فهرست مطالب

علوم گیاهان زراعی ایران - سال چهل و هفتم شماره 4 (1395)
  • سال چهل و هفتم شماره 4 (1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/12/18
  • تعداد عناوین: 15
|
  • مرجان سمایی، سیدعلی مدرس ثانوی *، احمد موسی پور گرجی، اسکندر زند صفحات 527-540
    سیب زمینی جزو گیاهان حساس به کم آبی است. این بررسی به صورت طرح کرت های خردشده (اسپلیت× فاکتوریل بر پایه بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار، در منطقه کرج در سال 1393 اجرا شد که در آن ژنوتیپ های سیب زمینی در یازده سطح (آگریا، کایزر، ساوالان، سانته، مارفونا، هرمس، جلی، پیکاسو، میلوا، 1-397081، 2-397069) و تیمارهای آبیاری در دو سطح (تنش و شاهد) و نمونه برداری ها در دو مرحله (پایان تنش و بازیافت) در نظرگرفته شد. آبیاری به صورت قطره ای و متداول انجام و در مرحله تشکیل غده، آبیاری تیمار تنش قطع و تیمار شاهد به صورت متداول آبیاری شد. پس از اینکه کمبود رطوبت خاک به 90 درصد رسید، دوباره آبیاری انجام تا خاک به ظرفیت زراعی رسیده و تا انتهای دوره رشد به صورت متداول انجام گرفت. نتایج نشان داد میانگین قطر کوچک و بزرگ غده، شمار غده، غده سالم، غده های کوچک تر از 35 و بیش از 55 میلی متر، وزن خشک و تر غده های سالم در بوته بین ژنوتیپ های مختلف، سطوح آبیاری و مرحله اندازه گیری اختلاف معنی دار داشتند. درحالی که از لحاظ میانگین شمار غده بین 55-35 میلی متر در هر بوته تنها اثر ژنوتیپ ها و سطوح آبیاری معنی دار شد. بیشترین درصد تغییرها در پایان دوره رشد در شمار غده های کوچک تر از 35 میلی متر، وزن خشک و تر غده های سالم ملاحظه شد. در این تحقیق شاخص های تحمل و حساسیت به خشکی برآورد و بر این پایه ژنوتیپ های همسان در چهار گروه اول میلوا، سانته، پیکاسو، دوم هرمس، 1-397081، مارفونا، ساوالان، جلی، آگریا، سوم 2-397069 و چهارم کایزر طبقه بندی شدند.
    کلیدواژگان: بازیافت، تنش کم آبی، ژنوتیپ، سیب زمینی، شاخص تحمل
  • نصرت الله حیدرپور *، سجاد طلایی صفحات 541-549
    این پژوهش باهدف بررسی تاثیر هنگام آبیاری تکمیلی و حد بهینه کاربرد نیتروژن روی عملکرد دانه گندم دیم رقم کوهدشت در ایستگاه تحقیقات دیم گچساران اجرا شد. به همین منظور زمان‏های آبیاری در کرت‏های اصلی (شاهد، کاشت، گلدهی و کاشت + گلدهی به میزان 50 میلی‏متر) و مقادیر مختلف نیتروژن (0، 30، 60، 90 و 120 کیلوگرم در هکتار) در کرت‏های فرعی به صورت طرح کرت های خردشده (اسپلیت پلات) بر پایه بلوک‏های کامل تصادفی از سال 89 - 1388 به مدت سه سال متوالی، بررسی شدند. نتایج نشان داد رابطه بین نیتروژن مصرفی با عملکرد دانه از معادله رگرسیون درجه دوم پیروی کرده و میانگین نیاز نیتروژنی گندم دیم رقم کوهدشت، حدود 80 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار برای دستیابی به 95 درصد بیشینه عملکرد دانه، تعیین شد و تغییر این میزان از کاربرد نیتروژن، توانست 86 درصد از تغییرپذیری عملکرد دانه را توجیه کند (R2= 86). همچنین از میان تیمارهای دارای آبیاری تکمیلی، 50 میلی متر آبیاری در مرحله گلدهی گندم نسبت به بدون آبیاری، عملکرد دانه را 43 درصد افزایش داد. درنهایت با توجه به یافته های این پژوهش، کاربرد میزان 80 کیلوگرم نیتروژن خالص در شرایط آبیاری تکمیلی در مرحله گلدهی گندم دیم، برای بهبود و افزایش عملکرد دانه آن، ضروری بوده و توصیه می شود.
    کلیدواژگان: حد بهینه، کمبود رطوبت، کود دهی، منطقه گچساران
  • سعد عساکره، شهرام لک* صفحات 551-564
    در اغلب مناطق با آب وهوای مدیترانه ای مانند ایران، زراعت گندم در دوره پر شدن دانه با تنش خشکی و گرما روبه رو شده و این تنش ها سبب کاهش شدید عملکرد دانه می شود. برای بررسی اثر تنش گرما بر عملکرد رقم های گندم در منطقه جراحی ماهشهر، تحقیقی در سال زراعی 94-1393 بر پایه آزمایش کرت های خردشده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تاریخ کاشت (15/8/93، 15/9/93 و 15/10/93) به عنوان عامل اصلی و سه رقم (چمران، فلات و ویریناک) به عنوان عامل فرعی در سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد عامل های تاریخ کاشت و رقم بر ویژگی های عملکرد دانه و اجزای آن، ارتفاع بوته، عملکرد زیست توده (بیوماس)، شاخص برداشت، میزان، سهم و کارایی توزیع دوباره، میزان و کارایی نورساخت (فتوسنتز) جاری و طول سنبله تاثیر معنی داری داشت. برهمکنش تاریخ کاشت و رقم بر عملکرد دانه و اجزای آن، میزان، کارایی و سهم نورساخت جاری، عملکرد زیستی، شاخص برداشت، طول سنبله، سهم توزیع دوباره و کارایی نورساخت جاری تاثیر معنی داری نشان داد. بیشترین عملکرد دانه با میانگین 5548 کیلوگرم در هکتار به رقم چمران در تاریخ کاشت اول (15/8/93) و کمترین آن با میانگین 2100 کیلوگرم در هکتار متعلق به رقم فلات در تاریخ کاشت سوم (15/10/93) بود.
