فهرست مطالب

Crop Protection - Volume:6 Issue:3, 2017
  • Volume:6 Issue:3, 2017
  • تاریخ انتشار: 1396/06/29
  • تعداد عناوین: 8
|
  • سونیا کاشال، سونیتا چندل صفحات 307-314
    جنس Trichoderma به دلیل ظرفیت تولید مثل بالا، توانایی بقا در شرایط نامساعد، کارایی در استفاده از مواد غذایی، توانایی تغییر ریزوسفر، تجمع زیاد در مقابل قارچ های بیماری زای گیاهی و کارایی در تحریک رشد گیاه و مکانیسم های دفاعی، یکی از عوامل کنترل زیستی کارآمد به شمار می رود. از این رو پژوهش حاضر به منظور دستیابی به روش عملی و بی خطر برای تکثیر انبوه Trichoderma روی محیط های مختلف مبتنی بر محصولات کشاورزی انجام شد. از میان ترکیبات مختلف، کاه و کلش گندم و کود گاوی که با ده درصد آرد گندم غنی شده اند، به عنوان بهترین محیط جامد شناحته شدند.
    بیش ترین جمعیت گونه های Trichoderma در محیط کاه و کلش گندم شمارش شد. محصولات تولیدکننده مواد آنتی اکسیدانت نیز به مقدار 5 گرم/کیلوگرم به این محیط اضافه شد تا عمر واحدهای تکثیری گونه های Trichoderma را افزایش دهند. حداکثر جمعیت شمارش شده در محیط حاوی سویا، ذرت و برنج قهوه ای مشاهده شد.
    کلیدواژگان: تریکودرما، کنترل زیستی، نکثیر انبوه و محصولات آنتی اکسیدانت
  • لیلا خلقی اشکلک، جلال جلالی سندی، آزاده کریمی ملاطی، آرش زیبایی صفحات 315-325
    پروانه ی برگخوار مرکبات Papilio demoleus L.، یکی از آفات مهم مرکبات در بسیاری از نقاط جهان می باشد. در این پژوهش تاثیر چهار رقم تجاری مرکبات شامل گونه ی پرتقال (رقم پرتقال تاراکو و والنسیا)، لیموترش (رقم اورکا) و گریپ فروت (رقم شامبرگ) بر پارامترهای جدول زندگی و پارامترهای زیستی P. demoleus در شرایط دمایی 1 ± 24 درجه ی سلیسیوس، رطوبت نسبی 5 ± 75 درصد و دوره ی نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد که ارقام مختلف مرکبات بر طول دوره ی مراحل رشدی تاثیر معنی داری داشتند بیش-ترین کل دوره ی رشد مراحل نابالغ (39/0 ± 3/12 روز) روی رقم تاراکو مشاهده شد. تفاوت پارامترهای جدول زندگی پروانه برگخوار مرکبات روی رقم های مختلف مرکبات معنی دار بود. بیش-ترین و کم ترین نرخ متناهی افزایش جمعیت 0042/0 ± 10/1 و 012/0 ± 12/1 به ترتیب روی ارقام تاراکو و والنسیا مشاهده شد و بیش ترین مقدار نرخ خالص تولیدمثل (R0) (024/11 ± 12/71) روی رقم تاراکو به دست آمد. هم-چنین بیش ترین نرخ ذاتی افزایش جمعیت (r) (0038/0 ± 099/0روز) بود که روی رقم تاراکو به-دست آمد و کم ترین مقدار آن (012/0 ± 011/0 روز) مربوط به رقم والنسیا بود. کوتاه ترین مدت زمان یک نسل (T) روی ارقام تاراکو و والنسیا مشاهده شد. نتایج به دست آمده از این پژوهش نشان می دهد که رقم تاراکو میزبان حساسی برای پروانه برگخوار مرکبات می باشد. نتایج این پژوهش و مطالعات مشابه در آینده روی میزبان های دیگر می تواند به عنوان پایه ای برای پیدا کردن میزبان-های مقاوم در مدیریت این آفت درنظر گرفته شود.
