فهرست مطالب

پزشکی ارومیه - سال بیست و هفتم شماره 12 (اسفند 1395)
  • سال بیست و هفتم شماره 12 (اسفند 1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/12/22
  • تعداد عناوین: 8
|
  • قدرت محمدی *، محمد باقر رئوفی، کامران صداقت صفحات 1025-1031
    پیش زمینه و هدف
    دلیریوم یکی از مشکلات شایع در بیماران بستری می باشد و ممکن است برای زندگی بیمار تهدیدکننده باشد. در بیمارانی که تحت عمل جراحی های بزرگ قرار می گیرند عارضه شایعی می باشد. با توجه به میزان بالای مرگ ومیر در بیماران دلیریومی و هم چنین عدم بهبودی سریع از بیماری اهمیت توجه به این بیماران را آشکار می سازد. هدف از مطالعه حاضر بررسی ریسک فاکتورهای مرتبط با دلیریوم در بیماران جراحی کانسرهای پیشرفته سرو گردن می باشد تا بتوان با کنترل آن ها به این بیماران کمک کرد.
    مواد و روش کار
    در این پژوهش 104 بیمار بستری که کاندیدای جراحی کانسرهای پیشرفته سر و گردن بودند با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و با پرسشنامه خصوصیات دموگرافیک و ریسک فاکتورهای احتمالی دلیریوم و تست شخصیتی چندوجهی مینه سوتا Minnesota Multiphasic Personality Inventory (MMPI) فرم ایرانی موردسنجش قرار گرفتند. بیماران تا کامل شدن نمونه ها انتخاب و موردمطالعه قرار گرفتند. داده ها بر اساس روش آماری T-TEST و ارزش میانگین و انحراف معیار و ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
    یافته ها
    بر اساس اطلاعات به دست آمده 4/49 درصد افراد موردمطالعه، زن و 6/59 درصد مرد بود و ازنظر وجود بیماری قبلی بیش از 16 درصد افراد موردمطالعه مبتلا به هیپرتانسیون. دیابت. سکته قلبی. فیبرلاسیون دهلیزی و بیماری ریوی بودند. نشان داد که 4/90 درصد بیماران فاقد دلیریوم و 6/9 درصد ابتلا به دلیریوم را تجربه کردند. یافته ها هم چنین نشان داد که بیشترین فراوانی تشخیص اختلالات از منظر تست MMPI به ترتیب مربوط است به اختلال اضطرابی- اسکیزو افکتیو و افسردگی شدید می باشد. یافته ها نشان داد ارتباط معنی داری بین بی سوادی بیماران و احتمال تجربه دلیریوم وجود دارد )5/0%P = ( تفاوت نسبت ها معنی دار است و در عمل جراحی کانسر حنجره ابتلا به دلیریوم شایع تر است)01%=(p. در همین راستا ارتباط معنی داری بین نیمرخ روانی افراد در مقیاس های تست MMPI و تجربه دلیریوم وجود دارد )5/0%P = ( در مقیاس MA و 5/0%P = در مقیاس PD). یافته ها نشان داد ارتباط معنی داری بین سوفل کاروتید، فیبرلاسیون دهلیزی و همچنین بیماری ریوی و وجود هیپرتانسیون و طول مدت اقامت در ICU و (CPB(Cardio Pulmonary Bypass و بودن در ونتیلاتورو ابتلاء به دلیریوم وجود ندارد.
    بحث و نتیجه گیری
    با توجه به میزان بالای مرگ ومیر در افرادی که دلیریوم را تجربه می کنند، به نظر می رسد برای جلوگیری از آن می توان تست های روان شناختی لازم را در افراد با ریسک بالا انجام و این بیماران را شناسایی و اقدامات لازم را قبل از ابتلاء آنان به دلیریوم جلوگیری کرد. درمان روان پزشکی و انجام روان درمانی تحت نظر متخصصین مربوطه یکی از اولویت های پژوهشی و درمانی برای این بیماران می باشد.
    کلیدواژگان: دلیریوم? ریسک فاکتورها ? بیماران جراحی کانسر سروگردن
  • جواد طلوعی آذر *، علی اصغر رواسی، رحمان سوری، علی اکبرنژاد، محمد همتی نفر صفحات 1032-1040
    پیش زمینه و هدف
    شناخت فعالیت ورزشی مناسب که به بهترین شکل ممکن، باعث بروز پدیده آنژیوژنز شود، از اهمیت به سزایی برخوردار است. ازاین رو، هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین هوازی بر فاکتور رشد آندوتلیال عروقی (VEGF) و اندوستانین (ES) در زنان غیرفعال بوده است.
