فهرست مطالب

بیهوشی و درد - سال هشتم شماره 2 (تابستان 1396)
  • سال هشتم شماره 2 (تابستان 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/05/19
  • تعداد عناوین: 11
|
  • مریم امینی فسخودی*، مجید محمود علیلو، کارینه طهماسیان، عباس بخشی پور رودسری صفحات 1-13
    زمینه و هدف
    هدف از تحقیق حاضر بررسی اثربخشی تکنیک های رفتاردرمانی دیالکتیکی در کاهش فاجعه آمیزی درد در بیماران با سبک دلبستگی دل مشغول مبتلا به درد مزمن عضلانی- اسکلتی بود. دقیقه ای بر 60 جلسه 12

    مواد و روش ها
    این طرح پژوهشی بر پایه طرح خط پایه چندگانه انجام شد. پروتکل درمان در ماهه نیز وجود داشت. 1 جلسه خط پایه و یک جلسه پیگیری 2 بیمار زن مبتلا به کمر درد مزمن اجرا شد. همچنین 2روی ) در جلسات خط پایه، پنجم، هفتم، نهم، یازدهم، چهاردهم و PCQ) و فاجعه آمیزی (RSQ پرسشنامه های مقیاس های روابط ( پیگیری، توسط آزمودنی ها تکمیل شدند. نتایج درمان از طریق روش ترسیم دیداری، درصد بهبودی و اندازه اثر تحلیل شد.
    نتایج و
    یافته ها
    نتایج نشان داد رفتاردرمانی دیالکتیکی در کاهش فاجعه آمیزی به عنوان یک رفتار دلبستگی در بیماران با سبک دلمشغول موثر است و این اثرات به میزان زیادی در مرحله پیگیری نیز در بیماران باقی می ماند.
    بحث و نتیجه گیری
    به کارگیری درمان های روان شناختی در کنار درمان دارویی در درمان بیماران مبتلا به درد های مزمن عضلانی- اسکلتی موثر است.
    کلیدواژگان: رفتاردرمانی دیالکتیکی، درد مزمن عضلانی، اسکلتی، فاجعه آمیزی و سبک دلبستگی دلمشغول
  • محمدرضا افلاطونیان، فوزیه رفعتی، مریم سلطانی نژاد، فاطمه مشایخی* صفحات 14-21
    زمینه و هدف
    مدیریت درد یکی از مهمترین اجزاء مراقبت از بیمار است و پرستار نقش کلیدی در مدیریت درد دارد. دانش کافی مراقبین سامت نسبت به مدیریت درد بسیار مهم میباشد و این مسئله جزء حقوق بیماران می باشد.
    مواد و روش ها
    این مطالعه ی توصیفی تحلیلی، به بررسی دانش و نگرش پرستاران شاغل در دانشگاه علوم پزشکی جیرفت نسبت به مدیریت درد پرداخته است. درصد آنان سطح دانش پایین نسبت به مدیریت 71/6 درصد پرستاران نگرش منفی تا متوسط و 70
    یافته ها
    نتایج نشان داد بیش از درد داشتند.
    نتیجه گیری
    از آنجایی که نتایج نشان داد اغلب پرستاران دانش و نگرش کافی نسبت به مدیریت درد ندارند، لذا توصیه می شود برنامه های آموزش مداوم در زمینه مدیریت درد جهت کلیه پرستاران شاغل مد نظر مسئولین قرار بگیرد.
    کلیدواژگان: دانش، نگرش، پرستاران، مدیریت درد
  • شیده مرزبان، سودابه حدادی*، زهرا اسدزاده، زهرا عطرکارروشن، علی فقیه، آرمان پرویزی صفحات 22-33
    زمینه و هدف
    خونریزی در حین عمل جراحی آندوسکوپیک سینوس عارضه اجتناب ناپذیر و یک نگرانی عمده هم برای متخصص بیهوشی و هم متخصص گوش و حلق و بینی می باشد. هدف از انجام این مطالعه بررسی ارتباط بین دوزهای تجویز شده ترانس آمیک اسید و تاثیر آن بر میزان خونریزی جراحی آندوسکوپی سینوس و طول مدت جراحی در بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن بود. 60 تا16 بیمارکاندید عمل جراحی آندوسکوپی سینوس 100
    مواد و روش ها
    این مطالعه کارآزمائی بالینی تصادفی دو سو کور، روی ،)5 mg/kg (انفوزیونترانس آمیک اسید L بیمار، گروه 50 )داشتند انجام شد. ASA I-II( سال، که کلاس وضیعت فیزیکی یک و دو ) بعد از انتوباسیون تراشه دریافت نمودند. پروتکل بیهوشی برای هر دو گروه 10 mg/kg (انفوزیونترانس آمیک اسید H بیمار، گروه 50 ،90 ،60 ،30 ،15) در فواصل HRمطالعه یکسان بود. میزان خونریزی حین جراحی، فشار خون سیستولیک و دیاستولیک، و ضربان قلب ( دقیقه، میزان رضایتمندی جراح، مدت زمان جراحی و میزان خونریزی و عوارض ناشی از تجویز دارو جمع آوری شد. تمامی 150 و 120 و آنالیز گردید. SPSS 19 اطلاعات در پرسشنامه جمع اوری شده، وارد نرم افزار گروه از نظرخصوصیات دموگرافیک همگن بودند. مدت زمان عمل جراحی تفاوت معناداری بین 2
    یافته ها
    آنالیز اماری نشان داد که به صورت MABL) اما میزان میانگین خونریزی حین عمل بر حسب میلی لیتر و بر اساس درصد p value=0/83دو گروه نداشت ( بود که این امر باعث بهبود کیفیت فیلد جراحی به صورت معنادار ی شد. L کمتر از بیماران گروه Hمعناداری در گروه کاهش میزان خونریزی حین عمل و بهبود کیفیت 10 mg/kg
    نتیجه گیری
    در این مطالعه با افزایش دوز ترانکسامیک اسید به میزان فیلدجراحی اندوسکوپی سینوس بدون بروز عوارض دیده شد.
