فهرست مطالب

Plant Physiology and Breeding - Volume:7 Issue: 1, Winter-Spring 2017
  • Volume:7 Issue: 1, Winter-Spring 2017
  • تاریخ انتشار: 1396/04/30
  • تعداد عناوین: 11
|
  • مقاله پژوهشی
  • لیلا محمدی، فرید شکاری *، جلال صبا، اسماعیل زنگنه صفحات 1-13
    به طور معمول، بذرهای پرایم شده گیاهان درشت‏تر و سنگین‏تری را در مقایسه با بذرهای پرایم نشده تولید می‏کنند. این عمل ممکن است به سادگی به دلیل افزایش سرعت سبز کردن و توسعه سطح برگ و یا به دلیل سایر فرایندهای فیزیولوژیک صورت گیرد. در این پژوهش اثر پیش‏تیمار بذر با اسید سالیسیلیک بر برخی خصوصیات فیزیولوژیک و فتوسنتزی گیاهچه های گلرنگ، رقم گلدشت، تحت شرایط مزرعه مورد ارزیابی قرار گرفت. تیمارها سطوح مختلف اسید سالیسیلیک (شامل صفر یا هیدروپرایمینگ، 400، 800، 1200، 1600، 2000 و 2400 میکرو مولار و یک تیمار از بذرهای تیمار نشده به عنوان شاهد) بودند. در بین تیمارها حداکثر سرعت فتوسنتز، شاخص محتوای کلروفیل، محتوای نسبی آب و حداکثر ماده خشک در تیمار 2400 میکرو مولار مشاهده شد. در تیمار پرایمینگ گیاهان دارای هدایت روزنه‏ای و سرعت تعرق بالاتری نسبت به گیاهان شاهد بودند. کمترین غلظت دی اکسید کربن زیر اتاقک روزنه در تیمار 2400 و بیشترین در تیمار شاهد مشاهده گردید. کمترین نشت الکترولیت، بیشترین کارایی کربوکسیلاسیون و کارایی مصرف آب فتوسنتزی در تیمارهای 2000 و 2400 میکرو مولار به دست آمد. به نظر می‏رسد پرایمینگ بذر با اسید سالیسیلیک از طریق افزایش محتوای نسبی آب موجب افزایش هدایت روزنه و در نتیجه سرعت فتوسنتز شده است. این عمل در سطوح بالای اسید سالیسیلیک موجب افزایش کارایی مصرف آب و کارایی کربوکسیلاسیون شد. کارایی مصرف آب فتوسنتزی رابطه مثبتی با سرعت فتوسنتز، کارایی کربوکسیلاسیون و محتوای نسبی آب داشت، ولی رابطه آن با غلظت دی کربن اکسید زیر اتاقک روزنه منفی بود. به طور کلی، اسید سالیسیلیک در گیاهان تیمار شده ماده خشک را از طریق بهبود محتوای کلروفیل، محتوای نسبی آب و سرعت فتوسنتز افزایش داد.
    کلیدواژگان: اسید سالیسیلیک، فتوسنتز، کارایی کربوکسیلاسیون، کارایی مصرف آب، محتوای نسبی آب
  • ژیلا رئیسی، زهرا پاک کیش *، وحیدرضا سفری صفحات 15-25
    در این تحقیق زمان کاربرد اسید فولیک و سطوح مختلف آن روی برخی ویژگی های کمی و کیفی توت فرنگی رقم پاروس بررسی شد. گیاهان به وسیله اسید فولیک با غلظت صفر، 20 و 40 میلی مول در دو مرحله (30 روز بعد از کشت نشاء و اولین گلدهی) در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در شرایط گلخانه تیمار شدند. نتایج نشان دادند که میوه های تیمار شده با اسید فولیک از نظر کمیت و کیفیت نسبت به میوه های تیمار شاهد برتر هستند. کاربرد سطوح مختلف اسید فولیک، عملکرد، وزن میوه اولیه و ثانویه و تعداد فندقه آن ها، کل مواد جامد محلول، قندهای احیا کننده، اسیدهای قابل تیتراسیون، آنتوسیانین، فنل و ویتامین ث را افزایش داد. در نهایت بهترین تیمار این آزمایش، کاربرد اسید فولیک به میزان 40 میلی مول در 30 روز بعد از کشت نشاء تشخیص داده شد. تحقیق حاضر اولین گزارش درباره اثر اسید فولیک بر افزایش ویژگی های کمی و کیفی توت فرنگی به شمار می رود.
