فهرست مطالب

  • سال یازدهم شماره 3 (مرداد و شهریور 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/06/30
  • تعداد عناوین: 9
|
  • مقاله مروری انگل شناسی پزشکی
  • صفا آریامند، شهرام خادم وطن*، کامبیز دیبا، نگار مناف پور، اسماعیل عباسی صفحات 1-9
    سلول های بنیادی، سلول های اولیه و غیرتخصصی و درواقع مادر تمامی سلول ها هستند که توانایی خودسازی و تمایز به انواع مختلف یاخته ها رادارند. سلول های بنیادی به انواع گوناگونی طبقه بندی می شوند که شامل سلول های همه توان، پرتوان، چند توان، و تک توان می باشد. این سلول ها به علت پتانسیل بالا در تقسیم و تمایز به سلول های تخصصی بدن و نیز توانایی درترمیم بافتی بسیار مورد توجه هستند. این سلول ها می توانند جایگزین بافت های آسیب دیده شده و به ترمیم و رفع نقص بافتی بپردازند. بنابراین استفاده از سلول های بنیادی نشانگر قابلیت فوق العاده در درمان طیف وسیعی از بیماری های ناتوان کننده است. امروزه دانشمندان معتقدند از این سلول ها می توان در زمینه های درمان و سلامتی و تحقیقات پزشکی استفاده کرد و از این سلول ها به عنوان یک انقلاب بزرگ در حوزه سلامت یاد می کنند. از سلول های بنیادی برای درمان و پیشگیری از بیماری هایی همچون دیابت، ضایعات نخاعی، بیماری های قلبی، آرتروز، آلزایمر، پارکینسون و بیماری های پوستی استفاده می شود و اخیرا محققان از این سلول ها در مواردی برای درمان بیماری های انگلی نیز استفاده می کنند. یافته ها نشان می دهد که استفاده از این سلول ها در درمان بیماری های انگلی مختلف نظیر مالاریازیس، تریپانوزومیازیس، شیستوزومیازیس، لیشمانیازیس و اکینوکوکوزیس اثرات مهارکنندگی و بهبود عملکرد بافت و ارگان درگیر را دارند. درنتیجه می توان از این سلول ها در درمان عفونت های انگلی و همچنین آثار تخریبی انگل ها بر ارگانهای بدن استفاده نمود. بنابراین هدف از این مطالعه کسب اطلاعات درباره سلول های بنیادی و کاربرد آن ها در حیطه درمان بیماری ها و مروری بر پیشرفت های اخیر در درمان عفونت های انگلی است.
    کلیدواژگان: سلول های بنیادی، درمان، بیماری های انگلی
  • مقالات پژوهشی مقاومت داوریی
  • سهراب رجایی، نادیا کاظمی پور *، فرخ رخ بخش زمین صفحات 10-18
    زمینه و اهداف
    وجود ژن های پلاسمیدی در باکتری ها عامل ایجاد مقاومت به داروهای کینولونی و فلوروکینولونی می باشد، این مطالعه باهدف ارزیابی حضور ژن های qnr و aac در جدایه های بالینی سودوموناس آئروژینوزا انجام شد.
    مواد و روش کار
    در سال 1395 و در این مطالعه مقطعی تعداد 60 نمونه سودوموناس آئروژینوزا از منابع بالینی بیماران از آزمایشگاه سه بیمارستان در شهر کرمان جمع آوری شد. الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی با روش کربی- بائر و معیار CLSI نسبت به 10 آنتی بیوتیک ارزیابی شد و در ادامه نیز مقاومت به آنتی بیوتیک های سیپروفلوکساسین و نالیدیکسیک اسید به روش براث میکرودایلوشن ارزیابی گردید. درنهایت با استفاده از پرایمرهای اختصاصی و توسط روش واکنش زنجیره ای پلیمراز وجود ژن های qnrSM و qnrBM و qnrAM و aac(6)-Ib-cr ردیابی شد.
