فهرست مطالب

طب توانبخشی - سال ششم شماره 1 (بهار 1396)
  • سال ششم شماره 1 (بهار 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/03/17
  • تعداد عناوین: 30
|
  • مقاله پژوهشی
  • سیدمجتبی سلطاندوست ناری، احمد ابراهیمی عطری*، ناهید خوشرفتار یزدی صفحات 1-9
    مقدمه و هدف مطالعات پیشین نشان داده اند برنامه ی جامع گرم کردن 11+ فیفا به میزان قابل توجهی آسیب های ورزشی بازیکنان فوتبال به ویژه آسیب ACL را کاهش می دهد، اما اطلاعات محدودی در مورد تاثیر این برنامه بر نیروی برشی قدامی زانوی بازیکنان فوتبال وجود دارد. هدف از انجام مطالعه حاضر بررسی تاثیر برنامه پیشگیری از آسیب 11+ فیفا بر نیروی برشی قدامی زانوی پسران فوتبالیست نوجوان بود.
    مواد و روش ها در مطالعه حاضر که به صورت نیمه تجربی انجام شد، 30 نفر فوتبالیست نوجوان 14 تا 16 سال فاقد هر گونه آسیب، به صورت در دسترس و هدفمند به عنوان نمونه آماری انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه تجربی (15نفر) و کنترل (15نفر) تقسیم شدند. اندازه گیری نیروها (حین اجرای آزمون پرش–فرود یک پا) به وسیله دستگاه صفحه نیرو صورت گرفت. حداکثر نیروی عکس العمل زمین در جهت خلفی به عنوان نیروی برشی قدامی زانو (معادل فشار بر ACL) در نظر گرفته شد. از آزمون تحلیل واریانس اندازه های تکراری 2×2 برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد.
    یافته ها کاهش معناداری در میزان نیروی برشی قدامی زانوی بازیکنان گروه تمرین در پس آزمون در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (05/0p<).
    نتیجه گیری مطالعه حاضر نشان داد برنامه تمرینی پیشگیری از آسیب 11+ فیفا می تواند موجب کاهش نیروی برشی قدامی زانو در پسران فوتبالیست نوجوان شود. به نظر می رسد این برنامه تمرینی می تواند با محدود کردن نیروی برشی قدامی زانو که از عوامل خطر آسیب ACL می باشد منجر به کنترل بهینه ACL گردد.
    کلیدواژگان: برنامه تمرینی 11+ فیفا، نیروی برشی قدامی زانو، پسران فوتبالیست نوجوان، لیگامنت متقاطع قدام
  • سیده مریم خدامی*، سیده زهره موسوی، ریحانه جعفری، هوشنگ دادگر، سامان معروفی زاده صفحات 9-18
    مقدمه و اهداف اختلال نامیدن مدت هاست در کودکان دارای ناتوانی یادگیری مورد توجه محققان است. یکی از جنبه های مطالعه مهارت نامیدن که در این جمعیت کمتر مورد بررسی قرار گرفته، عملکرد روانی کلامی است. مطالعه حاضر در نظر دارد ضمن مقایسه عملکرد روانی کلامی در کودکان دارای ناتوانی یادگیری و کودکان بهنجار، تاثیر ویژگی های دموگرافیک را بر عملکرد روانی کلامی مورد مطالعه قرار دهد.
    مواد و روش ها مطالعه حاضر یک مطالعه مقطعی بود؛ آزمودنی ها متشکل از دو گروه آزمایش شامل 30 کودک دارای ناتوانی یادگیری (15 مذکر و 15 مونث؛ با میانگین سنی 20 /1±90/8 سال) با تشخیص روانپزشک و گروه کنترل شامل 30 کودک بهنجار (15 مذکر و 15 مونث؛ با میانگین سنی 39/1±71/8 سال) بودند که از نظر سن، جنس و پایه تحصیلی با گروه کنترل همگن شده بودند. عملکرد روانی کلامی در قالب دو تکلیف روانی معنایی و روانی واجی به صورت انفرادی بررسی شد.
    یافته ها میانگین امتیاز عملکردهای روانی معنایی و روانی واجی گروه آزمایش به صورت معنادار پایین تر از گروه کنترل بود (001/0>p)؛ مشابه یافته فوق در ارتباط با میانگین تعداد انتقال ها و اندازه خوشه به دست آمد (001/0>p). تفاوت میانگین امتیاز عملکردهای روانی معنایی و واجی بین سنین مختلف در هر دو گروه معنادار بود (05/0>p)؛ اما در هر دو گروه، تفاوت آماری معناداری در میانگین امتیاز عملکردهای روانی بین دو جنس مشاهده نشد (05/0نتیجه گیری نتایج مطالعه حاضر بیانگر ضعف عمومی کودکان دارای ناتوانی یادگیری در عملکرد روانی کلامی است. بهبود عملکرد روانی کلامی در هر دو گروه مورد مطالعه با افزایش سن می تواند بیانگر نقش افزایش تجربه خواندن بر بهبود مهارت نامیدن باشد، در حالی که جنسیت تاثیری بر عملکرد روانی کودکان در هر دو گروه نداشت. با توجه به اهمیت نامیدن و دانش واژگانی در سوادآموزی، نتایج پژوهش حاضر لزوم بررسی بیشتر و دقیق تر عملکرد روانی کلامی را در کودکان دارای ناتوانی یادگیری نشان می دهد.
    کلیدواژگان: روانی کلامی، ناتوانی یادگیری، روانی معنایی، روانی واجی، بهنجار
  • مریم رستگار *، محمدحسین ناصرملی، امیر سرشین صفحات 19-27
    مقدمه و اهداف از جمله تغییراتی که در اثر کاهش قدرت عضلات اندام تحتانی رخ می دهد، کاهش در سرعت راه رفتن است که ممکن است به تغییرات سنی نیز وابسته باشد. بنابراین، هدف پژوهش حاضر، مطالعه تفاوت های وابسته به سن و سرعت در فعالیت الکتریکی عضلات ساق پا در حین راه رفتن بین جوانان و سالمندان می باشد.
    مواد و روش ها در پژوهش نیمه تجربی حاضر، تعداد 15 مرد جوان سالم و 15 مرد سالمند سالم به ترتیب با میانگین سنی 46/26 و 3/70 سال، به طور تصادفی هدفدار انتخاب گردیدند. فعالیت الکتریکی (RMS) عضلات تیبیالیس آنتریور، سولئوس و گاستروکنمیوس به وسیله دستگاه الکترومایوگرافی سطحی در حین راه رفتن با سرعت خود انتخابی (100%)، کند (80%) و سریع (120%) در فازهای تماس کف پا با زمین (F.F)، میانه استقرار (M.St)، انتهای استقرار (T.St)، ابتدای نوسان (I.Sw) و انتهای نوسان (T.Sw)، اندازه گیری شد. داده ها با آزمون های تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و بونفرونی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
    یافته ها فعالیت عضلات گاستروکنمیوس و سولئوس در فازهای M.St و T.St، در سرعت های 80% و 120% بین دو گروه متفاوت بود (01/0>p). همچنین، فعالیت عضله تیبیالیس آنتریور در فاز F.F، در دو سرعت 100% و 120%؛ در فاز M.St، در هر سه سرعت و در فاز T.Sw، تنها در سرعت 80%، بین جوانان و سالمندان متفاوت بود (01/0>p). در زیرفازهای نوسان، در هر دو گروه سنی، بین سرعت های 80 و 100 درصد و نیز 100 و 120 درصد، تفاوت معناداری وجود داشت (001/0>p). فعالیت هر سه عضله در همه زیرفازهای استقرار، در جوانان بین سرعت های 80 و 120 درصد (001/0>p) اما در سالمندان بین همه سرعت ها (01/0>p)، متفاوت بود.
    نتیجه گیری بر اساس نتایج تحقیق حاضر، تغییرات وابسته به سن در فعالیت عضلات ساق در طی گیت، حتی در میان سالمندان سالم نیز کاملا مشهود است. این امر ممکن است یک استراتژی برای کنترل بالانس، حفظ حالت یکنواخت متابولیکی و یا محدود کردن خستگی عصبی-عضلانی باشد.
    کلیدواژگان: سن، سرعت، عضلات ساق پا، راه رفتن، فعالیت میوالکتریکی
  • سعید ایمانی*، مجید صفاری نیا، مریم زارع، زینب شایقیان صفحات 28-35
    مقدمه و اهداف یکی از عوامل دخیل در کیفیت زندگی مبتلایان به دیابت، کنترل قندخون است. گروه های حمایت کننده و حمایت اجتماعی می تواند در کنترل گلیسمیک نقش داشته باشد. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی گروه درمانی حمایتی بر کنترل گلیسمیک مبتلایان به دیابت بود.
    مواد و روش ها بدین منظور از 60 بیمار مبتلا به دیابت (20 نفر گروهی که دیابت تازه در آن ها تشخیص داده شده بود، 20 نفر گروهی که از ابتلا به دیابت آن ها بیش از 5 سال می گذشت و در کنترل قند خون خود موفق بودند و 20 نفر گروهی که از ابتلای آن ها بیش از 5 سال می گذشت و در کنترل قند خون خود موفق نبودند) که عضو حمایت از بیماران دیابتی شهرستان شهریار بودند دعوت شد تا در پژوهش حاضر شرکت کنند. گروه درمانی حمایتی در 8 جلسه هفتگی ارائه شد. قبل و بعد از برنامه درمانی، سطوح همگلوبین گلیکوزیله، به عنوان شاخصی برای اندازه گیری کنترل گلیسمیک، اندازه گیری شد. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس یک راهه استفاده شد.
    یافته ها داده ها تفاوت معنادار بین نتایج پیش آزمون و پس آزمون را نشان داد که حاکی از اثربخشی گروه درمانی حمایتی بر میزان قند خون بیماران مبتلا به دیابت بود. منتها یافته های بعدی نشان داد که تعداد سال های ابتلا به دیابت و موفقیت بیمار در کنترل تاثیری بر نتیجه ی گروه درمانی حمایتی نداشته است.
    نتیجه گیری بر طبق یافته های به دست آمده می توان اذعان داشت گروه درمانی حمایتی بر کنترل گلیسمیک مبتلایان به دیابت موثر است و از این رو می تواند در زمره درمان های روانشناختی این اختلال قرار گیرد.
    کلیدواژگان: دیابت، گروه درمانی حمایتی، کنترل گلیسمیک، هموگلبین گلیکوزیله
  • سیده زهره موسوی، آذر مهری *، زهرا محمدی، مینا راجی، سامان معروفی زاده صفحات 36-42
    مقدمه و اهداف مطالعات اندکی در مورد روانی کلامی افعال وجود دارد. این تکلیف علاوه بر اینکه می تواند به عنوان مقیاسی برای نشان دادن عدم نقص و یکپارچگی منطقه زیرقشری قدامی استفاده شود، به عنوان معیار مناسبی از عملکرد اجرایی نیز به شمار می آید. روانی فعل خصوصیات مشترکی با دیگر آزمون های عملکرد اجرایی دارد و مواردی از آن را در نظر می گیرد که توسط آزمون های سنتی قابل تشخیص نیستند.
    مواد و روش ها مطالعه حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و بر روی 60 آزمودنی بزرگسال (30 مذکر و 30 مونث) در دو مقطع تحصیلی کارشناسی و کارشناسی ارشد انجام شد. در این تکلیف از آزمودنی خواسته شد هر تعداد فعلی را که در مدت یک دقیقه به یاد می آورد، بیان کند. نمره دهی بر اساس تعداد گزینه های تولید شده و با استفاده از آزمون t نمونه های مستقل بود.
    یافته ها نتایج حاصل از مطالعه حاضر نشان داد که هیچ تفاوت آماری معناداری بین میانگین تعداد کل افعال و نیز نوع افعال ساده، مرکب، لازم و متعدی بیان شده در افراد مذکر و مونث وجود ندارد. همچنین تفاوت آماری معناداری بین دو مقطع تحصیلی کارشناسی و کارشناسی ارشد نیز در تعداد کل افعال و نوع آن ها مشاهده نشد.
    نتیجه گیری میزان کاربرد فعل لازم و متعدی و ساده و مرکب در تکلیف روانی فعل در آزمودنی ها تقریبا یکسان به دست آمد، در صورتی که در فرآیند نامیدن فعل در سایر تکالیف مانند تکمیل جمله، افراد ممکن است وادار به بازیابی ساختارهای خاصی از مقوله فعل گردند. همین نکته می تواند از مزایای تکلیف روانی فعل در تشخیص اختلالات نورولوژیک باشد، لذا نتایج حاصل از مطالعه حاضر می تواند به عنوان پایه ای برای مطالعات بعدی و مقایسه با اختلالات نورولوژیک قرار گیرد.
    کلیدواژگان: آزمون های نوروسایکولوژی، روانی فعل، بزرگسال، بهنجار، فارسی زبان
  • سعید اشرفپور نوایی*، علیرضا فارسی، بهروز عبدلی صفحات 43-52
    مقدمه و اهداف توجه صرف به شاخص های روان شناختی و خلاء اطلاعات فیزیولوژیکی در خصوص مکانیسم اثرگذاری بازخورد هنجاری بر عملکرد در تکالیفی با دشواری بالا (اغتشاش در حس بینائی و عمقی) خصوصا در تکالیف تعادلی، زمینه ساز پژوهش حاضر شد؛ لذا هدف از پژوهش حاضر، تعیین تاثیر بازخورد هنجاری بر کنترل تعادل و همسانی عملکرد عضلانی در سطوح متغیر دشواری تکلیف در افراد مبتدی بود.
    مواد و روش ها پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و آزمایشگاهی بود. 20 آزمودنی (با میانگین سنی 59/23±30/1) به صورت در دسترس و به طور تصادفی در دو گروه هنجاری مثبت و کنترل قرار گرفتند. مرحله اکتساب شامل اجرای 160 کوشش (10×16) در مدت 4 روز بود. پس آزمون عملکرد، پس از آخرین جلسه تمرین برگزار شد. افراد در گروه بازخورد هنجاری مثبت، اطلاعاتی بهتر از میانگین عملکردی خود در هر بلوک تمرینی دریافت می کردند. شاخص های کنترل قامت و فعالیت الکتریکی عضلات به وسیله سیستم تعادل سنج بایودکس و تکنیک الکترومایوگرافی و دستگاه مگاوین به دست آمد. از آزمون تحلیل واریانس مرکب با اندازه گیری مکرر و آزمون تحلیل کوواریانس به منظور بررسی تفاوت گروه ها در شاخص تعادلی و الکترومایوگرافی عضلات استفاده شد.
