فهرست مطالب

پرستاری قلب و عروق - سال پنجم شماره 4 (زمستان 1395)
  • سال پنجم شماره 4 (زمستان 1395)
  • تاریخ انتشار: 1395/12/11
  • تعداد عناوین: 8
|
  • صدیقه خدابنده شهرکی *، سیما بابایی صفحات 6-11
    هدف. این مطالعه با هدف بررسی تغییرات احتمالی نوار قلب در کارگران معادن زغال سنگ در مقایسه با افراد سالم انجام شد.
    زمینه. بیماری های ریوی از جمله پنوموکونیوز در کارگران معادن زغال سنگ شایع است و منجر به محدودیت جریان هوا در ریه می گردد. با توجه به تاثیر کارکرد ریوی بر وضعیت قلبی، بررسی این شاخص می تواند عملکرد بیماری های قلبی در این افراد نشان دهد.
    روش کار.در این مطالعه که از نوع کوهورت گذشته نگر بود، 90 نفر از کارگران شاغل در واحد استخراج معادن زغال سنگ استان کرمان به عنوان گروه مورد و 75 نفر از افرادی که در تماس با زغال سنگ نبوده اند، به عنوان گروه شاهد در فاصله زمانی سال 1388 تا 1392 انتخاب شدند و مورد بررسی قرار گرفتند. همسان سازی گروه ها بر اساس سن و سابقه کار بود. معیار ورود به مطالعه شامل سن30 تا 45 سال و داشتن سابقه کار حداقل 15 سال بود. معیارهای حذف شامل موارد زیر بودند: سابقه مصرف سیگار، دیابت، چاقی (با شاخص توده بدنی بیش از 24)؛ مصرف داروهای قلبی ایجادکننده تغییر در نوار قلب؛ و سابقه فشارخون سیستولی بیشتر از 120 میلی متر جیوه. شرکت کنندگان بعد از تکمیل پرسشنامه حاوی اطلاعات مربوط به سلامت، دموگرافیک و مشخصات مربوط به کار و سابقه کار، از نظر فشارخون و ضربان قلب و نوار قلب، مورد مقایسه قرار گرفتند.
    یافته ها. بین میانگین سنی گروه مورد و شاهد اختلاف آماری معنی داری وجود نداشت. مقایسه نوار قلب گروه مورد و شاهد نشان داد که بین دو گروه از نظر میانگین فاصله QT، QRS، PRدر اشتقاق هایDI، DII، و D IIIاختلاف آماری معنی دار وجود دارد. بین دو گروه از نظر میانگین فاصله STاختلاف آماری معنی داری وجود نداشت.
    نتیجه گیری. اشتغال درازمدت در معادن زغال سنگ می تواند منجر به تغییرات الکتروکاردیوگرام در کارگران شود.
    کلیدواژگان: تغییرات الکتروکاردیوگرام، بیماری ریوی، کارگر معادن زغال سنگ
  • خدیجه نوری، اکبر نیک پژوه *، یاسمن خلیلی، حمید شریف نیا، علی انصاری فر صفحات 12-18
    هدف. این مطالعه با هدف مقایسه تظاهرات بالینی سندرم کرونری حاد در افراد میانسال و سالمند مراجعه کننده به بیمارستان قلب شهید رجایی در سال 1395 انجام گرفت.
    زمینه. سندروم کرونری حاد یکی از مهم ترین چالش های سلامت در سراسر جهان محسوب می شود. علائم بالینی، مهم ترین شاخص تشخیصی در بیماری عروق کرونر است، اما علائم و نشانه های این بیماری در سنین مختلف، متفاوت هستند.
    روش کار. این مطالعه به صورت توصیفی مقایسه ای مقطعی انجام شد. نمونه مورد بررسی شامل 384 نفر از بیماران مبتلا به سندرم کرونری حاد بستری در بخش های مراقبت ویژه مرکز آموزشی تحقیقاتی و درمانی قلب و عروق شهید رجایی در سال 1395 بودند که به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات فردی، پرسشنامه علائم و نشانه های سندرم کرونری حاد، و پرسشنامه محل انتشار و کیفیت درد بود. داده ها پس از جمع آوری وارد نرم افزار آماری SPSSنسخه 18 شد و با استفاده از آزمون های آماری مجذور کای و تی تست تحلیل شد.