    مواد و روش کار
    20 زن غیرفعال به طور تصادفی در دو گروه تمرین هوازی و کنترل داوطلب شرکت در پژوهش حاضر شدند. تمرین هوازی به مدت 8 هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 30 دقیقه با شدت 65 تا 70 درصد ضربان قلب بیشینه اجرا شد. از گروه تمرین هوازی و کنترل قبل و بعد از اتمام برنامه تمرینی در شرایط ناشتا برای سنجش مقادیر متغیرهای پژوهشی با استفاده از روش آزمایشگاهی (ELISA) نمونه گیری خونی به عمل آمد.
    یافته ها
    داده های پژوهش با استفاده از آزمون آماری t همبسته و t مستقل در سطح معنی داری (05/0P<) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل آماری نشان داد برنامه تمرین هوازی به طور معنی داری مقادیر سرمی VEGF را افزایش و ES را کاهش داد. همچنین، نتایج آزمون t مستقل نیز نشان داد بین تمرین هوازی و کنترل در مقادیر VEGF و ES تفاوت معنی داری وجود دارد (05/0P<).
    بحث و نتیجه گیری
    این یافته ها نشان می دهند که فعالیت ورزشی هوازی به منظور توسعه شبکه مویرگی تعادل بین عوامل آنژیوژنیکی و آنژیوستاتیکی را به سمت فاکتورهای آنژیوژنیکی تغییر می دهد. یافته های این پژوهش می توانند منجر به درک بهتر فرآیند آنژیوژنز درنتیجه سازگاری با فعالیت ورزشی هوازی گردد.
    کلیدواژگان: تمرین هوازی، آنژیوژنز، VEGF، ES، زنان غیر فعال
  • ابراهیم صادقی *، امیر نسیم فر، محمد کرمی یار، احد قضاوی، احمدعلی نیکی بخش، مهران نوروزی صفحات 1041-1047
    پیش زمینه و هدف
    کلونیزاسیون بینی با ارگانیسم استافیلوکک ائوروس مقاوم به متی سیلین به عنوان یک ریسک فاکتور مهم در ابتلا به عفونت های خطرناک شناخته شده است.
    مواد و روش کار
    مطالعه حاضر جهت بررسی میزان شیوع کلونیزاسیون بینی با استافیلوکک مقاوم به متی سیلین در بین کودکان زیر 14 سال در سنین مدرسه و قبل از مدرسه در شهر ارومیه انجام شد. نمونه ها جهت کشت از 400 کودک گرفته شده و کشت و آنتتی بیوگرام با دیسک اگزاسیلین در بیمارستان شهید مطهری ارومیه انجام شد.
    یافته ها
    از میان 400 نمونه گرفته شده 81 مورد کلونیزاسیون با استافیلوکک گزارش شد که در 12 نمونه مقاوم به متی سیلین بودند کلونیزاسیون در جنس دختر کمی بالاتر از جنس مذکر بود که با در نظر گرفتن p valve بالاتر از 1 از جهت آماری قابل توجه نمی باشد.
    بحث و نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داد که کلونیزاسیون با ارگانیسم استافیلوکک مقاوم به متی سیلین در بین کودکان سالم در این منطقه وجود دارد. خوشبختانه شیوع این کلونیزاسیون در مقایسه با نتایج مطالعه سایر مناطق بالاتر نمی باشد که البته توجه در جهت جلوگیری از انتقال این نوع از ارگانیسم ضروری می باشد.
    کلیدواژگان: استافیلوکوکوس اورئوس، مقاومت به متی سیلین، کاونیزاسیون بینی
  • سعید قوام زاده *، نسرین ناظری صفحات 1048-1057
    پیش زمینه و هدف
    تکامل در دوران کودکی برای ظرفیت یادگیری حیاتی است. اسیدهای چرب امگا-3 مادر در دوران بارداری و شیردهی برای تکامل دوران کودکی نقش مهمی دارند. هدف از این مطالعه بررسی اثر مکمل خوراکی امگا-3 در شش ماه نخست شیردهی روی رشد و تکامل شیرخوار می باشد.