    کلیدواژگان: اسید فولیک، توت فرنگی، ویژگی های کمی و کیفی
  • سعید خماری*، مهدی داوری صفحات 27-39
    به منظور ارزیابی جنبه های مختلف رشد و متابولیسم گیاهچه در پاسخ به غلظت های مختلف NaCl، بذور سویا طی یک آزمایش گلدانی با جدایه متحمل به شوری Trichoderma harzianum پیش تیمار شدند. جدایه تریکودرما در بهبود وزن خشک و حجم ریشه گیاهچه ها در شرایط شوری ملایم سودمندتر بود. گیاهچه های حاصل از توده بذری بیو پرایم شده به طور معنی داری از سبزینگی برگ، فلورسانس کلروفیل، فتوسنتز خالص و هدایت روزنه ای بالاتری در همه سطوح تنش شوری در مقایسه با شاهد برخوردار بود. آسیب ناشی از نمک به غشای سلولی به ویژه در شوری 3 dS/m از طریق کاربرد تریکودرما جبران شد. تیمار بیوپرایمینگ تجمع مالون دی آلدهید پایین تری در شرایط شوری نشان داد. بالاترین مقدار مالون دی آلدهید در بذور پرایم نشده در سطح شوری 9 dS/m ثبت شد. عامل شایعی که به طور منفی گیاهان را تحت شرایط شور متاثر می سازد تولید انواع اکسیژن واکنشی (ROS) است. در این پژوهش فرضیه ای مبنی بر اثر ترمیمی بیوپرایمینگ بذر بر هجوم ROS در گیاهان تحت تنش مورد آزمون قرار گرفت. بالاترین فعالیت آنزیم کاتالاز در توده بذری بیوپرایم شده در سطح شوری 9 dS/m شناسایی شد. فعالیت سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و آسکوربات پراکسیداز (APX) به طور معنی داری در پاسخ به تنش شوری افزایش یافت. بیوپرایمینگ بذر فعالیت آنزیم های SOD و APX را در متوسط سطوح شوری افزایش داد. به طور کلی می توان نتیجه گرفت که به احتمال زیاد بیوپرایمینگ بذر با Trichoderma harzianum اثرات زیان بار تنش ملایم شوری را عمدتا به واسطه تحریک نمو اولیه و سیستم دفاعی آنتی اکسیدان گیاهچه ها مرتفع می سازد.
    کلیدواژگان: آنزیم های آنتی اکسیدان، فتوسنتز، قدرت گیاهچه، Glycine max، NaCl
  • آناهیتا شریعتی*، محمدحسن عصاره، عباس قمری زارع صفحات 41-52
    فعالیت های انسانی نه تنها در مناطق شهری بلکه در اراضی کشاورزی منجر به افزایش قابل توجه مس شده است. این مطالعه به منظور بررسی تغییرات فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی نهال‏های Eucalyptus camaldulensis در پاسخ به تنش عنصر مس طراحی شد. بذرهای اکالیپتوس در گلدان‏های حاوی سیلت کشت و توسط محلول‏ غذایی به همراه غلظت‏های مس (0، 5، 10 و 20 میلی مولار) به مدت 10 ماه آبیاری و پس از این مدت برگ، ساقه و ریشه ها برداشت شدند. مقدار مس با دستگاه ICP-OES تعیین گردید و برخی از معیار های فیزیولوژیک، مورفولوژیک و بیوشیمیایی مانند قندهای محلول، پرولین، رنگدانه ها، پتانسیل آب برگ، محتوای نسبی آب برگ، کاتالاز (CAT)، پراکسیداز (POX)، سوپراکسیددسموتاز (SOD)، تعداد روزنه های زیرین و زبرین برگ، وزن اندام‏ها و شاخص انتقال تعیین شدند. غلظت مس در بافت ریشه بیشتر از برگ و ساقه بود و در بافت ساقه نیز غلظت مس کمتر از برگ بود (ریشه >برگ>ساقه). با افزایش غلظت مس محتوای پرولین افزایش یافت ولی محتوای رنگدانه ها کاهش پیدا کرد. در بافت‏های برگ و ریشه فعالیت آنزیم‏های آنتی اکسیدانی CAT، POX و SOD تا غلظت mM 10 مس افزایش و پس از آن اندکی کاهش یافت. این نتایج بیانگر آن است که اکالیپتوس دارای سازوکارهای موثر در برابر سمیت مس از جمله تجمع حفاظت کننده های اسمزی و آنزیم‏های اکسیدانی است. همچنین اکالیپتوس در شرایط تنش مس تا چهار برابر بیشتر از شاهد توان انباشت این فلز را داشت بدون آن که علایم جدی در رشد نشان دهد. بنابراین کاشت آن به عنوان یک گیاه انباشت کننده فلزات سنگین و موثر در کاهش آلاینده های محیط زیست توصیه می شود.