    یافته ها
    بیشترین مقاومت نسبت به آنتی بیوتیک های سفکسیم (80%) و نالیدیکسیک اسید (75%) و کمترین میزان مقاومت نسبت به آنتی بیوتیک های ایمی پنم (25%) و سیپروفلوکساسین (35%) مشاهده گردید. بر اساس واکنش زنجیره ای پلیمراز نمونه ها، تعداد 10 نمونه (16/66%) qnrA مثبت، 8 نمونه (13/33%) دارای qnrB مثبت و 7 نمونه (11/66%) دارای qnrS مثبت و 5 نمونه (8/33%)aac(6)-Ib-cr مثبت بودند.
    نتیجه گیری
    در مطالعه حاضر ژن qnrA نسبت به بقیه ژن های مورد بررسی، آمار بیشتر شیوع را نمایانگر ساخت. باتوجه به فراوانی نسبتا بالای ژن های qnr و اهمیت مقاومت آنتی بیوتیکی، مطالعه بیشتر در بعد منطقه ای و ملی در مورد ژن های مقاومت qnr حائز اهمیت می باشد.
    کلیدواژگان: سودوموناس آئروژینوزا، PCR، qnr، aac(6)-cr، مقاومت آنتی بیوتیکی
  • باکتری شناسی پزشکی
  • مینا اورنگ، گیتا اسلامی، فاطمه فلاح، شیوا ایرانی، محمد رهبر صفحات 19-26
    زمینه و اهداف
    اسینتوباکتر بومانی، پاتوژنی فرصت طلب و بسیار مقاوم نسبت به پادزیست ها می باشد. شناسایی عناصری که سبب افزایش بیان ژن های مقاومت و انتقال آن ها در بین باکتری ها می شوند، می تواند موجب کنترل انتشار عفونت بشود، لذا هدف از انجام این تحقیق، تعیین فراوانی ISAba2 در سویه های اسینتوباکتر بومانی دارای ژن های بتالاکتاماز گروه D در بیماران بستری می باشد.
    مواد و روش کار
    از مرداد 1393 تا فروردین 1394، 105 سویه اسینتوباکتر بومانی از نمونه های کلینیکی بیماران در 5 بیمارستان تهران، جمع آوری گردید. تایید گونه با تست های فنوتایپی و حضور ژن blaOXA-51-like انجام شد. الگوی حساسیت پادزیستی ایزوله ها، به روش Disc Diffusion Test)) DDT و MIC (Minimum Inhibitory Concentration) با استفاده از دستورالعمل CLSI انجام شد. سویه های تولیدکننده ESBL با روش CDDT (Combined Disc Diffusion Test) شناسایی شدند و برای تایید حضور ژن های OXA و ISAba1 و ISAba2، روش PCR انجام شد.
    یافته ها
    نتایج این مطالعه نشان داد که بالاترین میزان مقاومت و حساسیت به ترتیب نسبت به پادزیست های سفوتاکسیم (100%) و کلیستین (99/05%) بوده است. تعداد 55 (54/5%) سویه مولد ESBL بودند. ژن blaOXA-51-like در تمام نمونه ها وجود داشت، ولی ژن blaOXA-58-like در هیچ یک از نمونه ها یافت نشد. فراوانی ژن های blaOXA-23-like و blaOXA-24-like به ترتیب 103 (98/09%) و 68 (64/76%) و فراوانی توالی های الحاقی ISAba1 و ISAba2 به ترتیب برابر با 105 (100%) و 97 (92/36%) بود.
    نتیجه گیری
    وجود عناصر الحاقی، به عنوان عوامل موثر در افزایش بیان ژن های مقاومت و انتقال آن ها در اسینتوباکتر بومانی، دارای شیوع بالایی است. بنابراین شناسایی این عوامل گامی موثر در کنترل عفونت می باشد.
    کلیدواژگان: اسینتوباکتر بومانی، مقاومت آنتی بیوتیکی، کارباپنم، ISAba2، CHDLs
  • حمید معتمدی، بابک اصغری، حامد طهماسبی، محمدرضا عربستانی * صفحات 27-36
    زمینه و اهداف
    عوامل چسبندگی در باکتری استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین توسط ژن های خاصی کد می شوند که می توانند باکتری را در مسیر بیماری زایی تقویت بکنند. هدف از این پژوهش شناسایی عوامل چسبندگی در جدایه های بالینی استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین و تعیین ارتباط حضور این عوامل با الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی است.
