فهرست مطالب

پژوهش های تاریخی - سال نهم شماره 2 (پیاپی 34، تابستان 1396)
  • سال نهم شماره 2 (پیاپی 34، تابستان 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/06/30
  • تعداد عناوین: 10
|
  • احمد بادکوبه هزاوه، معصومه آبانگاه ازگمی* صفحات 1-30
    عبداللطیف بغدادی طبیب، زیست شناس، پژوهشگر، مورخ و حکیمی ذوفنون است که کتاب الافادهوالاعتبار را متاثر از همین مهارت های خود تدوین کرده است. این کتاب که بیشتر در زمرۀ تاریخ های محلی مصر شناخته شده است، صرف نظر از ارزش علمی، به علت برخورداری از روش خاص مولف در جمع آوری اطلاعات و تنظیم داده ها، با سایر نوشته های تاریخی پیش و پس از خود متفاوت است. بی شک این مهم در پژوهش های تاریخی مهم و درخور توجه است. نوشتار حاضر برآن است که با مطالعه وجوه غالب بر این کتاب و ارزیابی بینش و روش تاریخی مولف، واقعیت تاریخ نگاری وی را در جایگاه مورخی مسلمان و درعین حال غیر​حرفه ای نشان دهد. به نظر می رسد که الافاده بیشتر از آنکه اثری تاریخی و جغرافیایی باشد، رساله ای در مباحث مربوط به تاریخ پزشکی، زیست شناسی و زمین شناسی است که البته دستاورد پژوهش و تفحص میدانی مولف است. ازآنجاکه در این اثر، از ذکر مراجع داده های تاریخی غفلت شده است و ثبت و ضبط دیده ها و شنیده ها اساس کار تالیف بوده است، اعتماد و استناد بدان ها مستلزم تامل و دقت نظر بیشتری است.
    کلیدواژگان: تاریخ نگاری اسلامی، عبدللطیف بغدادی، الافاده و الاعتبار، مصر، تاریخ نگاری محلی
  • مجید صادقانی *، محمدعلی چلونگر، مصطفی پیرمرادیان، محسن صمدانیان صفحات 31-50
    دو شهر قم و نیشابور ازجمله حوزه های مهمی بودند که از نیمه دوم قرن دوم به بعد و پس از افول حوزه کوفه، جمع کثیری از محدثان و اصحاب شیعی را در خود جای دادند. این دو مرکز در ترکیب اجتماعی صحابه ساکن آن ها، جهت گیری های عقل گرایی حدیث گرایی و ارتباط و تعامل با دیگر فرق اسلامی تفاوت های بسیاری داشتند؛ اما در باب مسائل مربوط به امامت، جریان های مشابهی در هر دو شهر وجود داشت. این دو شهر باوجود تمام تفاوت ها و اختلاف های بنیادینی که داشتند، درنهایت در باب امامت به نتایج مشابهی رسیدند و در هر دوی آن ها سه دیدگاه فکری حضور داشت: دیدگاه معروف به جریان اکثریت که روسای علمی شهر از آن حمایت می کردند، دیدگاه های پیروان هشام بن حکم و دیدگاه های پیروان مفضل بن عمر.
    این مقاله برآن است تا با بررسی تطورات تاریخ فکری امامت در قم و نیشابور، ضمن مقایسه آن ها با یکدیگر، جریان های حاضر در آن دو را در دوره حضور ائمه(ع) تا سال 260ق/874م بررسی کند.
    کلیدواژگان: قم، نیشابور، اصحاب ائمه(ع)، امامت، علم امام، عصمت
  • محمدرضا بارانی *، سید ابوالفضل رضوی، هدایت نادریان صفحات 51-66
    قدرت گیری سلجوقیان سنی مذهب، موقعیت سیاسی اجتماعی شیعیان را دچار گسست کرد؛ اما پایگاه اجتماعی و توان فکری فرهنگی آنان را از بین نبرد. به تدریج که ساختار حکومت سلجوقی به سبب تلفیق با سنن ایرانی اسلامی در مسیر درست قرار گرفت و مهم تر اینکه شیعه امامیه هویت و ماهیت متفاوت خود را نشان داد، زمینه برای نفوذ آنان در جامعه و حکومت هموار شد. سلوک سیاسی و اجتماعی شیعیان امامی و بهره گیری موثر شیعیان از اصول اعتقادی خویش، در این جهت سهم موثر داشت.
