فهرست مطالب

دانشگاه علوم پزشکی بابل - سال نوزدهم شماره 5 (پیاپی 116، اردیبهشت 1396)
  • سال نوزدهم شماره 5 (پیاپی 116، اردیبهشت 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/02/22
  • تعداد عناوین: 9
|
  • محمدرضا صدری، آوا صفراوغلی آذر، علیرضا کاظمی، محسن حمیدپور، مهدی الله بخشیان فارسانی، داود بشاش* صفحات 7-13
    سابقه و هدف
    مقاومت به داروهای شیمی درمانی یکی از مهم ترین معضلات درمانی بیماران مبتلاء به لوسمی لنفوبلاستیک حاد (ALL) می باشد. اختلال در مسیر فسفاتیدیل اینوزیتول-3 کیناز (PI3K) و همچنین ارتباط آن با بروز پدیده مقاومت باعث شده که مهارکننده های این مسیر، خصوصا Buaprlisib به عنوان یکی از امیدبخش ترین داروهای درمان سرطان معرفی شوند. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر مهار مسیر PI3K/Akt توسط داروی Buparlisib در کاهش بقا و همچنین القاء آپوپتوز در سلول هایNalm-6 می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه تجربی، جهت سنجیدن اثرBuparlisib بر فعالیت مسیر PI3K/Akt در سلول هایNalm-6، میزان فسفریلاسیون Akt توسط وسترن بلات مورد ارزیابی قرار گرفت. جهت بررسی اثر سایتوتوکسیک این مهارکننده، سلول های Nalm-6 با غلظت های مختلف Buparlisib (4-0/5 میکرومولار) در زمان های 24، 36 و 48 ساعت تیمار شدند و سپس فعالیت متابولیک، القاء آپوپتوز و میزان تغییر بیان ژن های دخیل در آپوپتوز توسط آزمون های MTT، رنگ آمیزی Annexin/PI و Rq-PCR مورد ارزیابی قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج نشان می دهد که مهار مسیر PI3K/Akt توسط Buparlisib، از طریق کاهش p-Akt باعث اعمال اثر سایتوتوکسیک در سلول های Naml-6 به صورت وابسته به دوز و زمان می شود. همچنین، نتایج بیان گر آن است که احتمالا تاثیر ضدلوسمیک Buparlisib از طریق افزایش تقریبا 17 برابری سلول های آپوپتوز شده (0/001p≤)، و افزایش بیان mRNA ژن های پروآپوپتوتیک صورت می گیرد (0/01p≤).
    نتیجه گیری
    نتایج مطالعه نشان داد که Buparlisib فعالیت ضدتوموری بر روی سلول های Nalm-6 باشد دارد و می توان از آن به عنوان داروی امیدبخش در درمان ALL استفاده کرد.
    کلیدواژگان: آپوپتوز، فسفاتیدیل-3 کیناز، لوسمی لنفوبلاستیک حاد، Buparlisib، Nalm-6
  • محسن وکیلی صادقی، سید رضا حسینی*، سیاووش پورعلی، علی بیژنی صفحات 14-22
    سابقه و هدف
    زمین خوردن یک علت مهم برای ناتوانی، بستری در بیمارستان و مرگ و میر افراد مسن است. عوامل خطر متعددی از جمله کم خونی باعث ایجاد سقوط در سالمندان می شود. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط کم خونی با زمین خوردن در سالمندان شهر امیرکلا انجام شد.
    مواد و روش ها
    این مطالعه مقطعی بر روی افراد 60 سال و بالاتر شهر امیرکلا در طی بازه زمانی یک ساله از سال به صورت سرشماری انجام گرفت. شمارش کامل خون بر نمونه خون وریدی ناشتا انجام شد. آگاهی از زمین خوردن و سابقه بیماری های مزمن همراه، با گزارش خود افراد و بر اساس نسخه پزشک و مشاهده داروهای مصرفی بیمار بدست آمد. وضعیت شناختی با استفاده از پرسشنامه استاندارد Mini Mental State Examination (MMSE) ، علائم افسردگی با استفاده از پرسشنامه استاندارد Geriatric Depression Scale (GDS) و وضعیت تعادل با استفاده از پرسشنامه Berg Balance Test (BBT) اندازه گیری شد.