    یافته ها نتایج، برتری گروه بازخورد هنجاری مثبت (31/0±45/1M=) نسبت به گروه کنترل (24/1±97/5M=) را در شاخص های تعادلی (004/0P=) و همسانی عملکردی عضلات راست رانی (007/0P=) و سرینی میانی (04/0P=) در سطوح متغیر دشواری تکلیف نشان داد.
    نتیجه گیری یافته های پژوهش حاضر نشان داد که بازخورد هنجاری مثبت به عنوان یک پلاسیبو روان شناختی می تواند کارکرد انگیزشی مهمی را مستقیما در سطح تغییرات فیزیولوژیکی کنترل تعادل و همسانی عملکرد عضلانی داشته باشد.
    کلیدواژگان: الکترومایوگرافی، بازخورد هنجاری، کنترل تعادل، همسانی
  • زینب زینلی *، قربان همتی علمدارلو، فاطمه پسند صفحات 53-61
    اختلال های طیف اتیسم، اختلال های شناختی و عصبی-رفتاری بوده و شامل سه ویژگی اصلی اختلال در اجتماعی شدن، اختلال در ارتباطات کلامی و غیرکلامی و الگوهای محدود و تکراری رفتار می باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تمرین دستکاری بر دست برتری دانش آموزان با اختلال های طیف اتیسم انجام شد.
    مواد و روش ها روش پژوهشی تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل همه ی دانش آموزان 7 تا 14 ساله با اختلال های طیف اتیسم شهر شیراز در سال تحصیلی 94-93 بود؛ پس از مشخص شدن مدرسه توسط اداره آموزش و پرورش، از کلیه دانش آموزان 7 تا 14 ساله ی این مدرسه پیش آزمون گرفته شد، سپس 20 نفر (5 دختر و 15 پسر) از این افراد که دارای ملاک پژوهش بودند، به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش مداخله تمرینات دستکاری را در 24 جلسه دریافت کردند درحالی که گروه کنترل فقط فعالیت های رایج در مدرسه را انجام می دادند. در پایان برای هر دو گروه پس آزمون اجرا شد. از پرسش نامه دست برتری ادینبورگ برای سنجش دست برتری استفاده شد.
    یافته ها تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس نشان داد که میانگین دست برتری در گروه آزمایش به طور معناداری افزایش یافته است (05/0P≤).
    نتیجه گیری یافته ها نشان داد که تمرینات دستکاری دست برتری دانش آموزان با اختلال های طیف اتیسم را بهبود می بخشد. بنابراین پیشنهاد می شود با طراحی روش های مناسب و اجرای تمرینات دستکاری جهت بهبود دست برتری دانش آموزان مبتلا به اختلال های طیف اتیسم اقدام شود.
    کلیدواژگان: تمرین دستکاری، دست برتری، کودکان، اختلال های طیف اتیسم
  • محیا محمدتقی *، پروانه شمسی پور دهکردی، پریسا حجازی دینان صفحات 62-73
    مقدمه واهداف افراد دچار قطع عضو اندام تحتانی با توجه به از دست دادن بخشی از اندام، استراتژی مچ را از دست داده اند، بر این اساس تعادل خود را از طریق مکانیسم لگن کنترل می کنند. لذا پژوهش حاضر در صدد بررسی مقایسه تاثیر تمرینات ثبات مرکزی اندام تحتانی و بازخورد افزوده بینایی بر کنترل استراتژی مفصل ران در اندام سالم و اندام دارای پروتز افراد دچار قطع عضو بود.
    مواد و روش ها مطالعه حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون است. 21 آزمودنی بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب شدند سپس در سه گروه [کنترل، تمرینات ثبات مرکزی، تمرینات ثبات مرکزی با استفاده از بازخورد افزوده بینایی] به صورت تصادفی گمارده شدند. نمره استراتژی مفصل ران در اندام سالم و اندام دارای پروتز با استفاده از دستگاه پاسچروگرافی تعیین شد.
    یافته ها یافته های تحلیل واریانس با اندازه های تکراری نشان داد بین نمره استراتژی مفصل ران در اندام سالم و اندام دارای پروتز بعد از اعمال مداخله های تمرینی تفاوت معنادار وجود داشت (001/0P=). مقایسه زوجی با استفاده از آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد میانگین نمره استراتژی مفصل ران در گروه های تمرینات ثبات مرکزی صرف، و تمرینات ثبات مرکزی با بازخورد بینایی بیشتر از گروه کنترل است. همچنین گروه تمرینات ثبات مرکزی با استفاده بازخورد بینایی به طور معنادار بیشتر از سایر گروه ها توانایی استفاده از استراتژی مفصل ران را داشت (001/0P=). نمره استراتژی در هر دو اندام سالم و اندام دارای پروتز برای گروه تمرینات ثبات مرکزی با استفاده از بازخورد بینایی بیشتر از گروه تمرینات ثبات مرکزی بود. همچنین در مرحله پس آزمون نمره استراتژی مفصل ران در اندام سالم بالاتر از نمره استراتژی مفصل ران در اندام دارای پروتز بود.
    نتیجه گیری نتایج نشان داد تمرینات ثبات مرکزی و تمرینات ثبات مرکزی با بازخورد افزوده می تواند باعث افزایش کنترل استراتژی مفصل ران جهت حفظ تعادل افراد دچار قطع عضو در اندام سالم و اندام دارای پروتز گردد.
    کلیدواژگان: استراتژی مفصل ران، بازخورد بینایی، تمرینات ثبات مرکزی اندام تحتانی، اندام سالم، اندام دارای پروتز
  • صدیقه فرخی مقدم، حجت الله حقگو *، ابراهیم پیشیاره، سیدعلی حسینی، عنایت الله بخشی، نیما رضازاده، رضا رستمی، وحید صادقی، یوسف خدا بنده لو صفحات 74-82
    مقدمه و اهداف با توجه به اختلالات تعادلی مشهود در کودکان با اختلال نقص توجه-بیش فعالی، در تحقیق حاضر تاثیر اکتیو وستیبولار تراپی بر اختلالات حرکتی این کودکان بررسی شد.
    مواد و روش ها در مطالعه تجربی حاضر 38 کودک 7 تا 12 سال با اختلال ADHD نوع ترکیبی با تشخیص روان پزشک بر اساس ملاک های DSM-IV-TR، که از لحاظ بهره هوشی (آزمون هوش وکسلر) در سطح نرمال قرار داشتند (90< IQ)، به طور تصادفی به دو گروه کنترل و آزمون تقسیم و قبل و بعد از مداخله با ابزار اندازه گیری مجموعه ی آزمون برونینکس اوزرتسکی با هم مقایسه شدند. برنامه درمانی منتخب شامل تمرینات توانبخشی وستیبولار طبق پروتکل تعیین شده به مدت 2ماه هفته ای 3جلسه، هر جلسه 30 دقیقه برای گروه آزمون و آموزش های کلاسیک تحصیلی برای گروه کنترل بود.
    یافته ها برنامه وستیبولوتراپی در گروه آزمون تغییرات معناداری در بعضی متغیرهای پژوهش در مقایسه با گروه کنترل ایجاد کرد. تغییرات در گروه آزمون شامل: مهارت های حرکتی درشت (006/0=P) و تعادل (001/0P<)، کنترل بینایی-حرکتی (007/0=P) به علاوه نمره کلی آزمون برونینکس اوزرتسکی در گروه مداخله بود (006/0=P).
    نتیجه گیری با توجه به نتایج مطالعه حاضر می توان ادعا کرد برنامه درمانی وستیبولار می تواند موجب تقویت تعادل، مهارت های حرکتی درشت و کنترل بینایی-حرکتی در کودکان با اختلال نقص توجه-بیش فعالی شود.
    کلیدواژگان: وستیبولار، اختلال نارسایی توجه، بیش فعالی، اختلالات حرکتی
  • شهناز نظری*، شیلا صفوی، حسن کردی صفحات 83-92
    مقدمه و اهداف یکی از مشکلات عمده کودکان دچار اختلال هماهنگی رشد، یادگیری مهارت های حرکتی است. ازآنجایی که شیوع این اختلال در بین کودکان قابل توجه است، پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر تواتر بازخورد کلامی بر یادگیری مهارت پرتاب کردن کودکان دچار اختلال هماهنگی رشدی انجام گرفت.
    مواد و روش ها جامعه مورد مطالعه کودکان 5 تا 7 ساله دختر و پسر دانش آموز شهرکرد دچار اختلال هماهنگی رشد بودند که تعداد 40 کودک به شکل داوطلبانه در مطالعه شرکت کردند. در پژوهش شبه تجربی حاضر با طرح پیش آزمون-پس آزمون، شرکت کنندگان در چهار گروه؛ بازخورد 100 درصد (10 نفر)، بازخورد 50 درصد (10 نفر)، بازخورد کاهنده (10 نفر) و کنترل (10 نفر) به شکل تصادفی تقسیم شدند. ابزارهای مورد استفاده برای جمع آوری اطلاعات شامل پرسش نامه تشخیصی DCDQ’7 و آزمون دقت پرتاب کودکان چیویاکوسکی بود. داده ها از طریق آزمون های تحلیل واریانس یک طرفه، تحلیل وارانس مرکب با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی LSD تجزیه و تحلیل شد.
    یافته ها نتایج نشان داد، روش های مختلف تواتر بازخورد تاثیر متفاوت و معناداری بر یادگیری مهارت حرکتی شرکت کنندگان داشت (001/0=،P 402/9=F). ضمن اینکه بازخورد با تواتر 50 درصد بهترین اثر را بر یادگیری مهارت حرکتی داشت (01/0نتیجه گیری نتایج تحقیق حاضر تایید کننده نظریه هدایت در بازخورد می باشد. لذا توصیه می شود برای آموزش مهارت مورد نظر در کودکان دچار اختلال هماهنگی رشد از روش بازخورد با تواتر 50 درصد استفاده شود.
    کلیدواژگان: بازخورد کلامی، اختلال هماهنگی رشدی، اجرای حرکتی
  • معصومه زارعی، لاله لاجوردی *، مهدی علیزاده زارعی، عماد ملازاده صفحات 93-103
    مقدمه و اهداف ترس از افتادن در افراد مبتلا به پارکینسون بسیار شایع می باشد. از رایج ترین ابزاری که جهت سنجش ترس از افتادن در افراد مبتلا به پارکینسون استفاده می شود، مقیاس بررسی فعالیت ها و ترس از افتادن است که نسخه فارسی آن موجود نبوده و مطالعه ای در زمینه روایی و پایایی آن در ایران صورت نگرفته است. هدف از انجام مطالعه حاضر دستیابی به نسخه فارسی این مقیاس جهت ارزیابی میزان ترس از افتادن در بیماران پارکینسون بود.
    مواد و روش ها پس از کسب اجازه از طراح مقیاس، بر اساس پروتکل ارزیابی بین المللی کیفیت زندگی نسخه فارسی این مقیاس تهیه گردید. جهت بررسی روایی محتوایی از شاخص و نسبت روایی محتوایی استفاده شد. همخوانی درونی گزینه ها نیز با ضریب آلفای کرونباخ مورد ارزیابی شد.
    یافته ها وضوح و شفافیت گزینه ها قابل قبول بود. میزان آلفای کرونباخ در بخش انجام فعالیت، ترس از افتادن و محدودیت در فعالیت به ترتیب 75/0، 91/0 و 82/. محاسبه گردید که مبین همخوانی درونی متوسط در بخش انجام فعالیت و پایایی بسیار مطلوب در بخش های ترس از افتادن و محدودیت در فعالیت می باشد. میزان آلفای کرونباخ به صورت کل 93/. محاسبه گردید که نشانگر همخوانی درونی بسیار مطلوب این پرسش نامه می باشد.
    نتیجه گیری نسخه فارسی این مقیاس در پارکینسون از روایی محتوایی و همخوانی درونی بسیار مطلوبی برخوردار می باشد و می تواند به عنوان یک ابزار مناسب جهت ترس از افتادن در این بیماران مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: پارکینسون، افتادن، فعالیت، روایی
  • فاطمه فاریابی، طلیعه ظریفیان*، فریبا یادگاری صفحات 104-113
    مقدمه و اهداف خطاهای گفتاری کودکان با سندرم داون معمولا بی ثبات هستند، به طوری که کودک در هر بار تولید یک گزینه واژگانی آن را به صورت های مختلف تولید می کند. مداخله واژگان پایه برای افزایش ثبات تولیدی در کودکان دارای اختلال بی ثباتی گفتار طراحی شده است. هدف مطالعه حاضر، بررسی اثربخشی مداخله واژگان پایه بر وضوح گفتار کودکان با سندرم داون آموزش پذیر 11-7 فارسی زبان بود.
    مواد و روش ها مطالعه حاضر در قالب یک طرح پیش آزمون-پس آزمون انجام شد. 4 کودک با سندرم داون 11-7 ساله در پژوهش حاضر شرکت داشتند. برای هر آزمودنی 12 تا 14 جلسه درمانی برگزار شد. درمان از طریق 70 واژه هدف صورت گرفت. تعمیم ثبات تولیدی از طریق واژه های کنترل ارزیابی شد. ابزارهای مورد استفاده عبارتند از: آزمون بی ثباتی نسخه فارسی مجموعه آزمون ارزیابی تشخیصی آوایی و واجی و آزمون وضوح تک کلمات. 7 نقطه ارزیابی در مطالعه حاضر وجود داشت: 2هفته قبل از مداخله، 1هفته قبل از مداخله، درست قبل از مداخله، درست بعد از مداخله، 1هفته بعد از مداخله، 2 هفته بعد از مداخله و 6 ماه بعد از مداخله. علاوه بر این 10 شنونده ناآشنا وضوح گفتار کودکان را از طریق صدای ضبط شده آن ها قبل و بعد از اجرای مداخله قضاوت کردند.
    یافته ها ثبات تولیدی در تولید تک کلمات بعد از اجرای مداخله واژگان پایه افزایش پیدا کرد. همچنین ثبات تولیدی به دست آمده به واژه های کنترل نیز تعمیم یافت. علاوه بر این وضوح گفتار کودکان نیز بعد از اجرای مداخله افزایش یافت (05/0P<).