    شیعیان امامی با بهره گیری از جایگاه نقیبان، منقبت خوانان، وزیران دارای نفوذ و با استفاده از اصل راهبردی تقیه در جهت حفظ و تداوم هویت گروهی خود کوشیدند و در این بستر ناسازگار با رویکرد مذهبی خود، برای پیشرفت پایگاه سیاسی و اجتماعی شیعه تلاش کردند. نتیجه این رویکرد و بهره گیری از این راهکارها، تقویت نفوذ شیعیان در دوره های پایانی فرمانروایی سلجوقیان بود که زمینه را برای اثربخشی شیعیان در دوره خوارزمشاهیان و مغولان و ایلخانان در ایران فراهم کرد. در همین راستا، مقاله حاضر با روش توصیفی تحلیلی جایگاه سیاسی اجتماعی شیعیان امامی را در عهد فرمانروایی سلجوقیان واکاوی و عوامل موثر در این مهم را به عنوان دوره ای تاثیرگذار در سیر تحول جایگاه امامیه در تاریخ ایران بررسی می کند.
    کلیدواژگان: سلجوقیان، شیعیان امامی، جایگاه سیاسی اجتماعی، وزرات، تقیه، نقیب
  • حسین سپیدنامه *، احمد صالحی کاخکی، حشمت الله سپه وند صفحات 67-87
    با ورود اسلام به ایران، فرهنگ و تاریخ پیش از اسلام را گروه هایی از ایرانیان دانش دوست حفظ کردند که در باختر کهگیلویه و خاور ارجان، پیرامون قلعه جص می زیستند. بررسی قلعه جص و جایگاه علمی و فرهنگی آن از اهداف مهم این پژوهش است. قلعه ای که براساس منابع تاریخی، در حفظ تاریخ پادشاهان پیش از اسلام و آداب ورسوم ایرانی و علوم زرتشتی نقش مهمی داشت و از مهم ترین قلعه های اشغال شده توسط اسماعیلیان نزاری در سده پنجم قمری بود. این پژوهش در پی پاسخ به دو پرسش اساسی است: 1. موقعیت دقیق قلعه جص و کنشت مجوسان ارجان کجاست؟ جایگاه قلعه جص در تاریخ علمی و فرهنگی ایران چگونه بوده است؟ روش پژوهش تاریخی تحلیلی است و نتایج پژوهش نیز از راه بررسی میدانی و مطالعات کتابخانه ای، با بهره بردن از داده های باستان شناختی و زبان شناختی و منابع نوشتاری کهن به دست آمده است. قلعه یا دژ جص که امروزه ساکنان منطقه آن را قلعه دز می نامند، در آغاز دوران اسلامی محل نگهداشت و تدریس کتاب های علمی و تاریخی ایران، به ویژه پادشاهان پیش از اسلام، بوده است. موقعیت استراتژیک این قلعه که در مسیر ارتباطی ارجان به اصفهان بود و وجود گروه های زرتشتی در پیرامون آن از مهم ترین علت های اشغال آن توسط اسماعیلیان بود. در نزدیکی این قلعه، کنشت مجوسان وجود داشت که باید محل این مکان را در بناهای موسوم به سه گنبدان دانست. از این دو مکان، یعنی قلعه جص و کنشت مجوسان، باید در حکم «پایگاهی علمی و فرهنگی» یاد کرد.