    کلیدواژگان: برگخوار مرکبات، Papilio demoleus، جدول زندگی، پارامترهای رشد جمعیت، مرکبات
  • علی اولیایی ترشیز، سیدحسین گلدانساز، بابک متشرع زاده، محمدعلی عسکری سرچشمه، عبدالکریم زارعی صفحات 327-340
    جهت بررسی اثر کودهای متفاوت روی عملکرد و سلامت صفات مرتبط با میوه انار، یک پژوهش مزرعه ایی در طی سال های 1393 و 1394 روی انارهای 6 ساله رقم بجستان پرورش یافته در خاکی با بافت لوم شنی و سیستم آبیاری قطره ایی در شهرستان خلیل آباد استان خراسان رضوی انجام شد. کودهای ارگانیک شامل کود حیوانی ( Kg/tree25)، ورمی کمپوست (Kg/tree 5)، هیومیک گرانوله ( Kg/tree2) به تنهایی و در ترکیب با کودهای زیستی (ازتوبارور، فسفوبارور، پتابارور) به اندازه یک لیتر برای هر درخت به روش چالکود استفاده گردید. نتایج نشان داد که گیاهان تیمار شده با ترکیب کودهای ارگانیک و زیستی عملکرد بهتر و ریزش کم تر نسبت به گیاهان تیمار شده به وسیله کودهای آلی به صورت انفرادی داشتند. تیمار ترکیب کود زیستی و هیومیک کم ترین ترک خوردگی میوه (5/7، 25/2 درصد به ترتیب در سال 1393 و 394) را داشت. هم چنین کم ترین آلودگی به کرم گلوگاه انار Ectomyelois ceratoniae (Lepidoptera: Pyralidae) در همان تیمار مشاهده شد (5/27 ،34/25 درصد به ترتیب در 1393 و 1394). بیش ترین میزان آلودگی به کرم گلوگاه انار در تیمار عدم تغذیه (44/31 ،07/38 درصد) در هر دو سال مشاهده گردید. آفتاب سوختگی میوه تحت تاثیر نوع تغذیه و عدم تغذیه قرار نگرفت. نتایج آنالیز برگ آشکار کرد که گیاهان تیمار شده به وسیله ترکیب کود زیستی و هیومیک سطح بالاتری از عناصر پرمصرف و کم مصرف در مقایسه با گیاهان تیمار نشده دارند. در مجموع نتایج ما پیشنهاد می کند که کود زیستی در ترکیب با کودهای آلی مخصوصا هیومیک گرانوله می تواند در بهبود عملکرد و جلوگیری از زیان حاصل از ترک خوردگی، کمبود عناصر غذایی و آلودگی به کرم گلوگاه انار در مدیریت باغات انار مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: انار، کود آلی، ترک خوردگی میوه، آفتاب سوختگی، کرم گلوگاه انار
  • سیدعلی صفوی، میلاد بخشایی صفحات 341-351
    کارایی حشره کش شبه نیکوتینی کالیپسو در کنترل تخم ها، پوره ها و حشرات کامل سفیدبالک گلخانه Trialeurodes vaporariorum Westwood با روش زیست سنجی دیسک برگی مطالعه گردید. غلظت های مختلف حشره کش از 15/0 تا 8/0 میلی لیتر بر لیتر به صورت تماسی-سیستمیک استفاده شدند. درصد مرگ و میر سفیدبالک گلخانه نشان دهنده ی حساسیت بیشتر پوره ها در مقایسه با سایر مراحل زیستی بود. مقادیر LC50 و LC30 به ترتیب 465/0 و 263/0 میلی-لیتر بر لیتر برآورد شدند. تاثیر این غلظت ها در پارامترهای جدول زیستی سفیدبالک بررسی گردید. این غلظت ها زنده مانی و باروری سفیدبالک های تیمار شده را در مقایسه با افراد شاهد کاهش دادند. به علاوه، نتایج نشان داد که هر دو غلظت اثر نامطلوبی روی فراسنجه های دموگرافی T. vaporariorum داشتند. نرخ ذاتی افزایش جمعیت (rm) به عنوان مهم ترین فراسنجه ی جدول زیستی به طور معنی داری در افراد تیمار شده با مقادیر LC50 و LC30 (به ترتیب 132/0 و 139/0 در روز) در مقایسه با حشرات شاهد (152/0 در روز) پایین تر بود. سایر فراسنجه های جدول زیستی (R0, λ, T, DT) نیز به طور معنی داری در حشرات تیمار شده کم تر بودند. غلظت های زیرکشنده ی تیاکلوپراید, باقی مانده سموم در محصولات گلخانه ای و توسعه مقاومت در سفید بالک گلخانه را کاهش می دهد. بنابراین، چنین غلظت هایی ممکن است پس از بررسی های تکمیلی در برنامه های مدیریت جمعیت T. vaporariorum کاربرد داشته باشند.