    مواد و روش کار
    این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دو سو کوراست. تعداد 70 خانم شیرده 15 روز پس از زایمان با شیرخوارانشان مورد بررسی قرار گرفتند. این تعداد به صورت تصادفی به دو گروه 35 نفره دارونما و مداخله تقسیم شدند. به گروه مداخله روزانه یک گرم امگا-3 و به گروه دارونما روغن پارافین به مدت 3 ماه داده شد. تکامل کودکان با استفاده از پرسشنامه سنین و رشد شیرخواران با اندازه گیری وزن، قد و دور سر ماهانه ارزیابی شدند.
    یافته ها
    افزایش میانگین نمره تکاملی در حیطه های ارتباطی، حرکات درشت و حل مسئله در گروه مداخله، بعد از 3 ماه مکمل یاری با اسیدهای چرب امگا-3 نسبت به گروه دارونما مشاهده می شود. تکامل در دو حیطه حرکات ظریف و اجتماعی بین دو گروه اختلاف معنی داری نداشت (p<0/05). در گروه مداخله میانگین دور سر شیرخواران بیشتر از گروه دارونما بود اما ازنظر وزن و قد اختلافی بین دو گروه دیده نشد.
    بحث و نتیجه گیری
    در این مطالعه اثر مثبت مکمل یاری امگا-3 در دوران شیرخواری روی تکامل ارتباطی و حل مسئله در شیرخواران مشاهده شد اما روی رشد آن ها اختلافی به جز دور سر بین دو گروه دیده نشد.
    کلیدواژگان: مکمل امگا-3، شیردهی، رشد و تکامل
  • رامین امیرساسان، آمنه اسماعیلی *، سعید دباغ نیکو خصلت، پوران کریمی صفحات 1058-1067
    پیش زمینه و هدف
    دیابت ملیتوس بیماری خود مراقبتی است و یکی از مشکلات شایع آن افسردگی می باشد. یکی از عوامل ایجاد افسردگی تخلیه سروتونین است. آنزیم تریپتوفان هیدروکسیلاز نیز به عنوان آنزیم محدودکننده در ساخت سروتونین مغزی شناخته می شود. همچنین تمرینات هوازی مزایای ثابت شده ای در درمان و کاهش عوارض بیماری های مزمن ازجمله دیابت دارند. در این تحقیق قصد داریم تا تاثیر تمرین هوازی بر سروتونین و تریپتوفان هیدروکسیلاز ناحیه قشر پیش پیشانی موش های دیابتی نوع 2 را بررسی نماییم.
    مواد و روش کار
    تحقیق حاضر از نوع تجربی و طرح پس آزمون می باشد. 30 سر موش صحرایی به طور تصادفی به 3 گروه 1-کنترل سالم 2-کنترل دیابتی 3- تمرین دیابتی تقسیم بندی شدند. گروه های 2 و 3 برای دیابتی شدن دو هفته پس از غذای پرچرب با تزریق درون صفاقی، استرپتوزوتوسین (mg/kg37) دریافت کردند. گروه تمرین دیابتی 5 جلسه در هفته و به مدت 8 هفته بر روی نوار گردان با مدت و شدتی که در هفته های پایانی به ترتیب به min/d 55 و m/min 26 می رسید، دویدند. 24 ساعت بعد از آخرین تمرین نمونه خونی و بافت قشر پیش پیشانی موش ها در همه گروه ها استخراج شد و غلظت سروتونین (μg/g) آن به روش الایزا و غلظت تریپتوفان هیدروکسیلاز آن به روش وسترن بلاتینگ از نمونه بافتی قشر پیش پیشانی اندازه گیری شد. برای بررسی تفاوت های بین گروهی از طرح آزمون آنالیز واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری کم تر از 05/0 استفاده شد.
    یافته ها
    آنالیز آماری نشان داد که میزان سروتونین قش پیش پیشانی در گروه کنترل دیابتی به طور معنی داری کم تر از گروه کنترل سالم (001/0=P) و تمرین دیابتی (009/0=P) بود و میانگین سروتونین در گروه کنترل سالم با گروه تمرین دیابتی تفاوت معنی داری نداشت. در نتایج تریپتوفان هیدروکسیلاز قشر پیش پیشانی، میانگین دو گروه دیابتی به طور معنی داری کم تر از گروه کنترل سالم بود (000/0=P). همچنین نتایج نشان داد که میزان تریپتوفان هیدروکسیلاز در گروه تمرین دیابتی به طور معنی دار بیشتر از گروه کنترل دیابتی بود (000/0=P).