    یافته ها. نتایج نشان داد که درد قفسه سینه در بین دو گروه شایع ترین علامت بود و علائم شاخص در بین دو گروه تفاوت معنی داری نداشتند. از بین علائم غیر شاخص، تنها سکسکه در میانسالان بیشتر از سالمندان بود (0/001=P). ازنظر موضع درد، درد بازوی چپ در سالمندان بیشتر از میانسالان بود (0/001=P). از نظر کیفیت درد، بین دو گروه تفاوت معنی دار آماری وجود نداشت.
    نتیجه گیری. با توجه به نتایج مطالعه حاضر، درد قفسه سینه شایع ترین علامت سندم کرونری حاد در هر دو گروه بود. از بین علایم غیر شاخص، تنها سکسکه در میانسالان معمول تر از سالمندان بود که پرسنل درمانی باید در ارزیابی اولیه بیشتر مورد توجه قرار دهند.
    کلیدواژگان: تظاهرات بالینی، سندرم کرونری حاد، میانسال، سالمند
  • فائزه سلطانی، میثم جاهخویی *، منصور عرب، سید فخرالدین حسینی، فاطمه دباغ صفحات 20-21
    هدف. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مراقبت معنوی بر درد بیماران تحت جراحی بای پس عروق کرونر در بیمارستان الزهرا شهر کرمان در سال 1395 انجام شد.
    زمینه. درد در بیماران تحت جراحی بای پس عروق کرونر یک مسئله مهم و اساسی است که نیاز به مداخله پرستاری دارد. به دلیل عوارض جانبی داروهای مخدر، استفاده از روش های غیردارویی برای کنترل درد مورد توجه است.
    روش کار. این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی است که بر روی 70 بیمار پس از عمل جراحی بای پس عروق کرونر انجام شد. نمونه ها به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه مداخله (35 نفر) و شاهد (35 نفر) تقسیم شدند. برنامه مراقبت معنوی شامل حضور حمایتی، حمایت از تشریفات مذهبی بیمار و استفاده از سیستم های حمایتی به مدت 3 روز اجرا شد. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه درد مگیل (MPQ)بود. درد در دو مرحله قبل و بعد از مداخله اندازه گیری شد و با استفاده از نسخه 20 نرم افزارSPSSتحلیل شد.
    یافته ها. دو گروه از لحاظ ویژگی های دموگرافیک همگن بودند. قبل از مداخله، نمره میانگین نمره درد دو گروه آزمون و کنترل تفاوت معنی دار آماری نداشتند، اما بعد از مداخله، میانگین نمره درد بیماران گروه آزمون (2/8 با انحراف معیار 0/99) به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل (3/3 با انحراف معیار 0/89) بود (0/01p=). در گروه آزمون، اختلاف آماری معنی دار بین میانگین نمره درد بیماران، قبل از مداخله (4/9 با انحراف معیار 0/70) و بعد از مداخله (2/8 با انحراف معیار 0/99) وجود داشت (0/0001p≤)، اما در گروه کنترل، اختلاف آماری معنی دار بین میانگین نمره درد بیماران، قبل از مداخله (3/4 با انحراف معیار 0/74) و بعد از مداخله (3/3 با انحراف معیار 0/89) مشاهده نشد.
    نتیجه گیری. برنامه مراقبت معنوی، موجب کاهش درد در بیماران پس از جراحی بای پس عروق کرونر شد. توصیه می شود پرستاران از این روش مراقبتی به عنوان روشی کمک کننده برای کنترل درد در بیماران استفاده کنند.