    کلیدواژگان: توزیع دوباره، کارایی نورساخت، عملکرد
  • علی اکبر عبادی*، شاپور عبدالهی مبرهن، حیدر عزیزی صفحات 565-573
    وجود اثر متقابل ژنوتیپ × محیط ایجاب می کند که عملکرد ژنوتیپ ها در دامنه گسترده ای از شرایط محیطی آزمایش شوند، تا اطلاعات به دست آمده بتواند کارایی مربوط به گزینش و معرفی آن ها را افزایش دهد. در این بررسی به منظور تعیین پایداری عملکرد و تجزیه الگوی اثر متقابل ژنوتیپ × محیط، 66 رگه (لاین) جهش یافته (موتانت) برنج همراه با پنج رقم شاهد به مدت سه سال زراعی (1393-1391)، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار ارزیابی شدند. تجزیه اثر اصلی جمع پذیر و اثر متقابل ضرب پذیر (AMMI) نشان داد که اثر ژنوتیپ، سال و اثر متقابل بین آن ها بسیار معنی دار بود. مجموع مربعات اثر متقابل توسط روش AMMIبه یک مولفه اصلی اثر متقابل (IPCA) معنی دار در سطح احتمال 05/0 و باقیمانده (نویز) جداسازی شد. مولفه اصلی اول 57/57 درصد از کل مجموع مربعات اثر متقابل را توجیه کرد. نمودار دووجهی (بای پلات) نخستین مولفه اصلی و میانگین عملکرد با روش AMMI برای ژنوتیپ ها و محیط های (سال های) مورد بررسی مشخص کرد که ژنوتیپ های G7، G41 و G69 با داشتن کمترین اثر متقابل ژنوتیپ در محیط (سال) و داشتن عملکرد بالا پایداری بیشتری دارند و ژنوتیپ های G63، G20 و G33 با عملکرد پایین تر از میانگین به عنوان ژنوتیپ های ناپایدار شناخته شدند.
    کلیدواژگان: اثر متقابل ژنوتیپ و محیط، برنج، تجزیه AMMI
  • علی کیهانی* صفحات 575-583
    به منظور بررسی تاثیر تراکم بوته و دو فصل کشت بر ویژگی های کمی و عملکرد ذرت (دورگ سینگل کراس 704)، تحقیقی در سال زراعی 1394 به صورت کرت های خردشده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در منطقه اندیمشک اجرا شد. تراکم های مختلف ذرت (65، 75، 85 و 95 هزار بوته در هکتار) در کرت های اصلی و فصل کشت در دو سطح بهاره (5 فروردین) و تابستانه (30 تیر) در کرت های فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تاثیر تراکم بوته بر همه ویژگی های مورد بررسی به جز شمار برگ های فعال و برگ پرچم معنی دار بود. اثر فصل کشت بر ویژگی هایی مانند شمار برگ های فعال، برگ پرچم و وزن هزاردانه معنی دار نبود. با افزایش تراکم از 65 به 75 هزار بوته در هکتار عملکرد علوفه تر افزایش، ولی در تراکم های بالاتر کاهش یافت. بیشترین عملکرد دانه در تراکم 65000 بوته در هکتار و متعلق به کشت پاییزه بود. بر پایه یافته های این آزمایش و به منظور برتری چشمگیر عملکرد علوفه تر (5/72 تن در هکتار) در کشت بهاره و اعمال تراکم 85000 بوته در هکتار، تکرار آزمایش در چند منطقه دیگر از استان خوزستان قابل توصیه است.
    کلیدواژگان: برگ پرچم، تاریخ کشت، عملکرد دانه، عملکرد علوفه تر
  • محمدرضا محمدی تودشکی*، امیر آینه بند، اسفندیار فاتح صفحات 585-593
    به منظور بررسی اثر تیمارهای مختلف کودهای آلی و شیمیایی بر محصول کمی و کیفی گیاه علوفه ای تاج خروس (Amaranthus spp. L.)، آزمایشی به صورت کرت های یک بار خردشده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در تابستان سال 1393 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز انجام شد. تیمار اصلی شامل روش های مدیریت ارگانیک1، ارگانیک2، شیمیایی، تلفیق کودهای شیمیایی و زیستی و تیمار شاهد و عامل فرعی شامل دو رقم تاج خروس جدید به نام های پلنزمن و کونیز بود. نتایج نشان داد، هر دو روش های مدیریت ارگانیک و به ویژه رقم کونیز بیشترین کمیت ویژگی های ارتفاع، وزن خشک برگ، وزن خشک ساقه و کل عملکرد ماده خشک را داشتند. بیشترین عملکرد علوفه خشک (368 گرم در مترمربع) مربوط به مدیریت ارگانیک 2 در رقم کونیز بود. عملکرد ماده خشک بیشترین همبستگی معنی دار را با ویژگی وزن ساقه داشت. بیشترین قابلیت هضم، انرژی سوخت وسازی (متابولیسمی)، پروتئین خام و کربوهیدرات محلول در آب در هر دو روش ارگانیک به دست آمد. بین رقم ها از نظر ویژگی های کیفی تفاوت معنی داری وجود نداشت. مدیریت تلفیقی در رقم کونیز بیشترین (57 درصد) قابلیت هضم را داشت که تفاوت معنی داری با مدیریت ارگانیک 2 نداشت. بیشترین (17 درصد) پروتئین خام مربوط به تیمار ارگانیک 1 در رقم پلنزمن بود. بین عملکرد ماده خشک و قابلیت هضم همبستگی مثبت، ولی بین عملکرد ماده خشک و پروتئین خام همبستگی منفی وجود داشت. به طورکلی نتایج به دست آمده از این بررسی نشان داد که استفاده از روش های ارگانیک کود دهی تاثیر مطلوبی بر کمیت و کیفیت تولید علوفه تاج خروس در شرایط خوزستان خواهد داشت.
    کلیدواژگان: الیاف محلول در اسید (ADF)، انرژی متابولیسمی، پروتئین خام، تاج خروس، قابلیت هضم
  • امیر دادرسی*، بنیامین ترابی صفحات 595-610
    به منظور مدل سازی مراحل رشد و عملکرد ذرت بر پایه آمار هواشناسی استان همدان (دمای کمینه، دمای بیشینه، میزان تابش و میزان بارندگی) با استفاده از زیر مدل های مربوط به پدیدشناسی (فنولوژی)، تولید و توزیع ماده خشک، تغییرپذیری های سطح برگ در گیاه ذرت بررسی در دانشکده کشاورزی دانشگاه ولیعصر (عج) رفسنجان در سال بهار 1394 صورت گرفت. با استفاده از مدل یادشده تغییرپذیری روزانه مربوط به پدیدشناسی، ماده خشک کل، سطح برگ محاسبه و سپس عملکرد پیش بینی شد. یکی از معیارهای ارزیابی مدل، مقایسه ضریب رگرسیون خطی بین عملکرد مشاهده شده و پیش بینی شده (23/0±93/0=a و 11/2± 29/0=b) با ضریب های خط 1:1 که (0و1) است. در زمینه ضریب تغییرپذیری مربوط به عملکرد دانه پیش بینی شده و مشاهده شده (13/4=CV) دقت مدل بسیار بالا بوده به گونه ای که در آزمایش های مزرعه ای حد مجاز برای ضریب تغییرپذیری 20 تا 25 است. میزان R2 برای عملکرد دانه برابر با 69/0 بوده که این امر بیانگر این است که به احتمال 69 درصد داده های پیش بینی شده با داده های مشاهده شده همخوانی دارند. از دیگر آماره هایی که برای ارزیابی دقت مدل استفاده می شود، جذر میانگین مربعات خطا (RMSE) است که در مورد عملکرد دانه 36/0 بود که نشان دهنده دقت بالای مدل در پیش بینی میزان عملکرد است. نتایج این بررسی نشان می دهد که دامنه تغییرپذیری عملکرد دانه ذرت برای داده های مشاهده شده بین 54/8 تن تا 99/9 تن در هکتار و میانگین داده ها 09/9 تن بود و برای داده های پیش بینی شده دامنه تغییرپذیری عملکرد بین 02/8 تا 25/9 تن و میانگین آن ها 75/8 تن در هکتار بود.