    یافته ها
    1482 فرد سالمند، شامل 817 مرد (55/1%) و 665 زن (44/9%) بررسی شدند که از این تعداد،271 نفر (18/3%) دچار زمین خوردن شدند.21/2% افرادی که کم خونی داشتند و 17/6% افرادی که کم خونی نداشتند زمین خوردند، اما این تفاوت معنی دار نبود. متوسط هموگلوبین در بین کل افراد و مردان در کسانی که زمین خوردند (بترتیب gr/dl 13/46 و13/84)،کمتر از کسانی بود که زمین نخوردند (بترتیب gr/dl 13/74، 0/009p= و 14/33، 0/007p=). در مدل لوجستیک رگرسیون سن ≥75 سال (1/81OR=)، افسردگی (1/84OR=) و بیماری زمینه ای (1/2OR=) بیشترین نقش را درافزایش زمین خوردن داشتند.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داد که بین کم خونی و زمین خوردن ارتباطی وجود ندارد، اما پس از تفکیک جنسیت، در مردان مسن، کاهش سطح هموگلوبین موجب افزایش در زمین خوردن شد.
    کلیدواژگان: سالمندی، کم خونی، زمین خوردن
  • محمداسماعیل مطلق، فرحناز ترکستانی، حسن اشرفیان امیری، سیدمظفر ربیعی، لاله رادپویان، سیدداود نصرالله پور شیروانی *، مولود آقاجانی دلاور صفحات 23-31
    سابقه و هدف
    حاملگی یکی از دوره های مهم، بحرانی و در عین حال شکوه مند در زندگی هر زن است که مشارکت مردان در ارتقای مراقبت های بارداری و سلامت مادر و نوزاد نقش موثری دارد. لذا این مطالعه با هدف تعیین سطح مشارکت مردان در مراقبت های دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان و عوامل مرتبط با آن در ایران انجام گرفت.
    مواد و روش ها
    این مطالعه مقطعی در شش استان ایران در سال 1394 انجام گرفت. 2788 مادر با سابقه زایمان بین 6-2 ماه، به صورت طبقه بندی تصادفی انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته حاوی 34 سئوال فردی، خانوادگی و محیطی و 17 سئوال مرتبط با مشارکت مردان در مراقبت های بارداری تا پس از زایمان با مقیاس لیکرت با نمره 5-1 بود. میانگین بالاتر از 3/5 به عنوان مشارکت بالاتر از سطح متوسط یا کافی تعیین شد. داده ها به طور همزمان از پرونده بهداشتی و مصاحبه با مادران جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفت.
    یافته ها
    میانگین سنی 2713 مادر مورد بررسی 5/5±27/7 سال بود. از دیدگاه مادران، میزان مشارکت مردان از حداقل 0/71 تا حداکثر 5 با میانگین0/72±3/60 نمره بود. حداقل مشارکت حضور در کلاس های آموزشی(1/6±2/5) و حداکثر مشارکت برخورد منطقی با ضعف و بیحالی مادر(0/9±4/4) بود. بین مشارکت مردان و شغل مادر، تحصیلات همسر، تعداد بارداری و فرزندان، حاملگی ناخواسته، خاطرات تلخ دوره پس از زایمان و مناطق بروز مرگ مادر ارتباط معنی دار وجود داشت(0/05p<).
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داد که مشارکت مردان ایرانی در مراقبت های دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان در سطح قابل قبولی قرار دارد.
    کلیدواژگان: مشارکت مردان، مشارکت همسران، مراقبت بارداری، مراقبت پس از زایمان، دیدگاه مادران، ایران
  • سامان مهدوی*، معصومه عالیزاد، پروین سجادی، مهرانگیز بالغی صفحات 32-38
    سابقه و هدف
    در صنایع غذایی برای جلوگیری از آلودگی مواد غذایی از افزودنی های سنتیتیک برای کاهش رشد میکروبی استفاده می شود، که به دلیل امنیت مواد غذایی توجه بیشتری به مصرف محصولات آنتی باکتریال طبیعی شده است. از آنجائیکه گیاهان منابع بالقوه ای از عوامل ضد عفونت می باشند لذا این مطالعه به منظور بررسی اثرات آنتی اکسیدانی و ضدباکتری عصاره اتانولی دانه گیاه رازیانه (Foeniculum vulgare Mill) انجام شد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، پس از تهیه دانه رازیانه، عصاره اتانولی آن گرفته شد و جهت بررسی اثر ضدمیکروبی آن از روش میکرودایلوشن(Micro dilution) در 9 سطوح غلظتی100، 50، 25، 12/5، 6/25، 3/12، 1/56، 0/78 و 0/39 درصد بر روی جدایه های با منشاء مواد غذایی(نگهداری شده در بانک میکروبی) و سوش های استاندارد اشریشیاکلی1270PTCC، سالمونلا انتریک 1709PTCC، باسیلوس سرئوس 11778ATCC و استافیلوکوکوس ارئوس 1112PTCC استفاده شد. برای تعیین اثر آنتی اکسیدانی عصاره اتانولی رازیانه از روش 2، 2-دی فنیل-1-پیکریل هیدرازیل (DPPH) در 7 سطوح غلظتی ppm 1000، 500، 400، 300، 200، 100 و 50 استفاده شد.