    کلیدواژگان: اکالیپتوس، آنزیم های اکسیداتیو، پرولین، قندهای محلول
  • زهره هوشیار، بهرام عابدی*، ابراهیم گنجی مقدم، غلام حسین داوری نژاد صفحات 53-60
    PHL-C یکی از پایه های پاکوتاه گیلاس به شمار می رود و هیبرید بین P. avium L. × P. cerasus L.است. ریشه زایی این پایه می تواند توسط کشت درن شیشه ای تسهیل شود. انتقال گیاهچه از محیط درون شیشه به محیط گلخانه به علت سیستم ریشه ضعیف، استفاده از ریزازدیادی را محدود می کند. پژوهش حاضر به منظور انتخاب بهترین عامل زیستی در بهبود رشد این پایه در مرکز تحقیقات کشاورزی خراسان رضوی انجام شد. در این بررسی، از گونه های میکوریزا با نام های Diversispora epigaea، Rhizophagus intraradicesو Rhizophagus fasciculatus استفاده شد. نتایج نشان داد که گیاهچه های تلقیح شده با Diversispora epigaea بیشترین سطح برگ، قطر ریشه، سطح ریشه و فسفر را دارند. گونه مذکور در بهبود خصوصیات رشدی این پایه موثر بود.
    کلیدواژگان: میکوریزا، پایه PHL، C، Diversispora epigaea
  • محسن موحدی دهنوایی*، طیبه زارع، راحیل خاجیان، میترا معراجی پور صفحات 61-74
    تنش های محیطی مثل شوری و خشکی عامل محدودکننده ای در رشد و نمو گیاهان به حساب می آیند. به منظور بررسی تاثیر تنش شوری و خشکی بر گندم، یک آزمایش گلدانی به صورت طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در گلخانه دانشگاه یاسوج در سال 1394 انجام شد. تیمارها شامل سطوح مختلف تنش شوری و خشکی با پتانسیل اسمزی مشابه (47/2-، 94/4- و 42/7- بار) در شش سطح به همراه یک تیمار شاهد بودند. شوری با استفاده از کلرید سدیم و خشکی با پلی اتیلن گلیکول 6000 اعمال شد. با اعمال تیمارهای شوری و خشکی، محتوای آب نسبی برگ و پایداری غشای سلولی، در مقایسه با شاهد کاهش یافت، در حالی که میزان مالون دی آلدهید افزایش پیدا کرد. اعمال تنش خشکی ناشی از پلی اتیلن گلیکول در مقایسه با تنش شوری، محتوای آب نسبی برگ و میزان پایداری غشای سلولی را بیشتر کاهش داد و همچنین میزان مالون دی آلدهید در تنش شوری 42/7- بار بیشتر بود. میزان پرولین، قند محلول و گلایسین بتائین برگ گندم با افزایش سطوح شوری و خشکی روند افزایشی را نسبت به شاهد نشان دادند. بیشترین میزان قند محلول و گلایسین بتائین از تیمار 42/7- بار شوری به دست آمد. نسبت Fv/Fm بیشتر تحت تاثیر سطوح مختلف شوری در مقایسه با خشکی قرار گرفت و با کاهش پتانسیل اسمزی تا 42/7- بار کاهش یافت. کمترین مقدار کلروفیل a در هر دو شرایط تنش از پتانسیل اسمزی 42/7- بار حاصل شد. کلروفیل b روند عکس کلروفیل a را نشان داد. بیشترین مقدار کاروتنوئید در هر دو نوع تنش از پتانسیل اسمزی 42/7- بار به دست آمد. به طور کلی نتایج این آزمایش نشان داد که گندم می تواند سطوح شوری قابل قبول را بهتر از خشکی، از طریق تجمع اسمولیت ها و جذب پایدارتر آب و نیز کاهش تولید مالون دی الدهید تحت تنش شوری تحمل کند.
    کلیدواژگان: پرولین، قندهای محلول، کلروفیل، گلایسین بتائین، مالون دی آلدهید
  • مهرداد بابارابی*، حسین زارع، فریال وارسته صفحات 75-86
    ژربرا (Gerbera jamesonii) یکی از بهترین گل های بریده جهان محسوب می شود. با وجود محبوبیت گل بریده ژربرا، این گل دارای عمر پس از برداشت کوتاهی است. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی قابلیت جایگزینی و مقایسه تیمول (مستخرج از آویشن شیرازی)، اسانس های نعناع فلفلی و رزماری (200، 400 و 600 میلی گرم در لیتر) با نیترات نقره (200 میلی گرم در لیتر) در محلول گلجایی گل شاخه بریده ژربرا به منظور افزایش عمر گلجایی و برخی صفات کیفی گل بود. صفات اندازه گیری شده شامل عمر گلجایی، کاروتنوئید، جذب محلول، وزن تر نسبی، قطر گل، مواد جامد محلول و pH محلول بود. این آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی و با آرایش فاکتوریل با سه تکرار انجام شد. نتایج نشان دادند که بیشترین عمر گلجایی مربوط به تیمار نیترات نقره بود. در عین حال گل های تیمارشده با تیمول (200 میلی گرم در لیتر) در مقایسه با سایر تیمار های طبیعی، بیشترین عمر گلجایی را داشتند و اختلاف معنی داری با نیترات نقره نشان ندادند. تیمار اسانس نعناع فلفلی (200 میلی گرم در لیتر) بیشترین میزان کاروتنوئید را داشت. بیشترین جذب محلول و وزن تر نسبی در تیمار 200 میلی گرم در لیتر تیمول به دست آمد. بیشترین میزان مواد جامد محلول و قطر گل در تیمار نیترات نقره حاصل شد. کمترین pH محلول در تیمار نعناع فلفلی (600 میلی گرم در لیتر) حاصل شد. به طور کلی نتایج نشان داد که تیمول و اسانس های نعناع فلفلی و رزماری قابلیت استفاده در محلول گلجایی گل شاخه بریده ژربرا را دارند که با تحقیقات بیشتر و استفاده از برخی ترکیبات طبیعی دیگر می توان به غلظت های مناسبی جهت تیمار گل های بریده دست یافت تا بتوان علاوه بر افزایش طول عمر گل های بریده به حفظ محیط زیست و سلامت انسان نیز کمک کرد.