    بحث و نتیجه گیری
    در این مطالعه دیابت باعث کاهش سروتونین در قشر پیش پیشانی شد. برخی مطالعات نشان می دهند که التهاب در دیابت نوع 2 باعث افزایش سایتوکاین های IL-6 و TNF-α می شود و این سایتوکاین ها با افزایش فعالیت آنزیم ایندول آمین 2 و 3 دی اکسیژناز در مغز باعث تغییر مسیر سوخت وساز تریپتوفان و کاهش تولید سروتونین در مغز می شود. تمرین هوازی می تواند با کاهش التهاب سیستمیک و بافتی باعث افزایش سروتونین مغزی شود. همچنین کاهش آنزیم تریپتوفان هیدروکسیلاز در اثر دیابت می تواند ازجمله عوامل موثر بر کاهش سروتونین قشرپیش پیشانی باشد. افزایش آنزیم تریپتوفان هیدروکسیلاز در اثر تمرین هوازی نیز احتمالا بر افزایش سروتونین قشر پیش پیشانی تاثیر داشته است.
    کلیدواژگان: تمرین هوازی، سروتونین، تریپتوفان هیدروکسیلاز، قشر پیش پیشانی، دیابت
  • سام حاجیعلیلو سامی، خدامراد جمشیدی، فرشاد ابوالقاسم زاده آهنگر * صفحات 1068-1073
    پیش زمینه و هدف
    استئوسارکوم یکی از شایع ترین تومورهای بدخیم استخوان می باشد. هدف این مطالعه ارزیابی تاثیر شکستگی پاتولوژیک و درمان های جراحی بکار رفته در استئوسارکوم اندام، روی پیش آگهی بیماران می باشد.
    مواد و روش کار
    در این مطالعه گذشته نگر، 106 بیمار مبتلا به استئوسارکوم اندام که از اردیبهشت 1380 لغایت شهریور 1391 در سه بیمارستان تهران تحت درمان قرار گرفته بودند ارزیابی شدند. بیماران به گروه های «با» و «بدون» شکستگی پاتولوژیک تقسیم شدند. میزان بقا، عود موضعی و متاستاز دوردست بین این گروه ها مقایسه شدند. در بیماران با شکستگی پاتولوژیک میزان بقا بر اساس نوع جراحی (قطع اندام یا حفظ اندام) مقایسه صورت گرفت. مقایسه بین دو گروه با استفاده از Chi-square و Independent sample T-test صورت گرفت. میزان بقا با روش Kaplan-meier تعیین شد. درصورتی که P-value کم تر از 05/0 بود اختلاف معنی دار محسوب شد.
    یافته ها
    از 106 بیمار موردمطالعه، 57 نفر بدون شکستگی پاتولوژیک و 49 نفر با شکستگی بودند. درنهایت تفاوت معنی داری بین دو گروه ازنظر میزان بقا (36/0=p)، عود موضعی (91/0=p) و متاستاز دور دست (73/0=p) وجود نداشت. در بیماران با شکستگی پاتولوژیک تفاوت معنی داری بین بیماران بر اساس نوع جراحی انجام شده وجود نداشت (85/0=P)
    بحث و نتیجه گیری
    بروز شکستگی پاتولوژیک در استئوسارکوم اندام یک فاکتور تضعیف کننده پیش آگهی نیست و در بیماران مبتلا به شکستگی پاتولوژیک با اطمینان از عدم کاهش میزان بقا می توان روش های جراحی با حفظ اندام را انجام داد.
    کلیدواژگان: استئوسارکوم، شکستگی پاتولوژیک، حفظ اندام، قطع اندام، پیش آگهی
  • نعیمه نادری، مریم سیدمجیدی، نگار صرافان، جهانشاه صالحی نژاد، همت قلی نیا، حمید عباس زاده * صفحات 1074-1081
    پیش زمینه و هدف
    به دلیل وجود شباهت کلینیکی و هیستوپاتولوژیک لیکن پلان دهانی و واکنش های لیکنوئید دهانی و رویکرد درمانی متفاوت آن ها از یکدیگر و همچنین حضور دیسپلازی در مقاطع بافتی لیکن پلان دهانی و تاثیرآن در پروگنوز و رویکرد درمانی ضایعه، مطالعه ی حاضر به ارزیابی فعالیت پرولیفراتیو لیکن پلان دهانی و واکنش های لیکنوئید دهانی و زیرگروه های آن ها به وسیله تکنیک ارزان و آسان AgNOR برای بررسی تاثیر این فاکتور در افتراق این ضایعات از یکدیگر و زیرگروه هایشان پرداخته است.
