتزله و شیعه، نظریه علامه طباطبائی و آرای مصوبه و مخطئه درباره اساس قرآنی اجتهاد اشاره کرد.
    کلیدواژگان: اجتهاد، قرآن، سلیمان، داود، جواز اجتهاد پیامبران
  • علی حاجی خانی، کاووس روحی برندق، سعید جلیلیان، محسن فریادرس صفحه 57
    واژه «علم» و مترادفات آن از واژگان پرکاربرد و پربسامد قرآنی است. این واژه مانند بسیاری دیگر از واژگان قرآنی، در ترکیب های مختلف و متفاوت، دارای معانی متنوعی است. در این میان، دو ترکیب قرآنی «الذین اوتوا العلم» و «اولوا العلم» و یک ترکیب هم مفهوم این دو، یعنی «اولوا الالباب»، با وجود شباهت هایی که در میان آن ها وجود دارد، تفاوت های قابل توجهی در کارکرد، مصداق و ویژگی ها دارند که سبب تمایز آن ها از همدیگر شده است. این مقاله با روش تحقیق تحلیلی توصیفی و با استفاده از تفاسیر مهم فریقین به بررسی و تحلیل تفاوت میان این سه ترکیب قرآنی می پردازد. یافته های مقاله حاکی از این است که مصداق اصیل ترکیبات «اولوا العلم» و «الذین اوتوا العلم»، معصومین (علیهم السلام) هستند، اما مصداق حقیقی «اولوا الالباب»، اهل تفکر از شیعیان هستند که با الگو قرار دادن «اولوا العلم» و «الذین اتوا العلم» به مراتب آن ها تقرب جسته و جزئی از مراتب آن دو دسته خواهند بود.
    کلیدواژگان: قرآن، اولوا الالباب، الذین اوتوا العلم، اولوا العلم، معصومان
  • احمد دیدات، علی حسن نیا صفحه 74
    خدایی که هرگز نبود، ترجمه رساله ای از شیخ احمد دیدات با عنوان The God That Never Was، است که به شیوه مستند و مفصل به ابطال خداانگاری مسیح (علیه السلام) در اعتقاد مسیحیان می پردازد. وی در نقد ادۤعای کشیشی که برای اثبات خدا بودن مسیح به دو دلیل «مشارکت در ذات خداوند» و «شباهت کامل به خداوند» متوسل است، از متن کتاب مقدس بهره می برد و این نظریه را رد می کند. از دیدگاه وی، این اعتقاد با باور مسلمانان و قرآن کریم درباره مسیح (علیه السلام) منافات دارد و مصداق شرک به شمار می آید. دیدات شواهد روشنی را ذکر می کند که نشان می دهد این رسول الهی، همانند دیگر رسولان، انسانی بیش نبوده و هرگز نمی توان او را شبیه، شریک یا فرزند خداوند دانست.
    کلیدواژگان: احمد دیدات، انسان، خدا، عیسی مسیح، کتب مقدس
  • احمد ربانی خواه، سمیه محبی فر، مائده غیاثی صفحه 84
  • صمد عبدالهی عابد، محمد بستان افروز صفحه 106
    عصمت، از اموری است که در تایید سخنان پیامبران نقش اساسی دارد. عصمت، موهبتی الهی است و به کسانی اعطا می شود که مراتب هدایت را طی و شایستگی خود را در هر مرحله ثابت کرده باشند. بر اساس قرآن، پیامبران در پیمودن مراتب هدایت از هیچ کوششی دریغ نکرده اند. حضرت موسی از پیامبرانی است که طبق آموزه های قرآنی به مقام قرب الهی نائل گردیده است. با این حال آیاتی در قرآن هست که در ظاهر، ناقض عصمت این پیامبر است و توهم گناه را برای ایشان به وجود می آورد؛ این مقاله با بررسی دقیق آیات مربوط به داستان حضرت موسی (علیه السلام)، به این نتیجه رسیده است که قرآن در زمان نزول، از واژه های عام «ظلم» و «ذنب» در معنای «انجام عملی در غیر مورد خود» و «پیامد کارها» استفاده کرده، اما در دوره های بعدی این واژه ها مفهوم گناه و تجاوز از حدود الهی را به خود گرفته است.
    کلیدواژگان: حضرت موسی (علیه السلام)، عصمت، هدایت، ظلم، گناه
  • صفحه 122
|
  • Nowrouz Amini Page 7
    One of the research issues gained much attention in the West, unfortunately among Iranian scholars has not been considered properly, is the introduction of those valuable and technical works and books which are worthy of being studied by researchers. Actually this, on the one hand, urges researchers to organize innovative researches, and, on the other, leads to the acquaintance of young researches with the most important and accurate studies written in their field. Among the works recently published in the area of Oriental studies on Islamic works may be mentioned of the book “Orientalists and 'Ibn ‘Abbās”, which would be briefly introduced and reviewed here in this short paper.
