فهرست مطالب

بیماریهای گیاهی - سال پنجاه و دوم شماره 4 (1395)
  • سال پنجاه و دوم شماره 4 (1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/12/18
  • تعداد عناوین: 8
|
  • مقاله کامل پژوهشی
  • شریفه مظفریان، محمد عبداللهی، حبیب الله چاره گانی صفحات 445-464
    نماتودهای ریشه‏گرهی Meloidogyne spp. از جمله مهم ترین نماتود های انگل گیاهی بوده که باعث کاهش عملکرد محصولات کشاورزی می‏گردند. آلودگی گیاه به این نماتود موجب ایجاد گال در ریشه و کاهش رشد و در نتیجه کم شدن عملکرد می شود. در تحقیق حاضر، تاثیر دو گونه گیاهی شامل گیاه جاشیر Prangos ferulacea و گیاه مرزه Satureja hortensis علیه نماتود ریشه گرهی M. javanica در شرایط آزمایشگاهی و گلخانه ای مورد بررسی قرار گرفتند. برای شرایط آزمایشگاهی، مطالعه به صورت ترکیب تیماری با دو جزء، 1- برگ گیاهان جاشیر و مرزه 2- هفت غلظت عصاره آبی شامل: 5/0، 1، 2، 3، 5، 7 و 9 درصد (وزن به حجم) انجام گرفت که هر دو گیاه مورد بررسی در غلظت 1% موجب مرگ و میر 50 درصدی و در غلظت 9% موجب مرگ و میر 100 درصدی لارو سن دوم نماتود شدند. در بررسی های گلخانه ای، پنج اختلاط پودر برگ در خاک گلدان شامل: 1/0%، 15/0%، 25/0%، 35/0% و 45/0% وزنی، در قالب طرح کاملا تصادفی و در چهار تکرار به کار رفت که شاخص های رشدی گوجه فرنگی در تیمارهای بیش از 15/0% پودر برگ نسبت به تیمارهای شاهد افزایش معنی دار آماری داشتند. شاخص های نماتودی در تیمارهای بیش از 1/0% پودر برگ به طور معنی داری نسبت به شاهد کاهش یافت که در تیمارهای مایه زنی شده با 45/0% پودر برگ بیشترین میزان کاهش مشاهده گردید.
    کلیدواژگان: کشاورزی پایدار، گیاه دارویی، ماده ضد میکروب، مهار زیستی
  • علیرضا احمدی، زهرا تنهامعافی صفحات 465-475
    چرخه زندگی نماتود سیستی غلات،Type B Heterodera avenae بر روی گندم بهاره رقم چمران، طی سال‏های ‏1389 و 1390 در یک مزرعه آلوده در ایستگاه بهبهان استان خوزستان بررسی گردید. نمونه‏برداری از بوته‏های گندم و خاک اطراف ریشه آن از زمان کاشت تا برداشت صورت گرفت. نتایج نشان داد نفوذ لارو سن دوم نماتود به ریشه گندم در اوایل آذرماه سال 1389 و اواسط دی ماه سال‏ 1390، به ترتیب در درجه حرارت‏های 15 و 12 درجه سانتیگراد و در زمان‏های 15-17 روز پس از کاشت گندم صورت گرفت. ماده سفیدرنگ در اواخر دی ماه و بهمن ماه سال‏های ‏اول و دوم به ترتیب در درجه حرارت‏های 12 و 18 درجه سانتیگراد، 88-90 روز پس از کاشت گندم بر روی ریشه‏ها ظاهر شد. نماتود نر در اوایل و اواخر اسفند ماه سال‏های ‏اول و دوم به ترتیب در درجه حرارت‏های 16 و 17 درجه سانتیگراد، 100-118 روز پس از کاشت گندم از خاک استخراج گردید. تغییر ماده‏ها به سیست قهوه‏ای رنگ حاوی تخم در اواسط اسفندماه و اوایل فروردین سال‏های ‏اول و دوم به ترتیب در درجه حرارت‏های 20 و 21 درجه سانتیگراد، 114-126 روز پس از کاشت گندم روی ریشه‏ها رویت گردید. گونه H. avenae Type B در شرایط آب و هوایی بهبهان دارای یک نسل در سال و طول هر نسل 81-120 روز است. مجموع دمای روز موثر برای تکمیل نسل به ترتیب 557 و 446 درجه-روز در سال‏های ‏اول و دوم محاسبه گردید.