    کلیدواژگان: درد، مراقبت معنوی، جراحی بای پس عروق کرونر
  • محمدرضا جانی، محمدرضا رزم آرا *، مژگان صفاپور، سهیلا میرعلی جانی، فاطمه میری صفحات 28-35
    هدف. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش بر کیفیت زندگی بیماران آنژین صدری شهرستان قاین در سال 1394 انجام شد.
    زمینه. بیماری قلب و عروق، شایع ترین و مهم ترین علت مرگ در تمام دنیا می باشد که بر کیفیت زندگی مبتلایان نیز تاثیر می گذارد. این بیماری، مشکلات زیادی را برای بیماران و هزینه زیادی را برای جامعه به همراه دارد.
    روش کار. این پژوهش یک مطالعه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود که بر روی 60 نفر از بیماران بخش سی سی یو بیمارستان شهدای قاین در سال 1394 انجام شد. نمونه ها به طور تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها، شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه کیفیت زندگی (SF-36) بود. مداخله برای گروه آزمون به صورت 6 جلسه آموزش چهره به چهره، هر روز صبح و عصر به مدت 15-20 دقیقه به صورت نمایش تصاویر (با استفاده از رایانه قابل حمل و نرم افزار PowerPoint) و پاسخگویی به سوالات احتمالی انجام شد. کیفیت زندگی بیماران در هر دو گروه در دو مرحله قبل از اجرای آموزش و یک ماه پس از اجرای آموزش سنجیده و مقایسه شد. تحلیل داده ها در نرم افزار SPSSنسخه 20 انجام شد.
    یافته ها. نتایج نشان داد پس از مداخله، تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه آزمون و کنترل در ابعاد سلامت عمومی (0/02p=)، عملکرد جسمی (0/003p=)، اختلال نقش به خاطر سلامت جسمی (0/05p=)، انرژی و خستگی (0/01p=)، سرزندگی و نشاط (0/004p=)، درد بدنی (0/007p=)، و نمره کل کیفیت زندگی (0/02p=) وجود دارد.
    نتیجه گیری. آموزش در بیماران مبتلا به آنژین صدری باعث ارتقای ابعاد کیفیت زندگی در آن ها می شود.
    کلیدواژگان: کیفیت زندگی، آموزش، آنژین صدری
  • سیما بابایی *، صبا برومند صفحات 36-44
    هدف. هدف مطالعه ی حاضر تعیین ارتباط بین سبک زندگی و خودکارآمدی قلبی در افراد با نارسایی قلبی بود.
    زمینه. نارسایی قلبی به عنوان یک بیماری شایع از علل اصلی مرگ و ناتوانی در جهان به شمار می رود. در درمان افراد دچار نارسایی قلبی بر اصلاح سبک زندگی تاکید ویژه ای می شود. جهت بهبود سبک زندگی افراد دچار این بیماری می توان عوامل شناختی رفتاری نظیر خودکارآمدی قلبی را مورد توجه قرار داد.
    روش کار. این مطالعه ی توصیفی همبستگی بر روی 227 بیمار دچار نارسایی قلبی مراجعه کننده به درمانگاه های قلب بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد. نمونه گیری به روش آسان در سال 1394 صورت پذیرفت. داده ها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه خودکارآمدی قلبی سالیوان و پروفایل سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامتجمع آوری گردید و با استفاده از آزمون های آماری تی مستقل، آنالیز واریانس و آنالیز رگرسیون توسط نرم افزار SPSS نسخه 18 تحلیل شد.
    یافته ها. میانگین نمره خودکارآمدی قلبی، 58/45 با انحراف معیار 25/92 و میانگین نمره سبک زندگی کلی بیماران، 54/45 با انحراف معیار 16/27 بود. نتایج این مطالعه نشان داد که که بین میانگین نمره کلی سبک زندگی و میانگین نمره خودکارآمدی قلبی رابطه مستقیم و معنی دار وجود دارد (0/463=r و 0/0001 ≥p). ضرایب همبستگی پیرسون ارتباط مستقیمی بین نمرات همه ابعاد سبک زندگی با نمره خودکارآمدی قلبی نشان داد (در همه موارد، 0/001 =p).