    کلیدواژگان: پدیدشناسی، ذرت، عملکرد دانه، مدل ساده
  • کاوه لیموچی*، مهدی نورزاده حداد صفحات 611-619
    این پژوهش به منظور بررسی تاثیر تاریخ های مختلف کاشت بر ویژگی های خوشه و عملکرد رقم های برنج در سال زراعی 90-1389 به صورت کرت های خردشده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. عامل اصلی تاریخ کاشت در سه سطح (5 و 20 خرداد و 5 تیر) و عامل فرعی شامل عنبوری قرمز (بلند و کوتاه) و چمپا بود. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر تاریخ کاشت و رقم بر عملکرد شلتوک در سطح 1 درصد معنی دار شد. در بین تاریخ های مختلف کاشت بیشترین ماده خشک کل با میانگین 13810 کیلوگرم در هکتار، عرض برگ پرچم با میانگین 14/1 سانتی متر، ارتفاع با میانگین 89/120 سانتی متر و شمار بوته با میانگین 504 بوته در مترمربع مربوط به تاریخ کاشت اول، بیشترین طول برگ پرچم با میانگین 33 سانتی متر و روز تا 50 درصد گل دهی با میانگین 108 روز در تاریخ کاشت دوم و بیشترین عملکرد شلتوک با میانگین 33/4269 کیلوگرم در هکتار، شاخص برداشت با میانگین 01/40 درصد، شمار گلچه و دانه به ترتیب با میانگین 67/187 و 44/161 شمار در خوشه، وزن خشک برگ پرچم با میانگین 14/0 گرم و روز تا رسیدگی کامل با میانگین 144 روز مربوط به تاریخ کاشت سوم بود. می توان نتیجه گرفت که تاریخ کاشت سوم به لحاظ دستیابی به بیشترین عملکرد دانه به دلیل برخورد نکردن دوره حساس ظهور خوشه با تنش گرما بهترین هنگام کاشت رقم های برنج در استان خوزستان است.
    کلیدواژگان: اجزاء عملکرد، برگ پرچم، تنش، ریخت شناختی، گرما
  • حمید عباس دخت*، رامین جباری، احمد غلامی، حسن مکاریان صفحات 621-631
    به منظور بررسی تاثیر کاربرد قارچ ریشه (میکوریزا) گونه Glomus mossea، محلول پاشی و کاربرد خاکی کود فلومیکس بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود انجام شد. در این آزمایش همزیستی قارچ ریشه ای در دو سطح شامل همزیستی نکردن و همزیستی قارچ ریشه، محلول پاشی فلومیکس در سه سطح شامل بدون کاربرد، یک بار کاربرد و دو بار کاربرد و کاربرد خاکی فلومیکس شامل بدون کاربرد، یک بار کاربرد و دو بار کاربرد اعمال شد. نتایج تجزیه واریانس بیانگر افزایش معنی دار در سطح 1 درصد ویژگی های عملکرد زیست توده (بیوماس)، شاخص برداشت، شمار ردیف در بلال، وزن هزاردانه و درصد نیتروژن دانه تحت تاثیر همزیستی قارچ ریشه، محلول پاشی و کاربرد خاکی فلومکیس بود. همچنین اثر متقابل دوگانه محلول پاشی و کاربرد خاکی بر ویژگی های عملکرد دانه و شمار دانه در ردیف و همزیستی قارچ ریشه و محلول پاشی بر ویژگی عمق دانه معنی دار بود. بر پایه نتایج مقایسه میانگین ها تیمار محلول پاشی و یک بار کاربرد خاکی فلومیکس عملکرد دانه معادل 2090 کیلوگرم در هکتار تولید کرد. کمترین عملکرد دانه در تیمار شاهد معادل 1444 کیلوگرم در هکتار بود. بیشترین عملکرد زیست توده مربوط به ترکیب تیماری کاربرد قارچ ریشه ، دو بار محلول پاشی، یک بار کاربرد خاکی معادل 6557 کیلوگرم در هکتار و کمترین مقدار عملکرد زیست توده مربوط به تیمار شاهد معادل 3190 کیلوگرم در هکتار بود.
    کلیدواژگان: ذرت، عملکرد، محلول پاشی، قارچ ریشه
  • موسی ایزدخواه شیشوان، مهدی تاج بخش شیشوان*، بهمن پاسبان اسلام، جلال جلیلیان صفحات 633-644
    به منظور ارزیابی واکنش عملکرد تک بوته، محتوای سبزینه (کلروفیل) و غلظت رنگیزه های نورساختی (فتوسنتزی) برگ رقم های پیاز خوراکی به پیش تیمار و اندازه بذر، این پژوهش در دو سال زراعی (1391 و 1392) به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی اجرا شد. عامل های آزمایش شامل پیش تیمار (پرایمینگ) در چهار سطح پیش تیمار آبی (هیدرو پرایمینگ با آب مقطر، پیش تیمار اسمزی (اسموپرایمینگ) با نیترات پتاسیم، پیش تیمار با ماده فولامین 2 درصد و شاهد، اندازه بذر در سه سطح (ریز، متوسط و درشت) و رقم در دو سطح (قرمزآذرشهر و زرقان) بود. ویژگی های عملکرد تک بوته، میزان سبزینه در مرحله سوخ دهی و رسیدگی فیزیولوژیکی، سبزینه کل، سبزینه a، سبزینه b، کاروتنوئید و نسبت سبزینه a/b بررسی شد. نتایج نشان داد که تاثیر پیش تیمار و اندازه بذر از نظر همه ویژگی های مورد بررسی از لحاظ آماری تفاوت معنی دار نشان داد. نتایج نشان داد که پیش تیمار بذر موجب بهبود ویژگی های عملکرد تک بوته، محتوای سبزینه و غلظت رنگیزه های نورساختی برگ شد به طوری که بیشترین عملکرد تک بوته، سبزینه های a، b و نسبت سبزینه a/b به ترتیب 85/195 گرم، 48/33، 79/7 میلی گرم در گرم وزن تازه و 3/4 به پیش تیمار با ماده فولامین تعلق داشت و کمترین آن ها از تیمار شاهد به دست آمد. همچنین مقایسه میانگین ها نشان داد که بیشترین عملکرد تک بوته، سبزینه های a، b و نسبت سبزینه a/bبه ترتیب 66/180 گرم، 60/21، 20/7 میلی گرم در گرم وزن تازه و 9/3 از بذرهای درشت و کمترین آن ها از بذر ریز به دست آمد.