    کلیدواژگان: ایران، روز، درجه، گندم رقم چمران، نسل، نماتود انگل گیاهی
  • ابوالفضل سرپله صفحات 477-488
    پوسیدگی ریشه و زوال بوته های خربزه و طالبی بر اثر Monosporascus cannonballus، از بیماری های مهم این گیاهان در مناطق گرم و خشک دنیا می باشد. علیرغم خسارت قابل توجه، در حال حاضر اطلاع چندانی در خصوص نحوه کنترل این بیماری در ایران در دست نیست. در این بررسی، ابتدا توان بیماری زایی چند جدایه ی M. cannonballus روی توده خربزه با نام محلی زرد گرمسار انجام شد. پر آزار ترین جدایه جهت مایه زنی 31 توده های محلی و ارقام طالبی و خربزه در دو سری آزمایش مستقل مورد استفاده قرار گرفت. واکنش توده ها درتقابل با بیمارگر از طریق تعیین درصد وقوع بیماری، درصد شدت بیماری و وزن ریشه و اندامهای هوایی تعیین گردید. کمترین میزان وقوع بیماری در توده های قصری مشهدی، بیارجمند، مینو 095 و شاه آبادی و زیدری به ترتیب با میزان 50/62، 67/66، 84/70، 17/79 و 17/79 درصد مشاهده گردید. کمترین میزان درصد شدت بیماری توده های مذکور به ترتیب 5/27، 5/29، 5/31 و 32 و 27درصد محاسبه گردید. بیشترین مقدار وزن ریشه و اندامهای هوایی نیز در در توده های مذکور حاصل گردید. این بررسی نشان داد که وقوع و شدت بیماری در توده های قصری مشهدی، زیدری، بیارجمند، مینو 095 و شاه آبادی، نسبت به سایر توده ها کمتر و شاخصه های رشدی در این توده ها به طور معنی داری نسبت به سایر توده های مورد بررسی بیشتر بوده و این توده ها می توانند درکنترل بیماری پوسیدگی ریشه و زوال بوته خربزه و طالبی در شرایط مزرعه مورد آزمایش قرار گیرند.
    کلیدواژگان: مدیریت، مقاومت، حساسیت، خاکبرد، بیماریزایی
  • مریم میرطالبی، ضیاء الدین بنی هاشمی صفحات 489-502
    در تابستان 1394، از مزارع گوجه فرنگی و خیار کفترک و باجگاه از استان فارس نمونه برداری انجام شد و گیاهانی با علائم زوال و مرگ به آزمایشگاه منتقل شدند. پس از جداسازی عامل بیماری، جدایه های به دست آمده به روش تک اسپور جهت مطالعات ریخت شناختی خالص شدند. پرگنه های قارچ روی محیط کشت PDA تخت، لزج، نارنجی یا صورتی، میسیلیوم ها رویشی به هم فشرده و میسیلیوم های هوایی اغلب غایب و یا پراکنده بودند و کنیدیوفورها روشن، منفرد، دارای دیواره نازک بدون انشعاب یا به ندرت دارای انشعابات نامنظم: سلول کنیدیوم زا فیالیدیک، منفرد و صاف، فیالیدها بدون دیواره عرضی، به ندرت دارای یک دیواره نزدیک پایه و گاهی در انتها منشعب. کنیدیوم ها در سرهای لزج به صورت مجتمع تشکیل می شدند شفاف، بیضوی شکل و بتدریج در دو انتها باریک تر می شوند و فاقد دیواره و یا دیواره دار بودند. براساس خصوصیات ریخت شناسی و مولکولی بر پایه ی توالی سنجی ناحیه ی فاصله ی ترانویسی شده ی داخلی (ای تی اس) جدایه های بدست آمده Plectosphaerella cucumerina (Lindf.) W. Gams تشخیص داده شد. بر پایه ی واکاوی ناحیه ی ای تی اس جدایه ها دارای تنوع نوکلئوتیدی بودند به گونه ای که در جدایه های به دست آمده از نواحی باجگاه و کفترک دو زیرگروه مولکولی تعیین شد. آزمون بیماریزایی با استفاده از گیاهان گوجه فرنگی، فلفل، هندوانه و طالبی انجام شد. سه تا چهار هفته پس از مایه زنی گیاهان مایه زنی شده علائمی مانند پژمردگی ، پوسیدگی ریشه و طوقه، کوتاه شدن طول ساقه و ریشه از خود نشان دادند. این اولین گزارش از زوال خیار و گوجه فرنگی ناشی از P. cucumerina از ایران همراه با بررسی خصوصیات ریخت شناختی، بیماریزایی و مولکولی این قارچ است.