    کلیدواژگان: قلعه جص، قلعه دز، کنشت مجوسان، سه گنبدان، ارجان
  • محمدرضا شاه سنایی*، سید محمد کاظم طباطبایی صفحات 89-104
    نظریۀ حجاب حداقلی ازجمله نظریه های ارائه شده دربارة حجاب شرعی است. طرفداران این نظریه مدعی اند که در فرهنگ عمومی و رایج قبل از بعثت، برهنگی حتی در ناحیه شرمگاه وجود داشته است؛ به گونه ای که برای مردان و زنان آن عصر، این مسئله امری عادی بوده است و احساس بدی نیز بدان نداشته اند. باوجود این وضعیت، شریعت مقدس اسلام تنها قادر بود که از آنها بخواهد برهنه راه نروند و الزام بانوان به پوشش موی سر و گردن و ساق پا در شریعت اسلام دور از انتظار است. در این مقاله با جستاری در منابع تاریخی و ادبی کهن و معتبر، به ویژه اشعار شاعران عصر جاهلیت، وضعیت پوشش بانوان در آن عصر بررسی شد؛ همچنین ادعاهای طرفداران حجاب حداقلی ارزیابی شد و چنین نتیجه گیری شد که برخلاف ادعای مطرح شده، فرهنگ رایج در آن عصر فرهنگ پوشش بوده است و مردمان آن عصر، به ویژه بانوان، برای پوشش قسمت های مختلف خویش، حتی موی سر، از لباس های دوخته و نادوخته متنوعی استفاده می کردند.
    کلیدواژگان: حجاب، ا دوخته، اشعار جاهلی، عصر جاهلی
  • مریم حسن پور هفشجانی، احمد کامرانی فر *، سهیلا ترابی فارسانی صفحات 105-116
    جامعه شناسی جنگ با نگاهی موشکافانه، جنگ و عوامل تأثیرگذار بر آن را بررسی می کند. این بررسی خود را در سطح علت ها و عوامل تأثیرگذار بر آغاز جنگ، پدیدۀ جنگ و پیامدهای آن نمایان می کند. سقوط ساسانیان در جنگ ذوقار، در شکست های بعدی آنها نقش مهمی داشت؛ بنابراین، بررسی جامعه شناختی این شکست و شکست های بعدی ایران از اعراب که به سقوط ساسانیان منجر شد، اهمیت چشمگیری می یابد. استراتژیی که اعراب در این جنگ و در فرصت اندک برای شکست سپاه قدرتمند ایران به کار بردند، منطبق بر وضع حساس ارتش های ضعیفی بود که در جنگ های نامتقارن در مقابل ارتش های قدرتمند قرار می گیرند. تاکتیک هایی که اعراب به کار بردند، در راستای استراتژی عملیات روانی بود و ضربۀ هولناکی بر سپاه ایران وارد کرد و ایرانیان را به عقب نشینی مجبور کرد. در این پژوهش، نشان داده می شود که چگونه ایرانیان باوجود داشتن امپراتوری وسیع و منابع و ارتش حرفه ای، در جنگی نابرابر در برابر نیرویی فاقد تجهیزات شکست خورد. این پژوهش با رویکردی جامعه شناسی، به دنبال بررسی جنگ های ایران و اعراب است و از نظر هدف، جز پژوهش های نظری ست و به لحاظ ماهیت و روش کار، در ردیف پژوهش های تاریخی قرار می گیرد و به روش توصیفی تحلیلی به نگارش در آمده است.