    یافته ها
    جدایه های سالمونلا انتریک مواد غذایی بیشترین مقاومت(2/3 جدایه ها در غلظت های 12/5 درصد و بالاتر رشد کردند) و جدایه های استافیلوکوکوس ارئوس بیشترین حساسیت(بدون رشد در غلظت های بالاتر از 12/5 درصد) را در برابر عصاره اتانولی رازیانه از خود نشان دادند (0/05p).
    نتیجه گیری
    بر اساس نتایج این مطالعه عصاره اتانولی دانه رازیانه از توان ضدباکتریایی و آنتی اکسیدانی مناسبی برخوردار بوده و بنابراین می توان از آن در ترکیب با سایر نگهدارنده ها جهت محافظت مواد غذایی در مقابل انواع سیستم های اکسیداتیو و میکروارگانیسم های عامل عفونت و مسمومیت بهره جست
    کلیدواژگان: رازیانه، عصاره اتانولی، ضدمیکروبی، آنتی اکسیدانی
  • رویا سفرکار، رضا بنابی، علیرضا مسیحا *، مریم رضایی نظیفی، رضا ستوده صفحات 39-46
    سابقه و هدف
    گیاهان خانواده نعناع با داشتن خاصیت ضد میکروبی در درمان بیماری های عفونی مورد استفاده قرار می گیرند. در این مطالعه اثرات مهاری، هم افزایی و کاهندگی عصاره الکلی گیاه سنبله نقره ای بر روی پنج سویه استاندارد در شرایط آزمایشگاه ی مورد بررسی قرار گرفت.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه تجربی گیاه سنبله نقره ای (Stachys byzantina) پس از جمع آوری، به دور از نور مستقیم و درسایه خشک شد. تهیه عصاره الکلی با استفاده از روش خیساندن انجام گرفت، تاثیر عصاره به روش دیسک دیفیوژن درغلظت های 5/62، 125، 250 و 500 میلی گرم بر میلی لیتر عصاره به مقدار μl20 مورد آزمایش قرار گرفت. سویه های میکروبی مورد آزمایش به صورت لیوفیلیزه خریداری شد. برای تعیین MIC و MBC از روش میکرودایلوشن استفاده شد. همچنین اثر هم افزایی عصاره با آنتی بیوتیک بررسی شد.
    یافته ها
    در این بررسی، بیشترین میزان اثر عصاره روی استافیلوکوکوس اپیدرمایدیس درغلظت 500 میلی گرم بر میلی لیتر برابر با 7/1±23/2 میلی متر مشاهده شد. درحالیکه این اثر روی باکتری های استافیلوکوکوس اورئوس برابر با1/8±18/4 میلی متر، استرپتوکوکوس گروه A برابر با 2/4±14/4 میلی متر و سودوموناس آئروجینوزا معادل 2/4±11/7 میلیمتر تعیین شد. همچنین با افزایش غلظت عصاره قطر هاله بازدارندگی به طور معنی داری (0/05 p≤) افزایش یافت. فعالیت هم افزایی عصاره با جنتامیسین، اریترومایسین و پنی سیلین با سودوموناس آئروجینوزا نشان داده شد. نتایج فیتوشیمیایی حضور آلکالوئید، کربوهیدرات، تانن، ترپنوئید، استروئید، ساپونین و فلاونوئید را نشان داد.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد عصاره گیاه سنبله نقره ای می تواند به تنهایی یا در ترکیب با سایر عوامل ضد میکربی اثر مهارکنندگی داشته و عملکرد برخی از آنتی بیوتیک ها را تقویت نماید.
    کلیدواژگان: عصاره الکلی، سنبله نقره ای، ترکیب فیتوشیمیایی، فعایت ضد میکروبی، اثرهم افزایی
  • مرضیه فلاحی، سید ابراهیم حسینی* صفحات 47-52
    سابقه و هدف
    دیابت در نتیجه کاهش ترشح و یا مقاومت به انسولین ایجاد میشود. با توجه به نقش استرسهای مختلف در بروز این بیماری و اثرات جانبی داروهای شیمیایی این مطالعه با هدف بررسی اثر عصاره برگ گردو بر میزان انسولین، قند، آلبومین و آنزیمهای AST، ALT وALP درموشهای صحرایی دیابتی و دیابتی همراه با شنا انجام گردید.