    کلیدواژگان: افت سبزینه، سبزینه a، سبزینه b، کاروتنوئید
  • محمدعلی ابوطالبیان*، شهرام نظری، فرید گلزردی صفحات 645-659
    پیش تیمار (پرایمینگ) بذر یکی از روش های بسیار موثر در بهبود فرآیند جوانه زنی و استقرار گیاهچه در شرایط محیطی تنش زا است. به منظور بررسی اثر پیش تیمار بذر بر ویژگی های سبز شدن و رشد ریشه سه رقم کلزا آزمایشی به صورت کرت های خردشده (اسپلیت پلات) فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. کرت های اصلی شامل پنج تاریخ کاشت با فاصله های ده روز و کرت های فرعی نیز شامل سه رقم کلزا و سطوح پیش تیمار بذر شامل پیش تیمار با آب، سولفات روی و بدون پیش تیمار بود. نتایج نشان داد بالاترین سرعت سبز شدن در رقم اکاپی و پیش تیمار با سولفات روی بود که توانست به طور میانگین در همه تاریخ های کاشت آن را 32 درصد افزایش دهد. بیشترین وزن تر و خشک ریشه در هر سه رقم مربوط به نخستین تاریخ کاشت، 15شهریور بود. تاریخ کاشت 24 مهر توانست با پیش تیمار با آببآب (هیدروپرایمینگ) و پیش تیمار با سولفات روی به ترتیب 7 و 10 درصد در رقم اکاپی، 18 و 23 درصد در رقم زرفام و 32و 35 درصد در رقم طلائیه نسبت به تیمار بدون پیش تیمار بذر آن ها سبب افزایش طول ریشه شود. حجم ریشه رقم اکاپی در تاریخ های 4، 14 و 24 مهر به ترتیب 38، 61 و 71 درصد در تیمار پیش تیمار با آب و به ترتیب 51، 67 و 47 درصد با پیش تیمار با سولفات روی نسبت به تیمار بدون پیش تیمار برتری نشان داد. بالاترین سطح ریشه در تاریخ های 15و 25 شهریور در هر سه رقم تحت پیش تیمار با سولفات روی به دست آمد. باوجود کاهش قطر ریشه در اثر تاخیر کاشت ولی پیش تیمار بذر به خوبی توانست قطر ریشه را نسبت به تیمار بدون پیش تیمار بذر در همه تاریخ های کاشت جبران کند.
    کلیدواژگان: پیش تیمار با آب، حجم ریشه، سطح ریشه، سولفات روی
  • اعظم ملکی، جلال صبا *، مجید پوریوسف، حسین جعفری، علی اشرف جعفری صفحات 661-670
    به منظور ارزیابی تنوع ژنتیکی و مقایسه هشت جمعیت انیسون ایران (Pimpinella anisum L.)، آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زنجان طی دو سال 1392 و 1393 انجام گرفت. ویژگی های مورد بررسی شامل شمار روز تا گلدهی، شمار روز تا رسیدگی، دوره پرشدن دانه، ارتفاع بوته، شمار چتر بارور، شمار چترک در چتر، عملکرد دانه، عملکرد زیست توده، شاخص برداشت و درصد اسانس دانه بودند. نتایج تجزیه واریانس مرکب ویژگی ها نشان داد، بین سال های آزمایش و همچنین بین جمعیت های مورد بررسی، از نظر همه ویژگی ها به جز دوره پرشدن دانه، اختلاف معنی داری وجود دارد. بیشترین ضریب های تنوع فنوتیپی و ژنتیکی در عملکرد دانه، عملکرد زیست توده و درصد اسانس دانه، و بالاترین وراثت پذیری در ویژگی های درصد اسانس دانه، عملکرد زیست توده، عملکرد دانه، شمار چترک در چتر و ارتفاع بوته دیده شد. بر پایه تجزیه خوشه ای، هشت جمعیت مورد بررسی در سه گروه مختلف قرار گرفتند که جمعیت های گروه اول از لحاظ ویژگی های مهمی همچون شمار روز تا گلدهی، شمار روز تا رسیدگی، ارتفاع بوته، شمار چتر بارور ، عملکرد دانه و عملکرد زیست توده نسبت به دیگر گروه ها برتری داشتند. نتایج مشخص کرد که تنوع بالایی بین جمعیت های انیسون وجود داشته و با گزینش در جمعیت های برتر، عملکرد و درصد اسانس قابل افزایش است. همچنین با توجه به برتری جمعیت های قزوین، مرکزی و سبزوار، می توان گزینش درون آن ها را برای بهبود عملکرد و درصد اسانس پیشنهاد کرد.
