فهرست مطالب

آنستزیولوژی و مراقبتهای ویژه ایران - سال سی و هشتم شماره 3 (پیاپی 95، پاییز 1395)
  • سال سی و هشتم شماره 3 (پیاپی 95، پاییز 1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/09/30
  • تعداد عناوین: 10
|
  • سخن سردبیر
  • شورای سردبیری صفحات 2-3
    آموزش مطالبه محور
    آموختن برای زیستن یا زیستن برای آموختن؟
    در مباحث «توسعه» با محوریت انسان در جامعه، اهدافی را برمی شمارند که در تعلیم و تربیت در محیط های علمی و آکادمیک و حتی آموزشگاه های فنی و حرفه ای و از آن جدی تر در دوره پیش دبستانی نیز باید در مد نظر قرار گیرد، تا خروجی مجموعه آموزش دانش نظری و مهارت ها (بالینی در طب) بیش از آنکه یک فرد دارای مدرک با / یا بدون تیتر کارشناس، ارشد، دکترا، متخصص، فوق...، پروفسور و مهندس را تحویل جامعه بدهد، باید دید که جایگاه وی در هرم توسعه را در کجا قرار می دهد؟ و ورود آن دانش آموخته به چه میزان ظرفیت قطار توسعه را به پیش می برد؟
  • مقاله اصیل
  • محمد امین ولی زاد حسنلویی*، رحمان عباسی وش، مهسا محمدی ایروانلو، اولدوز وطن دوست، رحیمه علیزاده اوصالو صفحات 4-10
    مقدمه
    شکست در خارج سازی لوله تراشه به صورت نیاز به برقراری حمایت تهویه ای در خلال 48-24 ساعت پس از درآوردن لوله تراشه تعریف می شود. مطالعات متعددی در این راستا انجام شده است.
    مواد و روش ها
    این مطالعه در بیماران تحت تهویه مکانیکی بستری در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان امام خمینی ارومیه در طول سال های 94- 1393 انجام شد. مشخصات دموگرافیک (سن، جنس)، طول مدت تهویه مکانیکی، طول مدت لوله گذاری، طول مدت بستری در ICU، طول مدت بستری در بیمارستان، شکست در خارج سازی لوله تراشه، لوله گذاری مجدد، میزان مرگ و میر بیماران از پرونده های بیماران استخراج و در فرم داده ها وارد شد و پس از اتمام طرح با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20، مورد بررسی قرار گرفتند.
    نتایج
    اطلاعات مربوط به 580 بیمار وارد مطالعه شدند. حدود 53 درصد بیماران مذکر بودند. در بین بیماران مورد مطالعه، 72.8% ترخیص شدند و 27.2% فوت نمودند. در مطالعه حاضر فراوانی شکست در خارج سازی لوله تراشه 11.7% بود. معیارهای مربوط به پیامد مورد بررسی، در بین دو گروه مورد مطالعه (بیماران با و بدون شکست در خارج سازی لوله تراشه)، اختلاف معنی دار آماری داشتند (P<0.05).
    نتیجه گیری
    درمطالعه ما، میزان شکست در خارج سازی لوله تراشه و پیامدهای آن در محدوده قابل قبول بود.
    کلیدواژگان: خارج سازی لوله تراشه، شکست در خارج سازی لوله تراشه، بخش مراقبت های ویژه
  • ناصر کاویانی*، فرشته سادات قریشیان، مهسا عباسی صفحات 11-16
    مقدمه
    مهم ترین علت آسیب چشم در بیهوشی عمومی، باز ماندن چشم ها است. همچنین زمان بیهوشی و نحوه حفاظت از چشم ها نیز بر میزان آسیب چشمی تاثیر می گذارند. ممکن است میزان بروز عوارض چشمی در بیهوشی عمومی با لوله گذاری تراشه از راه بینی نسبت به لوله گذاری تراشه از راه دهان متفاوت باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه توصیفی آینده نگر، تعداد 600 بیمار کاندید کار دندان پزشکی تحت بیهوشی عمومی با لوله گذاری تراشه از راه بینی مورد مطالعه قرار گرفتند. موارد بازشدگی چشم ها در انتهای عمل و بروز علائم چشمی در پایان ریکاوری و طی دو روز پس از عمل ثبت شد. اطلاعات با استفاده از آزمون واریانس تجزیه و تحلیل شدند.