    مواد و روش ها
    این مطالعه تجربی بر روی50 سرموش صحرایی نر بالغ که به 5 گروه، کنترل، دیابتی، دیابتی تیمار با عصاره برگ گردو (mg/kg200)، دیابتی همراه با شنای اجباری و دیابتی همراه با شنا و عصاره برگ گردو تقسیم گردیدند، انجام گرفت. برای دیابتی کردن موشها از تزریق درون صفاقی داروی استرپتوزوسین با دوزmg/kg 60 استفاده گردید. در پایان بعد از تجویز21روزه عصاره برگ گردو و شنا با خونگیری از حیوانات میزان انسولین،قند، آلبومین و آنزیمهای ALT،AST وALP اندازه گیری و مقایسه شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که دیابت با شنا با میانگین 0/26±4/46 موجب کاهش معنی دار انسولین در مقایسه با گروه دیابت 0/14±5/06 می شود (0/01p<). میزان آلبومین نیز با میانگین 0/22±1/68 و 0/23±1/68 در دو گروه تفاوت داشت(0/05p<) و در میزان قند، ALP، ALT و AST با میانگین 28/03±383/80و 79/53±467، 5/57±552/2 و 4/42±481/2، 8/21±84 و 3/83±88/5، 12±194/6و15/57±212/2باعث افزایش معنی دار (0/001p<) نسبت به گروه کنترل شد. در حالیکه عصاره برگ گردو با میانگین 0/63±8/04 و 0/02±2/22، باعث افزایش معنی دار انسولین، آلبومین (به ترتیب 0/01p< و 0/05p<) و در حیوانات دیابتی در میزان قند، ALP، ALT وAST با میانگین 17/15±201/8، 22/25±401/2، 2/48±59/4 و 8/88±130/6 باعث کاهش معنی دار (0/001p<) گردید.
    نتیجه گیری
    نتایج مطالعه نشان داد که عصاره برگ گردو می تواند باعث افزایش گلوکز، آنزیمهای ALP،ALT وAST وکاهش آلبومین در خون را که توسط شنا و دیابت ایجاد شده، اصلاح نماید
    کلیدواژگان: برگ گردو قند، انسولین، آلبومین، ALP، ALT، AST، استرس شنا، موش صحرایی
  • الهام قنبری، مظفر خزاعی*، فروغ یوسف زایی صفحات 53-60
    سابقه و هدف
    کهورک دارای خواص ضددیابتی و آنتی اکسیدانی است و ممکن است در جلوگیری از آثار مخرب دیابت بر بافت بیضه مفید باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر میوه کهورک بر پارامترهای باروری، وضعیت آنتی اکسیدانی و ساختار بافت بیضه موش های صحرایی دیابتی انجام گرفت.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه تجربی، 32 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار (220-200 گرم) به 4 گروه کنترل، کهورک، دیابتی و دیابتی+کهورک تقسیم شدند. جهت القاء دیابت از استرپتوزوتوسین (mg/kg55، داخل صفاقی) استفاده شد. گروه های کهورک و دیابتی تحت درمان با کهورک به مدت 30 روز mg/kg 300 عصاره آبی- الکلی کهورک را بصورت داخل صفاقی دریافت کردند. در پایان مطالعه، حیوانات توزین و تشریح شدند سپس پارامترهای باروری، آنتی اکسیدانی و هیستوپاتولوژی بیضه بررسی شد.
    یافته ها
    سطح ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (0/5±12/4) و سوپراکسیددیسموتاز (0/5±1/9) در بافت بیضه موش های صحرایی دیابتی تحت درمان با کهورک نسبت به گروه دیابتی (به ترتیب 0/7±7/9 و 0/18±0/6) افزایش معنی داری داشت (0/001p=) در حالیکه استفاده از عصاره کهورک میزان مالوندی آلدئید را در گروه دیابتی تحت درمان به طور معنی داری 16/4±373/9 کاهش داد (0/000p=). افزایش معنی دار در سطح سرمی تستوسترون، تعداد و تحرک اسپرم (0/003p=) در گروه دیابتی درمان شده با کهورک مشاهده گردید. همچنین کهورک باعث کاهش تخریب های بافتی بیضه ناشی از دیابت گردید.
    نتیجه گیری
    عصاره آبی-الکلی کهورک از طریق افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی و کاهش استرس اکسیداتیو سبب بهبود پارامترهای باروری و ساختار بافتی بیضه در موش های صحرایی دیابتی گردید.