    بحث و نتیجه گیری نتایج به دست آمده در راستای نتایج سایر مطالعات، مبنی بر موثر بودن مداخله واژگان پایه در افزایش ثبات تولیدی است. مطالعات بیشتری جهت اطمینان از اثربخشی و اندازه اثر مداخله واژگان پایه در افزایش ثبات و صحت تولیدی و افزایش وضوح گفتار در زبان های دیگر لازم است.
    کلیدواژگان: ثبات تولیدی، مداخله واژگان پایه، سندرم داون، وضوح، اثربخشی
  • فرناز فتح الله زاده، سمیرا عرب*، علیرضا اکبرزاده باغبان صفحات 114-121
    مقدمه و اهداف کاهش شنوایی یکی از شایع ترین اختلالات مادرزادی در نوزادان و شیرخواران محسوب می شود. از هر 1000 نوزاد، 4-1 نفر با کم شنوایی مادرزادی دوطرفه عمیق و دائمی متولد می شوند. بنابراین تشخیص به موقع آن در ابتدای تولد بدون استفاده از انجام غربالگری شنوایی ممکن نیست. Otoacoustic Emission (OAE) یکی از آزمون هایی است که به منظور بررسی و تشخیص به موقع اختلال شنوایی در نوزادان برای مداخله زودهنگام انجام می شود. هدف از مقاله حاضر بررسی نتایج غربالگری نوزادان بیمارستان صیاد شیرازی شهر گرگان، جهت شناسایی و تشخیص به موقع اختلال شنوایی و مداخله زودهنگام وسایل کمک شنوایی می باشد.
    مواد و روش ها مطالعه حاضر به صورت توصیفی-مقطعی بر روی کلیه نوزادان زنده متولد شده بیمارستان صیاد شیرازی شهر گرگان انجام شد. پس از تکمیل پرسش نامه و بررسی وضعیت نوزاد، اولین ارزیابی شنوایی بر روی کلیه نوزادان توسط آزمون گسیل های صوتی گوش گذرا Transient Evoked OAE (TEOAE) در 48 ساعت اول تولد انجام گرفت. نوزادانی که در مرحله اول پاسخ نامطلوب داشتند، برای ارزیابی مجدد تا پایان دوماهگی ارجاع داده می شدند. نوزادانی که در مرحله دوم نیز مجددا رد شده بودند، بلافاصله تحت آزمون AABR قرار می گرفتند و در صورت رد شدن در این آزمون تا قبل از سه ماهگی تحت آزمون پاسخ های شنوایی ساقه مغز Auditory Brainstem Response (ABR)تشخیصی قرار می گرفتند. در انتها نتایج توسط نرم افزار SPSS 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته مطالعه حاضر از ابتدای سال 1390 تا انتهای سال 1391 بر روی 4453 نوزاد متولد بیمارستان شهید صیاد شیرازی شهر گرگان انجام گرفت. در 48 ساعت ابتدای تولد، آزمایش TEOAE از تمامی نوزادان زنده متولد شده انجام گرفت که از این تعداد 2138 (48%) نوزاد دختر و 2315 (52%) نوزاد پسر بودند. حدود 1429 (32%) نوزاد دارای پاسخ قبول (Pass) و 3024 (68%) نوزاد حداقل در یک گوش پاسخ رد (Refer) داشتند. نوزادانی که پاسخ مطلوب نداشتند تا پایان ماه دوم مجددا مراجعه و آزمون مرحله دوم برای آنها تکرار شد، از 3024 نفر 2852 نوزاد مراجعه داشتند و از این تعداد 2748 نفر پاسخ مطلوب داشته و 104 نوزاد حداقل در یک گوش پاسخ غیرطبیعی داشتند. 104 نوزادی که مجددا در مرحله دوم رد شدند، عوامل خطری از قبیل بیلی روبین بالا (بالای 16)، عفونت و تشنج و سایر ناهنجاری های قبل و بدو و پس از تولد و یا سابقه کم شنوایی در خانواده داشتند و بلافاصله مورد ارزیابی آزمون AABR قرار گرفتند که از این تعداد 3 نفر مجددا رد و برای ارزیابی ABR تشخیصی و تمپانومتری ارجاع داده شدند.
    نتیجه گیری بر اساس یافته های مطالعه حاضر و مطالعات مشابه در ایران و سایر کشورها، لزوم اجرای طرح جامع غربالگری شنوایی نوزادان جهت تشخیص و مداخله به موقع و زودهنگام کم شنوایی بر کسی پوشیده نیست. با برنامه ریزی صحیح توانبخشی در کنار برنامه غربالگری، نه تنها در جهت ارتقاء سلامت کودکان بلکه در جهت رشد شخصیتی و اجتماعی و تحصیلی آنها نیز گام بسیار موثری برداشته می شود. از طرف دیگر از هزینه های قابل توجهی که برای آموزش ویژه این کودکان صرف می گردد نیز به طور چشمگیری کاسته می شود.
    کلیدواژگان: کم شنوایی، غربالگری شنوایی، نوزادان، OAE، AABR
  • زهرا شهیدی زندی*، محمدرضا امیرسیف الدینی، محمد تقی امیری خراسانی صفحات 122-131
    مقدمه و اهداف فرود تک پا حرکتی متداول در بسیاری از رشته های ورزشی است و از عوامل اصلی آسیب های غیربرخوردی ACL می باشد که افزایش حرکت خارجی زانو در صفحه فرونتال نیز می تواند باعث تشدید آن شود. از این رو هدف تحقیق حاضر، بررسی کینماتیک مفاصل اندام تحتانی هنگام فرود تک پا از ارتفاع های مختلف در افراد مبتلا به ناهنجاری زانوی ضربدری و مقایسه آن با افراد سالم بود.
    مواد و روش ها 15 آزمودنی زن مبتلا به ناهنجاری زانوی ضربدری و 15 آزمودنی زن سالم با دامنه سنی 25-18 سال، برای شرکت در مطالعه حاضر انتخاب شدند. آزمودنی ها از ارتفاع های 20، 40 و 60 سانتی متر عمل فرود تک پا را برابر سیستم سه بعدی آنالیز حرکت اجرا کردند و پس از پردازش داده ها با نرم افزار کورتکس، پارامترهای حداکثر والگوس زانو، حداکثر فلکشن زانو، حداکثر دورسی فلکشن مچ پا و مدت زمان انقباض اکسنتریک محاسبه شد. تحلیل آماری داده ها با استفاده از آزمون t مستقل و آنالیز مکرر واریانس انجام گرفت.
    یافته ها یافته های تحقیق در مورد پارامتر مدت زمان انقباض اکسنتریک و نیز حداکثر والگوس زانو علی رغم مقادیر بیشتر زاویه والگوس در گروه زانوی ضربدری نسبت به گروه سالم، در ارتفاع های مختلف معنادار نبود، اما در مورد پارامترهای حداکثر فلکشن زانو و حداکثر دورسی فلکشن مچ پا اختلاف ها بین دو گروه معنادار گزارش شد (05/0P<).
    نتیجه گیری نتایج تحقیق حاضر نشان داد که افراد مبتلا به ناهنجاری زانوی ضربدری نسبت به افراد سالم هنگام فرود تک پا از ارتفاع های مختلف با زاویه فلکشن زانو کمتر و زاویه دورسی فلکشن مچ پای کمتر فرود می آیند. طبق تحقیقات انجام شده همه این موارد به عنوان ریسک فاکتورهای آسیب لیگامنت صلیبی قدامی شناخته شده اند، از این رو آموزش صحیح و اصلاح الگوی فرود در جهت کاهش بارهای اعمال شده به کمپارتمان خارجی زانو و جلوگیری از پیشرفت بیماری های مفصلی باید مورد توجه قرار گیرد.
    کلیدواژگان: فرود تک پا، ارتفاع های متفاوت فرود، ناهنجاری زانوی ضربدری، کینماتیک، زاویه والگوس
  • سیروان آتشک *، لقمان قادری، جبار بشیری صفحات 132-142
    مقدمه و اهداف افراد سالمند اغلب تحت تاثیر شرایط التهاب خفیف قرار دارند که می تواند با افزایش سطوح سایتوکین ها و پروتئین های مرحله حاد در این دوران همراه باشد. با این حال نتایج تحقیقات حاکی از آن است که شیوه های مختلف تمرینات ورزشی منظم می تواند اثرات مفیدی بر غلظت شاخص های التهابی داشته باشد. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تمرینات ورزشی موازی بر غلظت پروتئین واکنشگر-C (CRP) و فیبرینوژن پلاسما در مردان سالمند صورت پذیرفت.
    مواد و روش ها 24 مرد سالمند که به صورت داوطلبانه در پژوهش حاضر شرکت کردند در دو گروه همگن شده ی تمرین و کنترل قرار گرفتند. افراد گروه تمرین 14 هفته به انجام تمرینات ورزشی ترکیبی پرداختند. سپس قبل از شروع تمرینات و 72-48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی، نمونه های خون وریدی جهت اندازه گیری CRP و فیبرینوژن جمع آوری شد. همچنین در هر دو مرحله شاخص های پیکرسنجی و ترکیب بدنی مورد اندازه گیری قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون های آماری آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکرر و ضرب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها بعد از انجام 14 هفته تمرینات موازی، کاهش معناداری در غلظت CRP و فیبرینوژن در گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (05/0P<). میانگین شاخص های ترکیب بدنی وزن، درصد چربی بدن، محیط کمر، شاخص توده بدنی پس از 14 هفته اجرای تمرینات موازی در گروه تمرین کرده به طور معناداری کاهش پیدا کرد (05/0 >P)، در حالی که این شاخص ها در گروه کنترل بدون تغییر باقی ماند (05/0 P).
    نتیجه گیری بر اساس یافته های حاصل از پژوهش می توان اظهار داشت که انجام تمرینات ورزشی موازی می تواند روش تمرینی مناسبی برای بهبود ترکیب بدن و تعدیل شاخص های التهابی پیش بینی کننده بیماری های قلبی-عروقی در مردان سالمند باشد.
    کلیدواژگان: تمرینات ورزشی موازی، پروتیئن واکنشگر، C، فیبرینوژن، ترکیب بدن
  • سارا افشار، نسیبه نوری ممبینی، درسا حامدی*، سولماز محمدزاده ننه کران، کوثر دیناری، مهدیه نظریان صفحات 143-152
    مقدمه و اهداف افزایش بهره وری و دلبستگی به کار از عوامل مهم در رضایت شغلی می باشد که با طراحی مناسب شغل محقق می شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین توان بالقوه انگیزشی بر اساس شاخص بالقوه انگیزش در بین کاردرمانگران شهر اهواز و ارتباط آن با میزان رضایت شغلی انجام شد.
    مواد و روش ها در مطالعه مقطعی حاضر تمامی کاردرمانگران شهر اهواز شرکت نمودند. توان بالقوه انگیزشی و رضایت شغلی کاردرمانگران با استفاده از پرسش نامه طراحی شغل و پرسش نامه رضایت شغلی بررسی شد.
    یافته ها بیش از 85 درصد از شرکت کنندگان در مطالعه حاضر رضایت شغلی متوسط و بالا داشتند. میانگین توان بالقوه انگیزشی در سطح متوسط به دست آمد (62/43±85/142). یافته های آماری عدم ارتباط معنادار بین دو متغییر توان بالقوه انگیزشی و رضایت شغلی را نشان داد (97/0=P value و 01/0=r). بین متغیرهای دموگرافیک و توان بالقوه انگیزشی و رضایت شغلی ارتباط معنادار وجود نداشت (05/0P value>).
    نتیجه گیری کاردرمانگران شهر اهواز رضایت شغلی مناسبی را گزارش نمودند. همچنین توان بالقوه انگیزش در بین آنها در حد متوسط گزارش شد. این نتیجه می تواند بیانگر شرایط مطلوب کاری و ویژگی های شغلی مناسب کاردرمانگران در شهر اهواز باشد.
    کلیدواژگان: کاردرمانی، انگیزش، رضایت شغلی
  • علی محمدزاده، آزاده برنا *، مژده صفوی نایینی، علیرضا اکبرزاده باغبان صفحات 153-160
    مقدمه و اهداف حافظه شنیداری–کلامی، توانایی دریافت تحریکات کلامی، پردازش و ذخیره آن ها و در نهایت یادآوری موضوعات شنیده شده است و بدون آن زبان معنی و مفهومی نخواهد داشت. یکی از روش های رایج برای بررسی حافظه شنیداری-کلامی، استفاده از آزمون های رفتاری عصب روان شناختی است، به این منظور تاکنون آزمون های بسیاری معرفی شده اند که آزمون یادگیری شنیداری-کلامی ری یکی از پرکاربردترین آن ها است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر جنسیت بر نتایج نسخه فارسی آزمون انجام شده است.
    مواد و روش ها در بررسی حاضر 120 نفر (60 زن و 60 مرد) در دو دهه سنی چهارم و ششم با استفاده نسخه فارسی آزمون یادگیری شنیداری-کلامی ری مورد بررسی قرار گرفته اند.
    یافته ها تفاوت معنادار امتیاز زنان نسبت به مردان در مراحل یادآوری کلی 045/0P= ، با مداخله (007/0P= ) و با تاخیر (002/0P=) مشاهده شده است.
    نتیجه گیری امتیاز زنان در همه مراحل مورد بررسی و در هر دو دهه سنی بالاتر از مردان بوده است که این موضوع علاوه بر تائید برتری زنان در کاربرد حافظه شنیداری-کلامی، لزوم استفاده از داده های نرمال مجزا در دو جنس را نشان می دهد.
    کلیدواژگان: حافظه شنیداری - کلامی، آزمون یادگیری شنیداری - کلامی ری، جنسیت
  • محبوبه توانا کرمانی، احمد ابراهیمی عطری *، ناهید خوشرفتار یزدی صفحات 161-168
    مقدمه و اهداف کایفوز یکی از ناهنجاری های شایع ستون فقرات به خصوص در دختران نوجوان است و روش های اصلاحی که برای اصلاح این ناهنجاری در سنین کودکی و نوجوانی اعمال می شود، محدود می باشد و یا اینکه سازگار با این افراد نمی باشد. هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر هشت هفته بازی های اصلاحی بر میزان انحنای کایفوز دختران نوجوان است.