    کلیدواژگان: ناحیه ی ITS، آزمون بیماریزایی، تنوع نوکلئوتیدی، فارس
  • مائده لطفی پور، کرامت الله ایزدپناه، سیدعلی اکبر بهجت نیا صفحات 503-517
    ویروس های عامل زردی و کوتولگی حبوبات از جمله نانوویروس ها هر ساله سبب کاهش محصول در انواع حبوبات بخصوص باقلا می شوند. مهمترین ویروس خسارت زای این گروه، ویروس زردی بافت مرده ی باقلا (FBNYV) است. به منظور ردیابی مولکولی نانوویروس ها در ایران، از مزارع باقلا و لوبیا بترتیب در استان های فارس و خوزستان در سال های 1394-1393 نمونه برداری شد. در مورد نمونه های انتخابی استخراج دی ان ا، تکثیر ژنوم با آغازگرهای نانوویروس ها، همسانه سازی و تعیین ترادف انجام شد. چهار قطعه ی ژنوم شامل DNA-R، DNA-M، DNA-U1 و DNA-U2 تکثیر و تعیین ترادف شدند. نتایج تعیین ترادف نشان داد که این قطعات مربوط به ویروس کوتولگی بافت مرده ی باقلا (Faba bean necrotic stunt virus، FBNSV) می باشند. این اولین گزارش از وقوع این ویروس در ایران است. مقایسه ترادف ژنوم قطعات فوق الذکر با قطعات مشابه جدایه های FBNSV و نانوویروس های موجود در بانک ژن نشان داد که جدایه های باقلا و لوبیای FBNSV در ایران بیشترین شباهت را با جدایه های این ویروس از کشور آذربایجان دارند. مطالعات تبارزایی نشان داد که FBNSV به FBNYV وMilk vetch dwarf virus (MDV) در مقایسه با Subterranean clover stunt virus نزدیک تر می باشد. در دندروگرام های رسم شده برای قطعات DNA-R و DNA-U2، FBNSV بیشترین نزدیکی را با FBNYV نشان داد، در حالیکه در دندروگرام های قطعات DNA-M و DNA-U1، FBNSV به ترتیب به MDV و ویروس برگ زرد باقلا (FBYLV) نزدیک تر بود. در تمام موارد جدایه های FBNSV از کشورهای آذربایجان، اتیوپی، مراکش و ایران یک گروه مجزا از FBNYV را تشکیل دادند. بنظر می رسد FBNSV و FBNYV دو گونه مجزا از نانوویروس ها باشند.