    کلیدواژگان: کهورک، بیضه، موش صحرایی، مالوندی آلدئید، آنتی اکسیدان، باروری
  • حسن سهرابیان، هدایت صحرایی، بشری هاتف، غلام حسین مفتاحی* صفحات 61-67
    سابقه و هدف
    در طی وابستگی به مورفین غلظت آنتی اکسیدان های طبیعی کاهش می یابد که یکی از مهمترین آنها گلوتاتیون می باشد، بنابراین استفاده از آنتی اکسیدان ها می تواند اثرات ترک مورفین را کاهش دهد. لذا، هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر دوزهای مختلف 2-اکسو4-تیازولیدین-کربوکسیلیک اسید (OTC = -2-Oxo-4-Thiazolidine-Carboxylic Acid) (فعال کننده آنزیم گلوتاتیون تراسفراز) بر بیان و کسب وابستگی فیزیکی توسط مورفین می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه تجربی از موشهای کوچک آزمایشگاهی نر نژاد NMRI (20-30 گرم) در 9 گروه 8تایی استفاده شد. موشها به روش مارشال به مورفین وابسته شدند. OTC در دوزهای مختلف (mg/kg 20، 10، 5) در روزهای القاء وابستگی (کسب) و یا روز تست (بیان) به حیوانات تزریق گردید. با تجویز نالوکسان دو نشانه اصلی سندرم ترک (تعداد پرش و مدفوع) مورد بررسی قرار گرفتند.
    یافته ها
    تجویز نالوکسان در موش هایی که در روزهای قبل مورفین دریافت کرده بودند باعث افزایش وزن مدفوع حیوانات (0/2±0/62 و 0/05±0/3 گرم به ترتیب در گروه مورفین و سالین) و تعداد پرش گردید (15±46 و 0/2±1 در گروه مورفین و سالین: 0/01p<) تجویز OTC نسبت به گروه سالین تغییر معنی داری در تعداد پرش و میزان مدفوع نداشت. OTC در روزهای القاء وابستگی سبب افزایش تعداد پرش و مقدار مدفوع (0/01±0/53 و 0/5±1/2، 0/04±1، 0/01±0/62 به ترتیب دوزهای mg/kg 5 ، 10 ، 20 و سالین:0/01p<) و در روز تست باعث افزایش تعداد پرش گردید (0/01p<).
    نتیجه گیری
    نتایج مطالعه نشان داد که تحریک گلوتاتیون ترانسفراز توسط OTC باعث تقویت کسب وابستگی فیزیکی به مورفین می شود.
    کلیدواژگان: مورفین، گلوتاتیون ترانسفراز، وابستگی، بیان، روش مارشال، اسهال
  • گزارش یک مورد بهبودی مشکل شخصیتی اختلال شخصیت مرزی پس از ضربه سر
    سید حمزه حسینی*، مهدیه نصیری، سعید احتشامی، سید یعقوب سخایی صفحات 68-73
    سابقه و هدف
    اختلال شخصیت مرزی که با تغییرات مداوم خلق، هویت و روابط بین فردی همراه است در دسته B طبقه بندی اختلالات روانی قرار دارد. علاوه بر این منجر به انجام رفتارهایی مانند سوء مصرف مواد، روابط جنسی تکانه ای و خودکشی می شود که برقراری رابطه با آنها و فرآیند درمان این بیماران را دشوارتر می سازد. در این گزارش یک مورد بهبودی مشکل شخصیتی اختلال شخصیت مرزی پس از ضربه سر معرفی می گردد.
    گزارش مورد: بیمار پسر 28ساله ای است که دارای ملاک های کامل اختلال شخصیت مرزی شامل علائم شخصیتی وی شامل: مصرف مواد، تکانشی بودن، بی ثباتی خلق، دوره های خشم و پرخاشگری بود که بعد از ضربه علائم به طور قابل توجهی کاهش یافته است. در تست MMPI تفاوت شخصیتی و بهبودی بیمار نشان داده شد. همچنین بررسی MRI تغییرات ساختاری در مغز وی را گزارش کرد و در پیگیری 4 ساله نیز مشکل خاصی نداشت.
    نتیجه گیری
    این مورد گزارش شده بیمار تابلوی تغییرات شخصیتی و رفتاری پس از ضربه سر را نشان می دهدکه با توجه به نتایج MRI احتمالا بهبودی ناشی از تخریب ناحیه لوب فرونتال و نیز قسمت قدامی لوب تمپورال (مجاور هیپوکامپ) می باشد، بنابراین اهمیت عوامل نوروفیزیولوژیک در پدید آیی ملاک های تشخیصی را مورد توجه قرار می دهد
    کلیدواژگان: اختلال شخصیت مرزی، ضربه ی سر، مطالعه ی موردی
|
  • Mr Sadri, A. Safaroghli Azar, Ar Kazemi, M. Hamidpour, M. Allahbakhshian Frasani, D. Bashash* Pages 7-13
    Background And Objective
    Resistance to chemotherapy is one of the most important problems in treatment of patients diagnosed with acute lymphoblastic leukemia (ALL). Pathway interruption of the phosphatidylinositol -3 kinase (PI3K) and its relation to resistance phenomena cause the inhibitors of this pathway, particularly buparlisib are introduced as one of the most promising cancer drugs. The aim of this study was to evaluate the effect of PI3K pathway inhibition on reducing the survival and induction of apoptosis in Nalm-6 cells using buparlisib.