    کلیدواژگان: ترکیبات طبیعی، ژربرا، عمر گلجایی، نیترات نقره
  • بابک بابکانی*، سید افشین حسینی، رضا ساجدی صفحات 87-97
    به منظور بررسی تاثیر تنش آبی روی محتوای فنل کل، قدرت آنتی اکسیدانی، فعالیت β-گلوکوزیداز و ویژگی های روزنه ای گیاه یونجه، یک آزمایش فاکتوریل به صورت کاملا تصادفی با استفاده از دو واریته یونجه در چهار فشار اسمزی شامل 0، 0.5-، 1- و 1/5- مگاپاسکال انجام شد. بر اساس نتایج به دست آمده فعالیت PPO و فنل کل در هر دو واریته در پاسخ به تنش آبی افزایش یافت اگرچه افزایش در فنل کل در واریته یزدی بیشتر از واریته قره یونجه بود، ولی فعالیت PPO عملکردی معکوس نشان داد. فعالیت β-گلوکوزیداز به عنوان شاخص سطح ABA در سلول های گیاهی در هر دو واریته افزایش و هدایت روزنه ای و مقدار تنفس در پاسخ به تنش خشکی کاهش یافت. لذا هر دو واریته به منظور کاهش تنفس تمایل به بستن روزنه داشتند ولی واریته یزدی توانایی بهتری برای انجام این کار نشان داد. بنابراین، واریته یزدی را به دلیل افزایش در مقدار ABA آزاد در برگ ها، کاهش مقدار تنفس و تجمع ترکیبات آنتی اکسیدان می توان واریته ای با تحمل بیشتر نسبت به واریته قره یونجه در نظر گرفت.
    کلیدواژگان: ترکیبات فنلی، تنش اسمزی، یونجه، β-گلوکوزیداز
  • کامبیز مشایخی، سعید جعفری، آیدا شمالی، سید جواد موسوی زاده* صفحات 99-104
    بیان جنسیت در خیار تحت تاثیر عوامل هورمونی و محیطی مانند طول روز و دما صورت می گیرد. افزایش گل های ماده که در نهایت به میوه تبدیل می شود روشی برای افزایش محصول اس و از این رو دارای اهمیت می باشد. بیان جنسیت در اصلاح گیاهان نیز اهمیت دارد و به فرآیند اصلاح کمک می کند. هورمون اتیلن به عنوان عامل افزایش دهنده ی گل های ماده در بیشتر اعضای خانواده ی کدوئیان شناخته شده است ولی به طور استثنا افزایش تعداد گل های ماده در هندوانه توسط ژیبرلین گزارش شده است. اتیلن یک هورمون گازی است که جنسیت گل های خیار را تحت تاثیر قرار می دهد. با توجه به این که ساختار شیمیایی استیلن تقریبا مشابه با ساختار شیمیایی اتیلن می باشد، انتظار می رود که در غلظت های بالا اثرات مشابه با اتیلن را برجای بگذارد. در پژوهش حاضر اثر محلول پاشی بوته های خیار توسط غلظت های مختلف (0، 50، 250، 500، 750 و 1000 ppm) محلول استیلن آزاد شده از کاربید کلسیم را بر بیان جنسیت سایر صفات فیزیولوژیک خیار مورد بررسی قرار گرفت. تعداد گل های ماده و برخی از ویژگی های رویشی خیار تحت تاثیر غلظت های مختلف محلول استیلن قرار گرفت. به طوری که بیشترین تعداد گل های ماده تحت اثر تیمار ppm500 استیلن به دست آمد. بیشترین سطح برگ و محتوای کلروفیل میوه با محلول پاشی استیلن با غلظت ppm 250 و بیشترین تعداد میانگره در تیمار ppm500 حاصل شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که با محلول پاشی برگی استیلن تعداد بیشتری گل ماده در خیار قابل دستیابی است و بیشترین عملکرد با استفاده از محلول استیلن با غلظتppm 250 به دست می آید. تاکنون استفاده از استیلن به حالت محلول گزارش نشده است.