    Keywords: Orientalists, Ibn Abbās, introduction, Nosrat Nilsaz, Oriental Studies
  • Dr. Hamid Algar, Seyyed Mahdi Mostafavi Page 29
    The verses78 & 79 of the Quranic chapter al-'Anbīyā' are perhaps the most important arguments through which the issue of Prophets’ 'Ijtihād is to be argued and approved. Shiite and Sunni exegetes have had various and different opinions on the issue. The present work is intended to report and analyze the commentaries and to probe the approval or rejection of the theory of Ijtihād in the Holy Quran. The ideas of prominent Shiite and Sunni exegetes and scholars including Bayḍāwī, Najm al-Dīn Rāzī, Fakhr al-Dīn al-Rāzī, ‘Abūsu'ūd Efindī, ‘Ālūsī, Shāfi'ī, Juwaynī, 'Abū Ḥāmid al-Ghazālī, Naẓẓām, Zamakhsharī, Jubbā'ī, 'Ibn Bābiwayh Qumī, 'Ibn 'Īsā, Balkhī, Imam Ṣādiq (A.S.) and Ṭabrisī are presented and investigated here in this paper. Religious Jurists, Mutazilite and Shia scholars’ viewpoints, 'Allāmah Ṭabāṭabā'ī’s theory, as well as, Mukhtiahs and Muṣawwibas’s opinions on the issue of the Quranic basis for 'Ijtihād are the most important topics discussed here.
    Keywords: 'Ijtihād, the Quran, Sulaymān, Dāwūd, permissibility of the Prophet's ijtihād
  • Dr. Ali Hajikhani, Dr. Kavous Rouhi Barandaq, Saeed Jalilian, Mohsen Faryadras Page 57
    The term “'ilm” and its synonymies are of the most used and frequent Quranic vocabulary. The word, like many other Quranic words, has different meanings in different idiomatic combinations and situations. Among all, the two Quranic ones of “'Allaẓīn 'Ūtu al-'Ilm” and “'Ulu al-'Ilm” as well as another synonymous combination of “'Ulu al-'Albāb”, despite of some similarities between them, have significant differences in functions, features and examples, making them distinct from each other. The present paper, regarding important Shiite and Sunni exegeses and applying a descriptive-analytical method, studies and analyzes the differences between these three Quranic combinations. The findings argue that the true examples of the compositions of “’Allaẓīn 'Ūtu al-'Ilm” and “'Ulu al-'Ilm” are the Infallibles (pbuth), but the true examples of “'Ulu al-'Albāb” are Shiite thinkers who follow and imitate “’Allaẓīn 'Ūtu al-'Ilm” and “'Ulu al-'Ilm” fully in their life in order to be closely aligned and part of the two former groups’ position.
    Keywords: the holy Quran, Allaẓīn Ūtu al-'Ilm, Ulu al-'Ilm, Ulu al-'Albāb, the Infallibles
  • Ahmed Deedat Page 74
    This paper is a Persian translation of the treatise The God That Never Was by Sheikh Ahmed Deedat which, in a documented and detailed way, denies and rejects the Christian doctrine of simulation of Jesus Christ (PBUH) to the Almighty God. He criticizes the claim of a priest who used two arguments to prove his idea: “Jesus shares His (God’s) nature”, and “he is in every way like the Father (God)”. Ahmed Deedat applies the biblical contexts to reject the priest’s evidences. In his regard, this belief contradicts the Muslims’ beliefs and the Holy Quran’s verses about the Messiah (PBUH) and is considered as Shirk (polytheism). He brings clear evidences showing that this divine messenger, like other apostles, is no more than a human and can never be called the partner or the son of God.
    Keywords: Ahmed Deedat, human being, God, Jesus Christ, the Bible
  • Samad Abdollahi Abed, Mohammad Bostan-Afrouz Page 106
    Infallibility ('iṣmah) is one of the most important features which plays an essential role in order to testifies Prophets’ sayings. It is a Divine Blessing bestowed to qualified persons who pass the stages of guidance and prove their qualification in each step. According to the Quran, prophets did their best in tracing the stages of guidance. The Quran introduces Moses (PBUH) as a sincere and devoted prophet who reached the stage of qurb (nearest position) to Almighty God. Although some Quranic verses seem to contradict his infallibility and charge him of committing sins, a deep study of the verses retailing the story of Moses (PBUH) argues that at the age of revelation, the Quran used to bring the general words of “zdanb” and “ẓulm” as meaning of “doing something in a position else of its own” and “outcomes of actions”. Afterwards they were applied as meaning of sin and violation of the truth.
    Keywords: Moses (PBUH), Infallibility, guidance, oppression, sin