    Methods
    In this experimental study, the phosphorylation level of Akt was evaluated using western blot to measure the effect of buparlisib on PI3K/Akt pathway in Nalm-6 cells. Nalm-6 cells were treated with different concentrations of buparlisib (0.5-4 µM) for 24, 36 and 48 hours to study the cytotoxic effect of this inhibitor and then, the metabolic activity, induction of apoptosis and changes in expression of genes involved in apoptosis were evaluated using MTT assay, Annexin/PI staining and Rq-PCR, respectively.
    FINDINGS: Results showed that PI3K pathway inhibition using buparlisib causes the cytotoxic effect on Nalm-6 cells in a dose- and time-dependent manner through reducing p-Akt. These findings suggested that probably, the anti-leukemic effect of buparlisib is mediated through almost 17-fold increase in apoptotic cells (p≤0.001) and rising the mRNA expression level of pro-apoptotic genes (p≤0.01).
    Conclusion
    The results indicated that buparlisib has anti-tumor activity against Nalm-6 cells so this inhibitor can be used as a promising agent for the treatment of ALL.
    Keywords: Apoptosis, phosphatidylinositol 3-kinase, Acute lymphoblastic leukemia, Buparlisib, Nalm-6
  • M. Vakili Sadeghi, Sr Hosseini *, Siavosh Poorali, A. Bijani Pages 14-22
    Background And Objective
    Falls are the major cause of disability, hospitalization and mortality in the elderly. Various risk factors such as anemia cause falls in the elderly. The present study was conducted to investigate the relationship between anemia and falls in the elderly in Amirkola.
    Methods
    This cross-sectional study was conducted among people aged 60 years and above in Amirkola during a one-year period as a census. Complete blood count was performed based on fasting blood sample. History of falls and associated chronic diseases was confirmed based on the patient's report, doctor's prescription and the patient's medications. The cognitive status was measured using Mini Mental State Examination (MMSE) standard questionnaire, symptoms of depression were measured using Geriatric Depression Scale (GDS) standard questionnaire and the balance status was measured using Berg Balance Test (BBT) standard questionnaire.
    FINDINGS: 1482 elderly individuals, including 817 men (55.1%) and 665 women (44.9%) were examined, among which 271 (18.3%) individuals experienced falls. 21.2% of people with anemia and 17.6% of people without anemia experienced falls, though the difference was not significant. Mean hemoglobin in all the participants as well as men (13.46 and 13.84 gr/dl, respectively) was less than people who did not experience falls (13.74 gr/dl, p=0.009 and 14.33 gr/dl, p=0.007, respectively). Based on logistic regression model, age of ≥75 (OR = 1.81), depression (OR = 1.84) and underlying diseases (OR = 1.2) played the most significant role in increasing falls.
    Conclusion
    Results of the study demonstrated that there is no relationship between anemia and falls. However, after differentiating genders, decline in hemoglobin levels increased falls in the elderly men.
    Keywords: The elderly, Anemia, Falls
  • M. Motlagh, F. Torkestani, H. Ashrafian Amiri, Sm Rabiee, L. Radpooyan, Sd Nasrollahpour Shirvani *, M. Agajani Delavar Pages 23-31
    Background And Objective
    Pregnancy is one of the most important, critical and at the same time glorious periods in every woman's life that the male involvement plays an important role in promoting prenatal, childbirth, and postpartum care and health of both mother and infant. The aim of this study was to determine the level of male involvement in these periods in Iran.
    Methods
    This cross-sectional study was conducted in six provinces of Iran in 2015. Totally, 2788 mothers with a history of childbirth between 2-6 months were randomly selected for classification. The data were collected using a researcher-made questionnaire containing 34 individual, family and environmental questions and 17 ones were related to the male involvement based on Likert scale with the score of 1-5. Mean higher than 3.5 was considered as higher than average or sufficient involvement. The data were simultaneously collected from health records and through interviews with mothers.