    کلیدواژگان: اعراب، ساسانیان، جنگ ذوقار، خسروپرویز، ایاس بن قبیصه
  • احمد نظارتی زاده *، ناصر جدیدی صفحات 117-140
    پس از ارتحال پیامبر اکرم(ص) و به وجود آمدن کشمکش میان مسلمانان، گروهی با گردانندگان سقیفه هم پیمان شدند و گروهی نیز در مقابل آنان قرار گرفتند و خلافت و امامت را حق الهی حضرت علی(ع) دانستند. دراین بین گروهی از صحابه پیامبر(ص)، همچون عبدالله بن مسعود، بی طرفی و سکوت اختیار کردند و کم کم با سیاست های خلفا همداستان شدند و این گونه زمینه های لازم برای رشد و تولد گروه قاعدین فراهم شد. عبدالله بن مسعود در سال 21ق و به دستور خلیفه دوم و سمت معلم قرآن رهسپار کوفه شد. حال سعی این مقاله برآن است تا با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع اصلی کتابخانه ای، بازتاب جریان فکری عبدالله بن مسعود و شاگردانش را بر حوادث قرن اول قمری در کوفه واکاوی کند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که خط فکری عبدالله بن مسعود و شاگردانش در کوفه، ایجاد گروهی به نام قاعدین را باعث شد. این گروه در اختلاف ها و کشمکش های سیاسی و نظامی دوران حکومت امیرالمومنین(ع)، با دستاویز بی طرفی و دوری از فتنه، در ورطه «بی تفاوتی» افتادند. آنان از صحنه های سیاسی و اجتماعی غایب شدند و در جنگ های سه گا نه ای که برای امام علی(ع) پیش آمد، به بهانه های گوناگون خود را کنار کشیدند و در تضعیف حکومت آن حضرت نقش بسزایی داشتند.
    کلیدواژگان: سقیفه بنی ساعده، خلفا، عبداالله بن مسعود، قاعدین، کوفه
  • فاطمه جعفرنیا* صفحات 141-167
    با ورود اسلام به ایران، برای حدود دو قرن، ایرانیان در عرصه مناسبات سیاسی و اداری نقش چندانی نداشتند؛ اما با روی کار آمدن عباسیان، زمینه برای نفوذ ایرانیان در عرصه های سیاسی و فرهنگی به وجود آمد. اشتغال ایرانیان به علوم از همان ابتدا از یک سو و توجه خلفا به آموزش دینی مردم سرزمین های مفتوحه از آغاز فتوحات از سوی دیگر، انتشار علوم دینی را در ایران باعث شد. علم اولین وسیله ارتباط ایرانیان برای مشارکت در حکومت اسلامی بود. ایرانیان در جریان شکل گیری تمدن اسلامی و البته در کنار سایر اقوام و ملل، سهم درخور توجهی ایفا کردند. در این میان، مناطق مختلف ایران از جمله اردبیل، به فراخور وضع سیاسی فرهنگی، در روند شکل گیری تمدن اسلامی تاثیرگذار بوده اند. به باور نگارنده، با بررسی تراجم علمای اردبیل، می توان دریافت که دانشمندان اردبیل در بالندگی دسته ای از علوم سهیم بوده اند. همچنین موقعیت استراتژیک و حوادث سیاسی منطقه و نیز پویا نبودن و رونق نداشتن مراکز علمی اردبیل، بر وضعیت فرهنگی منطقه تاثیرگذار بوده است. نتیجه مبین آن است که دانشمندان منطقه بیشترین فعالیت را در حوزه علوم اسلامی، به ویژه عرفان و حدیث داشته اند. همچنین به علت نبود ثبات سیاسی و پویا نبودن مراکز علمی منطقه، بسیاری از دانشمندان اردبیل اقدام به مهاجرت کردند و مراکز علمی منطقه چندان در کانون توجه دانشمندان سایر مناطق نبود.