    کلیدواژگان: انیسون، تجزیه خوشه ای، درصد اسانس، ضریب تنوع ژنتیکی، وراثت پذیری
  • حسین بشارتی*، شهلا پاشاپور، محمود رضازاده صفحات 671-687
    یکی از راهکارهای کاهش کاربرد کودهای شیمیایی، استفاده از باکتری های افزاینده رشد گیاه است. در این تحقیق در آغاز 51 جدایه باکتری ریزوسفری یونجه از نظر ویژگی های محرک رشد گیاهی غربالگری شدند. با توجه به نتایج غربالگری، دو جدایه ریزوبیوم، دو جدایه باسیلوس و چهار جدایه سودوموناس به عنوان جدایه های برتر انتخاب و تاثیر آن ها بر شاخص های رشد سویا در قالب آزمایش بلوک های کامل تصادفی با دوازده تیمار و سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل چهار جدایه سودوموناس، دو جدایه باسیلوس، دو جدایه ریزوبیوم، مخلوط جدایه های باسیلوس، سودوموناس و ریزوبیوم، شاهد بدون کود و باکتری، نصف توصیه کودی بدون باکتری و توصیه کودی بدون باکتری بودند. همه تیمارهای حاوی باکتری های محرک رشد با باکتری برادی ریزوبیوم همراه بودند. نتایج نشان داد، همه تیمارهای باکتری نسبت به تیمار شاهد، وزن خشک اندام های هوایی، وزن خشک ریشه، شمار گره، شمار غلاف، وزن خشک دانه، غلظت آهن، روی و منگنز بخش هوایی، جذب نیتروژن و فسفر بخش هوایی را به طور معنی داری افزایش دادند. بیشترین غلظت منگنز بخش هوایی سویا از تیمار ریزوبیوم و بیشترین غلظت فسفر و نیتروژن نیز از تیمار باسیلوس (T5)، ریزوبیوم(T8) و سودوموناس (T1) به دست آمد. کارایی باکتری های سودوموناس در افزایش شاخص های رشد سویا بهتر از کارایی جدایه های باسیلوس و ریزوبیوم بود، که دلیل احتمالی این موضوع به خاصیت محرک رشدی باکتری های سودوموناس مربوط می شود. با توجه به نتایج تحقیق، استفاده از باکتری های افزاینده رشد گیاه باعث کاهش کاربرد کودهای شیمیایی به ویژه نیتروژن و فسفر می شود. بااین وجود کاربرد آن ها به عنوان کود زیستی در شرایط مزرعه به تحقیقات بیشتری نیاز دارد.
    کلیدواژگان: PGPR، برادی ریزوبیوم، توصیه کودی، باسیلوس، سودوموناس، مایه تلقیح
  • الهام نوذرپور، رضا توکل افشاری *، الیاس سلطانی، ناصر مجنون حسینی صفحات 689-699
    به منظور ارزیابی تاثیر شوری و دما بر ویژگی های جوانه زنی بذرهای بادرنجبویه (Melissa officinalis L.) آزمایشی در دماهای 20، 23، 25، 27، 30 و 32 درجه سلسیوس و پتانسیل های شوری 0، 2/0-، 4/0-، 6/0- و 8/0- مگاپاسکال در آزمایشگاه بذر پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران در سال 1393 به صورت آزمایش تجزیه مرکب در قالب طرح کامل تصادفی در چند مکان انجام گرفت. در هر سطح دمایی با افزایش غلظت نمک از جوانه زنی کاسته شد. حد آستانه تحمل به شوری جوانه زنی بذر بادرنجبویه، 132/0- مگاپاسکال برآورد شد. برای به دست آوردن دماهای مهم (کاردینال) جوانه زنی از مدل دوتکه ای استفاده شد. دمای کمینه (پایه)، دمای بهینه (مطلوب) و دمای بیشینه (سقف) برای جوانه زنی بذر بادرنجبویه در شرایط نبود تنش شوری به ترتیب 30/17، 9/30 و 35 درجه سلسیوس به دست آمدند. منحنی واکنش دمای کمینه در مقابل پتانسیل شوری آب روند خطی افزایشی نشان داد و از میزان 17 درجه سلسیوس (شاهد) به حدود 23 درجه سلسیوس (8/0- مگاپاسگال) رسید. با افزایش شوری، میزان دمای کمینه، دمای بهینه و شمار ساعت زیستی (بیولوژیک) لازم برای جوانه زنی افزایش یافت. بنابر نتایج به دست آمده، گیاه بادرنجبویه در مرحله جوانه زنی به تنش شوری حساس است.
    کلیدواژگان: آستانه تحمل به شوری، پتانسیل آب، دماهای مهم، سدیم کلرید، مدل دوتکه ای
  • سهیلا مرادی، محمدرضا عظیمی*، سید سعید پورداد، فریبرز حبیبی صفحات 701-707
    در این پژوهش تاثیر تنظیم کننده های رشد گیاهی بر رویان (جنین) زایی بدنی (Somatic embryogenesis) مستقیم از رویان های نابالغ در دو دورگ (هیبرید)های ایرانی آفتابگردان (آذر گل و فرخ)، برای باززایی گیاه بررسی شد. بدین منظور پس از گل دهی، رویان های نابالغ ده روز پس از گرده افشانی به عنوان ریزنمونه استفاده شدند. رویان های نابالغ پس از ضدعفونی به محیط رویان زایی شامل محیط کشت پایه MS و ویتامین های B5 120گرم در لیتر ساکاروز و میزان متفاوت تنظیم کننده های رشد (BA در دو سطح 1 و 2 میلی گرم در لیتر در ترکیب با NAA یا 2،4-D در سه سطح 1/0، 25/0 و 1 میلی گرم در لیتر و 2،4-D در دو سطح 33/0 و 1 میلی گرم در لیتر به تنهایی) منتقل شدند. نتایج به دست آمده از تجزیه واریانس نشان داد که بین دورگ ها و ترکیب های مختلف هورمونی و همچنین اثر متقابل این دو عامل اختلاف معنی داری وجود دارد. نخستین رویان های بدنی ده روز پس از کشت ریزنمونه ها در محیط حاوی 120 میلی گرم در لیتر ساکاروز مشاهده شدند، بدون اینکه مرحله حد واسط پینه (کالوس) تشکیل شود. رویان های بدنی در هر دو دورگ آفتابگردان به صورت مستقیم در محیط حاوی mg/l BA 2 و mg/l NAA 25/0 با سرعت بیشتری ظاهر شدند.
    کلیدواژگان: باززایی، دورگ های آفتابگردان، رویان بدنی، رویان نابالغ
|
  • Marjan Samaee, Seyed Ali Mohammad Modarres Sanavy *, Ahmad Mousapour Gorji, Eskandar Zand Pages 527-540
    Potato is one of the susceptible crops to drought. This research was carried out as a split factorial experiment in a randomized complete block design with three replications in Karaj in 2014. Potato genotypes at 11 levels (Agria, Caesar, Savalan, Sante, Marfona, Milva, Picasso, Hermes, Jelli, 397081-1, 397069-2), irrigation treatment in two levels (stress and control) and samplings in two stages (after stress and recovery) were considered. Irrigation was done as drip and conventional systems and in the stage of tuber production, watering for stress treatment was stopped and control treatment was irrigated normally. After getting to ninety percent of the soil moisture deficit, irrigation restarted until the soil moisture reached to the field capacity and normally continued up to the end of growing season. The results showed that there were significant differences among genotypes, the irrigation levels and the stages of measurement for large and small diameters of the tubers, number of tubers and healthy tubers, the tuber smaller than 35 and larger than 55 mm, dry and fresh weight of the healthy tubers per plant. However, number of tubers between 35-55 mm was, significantly different for the genotypes and irrigation levels. The most changes were observed in the tuber number smaller than 35 mm, dry and fresh weight of the healthy tubers. In addition, in this research, genotypes were categorized in 4 groupes according to the estimated drought tolerance and sensitivity indices.