    نتیجه گیری. ارتباط مثبت و معناداری بین سبک زندگی و خودکارآمدی قلبی افراد با نارسایی قلبی وجود دارد. با توجه به نقش گسترده پرستاران در مراقبت از این بیماران و ارتقای کیفیت درمان، آنان می توانند با انجام مداخلاتی از قبیل آموزش های هدفمند و پیگیری های منظم در راستای ارتقای خودکارآمدی قلبی و در نهایت بهبود سبک زندگی این بیماران ایفای نقش نمایند.
    کلیدواژگان: نارسایی قلبی، سبک زندگی، خودکارآمدی
  • نسیم نادری، ژاله محمدعلیها، یاسمن خلیلی، پری کرمی * صفحات 46-53
    هدف: این مطالعه با هدف بررسی سطح دانش، نگرش و عملکرد پرستاران در زمینه آموزش خودمراقبتی به افراد با نارسایی قلبی انجام شد.
    زمینه. نارسایی قلبی یکی از شایع ترین بیماری های مزمن، عمده ترین عامل مرگ در جهان و دلیل عمده پذیرش مجدد بیمارستانی، به ویژه در بیماران مسن می باشد. آموزش خودمراقبتی جزء ضروری مراقبت از این بیماران است و پرستاران به عنوان ارائه دهندگان اصلی آموزش خودمراقبتی به بیماران باید علاوه بر داشتن دانشکافی جهت ارائه آموزش، از نگرش و عملکرد مناسبینیز در این زمینه برخوردار باشند. روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی بود. تعداد 174 پرستار با حداقل یک سال سابقه کاری شاغل در بخش های داخلی، سی سی یو، و پست سی سی یو در مرکز آموزشی تحقیقاتی درمانی قلب و عروق شهید رجایی در شیفت های مختلف صبح، عصر و شب پس از اعلام رضایت شفاهی، پرسشنامه 4 قسمتی شامل اطلاعات دموگرافیک، دانش، نگرش و عملکرد در زمینه آموزش خودمراقبتی به افراد با نارسایی قلبی را تکمیل نمودند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون های غیرپارامتری من ویتنی و کروسکال والیس، و ضریب همبستگی اسپیرمن در نرم افزار SPSSنسخه 22 تحلیل گردید. یافته ها: بر اساس نتایج، بیشترین درصد پرستاران (70/1 درصد) دارای نمره دانش متوسط بودند. دانش پرستاران با سطح تحصیلات و تجربه کار در بخش محل کار دارای ارتباط آماری معنادار بود. همچنین، 67/8 درصد پرستاران دارای عملکرد خوبی در زمینه آموزش خودمراقبتی به افراد با نارسایی قلبی بودند. بین عملکرد و گذراندن دوره آموزشی ضمن خدمت ارتباط آماری معنادار مشاهده شد. بر اساس یافته ها، 92/5 درصد پرستاران دارای نگرش مثبت نسبت به آموزش خودمراقبتی به افراد با نارسایی قلبی بود. نگرش پرستاران با سطح تحصیلات، گذراندن دوره آموزشی و نوع شیفت کاری ارتباط آماری معنادار داشت.
    نتیجه گیری: دانش پرستاران در زمینه آموزش خودمراقبتی به افراد با نارسایی قلبی در سطح متوسط می باشد. اکثر پرستاران دارای نگرش مثبت و عملکرد خوبی بودند. برنامه های آموزش ضمن خدمت و دوره ای جهت ارتقای دانش پرستاران در این زمینه لازم به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: نارسایی قلبی، خودمراقبتی، دانش، نگرش، عملکرد
  • علی حسین ثابت * صفحات 54-61
    هدف. این مطالعه مروری به منظور شناسایی افق​های پیش روی پرستاران برای نقش آفرینی درحوزه اکوکاردیوگرافی انجام شد.