    یافته ها
    13% از چشم ها در پایان بیهوشی باز بودند. 8/4% از نمونه ها در پایان ریکاوری علامت آسیب چشمی داشتند، که شایع ترین آنها سوزش چشم و قرمزی چشم بود. دو روز پس از عمل نیز 58/1% چشم ها علامت داشتند. در اعمال طولانی تر میزان بروز علائم چشمی بیشتر بود.
    بحث و نتیجه گیری
    در این مطالعه 13% از چشم ها در پایان عمل باز بودند و 38/0% از چشم ها در پایان علامت داشتند. پماد زدن به چشم ها، بستن با نوار چسب و نحوه ثابت کردن لوله تراشه با پد اسفنجی روش مناسبی برای محافظت از چشم ها در اعمال دندانپزشکی می تواند باشد.
    کلیدواژگان: بیهوشی عمومی، لوله گذاری از راه بینی، دندانپزشکی، آسیب چشمی
  • ابراهیم خوشرفتار، حسن محمدی پور انوری، داوود نوری زاده، شهریار موثق، عباسعلی دهقانی صفحات 17-24
    پیش زمینه و هدف
    گلودرد پس از عمل یک عارضه شایع و ناخوشایند و میزان شیوع این عارضه 21-65% گزارش شده است. قرص آلتادین (Althadin) شامل پودر گل ختمی،عصاره شیرین بیان و اسانس نعناع می باشدو خاصیت ضد التهاب دارد. تابحال اثر آلتادین بر گلودرد بعد از عمل بدنبال لوله گذاری تراشه مطالعه نشده است.
    مواد و روش کار
    در این کارازمایی بالینی تصادفی دو سو کور70 بیمار کاندید اعمال جراحی اورولوژی که نیاز به بیهوشی عمومی با لوله گذاری داخل تراشه دارند و پس از تایید کمیته ی اخلاق و اخذ رضایت نامه ی کتبی از بیماران مبنی بر مصرف قرص آلتادین، بیماران به دو گروه 35 نفری (مورد و شاهد) تقسیم شده و وارد مطالعه گردیدند. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و آزمون دقیق فیشر و با استفاده از نرم افزار آماریSPSS15 تجزیه و تحلیل شدند. مقدار P<0/05 معنی دار در نظر گرفته شد.
    نتایج
    نتایج بدست آمده از این مطالعه، نشان داد که در گروه مورد که آلتادین تک دوز قبل از جراحی دریافت کرده بودند، گرچه میانگین شدت گلودرد در ساعتهای2، 6و 24 بعد از جراحی کمتر شده بود، اما این اختلاف از لحاظ آماری معنی دار نبود. دردگلو در اتاق ریکاوری در گروه شاهد، کمتر از گروه مورد بود. هیچ عوارضی از داروی آلتادین گزارش نشد.
    نتیجه گیری
    آلتادین تک دوز قبل از جراحی های اورولوژی با بیهوشی عمومی، در کاهش گلودرد بعد از انتوباسیون تاثیری نداشت.
    کلیدواژگان: آلتادین، گلودرد بعد لوله گذاری تراشه، VAS
  • حکیمه حسین رضایی، عباس بهرام پور، حکیمه زردادخانی، حمید صفری پور صفحات 25-33
    مقدمه
    با وجود پیشرفت های چشمگیر در پزشکی و افزایش میزان بقا در نوزادان نارس، این نوزادان همچنان از رشد غیرطبیعی و نقایص عصبی رنج می برند. بر اساس نظریات موجود، مراقبت های حمایتی بر رشد و تکامل و عملکرد عصبی رفتاری نوزادان نارس موثر بوده و از طریق اعمال انواع خاصی از تحریکات فراهم می گردد. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر صدای مادر بر پاسخ های فیزیولوژیک نوزادان نارس طراحی گردید.