    Keywords: Genotype, potato, recovery, tolerance index, water deficit stress
  • Nosratollah Heidarpour *, Sajad Talaee Pages 541-549
    This study carried out to investigate the effect of supplemental irrigation and nitrogen application times on seed yield and agronomic characteristics of dryland wheat (Triticum aestivum L.) Kohdasht variety in Gachsaran dryland agricultural research station. For this purpose, the irrigation times in main plots (Rainfed, Planting, Flowering, Planting Flowering with rates of 50mm) and different nitrogen rates (0, 30, 60, 90 and 120 kg.h-1) in sub plots were studied based on RCBD split plot design for three consecutive years, during 2009-12 seasons. According to the results, the relationship between the amount of applied nitrogen and seed yield following the quadratic regression equation and average requirement of nitrogen for Kohdasht variety wheat was determined 80 kg.h-1 to achieve 95 percent of maximum seed yield. This value change of nitrogen, could explain 86 percent of variation in grain yield (R2=0.86). Also among supplemental irrigation treatments, the amount of 50 mm irrigation at wheat flowering stage compared to rainfed (non-irrigated), increased grain yield by 43 percent. Finally, according to the findings of this study, it is necessarily recommended to apply 80 kg.h-1 nitrogen in combination with supplemental irrigation at wheat flowering stage, to improve and increase yield.
    Keywords: Fertilization, Gachsaran region, moisture deficit, optimal level
  • Saad Asakereh, Shahram Lack * Pages 551-564
    In most regions with mediterraneanclimate such as Iran, wheat farming is faced to drought and heat stresses at grain filling period and consequently a sharp decrease in grain yield. The evaluation of heat stress on wheat cultivars yield in Jarahi Mahshar region, was conducted through a split plot design with randomized complete block basis with three planting dates as the main factors (First: 2014.11.6, Second: 2014.12.6 and Third: 2015.1.5) and three cultivars of wheat (Chamran, Falat, Virinak) as sub-plots with three replications in cropping season 2014-15. Results showed that planting date and the cultivars had a significant impact on grain yield, yield components, spike height, biological yield, harvest index, the scale of redistribution, share of redistribution, efficiency of redistribution, length of spike, amount and efficiency of current photosynthetic. Interaction effect between planting date and the cultivars significantly impact on the numbers of spike per square meters, the number of grains per spike, grain weight (1000 numbers), grain yield, scale of redistribution, efficiency of redistribution, amount of current photosynthesis, biological yield, harvest index, spike length, share of redistribution and current photosynthesis efficiency. Chamran had the highest yield with average of 5548 kg.ha-1 in first planting date and Falat had the lowest yield with an average of 2100 kg.ha-1 in third planting date.
    Keywords: Photosynthetic efficiency, redistribution, yield
  • Ali Akbar Ebadi *, Shapour Abdollahi, Heydar Azizi Pages 565-573
    The existence of genotype × environment interaction necessiate the assessment of genotypes yields in wide range of environmental conditions, so that obtained information could increase their selection and introduction efficiency. In this study to determine the yield stability and analysis of genotype × environment interaction pattern, 66 mutant lines of rice with 5 check cultivars were evaluated using a randomized block design with three replications for three years (2012-2014). Analysis of additive main effects (analysis of variance) and multiplicative interaction effects (principal components analysis) revealed that the effects of genotype, year, and interaction between of them were highly significant. Total interaction effect was divided into one significant interaction principal component at 5% probability level and residual (noise) via AMMI model. The first principal component explained 57.57% of the total variation. Biplot of the first principal component and mean yields (AMMI1 model) for evaluated genotypes and environments (years) revealed that high yielding genotypes of G7, G41 and G69 with the least genotype × environment interaction effect were more stable genotypes and G63, G20 and G33 with yield lower than average recognized as unstable genotypes.
    Keywords: AMMI analysis, genotype environment interaction, rice
  • Ali Keyhani * Pages 575-583
    This experiment was conducted to study the effect of plant density and sowing season spring and Summer on quantitative characteristics and yield of corn (704 maize hybrids), Split-plot arrangement in randomized block design with three replications was used and during 2015 in Andimeshk. The different densities of 65, 75, 85 and 95 thousand plant per hectare was considered as main plots and sowing season in two levels sowing Spring (25 March) and sowing Summer (21 July) were randomized in sub-plots. Results showed that The effect of plant density on was significant in all the tested characters exception The number of active leaves and leaf fag. The effect season sowing on traits such as number of active leaves, leaf fag and 1000 grain weight were not significant. with of plant density increasing from 65 to 75 thousand plant per hectare increased fresh forage yield, but in densities Above was decreased. The highest grain yield in density of 65 thousand plant per hectare and Related was to sowing Summer. based on the findings of this experiment and in order to achieve the highest fresh forage yield in sowing spring and the plant density of 85 thousand plant per hectare in the Khuzestan and other regions with similar ecological conditions are recommended.
    Keywords: Fresh forage yield, grain yield, leaf fag, sowing date
  • Mohammadreza Mohammadi Tudeshki *, Amir Ayeneh Band, Esfandiar Fateh Pages 585-593
    In order to study the effect of organic and inorganic fertilizers on quality and quantity production of fodder Amaranth (Amaranthus spp. L.) a field experiment was conducted in agricultural faculty of Shahid Chamran University in 2015. The experimental design was split plot based on RCB with three replications. Main plots were including Organic 1, Organic 2, Chemical, Integrated and Control and subplot including 2 Amaranth cultivars (Plansman and Koniz). Our results showed that both organic methods and Koniz Cv. had the highest plant height, leaf and stem dry matter and total dry matter. The highest fodder yield (368 gr/m2) belonged to Koniz Cv. with organic 2 methods due to better stem and leaf dry matter. Total dry matter production had the highest significant correlation with stem dry matter. Both organic methods had the highest digestibility, metabolic energy, crude protein and water soluble carbohydrates. No significant differences observed between cultivar for quality characters. Application of integrated method in Koniz Cv. had highest digestibility (57 percent) but had no significant differences with organic 2 methods. The highest crude protein (17 percent) belonged to Cv. Plansman with Organic 1 treatment. Total dry matter had positive correlation with digestibility but negative correlation with crude protein. In conclusion, we found that appling organic fertilizer methods will have good effective on quality and quantity of fodder production from Amaranth in Khuzestan.