    زمینه. پیوستن پرستاران به گروه اکوکاردیوگرافی در دهه 1980 منجر به پیشرفت و گسترش استفاده از اکوکاردیوگرافی شد. با توجه به این که مراقبت از بیماران جزو وظایف پرستاران می​باشد، لذا آماده سازی بیماران برای روش های تشخیصی مانند اکوکاردیوگرافی از راه مری و ”استرس اکوکاردیوگرافی“ در حیطه وظایف آنها قرار می گیرد. با گذشت زمان، تمایل برای استفاده از اکوکاردیوگرافی در سایر بخش​ها توسط پرستاران توسعه یافته است.
    روش کار. برای انجام این پژوهش مروری کلیدواژه​های Nurse،Echocardiography وCardiac ultrasound با استفاده از پایگاه​های اطلاعاتی Pubmed و Scopus جستجو شدند و مقالاتی که تا ماه ژوئن 2017 در این پایگاه​های اطلاعاتی نمایه شده بودند مورد ارزیابی قرار گرفتند.
    یافته​ها. امروزه پرستاران نقش خود را با استفاده از دستگاه​های اولتراسوند در پایش بیماران در بخش​های مراقبت ویژه، درمانگاه​های سرپایی و در زمان غربالگری بیماری​های قلبی عروق ایفا می​کنند.
    نتیجه گیری. آموزش کوتاه​مدت و فشرده اکوکاردیوگرافی که متمرکز بر موارد خاص باشد، عملیاتی و معتبر می باشد و امکان ارائه بهترین مراقبت​ از بیماران را فراهم می​کند.
    کلیدواژگان: پرستار، اکوکاردیوگرافی، سونوگرافی قلبی
  • معصومه ذاکری مقدم، سعیده بهرامپوری، زهرا عباسی دولت آبادی * صفحات 62-68
    هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش اکمو در درمان باروترومای ریوی در بیماری کاهش فشار انجام گردید. زمینه: به دنبال تغییر فشار اتمسفر در اعماق دریا، غواصان، دچار باروتروما در اندام ها و سیستم های حیاتی مانند ریه ها می شوند. درمان فوری در این مواقع تجویز اکسیژن 100 درصد در اسرع وقت است. یک روش مدرن برای اکسیژن درمانی و حمایت از اندام های حیاتی، استفاده از اکمو است که در نارسایی اندام های قلب و ریه کاربرد دارد. روش کار: در مطالعه مروری حاضر جهت دستیابی به هدف مطالعه، جستجو در پایگاه های UpToDate، Pubmed، Google scholar، Elsevier، SID و Magiran انجام شد و مقاله هایی به زبان انگلیسی و فارسی، از ابتدای سال 1995 تا انتهای 2016 مورد توجه قرار گرفت. جهت جستجو از کلیدواژه های غواص، غواصی، بیماری کاهش فشار، سندرم کاهش فشار، آسیب های ریوی، اختلالات تنفسی، باروترومای ریوی، درمان بیماری کاهش فشار و اکمو به همراه معادل انگلیسی آن ها استفاده گردید. یافته ها: اکسیژن رسانی و پیشگیری از عوارض شدید ناشی از تجمع حباب های نیتروژون در بدن اولویت درمان در این بیماری است. تجویز اکسیژن از طریق کانولای بینی در مراحل اولیه، اصلاح اکسیژن رسانی از طریق روش هایپرباریک از جمله روش های رایج درمانی در این بیماری می باشد. اکمو روشی مدرن و مفید است که علاوه بر اکسیژن درمانی می تواند حباب های نیتروژن موجود در خون و بدن را حذف کند و از غلظت نیتروژن شریانی بکاهد. در مطالعات جدید، در مراحل شدید بیماری، استفاده از اکمو به عنوان یک روش جدید و با نتایج بهتر پیشنهاد شده است. نتایج استفاده از این وسیله جهت اصلاح تبادلات گازی در شرایط نارسایی ریوی با عوارض کمتری همراه بوده است. نتیجه گیری: جهت نجات جان مبتلایان به بیماری کاهش فشار و پیشگیری از مرگ در این افراد لازم است اقدامات درمانی مناسب با حداقل عوارض ارائه شود. اکمو از نوع وریدی-وریدی می تواند روش مناسب درمانی در این بیماران باشد. مطالعات محدودی در این زمینه انجام شده است. پیشنهاد می گردد با توجه به فواید این روش و اهمیت جان انسان ها و پیشگیری از عوارض ثانویه شدید این بیماری، مطالعات بیشتری جهت شناسایی تمام ابعاد استفاده از روش فوق انجام شود.