    کلیدواژگان: اردبیل، عرفان، حدیث، تراجم، علوم اسلامی
  • علی اکبر عباسی* صفحات 169-180
    مخنف بن سلیم ازدی یکی از یاران حضرت علی(ع) در دوران خلافت آن بزرگوار بود؛ او باوجود داشتن گرایش های شیعی و مناصبی که در دولت علوی داشته، تبعیت همه جانبه نداشت. هدف از این مقاله، کنکاش این مسئله است که چرا وی در زمانی تابع امام(ع) و زمانی نیز به فرمان های آن حضرت بی اعتنا بود یا از نبردهای زمان آن حضرت اظهار نارضایتی می کرد. فرضیه پژوهش آن است که تضاد بین دو حس درونی مخنف بن سلیم، شامل تمایلات مذهبی و تعصب قبیله ای، علت تصمیم گیری های متفاوت وی بوده است. در این مقاله با استناد به سخنان و خطب و عملکرد خود مخنف این موضوع به روش توصیفی تحلیلی بررسی شده است. براساس یافته های این پژوهش، مخنف در جمل از هواخواهان جدی حضرت امیر(ع) بود و به همراه برادرانش، به درخواست کمک امام لبیک گفت؛ اما پس از مشاهده درگیری های دنباله دار در صفین و کشته شدن هم قبیله ای های خود، تحتتأثیر عصبیت قبیله ای، آن شور و همت دوران اولیه خلافت خلافت امام علی(ع) را ادامه نداد و تاحدودی موضعی انفعالی گرفت. به همین علت در جریان حکمیت نیز جزو سردارانی نبود که مصر بودند نبرد را ادامه دهند. پس از صفین نیز در مواقعی از دستورات امام علی(ع) تبعیت می کرد که با هواخواهی از افراد قبیله اش تعارضی نداشته باشد؛ البته حس هواخواهی از اهل بیت(ع) همواره تا زمان مرگ در وی وجود داشت. چنان که در سال 61ق، برخلاف برادرش، به یاری حسین بن علی(ع) نشتافت؛ اما در سال 64ق، به خونخواهی امام حسین(ع) همراه توابین قیام کرد و در عین الورده کشته شد.
    کلیدواژگان: مخنف بن سلیم، جمل، صفین، غارات، ابی مخنف
  • حسین عزیزی* صفحات 181-200
    هر اثر و میراث تاریخی در روزگاری پدیده ای بوده که تاکنون ماندگار شده است. براین اساس مکاتبه ها، تعهدنامه ها، لوح ها، مجسمه ها، نقش ها، نشانه ها، بناها و مانند این را می توان تاریخ عینی یا ماندگار، در برابر تاریخ علمی، نامید. تاریخ عینی و ماندگار پل های ارتباط دیروز و امروزند. این گفتار با روش توصیفی و تاریخی و بر پایه اسناد و منابع کتابخانه ای، به دنبال مطالعه درباره مبانی دینی و اسلامی صیانت از تاریخ عینی، یعنی آثار و ابنیه تاریخی، است. مضمون آیات و روایات و اخبار آن است که دیانت اسلام به هر دو مفهوم تاریخ علمی و تاریخ عینی اهتمام بسیاری داشته است.
    مبانی ده گانه مهم و موثر فقهی در لزوم و ضرورت صیانت از میراث تاریخی عبارت اند از: سنت کتابت و روایت، جایگاه گردشگری و سیر علمی در اسلام، سیره سلف صالح در صیانت از آثار تاریخی برجای مانده از پادشاهان، لازمه امر به تاسی بر سنت اولیاء، آثار اجتماعی و تاریخی سنت زیارت و تبرک، مواجهه عملی فقها با تصاویر و پیکرهای برجامانده از ماقبل اسلام، اقتضای عملی سنت وقف و نیز شان ذاتی مسجد و معبد در اسلام مبانی. به نظر می رسد بر همین اساس بود که پیامبر(ص) و اصحاب برگزیده ایشان و فقهای گذشته، به جز بت ها، به تخریب و انهدام هیچ اثر تاریخی دستور ندادند؛ حتی سکه های منقوش ایرانی و رومی ده ها سال نقد رایج مکه، مدینه، عراق، مصر و شام بود؛ بنابراین اگر ضرورت حفظ، انتقال، ازدیاد و بهره مندی از آثار نیاکان را تفسیری پذیرفتنی از مفهوم پیشرفت بدانیم، این گفتار درصدد نشان دادن پیوند مبانی و سنت های اسلامی با مفهوم توسعه و پیشرفت نیز هست.