    مواد و روش کار
    در یک مطالعه تحلیلی از مهرماه سال 1395 تا اردیبهشت سال 1396، 302 جدایه بالینی استافیلوکوکوس اورئوس با استفاده از تست های بیوشیمیایی اولیه شناسایی شدند. سپس، سویه های مقاوم به متی سیلین توسط روش های فنوتیپی تعیین شدند. برای شناسایی حضور ژن های کد کننده عوامل چسبندگی شامل bbp،can ،eno ، .ebpSاز روش Multiplex PCR استفاده شد. همچنین، از نرم افزار SPSS نسخه 16 و آزمون تست کای-دو جهت تحلیل های آماری استفاده شد.
    یافته ها
    از 302 جدایه بالینی استافیلوکوکوس اورئوس، جداشده از نمونه های مختلف زخم، خون، ادرار، تراشه، کاتتر، سواپ و بیماران سرپایی به دست آمد. از این میان، 123 جدایه دارای مقاومت به متی سیلین بودند. همچنین، مقاومت نسبت به اریترومایسین و پنی سیلین با 73/53 درصد و 75/1 درصد در بین جدایه ها، بیشترین فراوانی را داشتند. در استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین حضور ژن های عامل چسبندگی برای ژن bbp در 10 جدایه (6/89%)، cna در 6 جدایه (4/13%)، ژن enoدر 28 جدایه (19/31%) و ebpS در 19 جدایه (13/1%) مشاهده شد. ارتباط معنی داری بین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی و فروانی ژن های عامل چسبندگی مشاهده شد (P≤0.05).
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج به دست آمده، ارتباط معنی داری بین حضور گروه های ژنی عوامل چسبندگی و مقاومت به آنتی بیوتیک در جدایه های استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی سیلین مشاهده شد.
    کلیدواژگان: مقاومت دارویی، استافیلوکوکوس مقاوم به متی سیلین، عوامل چسبندگی
  • میکروب شناسی مولکولی
  • میلاد عامریان، شهرام نظریان *، حسین هنری، محمد ابراهیم مینایی، عماد کردبچه صفحات 37-48
    زمینه و اهداف
    وبا بیماری خطرناکی است که توسط ویبریو کلرا ایجاد می شود. فاکتور کلونیزاسیون پیلی Toxin-coregulated pili A (tcpA) و توکسین کلرا مهم ترین عوامل بیماری زایی ویبریوکلرا می باشند. زیر واحد B انتروتوکسین Cholera toxin subunit B (ctxB)مسئول اتصال سم به سلول یوکاریوتی است و tcpA که برای کلونیزاسیون باکتری ضروری است، ویژگی های ایمونوژنیک دارند. پروتئین های کایمر دربردارنده اپی توپ و ادجوانت، می توانند سبب افزایش خاصیت ایمونوژنیسیتی پروتئین ها شوند و سبب بروز پاسخ های ایمنی گردند. هدف از تحقیق طراحی ایمنوژن کایمر علیه فاکتورهای اتصال و توکسین ویبریو کلرا بود.
    مواد و روش کار
    ژن ctxB و tcpA به لحاظ وجود کدون های نادر در سال 95 مورد بررسی قرار گرفتند و بهینه سازی ژن ها انجام شد. نیمه عمر و شاخص ناپایداری پروتئین تعیین گردید. ساختارهای دوم و سوم پروتئین پیش بینی و ارزیابی شد. اپی توپ های خطی و فضایی نیز تعیین گردید. پلاسیمد نوترکیب به سلول های مستعد منتقل و بیان پروتئین با استفاده از IPTG القا گردید. بیان پروتئین با روش SDS-PAGE وسترن بلاتینگ ارزیابی شد.
    یافته ها
    شاخص ناپایداری پروتئین کایمر 24/04 بود. شاخص سازگاری کدون سازه کایمر به 0/9 افزایش یافت. ساختار سوم پیش بینی شده نیز کیفیت مناسبی را داشت و mRNA آن نیز پایدار بود. اپی توپ های فضایی و خطی در هر دو دومین پروتئین کایمر دیده شد. آنالیز همسانه سازی، پلاسمید نوترکیب واجد ژن کایمر را تائید کرد. بیان پروتئین نوترکیب از ژن سنتزی منجر به تولید پروتئینی با وزن 37 کیلو دالتون شد.