    کلیدواژگان: غواص، اکمو، بیماری کاهش فشار، باروترومای ریوی
|
  • Sedigheh Khodabandeh-Shahraki *, Sima Babaei Pages 6-11
    Aim. This study investigated electrocardiogram changes among coal-Mine workers in Kerman, Iran.
    Background. Chronic lung diseases such as pneumoconiosis, which cause air flow limitation are common among coal miners. Pneumoconiosis may results in heart disease and changes in the electrocardiogram. Due to the impact of pulmonary function on cardiovascular status, this index may show the risk of cardiovascular diseases in coal miners.
    Method. This retrospective cohort study was conducted among 90 coal-mine workers in kerman as case group and 74 workers in the same mines who were not in contact with coal as controls between 2009-2013. The groups were matched in terms of age and work history. The inclusion criteria included age range of 30-45 years and work experience of at least 15 years. Individuals with a history of smoking, diabetes, obesity with a body mass index over 24, cardiac medications that caused ECG disorders and a history of systolic blood pressure above 120 mmHg were excluded from the study.
    Findings. The mean age of the workers was between 32 and 46 with an average of 34.61 years. There was no statistically significant difference between groups in terms of age, weight and work history. Comparing electrocardiogram changes between the groups showed a statistically significant difference in the mean intervals of PR, QRS and QT in the leads D I, D II, and D III, with p≤0.0001, p≤0.01, and p≤0.001, respectively. ST segment interval was not significantly different between the groups.
    Conclusion. Long term exposure to the coal may create electrocardiogram changes.
    Keywords: Changes in electrocardiogram, Lung diseases, Coal-mine workers
  • Khadije Noori, Akbar Nikpajouh *, Yasaman Khalili, Hamid Sharif Nia, Ali Ansarifar Pages 12-18
    Aim.The aim of this study was to compare clinical manifestations of ACS in middle-aged and elderly people who were hospitalized in ShahidRajai Cardiovascular Medical and Research Center in 2016 .
    Background. ACS is one of the most important health challenges in the world. The most important diagnostic marker of ACS is the clinical symptoms, but the symptoms of the disease are different among middle-aged and elderly people.
    Method. This study was a cross-sectional study. The sample consisted of 384 patients with ACS admitted to ShahidRajai Cardiovascular Medical and Research Center in 2016. Data collection tools included demographics form, a questionnaire for recording signs and symptoms of ACS and the pain questionnaire. Data were analyzed in SPSS 18.
    Findings. The most common symptom was chest pain in both groups. Typical symptoms between the two groups showed no statistically significant difference. Of non-typical symptoms, hiccup was reported more in middle-age group than the elderly group (P=0.001). In terms of the location of the pain, left arm in the elderly was higher than the middle-aged group (P=0.001). The quality of pain in both groups was not significantly different.
    Conclusion. Chest pain is the most common symptom in both middle-aged and elderly people. Among the non-typical symptoms, only hiccups in the middle-aged people are more common than the elderly people. Health care providers should pay more attention to the initial assessment.
    Keywords: Clinical Symptoms, Acute coronary syndrome, Middle-aged, Elderly
  • Faezeh Soltani, Meysam Chahqui *, Mansoor Arab, Seyed-Fakhraldin Hosseini, Fatima Dabbagh Pages 20-21
    Aim. This research aims to investigate the effects of spiritual care on pain in patients undergoing coronary artery bypass grafting (CABG) surgery.
    Background. Pain as a significant problem in patients undergoing CABG requires nursing care. Because of side effects from opioids, it is important to use non-pharmacological approaches such as spiritual care to control pain in these patients.