    کلیدواژگان: فراسنجه های جدول زیستی، سفیدبالک گلخانه، تیاکلوپراید، غلظت های زیرکشنده
  • محمدرضا مصطفوی، محمدرضا لشکری، سعید ایرانمنش، سیدمظفر منصوری صفحات 353-362
    پسیل معمولی پسته، Agonoscena pistaciae Burckhardt & Lauterer (Hem.: Psyllidae)، یک آفت کلیدی درختان پسته در ایران است. پوره ها و حشرات بالغ به طور مستقیم به پسته آسیب می زنند؛ آن ها با استخراج مقدار زیادی از شیره گیاهی باعث تولید عسلک و پیچیدگی برگ ها می-شوند و خسارت اقتصادی ایجاد می کنند. شناخت چندانی درباره تنوع درون گونه ای پسیل معمولی پسته در مناطق با شرایط استرس زا، مانند نواحی تحت کاربرد شدید آفت کش ها وجود ندارد. بنابراین، این مطالعه با کاربرد روش ریخت سنجی هندسی طراحی شد تا 1) تفاوت های ریخت-شناختی در شکل بال در جمعیت های تحت سطوح مختلف کاربرد حشره کش ها در استان کرمان، به عنوان عمده ترین تولید-کننده پسته دنیا و 2) ارتباط بین داده های ریخت شناختی و مولکولی (حاصل مطالعات گذشته) را بررسی کند. در این مطالعه، جمعیت های موردنظر از نواحی مختلف با سطوح شدید و کم کاربرد آفت کش جمع آوری شدند. نتایج نشان داد که شکل بال (01/0 > P) و اندازه بال (01/0 > P) بین جمعیت های مختلف با سطوح مختلف کنترل شیمیایی متفاوت است. براساس نتایج، بال باریک تر در جمعیت های پسیل پسته موجود در شرایط استرس زا دیده شد (جمعیت های با کنترل شیمیایی شدید). با وجود رشد معنی دار آلومتریک، زمانی که اندازه بال ثابت نگه داشته شد، شکل بال هنوز به طور معنی داری ثابت بود، که اهمیت نقش تغییرات ژنتیکی در تغییرات ریخت شناختی مشاهده شده را نشان می دهد. به علاوه، نتایج ارتباط بین داده های ریخت سنجی و مولکولی (حاصل از مطالعات گذشته) را نشان داد. براساس نتایج، ممکن است یک فرایند تکاملی مقاومت به حشره کش-ها در حال گسترش باشد، بنابراین برنامه های مدیریت مقاومت به حشره کش ها در برخی از مناطق مورد بررسی توصیه می شود.