    مواد و روش ها مطالعه ی حاضر از نوع نیمه تجربی است و بر روی 20 دانش آموز دختر 13 تا 17 ساله (با میانگین سنی 3/1±4/14، قد 8/4±8/159، وزن 6/7±3/48 و BMI 5/2±8/18) با ناهنجاری کایفوز وضعیتی (زاویه ناهنجاری بزرگتر از 40 درجه) صورت گرفت که به طور تصادفی و مساوی به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند. برنامه تمرینی گروه تجربی شامل 80-60 دقیقه تمرین، سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته بود و اندازه گیری انحنای کایفوز قبل و بعد از برنامه تمرینی با استفاده از خط کش منعطف انجام شد. در تحقیق حاضر از آزمون t زوجی برای بررسی تفاوت های درون گروهی و از آزمون تحلیل کوواریانس برای بررسی تفاوت های بین گروهی در سطح معناداری 05/0 استفاده شد.
    یافته ها تجزیه و تحلیل اطلاعات نشان داد که بین گروه کنترل و تجربی تفاوت معناداری در میزان انحنای کایفوز وجود دارد (03/0p=). همچنین میزان انحنا در گروه تجربی به طور معناداری به میزان 5/5 درجه کاهش یافت (004/0 P=) ولی در گروه کنترل اختلاف معناداری مشاهده نگردید (56/0P=).
    نتیجه گیری تحقیق حاضر نشان داد که بازی های اصلاحی تاثیر مثبتی بر میزان انحنای کایفوز در دختران نوجوان دارد. بنابراین می توان انجام این تمرینات را به این گروه از افراد برای بهبود انحنای پشتی توصیه نمود.
    کلیدواژگان: بازی های اصلاحی، کایفوز وضعیتی، دختران نوجوان
  • مریم جعفری، مهری قاسمی*، فریده دهقان منشادی، علیرضا اکبرزاده باغبان صفحات 169-174
    مقدمه و اهداف
    از اولتراسونوگرافی می توان برای بررسی ساختار عضلانی-اسکلتی (ضخامت، سطح مقطع، طول فاسیکل ها و غیره) و بافت استفاده کرد. تعیین اندازه عضله عامل مهمی برای تشخیص سلامت یا بیماری آن عضله است. عضله ماستر یکی از عضلات جاوشی است؛ بررسی تغییرات ضخامت ماستر با توجه به عملکردش روی مفصل، نقش بسزایی در تشخیص علت بسیاری از اختلالات مفصل تمپورومندیبولار، ایفا می کند. هدف از مطالعه حاضر بررسی میانگین ضخامت عضله ماستر در افراد جوان سالم بود.
    مواد و روش ها
    50 نفر داوطلب (مرد و زن) در محدوده سنی 18-30 سال در مطالعه حاضر شرکت کردند. برای انجام سونوگرافی، افراد در وضعیت طاقباز خوابیده و تصویربرداری با استفاده از دستگاه سونوگرافی و پروب خطی 12 مگاهرتز که در راستای لاله گوش و عمود بر راموس ماندیبول روی بطن عضله در تماس با پوست بود، انجام شد.
    یافته ها
    نتایج آماری نشان داد اندازه گیری ضخامت اولتراسونیک عضله ماستر در حالت استراحت از تکرارپذیری بالایی (84 درصد) برخوردار است و ضخامت آن در افراد جوان سالم در وضعیت استراحت mm4/1±3/10 است. همچنین بین ضخامت عضله ماستر با جنس ارتباط وجود داشت (038/0P=).
    نتیجه گیری
    سونوگرافی روشی با پایایی بالا برای اندازه گیری ضخامت عضله ماستر است و همچنین ضخامت عضله ماستر در مردان بیشتر است.
    کلیدواژگان: ضخامت عضله، اولتراسونوگرافی، ماستر، تکرارپذیری
  • مجید خدادادی *، نادر رهنما، سید حسین هاشمی، علیرضا جهرمی دستجردی صفحات 175-184
    مقدمه و اهداف پارکینسون یک اختلال مخرب عقده های قاعده ای مغز و یک عارضه مزمن و پیش رونده است که بیشتر در گروه سنی سالمندان دیده می شود. درمان فیزیکی یکی از روش های کمک به بهبودی این بیماران است.
    مواد و روش ها تعداد 45 مرد و زن مبتلا به بیماری پارکینسون (مرحله 4-1 بر اساس مقیاس Hoehn و Yahr) به صورت هدفمند و داوطلبانه انتخاب و سپس در سه گروه کنترل، بدون لباس فضایی و با لباس فضایی قرار گرفتند. گروه های با و بدون لباس فضایی علاوه بر درمان دارویی به مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه و هر جلسه 60 دقیقه به انجام تمرینات تعادلی پرداختند، در حالی که بیماران گروه کنترل در این مدت تنها درمان های دارویی دریافت کردند. در ابتدا و انتهای تحقیق حاضر، کیفیت زندگی (پرسش نامه (PDQLو عملکرد حرکتی (پرسش نامه UPDRS) بیماران ارزیابی شد و داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس تجزیه و تحلیل گردید.
    یافته ها در کیفیت زندگی تفاوت معناداری بین سه گروه مشاهده شد (001/0>P). به طوری که گروه های با و بدون لباس فضایی بهبود معناداری نسبت به گروه کنترل داشتند، اما بین گروه با لباس فضایی و گروه بدون لباس فضایی تفاوت معناداری مشاهده نشد. در عملکرد حرکتی نیز تفاوت معناداری بین سه گروه مشاهده شد (001/0>P). به طوری که گروه های با و بدون لباس فضایی بهبود معناداری نسبت به گروه کنترل داشتند، همچنین گروه با لباس فضایی بهبود معناداری نسبت به گروه بدون لباس فضایی داشت.
    نتیجه گیری تمرینات تعادلی تاثیر مثبتی بر کیفیت زندگی و عملکرد حرکتی دارد، همچنین تمرینات تعادلی با لباس فضایی نسبت به بدون لباس فضایی مفیدتر است. بنابراین تمرینات تعادلی با لباس فضایی به عنوان یک مدالیته مفید برای این دسته از بیماران توصیه می شود.
    کلیدواژگان: تمرینات تعادلی، لباس فضایی، کیفیت زندگی، عملکرد حرکتی، بیماران پارکینسون
  • مینو کلانتری، مرضیه حسینی*، شهپر حقیقت، لیلا انگوتی اشناری، زهرا شفیعی، سید مهدی طباطبایی صفحات 185-191
    زمینه و اهداف یکی از عوارض درمان سرطان پستان ادم لنفاوی می باشد. هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر تکنیک درمان احتقان زدایی مختلط بر میزان حجم ادم لنفاوی در زنان مبتلا به ادم لنفاوی ناشی از درمان سرطان پستان بوده است.
    مواد و روش ها 33 زن مبتلا به ادم لنفاوی ناشی از درمان سرطان پستان بر اساس معیارهای ورود و خروج در مطالعه حاضر شرکت نمودند و تحت درمان احتقان زدایی مختلط طی دو فاز قرار گرفتند. این تکنیک ها شامل تخلیه دستی لنف، بانداژ، تمرین درمانی و مراقبت های پوست و ناخن بود. بیماران در فاز اول به مدت 3-2 هفته و 5 روز در هفته تحت درمان قرار گرفتند، همچنین فاز دوم درمان نیز تا یک ماه بعد از خاتمه فاز اول ادامه داشت. در مطالعه حاضر هر بیمار سه مرتبه تحت ارزیابی قرار گرفت. برای ارزیابی میزان حجم ادم لنفاوی از تانک حجم سنج استفاده شد. جهت آنالیز داده ها از آزمون آماری اندازه گیری های تکرار شونده یک عاملی استفاده شد.
    یافته ها به دنبال درمان احتقان زدایی مختلط کاهش معناداری در میزان حجم ادم لنفاوی (001/0P<) مشاهده شد.
    نتیجه گیری نتایج مطالعه حاضر نشان داد که استفاده از درمان احتقان زدایی مختلط می تواند باعث کاهش حجم ادم لنفاوی در این گروه از بیماران گردد.
    کلیدواژگان: درمان احتقان زدایی مختلط، سرطان پستان، ادم لنفاوی
  • رامین امیرساسان، سعید نیکوخصلت، راحله دولگری شرف* صفحات 192-200
    مقدمه و اهداف پیلاتس روش تمرینی جدیدی است که به نظر می رسد در کاهش وزن، بهبود شاخص های ترکیب بدن و همچنین بهبود عملکرد بدن موثر باشد. هدف از تحقیق حاضر، تعیین اثر تمرین پیلاتس بر برخی عوامل آمادگی جسمانی 20 نفر از زنان غیر ورزشکار دارای اضافه وزن با محدوده میانگین سنی(85/4±65/46 سال)و شاخص توده ی بدنی (65/2±28/29 کیلوگرم بر متر مربع)می باشد.
    مواد و روش ها داوطلبان شرکت کننده در مطالعه حاضر به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: 10 نفر گروه تجربی و 10 نفر گروه کنترل. قبل از شروع تمرین با همه افراد انتخاب شده برای شرکت در مطالعه، مشاوره تغذیه انجام شد و رژیم غذایی برای یکسان سازی برنامه تغذیه ای جهت حفظ وزن داده شد. گروه تجربی در برنامه ی تمرینی پیلاتس به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه یک ساعت شرکت کردند. گروه کنترل تمرین خاصی انجام نداده و فقط تغییرات رژیم غذایی را اعمال کرده و در پیش آزمون و پس آزمون شرکت کردند. قبل و بعد از برنامه تمرینی، انعطاف پذیری عضلات شکم، استقامت عضلات تثبیت کننده جانبی، وزن، قد، درصد چربی بدن، بافت بدون چربی بدن، نسبت دور کمر به دور باسن و شاخص توده ی بدن اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و روش تحلیل کوواریانس استفاده شد. سطح معناداری داده ها 05/ =α در نظر گرفته شد.
    یافته ها وزن، درصد چربی بدن، شاخص توده ی بدن و نسبت دور کمر به دور باسن در گروه تمرینی به طور معناداری کاهش یافته بود (05/0> p). همچنین بافت بدون چربی بدن، انعطاف پذیری عضلات شکم واستقامت عضلات تثبیت کننده جانبی در گروه تجربی افزایش معناداری را نسبت به گروه شاهد نشان داد(05/0> p).
    نتیجه گیری با توجه به نتایج به دست آمده، به نظر می رسد هشت هفته تمرین پیلاتس (سه جلسه ی یک ساعته در هفته) می تواند باعث بهبود ترکیب بدن،انعطاف پذیری واستقامت عضلانی گردد.
    کلیدواژگان: تمرین پیلاتس، آمادگی جسمانی، ترکیب بدن، زنان غیر ورزشکار، اضافه وزن، چاقی
  • مقاله مروری
  • مرضیه شریفیان، اعظم سادات حسینی فرد*، نیما رضازاده صفحات 201-209
    مقدمه و اهداف منیر بیماری گوش داخلی است که علاوه بر حلزون، ارگان های اتولیتی را نیز درگیر می کند که در حفظ تعادل بدن نقش تعیین کننده ای دارد. آزمون پتانسیل های برانگیخته عضلانی دهلیزی گردنی (Cervical Vestibular Evoked Myogenic Potential (cVEMP))، آزمون درک بینایی راستای افقی (Subjective Visual Horizontal(SVH)) و آزمون درک بینایی راستای عمودی (Subjective Visual Vertical (SVV)) آزمون های ارزیابی ارگان های اتولیتی هستند. اطلاع از نحوه عملکرد ارگان های اتولیتی و انتخاب آزمون مناسب برای ارزیابی آن ها، می تواند به کنترل و درمان بیماری منیر کمک کند. هدف پژوهش حاضر جمع آوری و یکپارچه سازی نتایج مطالعاتی است که به بررسی ارگان های اتولیتی در بیماران مبتلا به منیر با استفاده از سه آزمون cVEMP، SVV و SVH پرداخته اند.
    مواد و روش ها به این منظور از کلید واژه های Saccule، Utricle، Meniere، Otolithدر پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Elsevier، Google Scholar استفاده شد که 45 مقاله با موضوع مد نظر مرتبط بودند و مورد مطالعه قرار گرفتند.
    نتیجه گیری به طور کلی آزمون های اتولیتی حساسیت و ویژگی محدودی دارند. آزمون cVEMP نتایج غیرطبیعی را در بیماران مبتلا به منیر نشان می دهد که تقریبا مستقل از زمان ابتلا به بیماری است. آزمون SVV در مرحله حاد بیماری منیر عملکرد خوبی دارد. آزمون حاضر در مرحله حاد بیماری، خطای تنظیم خط به صورت عمودی و انحراف به سمت ضایعه را نشان می دهد. در مورد آزمون SVH گزارشات قابل توجهی ذکر نشده است.
    کلیدواژگان: منیر، اتولیت، اتریکول، ساکول، آزمون پتانسیل های برانگیخته عضلانی دهلیزی گردنی، آزمون درک بینایی راستای افقی، آزمون درک بینایی راستای عمود
  • عبدالله موسوی، نگین صالحی*، لیلا فرجی صفحات 210-225
    مقدمه و اهداف میلیون ها انسان در سراسر جهان در هر سنی از افت شنوایی حسی عصبی رنج می برند که در معیارهای متعارف جاری درمانی برای آنها مطرح نیست و در صورت وجود افت قابل توجه، سمعک با درجات متفاوتی از توفیق تجویز می شود. بررسی های اخیر روشی جهت تغییر شدت و دوره زمانی افت شنوایی پیش رونده حسی عصبی به صورت مواجهه با سطوح تقویت شده تحریک کنترل شده آکوستیک یا محیط آکوستیک تقویت شدهAugmented Acoustic Environment (AAE) را مطرح کرده اند. این پدیده در مقوله های بسیاری از جمله مقابله با پیرگوشی و سایر موارد کم شنوایی حسی عصبی پیش رونده، کاهش آسیب های وارده به دستگاه شنوایی پس از رخداد کم شنوایی ناشی از نویز و افزایش مهاجرت سلول های بنیادی پیوند شده به منطقه آسیب دیده شنوایی بررسی شده است. عوامل مختلفی از قبیل سن، جنس و هورمون های جنسی، محل اثر (حلزون یا AVCN)، محتوای فرکانسی AAE، سازمان دهی تونوتوپیک و حساسیت شنوایی در پاسخ به AAE در تعیین تاثیر مثبت، منفی و یا حتی خنثی AAE بر حلزون یا AVCN نقش مهمی دارند.