    مواد و روش ها
    در این کارآزمائی بالینی که در سال 1394 و به صورت دو سوکور انجام شد، تعداد 240 نوزاد نارس بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان بیمارستان های آموزشی مشهد، به روش تخصیص تصادفی سه تایی ساده در یکی از سه گروه مداخله اول (صدای مادر) و مداخله دوم (صدای زن غریبه) و گروه کنترل قرار گرفتند. صدا با بلندی50 دسی بل، در شیفت عصر و به مدت 10 دقیقه با استفاده از گوشی برای نوزادان دو گروه مداخله پخش گردید و پاسخ های فیزیولوژیک ثبت گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار آماری SPSS 19 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    این پژوهش نشان داد که صدای زن غریبه و صدای مادر هر دو بر پاسخ های فیزیولوژیک نوزادان نارس تاثیر مثبتی داشت و از لحاظ آماری معنی دار بود (0.05 P<) و این تاثیر در گروه صدای مادر بیشتر بود.
    نتیجه گیری
    صدای مادر به عنوان یکی از انواع «موسیقی» می تواند در بخش مراقبت ویژه نوزادان برای کاهش سطح استرس نوزاد بستری مورد استفاده قرار گیرد و همچنین باعث ثبات پاسخ های فیزیولوژیک شود که در بهبود و ترخیص زودتر نوزادان موثر است.
    کلیدواژگان: صدای مادر، پاسخ های فیزیولوژیک، نوزادان نارس، بخش مراقبت های ویژه نوزادان
  • فرهاد صفری، محمدرضا کامران منش، کامران متقی، علیرضا سلیمی، الاهه کاظم توری، مسعود نشیبی* صفحات 34-45
    مقدمه
    جراحی ستون فقرات یکی از شایع ترین اعمال جراحی بزرگ برای بیماران مبتلاء به اختلالات ستون فقرات است. شدت درد پس از عمل جراحی ستون فقرات اصلی متوسط تا شدید است. هدف از این مطالعه مقایسه طول مدت بی دردی بوپیواکایین و پاراستامول وریدی به تنهایی و به صورت توام پس از عمل در بیماران تحت جراحی های بزرگ ستون فقرات است.
    مواد و روش ها
    این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی دوسوکور تصادفی در 150 بیمار کاندیدای جراحی ستون فقرات انجام شد. بیماران به طور تصادفی به سه گروه 50 نفری تقسیم شدند. در گروه پاراستامول، انفوزیون وریدی 15 میلی گرم / کیلوگرم پاراستامول 20 دقیقه مانده به پایان عمل و ریختن نرمال سالین به عنوان دارونما توسط جراح روی اکسترادورا، گروه بوپیواکایین، ریختن بوپیواکایین با دوز 10 میلی لیتر و غلظت 0.125٪ توسط جراح روی اکسترادورا و انفوزیون 100 میلی لیتر نرمال سالین 20 دقیقه مانده به پایان عمل و گروه پاراستامول و بوپیواکایین، ریختن بوپیواکایین با دوز 10 میلی لیتر و غلظت 0.125٪ توسط جراح روی دورا و انفوزیون وریدی 15 میلی گرم / کیلوگرم پاراستامول 20 دقیقه مانده به پایان عمل شروع شد.
    پارامترهای همودینامیک، نمره درد بلافاصله پس از عمل، 30 و 180 دقیقه پس از عمل، مدت آنالژزی، بروز هر نوع عارضه (تهوع، استفراغ، خارش) ، میزان مصرف مخدر و اولین زمان درخواست آنالژزی ثبت گردید.