    کلیدواژگان: اندوسکوپی سینوس، ترانکسامیک اسید، خونریزی
  • رسول حشمتی، نسرین زمانی زاد، محمد ستایشی صفحات 34-44
    زمینه و هدف
    مطالعات نشان داده که درد فراگیرترین شکایت پزشکی است به طوری که خیلی از بزرگسالان با مشکل درد درگیر شده اند. بنابراین در این پژوهش هدف، آزمون رابطه ساختاری طرحواره های ناسازگار اولیه با درد مزمن، با مطالعه نقش میانجی گری بهوشیاری زمینه ای در دانشجویان بود. نفر از دانشجویان کارشناسی بودند که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای201
    مواد و روش ها
    شرکت کنندگان پژوهش چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پژوهش شامل پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ و پرسشنامه بهوشیاری زمینه ای بائر و همکاران و پرسشنامه درد مزمن مک گیل بود. آزمون مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم الگوی پژوهش، به ترتیب، با استفاده از روش های مدل معادلات ساختاری و بوت استرپ انجام گرفت.
    یافته ها
    یافته ها نشان داد که طرحواره های ناسازگار و درد مزمن به ترتیب پیشایند و پیامد بهوشیاری زمینه ای در دانشجویان هستند. همچنین، یافته ها نشان داد که بهوشیاری زمینه ای میانجی گر معنی دار رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه و درد مزمن است. همچنین، مدل آزمون شده، مدلی مطلوب برای تبیین درد مزمن در دانشجویان می باشد.
    نتیجه گیری
    بر اساس این یافته ها می توان نتیجه گرفت که طرحواره های ناسازگار اولیه و بهوشیاری زمینه ای تعیین گرهای مهم درد مزمن هستند.
    کلیدواژگان: طرحواره های ناسازگار اولیه، بهوشیاری زمینه ای، درد مزمن
  • کیوان کرامتی، مصطفی عبداللهی*، امیر اصغری باغ خیراتی، مرتضی عبداللهی، دانیال شعبان نیای گالش کلامی صفحات 45-52
    زمینه و هدف
    گیاه آویشن باغی یک گیاه دارویی است که بنابر اطلاعات علمی موجود دارای اثرات ضدالتهابی می باشد. درد احشایی یک احساس ناخوشایند است که درمان آن با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی دارای عوارضی همچون زخم معده، دیسکرازی خونی و نارسایی مزمن کلیوی بوده و یافتن ترکیبات گیاهی دارای اثر سینرژیسمی با این دسته ی دارویی، رهیافت مناسبی برای تقلیل دوز مصرفی و عوارض آنان است. این پژوهش جهت بررسی اثر تسکینی تجویز توامان عصاره ی هیدروالکلی آویشن باغی و فلونیکسین مگلومین بر درد احشایی انجام شد. ). موش ها به صورت تصادفی g4 ±36 انجام گرفت( N-MRI موش سوری نر نژاد 40
    مواد و روش ها
    این مطالعه ی تجربی بر روی ) و 2 mg/kg به پنج گروه شامل کنترل منفی دریافت کننده ی سرم فیزیولوژی، گروه کنترل مثبت دریافت کننده ی فلونیکسین( ) و آویشن-فلونیکسین تقسیم بندی شده و داروها و عصاره های هیدروالکلی 1 mg/kg)، فلونیکسین(100 mg/kg گروه های تیمار آویشن( دقیقه پس از هر تجویز، موش ها برای القاء درد احشایی مورد تزریق اسید استیک 15مذکور را به صورت درون صفاقی دریافت نمودند. دقیقه تعیین گشت. داده ها با استفاده از نرم افزار 30 ) قرار گرفته و اثرات ضد دردی با شمارش تعداد رایت ها طی 10 ml/kg( %0/6 مورد تجزیه و تحلیل واقع شدند.P>0/001 در سطح معنی داری Tukey و آنالیز واریانس یک طرفه و تست تکمیلی SPSSآماری ). دو P>0/001
    یافته ها
    گروه کنترل مثبت و گروه های تیمار در مقایسه با گروه کنترل منفی کاهش معناداری را در پاسخ به درد نشان دادند( )P>0/001 گروه کنترل مثبت و آویشن-فلونیکسین در مقایسه با دو گروه تیمار فلونیکسین و آویشن در تسکین درد، کاهش معنی دار داشتند( .)P<0/001 ولی نسبت به هم فاقد اختلاف معنی دار بودند(
    نتیجه گیری
    تجویز توامان آویشن و فلونیکسین دارای اثر سینرژیسمی در زمینه تسکین درد احشایی نسبت به تجویز مستقل هر یک از این دو ترکیب است
    کلیدواژگان: آویشن باغی، فلونیکسین، درد، رایتینگ
  • مهرداد ملک شعار، هاشم جری نشین، سعید کاشانی، فریدون فکرت، راضیه راز، مجید وطن خواه * صفحات 53-60
    زمینه و هدف