    Method. This clinical trial was performed on 70 patients after CABG. Data collection tools included a demographic questionnaire, and McGill Pain questionnaire. The patients were randomly assigned into two groups of experimental and control. Spiritual care program in the experimental group included supportive presence, supporting patient’s rituals, and using supportive systems for 3 days. Pain levels were measured before and after intervention for both groups. The control group did not receive any intervention. Data were analyzed in SPSS version 20.
    Findings. There was no statistically significant difference between the two groups in terms of in demographic characteristics. Before intervention, no statistically significant difference was found between the pain scores of the groups, however, after the intervention, pain scores were significantly lower in the experimental group than in the control group. There was also a statistically significant difference between the pain scores of the experiment group before and after the intervention. Such a difference was not found in the control group.
    Conclusion. Spiritual care program reduced pain in patients undergoing CABG. With regard to the results of the present study, it is suggested that nurses include religious-spiritual care in nursing care plan as a helpful way to control pain in these patients.
    Keywords: Coronary artery bypass grafting, Spiritual care, Pain
  • Mohammadreza Jani, Mohammadreza Razm-Ara *, Mojgan Safapoor, Soheila Miralijani, Fatemeh Miri Pages 28-35
    Aim. This study was conducted to determine the effect of education on quality of life in people with unstable angina in Qaen, Iran.
    Background. Cardiovascular diseases are the most prevalent and important cause of death all over the world, which affect the patient's quality of life. These diseases create many problems for patients and a lot of cost for the society.
    Methods. This study was an experimental study with pretest-posttest design and control group which was conducted on 60 patients in the cardiac care unit Shohada hospital located in the city Qaen, Iran in 2015. The recruited patients were divided randomly into control and intervention group. During 3-6 sessions of face-to-face training (1-2 sessions per day) lasting between 15-20 minutes, screenshots (in PowerPoint software) were used and the participants questions were abswered. The quality of life of the patients in both groups were measured at two stages, before education (for intervention group) and one month later. The instruments were demographic and quality of life questionnaires (SF36). Data were analyzed in SPSS, version 20.
    Findings. There were a statistically significant difference between the groups in terms of the mean scores of quality of life in the following dimensions: general health (p=0.02), physical function (p=0.003), role limitation due to physical health (p=0.05), energy fatigue (p=0.01), emotional well-being (0.004), pain (p=0.007), and total quality of life (p=0.02) .
    Conclusion. Education can be a useful method for improving quality of life in people with unstable angina patients.
    Keywords: Quality of life, Education, Unstable angina
  • Sima Babaei *, Saba Boroumand Pages 36-44
    Aim.This study aimed to determine the relationship between lifestyle and cardiac self efficacy among people with heart failure.
    Background. As a common disease, heart failure is a major cause of death and disability in the world. In the treatment of heart failure patients, there is a special emphasis on lifestyle modification. In order to improve the lifestyle of patients with heart failure, cognitive-behavioural factors such as cardiac self-efficacy can be considered.
    Method. This descriptive correlational study was conducted on 227 patients with heart failure referred to cardiology clinics of hospitals affiliated to Isfahan University of Medical Sciences. The data gathering tool consisted of three sections: demographic form, Sullivan's cardiac self efficacy questionnaire and health-promoting lifestyle profile. The data were analysed in SPSS, version 16.
    Findings.The mean score of cardiac self-efficacy was 58.45±25.92 and the mean score of total lifestyle was reported 54.45±16.27. A statistically significant direct relationship was found between the mean score of total lifestyle and the mean score of cardiac self-efficacy (r=0.463, p≤0.0001). The Pearson correlation coefficients showed a direct correlation between the scores of all dimensions of lifestyle and score of cardiac self-efficacy (In all cases, p≤0.0001).
    Conclusion
    There is a positive and significant correlation between lifestyle and cardiac self efficacy of patients with heart failure.
    Keywords: Heart failure, Life style, Self-efficacy
  • Nasim Naderi , Jaleh Mohammad, Aliha , Yasaman Khalili , Pari Karami * Pages 46-53
    Aim: This study was conducted to investigate the level of nurses’ knowledge, attitude and practice about self-care education in people with heart failure.