    یافته ها
    تغییرات فشار خون سیستول، دیاستول، میانگین فشار خون شریانی، ضربان قلب و نمره درد در زمان های مختلف بین سه گروه تفاوت معنی داری را نشان نداد (05/0
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد انفوزیون 15 میلی گرم / کیلوگرم پاراستامول 20 دقیقه قبل از پایان عمل به همراه ریختن بوپیواکایین با دوز 10 میلی لیتر و غلظت 0.125٪ توسط جراح روی اکسترادورا در اعمال جراحی بزرگ ستون فقرات موجب افزایش ثبات همودینامیک، افزایش مدت آنالژزی و کاهش بروز عوارض جانبی مربوط به اپیوییدها می شود.
    کلیدواژگان: پاراستامول، بوپی واکایین، بی دردی، همودینامیک، اکسترادورا، جراحی ستون فقرات
  • فرهاد صفری، کامران متقی، سید محمدرضا هاشمیان، محمدرضا کامران منش، مسعود نشیبی* صفحات 46-50
    مقدمه
    با عنایت به عدم وجود دوره ی چرخشی آنستزیولوژی در دوره ی بالینی برای بسیاری از دانشجویان پزشکی، آشنایی ایشان با این رشته ی تخصصی محدود می باشد. در این مطالعه بر آن شدیم تا به صورت عینی میزان آشنایی دانشجویان با رشته ی آنستزیولوژی را مورد بررسی قرار دهیم.
    مواد و روش ها
    دانشجویان رشته ی پزشکی سال ششم و هفتم در شش دانشگاه بزرگ کشورمان مورد ارزیابی با پرسشنامه ی چند گزینه ای قرار گرفتند و آگاهی ایشان نسبت به رشته ی آنستزیولوژی و فاکتورهای مهم در میان دانشجویان برای انتخاب احتمالی این رشته در آینده، سنجیده شد.
    نتایج
    یکصد و هشتاد و دو پرسشنامه گردآوری شد. نتایج به دست آمده آنالیز شد که نشانگر آگاهی ناکافی دانشجویان از این رشته بود. مهمترین فاکتور در میان دانشجویان برای انتخاب احتمالی این رشته های تخصصی، درآمد انها ذکر شد.
    بحث و نتیجه گیری
    دانشجویان پزشکی آکاهی کافی نسبت به رشته ی آنستزیولوژی، حیطه فعالیتهای این رشته، توانمندی های متخصصان و مسوولیتهای آنان ندارند. برای افزایش آگاهی و ارتقای توانایی دانشجویان پزشکی، وجود دوره های چرخشی در بخش آنستزیولوژی در دوره بالینی می تواند بسیار کمک کننده باشد.
    کلیدواژگان: آموزش، آگاهی، آنستزیولوژی
  • افسانه صادقی، علیرضا میرخشتی* صفحات 51-58
    مقدمه
    تهوع و استفراغ در بیماران با عمل های ژنیکولوژی مینور شایع است. این مطالعه برای ارزیابی اثرات پروفیلاکتیک ضد تهوع و استفراغ دروپریدول، دگزامتازون و متوکلوپرامید بر تهوع و استفراغ پس از جراحی هیستروسکوپی انجام شده است.
    مواد و روش ها
    120 بیمار با ASA class I، II کاندید هیستروسکوپی تشخیصی به صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند. گروه I دروپریدول 25/1 میلی گرم داخل وریدی، گروه II، 8 میلی گرم دگزامتازون داخل وریدی، گروه III 10 میلی گرم متوکلوپرامید داخل وریدی و گروه IV نرمال سالین بلافاصله پس از القاء بیهوشی دریافت نمودند. تهوع و استفراغ و درمان های لازم در PACU و 24 ساعت پس از عمل ثبت گردید. نمرات Steward در 15 و 30 دقیقه پس از عمل در ریکاوری ثبت شد.
    نتایج
    پارامترهای دموگرافیک در گروه ها یکسان بود. فرکانس تهوع و استفراغ در گروه دروپریدول به صورت مشخصی از سایر گروه ها کمتر (P=0.000) اما انسیدانس تهوع در گروه ها یکسان بود. تعداد بیماران نیازمند درمان در ریکاوری در گروه دروپریدول کمتر از سایر گروه ها بود (P=0.03). میانگین دفعات تهوع و استفراغ برای هر 4 گروه به ترتیب 2/1، 46/1، 66/1 و 71/1 بود. نمره Steward در دقیقه 30 در 4 گروه یکسان ولی در دقیقه 15 گروه I کمتر از III و IV ولی بدون تفاوت با گروه II بود.