    FINDINGS: The mean age of 2713 mothers under study was 27.7±5.5 years. From the mothers’ point of view, the mean of men's involvement was 3.60±0.72 from at least 0.71 to at most 5.0. The minimum and maximum participations were observed in training class and dealing rationally with the mothers’ weakness and faintness (2.5±1.6) and (4.4±0.9), respectively. There was a significant relationship between men's participation and mother's occupation, husband's education, number of pregnancies and children, unwanted pregnancy, bad memories of postpartum period and the areas of maternal death (P
    Conclusion
    The results showed that Iranian husband's involvement in prenatal care, childbirth and postpartum has the acceptable level.
    Keywords: Men's involvement, Husband's involvement, Prenatal care, Postpartum care, Viewpoints of the mothers, Iran
  • S. Mahdavi *, M. Alizad, P. Sajadi, M. Baleghi Pages 32-38
    Background And Objective
    Synthetic additives are used in food industry to prevent contamination of food and reduction of microbial growth, while special attention have been paid to the use of natural anti-bacterial products because of higher food safety. Since plants are potential sources of anti-infective agents, the present study was conducted to study the antioxidant and antimicrobial effects of ethanolic extract of fennel (Foeniculum vulgare Mill) seeds.
    Methods
    In this experimental study, the ethanolic extract was prepared after obtaining the fennel seeds. To analyze the antimicrobial effect of the extract, the Micro dilution method was used based on 9 concentrations of 100, 50, 25, 12.5, 6.25, 3.12, 1.56, 0.78 and 0.39% on food isolates (kept in microbial bank) and standard strains of Escherichia coli 1270 PTCC, Salmonella enterica 1709PTCC, Bacillus cereus 11778ATCC and Staphylococcus aureus 1112PTCC. To change the antioxidant effect of the ethanolic extract of fennel, 2,2-diphenyl-1-picrylhydrazyl (DPPH) method was used in 7 concentrations of 1000, 500, 400, 300, 200, 100 and 50 ppm.
    FINDINGS: Salmonella enterica food isolates showed highest level of resistance (2.3 of isolates grew at concentrations above 12.5%) while Staphylococcus aureus isolates showed highest level of sensitivity (without growth at concentrations above 12.5%) against ethanolic extract of fennel (p>0.05). In all the examined concentrations, the antioxidant effect of the ethanolic extract of fennel seed was reported to be less than synthetic antioxidants BHA (Bytalyted Hydroxy Toluene) (p
    Conclusion
    According to the results of this study, the ethanolic extract of fennel seed benefits from appropriate antibacterial and antioxidant properties and thus can be used in combination with other preservatives to preserve food against various oxidative systems and microorganisms that cause infection and intoxication.
    Keywords: Fennel, Ethanolic extract, Antimicrobial, Antioxidant
  • R. Safarkar, R. Bonabi, Ar Massiha *, M. Rezaei Nazifi, R. Sotoudeh Pages 39-46
    Background And Objective
    Plants of mint family with their antimicrobial properties are used to treat infectious diseases. This study aims to analyze the inhibitory effects as well as synergistic and antagonistic effects of alcoholic extract of Stachys byzantina on five standard strains under in vitro conditions.
    Methods
    In this experimental study, after gathering, Stachys byzantina was dried in the shade far from direct light. The maceration technique was used to prepare alcoholic extract. The effect of extract was analyzed based on disk diffusion technique using concentrations of 62.5, 125, 250 and 500 mg/ml and about 20 μl of the extract was tested. The microbial strains were purchased in the form of lyophilized strains. In order to determine MIC and MBC, microdilution method was used. Moreover, the synergistic effect of the extract was analyzed with antibiotic.
    FINDINGS: In this study, the greatest effect of the extract was observed to be on Staphylococcus epidermidis at concentration of 500 mg/ml (23±1.7 mm). However, this effect on Staphylococcus aureus, Streptococcus Group A and Pseudomonas aeruginosa was found to be 18.4±1.8 mm, 14.4±2.4 mm and 11.7±2.4 mm, respectively. In addition, as the concentration of the extract increased, the inhibition zone diameter increased significantly (p≤0.05). Synergistic activity of the extract was shown with gentamicin, erythromycin and penicillin with Pseudomonas aeruginosa. The phytochemical results indicated the presence of alkaloid, carbohydrate, tannin, terpenoid, steroid, saponin and flavonoid.
    Conclusion
    It seems that the extract of Stachys byzantina has inhibitory effect, either alone or in combination with other antimicrobial agents and improves the performance of some of the antibiotics.
    Keywords: Alcoholic extract, Stachys byzantina, Phytochemical compound, Antimicrobial activity, Synergistic effect
  • M. Fallahi, Se Hosseini * Pages 47-52
    Background And Objective
    Diabetes is a metabolic disorder which is associated with secretion reduction or insulin resistance. Since different stress causes play a crucial role in incidence and chemical drugs side-effects of this disease, this study is aimed to investigate the effects of walnut leaves on insulin, glucose, albumin, AST ALT and ALP enzymes in diabetic and diabetic by forced swimming stress.