    تشنج درمانی الکتریکی ( درمانی موجب تغییرات قابل توجه همودینامیکی در بیمار شده ومدت زمان تشنج متعاقب تشنج درمانی به عنوان فاکتور مهم موفقیت در درمان با این روش محسوب می گردد. پروپوفول و اتومیدیت از داروهای شایع در القای بیهوشی در تشنج درمانی هستند. این مطالعه با هدف مقایسه اثر اتومیدیت و پروپوفول روی طول مدت تشنج وپارامترهای همودینامیک در تشنج درمانی انجام گرفته است. سال با کلاس 12-60 جلسه) در محدوده سنی 54 بیمار (27
    مواد و روش ها
    این مطالعه به صورت یک کارآزمایی بالینی دوسوکور بر روی ماهه صورت گرفت. از همه بیماران و همراهان درجه اول آنها جهت شرکت در مطالعه 9) در یک دوره ASAیک و دو انجمن بیهوشی آمریکا( میلی گرم به ازای هرکیلوگرم) 2رضایت گرفته شد. اینداکشن بیهوشی جهت تشنج درمانی درجلسه اول توسط یکی از داروهای پروپوفول ( ساعت بعد) توسط داروی 48 میلی گرم به ازای هرکیلوگرم){سرنگ شماره دو}و درجلسه دوم (با فاصله 0/2{سرنگ شماره یک}یا اتومیدیت ( مرحله یکبار قبل از تشنج درمانی و سپس در دقایق 4دیگر صورت گرفت. فشارخون سیستولی، فشارخون دیاستولی و ضربان قلب بیماران در SPSS بعد از تشنج اندازه گیری و ثبت گردید. طول مدت تشنج نیزدر هر بیمار اندازه گیری و ثبت شد. داده ها با استفاده از نرم افزار 5 و 3 ،1 معنی دار در نظر گرفته شد. P value >0/05) وابسته و رگرسیون خطی آنالیز گردیدند و T-test و انجام تست های توصیفی و آزمون تی( 35/74 بود. میانگین طول مدت تشنج در القای بیهوشی با پروپوفول 35/9 ± 10/4
    یافته ها
    میانگین سنی افراد شرکت کننده در این مطالعه ). میانگین فشارخون سیستولی و دیاستولی و ضربان P =0/24 ثانیه بود که از نظر آماری اختلاف معنی داری نداشت ( 35/14ثانیه و در اتومیدیت .)P=0/05 قلب در همه زمان های بعد از تشنج در القای بیهوشی با پروپوفول کمتر از اتومیدیت بود که از نظر آماری اختلاف معنی داری نداشتند (
    نتیجه گیری
    تفاوت معنی داری بین طول مدت تشنج و تغییرات همودینامیک متعاقب تشنج درمانی، پس از القا بیهوشی با پروپوفول و اتومیدیت وجود ندارد.
    کلیدواژگان: پروپوفول، اتومیدیت، تشنج درمانی الکتریکی، پارامترهای همودینامیک، طول مدت تشنج
  • فرهاد سلطانی، نوذر نساجیان*، مهدی کیایی، امیر سالاری، فاطمه جواهر فروش، رضا بهرامی ایلیخچی صفحات 61-70
    زمینه و هدف
    خونریزی حین عمل در جراحی مغز اغلب نیاز قابل توجهی به انتقال خون حین عمل دارد. ترانگزامیک اسید یک داروی آنتی فیبرینولییتیک است. هدف از این مطالعه بررسی اثر ترانگزامیک اسید در کاهش خونریزی حین عمل، در بیماران جراحی کرانیوتومی برداشت تومور مغزی بوده است. بیمار مبتا به تومور مغزی تحت کرانیوتومی مورد مطالعه قرار گرفتند. سی دقیقه قبل از برش پوست، 50
    مواد و روش ها
    در این مطالعه بیماران به صورت تصادفی در یکی از دو گروه کنترل (نرمال سالین) و مداخله ترانگزامیک اسید قرار داده شدند. گروه مداخله، ترانگزامیک میلی لیتر سرم نرمال سالین و گروه کنترل 500 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن را در یک دوره سی دقیقه ایی در 15اسید با دوز یک حجم مساوی از نرمال سالین را دریافت کرد. در حین جراحی میزان خون از دست رفته از طریق بطری های ساکشن جراحی، وزن کردن گازهای مورد استفاده در حین جراحی و خون موجود بر روی فیلد جراحی، برحسب تبدیل سطح فیلد به سطح گاز مصرفی و شمارش تعداد پنبه های دم دار تعیین شد. میزان از دست رفتن خون هر یک ساعت یک بار اندازه گیری و ثبت گردید. بود. اگرچه از دست دادن 1050 ±398 و در گروه کنترل 858±314
    یافته ها
    در این مطالعه متوسط از دست دادن خون در گروه مداخله ). همچنین متوسط میزان P=0/076 خون در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل کاهش یافت اما این کاهش از لحاظ آماری معنی دار نبود ( .)P=0/31 بود که از لحاظ آماری معنی دار نبود( 906±378و در گروه کنترل 798±365خونریزی تخمینی در گروه مداخله
    نتیجه گیری
    مصرف ترانگزامیک اسید ممکن است باعث کاهش خونریزی شود ولی این کاهش از نظر اماری معنی دار نبوده است. تعداد کیسه خون مصرفی و متوسط میزان خونریزی تخمینی در دو گروه تفاوت معنی داری نداشت.