    Background: Heart failure is one of the most common chronic diseases and the leading cause of death in the world and also, a major cause of hospital readmission, especiallyin elderly patients. Self-care education is an essential componentof care for people with heart failure. Nurses are the first providers ofself-careeducation for patients and must have a thorough knowledge, a positive attitude and skillfull practice in the field of self-care education. Method: In this descriptive-analytical study, 174 nurses with at least one year working experience in the CCU, post CCU and medical wards of ShahidRajaie Cardiovascular and Research Center, completed a four-part questionnaire including demographics information, and knowledge, attitude and practice about self-care education in people with heart failure. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics in SPSS, version 22. Findings: The majority of nurses (70.1 percent) had an average knowledge score. The knowledge level of nurses were significantly related with level of education and working experience. Also, 67.8 percent of the participants had a good practice of self-care education about heart failure and their practice was significantly related with experiencing in-service education. More than 90 percent of nurses reported positive attitude towards self-care education about heart failure and their attitude was significantly related with level of education, in-service education and work schedule.
    Conclusion. The knowledge of nurses was at average level. It is recommended to plan in-service education in order to promote nurses’ level of knowledge about self-care education about heart failure.
    Keywords: Heart failure, Self-care education, Knowledge, Attitude, Practice
  • Ali Hosseinsabet * Pages 54-61
    Aim. This review study was conducted to identify perspective of nurses’ role in echocardiography.
    Background. Joining nurses to the echocardiography team in 1980s led to advancement and broadcasting of echocardiography. Taking care of the patient is of nurses duties, so preparing the patient before diagnostic modalities such as trans-esophageal echocardiography and stress echocardiography are among their duties. There is an increasing tendency by nurses to have more roles in echocardiography.
    Method. This review was conducted by searching out databases PubMed and Scopus by the keywords “nurse”, “echocardiography” and “cardiac ultrasound” and related articles published up to July 2017 were considered.
    Findings. Nowadays, nurses perform their roles in the field of echocardiography in critical care wards, outpatient ward and at the time of screening for cardiovascular diseases.
    Conclusion. Short courses of echocardiography with focus of point are valid and possible. It provides the possibility of best patients’ care.
    Keywords: Nurse, Echocardiography, Cardiac Ultrasound
  • Masoumeh Zakerimoghadam , Saiedeh Bahrampouri , Zahra Abbasi Dolatabadi * Pages 62-68
    Aim: This literature review investigates the role of ECMO in the management of pulmonary barotrauma in people with decompression sickness (DCS). Background: As a result of change in the atmospheric pressure in sea depth, divers may experience life threatening conditions such as barotrauma in vital organs including the lungs. Delivering 100% oxygen is the immediate treatment in these situations. A modern technology for oxygen therapy and supporting vital organs in heart and lung failure is extracorporeal membrane oxygenation (ECMO). Method: This review was conducted by searching out databases UpToDate, Google scholar, Elsevier, SID and Magiran between 1995-2016 by the following keywords: diver, diving, decompression sickness, decompression syndrome, lung injuries, respiratory disorders, pulmonary barotrauma, treatment, and ECMO, and their Persian equivalents. Findings: Oxygen administration and prevention of severe complications caused by accumulation of nitrogen bubbles in the body is an important treatment in this DCS. Oxygenation by nasal cannula in early stage and hyperbaric oxygenation in sever conditions are common treatments. ECMO can remove nitrogen bubbles of the blood and body and decrease concentration of nitrogen in the blood, and furthermore, improves oxygenation. Conclusion: To rescue and prevent death in DCS victims, it is required to consider appropriate measures by minimum side effects. To do so, veno-venous ECMO can be a safe technique. The studies conducted in this field are limited; therefore more studies about ECMO usage in DCS must be conducted.
    Keywords: Divers, Extracorporeal membrane oxygenation (ECMO), Decompression sickness (DCS), pulmonary barotrauma