    Methods
    In this experimental study, 50 adult male rats divided into 5 groups: control, diabetic, diabetic treated with walnut leaves (200mg/kg), diabetic with swimming stress in water 15°C and diabetic treated with swimming stress and walnut leaves. At the end of 21 days injection and phlebotomizing, serum levels of insulin, glucose, albumin and ALT, AST and ALP enzymes have been measured and the related data by using SPSS-18 software, ANOVA and Tukey has been analyzed.
    FINDINGS: The results showed that diabetic and diabetic with swimming caused a significant reduction of insulin (4.46±.26,5.06±.14)(P
    Conclusion
    The results showed swimming and diabetic causes insulin to be reduced. As a result, glucose and ALP, ALT and AST enzymes have been increased and blood albumin has been decreased. Also, it is observed that walnut leaf extract causes the above mentioned indices to be modified
    Keywords: Walnut leaf, ALP, ALT, AST, glucose, insulin, albumin, Swimming stress, Rat
  • E. Ghanbari, M. Khazaei *, F. Yousefzaei Pages 53-60
    Background And Objective
    Prosopis farcta has antidiabetic and antioxidant properties and may be effective in preventing destructive effects of diabetes on the testes. The present study aims to analyze the effect of Prosopis farcta on fertility parameters, antioxidant status and the structure of testicular tissue in diabetic rats.
    Methods
    In this experimental study, 32 male adult Wistar rats (200-220 g) were divided into 4 groups including control, Prosopis farcta, diabetic and diabetic plus Prosopis farcta. Streptozotocin (55 mg/kg) was administered intraperitoneally to induce diabetes in rats. Prosopis farcta group and Prosopis farcta extract treated diabetic group received 300 mg/ml hydroalcoholic extract of Prosopis farcta intraperitoneally for 30 days. At the end of the study, the animals were weighed and dissected. Then, fertility, antioxidant and histopathology parameters of testis were analyzed.
    FINDINGS: The level of total antioxidant capacity (12.4±0.5) and superoxide dismutase (1.9±0.5) in testicular tissue of diabetic rats treated with Prosopis Farcta increased significantly compared with diabetic group (7.9±0.7 and 0.6±0.18, respectively) (p=0.001), while Prosopis Farcta extract significantly decreased the level of Malondialdehyde in the diabetic group (373.9±16.6) (p=0.000). Furthermore, a significant increase in serum testosterone levels, count and motility of sperm was observed in diabetic rats treated with Prosopis Farcta (p=0.003). Moreover, Prosopis Farcta decreased testicular tissue damage caused by diabetes.
    Conclusion
    Results of the study demonstrated that hydroalcoholic extract of Prosopis farcta improves fertility parameters and testicular tissue structure in diabetic rats through increasing antioxidant activity and decreasing oxidative stress.
    Keywords: Prosopis Farcta, Testis, Rat, Malondialdehyde, Antioxidant, Fertility
  • H. Sohrabian, H. Sahraei, B. Hatef, Gh Meftahi * Pages 61-67
    Background And Objective
    In morphine dependence, the concentration of natural antioxidants decreases and glutathione is one of the most important ones. Therefore, antioxidants may reduce morphine withdrawal symptoms. Therefore, the present study was conducted to analyze the effect of various concentrations of OTC [(−)-2-Oxo-4-thiazolidinecarboxylic acid] (glutathione transferase activator) on acquisition and expression of morphine dependence.
    Methods
    In this experimental study, small male NMRI mice (20 – 30 g) were divided into 9 groups (n = 8). The mice became morphine-dependent using Marshall Method. The animals were administered with various concentrations of OTC (5, 10, 20 mg/kg) on days of inducing dependence (reception) or days of test (expression). Two main symptoms of withdrawal syndrome (the number of jumps and the weight of stools) were evaluated by administration of naloxone.
    FINDINGS: Administration of naloxone in the mice that received morphine on previous days increased the weight of stools (0.62±0.2 and 0.3±0.05 in morphine and saline group, respectively) and the number of jumps (46±15 and 1±0.2 in morphine and saline group, respectively; p
    Conclusion
    Results of the study demonstrated that stimulating glutathione transferase by OTC improves the acquisition of physical dependence to morphine.
    Keywords: Morphine, Glutathione transferase, Dependence, Expression, Marshall Method, Diarrhea
  • Reporte of Recovery a case of borderline personality disorder personality problems after the head trauma (4 years Follow up)
    Sh Hosseini *, M. Nasiri, S. Ehteshami, Sy Sakhaei Pages 68-73