    کلیدواژگان: خونریزی، ترانگزامیک اسید، کرانیوتومی، تومور مغز
  • عین الله نادری * صفحات 71-83
    زمینه و هدف
    با وجود رشد سریع و شیوع چاقی، تاثیر چاقی بر روی پیامد برنامه های ورزش درمانی در افراد مبتلا به کمر درد مزمن غیراختصاصی هنوز در هاله ای از ابهام است. بنابراین هدف از تحقیق حاضر بررسی این بود موضوع است که آیا چاقی می تواند اثربخشی ورزش درمانی را بر روی میزان درد و ناتوانی افراد مبتلا به کمر درد مزمن غیر اختصاصی تحت تاثیر قرار دهد؟ زن) مبتلا به کمر درد مزمن غیراختصاصی تشکیل می داد که بر اساس 11 مرد و 21 زن و مرد (32
    مواد و روش ها
    آزمودنی های تحقیق را 52/30±5/85 زن؛ میانگین سنی 4 مرد و 6 ) در دو گروه آزمودنی های چاق ( WHR) و نسبت دور کمر به دور باسن (BMIشاخص توده بدنی( ) طبقه بندی 24/50±1/91 و شاخص توده بدنی51/81±7/10 زن؛ میانگین سنی 7 مرد و 15) و غیر چاق ( 32/45±2/15و شاخص توده بدنی ) جهت ارزیابی ناتوانی ناشی از کمردرد RMQ ) و پرسشنامه ی ناتوانی رولند -موریس( VASشدند. جهت ارزیابی درد از مقیاس بصری درد ( دقیقه اجرا شد. 60 الی 30 هفته، سه جلسه در هفته و به مدت 10 استفاده شد. برنامه ی ورزشی شامل هفت تمرین بود که به مدت تجزیه و تحلیل شد.0/05 و همبستگی پیرسون در سطح معنی داری ANCOVA مستقل، t داده های جمع آوری شده توسط آزمون های آماری ) آزمودنی های t =-2/16،p= 0/04) و ناتوانی(t =-2/88 ،p=0/007
    یافته ها
    نتایج تحقیق نشان داد که در پیش آزمون بین میانگین شدت درد ( )r=0/43،P=0/02 مبتلا به کمر درد مزمن غیر اختصاصی چاق و غیر چاق تفاوت معنی داری وجود دارد. بین شاخص توده بدنی با شدت درد ( ) در افراد مبتلا به کمر درد مزمن غیراختصاصی نیز ارتباط معنی داری مشاهده شد. بعد از مداخله درمانی میزان r=0/49،P=0/017و ناتوانی ( ) برای آزمودنی های مبتلا به کمر درد مزمن غیر اختصاصی غیرچاق نسبت F =5 /42،P =0/03) و ناتوانی (F =14 /27،P =0/001بهبود درد ( به آزمودنی های چاق به طور معنی داری بیشتر بود.
    نتیجه گیری
    نتایج تحقیق نشان داد که چاقی تاثیر منفی بر روی اثربخشی برنامه ورزش درمانی افراد مبتلا به کمر درد مزمن غیراختصاصی دارد. بر این اساس به نظر می رسد که رویکردهای درمانی که هر دو وزن بدن و کمردرد را در افراد چاق مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی هدف قرار می دهند، تاثیرات اقتصادی قابل توجه تری داشته و حتی ممکن است پیامدهای طولانی مدت بهتری نه تنها برای کمر درد بلکه برای دیگر عوارض همراه با چاقی داشته باشند.
    کلیدواژگان: کمر درد مزمن غیر اختصاصی، چاقی، ورزش درمانی، درد، ناتوانی
  • امیر اصغری باغ خیراتی، مصطفی عبداللهی، کیوان کرامتی، فهیمه رضایی صفحات 84-91
    زمینه و هدف
    گیاه آویشن باغی و بابونه آلمانی من جمله گیاهان دارویی بوده که بنابر اطلاعات علمی موجود دارای اثرات ضدالتهابی می باشند. درد احشایی یک احساس ناخوشایند است که درمان آن با داروهای سنتتیک دارای عوارضی همچون وابستگی روانی، دیسکرازی خونی و مضرات دیگر بوده و تجویز داروهای گیاهی رهیافت مناسبی برای کاهش این عوارض می باشد. این پژوهش جهت بررسی اثر تسکینی عصاره های هیدروالکلی آویشن باغی و بابونه آلمانی و نیز اثر تجویز توامان آنان بر درد احشایی انجام شد. ). موش ها به صورت تصادفی به پنج شامل 36± g4 انجام گرفت ( N-MRI موش سوری نر نژاد 40
    مواد و روش ها
    این مطالعه تجربی بر روی ) و گروه های درمانی 2 mg/kg گروه کنترل منفی دریافت کننده ی سرم فیزیولوژی، گروه کنترل مثبت دریافت کننده ی فلونیکسین مگلومین ( ) تقسیم بندی شده و داروها و عصاره های هیدروالکلی 300 mg/kg) و آویشن-بابونه(300 mg/kg)، بابونه آلمانی(300 mg/kgآویشن باغی( %0/6 دقیقه پس از هر تجویز، موش ها برای القاء درد احشایی مورد تزریق اسید استیک 15مذکور را به صورت درون صفاقی دریافت نمودند. و SPSS دقیقه تعیین گشت. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری 30 ) قرار گرفته و اثرات ضد دردی با شمارش تعداد رایت ها طی 10 ml/kg( مورد تجزیه و تحلیل واقع شدند.P >0/001 در سطح معنی داری Tukey آنالیز واریانس یک طرفه و تست تکمیلی ) سبب کاهش معنی دار درد در مقایسه با گروه 150 mg/kg) و آویشن(150 mg/kg
    یافته ها
    تجویز توامان عصاره های هیدروالکلی بابونه( ) به صورت مجزا کاهش معنی دار درد را در مقایسه 300 mg/kg) و بابونه (300 mg/kg ). اما عصاره های آویشن( P>0/001کنترل منفی شد( .)P<0/001با گروه کنترل منفی نمایان نساختند(
    نتیجه گیری
    تجویز توامان گیاهان آویشن و بابونه دارای اثر سینرژیسمی در زمینه تسکین درد احشایی نسبت به تجویز مستقل هر یک از این دو گیاه بوده ولی بایستی اثر ضد دردی ترکیبات مذکور طی کارآزمایی بالینی مورد مطالعه قرار گیرد.