    کلیدواژگان: پسته، ریخت سنجی هندسی، تنوع زیستی، آفت کش
  • مجید میراب بالو، مجید محمودی، شیائولی تنگ صفحات 363-375
    این تحقیق با هدف تعیین ترکیب گونه ای تریپس های درختان میوه و علف های هرز موجود در باغ های سه شهرستان (بوئین زهرا، تاکستان و قزوین) استان قزوین طی سال های 1391 تا 1393 انجام شد. از هر شهرستان 14 باغ نمونه برداری شد. در هر باغ 10 درخت و از هر درخت چهار جوانه انتهایی همراه با برگ ها، گل ها و میوه های آن به عنوان واحد نمونه برداری انتخاب شد. تنوع گونه ای با شاخص شانون-وینر و یکنواختی با شاخص یکنواختی پیلو محاسبه شد. غنای گونه ای با تخمین غنای گونه ای شماره یک جک نایف برآورد شد. جهت تعیین اختلاف آماری غنا، یکنواختی و تنوع گونه ای بین سه منطقه مورد مطالعه از تجزیه واریانس یک طرفه استفاده شد. از این سه منطقه 4489 نمونه بالغ تریپس جمع آوری شد که حاوی 27 گونه از 13 جنس بود. بیش-ترین تعداد تریپس از گیاهان خانواده Rosaceae و سپس به ترتیب از خانواده های Vitaceae و Moraceae جمع آوری شد. تعداد گونه های جمع آوری شده از قزوین (18) و بوئین زهرا (17) بیش تر از تاکستان (13) بود. تعداد کل نمونه های بالغ تریپس جمع آوری شده نیز روند مشابه ای داشتند به طوری که تعداد نمونه ها در منطقه های قزوین و بوئین زهرا بیش تر از تاکستان بود. نتایج این مطالعه نشان داد Thrips tabaci L. روی همه گونه های درختان میوه و علف های هرز حضور داشت. نتایج این مطالعه نشان داد بین سه منطقه مورد مطالعه از لحاظ تنوع گونه ای (41/0P = ) و یکنواختی (45/ 0P =) اختلاف معنی دار وجود ندارد. غنای برآورد شده گونه ای تریپس ها در منطقه قزوین بیش تر از بوئین زهرا و تاکستان بود. در بوئین زهرا و تاکستان درخت انگور بیش ترین تنوع گونه ای را دارا بود. درخت زردآلو بیش ترین تنوع گونه ای تریپس ها در منطقه قزوین را داشت. گونه چندخوار T. tabaci غالب ترین گونه در هر سه منطقه بود و بعد از آن گونه های Frankliniella occidentalis (در منطقه قزوین)، Frankliniella intonsa (در منطقه بوئین زهرا) و Frankliniella tenuicornis (در منطقه تاکستان) قرار داشتند.
    کلیدواژگان: راسته تریپس ها، تنوع زیستی، باغ های میوه، ایران
  • فرشته صادقی نسب، سید علی صفوی، محمد قدمیاری، وحید حسینی نوه صفحات 377-389
    شب پره مینوز گوجه فرنگی، (Meyrick) Tuta absoluta تهدیدی جدی برای تولید محصول گوجه فرنگی در مزارع و گلخانه های ایران محسوب می شود. یکی از روش های غیرشیمیایی کنترل آفات استفاده از گیاهان تراریخته حاوی مهارکننده های کربوهیدرازها می باشد، بنابراین مطالعه خصوصیات آنزیمی کربوهیدرازها برای دستیابی به این هدف به ما کمک خواهد کرد. در پژوهش حاضر ویژگی های بیوشیمیایی کربوهیدرازهای گوارشی استخراج شده از روده میانی لارو سن آخر شب پره مینوز پرورش یافته روی ارقام مختلف گوجه فرنگی(Kingston, Riogrande, Super Luna, Super Chief, Super strain B, Calj) تعیین شد. بیش ترین فعالیت ویژه آلفا-آمیلاز در لاروهای تغذیه کرده از رقم Super strain B و کم ترین آن در رقم Super Chief مشاهده شد. اسیدیته و دمای بهینه برای فعالیت آلفا-آمیلاز به ترتیب 9 و 45 درجه سلسیوس تعیین گردید. بیش ترین مقادیر Km و Vmaxدر لاروهای تغذیه کرده از ارقام Super Chief (11/0 ± .565/ 0میلی مولار) و) Super Luna 4/0 ± 287/2 میلی مولار بر دقیقه( به دست آمد .اثر ترکیبات مختلف روی فعالیت آمیلولیتیک نشان داد که ترکیبات CaCl2, MgCl2, NaCl و KCl به طور معنی داری فعالیت آلفا-آمیلاز را افزایش دادند، در حالی کهEDTA ، ZnCl2 وBaCl2 موجب کاهش فعالیت این آنزیم در رقم سوپر لونا شدند. بیش ترین فعالیت آلفا و بتا-گلوکوزیداز به ترتیب در اسیدیته 6 و 7 به دست آمد، در حالی که مقدار اسیدیته بهینه برای فعالیت آلفا و بتا-گالاکتوزیداز برابر 5 بود.