    کلیدواژگان: اتیلن، گل ماده، سطح برگ، محصول
  • مژگان سروری، رضا درویش زاده*، رقیه نجف زاده، حاتمی ملکی صفحات 105-119
    تنش خشکی یک عامل مخرب جدی به شمار می رود و باعث کاهش رشد و عملکرد آفتابگردان می شود. خشکی سبب ایجاد پاسخ های فیزیولوژیک و بیوشیمیایی در آفتابگردان می گردد. از این رو، بررسی سیستم دفاعی این گیاه جهت تولید ارقام مقاوم حائز اهمیت است. در پژوهش حاضر تغییرات فیزیوبیوشیمیایی و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی در شش لاین آفتابگردان تحت شرایط نرمال و آبیاری 60 و 40 درصد ظرفیت زراعی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار ارزیابی شد. به این منظور خصوصیاتی از قبیل محتوای آب نسبی، میزان کلروفیل های a,b، میزان کاروتنوئید و پرولین، پراکسیداسیون لیپیدها و تجمع مالون دی آلدئید، فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی مانند گایاکول پراکسیداز، آسکوربات پراکسیداز، کاتالاز و گلوتاتیون ردوکتاز اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری در بین لاین های مورد مطالعه برای خصوصیات فیزیوبیوشیمیایی و فعالیت آنزیمی تحت شرایط تنش خشکی وجود دارد . لاین های C104 و RHA266 مقاومت خوبی به تنش خشکی نشان دادند. نتایج حاصل از این پژوهش می تواند در برنامه های به نژادی آفتابگردان جهت تولید ارقام مقاوم به خشکی مفید باشد.
    کلیدواژگان: آفتابگردان، پراکسیداسیون چربی ها، تحمل به خشکی، خصوصیات فیزیولوژیک، فعالیت آنزیمی
  • صفحات 121-131

    روزنه ها باز شدگی های کوچکی در محل اتصال گیاه با محیط هستند و نقش محوری در چرخه آب و کربن جهانی بازی می کنند. روزنه ها دو عمل فیزیولوژیکی مهم کلیدی، یعنی فتوسنتز و تعرق، را تنظیم می نمایند و بنابراین، از نظر عملکرد گونه های گیاهان زراعی به هنگام تغییر شرایط آب و هوایی از نقش حیاتی برخوردار هستند. اگرچه عوامل محیطی بر تراکم و اندازه روزنه ها تاثیر می گذارند، ولی کنترل ژنتیکی این صفت نیز به اثبات رسیده است. تنوع بالا برای این صفت در گونه های گیاهی مختلف گزارش شده است و بنابراین بهبود آن از طریق طراحی یک استراتژی مناسب اصلاحی امکان پذیر است. در چای، تراکم روزنه ها از 67/44 تا 108 عدد در یک میلی متر مربع متغیر است و این صفت همبستگی معنی دار و مثبت با میزان فتوسنتز (Pn) و کارآیی مصرف آب نشان داده است. برای تراکم روزنه ها در چای، وراثت پذیری و پیشبرد ژنتیکی بالا گزارش شده است که نشان دهنده کنترل زیاد آن توسط عوامل ژنتیکی است. بنابراین، تراکم روزنه ها می تواند به عنوان یک معیار گزینش مهم در نظر گرفته شود و در این راستا ایجاد کلون های چای کارآمد از نظر فیزیولوژیکی و نیز ارقام بذری ممکن است از طریق بهبود تراکم روزنه ها به کمک طراحی یک استراتژی اصلاحی مناسب، میسور شود.

    کلیدواژگان: تعرق، روزنه، فتوسنتز، کارآیی مصرف آب، وراثت پذیری
|
  • Leila Mohammadi, Farid Shekari *, Jalal Saba, Esmaeil Zangani Pages 1-13
    Generally, primed seeds produce larger and heavier plants than non-primed seeds. This may be simply due to rapid emergence and extension of leaf growth, or the influence of other physiological processes. The effect of seed pretreatment with salicylic acid (SA) on some physiological and photosynthetic characteristics of the safflower seedlings, cv. Goldasht, was examined under field condition. The treatments were different levels of SA (including zero or hydropriming, 400, 800, 1200, 1600, 2000 and 2400 µM and a treatment of the non-primed seeds as the control). Priming enhanced photosynthesis rate (PN) chlorophyll content index (CCI), relative water content (RWC) and seedling dry weight. Also, primed seeds had higher stomatal conductance (gs) and transpiration rate (E) than the control and the hydroprimed treatments. The lowest intercellular CO2 (Ci) and highest cell membrane stability was obtained in 2400 µM SA. But values of the control treatment were opposite. In addition, highest carboxylation efficiency (CE) and photosynthetic water use efficiency (WUEb) were found in 2000 and 2400 µM of SA. It seems seed priming with SA, increased gs and hence PN by improving RWC status. This was associated with enhanced WUE and CE at higher levels of SA. A positive relationship was found between WUEb and PN, CE and RWC but negative relationship with Ci. It seems that increase in plants dry weight by priming not only was the result of rapid growth rate, but also the enhancement of PN, RWC and chlorophyll content.