    کلیدواژگان: تاریخ اسلام، اثر تاریخی، ایوان کسری، وقف، مسجد، زیارت، فقه
|
  • Ahmad Badkoubeh Hazaveh, Masoomeh Abangah Azgomi * Pages 1-30
    Abd al-Latif al-Baghdadi is a skillful Physician, biologist, researcher, historian and scientist that wrote his book ‘Al-Ifdda wa '1-Etebar’ based on these skills. This book, which is more known for the history of Egypt, is different from the other historical writings, irrespective of scientific value, is different from the other historical writings due to the particular method of the author in collecting information and setting the data. Undoubtedly, this is an important historical issue. The present article to study the dominant aspect of this book and the author's assessment of intelligence and historical method and the reality of his historiography as a Muslim, yet non-professional, historian. It seems that, Alafadh, rather than being a historical and geographical work, is a treatise on topics related to the history of medicine, biology and geology, which is, of course, the result of the author's field investigations. Since this work ignores the references to historical data, recording and capturing the views and hearings is the basis of the work of the writer, trusting on it needs more reflection.
    Keywords: Islamic historiography, Abd al-Latif al-Baghdadi, Al-Ifdda wa 1- Etebar, Egypt, Local Historian
  • Majid Sadeghani *, Mohamadali Chelongar, Mostafa Pirmoradian, Mohsen Samadanian Pages 31-50
    During the late 2nd century, Qom and Nishabur were of most important cities which housed numerous Shia scholars who collected Imam's Hadiths. Although there were fundamental differences between the social textures of Imams Sahabeh regarding rationality and Hadiths, there were some similarities between the two thought courses, mostly named as "Moaredh Stream"[Contrast stream]. This stream of thought which could be said to belong to the Shia majority, believed in the relationship between Imams and angels and a sort of non-prophetic inspiration or revelation for Imams; however, it controverted any exaggeration and superiority and preponderance about them. On the other hand, marginal streams could be regarded as outcomes of Hisham ibn Hakam and Mofazzal bin Omar opinions which had some followers in both Qom and Nishabur. It seems Qom and Nishabur, despite all their dissimilarities and differences, got to similar upshots regarding Imamate. Three thought lines were present in both cities: first that of the majority supported by the city scientific scholars and Faqihs, second, Hisham Hakam viewpoint and third, Mofazzal bin Omar standpoint.
    Keywords: Qom, Nishabur, Imam's Sahabeh, Imamate Science, Ismah
  • Mohammadreza Barani *, Abolfazl Razavi, Hadayat Naderyan Pages 51-66
    Sunni-Seljuk's empowerment splited the social and political relations among Shias and Sunnis, but this did not destroy their social basis and their intellectual power. The gradual integration of Seljuk's ruling system with Islamic-Iranian traditions put them in the right direction. More importantly, Twelver Shiites showed its true identity and paved the ground for their influence in the government and the society. The political and social conduct of Twelver Shiites, and their utilization of their principles had a significant contribution in this regard.
    Twelver Shiites enjoying the status of Naghibs, praise singers, influential ministers, and using the strategic principle of Taqiya (=reservation, prudence) tried to keep the identity of their group in this incompatible context. The results of using this approach was the strengthening of the influence of Shiites in the final period of Seljuk Empire, and paving the ground for its effectiveness in Khwarazmian, Mongols, and Ilkhanid dynasties. In this regard, the present study, using a descriptive-analytical method, aims at investigating effective factors in the promotion of political and social status of the Twelver Shiites in Iran during Seljuk period.
    Keywords: Seljuk, Twelver Shiites, Political, Social Status, the Ministry, Taqiya (=reservation), Naghib
  • Hossein Sepidname *, Ahmad Salehikakhki, Heshmatallah Sepahvand Pages 67-87
    With entrancing Islam to Iran, culture and history related to before Islam was protected by some groups of nationalism Iranians among which it can be referred to some groups which lived in the west of Kohgilouyeh and the east of Arjan, around of a tower called “JES tower”. Considering the Jes tower and its cultural domain, that according to historical texts, was of an important role at protect the history of kings and Iranians’ ceremonies, and was one of the most important occupied towers by Esmaeilian in the fifth hijri century, is one of the important purposes of this study. This study seeks to answer two basic questions: 1. Where is the exact location of Castle Js and Knsht Arjan Magi? Js castle scientific and cultural position on Iran is what? Methods of historical research - analysis and results of the field study and library studies, with ancient-cognitive BhrhBrdn of data, obtained ZbanShnakhty and ancient written sources. The results of current research have been obtained by using operational pondering and library readings, employing the archeology & linguistics data, and ancient written resources. The Jes tower, which its information is obtained by geographers of the early Islamic centuries, had been located in Arjan and Kohgilouyeh domain( between Fars and Khouzestan provinces).this tower that todays is called Dez tower ( Mahtabi castle) by natives, in the Arabic books was called as “Al-Jes tower”. In beginning the Islamic era, that’s surrounding environment had been a location for transcribing Iran’s historical books(in particular Iran’s former kings), which it can be inferred the location of this place at the buildings called 3-Gonbadan( 3-domes) which It can be interpreted of that as a “cultural domain”.