    کلیدواژگان: گیاه آویشن، بابونه، درد احشایی، ضد دردی
  • علیرضا شیرازی تهرانی، فضل الله میر دریکوند*، محمد علی سپهوندی صفحات 92-106
    زمینه و هدف
    هدف پژوهش حاضر تدوین مدل ساختاری روابط بین مهارتهای مقابله ای، فاجعه آفرینی، ترس از درد بر سازگاری درد (شدت و ناتوانی درد) در بیماران مبتلا به درد مزمن عضلانی اسکلتی بود. بیمار مبتلا به دردهای مزمن عضلانی اسکلتی به روش نمونه گیری در دسترس از میان مراجعه کنندگان به کلینیک ها 314
    مواد و روش ها
    Chronicدرد اصفهان و بر اساس تشخیص متخصص درد انتخاب شدند. این افراد با پاسخ دادن به شش پرسش نامه خودکارآمدی در مقابل درد ( )، تاب آوری کانر و دیویدسون Life-0rientation Questionnaire )، آزمون جهت گیری زندگی ( Pain Self-Efficacy Questionnaire Tampa)، مقیاس ترس از حرکت (Pain catastrophizing Scale )، مقیاس فاجعه آفرینی درد ( Conner-Davidson Resilience Scale( ) در پژوهش شرکت VanKroff Graded Chronic Pain Scale ) و پرسش نامه درجه بندی درد مزمن ون کروف ( scale kinesiophobia کردند. برای تحلیل داده ها از آزمون مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد.
    یافته ها
    منابع مقابله ای درد بر فاجعه آفرینی اثر معکوس معنادار، و فاجعه آفرینی بر ترس از درد و ترس از درد بر سازگاری درد اثر ). هم چنین از نقش واسطه ای فاجعه آفرینی در رابطه بین منابع مقابله ای و ترس از درد و نقش P>0/001مستقیم معناداری داشت ( واسطه ای ترس از درد در رابطه بین فاجعه آفرینی و سازگاری درد حمایت شد.
    نتیجه گیری
    نتایج این پژوهش نشان داد که مهارت های مقابله ای درد نقش محافظتی در مقابل فاجعه آفرینی، ترس از درد، شدت و ناتوانی درد دارد.
    کلیدواژگان: مهارتهای مقابله ای، فاجعه آفرینی، ترس از درد، سازگاری درد، درد مزمن عضلانی - اسکلتی
  • جواد شاهین فر، حسین زراعتی*، مریم قربان زاده، شایان وفایی، فهیمه هاشمی صفحات 107-117
    زمینه و هدف
    تهوع و استفراغ از عوارض شایع پس از عمل جراحی است؛ که اثرات زیان باری دارد. پروپوفول جدیدترین دارو برای القا و نگهداری بیهوشی است. امروزه مصرف آن به دلیل شروع اثر سریع، مدت اثر کوتاه، داشتن خاصیت ضدتهوع و استفراغ و احساس راحتی بعد از عمل، رو به افزایش می باشد. بیمار کاندید عمل جراحی عمومی به صورت تصادفی در سه گروه تقسیم بندی شدند. در 90
    مواد و روش ها
    در این کارازمایی بالینی تعداد میلی گرم به ازای هر 2 میلی گرم به ازای هر کیلو وزن بدن پروپوفول، در گروه دوم، القای بیهوشی با دوز 1/5گروه اول القای بیهوشی با دوز میلی گرم به ازای هر کیلو وزن بدن پروپوفول انجام شد. بر اساس مقیاس 2/5کیلو وزن بدن پروپوفول و در گروه سوم، القای بیهوشی با دوز ساعت بعد از عمل 6 و 2خودگزارشی و چک لیست ثبت تعداد استفراغ، ارزیایی شدت و بروز تهوع و استفراغ در سه مرحله، یعد از عمل؛ انجام شد. داده ها توسط نرم افزار مورد انالیز و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    یافته ها نشان داد که بین سن، جنسیت، مدت زمان ناشتا، مدت زمان عمل در سه گروه تفاوت معنی داری وجود ندارد. بر اساس ساعت بعد از عمل تفاوت بین شدت و بروز تهوع و استفراغ 6 و 2آزمون آماری انالیز واریانس یک طرفه بین سه گروه در مرحله ریکاوری، معنی داری نمی باشد.
    نتیجه گیری
    پروپوفول با دوز منقسم، دارای تاثیر خوب و مشابه در کنترل تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی می باشد. بنابراین شیوه تجویز پروپوفول (با دوز منقسم و بدون نیاز به پمپ) ساده و ارزان است.
    کلیدواژگان: بروز تهوع، بروز استفراغ، بیهوشی عمومی، پروپوفول
|
  • Maryam Amini Fasakhoudi *, Majid Mahmood Alilou, Karine Tahmasian, Abbas Bakhshi Pour Rodsari Pages 1-13
    Aim and
    Background
    study is aimed to investigate the efficacy of dialectical behavior therapy techniques in reducing pain catastrophizing in patients with preoccupied attachment style suffering musculoskeletal chronic pain.