    کلیدواژگان: باقلا، حبوبات، کوتولگی، لوبیا، ویروس زردی بافت مرده ی باقلا
  • محمد رضوی، احسان ساری، رسول زارع صفحات 519-534
    طی سال های 89-1388 از مزارع گندم 8 استان کشور شامل تهران، اصفهان، اردبیل، گلستان، مازندران، مرکزی، قزوین و زنجان در مرحله پر شدن دانه بازدید و از بوته های آلوده به پوسیدگی طوقه و ریشه نمونه برداری شد. شناسایی گونه های فوزاریوم با بهره گیری از هر دو روش مورفولوژیکی و مولکولی با استفاده از نشانگر اختصاصی (SCAR) گونه ها صورت گرفت و مجموعا 12 گونه فوزاریوم شناسایی گردیدکه عبارت بودند از:F. culmorum، F. pseudograminearum، F. proliferatum،F. equiseti ، F. nygamai،F. solani، F. pseudonygamai، F. sambucinum، F. acuminatum، F. lateritium،F. oxysporumوF. verticillioides. گونه F. culmorum با بیش از 80 جدایه (با 32% فراوانی) به عنوان گونه غالب شناسایی شد و گونه F. pseudograminearum دومین میزان فراوانی (18%) را به خود اختصاص داد. بررسی تنوع ژنتیکی تعداد 64 جدایه گونه غالب (F. culmorum) با استفاده از 8 جفت مارکرهای ریزماهواره (SSR Simple Sequence Repeat=) نشان داد که تنوع ژنتیکی زیادی (81/0) در کل جمعیت جدایه ها وجود داشت که 11% آن بین جمعیتهای مختلف و 89% در داخل جمعیتها توزیع شده بود. تعداد آلل در مکانهای مختلف ریزماهواره بین 7 تا 22 بود. همچنین تفاوت معنی داری بین جدایه ها از نظر قدرت تهاجمی وجود داشت. جدایه هایی که بیشترین قدرت تهاجمی را داشته و از مناطق جغرافیایی مختلف بودند را می توان در شناسایی منابع مقاومت گندم به پوسیدگی طوقه و ریشه با عامل F. culmorum استفاده نمود.
    کلیدواژگان: گونه های فورازیوم، پوسیدگی طوقه و ریشه، گندم، تنوع ملکولی
  • داریوش صفایی، سیداکبر خداپرست، منصوره میرابوالفتحی، صدیقه موسی نژاد صفحات 535-549
    در بررسی های میدانی بیماری زغالی بلوط با عامل Biscogniauxia mediterranea در ایران، فقط درختان دارای علامت بیماری به عنوان بیمار لحاظ شده اند در حالی که این بیماری آلودگی پنهان نیز دارد که نادیده گرفتن آن موجب خطای آماربرداری می شود. لذا، این پژوهش برای برآورد آلودگی پنهان و تخمین سرخشکیدگی همراه با بیماری زغالی انجام گرفت. بدین منظور در دو منطقه از جنگل های زاگرس از درختان بلوط به طور تصادفی نمونه برداری شد. ارتفاع محل، قطر در ارتفاع برابر با سینه، قطر تاج، وجود استرومای عامل بیماری زغالی، شدت سرخشکیدگی شاخه ها، شدت خسارت حشرات روی برگ، وجود خسارت حشرات پوست خوار و چوبخوار و صدمه آتش سوزی برای هر درخت یادداشت شد. جدایه های B. mediterranea با بررسی مورفولوژی تلئومورف و آنامورف و نیز توسط آغازگرهای اختصاصی(MED1-MED2) شناسایی شدند. نتایج نشان می دهند که 12٪ از درختان فاقد علامت (10% از کل درختان بررسی شده)، به طور پنهان مبتلا به بیماری زغالی هستند. از کل درختان بلوط ارزیابی شده، 7/16٪ دارای علامت بیماری و در مجموع 7/26٪ از آنها آلودگی آشکار و پنهان به بیماری زغالی دارند. بین وجود بیماری زغالی با شدت سرخشکیدگی، صدمه آتش سوزی، قطر در ارتفاع برابر با سینه، خسارت آفات برگخوار، وجود خسارت سوسک های پوستخوار و چوبخوار همبستگی مثبت و بین آن با ارتفاع محل و قطر تاج همبستگی منفی وجود دارد. شدت سرخشکیدگی در درختان آلوده به بیماری زغالی بیشتر از درختان غیر آلوده به این بیماری است و شدت آن در درختان دارای آلودگی آشکار، بیشتر از شدت آن در درختان دارای آلودگی پنهان می باشد.