    Keywords: Amaranth, acid detergent fiber (ADF), crude protein, digestibility, metabolical energy
  • Amir Dadrasi *, Benjamin Torabi Pages 595-610
    In order to modeling of growth stages and yield of corn according to Hamedan province meteorological data (minimum and maximum temperature, radiation and rainfall) By using the sub models of phenology, production and distribution of dry matter and leaf area changes in maize studies was conducted at the Faculty of Agriculture, University of Vali-e-Asr Rafsanjan in spring 2015. Daily changes of phenology, total dry matter and leaf area was calculated using the model and the yield was predicted. One of the criteria to evaluation of a model is Comparison between coefficients of linear regression of observed and predicted yield (b=0.29±2.11 and a=0.93±0.23) and coefficients of line 1:1 (1, 0). Accuracy of the model related to coefficient of variations of predicted and observed seed yield (CV=4.13) was very high so that in field experiments coefficient of variations limit is 20 to 25. R2 quantity of seed yield was 0.69; showing that the probability for coordination of predicted and observed data is 69 percent. The Root mean square error is the other statistics which is used to evaluation of model accuracy. The Root mean square error of seed yield was 0.36, which is evidence of accuracy of model for yield prediction. domain variation for observed and predicted data were 8.54-9.99 tones and 8.02-9.25 tons per hectare respectively and the means were 9.09 and 8.75 tones per hectare respectively.
    Keywords: Corn, grain yield, modeling, phenology
  • Kaveh Limouchi *, Mehdi Nourzadeh Haddad Pages 611-619
    The present study was carried out in order to examine the effects of different cultivation dates on the properties of panicle and the yield of rice cultivars using a split plot design in the form of a randomized complete block basis with three replications in the crop year of 2010-11. The main factor was cultivation date at three stages (26 May, 10 and 26 July) and the sub-factors were Red Anbouri (long and short) and Champa. The results of the variance analysis indicated that the effect of cultivation date and the cultivar on the yield of the rough rice was significant at a level of 1%. First cultivation date resulted in maximum total dry material with an average of 13810 Kg.ha-1, maximum flag leaf width with an average of 1.14 cm, height with an average of 120.89 cm, and number of plants with an average of 504 plants per square meter. The second cultivation date caused the maximum flag leaf length with an average of 33 cm, day up to 50% of flowering with an average of 108 days. The third cultivation date led to the maximum yield of rough rice with an average of 4269.33 Kg.ha-1, harvest index with an average of 40.01%, the number of florets and seeds with averages of respectively 187.67 and 161.44 per cluster, the dry weight of flag leaf with an average of 0.14 gr and day until full maturity with an average of 144 days. As a result, the third cultivation date due to avoid susceptible panicle emergence to heat stress, is the best time of rice cultivation to achieve the highest agrain yield in Kuhzestan.
    Keywords: Flag leaf, heat, morphological, stress, yield components
  • Hamid Abbasdokht *, Ramin Jabbari, Ahmad Gholami, Hasan Makarian Pages 621-631
    In order to study of the interaction between mycorrhizae symbiosis, soil and foliar spary of Flomix on yield and yield components of corn (Zea may L.), a factorial experiment was carried out based on Randomized Complete Block Design (RCBD) with three replications in Agriculture Research Staion of Shahrood University of Technology in 2014. The treatments included mycorrhizae symbiosis at 2 levels (check and application of mycorrhizae), foliar spray at 3 levels (check, once sprayed and twice sprayed) and soil spray at 3 levels (check, once soil application and twice soil application). The results of variant analysis showed that interaction between mycorrhizae symbiosis, soil and foliar spray of Flomix significantly increased biological yield, harvest index, 1000-seed weight, grain nitrogen content, and number of row per ear traits. Also grain yield and number of seed per row was significantly affected by interaction between foliar spray and soil spray. In addition, interaction between mycorrhizae and foliar spray significantly affected on seed depth trait. Mean comparisons showed treatments combination of twice foliar spray뜈 soil spray of Flomix increased seed per row and once foliar spray뜈 soil spray of Flomix increased grain yield. According to the mean comparisons results, treatment combination of foliar spray once soil spray flomix let to 2090 kg.h-1 grain yield. The lowest grain yield obtained from check treatment 1444 kg.h-1. The highest biological yield equivalent to 6557 kg.h-1 resulted from treatment combination of mycorrhizae symbiosis twice foliar spray once soil spray of flomix and the lowest biological yield equivalent to 3190 kg.h-1 obtained from chck treatment.
    Keywords: Corn, foliar spray, mycorrhizae, yield
  • Mousa Izadkhah Shishvan, Mahdi Tajbakhsh Shishvan *, Bahmam Pasbaneslam, Jalal Jalilian Pages 633-644
    In order to evaluate the response of bulb yield per plant, chlorophyll content and photosynthetic pigments concentration to priming and seed size of onion genotypesa field experiment was conducted in 2012 and 2013 cropping season at Agriculture and Natural Resources Research Center of East Azarbayjan, Iran. The experimental treatments included priming (at four levels: hydro priming, osmopriming (in %2 KNO3), priming with Folammin amino acid (in 2%) and control (without priming), seed size (at three levels: small, medium and large) and cultivars (at two levels: Red Azarshahr and Zargan). Following characteristics such as bulb yield per plant, chlorophyll content including: bulbing stage, physiological maturity stage, photosynthetic pigments concentration including: chlorophyll a, chlorophyll b, carotenoid, total chlorophyll and chlorophyll a/b ratio of onion were studied. Analysis of variance of data showed that all studied characters were significant in 1% level of probability. Results showed that seed priming and seed size improved bulb yield per plant, chlorophyll content and photosynthetic pigments concentration characteristics. The highest bulb yield per plant, chlorophyll a, chlorophyll b, chlorophyll a/b ratio were obtained from plant that primed with Folammin amino acid 195.85 (g), 33.48, 7.79 (mg/g.FW), 4.3, respectively and the lowest were achieved from control plants. Also mean comparison indicated that the higher values of bulb yield per plant, chlorophyll a, chlorophyll b, chlorophyll a/b ratio were obtained from large seed size 180.66 (g), 21.60,7.20 (mg/g. FW), 3.9, respectively and the lower of it achieved from small seed size.