    Keywords: Jes castle, dez castle 3, Gonbadan, Kohgilouyeh, Arjan
  • Mohammad Shahsanaiee *, Mohammad Kazem Tabatabaie Pages 89-104
    Survey of Women in the Age of Ignorance and during the early Islamic era, it is important Will be known at the time, this covers what condition and what changes occurred with the arrival of Islam. Proponents of the theory of "hijab at least" claim that popular culture before the mission, nudity even in the pubic region to the extent that it is quite common for men and women of that age and did not feel . This paper will examine the claim. And concluded that, contrary to claims in the period people (specially women) for different parts of their used a variety of clothing sewn. And they were not naked and did not feel good about being naked. In this article use from authentic history books.
    Keywords: hijab, clothes sewn, The age of ignorance, Lyrics age of ignorance
  • Maryam Hassanpour, Ahmad Kamranifar*, Soheola Torabi Farsani Pages 105-116
    The sociology of war scrutinizes the war and the factors influencing it. The study reveals the causes and factors affecting the outbreak of war, the phenomenon of war and its consequences. The fall of the Sassanids in the Battle of Zouqar plays an important role in their subsequent defeats. Therefore, the sociological study of this failure and the subsequent failures of Iran from the Arabs, which led to the fall of the Sassanids, is significant. The strategy that the Arabs used in this war and in the shortest time to defeat the mighty Iranian army was in line with the sensitive situation of the weak armies in the asymmetrical wars against powerful armies. Techniques used by the Arabs were in line with the strategy of psychological ware, and inflicted a terrible blow on the Iranian Army and forced the Iranians to retreat. The study shows how Iranians, despite having a vast empire and resources and professional army, failed in an unequal war against an army that lacked equipment. This research, with a sociological approach, aimed at investigating the wars of Iran and Arabs, and in terms of its purpose, it is a scientific research and, in terms of the nature and method of work, is historical written in a descriptive-analytic way.
    Keywords: Arabs, Sassanid, Zouqar, Khosrow Parviz
  • Ahmad Nezaratizadee *, Naser Jadidi Pages 117-140
    After the demise of the holy prophet (PBUH) and the emergence of conflicts among Muslims, a group cooperated with the authorities of Saghifah and a group was formed against them and considered the caliphate and pontificated the right of Imam Ali (AS). Among them, a group of prophet’s companions such as Abdullah Ibn Masoud remained impartial and silent and gradually inclined towards the policies of caliphs. This paved the way for the growth of Ghaedin group. Abdullah Ibn Masoud was sent to Kufa by the command of the 2nd caliph as a Quran teacher in the 21 AD. This study aimed at investigating the impact of Abdullah Ibn Masoud and his followers’ thoughts on the 1st century AD events in Kufa. The research method was descriptive-analytic using library and historical sources. The results indicated that their beliefs caused the emergence of a group called Ghaedin in Kufa. Since they tried to be away from the conflicts of the time, they became indifferent and neutral to the important issues and were absent from the social and political affairs. They did not get themselves involved in the triple wars happening to Imam Ali (AS) and played a crucial role in weakening his government.