    مواد و روش کار
    در این مطالعه ی مقطعی (cross sectional)، گذشته نگر نمونه های موردمطالعه شامل 45 لیکن پلان دهانی، 30 واکنش های لیکنوئید دهانی، 15 مخاط نرمال افراد سالم (جهت گروه کنترل) بودند. نمونه ها با تکنیک AgNOR رنگ آمیزی شدند. نقاط AgNOR در 100 سلول از لایه های بازال پارابازال شمرده شدند و میانگین نقاط AgNOR در هر هسته محاسبه شد؛ همچنین اندکس پرولیفراتیو (تعداد سلول های با AgNOR ≥ 5) اندازه گیری شد و تفاوت در اندازه نقاط AgNOR در دو گروه طبقه بندی شدند.
    یافته ها
    بررسی های آماری نشان دادند که تفاوت آماری معنی داری بین لیکن پلان دهانی و (زیرگروه های آن) با مخاط نرمال و همچنین بین واکنش های لیکنوئید دهانی (و نوع اروزیو آن) با مخاط نرمال و همچنین بین لیکن پلان دهانی رتیکولر و واکنش های لیکنوئید دهانی رتیکولر ازنظر میانگین نقاط AgNOR وجود داشت.
    بحث و نتیجه گیری
    به دلیل تفاوت معنی دار میانگین نقاط AgNOR در لیکن پلان دهانی رتیکولر با واکنش های لیکنوئید دهانی رتیکولر، می توانیم از تکنیک AgNOR به منظور افتراق نوع رتیکولر آن ها از یکدیگر در نمونه های چالش برانگیز هیستوپاتولوژی استفاده کنیم.
    کلیدواژگان: لیکن پلان دهانی، واکنش های لیکنوئید دهانی، Ag NOR
  • محمد امین ولیزاد حسنلویی، ابراهیم حسنی *، سمیرا جهانگرد، مهری پیران، رحیمه علیزاده اوصالو صفحات 1082-1087
    پیش زمینه و هدف
    لوله گذاری داخل تراشه ای به طور شایع در بخش مراقبت های ویژه انجام می شود. گایدلاین های بین المللی زیادی برای مدیریت لوله گذاری های دشوار در دسترس هستو متخصصین مراقبت های ویژه هر مورد لوله گذاری در شرایط ICU را بالقوه دشوار تلقی می کنند که با عوارض زیادی همراه خواهد بود.
    مواد و روش کار
    پس از تصویب طرح در کمیته اخلاق، این مطالعه توصیفی تحلیلی در یک بازه زمانی 2 ساله (94-1393) در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان امام ارومیه انجام شد. مشخصات دموگرافیک (سن، جنس)، بیماری زمینه ای عامل بستری، میانگین طول مدت لوله گذاری و تهویه مکانیکی، میانگین طول مدت بستری در بخش مراقبت های ویژه و بیمارستان، فراوانی لوله گذاری مشکل، داروهای مصرفی جهت لوله گذاری، مرگ ومیر بیماران از پرونده های بیماران استخراج و وارد فرم چک لیست شدند و پس از اتمام مطالعه موردبررسی آماری قرار گرفتند. از نرم افزار آماری SPSS20 جهت این کار استفاده شد.
    یافته ها
    میانگین طول مدت لوله گذاری 4.71 ± 14.56 روز، تهویه مکانیکی 5.54 ± 13.24 روز و بستری در بخش مراقبت های ویژه 10.16 ± 18.11 روز و بستری در بیمارستان 13.09 ± 21.04 روز بود. فراوانی لوله گذاری مشکل 9.31 درصد مورد بود. میانگین دفعات تلاش جهت لوله گذاری 1.31 بار لارنگوسکوپی و مرگ ومیر 35.17 درصد بود. بین متوسط طول مدت لوله گذاری، تهویه مکانیکی، بستری در بخش مراقبت های ویژه و بیمارستان بین دو گروه دارای مشکل و بدون مشکل در لوله گذاری تفاوت معنی داری آماری وجود داشت (P<0.05).