    کلیدواژگان: بیماری زغالی، زوال بلوط، علامت، گسترش بیماری
  • گزارش کوتاه
  • زهرا وکیلی زارج، کامران رهنما، سعید نصرالله نژاد، احد یامچی صفحات 551-554
    کلزا به عنوان یکی از مهمترین محصولات تولید روغن در سراسر دنیا بوده است و بیماری ساق سیاه با عامل بیمارگر Leptosphaeria maculans ازبیماری های مهم آن در ایران است. از بین گروه های بیماری زایی، گروه بیماری زایی1 PG- برای عامل بیمارگر L. biglobosa و PG-2و PG-T برای L. maculans از شمال ایران گزارش شده است (Fernando et al. 2007، Mirabadi et al. 2010). نمونه های آلوده کلزا از قسمت های گوناگون گیاه با علایم تغییر شکل، رنگ پریدگی و حضور پکنیدیوم در سال 95-1392 از مزارع شمال ایران جمع آوری شدند. صد و دو جدایه بدست آمده از بافت های آلوده ابتدا بر اساس مورفولوژی جدایه هاو تشگیل رنگدانه (Boerema et al. 2004) و سپس بر اساس مولکولی با استفاده از واکنش زنجیره ایی پلیمراز با جفت آغازگراختصاصی به عنوانL. maculans شناسایی شدند (Liu et al. 2006 ). پیکنیدهای قارچ عامل بیماری سیاه رنگ، با سلول پایه متورم، قسمت هایی از پیکنیدیوم همراه با قطرات صورتی کم رنگ در انتهای منفذ برآمده دیده شدند. سلولهای آسک قلوه ای شکل و کشیده باریک دارای هشت اسپور بودند. علاوه بر آن همه جدایه ها در گروه عامل بیمارگر پر آزار با استفاده از جفت آغازگر اختصاصی تعیین بیماری زایی، شدند. بیماریزایی جدایه های قارچ عامل بیماری با تعیین غلظت سوسپانسیون سلولی کنیدی (2×107 )در هر میلی لیتر و سپس محلول پاشی اسپورها در مرحله برگچه های اولیه روی ارقام افتراقی وستار، کوینتا و گلاسیر انجام شد. همه گیاهان تلقیح شده در شرایط اتاقک رشد با دمای Co22 و رطوبت نسبی 80% با فاصله زمانی 16 ساعت روشنایی و تاریکی نگهداری شدند. گروه بیماری زایی 32 جدایه بر روی سه رقم افتراقی گلاسیر، کوینتا و وستار از نظر حضور لکه های نکروزه یا هاله کلروتیک و تشکیل پیکنید مطابق روش کن و فرناندو (Chen and Fernando 2006) مشخص شدند (شکل 1). شانزده جدایه در گروه بیماری زایی PG-4 قرارگرفتند و توسط توانایی آنها در تولید اسپور و واکنش حساسیت روی سه رقم افتراقی مشخص شدند. سه جدایه PG-3 روی ارقام وستار و گلاسیر اسپور می دهند و ایجاد زخم های قهوه ایی و بدون اسپور روی رقم کوینتا می کنند. نتایج نشان داده است، که از بررسی تغییرجمعیت قارچ بیمارگر در توسعه روش موفقیت آمیز در مدیریت بیماری می توان استفاده نمود.
    کلیدواژگان: Leptosphaeria maculans، کلزا، گروه های بیماری زایی
|
  • S. Mozafaryan, M. Abdollahi, H. Charehgani Pages 445-464
    Root-knot nematodes (Meloidogyne spp.) are the most important plant pathogenic nematodes that reduce yield of economic plants worldwide. Infection by the root-knot nematodes cause gall formation on roots, prevent the normal growth and finally severe reduction in tomato production. In this experiment, effect of two plant species including Prangos ferulacea and Satureja hortensis against M. javanica, were investigated under greenhouse and laboratory conditions. The experiment was laid out in a randomized complete design with four replicates. Under laboratory conditions, combination treatment were used with 1: leaves of Prangos ferulacea and Satureja hortensis and 2: seven concentrations of leaves extract including 0.5, 1, 2, 3, 5, 7 and 9% w/v. Results showed that at 9% w/v, the highest percentage of mortality of second stage larvae (100%) was caused by both extract under. Under greenhouse conditions, five doses of leaf powder including 0.1%, 0.15%, 0.25%, 0.35% and 0.45% were applied. In greenhouse experiment, 0.45% of leaves powder of both plants showed more efficiency than the other doses.