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج بررسی های بیوانفورماتیکی و بیان پروتئین نوترکیب می توان از آن به عنوان ایمونوژن جهت بررسی های ایمنی علیه وبا استفاده شود.
    کلیدواژگان: ویبریوکلرا، فاکتورهای ویرولانس، کلرا توکسین، طراحی بیوانفوراتیکی، ژن کایمر
  • باکتری شناسی پزشکی
  • مقایسه روش های صفحه کشت بافت، کنگورد آگار و لوله برای سنجش بیوفیلم اشریشیا کلی یوروپاتوژن
    نفیسه نصرتی، سحر هنرمند جهرمی*، شهره زارع کاریزی صفحات 49-58
    زمینه و اهداف
    میکروارگانیسم های موجود در بیوفیلم باکتریایی که در دستگاه های پزشکی قرار داده شده در بافت های بدن یافت می شوند، به ترکیبات ضد میکروبی مقاوم هستند و نقش عمده ای در ایجاد عفونت های بیمارستانی به ویژه عفونت مجاری ادراری دارند. اشریشیا کلی یوروپاتوژن شایع ترین عامل عفونت های ادراری بیمارستانی است و قادر به تشکیل بیوفیلم در سلول های اپی تلیوم مثانه بوده و این امر نقش مهمی در بیماری زایی آن بازی می کند. شناسایی جدایه های تولیدکننده بیوفیلم اشریشیا کلی یوروپاتوژن با استفاده از روش های آزمایشگاهی برای درک بهتر نقش این باکتری در عفونت ادراری مهم است.
    مواد و روش کار
    100 جدایه اشریشیا کلی یوروپاتوژن از بیماران مبتلا به عفونت مجاری ادراری مراجعه کننده به بیمارستان میلاد تهران در سال 1394 جمع آوری شد. تشخیص جدایه ها توسط تست های بیوشیمیایی و توانایی تشکیل بیوفیلم به وسیله روش های صفحه کشت بافت، کنگورد آگار و لوله تعیین شد. حساسیت و ویژگی روش ها ارزیابی شد.
    یافته ها
    درروش لوله 23% و 59% جدایه ها دارای بیوفیلم قوی و بیوفیلم ضعیف بودند. در روش کشت بافت 40%، 22% و 28% جدایه ها به ترتیب بیوفیلم قوی، متوسط و ضعیف تشکیل دادند و 10% بیوفیلم منفی بودند. با روش کنگورد آگار تنها 4% سویه ها بیوفیلم قوی داشتند، 65% و 31% به ترتیب بیوفیلم ضعیف و فاقد بیوفیلم بودند. حساسیت روش های کنگورد آگار و لوله به ترتیب 39/1% و 50/9% و ویژگی آن ها به ترتیب 78/3% و 79/7% به دست آمد.
    نتیجه گیری
    نتایج نشان داد روش کشت بافت برای تعیین تشکیل بیوفیلم اشریشیا کلی یوروپاتوژن مهم است. کنگورد آگار و لوله روش های مناسبی برای این منظور نیستند.
    کلیدواژگان: اشریشیا کلی یوروپاتوژن، تشکیل بیوفیلم، روش های فنوتیپی
  • نانو بیوتکنولوژی در پزشکی
  • بهروز عبادی شرف آباد، رسول خلیل زاده، مهدی علیجانیان زاده، مریم عبدلی راد صفحات 59-70
    زمینه و اهداف
    پروتئین لایه سطحی جداشده از سطح باکتری ها، به دلیل خاصیت خودآرایی بر روی انواع سطوح و ایجاد گروه های عاملی منظم کاربردهای قابل توجهی درزمینه های نانو بیوتکنولوژی، مانند ساخت حسگرهای زیستی، سیستم های دارو رسان هوشمند و مهندسی بافت دارند. در این تحقیق، بهینه سازی ترکیبات محیط کشت ناپیوسته برای تولید پروتئین لایه سطحی HPI از سویه دینوکوکوس رادیودورانس R1 با استفاده از روش سطح پاسخ (RSM) انجام شد.