    بیش ترین فعالیت ویژه آلفا و بتا-گلوکوزیداز در لاروهای تغذیه کرده از رقم Riogrande مشاهده شد، درحالی که بیش ترین فعالیت ویژه آلفا و بتا-گالاکتوزیداز به ترتیب در لاروهای تغذیه کرده از ارقام Riogrande و Calj به دست آمد. تعداد باندهای مشاهده شده روی ژل برای آلفا-آمیلاز برابر 2 بود.
    از آن جایی که لاروهای تغذیه کرده از رقم Kingston کم ترین فعالیت کربوهیدرازی را نشان دادند احتمالا این رقم میزبان نامناسبی برای شب پره مینوز گوجه فرنگی می باشد.
    کلیدواژگان: Tuta absoluta، آلفا، آمیلاز، آلفا و بتا، گلوکوزیداز، آلفا و بتا، گالاکتوزیداز
  • نرگس عینی، شهریار جعفری، امیر محسنی امین، جهانشیر شاکرمی صفحات 391-400
    شته جالیز یکی از آفات مهم خیار در ایران می باشد. اثرات کاربرد هم زمان غلظت های مختلف کودهای نیتروژن (در 5 سطح N1 = 0، N2 = 30، N3 = 60، N4 = 90 و N5 = 120 کیلوگرم در هکتار)، فسفر (در سه سطح P1 = 0، P2 = 15 و P3 = 22.5 کیلوگرم در هکتار) و سیلیکون (در سه سطح Si1 = 0، Si2 = 100 و Si3 = 200 کیلوگرم در هکتار) بر پارامترهای جدول زندگی شکل بی بال شته جالیز Aphis gossypii Glover مطالعه شد. این مطالعه به صورت طرح فاکتوریل با نه تکرار در اتاقک پرورش در دمای 3 ± 25درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5 ± 60 درصد و دوره ی نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی انجام شد. آزمایش ها با استفاده از قفس هایی که بر روی برگ های خیار (Clip cage) در گلدان قرار می گرفت انجام شدند. براساس نتایج مشخص شد زادآوری شته ها تحت تاثیر تیمارها قرار گرفت و دارای بیش ترین مقدار در تیمار N3P2Si2 و کم ترین میزان در تیمار N3P2Si1 بود. بیش ترین و کم ترین میزان نرخ خالص تولیدمثل (R0) به ترتیب در تیمارهای N4P2Si2 و N3P2Si1 مشاهده شدند. کوتاه ترین و طولانی ترین میزان متوسط یک نسل(T) به ترتیب در تیمارهای N4P1Si3 و N5P3Si1 یافت شد. هم چنین کم ترین و بیش ترین مقادیر نرخ ذاتی افزایش جمعیت (r) در تیمارهای N5P3Si2 (27/0 بر روز) و N5P1Si1 (41/0 بر روز) مشاهده شد. نتایج نشان داد که در کاربرد هم زمان این سه عنصر فسفر بیش ترین تاثیر را بر فاکتورهای زیستی شته جالیز دارد.