    مواد و روش ها در مقاله حاضر مروری برخی مباحث مطرح شده در خصوص «اثرات محیط تحت تقویت آکوستیک بر عملکرد دستگاه شنوایی» در مقالات از بانک های اطلاعاتی Scopus، PubMed، Google scholar، Sciencedirect ازسال های 1988 تا 2014 انتخاب و بررسی شدند.
    نتیجه گیری توجه به عوامل تعیین کننده میزان سودمندی AAE در رابطه با استفاده از سمعک (که نوعی AAE محسوب می شود) یا کنترل نویز محیطی در افراد مواجه با خطر افت شنوایی کاربردهای واضحی دارد. در تجویز سمعک این احتمال وجود دارد که تقویت فرکانس های مناطق آسیب دیده حلزون می تواند تاثیرات محیطی و مرکزی (مثبت یا منفی) مشابه با موارد گزارش شده در تقویت محیط آکوستیک در مطالعات داشته باشد.
    کلیدواژگان: محیط تحت تقویت آکوستیک، کاهش شنوایی حسی عصبی
  • رضا ایازی، نوید میرزاخانی*، سمیرا رجایی، جواد خلعتبری، سید وحید محمدی چشمه گل صفحات 226-233
    مقدمه و اهداف کودکان اوتیسم به دلیل اختلال خواب، مشکلاتی را در حیطه مسائل شناختی و احساسی مانند افسردگی، اضطراب، اختلال شناختی، ناتوانی در یادگیری، ناتوانی در رشد ذهنی را تجربه می کنند. هدف از مطالعه مروری حاضر، مروری بر مطالعاتی است که به بررسی خواب کودکان اوتیسم و عوامل مرتبط با آن پرداخته اند.
    مواد و روش ها مقاله ی مروری حاضر کوشیده است که بر اساس آخرین پژوهش های بالینی به بررسی خواب در کودکان مبتلا به طیف اوتیسم بپردازد، برای تدوین مقاله ی حاضر به منابع مربوط از سال 2000 تا 2015 میلادی استناد گردیده است. به این منظور با استفاده از کلیدواژه های خواب، اوتیسم، عملکرد برای جستجو در پایگاه های اطلاعاتی ScienceDirect، Pubmed، Google Scholar، Proquest جستجو صورت پذیرفته است و در مرحله ی اول 55 مقاله ی مرتبط با موضوع انتخاب گردید. سپس از بین این مقالات و بر مبنای یک روش گزینشی هدفمند، مقالاتی که محتوای آنها با موضوعات اختلال خواب، خواب و عملکرد اوتیسم مرتبط بودند، برگزیده شدند، بدین ترتیب 7 مقاله منبع اصلی تحقیق حاضر محسوب می شود.
    نتیجه گیری آسیب روانی، اضطراب، مشکلات خاص رفتاری، می تواند سبب بروز اختلالات خواب در کودکان مبتلا به طیف اوتیسم شود، و از طرفی دیگر الگوی مناسب خواب و فعالیت های فیزیکی می توانند سبب بهبود اختلالات خواب شود. شناخت دقیق خواب، عوامل موثر بر خواب، مشکلات خواب و درمان های آنها می تواند کمک موثری در بهبود خواب این کودکان نماید.
    کلیدواژگان: خواب، اوتیسم، عملکرد
  • مژگان مشتاق*، حمیرا سجادی، هدی موزونی، بهاره زینل زاده قوچانی صفحات 234-253
    مقدمه و اهداف اسکلروز منتشر، اختلال مزمن سیستم عصبی مرکزی و ایمنی است که پیامدهای جسمی، روانی متعدد و هزینه های اقتصادی، اجتماعی زیادی برای بیماران مبتلا و خانواده آن ها ایجاد می‏کند. ارائه شواهد علمی مبتنی بر فواید درمان‏های مکمل اهمیت ویژه‏ای در مدیریت سلامت و کیفیت زندگی این افراد دارد. مطالعه حاضر به منظور جمع ‏آوری شواهد توصیفی، کاربردی، همچنین مقایسه مداخلات طب مکمل غیرخوراکی در بیماران ایرانی انجام گردیده است.
    مواد و روش ها‏ مداخلات طب مکمل با گروه کنترل که روی بیماران مبتلا به اسکلروز منتشر در ایران صورت گرفته بود، در پایگاه های ایرانی شامل؛ مرکز داده های پایگاه اطلاعات علمی، پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران، کتابخانه پزشکی و پایگاه های خارجی پاب مد و گوگل اسکولار، جستجو و جمع آوری شد.
    یافته ها پس از بررسی اولیه و حذف مطالعات غیرمرتبط، 41 مطالعه به مرحله تحلیل وارد شد. مطالعات از نظر روش‏شناختی مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفت. مداخلات مناسب بر حسب بیشترین نقاط قوت یا کمترین معیارهای خطا انتخاب شد.
    نتیجه‏ گیری اغلب مطالعات طب مکمل در ایران بر روی بیماران از نوع عود-بهبود صورت گرفته‏اند. خستگی، کیفیت زندگی و خلق، بیشترین متغیرهای ارزیابی شده هستند. انواع ورزش‏ با سطوح و شدت متوسط در مدت کوتاه ولی مداوم مناسب هستند. ورزش‏های هوازی و یوگا به دلیل تاثیر تمرینات هوازی بر تمام اندام‏ها (به ویژه تنفسی) می‏تواند با توجه به تاریخچه بیماری و سطح خستگی توصیه شوند.
    کلیدواژگان: اسکلروز منتشر، طب مکمل، درمان، علائم و پیامدها
  • مرضیه پشم دار فرد، مالک امینی* صفحات 254-263
    زمینه و اهداف اختلالات نورولوژیکال نظیر سکته مغزی و فلج مغزی مهم ترین علت های معلولیت و ناتوانی در عملکرد اندام فوقانی می باشد. این امر بسیار مهم است تا بتوان فرد را برای انجام کارهای روزمره زندگی توانمند ساخت. مداخلات توانبخشی نظیر تجویز انواع اسپلینت یکی از انواع مداخلات در تسریع روند بهبودی و کاهش سطح ناتوانی ناشی از معلولیت می باشد. مطالعه ی حاضر با هدف مطالعه مروری و طبقه بندی تاثیر انواع اسپلینت بر کاهش اسپاستی سیتیه و عملکرد بیماران فوق انجام شده است.
    ابزار و روش مطالعه حاضر تلفیق نتایج ناشی از تجویز انواع اسپلینت بر کاهش اسپاستی سیتیه و عملکرد اندام فوقانی بیماران سکته مغزی و فلج مغزی می باشد که با روش مرور سیستماتیک مبتنی بر شواهد Duffy انجام شد.
    یافته ها در مطالعه حاضر 46 مقاله یافت شد که تنها 25 مقاله معیار ورود به مطالعه مذکور را داشتند. در مطالعه حاضر انواع اسپلینت ها به انواع: اسپلینت های ولار، اسپلینت های دورسال، اسپلینت های ولار-دورسال، اسپلینت های داینامیک، اسپلینت c-Bar، آنتی پرونیشن، اکستنشن اسپلینت و اسپلینت Saeboتقسیم شدند. نتایج نشان داد که در بین اسپلینت های استاتیک (غیرمتحرک) با توجه به سهولت در ساخت و استفاده راحت در هنگام شب، اسپلینت دورسال بیشترین مزیت را دارد، با وجود اینکه تفاوت معناداری در نتیجه استفاده انواع اسپلینت های استاتیک وجود نداشت. علاوه بر این نتایج حاکی از آن بود که بهترین اسپلینت به منظور بهبود حرکات انگشتان و دامنه حرکتی فعال دست اسپلینت C-Bar می باشد.
    نتیجه گیری نتایج مطالعه مذکور نشان می دهد که تجویز اسپلینت یکی از مفیدترین روش ها در درمان بیماران سکته مغزی و فلج مغزی می باشد، اما هدف از تجویز، شرایط بیمار و دیدگاه درمانگر عوامل موثری هستند که باید در نظر گرفته شود.
    کلیدواژگان: سکته مغزی، فلج مغزی، اسپلینت، عملکرد اندام فوقانی، توانبخشی، کاردرمانی
  • عبدالله موسوی، پریسا رسولی فرد *، لیلا فرجی صفحات 264-278
    مقدمه و اهداف توجه انتخابی به معنای توانایی ذهنی برای انتخاب اطلاعات مرتبط از وقایع اکوستیک اطراف و ممانعت از ورود محرک مداخله گر می باشد. چهار فرآیند اساسی در توجه نقش دارند که شامل حافظه فعال، انتخاب رقابتی، کنترل پایین نورد و کنترل بالانورد می باشد. پتانسیل های وابسته به رخداد، ابزار مفید برای بررسی توجه هستند.
    مواد و روش ها در بررسی حاضر برخی مباحث مطرح شده در ارتباط با نقش ERP شنوایی در بررسی توجه انتخابی در مقالات از بانک های اطلاعاتی ،Scopus PubMed، Google Scholar، Science Direct ازسال های 1988 تا 2015 و با استفاده از کلیدواژه های توجه انتخابی، پتانسیل های وابسته به رخداد، حافظه در حال اجرا، کنترل بالانورد و کنترل پایین نورد انتخاب و بررسی شدند.
    نتیجه گیری توجه شنوایی باعث انتخاب اطلاعات برای ورود به حافظه فعال می شود و دسترسی به حافظه فعال از طریق قدرت محرک برای رقابت با سایر اطلاعات است. قدرت محرک به صورت خودکار توسط فیلتر بالانورد بر اساس برجسته بودن محرک و سیگنال های پایین نورد ناشی از حافظه فعال تنظیم می شود و کنترل ارادی توجه در چرخه حافظه فعال،کنترل حساسیت پایین نورد و انتخاب رقابتی نمایان می شود. این چارچوب به عنوان ابزاری برای بررسی و سهولت مطالعه سازوکارهای عصبی دخیل در توجه شنوایی به کمک پتانسیل های برانگیخته است. دو الگوی مطرح در توجه انتخابی شنوایی، «فرضیه بهره» و «فرضیه رد» توجهی است که فرضیه بهره به نقش سطوح پایین و حلزون و فرضیه رد توجهی به نقش قشر در توجه می پردازد.
    کلیدواژگان: توجه انتخابی، پتانسیل های وابسته به رخداد، حافظه فعال، کنترل بالانورد و کنترل پایین نورد
  • فاطمه عزیزی، هما زرین کوب* صفحات 279-288
    یکی از رایج ترین اختلالات دوران سالمندی عدم تعادل و گیجی است.از دست دادن اطمینان به حفظ تعادل در بعضی موارد از زمین خوردن نیز ناتوان کننده تر است. با توجه به روند رو به رشد جهانی جمعیت سالمندان توجه به نیازها و مسائل خاص آنها ضروری به نظر می رسد، اما آیا خطر زمین خوردن قابل پیش بینی است؟
    پرسش نامه ABC یک ابزار معتبر و مفید در ارزیابی اطمینان به حفظ تعادل و ترس از زمین خوردن در سالمندان می باشد که استانداردسازی و انطباق فرهنگی آن به تازگی در ایران صورت گرفته است. با وجود اینکه این پرسش نامه 16 گزینه ای از روایی و پایایی خوبی برخوردار است، اما به لحاظ وقت گیر بودن استفاده از آن در کاربردهای بالینی و پژوهشی درجمعیت سالمند، نسخه کوتاه شده آن طراحی شده و در دسترس قرار گرفته است. نسخه کوتاه شده پرسش نامه اطمینان به حفظ تعادل دارای ویژگی های مشابه با نسخه اصلی بوده و برای ارزیابی ترس از زمین خوردن در گروه های مختلف مفید است.اندازه گیری ها در مطالعات مختلف نشان می دهد که روایی نسخه کوتاه پرسش نامه مشابه نسخه ی طولانی تر است. گرچه برخی مطالعات به طراحی نسخه کوتاه این پرسش نامه (6 گزینه به جای 16 گزینه اصلی) اشاره کرده اند و همبستگی بالایی با نسخه اصلی نشان داده است، به طوری که می تواند جایگزین نسخه اصلی گردد، اما بررسی روایی و پایایی نسخه کوتاه شده timدر جمعیت سالمندان در جوامع مختلف ضروری به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: اطمینان به حفظ تعادل، زمین خوردن، اختلال تعادل، سالمند
  • گزارش مورد
  • راحله ابراهیمی مغانی * صفحات 289-298
    مقدمه و اهداف سندرم فریزر اختلال ارثی اتوزومال مغلوب همراه با آنومالی های متعدد و درصد شیوع آن 11 مورد درصد هزار تولد زنده است. فرم کلاسیک این سندرم با کریپتوافتالموس، سین داکتیلی، آنومالی های حنجره، ادراری-تناسلی، بدشکلی صورت، عدم وجود ابرو و هیپرتلوریسم، شکاف کام و لب، بینی پهن، آنوس بسته، هرنی نافی، دیاستاز پوبیس، عقب ماندگی ذهنی وآنومالی های اسکلتی و قلبی توصیف می شود. موارد گزارش شده در ایران بسیار محدود می باشد و در هیچ کدام از موارد گزارش شده به بررسی ویژگی های زبانی و گفتاری بیمار پرداخته نشده است. با توجه به ویژگی های خاص مشاهده شده در این مورد از جمله کم شنوایی به بررسی ویژگی های زبانی و گفتاری مورد پرداخته شد.
    معرفی بیمار بیمار دختر متولد 88 اهل شاهرود بود که حاصل بارداری ترم و زایمان واژینال بود که در سال 92 با شکایت والدین مبنی بر عدم توجه و تمرکز کافی و تاخیر در رشد گفتار و زبان به کلینیک گفتاردرمانی ارجاع داده شد. پس از ارزیابی های لازم وجود کم شنوایی و عدم توجه و تمرکز در بیمار محرز شد. در مطالعه ی حاضر علاوه بر مشاهدات بالینی به روند پیشرفت رفتاری و زبانی بیمار در طی 2 سال پرداخته شده است.