    Keywords: Chlorophyll a, Chlorophyll b, Carotenoid, Chlorophyll deficiency
  • Mohammad Aboutalebian *, Shahram Nazari, Farid Golzardi Pages 645-659
    Seed priming is a method which is effective in improving germination and seedling establishment under stress conditions. To investigate the effects of seed priming on emergence and morphological characteristics of root of three canola cultivars, an experiment was arranged in a randomized complete block design in split plot with three replications. Main factors including five sowing dates with an interval of ten days and three canola cultivars and priming treatments including priming with water, zinc sulfate and control as sub plots were arranged in a factorial experiment. Results showed the highest emergence rate was achieved in Okapi by zinc sulfate priming with an average increase of 32 percent in all sowing dates. The most of the fresh and dry weight of three cultivars resulted from the first sowing date, 6 September. Sowing date October 16 under the hydropriming and primed with zinc sulfate increased root length by 7 and 10 percent in the Okapi, 18 and 23 percent in Zarfam and 32 and 35 percent in Talayeh compared with their controls, respectively. Root volume of Okapi on September 26, October 6 and 16, increased respectively 38, 61 and 71 percent in hydropriming and 51, 67 and 47 percent by priming with zinc sulfate compared with their control treatments. The highest root area on 6 and 16 September in all three cultivars was achieved by priming with zinc sulfate. Despite the decrease in root diameter of delay sowing date, priming treatments could increase root diameters compared with controls in each sowing date.
    Keywords: Hydropriming, root volume, root area, Zinc sulfate
  • Azam Maleki, Jalal Saba *, Majid Pouryousef, Hossein Jafari, Ali Ashraf Jafari Pages 661-670
    In order to evaluation of genetic variation and comparison of 8 populations of Iranian anises, a study was conducted in the research farm of University of Zanjan in randomized complete block design during 1392 and 1393. Evaluated traits were days to flowering, days to maturity, grain filling period, plant height, number of fertile umbels, umbelet numbers per umbel, grain yield, biological yield, harvest index and grain essential oil percentage. Combined analysis of variance showed significant differences between years and between studied populations, point of all traits except grain filling period. The highest coefficients of genetic and phenotypic variation were found in traits of grain yield, biological yield and grain essential oil percentage and the highest heritability in traits of grain essential oil percentage, biological yield, grain yield, umbelet numbers per umbel and plant height, respectively. Based on cluster analysis, 8 under studied populations were divided into three groups that the first group of populations were better than others in terms of important traits such as days to flowering, days to maturity, plant height, number of fertile umbels, grain yield and biological yield. The results showed that there has been a high diversity between anise populations and yield and essential oil percentage is able to increase by selection in anise populations. Also regarding to excellencey of Qazvin, Markazi and Sabzevar populations, selecting within them can be proposed to improve yield and essential oil percent.
    Keywords: Anise, cluster analysis, coefficient of genetic variation, essential oil percent, heritability
  • Hossein Besharati *, Shahla Pashapour, Mahmoud Rezazadeh Pages 671-687
    The use of plant growth promoting rhizobacteria, is a solution to reduce the application of chemical fertilizers. In this research, first 51 rhizobacteria isolated from alfalfa rhizosphere, were screened from plant growth promoting point of view. According to the results of the screening of bacteria, 2 Rhizobium isolates, 2 Bacillus isolates and 4 Pseudomonas isolates were selected as superior strains to prepare the inoculums. To evaluate the effect of selected isolates on soybean growth indices, a completely randomized block design was carried out with 12 treatments and 3 replications. Treatments were included 4 Pseudomonas isolates, 2 Bacilli isolates and 2 Rhizobium isolates, mix of Bacillus, Rhizobium and Pseudomonas, control without Fertilizer and bacteria, half of fertilizer recommendation and Fertilizer recommendation. All Plant Growth Promoting Rhizobacteria treatments were accompany with Bradyrhizobium. The results indicated that bacteria inoculation significantly increased soybean growth indices, such shoot dry weight, root dry weight, root nodules, pods, seed weight, Fe, Zn, Mn, concentration of shoot, shoot nitrogen and phosphorus uptake compared to the control and the highest shoot Mn concentration was related to T8 treatment and the highest shoot N and P concentrations resulted from T5 (Bacillus), T8 (Rhizobium) and T1 (Pseudomonas) treatments. Generally, Pseudomonas bacteria were more effective than Bacillus and Rhizobium, to increase soybean growth indices and it can be attributed to high plant growth promoting properties of bacteria. According to the results, the usage of plant growth promoting rhizobacteria (PGPR), can decrease consumption of chemical fertilizers, especially N and P fertilizers. However, their use in field conditions requires further investigation.
    Keywords: Bacillus, Bradyrhizobium, Fertilizer recommendation, Inoculum, PGPR, Pseudomonas
  • Elham Nozarpour, Reza Tavakkol Afshary *, Elias Soltani, Naser Majnon Hoseini Pages 689-699
    This study was conducted to evaluate the effect of salinity and temperature on seed germination characteristics of lemon balm (Mellissa officinalis L.) in various temperatures of 20, 23, 25, 27, 30 and 32ºC and water potentials of 0, -0.2, -0.4, -0.6 and -0.8 MPa were used as treatments in Seed Laboratory, College of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran in 2015. Data were analyzed using combined statistical design. Percentage of germination decreased as salinity increased at each level of temperature. Estimate of threshold point for salinity was -0.132 MPa. Segmented function was evaluated to describe cardinal temperatures. The base, optimum and ceiling temperatures of lemon balm were 17.30, 30.9 and 35ºC under optimum conditions of water potential, respectively. Response curve of the base temperature increased linearly from 17°C (control) to about 23°C (-0.8 MPa) by decreasing water potential. The base and optimum temperature and the biological time for germination were increased by increasing salinity. The results showed that Melissa officinalis L. is sensitive to salinity in germination stage.
    Keywords: Cardinal temperature, salinity tolerance threshold, segmented function, sodium chloride, water potential
  • Soheila Moradi, Mohammadreza Azimi *, Sayed Saeed Pourdad, Fariborz Habibi Pages 701-707
    In the present study, the effect of plant growth regulators on direct somatic embryogenesis and plant regeneration of two Iranian sunflower hybrids (Azargol and Farrokh) were examined. After the flowering, immature embryos ten day after pollination were used as explants. Immature embryos were surface sterilized and subsequently transferred to embryogenesis medium containing MS medium elements and B5 vitamins, 120 g/l sucrose and different combinations of plant growth regulators (BA in two levels,1 and 2 mg/l in combination with NAA or 2,4-D in three levels 0.1, 0.25 and 1 mg/l and 2,4-D in two levels, 0.33 and 1 mg/l. Analysis of variance showed significant differences between hybrids, hormones and hybrids×hormones interaction. The somatic embryos were first observed 10 days after culture on medium containing 120 g/l sucrose and a callus intermediate was not formed. Somatic embryos of two sunflower hybrids directly obtained on a medium supplemented with 2 mg/l BA and 0.25 mg/l NAA with more number and speed.
    Keywords: Immature embryos, regeneration, somatic embryogenesis, sunflower hybrids