    Keywords: Carboxylation efficiency, Cell membrane stability, Photosynthetic rate, Relative Water Content, Water use efficiency
  • Jila Raeisi, Zahra Pakkish *, Vahid Reza Saffari Pages 15-25
    In this research the effect of application of different levels of folic acid and time on some quality and agronomic characteristics of strawberry (cultivar Paros) was investigated. The plants were treated by folic acid with concentrations of 0, 20 and 40 mM at two stages (30 days after planting and first blooming) as a factorial experiment using a randomized complete block design with four replications in the greenhouse conditions. Results showed that fruits of treated plants by folic acid, as compared to the control treatment improved quality and agronomic characteristics. Application of folic acid increased yield, weight of primary and secondary fruits and number of their achenes, total soluble solid, inducing sugar, titratable acidity, anthocyanin, phenol, and vitamin C. The most effective treatment with the best spraying time was 40 mM folic acid at 30 days after planting. The present study is the first evidence that folic acid enhances fruit quality and yield of strawberry.
    Keywords: Folic acid, Quality characteristics, Strawberry, Yield, Yield Components
  • Saeid Khomari *, Mahdi Davari Pages 27-39
    In this experiment soybean seeds were pre-treated with salt tolerant isolate of Trichoderma harzianum to evaluate the different aspects of seedling growth and metabolism in response to different concentrations of NaCl. Trichoderma isolate was more effective in improving dry weight and root volume of seedlings during mild salt stress. Seedlings obtained from bioprimed seeds had significantly higher leaf greenness, chlorophyll fluorescence, net photosynthesis and stomatal conductance than the control at all stress levels. NaCl-induced membrane damage was alleviated by Trichoderma, especially at 3 dS/m. The biopriming treatment showed lower accumulation of malondialdehyde (MDA) content under saline condition. Highest MDA content was recorded in the control (unprimed) seeds at salinity level of 9 dS/m. A common factor that adversely affects plants under saline conditions is generation of reactive oxygen species (ROS) and we tested the hypothesis that seed biopriming alleviated damages resulting from ROS attack in the stressed plants. Greatest catalase activity was detected in the bioprimed seeds at the salt stress level of 9 dS/m. The activities of superoxide dismutase (SOD) and ascorbate peroxidase (APX) were significantly increased in response to NaCl stress. Seed biopriming enhanced SOD and APX activity averaged over all salinity levels. It could be concluded that seed biopriming with Trichoderma harzianum certainly ameliorated harmful impacts of mild salinity mainly through promotion of early seedling development and antioxidative defence system.
    Keywords: Antioxidative enzymes, Glycine max, NaCl, Photosynthesis, Seedling vigour
  • Anahita Shariat *, Mohammad Hassan Assareh, Abbas Ghamari-Zare Pages 41-52
    Anthropogenic activities have caused important increases in soil Cu levels not only in urban areas but also in croplands. This study was designed to find out the effect of different concentration of copper on physiological and biochemical changes in Eucalyptus camaldulensis seedlings. Seeds of Eucalyptus camaldulensis were grown in marble chips and irrigated with nutrient solution mixed with copper (control, 5, 10, 20 mM) for 10 months and after this period, leaf, stem and root tissues were harvested. Copper content was determined by ICP-OES and some characters such as proline, pigments, catalase (CAT), peroxidase (POX), superoxid desmotase (SOD) and weight of different tissues were measured. The concentrations of copper in root tissue were higher than leaf and stem tissues and stem concentration was lower than the concentration of leaf. The proline content was raised by increasing metal concentrations, but the content of pigments decreased. The activity of antioxidative enzymes, CAT, POX and SOD positively increased up to 10 mM Cu treatment and then slightly decreased in both leaf and root tissues. These results suggest that eucalypts have efficient mechanism to tolerate Cu excess, as evidenced by accumulating of osmoprotectants and antioxidative enzymes. Also eucalypts under stress can accumulate copper four times more than the control treatment without serious symptoms in growth, therefore it is a feasible plant for hyperaccumulation of copper and declining the environmental pollution.