    نتیجه گیری
    به طور کلی مصرف پیشگیرانه هر سه دارو سبب کاهش تهوع و استفراغ پس از عمل گردید که در این میان دروپریدول از سایرین موثرتر بود.
  • جواد شاهین فر، حسین زراعتی*، شایان وفایی، فهیمه هاشمی، مریم قربان زاده صفحات 59-69
    مقدمه
    یکی از شایع ترین و ناخوشایندترین عوارض بعد از عمل جراحی و بیهوشی، تهوع و استفراغ است که باعث اسپاسم، آسپیراسیون ریوی و نیاز بیشتر به داروها می شود. محققین داروها و روش های متعددی را بیان می کنند تا بتوان عوارض ناشی از آن را کاهش دهند.
    هدف
    مقایسه تاثیر مایع درمانی کافی حین عمل با اندانسترون بر بروز و شدت تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی عمومی
    روش کار
    در این کارازمایی بالینی دوسوکور تعداد 120 بیمار کاندید عمل جراحی عمومی بیمارستان امام علی (ع) بجنورد شرکت کردند. بیماران به صورت تصادفی در 3 گروه تقسیم شدند. گروه یک. تحت مایع درمانی پروفیلاکتیک. گروه دو؛ مداخله داروئی با اندانسترون 0.06 میلی گرم به ازای هر کیلو وزن بیمار و گروه سه، بدون مداخلات پروفیلاکتیک بودند. بر اساس مقیاس خودگزارشی و چک لیست ثبت تعداد تهوع و استفراغ، ارزیایی شدت و بروز تهوع و استفراغ در سه مرحله بعد از عمل؛ 2 و 6 ساعت بعد از عمل انجام شد. داده ها توسط نرم افزار Spss مورد آنالیز و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    یافته ها نشان داد که سه گروه از لحاظ متغیرهای مداخله گر و زمینه ای همگن می باشند. بر اساس آزمون آماری انالیز واریانس یک طرفه، تفاوت بین نمره شدت و بروز تهوع و استفراغ در مرحله ریکاوری بین سه گروه معنی دار بود؛ بطوری که بر اساس آزمون تعقیبی این تفاوت بین گروه کنترل با گروه انداسترون و مایع درمانی معنی دار بوده است و دو گروه اندانسترون و مایع درمانی از لحاظ این متغیر با هم تفاوت معنی داری ندارند.
    نتیجه گیری
    مایع درمانی کافی می تواند بروز تهوع واستفراغ بعد از عمل جراحی را کاهش دهد
    کلیدواژگان: مایع درمانی کافی، اندانسترون، تهوع، استفراغ
  • گزارش مورد
  • سیدعلاءالدین عسگری، حمیدرضا ناصح * صفحات 70-73
    مقدمه
    ما موردی از عارضه بیهوشی حین PCNLPCNL را که منجر به فوت بیمار می شود، ارائه می نماییم.
    مورد: جوان 16 ساله ای حین تغییر پوزیشن برای انجام PCNLPCNL به دلیل نارسائی تنفسی ناشی از تهویه نامناسب دچار وقفه قلبی و تنفسی گردید و تغییر mode دستگاه عامل این عارضه اعلام گردید. نهایتا بیمار فوت کرد.
    بحث: یکی از مراحل مهم حین PCNLPCNL تغییر پوزیشن از لیتوتومی به پرون است که می تواند عوارض تنفسی شدید ایجاد کند.
|
  • Mohamma Amin Valizad Hassanloee*, Rahman Abbasivash, Mahsa Mohammadi Irvanlou, Oldooz Vatandoust, Rahime Alizade Osalou Pages 4-10
    Introduction
    Failure of extubation means to need to provide ventilatory support during 24-48 hours after endotracheal tube extubation and several studies have been conducted about it.