    بحث و نتیجه گیری اختلالات زبانی و گفتاری از ویژگی های این سندرم می باشد و با توجه به نبود آزمون های ارزیابی رسمی در این حوزه، شناخت ویژگی های آن به ارائه راهکارهای مداخله ای هرچه زودتر کمک می کند.
    کلیدواژگان: سندرم فریزر، کریپتوافتالموس، زبان، گفتار
|
  • Seyyed Mojtaba Soltandoost Nari, Ahmad Ebrahimi Atri *, Nahid Khoshraftar Yazdi Pages 1-9
    Background And Aim
    The FIFA 11 comprehensive warm-up programs are known to reduce sport injuries in soccer players, especially injury to Anterior Cruciate Ligament (ACL). However, there is limited knowledge on how it affects anterior knee shear force in soccer players. The present study aimed to investigate the effect of the FIFA 11 injury prevention programs on anterior knee shear force in teenage male soccer players.
    Materials And Methods
    In the current semi-experimental study, 30 teenage soccer players, aged between 14 and 16 years, with no injury in the lower extremities, were randomly divided into control (n= 15) and training (n= 15) groups. Force was measured using a force plate (during a single leg jump-landing test). The maximum posterior ground reaction force was considered as the anterior knee shear force (equivalent to the pressure on the ACL). Repeated measures analysis of variance was run for data analysis.
    Results
    The 11 program training group brought about a significant reduction in the anterior knee shear force compared with that in the control group (p
    Conclusion
    The present study demonstrated that the FIFA 11 injury prevention program can reduce shear force on the anterior knee of teenage male soccer players. This program may result in optimum control of ACL injury by limiting the anterior shear force on the knee, which is one of the risk factors of knee injury.
    Keywords: FIFA 11+ Program, Anterior Knee Shear Force, Teenage Male Soccer Players, Aanterior Cruciate Ligament
  • Seyyedeh Maryam Khoddami *, Seyedeh Zohreh Mousavi, Reyhaneh Jafari, Houshang Dadgar, Saman Maroufizadeh Pages 9-18
    Background And Aim
    Naming disorder has largely been noted in Learning Disabilities (LD) by researchers. One of the aspects of naming which has been less considered in LD is verbal fluency. The current study aimed to explore verbal fluency among children with LD, to compare it with a control group, and to investigate the effect of demographic characteristics on it.
    Materials And Method
    A cross-sectional study was conducted in which 30 children with LD (15 male and 15 female, aged: 8.90±1.20) diagnosed by psychiatrists and 30 age-, gender-, and grade-matched controls (15 male and 15 female, aged: 8.71±1.39). Each participant was individually asked to complete a verbal fluency task comprising of semantic and phonemic fluency.
    Results
    The results revealed that the mean scores of semantic and phonemic fluency were significantly lower in the experimental group as compared to those of the control group (p0.05).
    Conclusion
    Thecurrent study demonstrated a general weakness of children with learning disability in verbal fluency. Improvement of verbal fluency with development in both groups can highlight the increasing role of reading experiments on the naming skill although gender did not show to have any effect. Considering the importance of naming and lexical skills in literacy, the present study showed the necessity for further and detailed study of verbal fluency in children with learning disabilities.
    Keywords: Verbal fluency, Learning disability, Semantic fluency, Phonemic fluency, Children, Normal
  • Maryam Rastegar *, Mohammad Hosein Naser Melli, Amir Sarshin Pages 19-27
    Backgroundand Aim: Reduced walking speed is one of the changes that occur because of the reduction in lower extremity muscle strength due to the aging process. The purpose of the present study was to examine age- and speed-related differences in the electrical activity of leg muscles between younger and older adults during walking.
    Materials And Methods
    In the current semi-experimental study, 15 healthy young men and 15 healthy older men, with the mean age of 26.46 and 70.3 years, respectively, were randomly selected. The electrical activities of the tibialis anterior, soleus, and gastrocnemius muscles were measured using a surface electromyographic system during walking at preferred (100%), slow (80%), and fast (120%) speeds in the Foot Flat (FF), Midstance (MSt), Terminal Stance (TSt), Initial Swing, and Terminal Swing (TSw) phases. Data was analyzed using two-way analysis of variance with repeated measures and Bonferroni tests.
    Results
    TheRoot Mean Squares (RMS) of the electrical activity of the gastrocnemius and soleus in the MSt and TSt phases at 80% and 120% speeds were significantly different between the groups (P
    Conclusion
    Age-related changes in the electrical activity of the leg muscles during walking are clearly noticeable even among healthy older adults. This may be a strategy to control balance, maintain a steady metabolic state, or limit neuromuscular fatigue.
    Keywords: Age, Speed, Leg Muscles, Walking, Myoelectrical Activity
  • Saeed Imani *, Majid Saffari Nia, Maryam Zare, Zynab Shayeghian Pages 28-35
    Background And Aim
    Diabetes is a type of metabolic disorder characterized by limited or no insulin secretion or function, which leads to high blood glucose levels. Individuals with diabetes can have a high quality of life if their glycemic levels are well controlled. Taking part in support groups and social support may play a key role in supporting the ability of patients to maintain glycemic control. The purpose of the current study was to evaluate the effectiveness of support group participation on the glycemic control of patients with diabetes.
    Methods and Materials: A total of 60 patients with type 2 diabetes (20 recently diagnosed patients and 40 patients living with diabetes for more than 5 years, 20 of whom had adequate glycemic control and 20 did not have adequate control of their glycemic levels) from Shahriyar city, Iran, were invited to participate in the study. Patients participated in support group therapy sessions held over eight weeks. Glycated hemoglobin was assessed as the outcome indicator of glycemic control prior to and after the intervention. One-way ANOVA was used for data analysis.
    Results
    The results indicated that there was a significant difference between pre-test and post-test glycated hemoglobin levels prior to and after group therapy. Further results indicated that the length of illness and previous successful management of illness did not affect the impact of the effect of participation in support group therapy.
    Conclusion
    We found that support group therapy was an effective treatment for maintaining glycemic control in patients with diabetes. Such therapy can be included as a psychological intervention in treatment plans for patients with diabetes.
    Keywords: Diabetes Support Group Therapy, Glycemic Control, Glycated Hemoglobin
  • Seeyedeh Zohreh Mousavi, Azar Mehri *, Zahra Mohammadi, Mina Raji, Saman Maroufizadeh Pages 36-42
    There are a few studies reported on the verb fluency task. This task is considered an appropriate criterion for executive function in addition to being a means of measurement for showing loss of deficit and integrity of the anterior subcortical region. Verb fluency has common characteristics with other executive function tests and considers factors that are not diagnosed with traditional tests.
    Materials And Methods
    A cross-sectional study was conducted on 60 BSc. and MSc. students (30 males and 30 females). Participants were asked to produce any verb that could be retrieved in one minute. Scoring was based on the number of produced items using an independent t-test.
    Results
    The results of the present study showed no significant differences between the mean number of verbs and verb type in males and females. Additionally, no statistically significant differences in the total number of verbs and their types were observed between MSc and BSc students.
    Conclusion
    The use of transitive-intransitive and simple-complex verbs was almost the same in participants, although they had to retrieve certain structures of verb category during verb naming, like sentence completing tasks. Thus, this task can be used in the diagnosis and comparison of neurological disorders, and the results can be used as a basis for future studies.
    Keywords: Neuropsychological Tests, Verb Fluency, Adult, Normal, Persian
  • Saeed Ashrafpoor Navaee*, Alireza Farsi, Behrouz Abdoli Pages 43-52
    The previous research on normative feedback regarding balance control has only focused on psychological indices, and physiological information on the mechanisms of normative feedback on performance in difficult tasks (those involving visual and proprioceptive sensory disturbance), especially balance tasks, is scarce. Thus, the present study was conducted to determine the effects of normative feedback on balance control and the consistency of muscle function during tasks of variable difficulty levels among novice individuals.
    Materials And Methods
    The present study followed a sub-experimental and laboratory based design. A total of 20 participants (mean age = 23.59, SD = 1.30 years) were randomly assigned to positive normative feedback and control groups. The experimental group participated in 160 acquisition trials (16 blocks of 10 trials each) over 4 consecutive days (40 per day). A post-test was performed after the last practice session. Participants in the positive normative feedback group received better information of their own average performance in each block of acquisition. Postural control indices and electrical activity of muscles were measured using the Biodex system and electromyography techniques using Megawin devices, respectively. Mixed ANOVA with repeated measures and covariance tests were run to evaluate between-group differences in the balance index and electromyographic findings.
    Results
    The positive normative feedback group (M = 1.45 ± 0.31) outperformed the control group (M = 5.97 ± 1.24) in terms of the balance index (P = 0.004) and muscle consistency of the rectus femoris (P = 0.007) and gluteus medius (P = 0.04) while performing tasks of various difficulty levels.
    Conclusion
    As a psychological placebo, positive normative feedback acts as functional motivation to directly influence physiological changes in the level of balance control and consistency of muscle function when individuals perform difficult tasks.
    Keywords: Balance control, Consistency, Electromyography, Normative feedback, Performance
  • Zeinab Zeinali *, Ghorban Hemmati Alamdarlou, Fatemeh Pasand Pages 53-61
    Autism spectrum disorders are cognitive and neurobehavioral disorders where have three main features: socialization disorders, impairment of verbal and nonverbal communications, and restricted and repetitive patterns of behavior. The purpose of the present study was to investigate the impact of manipulation training on handedness in children with autism spectrum disorders.
    Materials And Methods
    The present study was an experimental investigation using a pretest-posttest design and a control group. The statistical population of the research included all 7 to 14 -year-old students with autism spectrum disorders in Shiraz in the academic year 2014-2015. After selection of the school by the exceptive education office, the pretest was administered to all students in this school who were 7 to 14 years old. A total of 20 students (5 girls and 15 boys) who met the research criterion were then chosen as participants and were randomly divided into either the experimental group or the control group. The experimental group received manipulation training over 24 sessions, while the control group only performed common activities in the school. At the end of the treatment, post-test was administered to both groups. To assess handedness, the Edinburgh handedness inventory scale was used.
    Results
    Covariance analysis indicated that there was a significant increase in the mean scores for handedness in the experimental group (p ≤ 0.05).
    Conclusion
    Our findings indicated that manipulation training improved handedness in children with autism spectrum disorders. Therefore, it is suggested that the design and implementation of appropriate manipulation trainings be used in improving handedness in students with autism spectrum disorder.
    Keywords: manipulation training, handedness, student, Spectrum Disorders
  • Mahya Mohamadtaghi *, Parvaneh Shamsipour Dehkordi, Parisa Hejazi Dinan Pages 62-73
    Backgroundand Aim: The lower limb amputees, due to the loss of limb, generally use hip strategy to control balance instead of ankle strategy. The present study aimed to evaluate the effect of a lower limb training protocol consisting of core stabilization exercises with and without augmented visual feedback on balance control strategies of prosthetic leg and the sound leg in below knee amputees.
    Materials And Methods
    Based on the inclusion criteria, 21 amputees were invited to voluntarily take part in the current quasi-experimental study with pretest-posttest protocol. They were randomly divided into three groups of control, core stabilization exercises, and core stabilization exercises using augmented visual feedback. Involvement of hip strategy in the balance control of the groups, in the intact limb, and prosthetic limb were determined using Dynamic Computer Posturography.
    Results
    The results of analysis of variances using repeated measures showed significant differences (p=0.001) between the hip strategy scores of intact limb and prosthetic limp after training interventions. Bonferroni post hoc test indicated higher average scores in both training groups compared with that for control group. Between two training groups, the group with augmented visual feedback showed even a better score (p=0.001) using hip strategies to control balance. The strategy in both legs for core stabilization exercise group with visual feedback was more efficient compared with core stability exercise group without feedback.
    Conclusion
    The results showed that core stabilization exercises can improve pelvic control strategy to maintain balance in the intact leg and prosthetic leg of thr amputee. Using augmented feedback will improve the strategy application even more.
    Keywords: Hip Strategy, Augmented Visual Feedback, Lower Limb Core Stabilization Exercises, Intact Limb, Prosthetic limb, Amputee
  • Sedigheh Farokhi Moghadam, Hojjat Allah Haghgoo *, Ebrahim Pishyareh, Seyed Ali Hosseini, Enayatollah Bakhshi, Nima Rezazadeh, Reza Rostami, Vahid Sadeghi, Yousef Khodabandehlou Pages 74-82
    Backgroundand Aim: Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) display obvious balance and motor disorders. Since the vestibular system has a vital role in balance and motor function, the present study was conducted to study the effects of active vestibular stimulation on motor disorders in children with ADHD.
    Materials And Methods
    A total of 38 children with normal intelligence quotient (above 90), using the Wechsler Intelligence Scale for Children, were diagnosed with ADHD by a psychiatrist based on Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders )DSM(-IV.TR criteria were included in the study. They were 7-12 years old and were selected from Atieh Rehabilitation Center. Participants were randomly assigned into experimental and control groups, and were evaluated before and after the intervention using the Bruininks-Oseretsky Test of Motor Proficiency (BOTMP). Children in the experimental group received vestibular stimulation intervention three times per week; each session lasted for 30 minutes and was based on a defined protocol. The control group participated only in academic education programs. The collected data were analyzed and compared between the two groups.
    Results
    Vestibular stimulation resulted in significant changes in gross motor dexterity (P
    Conclusion
    Vestibular stimulation was effective in improving balance, gross motor function, and visual-motor control in children with ADHD.
    Keywords: Vestibular, Attention Deficit Hyperactivity disorder, Motor Disorder
  • Shahnaz Nazari *, Shila Safavi, Hassan Kordi Pages 83-92
    Background And Aim
    Motor skill learning is one of the main problems in children with Developmental Coordination Disorder (DCD). Since the prevalence of this disorder among children is considerable, the present study was conducted to determine the effect of verbal feedback frequency on the learning of throwing skill in children with DCD.
    Materials And Methods
    The study population consisted of 5 to 7 year old students (boys and girls, N=40) with DC living in Shahr-e-Kord, who voluntarily participated in the study. In the present quasi-experimental investigation, consisting of a pretest-posttest design, the participants were randomly distributed into four groups: feedback of %100 (n= 10), feedback of %50 (n= 10), the feedback reducer (n= 10), and controls (n=10). Data was collected using the Developmental Coordination Disorder Diagnostic Questionnaire (DCDQ’7) and children throwing accuracy test of Chiviancowsy and ANOVA, repeated measures ANOVA, and LSD post hoc test were used for data analysis (α=0.05).