    Keywords: Antioxidative enzymes, Chlorophyll, Cu, Eucalyptus camaldulensis, Proline
  • Zohreh Hoshyar, Bahram Abedi *, Ebrahim Ganji Moghadam, Gholamhosein Davari Nejad Pages 53-60
    PHL-C is one of the dwarf sweet cherry rootstocks which is a hybrid between P. avium L. × P. cerasus L. Direct rooting of sweet cherry rootstocks is difficult which can be solved by using in vitro propagation. Transfer of plantlets from in vitro to ex vitro limit the use of micro propagation, because of weak root systems and low survival rates. This study was conducted in order to select the best biohardening agents in order to improve the growth of PHL-C dwarf rootstocks in Khorasan Razavi Agriculture and Natural Resources Research and Education Center. Three arbuscular mycorrhizal fungi (AMF) strains, Diversispora epigaea, Rhizophagus intraradices and Rhizophagus fasciculatus, were used as in vitro raised PHL-C plantlets. Results showed that plantlets inoculated with Diversispora epigaea gave the highest leaf area, root diameter, root surface and phosphor concentration. Diversispora epigaea was more effective in improving most of the growth and physiological attributes of inoculated tissue culture raised plantlets of PHL-C. However, the highest total root length (4113 mm) was found in Rhizophagus fasciculatus inoculated plantlets
    Keywords: Arbuscular mycorrhizal fungi, PHL-C, Rooted plantlets
  • Mohsen Movahhedi Dehnavi *, Tayebeh Zarei, Rahil Khajeeyan, Mitra Merajipoor Pages 61-74
    Drought and salinity are two major abiotic stresses, similarly and/or differently affecting physiological processes of wheat. The aim of this study was to evaluate and compare the impacts of drought and salinity on wheat. A pot experiment was conducted as completely randomized design with three replications in the research greenhouse of Yasouj University in 2015. Treatments included different levels of salinity and drought with the same osmotic potentials (-2.47, -4.94 and -7.42 bar) and a control. Salinity and drought were imposed with NaCl and PEG 6000 in a Hogland medium, respectively. Results showed that by increasing drought and salinity treatments, relative water cotent and cell membrane stability were decreased but malondialdehyde (MDA) increased. The effect of PEG drought stress on these traits was more than that of NaCl stress. Increasing drought and salinity stresses significantly increased leaf proline, total soluble sugars, and glycinebetaine content, however, this increase was higher for salinity. Fv/Fm was equally affected by salinity and drought, decreasing by both stresses. By raising stress levels, chlorophyll a decreased but chlorophyll b and carotenoid content increased. In general, we found that wheat could tolerate acceptable salinity levels better than drought, by accumulation of osmolytes and more sustained absorption of water and also reducing the MDA production under salinity conditions.
    Keywords: Chlorophyll, Glycinebetaine, Malondialdehyde, Proline, Soluble sugars
  • Mehrdad Babarabie *, Hossein Zarei, Faryal Varaste Pages 75-86
    Gerbera(Gerbera jamesonii) from the family of Asteraceae is regarded as one of the best cut flowers in the world. Despite of the publicity of Gerbera’s cut flowers, they have a short postharvest life. The objective of the present study was to study the replacement feasibility and the comparison of thymol (isolated from zataria), and essential oils of peppermint and rosemary (200, 400 and 600 mg l-1) with silver nitrate (200 mg l-1) in vase solution of gerbera cut flowers in order to increase vase life and some quality traits. The recorded traits were vase life, carotenoid, solution uptake, relative fresh weight, flower diameter, total dissolved solids and pH. The experiment was laid on a factorial arrangement based on a randomized complete block design with three replications. Means comparison revealed that the highest vase life was related to the treatment of silver nitrate, however, flowers treated with thymol (200 mg l-1) in comparison with other natural treatments, had the highest vase life and did not show significant differences with silver nitrate. The treatment of peppermint essential oil (200 mg l-1) resulted in the highest carotenoid level. The highest relative fresh weight and solution uptake were obtained for the thymol treatment (200 mg l-1). The highest amount of total soluble solids and flower diameter were obtained in the silver nitrate treatment. The lowest pH was obtained from the treatment of 600 mg l-1 peppermint essential oil. In total, it can be concluded that thymol and the essential oils of peppermint and rosemary can be used in vase solution of gerbera cut flowers. Further research using other natural compounds is required to find out the appropriate compound and also concentrations in order to help the environment conservation and improve human health in addition to increase the vase life of cut flowers.