    مواد و روش کار
    در سال 1395 شمسی، ابتدا محیط کشت برای 16 آزمایش طراحی شده توسط طرح فاکتوریل جزئی (FFA) آماده شد و پس از کشت میکروارگانیسم، متغیرهای موثر از میان شش متغیر محیط کشت ناپیوسته برای تولید پروتئین لایه سطحی از دینوکوکوس رادیودورانس R1 بررسی شد. سپس با استفاده از روش سطح پاسخ با طرح مرکب مرکزی، 20 آزمایش برای بهینه سازی متغیرهای موثر طراحی شد. خلوص پروتئین سطحی با آنالیز SDS-PAGE بررسی و غلظت آن با روش برادفورد محاسبه شد.
    یافته ها
    محیط کشت بهینه: g/L 13/36 گلوکز، g/L 5 عصاره مخمر، g/L 5 تریپتون، g/L 2 بافر HEPES، g/L 0/55 MgSO4*7H2O و g/L 0/0368 MnCl2*4 H2O تعیین شد. جرم سلولی تر g/L 16/87 به دست آمد که 24% بیشتر از محیط کشت پایه TGY و 74% بیشتر از محیط کشت TGY حاوی کلرید سدیم است.
    نتیجه گیری
    نتایج حاصل از روش برادفورد، نشان داد که غلظت پروتئین لایه سطحی HPI جداشده از دینوکوکوس رادیودورانس R1 که در یک لیتر محیط کشت بهینه رشد نموده، برابر است با: mg 5/6 که بیش از دو برابر بیشتر از غلظت پروتئین لایه سطحی جداشده از این سویه از یک لیتر محیط کشت پایه TGY است.
    کلیدواژگان: دینوکوکوس رادیودورانس R1، پروتئین لایه سطحی، روش سطح پاسخ (RSM)
  • مقالات کوتاه میکروبیولوژی مواد غذایی
  • سبحان اکبری کیشی، مهدی آسمار*، میرساسان میرپور صفحات 71-77
    زمینه و اهداف
    آنتی بیوتیک ها ازجمله داروهای پرکاربرد و موثر در زمینه درمان انواع بیماری های عفونی در انسان و دام می باشد. مصرف بی رویه آنتی بیوتیک ها به صورت مستقیم یا غیرمستقیم ناشی از باقی مانده دارویی در فرآورده های خام دامی مانند شیر، می تواند باعث ایجاد معضلات بهداشتی در جوامع انسانی شود. هدف ویژه از این مطالعه تعیین میزان باقی مانده آنتی بیوتیک در شیر خام و پاستوریزه استان گیلان بود.
    مواد و روش کار
    برای این مطالعه که در سال 1395 انجام شد، 570 نمونه شیر خام از مراکز جمع آوری شیر واقع در 15 شهر استان گیلان و 30 نمونه شیر پاستوریزه از برندهای مختلف عرضه شده در سطح استان گیلان به صورت تصادفی جمع آوری گردید. نمونه ها با استفاده از آزمون کوپن مورد ارزیابی قرار گرفتند.
    یافته ها و
    نتیجه گیری
    از مجموع 570 نمونه شیر خام جمع آوری شده در 179 نمونه (31/4%) و از مجموع 30 نمونه شیر پاستوریزه جمع آوری شده در 18 نمونه (60%) باقی مانده آنتی بیوتیک مشاهده گردید. با توجه به سرانه مصرف شیر در استان گیلان، این میزان از آلودگی به آنتی بیوتیک جمعیت قابل توجهی را تحت تاثیر قرار می دهد. بنابراین می توان نتیجه گرفت که آلودگی شیر خام به باقی مانده آنتی بیوتیک، می تواند عاملی مهم درتهدید سلامتی انسان تلقی گردد و ضروری است در کنترل کیفی شیر و محصولات لبنی مدنظر قرار گیرد.
    کلیدواژگان: باقی مانده آنتی بیوتیک، شیر خام، شیر پاستوریزه
  • انگل شناسی پزشکی
  • رویا رمضانیان، مهدی آسمار، زرین تاج ولدخانی * صفحات 78-84
    زمینه و اهداف
    تریکومونیازیس یکی از شایع ترین بیماری های مقاربتی است که به وسیله انگل تریکوموناس واژینالیس ایجاد می شود. تشخیص و درمان هم زمان بیماران و شریک جنسی آن ها برای جلوگیری از انتشار بیماری اهمیت دارد. در مطالعه حاضر به بررسی روش های مستقیم، رنگ آمیزی، کشت و ایمونوفلورسانس غیرمستقیم پرداخته شده است.