    Materials And Methods
    This study is based on multiple baseline design. The protocol was done in 12, 60-minute sessions on 2 female patients suffering chronic back pain. Also 2 baseline sessions and one 1-month follow up session were done. Catastrophizing questionnaire (PCQ) and relationship scales questionnaire (RSQ) were filled by subjects in 5th, 7th, 9th, 11th, 14th baseline sessions and the follow up session. Results of treatment were analyzed by visual inspection, recovery percentage, and effect size methods.
    Findings: According to results Dialectical Behavior Therapy was effective in reducing catastrophizing as an attachment behavior in patients with preoccupied attachment style. Also these effects were maintained greatly in patients in the follow up session.
    Conclusion
    Psychological as well as medical treatment can be helpful in patients with chronic musculoskeletal pain.
    Keywords: Dialectical Behavior Therapy, Chronic musculoskeletal pain, Catastrophizing, preoccupied attachment style
  • Dr Mohammad Reza Aflatoonian, Foozieh Rafati, Maryam Soltaninejad, Fatemeh Mashayekhi * Pages 14-21
    Aim and
    Background
    Pain management is an important component of patient care; in which nurses play a key role. In this regard, Knowledge of health care providers about pain management is very important and it is a part of patient’s right.
    Materials And Methods
    This is a descriptive study which assesses the knowledge and attitude of practitioner nurses in Jiroft University of Medical Sciences about pain management.
    Findings: The results showed that more than 70% of nurses had negative to moderate attitude and 71.6% of them had a low level of knowledge about pain management.
    Conclusion
    According to the results and the problem that most nurses did not have enough knowledge about pain and as they showed negative attitude towards pain management, it is essential to provide continuous education for the nurses in pain management.
    Keywords: Knowledge, Attitude, nurses, Pain Management
  • Shideh Marzban, Soudabeh Haddadi *, Zahra Asad Zadeh, Zahra Atrkar Roshan, Ali Faghih, Arman Parvizi Pages 22-33
    Aim and
    Background
    Intra operative bleeding is an inevitable complication of endoscopic sinus surgery (ESS), besides it is worring for both anesthesiologist and otolaryngologist. The aim of this study was the survey of relationship between tranexamic acid (TA) dose and the amount of bleeding and duration of surgery in patients with chronic rhinosinusitis.
    Methods and Materials: This randomized double-blinded clinical trial was performed on 100 patients with class I and II ASA )American Society of Anesthesiologists( who were scheduled for endoscopic sinus surgery under general anesthesia.50 patients )groupL( received 5 mg/kg of TA, and another 50 patients )groupH( received 10 mg/ kg of TA after tracheal intubation. Anesthesia plan was the same in both groups.Intra operative bleeding, systolic and diastolic blood pressure(BP), and heart rate (HR) at 15th, 30th, 60th, 120th, 150th minutes, surgeon satisfaction rate, duration of surgery, and complications were documented. Data was analyzed by SPSS-19 software.
    Findings: Statatistical analysis showed that there was no significant difference considering demographic data between the groups.Surgical time was not significantly different between the groups (p=0.83), but the mean blood loss amount based on mililiter and the percent of maximal allowable blood loss (MABL) were less in group H.And the surgical field was better in group H.
    Conclusions
    In this study it was shown that administration of 10 mg/kg TA intravenously has been effective to achieve less blood loss, and to improve the quality of surgical field during endoscopic sinus surgery without any significant side effects.
    Keywords: endoscopic sinus surgery, tranexamic acid, blood loss
  • Dr Rasoul Heshmati, Nasrin Zamanizad *, Mohammad Setayeshi Pages 34-44
    Aim and
    Background
    Studies indicate that chronic pain is a comprehensive medical complaint,in a way that many adults are engaged in this process. Thus in this study the aim was to examine the structural relationship of early maladaptive schemas and pain with the mediating role of mindfulness in university students.
    Methods and Materials: The participants included 201 undergraduate students who were chosen by multistage cluster sampling method. Young early maladaptive schema scale, FFMQ, and Mac-Gill pain Questionnaire were administered. Structural equation modeling (SEM) and Bootstrap tests were conducted to explore direct and indirect pathways of study’s model, respectively.
    Findings: Results showed that early maladaptive schemas and pain are antecedents and consequences of mindfulness in students,respectively. The results indicate that mindfulness has a significant mediating role on the relationship between early maladaptive schemas and pain. The tested model is a fit model to explain university students’ pain.
    Conclusions
    The results showed that early maladaptive schemas and dispositional mindfulness are the main determinants of chronic pain.
    Keywords: Early maladaptive schemas, Mindfulness, Pain
  • Keyvan Keramati, Mostafa Abdollahi *, Amir Asghari Bagh Kheirati, Morteza Abdollahi, Danial Shaenannia Galesh Kalami Pages 45-52
    Aim and
    Background
    Based on existing scientific information Thymus vulgaris is a medical herb which has anti- inflammatory effects. Visceral pain is an unpleasant feeling, however its treatment with NSAIDs results in serious side effects such as gastric ulcer, blood dyscrasia and Renal failure. In order to decrease these side effects and the dosage of drugs, co-administration of synergistic herbal medicine with these drugs can be a solution. The aim of this study was to evaluate the palliative interactive effect of hydroalcholic extract of Thymus vulgaris and Flunixinmeglumine on visceral pain.