    کلیدواژگان: خیار، شته جالیز، کود، پارامترهای جدول زندگی و مدیریت تلفیقی آفات
|
  • Sonia Kaushal *, Sunita Chandel Pages 307-314
    Trichoderma is one of the efficient biocontrol agents due to its high reproductive capacity, ability to survive under unfavorable conditions, efficiency in nutrient utilization, capacity to modify the rhizosphere, strong aggregativeness against the pathogenic fungi and efficiency in promoting plant growth and defense mechanisms. Therefore, the present investigation is carried out as an alternative practical and safe approach for mass multiplication of Trichoderma on different agro based media. Among them wheat straw and farmyard manure were found to be the best solid media supplemented with 10% wheat flour.The highest population count of Trichoderma species was observed in wheat straw. Antioxidant producing crops were also added to this carrier medium at a rate of 5g/kg in order to enhance the shelf life of propagules of Trichoderma species. Maximum population count wasobserved in soybean, maize and brown rice.
    Keywords: Trichoderma, biological control, mass multiplication, antioxidant crops
  • Leila Kholghi-Eshkalak, Jalal Jalali Sendi *, Azadeh Karimi-Malati, Arash Zibaee Pages 315-325
    Citrus swallow tail butterfly, Papilio demoleus L. is a pest of citrus in many parts of the world. We examined the effect of four different citrus hosts including Citrus sinensis (L.) (Tarocco and Valencia) Citrus limon (L.) (Eureka), and Citrus paradisi Macfad. (Shambarg) on its life table parameters and biological characteristics at 24 ± 1 °C, 75 ± 5% RH and a photoperiod of 16: 8 h (L: D). The developmental time of immature stages was longest onC. sinensis (Tarocco) (12.3 ± SE days).The intrinsic rate of natural increase was significantly affected by variouscitrus, being the highest on C. sinensis (Tarocco) (0.099 day-1) and lowest on C. sinensis (Valencia) (0.011 day-1).The highest and lowest finite rates of increase were observed onC. sinensis(Tarocco) 1.10 andC. sinensis(Valencia)1.01, respectively.The highest gross reproductive rate and the lowest mean generation time were observed on C. sinensis (Tarocco) and C. sinensis. (Valencia), respectively. The findings indicated that C. sinensis (Tarocco) appeared to be the most susceptible host to P. demoleus among the tested varieties. The results of this and similar studies in the future on other hosts may be considered as a basis for finding resistant host/hosts in monitoring this pest.
    Keywords: Papilio demoleus, Life table, population growth parameters, Citrus
  • Ali Olyaie Torshiz, Seyed Hossein Goldansaz *, Babak Motesharezadeh, Mohammad Ali Asgari Sarcheshmeh, Abdolkarim Zarei Pages 327-340
    To investigate the effect of different fertilizers on yield and health related traits of pomegranate fruit, a field experiment was carried out during 2014 and 2015 seasons on six years old pomegranate trees cv. ‘Bajestani’ growing in sandy loam soil under drip irrigation system in Khalilabad city, Khorasan, Iran. Organic fertilizers including: cow manure (25 kg/tree), vermicompost (5 kg/tree), and granulate humic (2 kg/tree) were applied without or with biofertilizers (azetobarvar, phosphobarvar and potabarvar at 1 liter/tree) by placement method. Results showed that plants treated with combination of organic and biofertilizers had higher yield and lower fruit drop than plants treated with organic fertilizers individually. The lowest fruit cracking (7.5%, 2.25%) as well as fruit infestation with Ectomyelois ceratoniae (Zeller) (27.5%, 25.34%) were observed in the plants treated with both biofertilizers and humic in 2014 and 2015, respectively. The most infestation to E. ceratoniae was observed in control treatment (38.07%, 31.44%) in both years, respectively. Fruit sunburn was not affected by nutrition of any type in both years. Results of leaf analysis revealed that plants treated by a combination of biofertilizer and humic had higher levels of macro and micronutrients compared with untreated plants. Altogether, our results suggest that biofertilizer in combination with organic fertilizers, especially granular humic, could be used in pomegranate orchards management to improve pomegranate yield, as well as to prevent crop losses resulting from cracking, nutrient deficiency and E. ceratoniae infestation.