    Keywords: Sustainable agriculture, medicinal plant, antimicrobial agent, biological control
  • A. Ahmadi, Z. Tanha Maafi Pages 465-475
    The life cycle of Heterodera avenae type B on the spring wheat cv. Chamran was studied in an infested field in Behbahan District, Khuzestan Province, during 2009-2010. Soil and plant samples were taken from planting to harvest. The results showed that, the penetration of the second stage juveniles happened at temperatures of 15°C and 12°C for 17 and 15 days after the wheat sowing in early December and mid-January during 2009 and 2010, respectively. White females were observed on the roots in the late January and February in first and second year, with soil temperature 12°C to 18°C for 88-90 days after planting respectively. The male were observed in the soil, in early and late of March of the first and second year, with soil temperature ranges 16°C to 17°C, 100-118 days after planting respectively. Changing of white females to brown cysts containing eggs happened in mid-March and early April in the first and second years, at soil temperatures of 20°C to 21°C, 114-126 days after planting respectively. H. avenae type B developed only one generation per growing season and completed its life-cycle within 81-120 in Behbahan District. Total effective degree-days for completing the generation were measured 557 and 446 day degrees in 2009 and 2010 years, respectively.
    Keywords: Degree, day, generation, Iran, Plant, parasitic nematode, wheat cv. Chamran
  • A. Sarpeleh Pages 477-488
    Root rot and vine decline caused by Monosporascus cannonballus is the most destructive diseases of cucurbitaceous plants in arid and semi-arid regions across the world. Control strategies of this disease in Iran have remained elusive so far, despite its devastating importance. In this study, pathogenicity potential of eight isolates of M. cannonballus was assessed on a susceptible landrace of melon, locally named Zard-e-Garmsar. The most virulent isolate was then used to inoculate 31 landraces and cultivars of cantaloupe and muskmelon in two independent experiments. The reaction of the landraces was assessed through measuring disease incidence, disease severity and the weight of root and shoot. The minimum disease incidence was observed as 62.5, 66.67, 70.84, 79.17 and 79.17 in landraces Ghasri Mashhadi, Biarjmand, Minoo095, Shah Abadi and Zeydary respectively. The minimum disease severity was measured as 27.5%, 29.5%, 31.5%, 32% and 27% in these landraces accordingly. The maximum weight of roots and shoots were measured for these landraces. This study showed that disease incidence and disease severity was occurred in lower amounts in landraces of Ghasri Mashhadi, Zeydary, Biarjmand, Minoo 095 and Shah Abadi in which produced higher amounts of root and shoot tissues among landraces tested. These landraces therefore, can be recommended for field trials.
    Keywords: control, Resistance, soil, borne, susceptibility, pathogenicity
  • M. Mirtalebi, Z. Banihashemi Pages 489-502
    In summer 2015, cucumber and tomato plants with collaps and decline symptoms were collected from fields in Bajgah and Kaftarak regions in Fars province and transported to the laboratory. After isolation of the causal agent, single spore colonies were derived prior to morphological identification. Colonies on PDA plates were buff or salmon pink; the mycelium was slimy with sparse or absent aerial hyphae. Conidiophores were solitary, unbranched or rarely irregularly branched and the conidiogenous cells could be described as phialidic, hyaline and smooth. Occasionally the conidiogenous cells showed one septa near the base. Conidia were aggregated in slimy heads, hyaline, ellipsoidal, tapering gradually to rounded apex and base, septate or aseptate. These characteristics are typical of Plectosphaerella cucumerina (Lindf.) W. Gams. (anamorph: Plectsporium tabacinum). The internal transcribed spacer (ITS) region of the isolates was amplified using primers ITS1 and ITS4 and sequenced. Blast analysis of the sequences showed identity of the isolates to P. cucumerina. Based on sequence analysis of ITS region, the fungal isolates showed nucleotide variation. Bajgah and Kaftarak isolates were identified as two molecular subgroups. Pathogenicity tests were also conducted on tomato, cucumber, pepper, watermelon and melon plants. 3-4 weeks after inoculation, 70% inoculated plants showed symptoms including wilting, root and collar rot, dwarfing of stem and root and death of seedling. This is the first report of P. cucumerina causing tomato and cucumber collapse in Iran with characterization of the fungus based on morphological, pathogenicity and molecular data.