    بحث و نتیجه گیری
    مطالعه حاضر مانند مطالعات قبلی نشان داد که لوله گذاری مشکل در بخش مراقبت های ویژه تاثیر منفی بر پیامد بیماران دارد.
    کلیدواژگان: لوله گذاری مشکل، پیامد، بخش مراقبت های ویژه
|
  • Ghodrat Mohammadi *, Mohamadbagher Raofy, Kamran Sadagat Pages 1025-1031
    Background and Aims
    Delirium is a common problem in hospitalized patients and may threaten the patient's life. Patients undergoing surgery may experience such a common complication. The high mortality in patients with delirium and lack of a rapid recovery from the disease, reveal the importance of addressing this problem. So the purpose of this study is to show the risk factors in the major head and neck cancer surgeries that cause delirium and help patients.
    Materials and Methods
    .In this study, 104 patients with head and neck cancer candidates for surgery in Imam Reza Hospital in Tabriz university of medical sciences were studied. Demographic characteristics and risk factors of delirium were recorded and a personality test of MMPI was performed . All selected samples were studied. Data, based on T-TEST and ANOVA were analyzed.
    Results
    Based on obtained information %49.4 of study participants were female and %59.6 of men. More than16% of them had previous disease such as Hypertension, Diabetes, Cardiac Infarction, Atrial fibrillation and pulmonary disease.
    Results showed that %90.4 of patients was without delirium and %9.6 of them has experienced delirium. Findings also showed that the most frequent diagnosis in terms of MMPI test sequence was related to anxiety disorder such as schizoaffective and severe depression. Results indicated a significant relation between literacy and the likelihood of patients experiencing delirium is P=%0.5. A significant relation between the type of surgery and the risk of delirium exists in the cancer of the larynx (P=%0.1) and also there was meaningful relation between the factors of the MMPI and delirium experiencing MA (p=%0.5) Pd (p=%0.5). There was no remarkable affinity between delirium and the existence of Hypertension, Diabetes, the residing period in ICU and the duration of Cardio Pulmonary diseases, potassium, sodium and glucose. The other findings also indicated that the MMPI test can be used as a tool to diagnose Delirium.
    Conclusion
    Because of high mortality in delirious patients we can get cognitive tests to recognize high risk persons to prevent. Psychic or psychotherapy is one of the first step of treatment.
    Keywords: delirium, Risk Factors, head, neck cancer surgery
  • Javad Tolouei Azar *, Aliasghar Ravasi, Rahman Soori, Ali Akbarnejad, Mohammad Hemati Nafar Pages 1032-1040
    Background and Aims
    It is more important to know which of physical activities could be the most effective way to cause angiogenesis. In this regards, we have investigated an 8-week aerobic training on vascular endothelial growth factor (VEGF) and Endostatin (ES) in sedentary women.
    Materials and Methods
    20 volunteer inactive women were chosen and were randomly divided in 2 groups of aerobic and control. Aerobic training programme consisted of 3 days per week for 8 weeks, each consists of 30 minutes with intensity of 65-70% of maximum heart rate was performed.. Before and after training, we have tested aerobic training and control group after an overnight fast. Blood Samples were used to conduct Enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). Independent and Dependent T-Test t were performed to see the significance level of (P
    Results
    Statistical analysis revealed that aerobic training increased VEGF and decreased ES to a significant level. Consequently, the results of Independent T Test revealed that there is an obvious difference (P
    Conclusion
    The results show that the equilibrium between angiogenesis and angiostatic agents. As a result, aerobic training is shifted toward angiogenesis factors. This result helps us to understand the process of angiogenesis consistence with aerobic training activities.
    Keywords: Aerobic training, Angiogenesis, VEGF, ES, Sedentary women
  • Ebrahim Sadeghi *, Amir Nasim Far, Mohammad Karamiyar, Ahad Ghazavi, Ahmad Ali Nikibakhsh, Mehran Noroozi Pages 1041-1047
    Background And Aims
    Nasal Colonization with Methicillin Resistant Staphylococcus aureus (MRSA) is known as an important risk factor in the development of dangerous infections.
    Materials And Methods
    The present study seeks to investigate the prevalence of MRSA nasal colonization among the preschool and school children under 14 in Urmia. To do so, specimens for culture were obtained from 400 children. Cultures and antibiograms with oxacillin discs were performed in Shahid Motahari hospital of Urmia.
    Results
    81 cases (47 females, 34 males) out of 400, nasal colonization were observed. Of which 12 (5 females, 7 males) were resistant to methicillin. Colonization was slightly higher among the females with no statistically significant difference (P.value>1).