    Keywords: Pomegranate, Organic fertilizers, Fruit cracking, sun burning, Ectomyelois ceratoniae
  • Seyed Ali Safavi *, Milad Bakhshaei Pages 341-351
    Efficacy of the neonicotinoid insecticide, Calypso® was studied on eggs, nymphs and adults of Trialeurodes vaporariorum Westwood, using a leaf disc bioassay method. Concentrations from 0.15 to 0.8 ml/l were applied by systemic-contact method. Nymphs were more susceptible than eggs and adults, and LC50 and LC30 values were estimated to be 0.465 and 0.263 ml/l, respectively. Also, the longevity and fecundity of exposed females was reduced compared to control. Moreover, the demographic parameters were adversely influenced compared to control. The intrinsic rate of increase (rm) was significantly decreased to 0.132 and 0.139 day-1 at LC50 and LC30 level, compared to control (0.152 day-1). Other life table parameters (R0, λ, T, and DT) were also significantly lower in the treated insects. Sublethal concentrations of Calypso® may reduce the insecticide residuals on greenhouse crops and reduce the resistance development in greenhouse whiteflies. Therefore, these concentrations may be applicable in the management of T. vaporariorum after complementary studies.
    Keywords: Life table parameters, whitefly, Calypso®, sublethal concentrations
  • Mohammadreza Mostafavi, Mohammadreza Lashkari *, Said Iranmanesh, Seyed Mozaffar Mansouri Pages 353-362
    The common pistachio psyllid, Agonoscena pistaciae Burckhardt & Lauterer (Hemiptera: Psyllidae), is a key pest of pistachio trees in Iran. Both psyllid nymphs and adults directly damage pistachio; they extract large quantities of sap from tree and produce honeydew and cause deformation of leaves resulting in great economic damage. Little is known about the intraspecific variation of common pistachio psyllid in regions with stressed conditions, such as areas under high levels of pesticide application. Therefore, this study using geometric morphometrics was designed to 1) evaluate morphological differences in wing shape in populations under different levels of pesticide application in Kerman province as the main pistachio producer in the world, and 2) search for a link between the morphological data and previously studied molecular data. The populations were collected from regions with high and low pesticide applications. The results showed that wing shape (P
    Keywords: Pistachio, Geometric morphometrics, Biodiversity, Pesticide
  • Majid Mirab-Balou *, Majid Mahmoudi, Xiaoli Tong Pages 363-375
    This study was done during 2012 to 2014 to determine the species composition of thrips on fruit trees and weeds of orchards in three counties of Qazvin Province (i.e. Buin-Zahra, Takestan and Qazvin). For each county 14 orchards were sampled. In each orchard, 10 trees and from each tree four shoots along with their leaves, flowers and fruits were selected as a sample unit. Diversity was calculated by Shannon-Wiener Index and evenness by Pielou evenness index. Species richness was estimated using the first-order jackknife richness estimator. One-way ANOVA was used to test whether there exists significant variation in species diversity, evenness and richness along the three counties. Of the 4,489 adult collected specimens from three locations, 27 species belonging to 13 genera were identified. The highest number of thrips was collected on plants of family Rosaceae, followed by Vitaceae and Moraceae, respectively. The number of collected species in Qazvin (18) and Buin-Zahra (17) counties were more than Takestan (13) county. Similar trend was observed for the total number of adult specimens collected in the three counties as more specimens were found in Qazvin and Buin-Zahra than Takestan. Results of this study showed that Thrips tabaci L. was found on all species of fruit trees and weeds. There were no significant differences among the three counties in terms of both diversity (P = 0.41) and evenness (P = 0.45). Across the counties, thrips estimated richness was higher in Qazvin county compared to Buin-Zahra and Takestan counties. Among the trees in Buin-Zahra and Takestan counties, grape had the highest thrips diversity. The highest value of diversity for Qazvin county was recorded for apricot. The polyphagous species T. tabaci was dominant in all three counties, followed by Frankliniella occidentalis (Pergande) (in Qazvin county), Frankliniella intonsa (Trybom) (in Buin-Zahra county) and Frankliniella tenuicornis (Uzel) (in Takestan county).