    Keywords: Pathogenicity test, ITS region, Nucleotide variation, Fars
  • M. Lotfipour, K. Izadpanah, S.A.A. Behjatnia Pages 503-517
    Viruses inducing yellowing and stunting syndrome in legumes including nanoviruses cause losses in several species particularly broad bean in Iran. One of the most damaging nanoviruses in legumes is Faba bean necrotic yellows virus (FBNYV). To detect nanoviruses in infected fields, symptomatic plants including broad bean and common bean were collected from Fars and Khuzestan provinces, respectively, in 2014-2015. DNA was extracted and subjected to PCR, cloning and sequencing using specific nanovirus primers. Four fragments of a nanovirus genome including DNA-R, DNA-M, DNA-U1 and DNA-U2 were amplified and sequenced. The results of sequencing showed that these fragments belong to Faba bean necrotic stunt virus (FBNSV). This is the first report of this virus in Iran. Sequence comparison of aforementioned genomic fragments with corresponding DNA fragments of FBNSV isolates and other nanoviruses for which nucleotide sequence information was available in GenBank indicated that both Iranian isolates of FBNSV are most similar to Azerbaijani isolates of this virus. Phylogenetic analysis showed that FBNSV is closer to FBNYV and Milk vetch dwarf virus (MDV) than to subterranean clover stunt virus. Dendrograms obtained by phylogenetic analyses of DNA-R and DNA-U2 sequences indicated that FBNSV was closest to FBNYV while in those obtained for DNA-M and DNA-U1, FBNSV was closer to MDV and Faba bean yellow leaf virus than to other nanoviruses. For all DNAs characterized in this study, FBNSV isolates from Azerbaijan, Ethiopia, Morocco and Iran formed a separate group distinct from FBNYV isolates. It seems that FBNSV and FBNYV are distinct nanovirus species.
    Keywords: broad bean, common bean, Faba bean yellow vein virus, legume, stunting
  • M. Razavi, E. Sari, R. Zare Pages 519-534
    During 2009-10, wheat fields in eight provinces of Iran including Tehran, Esfahan, Ardabil, Golestan, Mazandaran, Markazi, Qazvin and Zanjan were surveyed and samples were collected from plants showing crown rot disease symptoms. Fusarium species were identified based on morphological features and molecular markers (SCAR). Twelve Fusarium species including F. culmorum, F. pseudograminearum, F. equiseti, F. nygamai, F. proliferatum, F. oxysporum, F. solani, F. pseudonygamai, F. sambucinum, F. acuminatum, F. lateritium and F. verticillioides were identified. F. culmorum was the dominant species and had the highest (32%) frequency, followed by F. pseudograminearum (18%). Genetic diversity of 64 representative isolates of F. culmorum was studied using eight Simple Sequence Repeat (SSR) markers. There was a high level (0.81) of genetic diversity within the total population, where 89% of the variability was distributed within populations and 11% among populations. Number of alleles was between 7 to 22. In addition, there was significant difference among isolates in their aggressiveness. Isolates with a high level of aggressiveness from different geographical areas can be used for screening resistance to F. culmorum.
    Keywords: Fusarium species, crown rot, wheat, molecular variability
  • D. Safaee, S.A. Khodaparast, M. Mirabolfathy, S. Mousanejad Pages 535-549
    In field surveys of charcoal disease of Persian oak (CDO) trees caused by Biscogniauxia mediterranea in Iran, the fungal stroma-bearing (apparent infected) oaks have been regarded as infected trees. However, this disease has a latent phase that its ignoring leads to wrong estimations. Therefore, this research was performed to estimate percentage of latently infected oak trees and dieback related to the disease. Oak trees were sampled randomly to isolate fungi from inner bark in two regions of Zagros forests. Also altitude, diameter at breast height (DBH), crown diameter, CDO sign (fungal stroma), dieback severity (DS), severity of leaf loss by insects (SLLI), fire damage (FD), sign of damage by bark beetles (BB) and wood-boring insects (WBI) were recorded during sampling. The isolates of B. mediterranea were identified by characteristics of anamorph and teleomorph states and species specific primers (MED1-MED2). The results reveal that all oak trees have more or less dieback symptoms. Latent infection of causal agent of CDO occures in 12% of sign free oaks equivalent to 10% of all examined oak trees. Approximately, 16.7% of evaluated oaks tress has sign of CDO. On the whole, 26.7% of oaks have latent or apparent infection of B. mediterranea. CDO correlates positively with DS, FD, DBH, SLLI, BB and WBI, and negatively with altitude and crown diameter. The dieback severity of infected oaks with B. mediterranea is more than that of non-infected ones. Moreover, dieback severity of oak trees having apparent infection is more than that with latent infection.