    Results
    The results showed that the various methods of feedback frequency had different significant effects on motor skill learning in the participants (F=9.402, P=0.001). Moreover, it was found that 50% feedback frequency had the best effect on motor skill learning (P>0.01).
    Conclusion
    The results confirmed the guidance hypothesis. Therefore, it is recommended that % 50 frequency feedbacks be used for teaching throwing skills to children with DCD.
    Keywords: Verbal Feedback, Developmental Coordination Disorder, Motor Performance
  • Masoumeh Zarei, Laleh Lajevardi *, Mahdi Alizadeh Zarei, Emad Mollazadeh Pages 93-103
    Background And Aim
    The fear of falling is common in people with Parkinson's disease. One of the most common tools to measure the fear of falling in these patients is the Survey of Activities and Fear of Falling in the Elderly (SAFFE). No Persian version of the SAFFE is available and no study on the reliability and validity of this scale has been conducted in Iran. The main objective of the present study was to develop a Persian version of the SAFFE scale to assess fear of falling and activities in people with Parkinson's disease.
    Materials And Method
    After obtaining permission from the developer of the original scale, the Persian version was prepared according to the International Quality Of Life Assessment Protocol (IQOLA). To review the clarity and necessity of the translated items, CVI and CVR methods were applied. The internal consistency of the items was also measured using Cronbach's alpha coefficient.
    Results
    The clarity and necessity of the translated items based on the scores of CVI and CVR were acceptable. Cronbach's alpha coefficient was very high for fear of falling and activity restriction level, and moderate for activity level. Cronbach's alpha coefficient was very good for the entire scale (α = 0.93)
    Conclusion
    The Persian version of SAFFE had very good content validity and internal consistency of items and can serve as a useful tool in the clinical assessment of fear of falling and activities in patients with Parkinson's disease.
    Keywords: Parkinsons, Fall, Activity, Validity
  • Fatemeh Faryabi, Talieh Zarifian *, Fariba Yadegari Pages 104-113
    Background And Aim
    Speech errors in children with Down Syndrome (DS) are inconsistent, such that in articulating the same lexical item, the children produce it in different ways. The Core Vocabulary Treatment (CVT) has been designed to increase the consistency of articulation in children with inconsistent disorder. The current study was carried out to investigate the efficacy of CVT on the speech intelligibility of 7-11-year-old educable Farsi-speaking DS children.
    Materials And Methods
    The study was performed in the form of a pre-posttest design. Four DS children participated in the study. For each case, 12 to 14 treatment sessions were performed. Treatment was accomplished by 70 goal words. The instruments used were Inconsistent subtest of Persian Diagnostic Evaluation of Articulation and Phonology (P-DEAP) and the test of single word intelligibility. There were 7 assessment points in the study: two weeks, one week, and immediately before intervention as well as immediately, one week, two weeks, and six months after the intervention. Subsequently, 10 unfamiliar listeners judged the speech intelligibility in children by recording their speech prior to and after intervention.
    Results
    The consistency of articulation increased after intervention and generalized to control words. Furthermore, intelligibility of speech also increased after the intervention (P
    Conclusion
    The obtained results, similar to those of other studies, showed that CVT is effective in enhancing the consistency of articulation. Further studies are necessary to ensure confidence in the effectiveness of this intervention to increase the consistency and intelligibility of speech in other languages.
    Keywords: Consistency, Core Vocabulary Treatment, Down syndrome, intelligibility, Efficacy
  • Farnaz Fathollahzadeh, Samira Arab *, Alireza Akbarzadeh-Baghban Pages 114-121
    Background And Aims
    Hearing loss is one of the most common congenital disorders in newborns and infants. Approximately 1-4 of 1,000 neonates are born with bilateral profound and permanent congenital hearing loss. Therefore, the diagnosis of hearing loss without performing hearing screening at birth is not possible. Otoacoustic Emission (OAE) is one of the tests to diagnose hearing loss and early intervention in neonates. The aim of the present study was to evaluate neonate hearing screening in Sayad-Shirazi Hospital in Gorgan to identify and early diagnose hearing impairment and to prescribe hearing aids.
    Materials And Methods
    As a cross-sectional study, the investigation was performed on all neonates in Sayad Shirazi Hospital. After completing the questionnaire, the first evaluation (OAE) was performed on all alive infants in the first 48 hours of birth. The neonates were re-evaluated within the second months of birth if they were referred. The neonates with failed responses were referred to perform ABR. Data was analyzed using SPSS (version 22).
    Results
    TEOAE tests were performed on 4453 infants in the first 48 hours of birth. A total of 2138 (48 %) infants were females and 2315 (52 %) were males. About 32% of infants had pass response to OAE and 68% of them had no responses (Refer). The second OAE test was repeated before two months of birth. From among 3024 neonates, 92% had response and 104 neonate had no response. ABR test was performed on 104 infants. Only three neonates had abnormal ABR and hearing loss was identified. Three neonates had hearing loss: parents of one of these neonates were relatives, another neonates suffered from high bilirubin, infection, and prematurity, and the third infant had moderate to severe hearing loss without any reason. Hearing aid was prescribed to these three children and two were referred to a consultant for cochlear implant.
    Conclusion
    According to the results of the current study and similar studies in Iran and other countries, the need to implement a comprehensive plan for neonatal hearing screening and early intervention and early detection of hearing loss is important. This can also reduce the considerable costs that are spent for special education for these children.
    Keywords: Hearing Loss, Hearing Screening, Neonate, OAE, AABR
  • Zahra Shahidi-Zandi *, Mohammad-Reza Amir-Seyfaddini, Mohammad-Taghi Amiri-Khorasani Pages 122-131
    Background And Aim
    Single-leg landing is a common movement in many sports and is known to be an important cause of non-contact Anterior Cruciate Ligament (ACL) injuries that increase knee external motion in the frontal plane. The aim of the current study was to evaluate lower extremity kinematics during single-leg landing from different heights in patients with knee valgus deformity and to compare it with that in healthy individuals.
    Materials And Methods
    A total of 15 female patients with knee valgus deformity and 15 healthy female individuals, ranging from 18 to 25 years, were selected to participate in the study. Participants performed single-leg landing from heights of 20, 40, and 60 cm and their actions were monitored using a three-dimensional motion analysis system. After data processing using the CORTEX software, the following parameters were examined: maximum knee valgus angle, maximum knee flexion, maximum dorsiflexion, and duration of eccentric phase. Statistical analysis was carried out using the independent samples t-test and repeated measures analysis of variance at a significance level of less than 0.05.
    Results
    Although the valgus angle in the knee valgus deformity group was greater than that in the healthy group, this parameter did not significantly differ among the different height. Further, the duration of the eccentric phase did not differ significantly between the groups, but maximum knee flexion and maximum ankle dorsiflexion did (P
    Conclusion
    Compared to healthy individuals, those with knee valgus deformities land with lower knee flexion and ankle dorsiflexion angles during single-leg landing from different heights. All the parameters assessed in the present study have been identified as risk factors for ACL injury; therefore, thorough training and correction of the landing pattern should be considered in order to reduce the load applied to the lateral compartment of the knee joint and to prevent deformity progression.
    Keywords: single-leg landing, Different Heights, Knee Valgus Deformity, Kinematic, Valgus Angle
  • Sirvan Atashak *, Loghman Ghaderi, Jabbar Bashiri Pages 132-142
    Background And Aim
    Older persons are often affected by a low-grade proinflammatory state characterized by increased levels of cytokines and acute phase proteins. Previous studies indicate that different methods of exercise training have beneficial effects on the cytokine concentration. Hence, the present study was conducted to evaluate the effects of concurrent training on C-reactive protein (CRP) and fibrinogen levels in elderly men.
    Materials And Methods
    A total of 24 elderly men who volunteered to participate in the study were equally assigned to training and control groups. Participants in the training group performed 14 weeks of concurrent training. Then, at the beginning of the study and at 48–72 h after the last training session, blood samples were collected to measure CRP and fibrinogen levels. Moreover, at both times, body composition and anthropometric indices were measured. Data were analyzed using repeated measures analysis of variance and Pearson's correlation coefficient tests.
    Results
    After 14 weeks of concurrent training, the CRP and fibrinogen levels were significantly lower in the training group compared with those of the control group (P0.05). Moreover, a significant correlation was observed between the mean changes in CRP and fibrinogen levels and the body fat percent and other body composition indices (P
    Conclusion
    The results of the current study indicated that concurrent exercise training is a suitable method for improving body composition and modulating the levels of cytokines predictive of cardiovascular disease in elderly men.
    Keywords: Concurrent training, C-reactive protein, Fibrinogen, Body composition
  • Sara Afshar, Nasibeh Noori Mombeyni, Dorsa Hamedi *, Solmaz Mohammadzadeh Nane Karan, Kowsar Dinari, Mahdieh Nazarian Pages 143-152
    Background And Aims
    Increasing productivity and work involvement are important factors affecting job satisfaction, which achieved are by appropriate job characteristics. The present study aimed at investigating the Motivational Power Score (MPS) and its correlation with job satisfaction among occupational therapists in Ahvaz city.
    Materials And Methods
    All occupational therapists working in Ahvaz city participated in the current cross-sectional study. Valid questionnaires of Job Characteristic Model and Job Descriptive Index were used in order to investigate MPS and Job satisfaction among the participants.
    Results
    More than 85% of the participants had high and moderate job satisfaction scores. Also, MPS mean score was assessed to be in moderate level (142.85± 43.62). No correlation was observed between MPS and job satisfaction scores. No correlation was found between demographic variables and MPS and job satisfaction scores, either (P>0.05).
    Conclusion
    Occupational therapists in Ahvaz city reported appropriate job satisfaction. Moreover, MPS were in moderate level. These results indicate the appropriate job status and characteristics among occupational therapists in Ahvaz city.
    Keywords: Occupational Therapy, Motivation, Job satisfaction
  • Ali Mohammadzadeh, Azadeh Borna *, Mojdeh Safavi-Naeini, Alireza Akbaradeh-Baghban Pages 153-160
    Background And Aims
    Auditory memory is the ability to receive process, store, and finally recall verbal information. Auditory-Verbal memory plays an important role in human life. One of the common methods to investigate auditory-verbal memory is using the behavioral neuropsychological tests. Therefore, many tests have been introduced. Rey Auditory Verbal Learning Test is one of the most common tests in this area. The present study aimed to investigate the effect of gender on the results obtained from the Persian version of the test.
    Materials And Methods
    In the current study, 120 patients (60 female and 60 male) in their fourth and sixth decades were investigated using the Persian version of the Rey Auditory Verbal Learning Test.
    Results
    Significantly higher scores were observed in women than in men in the total recall (P = 0.045), with the intervention (P = 0.007), and delayed (P = 0.002) phases.
    Conclusion
    Higher scores were observed in women comparing the both age groups. The results confirm the superiority of women in the application of auditory-verbal memory and indicate the importance of using separate data for each sex.
    Keywords: Auditory verbal memory, Rey Auditory verbal learning test, Gender
  • Mahboobe Tavana Kermani, Ahmad Ebrahimi Atri *, Nahid Khoshraftar Yazdi Pages 161-168
    Background And Aim
    Kyphosis is one of the most common abnormalities of spinal cord, especially in teenager girls and corrective methods that are used to correct this abnormality in childhood and teen years are limited, or they are not adaptable with these people. The aim of the present study was to investigate the effect of eight weeks of corrective exercise on the kyphosis curvature in teenager girls.
    Materials And Methods
    The present semi-experimental study was conducted on 20 students aged between 13 to 17 years (mean age: 14/4±1/3, mean height 159/8±4/8, mean weight 48/3±7/6, and BMI 18/8±2/5) with functional kyphosis (the angle more than 40 degrees). The participants were randomly divided into two groups: control group (n = 10) and experimental group (n=10). The exercise plan included 80-60 minutes training, 3 sessions per week for 8 weeks and kyphosis curvature measurements were performed prior to and after the training program using flexible ruler. The paired sample t-test and covariate were run to find the difference at significant level of 0/05.
    Results
    The results showed that there was a significant difference in curvature kyphosis between the control and experimental groups (P= 0.03). Also there was a significant decrease in the curvature degree in experimental group (P= 0.004), but no significant difference was observed in the control group (P= 0/56).
    Conclusion
    The present study indicated that the corrective exercise is a convenient and easy approach to improve functional kyphosis curvature. These exercises are recommended to this group of people to improve the curvature of their back.
    Keywords: Corrective playing, Functional Kyphosis, Teenager Girls
  • Maryam Jafari, Mehri Ghasemi *, Farideh Dehghan Manshadi, Aireza Akbarzdeh Baghban Pages 169-174
    Background And Aim
    Ultrasonography can be used as an imaging technique to study the texture and structure of a muscle (thickness, surface area, fiber length, etc.). Muscle size is an important factor in the diagnosis of muscle health or disease. Masseter is one of the masticatory muscles. Determining the thickness of the masseter muscle with regard to its function on the temporomandibular joint has an important role in the diagnosis of temporomandibular joint disorders. The aim of the present study was to determine the average thickness of the masseter muscle in healthy young people.
    Method and Materials: A total of 50 volunteers (25 men and 25 women) in the age range of 18-30 years participated in the current study. Sonography of the masseter muscle was carried out while participants were in supine position and a 12 MHZ linear probe was on the mandible ramus in alignment with the auricle on the muscle belly.
    Results
    The statistical results showed high reliability of ultrasonic thickness of the masseter muscle in the rest position (ICC=0/8). Muscle thickness in young healthy participants in the rest position was 1.4±1.4 mm. A relationship was observed between gender and thickness of the masseter muscle (P=0.038).
    Conclusion
    Sonography is a high reliable method in measuring the thickness of the masseter muscle. The masseter muscle thickness was greater in males than in females.
    Keywords: Muscle thickness, Ultrasonography, Masseter: Reliability
  • Majid Khodadadi *, Nader Rahnama, Sayed Hossein Hashemi, Alireza Jahromi Dasjerdi Pages 175-184
    Background And Aim
    Parkinson's Disease (PD) is a degenerative disorder in basal ganglia in brain. It is a chronic progressive disease, and mostly affects the old people. Physical therapy is one of the ways to help these people to improve their health.