    Keywords: Thysanoptera, Biodiversity, fruit orchards, Iran
  • Fereshteh Sadeghinasab *, Seyed Ali Safavi, Mohammad Ghadamyari, Vahid Hoseininaveh Pages 377-389
    The tomato leaf miner, Tuta absoluta (Meyrick) is an imported pest and serious threat to tomato production in farms and greenhouses of Iran. Use of genetically engineered plants expressingcarbohydrase inhibitors is one of the non-chemical methods for controlling insect pests, and knowledge about enzymatic properties of carbohydrases will help us to achieve this goal. Therefore, in present study we characterized biochemical properties of digestive carbohydrases in the midgut of last larval instar of T. absoluta fed on different tomato cultivars (Kingston, Riogrande, Super Luna, Super Chief, Super strain B and Calj). While the highest amylolytic activity was on Super strain B, the lowest was on Super Chief. The optimal pH and temperature for α-amylase were found to be at pH 9.0 and 45 °C, respectively. As calculated from Lineweaver-Burk plots, the highest Km and Vmax values for α-amylase obtained in Super Chief and Super Luna cultivars were 0.565 ± 0.11mM and 2.287 ± 0.4mM/min, respectively. The effects of different compounds on amylolytic activity indicated that CaCl2, MgCl2, NaCl and KCl increased amylase activity, whereas EDTA, ZnCl2 and BaCl2 decreased the enzyme activity in Super Luna cultivar. The highest activity of α-/ß-glucosidases was observed at pH 6.0 and 7.0, respectively, whereas the optimal pH for α/ß-galactosidases was at 5.0. The highest specific activity of α-/ß-glucosidases was determined in Riogrande-fed larvae, whereas the highest α/ß-galactosidases activity was in the larvae fed on Riogrande and Calj cultivars, respectively. By the native- PAGE, two bands were clearly detected for α-amylase. Since the larvae reared on Kingston showed lowest carbohydrase activities, this cultivar could possibly be suggested as the least suitable host for feeding of T. absoluta.
    Keywords: Tuta absoluta, ?-amylase, ?-?-glycosidase, ?-?-galactosidase
  • Narges Eini, Shahriar Jafari *, Amir Mohseni Amin, Jahanshir Shakarami Pages 391-400
    Aphis gossypii Glover is one of the major pests of cucumber in Iran. The effects of different concentrations of nitrogen (N1 = 0, N2 = 30, N3 = 60, N4 = 90 and N5 = 120 kg/ha), phosphorus (P1 = 0, P2 = 15 and P3 = 22.5 kg/ha) and silicon (Si1 = 0, Si2 = 100 and Si3 = 200 kg/ha) on life table parameters of apterous morph of A. gossypii were studied. This study was conducted as factorial experiment based on RCD with nine replications in a growth chamber at temperature of 25 ± 3 °C, 60 ± 5% relative humidity (RH) and a photoperiod of 16: 8 h (light: dark). The experiments were carried out using clip-cages that were fixed on leaves of cucumber growing in pots. According to the results, total fecundity of A. gossypii significantly was different among treatments and it was the highest on N1P2Si2 (64.33 offspring) and the lowest on N3P2Si1 (22.67 offspring). The lowest and the highest values of R0 were observed on N3P2Si1and N4P2Si2, respectively. The shortest mean generation time (T) was found on N4P1Si3 and the longest was on N5P3Si1. Furthermore, the lowest and the highest values of r were obtained on N5P3Si2 (0.27 day-1) and N5P1Si1 (0.41 day-1). Our results showed that in simultaneous application, the phosphorus had a more impact on life history and performance of cotton aphid.
    Keywords: Cucumber, Aphis gossypii, Fertilizer, Life table parameters, Integrated pest management