    Conclusion
    The results indicate that colonization with MRSA is present among healthy children in the studied population. Fortunately, the respective prevalence was not higher compared to other areas. Further attention is required by the health authorities to prevent the transmission of such organisms among children.
    Keywords: Staphylococcus aurous, Methicillin Resistant, nasal colonization
  • Dr Saeid Ghavamzadeh *, Nasrin Nazeri Pages 1048-1057
    Background and Aims
    Development during childhood is vital for learning skills. Maternal omega-3fatty acids during pregnancy and lactation play important role in childhood development. The aim of this study is to determine omega-3 supplementation during lactation on the growth and development of infants.
    Materials and Methods
    This is a double-blind randomized trial. A total of 70 lactating women and their infants 15 days after delivery were selected. They were randomly divided into intervention and placebo groups. The intervention group received 1 gram omega-3 capsules daily and placebo group paraffin capsules for 3 months. Development of infants was assessed by using ASQ and growth by measuring weight, length and head circumference.
    Results
    The main score of communication, fine motor and problem solving in the intervention group after 3 months supplementation of omega-3 fatty acids were higher in the intervention group than placebo. There were no differences in gross motor and social development between two groups.
    Conclusion
    In this study positive effect of omega-3 e on problem solving and social development were found. There were no differences in growth between two groups except head circumference.
    Keywords: omega-3 supplement, lactation, growth, development
  • Ramin Amirsasan, Ameneh Esmaeili *, Saeed Dabbagh Nikokheslat, Pouran Karimi Pages 1058-1067
    Background and Aims
    Diabetes mellitus is a self-management disease and depression is a common problem related to it. One of the causes of depression is serotonin depletion. The enzyme tryptophan hydroxylase is known as limiting enzyme in the production of serotonin in the brain. Aerobic exercise also has proven benefits in treating and reducing the incidence of chronic diseases such as diabetes. Thus in this study we examine the effect of aerobic training on serotonin and tryptophan hydroxylase of prefrontal cortex in type 2 diabetic rats.
    Materials and Methods
    This study is experimental and post-test. 30 rats were randomly divided into 3 groups: 1- healthy control 2-diabetic control 3- exercise diabetic, were divided. 2 and 3 groups for diabetes by intraperitoneal injection two weeks after the high-fat diet, streptozotocin (37mg/kg) received. Groups of aerobic exercise 5 times in the week and 8 week ran that duration and intensity on a treadmill in the final weeks respectively 55min /d and 26m/min arrived. 24 hours after the last exercise the prefrontal cortex of mice tissue samples of all groups were extracted and serotonin (µg/g) and tryptophan hydroxylase concentration was measured respectively by Elisa and Western Blotting from prefrontal cortex tissue samples. To evaluate the differences between the group of design analysis of variance (ANOVA) and Tukey post hoc test at the significant level was less than 0.05 were used.
    Results
    Statistical analysis showed that serotonin levels in the diabetic group was significantly lower than the healthy control group (P=0.001) and exercise diabetic (P=0.009) and average serotonin between control group and exercise diabetic has no significant difference. Tryptophan hydroxylase results show that the average diabetic groups was significantly lower than the healthy control group (P=0.000). The results showed that the amount of tryptophan hydroxylase in the exercise diabetic group was significantly higher than the diabetic control group (P=0.000).
    Conclusion
    In this study, diabetes reduces serotonin in the prefrontal cortex. Some studies have shown that inflammation in type 2 diabetes increases the cytokines IL-6 and TNF-α, and these cytokines by increasing the activity of indolamine 2, 3 dioxygenase in the brain alters the metabolism of tryptophan and reduce the production of 5-HT. Chronic activity reduces systemic and tissue inflammation thus increasing serotonin in the brain. The reduction of tryptophan hydroxylase due to diabetes can also be the factors that affect in the decrease of prefrontal serotonin.
    Keywords: Aerobic Training, Serotonin, Tryptophan hydroxylase, Prefrontal Cortex, Diabetes
  • Sam Hajialilo Sami, Khodamorad Jamshidi, Farshad Abolghasemzade Ahangar * Pages 1068-1073
    Background and Aims
    Osteosarcoma is one of the most prevalent malignant bone tumors . This study is designed to assess the prognostic effect of pathologic fracture and treatment options on survival of patients with osteosarcoma.