    Materials And Methods
    This study was performed on mechanically ventilated patients who admitted to intensive care unit of Urmia Emam Khomeini hospital during March 2014 -March 2015. Demographic charachtristics (age, sex), duration of mechanical ventilation, duration of endotracheal intubation, ICU and hospital stay, failure of extubation, endotracheal reintubation and mortality rates obtained from patients medical records and collected in data sheets, and assessed by means of SPSS ver. 20 at the end of study.
    Results
    Data related to 580 patients were enrolled in this study. Almost 53 percent of patients were male. Among patients who were studied, 72.8% of them had been discharged and 27.2% had been dead. In present study, the frequency of extubation failure was 11.7%. The outcome measures that were studied, were statistically significant between two groups of patients (with and without failure of extubation) (p
    Conclusion
    In our study, the rate of extubation failure and related outcomes were in acceptable range.
    Keywords: Endotracheal tube extubation, Extubation failure, Intensive Care Unit
  • Nasser Kaviani *, Fereshte Sadat Ghoreishian, Mahsa Abasi Pages 11-16
    Background
    An open eye is the main cause of eye injury in general anesthesia. In addition eye care and anesthesia duration affect the extent of injury. Eye complication may be depend on type of tracheal intubation (intranasal US. Intra oral).
    Materials And Methods
    In this descriptive cohort study, 600 candidate of dental rehabilitation under general anesthesia were included. In cadence of eye complications, after recovery and two days after anesthesia. In addition to number of patients with open eyes were registered. Data were analyzed statistically.
    Results
    13 % of eyes was found to be open at the end of anesthesia. Eye injury symptoms were observed in 4/8 % of samples after recovery in with redness and soreness was mainly found. Two days after anesthesia 1/58 % eyes revealed symptoms. Increased anesthesia duration was associated with more eye complications.
    Discussion and
    Conclusion
    In this study, 13% of eyes was open after anesthesia. And 0/38 % revealed complications. An appropriate approach for eye care is applying eye ointment and fixation of tracheal tube with sponge pad and tape.
    Keywords: General anesthesia, Intratrcheal intubation, Dentistry, Eye injury
  • Hassan Mohammadipour Anvari, Ebrahim Khoshraftar, Davoud Nourizadeh, Shahryar Movassagh, Abbasali Dehghani, Amin Bagheri Pages 17-24
    Introduction
    Sore throat after surgery is an unpleasant complication in patients after general anesthesia with tracheal intubation. The incidence of this complication is 21-65%. Althadin tablets which are available in 700 mg tablets for sucking, are made of Althea officinalis, Glycyrhizzaglabra and Menthapiperita and have anti-inflammatory activity. The effect of Althadin has not yet been studied on sore throat after tracheal intubation. So, we decided to study the preemptive effect of single dose Althadin on sore throat after tracheal intubation.
    Materials And Methods
    We divided 70 patients who were supposed to undergo urologic surgeries, with general anesthesia and tracheal intubation, into two groups with 35 patients in eachbased on determining the sample size with convenience sampling method. After ethics committee confirmation and getting informed consents for using Althadin tablets to control sore throat after surgery, NRS scales were explained to the patients, and then they were divided into two random groups of case and control. In case group, one Althadin tablet were given to the patients, while no Althadin were given to the control group. After the patients wake up, severity of sorethroat was scaled in recovery room and also after 2,6, and 24 hours after the surgery, by NRS scale and by a medical student who was unaware of the groups.
    Results
    The results show that, although the mean of sore throat severity in the second, sixth and twenty fourth hours after surgery were lower in patients who had received single doseAlthadin, this difference was not significant. No side-effects of althadin were reported.
    Conclusion
    Single dose Althadin before urologic surgeries with general anesthesia, had no effects in reducing sore throat after tracheal intubation.