    Methods and Materials: This experimental study was performed on 40 N-MRI male mice (36±4g).Animals were randomly divided into five groups: Negative Control group treated with normal saline, Positive Control group treated with Flunixin (2 mg/kg) and treatment groups receiving Flunixin (1mg/kg), Thymus vulgaris(100mg/kg) and both Thymus(100mg/kg) plus Flunixin(1mg/kg). All these groups received drugs and hydroalcholic extracts via intraperitonial injection. The Mices were injected with acetic acid 0.6% (10ml/kg) for visceral pain induction, and 15 minutes after each intraperitoneal administration, palliative effects were recorded by counting the number of Writhing during 30 minutes. The data was analyzed by SPSS using One-Way ANOVA (Tukey) test. The significant value was shown with p Findings: The positive control group and treatment groups showed a significant reduction in pain response when compared to negative control group (p>0.001). Both Postive control and Thymus-Flunixin groups had a significant reduction in pain response in comparison with both Flunixin and Thymus groups (p0.001).
    Conclusions
    Co-administration of Thymus vulgaris and Flunixin results in synergistic analgesic effect.
    Keywords: Thymus vulgaris, Flunixin, Visceral pain, Writhing
  • Dr Mehrdad Malekshoar, Dr Hashem Jarineshin, Dr Saeed Kashani, Dr Fereydoon Fekrat, Dr Raziyeh Raz, Dr Majid Vatankhah* Pages 53-60
    Aim and
    Background
    Electroconvulsive therapy (ECT) is considered as the most effective treatment method for major depression and psychiatric disorders. Significant hemodynamic changes occur in patients treated with ECT and the duration of seizure after ECT is considered as an important factor in the success of this treatment method. This study aimed to compare the effect of etomidate and propofol on seizure duration and hemodynamic parameters in ECT.
    Methods and Materials: This study is a double blind clinical trial on 27 patients (54 patient sessions), aged 12-60 years with ASA class I-II. In the first patient session induction of anesthesia for ECT was applied by either propofol (2 mg/kg) or etomidate (0.2 mg/kg) and for the second patient session (with a time interval of 48 hours) the other drug was applied. Systolic blood pressure, diastolic blood pressure and heart rate were measured and recorded in four stages of ECT once before and then 1, 3 and 5 minutes after ECT. Seizure duration was measured in each session. Data analysis was applied by SPSS software and a P value Findings: The mean age of participants in this study was 35.9 ± 10.4. The mean duration of seizure during propofol and etomidate anesthesia was 35.14 and 35.74 seconds, respectively (P = 0.240). Mean systolic and diastolic blood pressure and heart rate every time after seizure during propofol anaesthesia was less than etomidate (P =0.05).
    Conclusions
    There was no significant difference regarding seizure duration and hemodynamic changes subsequent to ECT, between propofol and etomidate anesthesia
    Keywords: Propofol, Etomidate, Electroconvulsive therapy, Hemodynamic Parameters, Duration of Seizure
  • Dr Farhad Soltani, Dr Nasajian Nozar *, Dr Kiaei Mehdi, Dr Salari Amir, Dr Javaher Forush Fatemeh, Dr Bahrami Ilikhchi Reza Pages 61-70
    Aims and
    Background
    Intraoperative blood loss during craniotomy for brain tumor excision needs blood transfer in most of the cases. Tranexamic acid is an anti-fibrin lytic drug. The aim of this study was to evaluate the effect of Tranexamic acid on intraoperative blood loss in patients undergoing craniotomy for brain tumor excision.
    Materials And Methods
    Fifty patients suffering from brain tumor underwent craniotomy. Thirty minutes before incision, patients were randomly allocated into two groups of intervention (Tranexamic acid) or control group (normal saline). Fifteen mg/kg Tranexamic acid in combination with 500 cc normal saline in a 30 minutes period was injected in the form of bolus in the intervention group. In control group, patients received normal saline in same amounts. Intraoperative blood loss was estimated by observing Suction bottles, weighting the used medical gauzes and the remained blood on the surgery field during the surgery. This was done by counting small cotton and converting the surgery field to used medical gauzes. Blood loss was measured every one hour.
    Findings: The mean blood loss during surgery in the intervention group was 858±314 and 1050±398 in the control group. Although this amount was less in intervention group, the trend was not significant (P= 0.076). Also the mean amount of estimated blood loss in intervention group was 798± 365 and 906±378 in the control group (P=0.31).
    Conclusion
    Tranexamic acid administration may decrease the blood loss but this study could not observe any significant trend. The number of blood pack cells and estimated blood loss were not significantly different in two groups of intervention and control.
    Keywords: Bleeding, Teranexamic Acid, craniotomy, Brain tumor
  • Eynollah Naderi * Pages 71-83
    Aims and
    Background
    Despite the rapid growth and prevalence of obesity, the impact of obesity on outcome of exercise therapy in patients with chronic non-specific low back pain is still uncertain. The aim of this study was to investigate whether obesity can affect the efficacy of exercise therapy on pain and disability of patients with chronic non-specific low back pain.
    Materials And Methods
    Study subjects include 32 male and female (21 men and 11 women) patients with chronic non-specific low back pain.They were classified Based on body mass index (BMI) and waist-to-hip ratio (WHR) into two groups of obese subjects (6 men , 4 women; mean age: 52.3±5.85 and BMI 32.45±2.15) and non-obese (15 men and 7 women; mean age, 51.81±7.10 and BMI 24.5±1.91). To assess pain visual analogue scale (VAS)was used and Roland Disability Questionnaire - Morris (RMQ) was used to assess back pain disability. Exercise program consisted of seven exercises which was carried out for 10 weeks, three times a week for 30 to 60 minutes. Data wasanalyzed by independent t test, ANOVA and Pearson correlation tests with the significant level of less than 0.05.