    Keywords: Gerbera, Natural Compounds, Silver nitrate, Vase life
  • Babak Babakhani *, Seyed Afshin Hosseini Boldaji, Reza H. Sajedi Pages 87-97
    In order to investigate the effects of water stress on total phenolics content, antioxidant power, β-glucosidase activity and stomatal properties of alfalfa, a factorial experiment based on randomized complete block design was carried out in 1-Lit pots containing half strength Hoagland culture medium using two cultivars of alfalfa at four osmotic pressures including 0 (control), -0.5, -1.0 and -1.5 MPa. Polyphenol oxidase activity and total phenolics were increased in both cultivars in response to osmotic stress. Although the increases in total phenolics were higher in Yazdi cultivar than Gharayonjeh but the polyphenol oxidase activity had an inverse trend, thus resulting in higher levels of phenolic compounds in Yazdi cultivar than Gharayonjeh. The β-glucosidase activity as a marker of ABA level in plant cells increased in both cultivars. Furthermore, stomatal conductance and transpiration rates decreased in response to drought stress. This means that both cultivars closed their stomata under osmotic pressure in order to reduce the transpiration, however, Yazdi cultivar was more efficient in this respect. According to our results, it can be concluded that Yazdi can be considered as a more tolerant cultivar than Gharayonjeh because of its ability to increase free ABA levels in leaves, reduce transpiration rate and accumulate antioxidant compounds.
    Keywords: Alfalfa, Beta-glucosidase, Osmotic stress, Phenolic compounds
  • Kambiz Mashayekhi, Saeed Jafari, Aida Shomali, Seyyed Javad Mousavizadeh* Pages 99-104
    Sex expression in cucumber is influenced by hormonal and environmental factors such as day length and temperature. Increasing female flowers that will develop to fruit is a trick for increasing yield, hence it’s importance. Likewise, it would help breeders through hybridizing process. Ethylene as a plant hormone is known to increase female flowers of most members of Cucurbitaceae family but as an exception increase in watermelon’s female flowers reported under the effect of gibberlic acid. Ethylene is a gaseous ubiquitous phyto-hormone that is known to influence sex expression in cucumber. As acetylene’s chemical structure with a minor difference is almost similar to gaseous hormone ethylene, in higher concentrations it is expected to retain the same physiological effects as ethylene. This experiment evaluated the effect of foliar application of different concentration of liquid solution of acetylene (0, 50, 250, 500, 750 and 1000 ppm) released from calcium carbide on cucumber sex expression and other physiological traits of cucumber. Results showed that number of female flowers and some vegetative traits of cucumber affected by different concentration of acetylene solution. Maximum number of female flowers obtained by applying 500 ppm of acetylene solution. The maximum leaf area and chlorophyll content of fruit achieved by application of 250 ppm and the maximum number of internodes obtained by 500 ppm acetylene solution. In conclusion, using acetylene as the solution form has not been reported until now. Foliar spraying of acetylene increased the female flowers in cucumber. The highest yield linked with 250 ppm of acetylene solution.
    Keywords: Ethylene, Femaleness, Leaf Area, Yield
  • Mozhgan Sarvari, Reza Darvishzadeh *, Roghayeh Najafzadeh, Hatami Maleki Pages 105-119
    Drought stress is a serious adverse factor that limits sunflower growth and productivity. The stress induces a range of physiological and biochemical responses in sunflower. So, evaluation of defense systems is important for producing resistant cultivars. In this study, physio-biochemical changes and antioxidant enzymes activitiesof six sunflower lines were evaluated under normal and irrigation at 60 and 40% of the field capacity using a randomized complete block design with three replications. Different characteristics such as relative water content (RWC), chlorophyll a and b contents, carotenoid and proline contents, lipids peroxidation and accumulation of malon dialdehyde (MDA), as well as activity of antioxidative enzymes like guaiacol peroxidase (GPX), ascorbate peroxidase (APX), catalase (CAT) and glutathione reductase (GR) were studied. The results showed significant differences among sunflower lines for physio-biochemical and enzymes activity under drought stress. According to the results, the lines C104 and RHA266 showed the better tolerance to drought stress. The founding of this study can be useful in sunflower breeding programs for producing resistant cultivars to drought stress.
    Keywords: Drought tolerance, Enzyme activity, Lipids peroxidation, Physiological characters, Sunflower
  • Devajit Borthakur *, Jayanta Saikia, Sarbani Roy Pages 121-131

    Stomata, the small opening in leaf connecting plant with atmosphere, play pivotal roles in global water and carbon cycles. Stomata regulate the two key important physiological functions viz. photosynthesis and transpiration and thus are crucial for performance of crop species in changing climatic conditions. Although environmental factors influence the density and size of stomata, the genetic control of this character is evident. High variation for this character is reported from different crop species and thus improvement of this character is possible through appropriately designed breeding strategy. In tea, stomatal density varied from 44.67 mm-2 to 108 mm-2 and this character exhibited a significant and positive correlation with photosynthetic rate (Pn) and water use efficiency. A high value for heritability and genetic advance was detected for this character in tea, indicating its tight genetic control. Thus stomatal density may be an important selection criterion and development of physiologically efficient tea clones and seed varieties may be possible by improving stomatal density through a suitably designed breeding strategy.

    Keywords: Heritability, Photosynthesis, Stomata, Transpiration, Water use efficiency