    Keywords: Charcoal disease, oak decline, sign, disease progress
  • Z. Vakili, K. Rahnama, S. Nasrollahnejad, A. Yamchi Pages 551-554
    The rapeseed (Brassica napus) is an important oilseed crop throughout the world for oil production. Blackleg disease which caused by Leptosphaeriamaculans is one of the most important disease of rapeseed in Iran. Among pathogenicity groups PG-1 (Leptosphaeria biglobosa) and PG-2, PGT (L. maculans) has been reported on rapeseed from Mazandaran and Golestan provinces of northern Iran (Fernando et al. 2007, Mirabadi et al. 2010). The samples (leaves, stem, flowers and seed) with symptoms of diseases such as discoloration, deformation, wrinkled and presence of pycnidia were collected during 2013-2016 from canola crops in North Iran. In addition, some of the stem debris with stem canker symptoms was examined for the presence and absence of pathogen sexual (perfect) state. Diseased tissues (leaves, stems, flowers and seed) were surface sterilized to obtain pathogen isolates following the procedure described by West et al. (2002) and Chen et al. (2010). Single ascosporic cultures of the fungus were isolated from psedothecia using the method developed by Li et al. (2004). In all 102 isolates when the causal pathogen was isolated from infected tissues, it was identified as L. maculans, by colony morphology/ pigment production on potato dextrose agar (PDA) and potato dextrose broth (PDB) respectively (Boerema et al. 2004), and species specific polymerase chain reaction (PCR) (Liu et al. 2006). The pycnidia of the fungus were black, globose to subglobose in shape, parts of pycnidia have pale pink droplet overflowed from the ostiole and Asci are clavate to cylindrical, bitunicate and 8 spores. Moreover, all isolates were classified as highly virulent using PCR with virulence type specific primers (Kuusk et al. 2002). Thirty-two isolates of L. maculans were used for determining the pathogenicity test using a cotyledon inoculation method. Pathogenicity of the isolates was confirmed by spraying a conidial suspension of the fungus (2×107 conidia mL-1) on cotyledons of Westar, Quinta and Glacier cultivars. All plants were maintained in a growth chamber at 22°C with 16 h light period and relative humidity of 80%. The first review of the plants was performed after 5 days and changes during experimenting plants have been observed after 12 days using the scale of 0–9 developed by Chen & Fernando (2006) which 0 to 3 reaction was considered as resistant (R), 4 to 6 as intermediate (I) and 7 to 9 as susceptible (S) (Fig. 1). Sixteen of isolates were classified as belonging to pathogenicity group PG-4. They were characterized by their ability to sporulate on the three differential hosts (S=7-9). Three isolates were PG-3, they sporulated on Westar and Glacier, and caused brown, non sporulating lesion on Quinta (I=4-6). The remaining isolates belonged to PG-2 and PGT. Moreover, our findings provided evidence that L. maculans (PG-4) is present on oilseed rape seeds in the North Iran. Our results showed that an understanding of possible shift in fungus populations will be of value in developing strategies for successful management of blackleg disease such as longer rotation between canola crops, new resistant cultivars against all PG isolates and strict regulations concerning crop seed trade. In addition, the current study is the first report on the identification of L. maculans (PG-3, PG-4) from oilseed in Northern Iran.
    Keywords: Leptosphaeria maculans, Canola, pathogenicity group