    Findings: The results showed a significant difference between pain intensity (F=-2.88, P=0.007) and disability (F=-2.16, P=0.04) of obese and non-obese subjects with chronic non-specific low back pain in pretest.A statistically significant relationship between body mass index and pain severity (r =0.43, p=0.02) and disability (P=0.49, p=0.017)was observed in patients with chronic non-specific low back pain. After the intervention, pain (F=14.27, p=0.001) and disability (F=5.42, p=0.03) improvement was significantly more for non-obese than obese chronic non-specific low back pain subjects.
    Conclusion
    The results showed that obesity has a negative impact on efficacy of exercise therapy in patients with chronic non-specific low back pain. Accordingly, it seems that therapeutic approaches which target both body weight and back pain in obese patients with chronic non-specific low back pain,have more significant economic effect and even better long-term outcomes not only for pain but also for other complications associated with obesity.
    Keywords: chronic non-specific low back pain, obesity, Therapeutic exercises, pain, disability
  • Amir Asghari Bagh Kheirati, Mostafa Abdollahi, Keyvan Keramati *, Fahimeh Rezaei Pages 84-91
    Aims and
    Background
    Based on existing scientific information, Thymus vulgaris and Matricaria chamomilla are two kinds of herbs with some anti-inflammatory effects. There are some serious side effects such as psychological dependence or blood dyscrasia subsequent to using synthetic drugs in order to treat unpleasant feeling due to Visceral pain. In order to lessen the side effects, administration of herbal medicines could be helpful. The purpose of this study is evaluating the palliative effects of hydroalcholic extracts of Thymus vulgarisand Matricaria chamomilla and their Synergistic effects on visceral pain.
    Materials And Methods
    This experimental study was performed on 40 N-MRI male mice (36±4g) who were randomly divided into five groups: the Negative Control group treated with normal saline, Positive Control group treated with Flunixin meglumine(2 mg/kg) and the groups of Thymus vulgaris therapy(300mg/kg), Matricaria chamomilla therapy (300mg/kg) and the last one that received both Thymus and Matricaria (total 300mg/kg).These groups received drugs and hydroalcholic extracts with intraperitonial injection. The Mice were injected with acetic acid 0.6% (10ml/kg) to make visceral pain; 15 minutes after each intraperitonial administration, the palliative effects were recorded by counting the number of writhing in 30 minutes. The data was analyzed by SPSS statistical software and One-Way ANOVA (Tukey) test. The significant value was shown with (p Findings: Co-administration of Thymus vulgaris (150 mg/kg) and Matricaria chamomilla (150 mg/kg) showed a significant reduction of pain compared to negative control group(p0.001).
    Conclusion
    Co-administration of Thymus vulgaris and Matricaria chamomilla can be more effective than their single administration; however further clinical studies are necessary to find a suitable place for them among other visceral analgesics.
    Keywords: Thymus plant, Matricaria, Visceral Pain, Analgesics
  • Alireza Shirazitehrani, Fazlolah Mirdrikvand *, Mohammad Ali Sepahvandi Pages 92-106
    Aims and
    Background
    This study aimed to evaluate the structural model of the relationship between pain disposition, catastrophizing, fear of pain and pain adjustment in patients with Chronic musculoskeletal pain.
    Materials And Methods
    314 Patients with chronic musculoskeletal pain wete selected using convenience sampling method among clients of pain clinics in Isfahan, based on pain specialist diagnosis. They participated in the research by filling out six questionnaires: Chronic Pain Self-Efficacy Questionnaire(CPSEQ), Life-0rientation Questionnaire(LOQ), Conner-Davidson Resilience Scale(CDRS), Pain Catastrophizing Scale (PCS), Tampa Scale Kinesiophobia (TSK) and VanKroff Graded Chronic Pain Scale (CPG). Data was analyzed using structural equation modeling method.
    Findings: Pain disposition had a significant reverse effect on catastrophizing; besides catastrophizing had significant direct effects on fear of pain and the latter had the same effect on pain adjustment (P
    Conclusion
    The results of this research show that pain disposition plays a role of Protection against catastrophizing, fear of pain, pain intensity and inability.
    Keywords: pain disposition, catastrophizing, fear of pain, pain adjustment, chronic musculoskeletal pain
  • Dr Javad Shahinfar, Hossein Zeraati *, Maryam Ghorban Zadeh, Shayan Vafaei, Fatimeh Hashemi Pages 107-117
    Aims and
    Background
    Post operative nausea and vomiting is one of the most common complications after surgery. The newest drug for induction and maintenance of anesthesia is propofol. Its consumption due to the rapid onset, short duration of action, Anti-nausea and vomiting property and comfortable feeling after surgery is on the rise.
    Materials And Methods
    In this clinical trial, 90 patients undergoing general surgery were randomly divided into three groups. In the first group induction-dose was 1/5mg/kg propofol, in the second group, induction-dose was 2 mg/kg propofol and in the third group, 2/5mg/kg propofol was used. Based on self-reporting scale and frequency of vomiting, the evaluation condidering the severity and incidence of nausea and vomiting was done in three stages: Exactly after the surgery, and 2 and 6 hours afterwards. Data was analyzed by Spss software.
    Findings: The results showed that considering age, gender, duration of NPO time, and operation time, no significant difference was found among the three groups. Based on one-way analysis of variance there was no significant difference between groups in severity and incidence of nausea and vomiting.
    Conclusion
    Propofol has positive effect incontrolling nausea and vomiting after surgery in different doses. Therefore, administration of Propofol (with divided doses and without the need for pumps) is simple and cheap.
    Keywords: propofol, nausea, vomiting