    Keywords: Saghifah Ban? S?'idah, Caliphates, Abdullah Ibn Masoud, Ghaedin, Kufa
  • Fateme Jafarnia * Pages 141-167
    With the entry of Islam into Iran for about two centuries, Iranians did not have much role in political and administrative relations, but with the arrival of the Abbasids, the Iranian influence in the political and cultural arenas was emerged. The Iranian employment of the scientists from the very beginning, on the one hand, and the attention of the caliphs to the religious education of the people of the lands that were flourishing from the beginning of the conquests on the other hand, led to the spread of religious sciences in Iran. Science was the first means of communication for Iranians to participate in the Islamic government. Iranians played a significant role during the formation of Islamic civilization and, of course, along with other peoples and nations. Meanwhile, various regions of Iran, including Ardebil, based on the political-cultural conditions, have influenced the formation of Islamic civilization. According to the author of the paper, by investigating the biographies of Ardebili scholars, one can find that the scientists of Ardebil were in the flourish of a bunch of sciences. Also, the strategic situation and political events in the region, as well as the lack of dynamism and prosperity of Ardebil scientific centers, have affected the cultural situation in the region. The result shows that the scientists of the region have had the most activity in the field of Islamic sciences, especially mysticism and hadith. Also, due to the political instability and lack of dynamism of the scientific centers of the region, many Ardebili scientists have migrated and the scientific centers of the region have not been much considered by scientists in other regions.
    Keywords: Ardebil, Mysticism, Hadith, Biographical, Islamic Sciences
  • Ali Akbar Abbasi Abbasi * Pages 169-180
    Mekhnaf Bin Salim Azdi is one of Imam Ali’s men during his governance but he was not completely obedient in spite of his Shia trends and his posts. This article tries to find why Mokhnaf sometimes follows Emam Ali and at other times ignores his demands or disagree with Imam Ali’s wars. This article is done through an analytic-descriptive method based on Mokhnaf Bin Salim Azodi’s quotes and behavior. In fact, although Mokhnaf was one of Imam Ali’s men in Jamal Challenge, but he announced his disagreement when some men of his tribe men were killed in Siffin War. His sermons somehow were effective in accepting Hakamiat. He didn’t have any attempt to support Imam Ali in this war. After war period, he also didn’t have serious facing with Moavieh warriors who destroyed cities and town exception to those cases that his own tribe was in danger. Yet, his family kept their Shia trends and the famous writer, Abi Mokhnaf Lout Bin Yahya Azodi is one of his ancestors.
    Keywords: Mekhnaf Bin Salim, Jamal, Siffin, Abi Mekhnaf
  • Hosein Azizi * Pages 181-200
    Each cultural heritage was at a time considered to be a significant phenomenon causing it to last to the present time. Accordingly, letters, old contracts, tablets, sculptures, roles, signs, buildings, and the like can be referred to as "objective history" or lasting ones, against "scientific history." Objective or ever-lasting history is a bridge between the past to the future. This study, by using descriptive and historical methods via documentary and library resources, sets out to investigate the Islamic foundations and underpinnings of the necessity for the preservation of objective history; namely, historical monuments. Various Quran verses as well as religious narrations and sayings are interpreted as highly recommending for the preservation of both objective and scientific history. There are ten foundational and pivotal theoretical basis for the preservation of cultural heritages including the tradition of writing and narration, the status of tourism and scientific tour in Islam, the right path of conservation of the historical heritages left from the past kings and emperors, reflection over the story of saving the body of Pharaoh from the sea, the need for drawing on prophetic traditions, the practical approach of religious scholars toward statutes and carved figures belonging to pre-Islamic history, the right path of endowment in Islam (vaqf), and fundamental status of mosques and temples in Islamic school of thought. It seems that on this basis, the Prophet and his chosen followers and past jurisprudents had not ordered the destruction of any historical works other than idols. Additionally, at the beginning of Islam, the currency in circulation among Moslems in Mecca and Medina, Iraq, and Syria were the Roman and Persian coins for over a decade. In sum, if the need for preserving the ancient heritage is taken as an acceptable notion of ‘progress’, this study intends to display a link between Islamic traditions and the concepts of development and progress.
    Keywords: History of Islam, Historical Work, Historical Heritage, Kasra Palace, Endowment, Mosque, Pilgrimage, Jurisprudence