    Keywords: Althadin, Numeric Rating Scale, Sore throat after tracheal intubation
  • Hakimeh Hussain Rezaee, Abbas Bahrampour, Hakimeh Zardadkhani, Hamid Safaripour Pages 25-33
    Introduction
    Despite significant advances in medicine and survival rates of premature infants, the infants also suffer from neurological disability and abnormal growth. Based on theories, supportive care of premature infants on growth and development and function of neural-behavioral therapy was effective and provided by certain types of stimuli. This study aimed to investigate the effect of mother's voice on physiological responses in premature infants.
    Materials And Methods
    In this clinical trial in 1392, and to double blind rest, 240 premature infants hospitalized in neonatal intensive care teaching hospital of Mashhad, randomly three simple in one of three intervention groups I (mother's voice) and the second intervention (female voice of strangers) and will be the control group. 50 dB with a loud voice, in the evening shift and for 20 minutes using the phone for babies, was two groups will play and record physiological responses. Collected data using SPSS 19 statistical software will be calculated.
    Results
    In this study, infants with gestational age 36-30 weeks. Boys are born with less weight. Weight inclusion in boys is more than the girls in the control group opposed to this. Apgar score at birth do not differ in terms of male and female infants. Physiological responses between males and females has decreased after the intervention.
    Conclusions
    The results of this study showed that both the mother's voice sounds strange woman and physiological responses of preterm infants who have a positive impact (P
    Keywords: mother's voice, physiological responses, premature infants, neonatal intensive care unit
  • Farhad Safari, Kamran Mottaghim, Mohammad Reza Kamranmanesh, Alireza Salimi, Masoud Nashibi *, Elaheh Kazemtouri Pages 34-45
    Introduction
    Spine surgery is one of the most common major surgeries for patients with spine disorders. Postoperative pain after major spine surgery is moderate to severe. The aim of this study is to compare duration of analgesia with bupivacaine and intravenous paracetamol alone and in combination in patients undergoing major surgery of the spine after surgery.
    Methods
    In this double blinded randomized clinical trial, 150 patients with elective spine surgery were divided randomly into three groups (n=50). Paracetamol group: Intravenous infusion of 15 mg / kg paracetamol 20 minutes before the end of surgery and normal saline as placebo poured by the surgeon on extradural, bupivacaine group: bupivacaine 0.125% 10 ml poured by the surgeon on extradural and intravenous infusion of 100 ml normal saline 20 minutes before the end of surgery and paracetamol plus bupivacaine group : bupivacaine 0.125% 10 ml poured by the surgeon on extradural and intravenous infusion of 15 mg / kg paracetamol 20 minutes before the end of surgery. Hemodynamic parameters, pain scores immediately after surgery , 30 and 180 minutes after surgery, duration of analgesia, the incidence of side effects ( nausea, vomiting , itching ), opioid consumption and the first time of analgesic request were recorded.
    Results
    Systolic, diastolic, mean arterial pressure, heart rate and pain score showed no significant changes at the designated time points between three groups (p>0.05). No Side effects were reported in any of the patients.
    Conclusion
    It seems that intravenous infusion of15 mg / kg paracetamol with bupivacaine 0.125% 10 ml poured by surgeon on extradural area, in major spine surgery lead to increase of hemodynamic stability, prolonged duration of analgesia and reduction of side effects related to opioids.
    Keywords: Paracetamol, bupivacaine, analgesia, hemodynamic, extradural, spine surgery
  • Farhad Safari, Kamran Mottaghi, Seyed Mohammadreza Hashemian, Mohammadreza Kamranmanesh, Masoud Nashibi * Pages 46-50
    Introduction
    Concerning the lack of Anesthesiology rotation for medical students in their clinical education, their knowledge and insight about this specialty is limited. In this study we tried to evaluate the insight of medical students about Anesthesiology.
    Materials : Medical students in the last two years of their education of six universities in Iran were asked to fill the questionnaire about their objective insight about Anesthesiology and asked them about the main factors for potential postgraduate study in Anesthesiology.
    Results
    One hundred and eighty two questionnaires returned to researchers. Analysis showed the lack of insight among medical students about Anesthesiology. The most important factor for potential post graduate study of Anesthesiology was financial ones.