    Materials And Methods
    A total of 45 male and female volunteers with PD (stage 1-4, based on Hoehne and Yahr scale) were recruited in the study. They were assigned into three groups of control, without suit therapy and with suit therapy. The groups with and without suit therapy, in addition to pharmacotherapy, received 8 weeks of balance training including 3 sessions per week, each session for 45 minutes, while the patients of the control group received only pharmacotherapy. The patient's quality of life (PDQL questionnaire) and motor function (UPDRS questionnaire) were evaluted in the beginning and at the end of the period. All data were analysed using ANOVA.
    Results
    The results revealed significant differences in the quality of life between the three groups (P
    Conclusion
    It can be concluded that balance training has a positive effect on the quality of life and motor function in individuals with PD, and balance training with suit therapy is better than the one without suit therapy. Therefore, it is suggested that some balance training with suit therapy sessions be orgaized for these individuals.
    Keywords: Balance traninig, Suit therapy, Quality of life, Motor function, Parkinson's disease
  • Minoo Kalantari, Marziye Hosseini *, Shahpar Haghighat, Leila Angooti Oshnari, Zahra Shafiee, Seyyed Mehdi Tabatabaei Pages 185-191
    Background And Aim
    The upper extremity lymphedema is the most common side effect of the breast cancer treatment. The aim of the present study was assessment of the effect of the complex decongestive therapy on the lymphedema volume in women with breast cancer therapy-related lymphedema.
    Materials And Methods
    A total of 33 women with the lymphedema participated in the present study. Data gathering instruments included the measurement of lymphedema volume via water displacement. The intervention was performed in two phases: phase 1: for 2-3 weeks, and phase 2: one month after phase 1. Therapeutic techniques in each phase included massage, compression bandage, exercise, and the skin cares. Repeated measures was run for statistical analysis.
    Results
    The findings showed that complete decongestive therapy resulted in the reduction in lymphedema volume (p
    Discussion
    The current study showed that complete decongestive therapy is the effective treatment for the reduction of the lymphedema volume in women with breast cancer treatment-related lymphedema.
    Keywords: Complex decongestive therapy, Breast cancer, Lymphedema
  • Ramin Amirsasan, Saeed Nikookheslat, Rahele Dolgari Sharaf * Pages 192-200
    Background And Aims
    The Pilates is one of the new training methods that seems to be effective in reducing weight, body composition factors, and performance. The purpose of the present study was to determine the effect of Pilates training on some physical fitness variables in 20 untrained overweight females.
    Materials And Methods
    Participants of the present study (with the mean age of 46/65 ± 4/85 years and the mean body mass index of 29/28 ±2/65 kg/m2) were randomly divided into two groups: 10 persons in experimental group and 10 in the control group. Before starting workout, nutritional consultation was carried out for all the selected participants and an isocaloric diet was arranged to maintain weight. The experimental group performed Pilates training three sessions a week and for eight weeks, each session lasting for one hour. The control group did not do any special exercise and had only dietary changes.Flexibility of the abdominal muscles, the lateral stabilizer muscle endurance, weight, height, body fat, lean body mass, waist-to-hip ratio, and Body Mass Index (BMI) were measured prior to and after the intervention program. For statistical analysis of the data, one-way analysis of covariance was conducted at the P level of >0.05.
    Results
    The results showed that, weight, body fat percentage, BMI, and waist-to-hip ratio decreased significantly in the training group (P
    Conclusion
    The results of the present study proved that eight weeks of Pilates exercise with 3 one-hour sessions per week can improvebody composition, flexibility, and muscular endurance.
    Keywords: Pilates training, Physical fitness, Body composition, Untrained females, Overweight, Obesity
  • Marzieh Sharifian, Azamsadat Hosseini Fard *, Nima Rezazadeh Pages 201-209
    Background And Aim
    Menier is a disease of internal ear that involves cochlea and otolith organs, which play important roles in the balance of body. Cervical Vestibular Evoked Myogenic Potential (cVEMP), Subjective Visual Vertical (SVV), and Subjective Visual Horizontal (SVH) are tests to evaluate otolith organs. Understanding otoliths functions and choosing the appropriate test to evaluate them can help control and treat menier’s disease. The purpose of the present study was to collect and integrate the results of studies that investigated the otolith organs in Meniere's disease patients using three tests of cVEMP, SVV, and SVH.
    Materials And Method
    PubMed, Elsevier, and Google Scholar database were searched using “menier”, “Otolith”, “Saccule”, “Utricle”, “cVEMP”, “SVV”, and “SVH” keywords. A total of 45 articles relevant to the topic were selected and studied.
    Conclusion
    Generally, otolith tests have limited sensitivity and specificity. cVEMP shows abnormal results in menier’s disease that is almost independent of the duration of disease. SVV has good performance in acute phase of menier’s disease. In the acute phase of the disease, it shows error to the set line vertically and deviated to the affected side. About SVH, no remarkable report was found.
    Keywords: Meniere, Otolith, Saccule, Utricle, Cervical Vestibular Evoked Myogenic Potential, Subjective Visual Vertical, Subjective Visual Horizontal
  • Abdollah Mousavi, Negin Salehi *, Leila Faraji Pages 210-225
    Background And Aim
    Millions of individuals worldwide experience sensorineural hearing loss. The current treatments include prescription of conventional hearing aids. Hearing aids have varying degrees of success in patients experiencing considerable hearing loss. Recently, augmented acoustic environment (AAE) has been proposed as a method for alleviating the severity and progression of sensorineural hearing loss disorders, involving the exposure of patients to augmented levels of controlled acoustic stimulation. Treatment efficacy was assessed in other progressive sensorineural hearing loss disorders, such as presbycusis, in which the aim of the treatment was to reduce the damage to the auditory system following noise-induced hearing loss and to promote the migration of transplanted cells to the injured region. Different factors such as age, sex, level of sexual hormones, location of the effect (cochlea or anterior ventral cochlear nucleus [AVCN]), frequency, tonotopic organization, and hearing sensitivity determine the effect of AAE on the auditory system.
    Materials And Methods
    Articles published between 1988 and 2014 related to the effects of augmented acoustic environment on the function of auditory system were searched and selected for review from Google scholar, PubMed, Scopus, and ScienceDirect databases.
    Conclusion
    The study of the factors determining the effectiveness of AAE has applications for hearing aids (following exposure to AAE), or the control of environmental noise for individuals who are at risk for hearing loss. Amplification of certain frequencies in the damaged area of the cochlea during the fitting of hearing aids may have similar peripheral and central (positive or negative) effects as those reported in other studies on AAE.
    Keywords: Augmented acoustic environment, Sensorineural hearing loss
  • Reza Ayazi, Navid Mirzakhany *, Samira Rajaei, Javad Khalatbari, Seyed Vahid Mohhammadi Cheshme Gol Pages 226-233
    Background And Aim
    Children with autism have cognitive dissonances and emotional problems, such as depression, anxiety, learning problems, and mental development problems caused by sleeping disorders. The object of the present review article was to study sleep disorders and their related factors.
    Material and
    Methods
    The current review article was written to discuss sleep in children with autism according to the latest clinical research. Articles published between 2000 and 2015 were reviewed. We searched for three keywords (sleep, autism, and functional) using Google, ProQuest, PubMed, Science direct, and Google Scholar. Initially, 55 investigations were found meeting the specified criteria. Articles related to sleep disorders, sleep, functional autism, and sleep were selected using a targeted selection approach. During this process, seven articles were selected as the main articles for the review.
    Results
    It was found that sleep in children suffering from autism might be influenced by mental damage, anxiety, and behavioral problems. On the other hand, appropriate physical activity may improve sleep patterns and sleep disorders. Understanding sleep, factors affecting sleep, sleep problems, and their treatments may greatly help in improving sleeping in children with autism.
    Keywords: Sleep, Autism, Function
  • Mozhgan Moshtagh *, Homeira Sajjadi, Hoda Mowzooni, Bahareh Zeynalzadeh Ghoochani Pages 234-253
    Background And Aim
    Multiple sclerosis is an immune disorder which involves central nervous system. This chronic condition has physical and psychological consequences causing economical and social burdens for patients and their families. Providing scientific evidences based on treatment benefits would have significant importance in health management and patient's quality of life.
    The present study aimed to collect descriptive and applied evidences comparing the efficacy of different non-biologic supplementary medicine intervention in Iranian multiple sclerosis individuals.
    Materials And Methods
    In the present study, we investigated the complementary medicine interventions for multiple sclerosis. Articles were searched in Iranian databases including IranDoc, Medlib, and Magiran as well as international databases including Pubmed and Google Scholar.
    Results
    After initial screening and deleting irrelevant studies, 41 studies were chosen for the analysis. Studies were assessed and analyzed methodologically. Proper interventions were selected according to the least error criteria or the degree of strength.
    Conclusion
    Most studies were performed on relapsing-remitting kind of multiple sclerosis. They focused on fatigue level, quality of life, and mood promotion evaluation. Exercises with moderate level and intensity can be used monitoring short intervals and with short duration. Aerobic exercises have positive effects on all body organs as well as respiratory capacity and function; thus, they can be applied based on patient history and fatigue level.
    Keywords: Multiple Sclerosis, Complementary Medicine, Treatment, Symptom, Outcomes
  • Marzieh Pashmdarfard, Malek Amini * Pages 254-263
    Background And Aim
    Neurological disorders such as Cerebro Vascular Accident (CVA) and Cerebral Palsy (CP) are the major causes of disability in adults and functional disability of the upper limbs. These are the most major difficulties that make a person unable to perform daily activities. Splinting is a kind of rehabilitation intervention in therapeutic performance that increases the process of recovery and decreases the level of functional disability post-disorder. The purpose of the present study was to categorize and review articles concerning the effect of splinting on spasticity and upper extremity function in children with CP and CVA patients.
    Materials And Methods
    The current study includes a combination of the results of splinting on spasticity and upper extremity function in children with CP and CVA patients. The study was conducted using the evidence-based Duffy method.
    Results
    From among 46 articles found in the field of splinting and their results on the function of CVA and CP patients, only 25 used the inclusion criteria for the type of splinting categorized as: Volar splint, Dorsal splint, Volar-Dorsal splint, Extension splint, C-Bar splint, Dynamic Splint, Anti-pronation splint, and Saebo splint. The results showed no significant differences between the effects of Volar splint, Dorsal splint, and Volar-Dorsal splint on upper extremity function, but due to the ease of using a Dorsal splint, it is more useful than other static splints. Furthermore, the C-Bar splint was found to be most useful and sufficient for finger activity and active Range of Motion of the hand.
    Conclusion
    The results of the study demonstrated that splinting is a useful method of therapeutic intervention. However, the aim of splinting, the patients’ condition, and the therapist’s opinion on splinting are the factors that should be the most attended to.
    Keywords: Cerebral Vascular Accident, Cerebral Palsy, Splinting, Upper extremity function, Rhabilitation, Occupational Therapy
  • Abdollah Mousavi, Parisa Rasouli Fard *, Leila Faraji Pages 264-278
    Background And Aim
    Auditory selective attention refers to the mental ability to resist distractor stimuli and to select relevant information from the surrounding acoustic events. Four processes are fundamental to attention: working memory, competitive selection, bottom-up, and top-down sensitivity control. ERP is a useful tool for evaluating selective attention.
    Method
    In the present review article, relevant topics on the role of ERP in evaluating selective attention was searched in Google Scholar, PubMed, Scopus, and ScienceDirect databases using keywords including selective attention, ERP, working memory, bottom up, and top down control between the years 1988 up to 2015.
    Conclusion
    Auditory attention selects the information to enter the working memory. Access to working memory is determined by the relative signal strengths of competing representations of information. Signal strength is modulated automatically by bottom-up salience filters and is modulated top-down by bias signals that are controlled by working memory and voluntary control of attention is mediated by a recurrent loop comprising working memory, top-down sensitivity control, and competitive selection. The framework for attention proposed in the current review is intended to act as a tool to facilitate the study of neural mechanisms underlying auditory attention by ERPs. Two principal models regarding auditory selective attention are “gain theory” and “attentional trace theory”, the first related to lower level and cochlea and the second to cortical level.
    Keywords: Selective Attention, ERP, Working Memory, Bottom-up Control, Top-down Control
  • Fatemeh Azizi, Homa Zarrinkoob * Pages 279-288
    Background And Aim
    Balance impairment and dizziness are among the most common disorders among the elderly. Losing confidence in maintaining balance can sometimes be even more debilitating than actually falling down. Considering the global increase in the elderly population, it seems important to focus on their specific needs including balance and the question whether it is possible to predict the risk of falling.
    The ABC questionnaire is a valid and useful tool for evaluating balance confidence and fear of falling among the elderly. Recently, the questionnaire has been standardized and culturally adapted for use in Iran. Although this 16-item questionnaire has acceptable validity and reliability, completing it for clinical and research purposes among the elderly is time-consuming. Therefore, a shorter version consisting of six items was designed, which is useful for assessing fear of falling in different groups. Objective assessment of the short version showed that it is as reliable as the long version, as reported previously. Although some studies have used the short version, which has been shown to have a high correlation with the original version meaning that it can replace the latter. However, it is necessary to assess the validity and reliability of the short version (ABC-6) in different elderly populations.
    Keywords: Balance confidence, Fall, Balance Impairment, Elderly
  • Rahele Ebrahimi Moghani * Pages 289-298
    Introduction
    Fraser syndrome is an autosomal recessive inherited disorder with multiple anomalies and its prevalence is 11 percent of live births. The classic form of this syndrome is described with cryptophthalmos, syndactly, throat abnormalities, apparatus urogenitalis, facial disfigurement, lack of eyebrows, hypertelorism, cleft palate, suspensions, flat nose, anus closed, umbilical hernia, pubis diastasis, mental retardation, and heart and skeletal defects. Reported cases in Iran are very limited and none of the cases reported have addressed the patient's speech and language features.
    History: The patient was a girl was born in 2009 in Shahrood. She was given birth after a term pregnancy and via vaginal delivery. Parents were referred to the Speech Therapy Clinic in 2013 after complaining about the girl’s lack of attention and delay in speech and language development. The present study reports on the clinical observations on the progress of the patient's behavior and language over the two years.
    Discussion and
    Conclusion
    Speech and language disorders are associated with the features of the syndrome. Due to lack of formal evaluation tests in this area, understanding its characteristics can lead to provision of intervention strategies.
    Keywords: Fraser yndrome, Cryptophthalmos, Langauge, Speech