    Materials and Methods
    In this study, prognosis of 106 patients with limb osteosarcoma, which were treated at three hospitals in Tehran from April to August 2012 was evaluated. Patients were divided in two groups according to the presence of pathologic fracture at the time of diagnosis. Survival, local recurrence and distant metastasis were compared between groups. For patients with pathologic fracture, survival rate was compared according to surgical options (amputation or limb salvage). Chi-square and Independent sample T-test were used to compare means of the groups. Recurrence free and metastasis free survivals and final survival of the patients were calculated using the Kaplan-Meier method. To determine the predictive factors of survival, Cox-Regression analysis and estimating hazard ratio (HR) with 95% confidence interval were used.
    Results
    Among 106 patients, 57 cases had not and 49 others had a pathologic fracture at the time of diagnosis. There were no statistically difference between two groups in Survival (P-value=0.36), local recurrence (P-value=0.91) and distant metastasis (P-value=0.73). There was no statistically difference in survival according to surgical options in patients with pathologic fracture (P-value=0.85).
    Conclusion
    pathologic fracture in limb osteosarcoma is not a poor prognostic factor. In patients with pathologic fracture limb salvage procedures can be performed without adverse effect on survival rate.
    Keywords: osteosarcoma, pathologic fracture, limb salvage, amputation, prognosis
  • Naeeme Naderi, Maryam Seyed Majidi, Negar Sarrafan, Jahanshah Salehinejad, Hemmat Gholinia, Hamid Abbaszadeh Bidokhti * Pages 1074-1081
    Bachground & Aims: Oral lichenoid reactions (OLR) and oral lichen planus (OLP) are clinically and histopathologically similar but their therapeutic approach are different. Due to the presence of dysplasia in oral lichen planus which effects prognosis, the aim of study was the evaluation of proliferation activity of OLPs and OLRs and their subtypes. AgNOR technique that is inexpensive and easy to perform was used to differentiate OLPs and OLRs and their subtypes.
    Materials and Methods
    in this cross sectional , retrospective study, samples consisted of 45 OLPs, 30 OLRs 15 normal oral mucosa (N) from healthy persons (as control group). The samples were stained by AgNOR technique. AgNOR dots were counted on 100 cells from basal and para basal layer . The mean AgNOR dost per nucleus were calculated. Proliferation index (number of cells with AgNOR dots≥ 5) was also determined. Variation in size of AgNOR dots was categorized into 2 groups.
    Result
    There were significant differences between OLP(and its subtypes) and N and also between OLR(and erosive type) and N . Such a difference was also between reticular OLP and reticular OLR.with regard to AgNOR count.
    Conclusion
    Since reticular OLP had significantly higher AgNOR count than reticular OLR in our study, we can suggest the use of AgNOR technique for differentiation of reticular type of OLP from OLR on challenging histopathologic cases.
    Keywords: oral lichen planus, oral LICHENOID REACTION, Ag NOR
  • Mohammadamin Valizade Hasanloei, Ebrahim Hassani *, Samira Jahangard, Mehri Piran, Rahime Alizadeh Osalu Pages 1082-1087
    Background and Aims
    Endotracheal intubation is commonly performed in the intensive care unit. Many international guidelines for difficult intubation management are available and the intensivists think that any endotracheal intubation in ICU is potentially difficult with several complications.
    Materials and Methods
    After obtaining ethical approval, this descriptive and analytical study was conducted from 2014 to 2015 in the Urmia Emam hospital GICU. Demographic characteristic (Age, Sex), underlying diseases, mean of intubation, mechanical ventilation, ICU and hospital length of stay, frequency of difficult intubation, drugs used for intubation, mortality of patients were extracted from the medical information unit and entered to check lists. The data were analyzed with SPSS software ver.20. . P
    Results
    The mean of variables were as follows: intubation period 14.56±4.71, mechanical ventilation 13.24±5.54, ICU length of stay 18.11±10.16 and hospital 21.04±13.09 days. Frequency of difficult intubation was 9.31%. Mean number of attempts was 1.31 times for intubation and frequency of mortality was 35.17%. The Mean of intubation, mechanical ventilation, ICU and hospital length of stay period between 2 groups (difficult and non difficult intubation) were significantly different (P
    Conclusion
    This study, like previous studies showed that difficult intubation had a negative influence on patients’ outcome in the intensive care unit.
    Keywords: Difficult Intubation, Outcome, Intensive care unit