    Discussion
    Medical students are not familiar with Anesthesiology. They have no insight about the abilities of anesthesiologists and their fields of responsibility. Rotations in during clinical education would potentiate their abilities and improve their insight about this specialty.
    Keywords: Education, Knowledge, Anesthesiology
  • Afsaneh Sadeghi, Alireza Mirkheshti * Pages 51-58
    Introduction
    Nausea and vomiting are common in patients after minor gynecological surgeries. This study was performed to assess prophylactic effects of Deroperidol, Dexamethasone and metoclopramide on nausea and vomiting after hysteroscopy surgery.
    Materials And Methods
    120 patients ASA 1, 2 undergoing diagnostic hysteroscopy were randomly allocated in 4 groups: group 1 received deroperidol 1.25 mg / IV, group 2 received dexamethasone 8 mg /IV, group 3 received metoclopramide 10mg/IV and group 4 received normal saline immediately after induction of Anesthesia. Frequency of nausea and vomiting and rescue treatments were recorded in PACU and 24 hours after surgery. Recovery Steward scores were assessed at 15 and 30 minutes in PACU.
    Results
    Demographic parameters of patients in trial groups were similar. Frequency of nausea and vomiting in deroperidol was significantly lower than the other groups (p= 0.000) However, incidence of nausea was the same among groups. The number of patients who required rescue treatment at PACU was less in deroperidol group than other groups. (p = 0.03). The mean number of nausea and vomiting per patient in 24 hours was 1.2, 1.46, 1.66 and 1.71 for group 1,2,3 and 4. The steward recovery scores of groups were similar in 30 minutes at PACU. However, in 15 minutes in group 1 was lower than group 3,4 but not different from group 2.
    Conclusion
    Over all, prophylactic administration of deroperidol, dexamethasone and metoclopramide decrease PONV but deroperidol is the most effective agent.
  • Javad Shahinfar, Hossein Zeraati *, Shayan Vafaei, Fahime Hashemi, Maryam Ghorbanzade Pages 59-69
    Background
    One of the most common and unpleasant side effects of surgery and anesthesia are nausea and vomiting, which causes spasms, aspiration and demand for drugs. The researchers suggest several drugs and methods to be able to reduce its complications.
    Objective
    Compare adequate intraoperative fluid therapy with Ondansetron on the incidence and severity of nausea and vomiting after general surgery
    Methods
    In this double blind clinical trial, 120 patients undergoing general surgery participated. Patients were randomly divided into 3 groups. Group 1- adequate intraoperative fluid therapy-, Group two- pharmacological intervention with Ondansetron 0.06 mg per kg of body weight - and group three - without prophylactic intervention-. the severity and incidence of nausea and vomiting evaluating Based on self-reporting scale in three stages - After surgery , 2 and 6 hours after surgery -. the data were analyzed with Spss software.
    Results
    The results showed that the three groups were similar in terms of intervening variables.. According one-way ANOVA, severity and incidence of nausea and vomiting were significantly different among the three groups in the recovery phase.
    Conclusion
    Adequate fluid therapy can reduce the incidence of nausea and vomiting after surgery.
    Keywords: Liquid adequate medical treatment, Ondansetron, nausea, vomiting
  • Seied Alaeddin Asgari, Hamidreza Nasseh* Pages 70-73
    Introduction
    We present a case of anesthesia complication during percutaneous nephrolithotomy which ended in mortality.
    Case report: A 16 years old man,during percutaneous nephrolithotomy deteriorated with hypotension, hypoxia, bradyarythmia and then ventricular fibrilation and cardiovascular arrest occurred. Unwanted changing bag/ventilator sector switch of anesthesia machine (Drager: model Fabius) from ventilator mode to spont mode during changing position was recognized as etiology of apnea and cardiopulmonary arrest of the patient.
    Discussion
    During prone PCNL one of the critical steps is changing position from lithotomy to prone considering that respiratory complications may occur not only during intubation but also after the ETT is in place.
    Keywords: Percutaneous nephrolithotomy (PCNL), anesthesia mortality