    مواد و روش کار
    این مطالعه از اردیبهشت تا مهر 1394، بر روی 120 زن مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر رشت انجام شده است. اطلاعات دموگرافیک بیماران در قالب پرسشنامه انجام گرفت. نمونه برداری از ترشحات ناحیه سرویکال و خلفی واژن، برای تهیه اسمیر مستقیم، تهیه لام برای رنگ آمیزی به روش هماتوکسیلن ائوزین، کشت در محیط TYI-S-33 و سرم آن ها جهت انجام آزمایش آنتی بادی علیه انگل به روش ایمیونوفلورسانس غیرمستقیم جمع آوری گردید.
    یافته ها و
    نتیجه گیری
    از 120 نمونه ای که در این مطالعه بررسی گردید، نتایج روش های مختلف نشان داد که از میان روش های تشخیصی به جز روش ایمیونوفلورسانس غیرمستقیم، تنها یک نمونه آلوده به تریکوموناس واژینالیس در محیط کشت مثبت (0/83%) شد. درصورتی که بررسی سرم ها به روش ایمیونوفلورسانس غیرمستقیم ، نتایج را به هفت مورد (5/83%) افزایش داد. بیماری های منتقله از طریق مقاربتهای جنسی علائمی شبیه به هم دارند، لذا توصیه می شود که متخصصین زنان از روش های آزمایشگاهی در کنار علائم و نشانه های بالینی جهت تشخیص این بیماری استفاده نمایند. استفاده از محیط کشت در تشخیص زمان بر است، و استفاده از روش های دیگر از حساسیت کمتری برخوردار است، لذا استفاده از روش تشخیصی ایمیونوفلورسانس غیرمستقیم به دلیل حساسیت و دقت و همچنین سهولت انجام آن، توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: تریکوموناس واژینالیس، تشخیص، ایمیونوفلورسانس غیرمستقیم
|
  • Safa Aryamand, Shahram Khademvatan *, Kambiz Diba, Negar Manafpour, Esmaeil Abbassi Pages 1-9
    Stem cells are primary, unspecialized and mother of all cells that can differentiate into specialized cells and can produce more stem cells. These cells are classified into totipotent, pluripotent and multipotent. Stem cells have the remarkable potential to develop into many different cell types in the body and can replace damaged tissues and repaired them in the human body. Therefore, the use of stem cells shows the extraordinary ability to treat a wide range of disabling diseases. Stem cell therapy is the use of stem cells to treat or prevent a disease and injury. They stimulate the body to repair itself. Stem cells can be used for treating and preventing many diseases such as diabets, spinal cord injuries, cardiac infarction, arthritis, Alzheimer, Parkinson and wound healing. Researchers have recently used these cells to treat parasitic diseases in some cases. The findings show that the use of these cells in the treatment of various parasitic diseases such as malaria, trypanosomyosis, schistosomiasis, leishmaniasis and echinococcosis, have inhibitory effects which improves the function of the tissue and involved organs. This study summarizes the new advances in the stem cell therapy against parasitic infections.
    Keywords: Stem cells, Treatment, Parasitic diseases
  • Sohrab Rajaei, Nadia Kazemi-Pour *, Farokh Rokhbakhsh-Zamin Pages 10-18
    Background And Aims
    plasmid genes are responsible for resistance to quinolones and fluoroquinolones, so the present study aims to identify the presence of qnr and aac genes in clinical isolates of P. aeruginosa.
    Materials And Methods
    In 2016, 60 strains of P. aeruginosa were isolated from clinical specimens of patients in Kerman hospitals. Antibiotic resistance patterns were evaluated using Kirby-Bauer and microdilution methodsagainst 10 antibiotics according to CLSI criteria Specific primers and polymerase chain reaction were used to detect and amplify qnr and aac(6)-Ib-cr genes.
    Results
    Maximum antibiotic resistance was observed against cefexim (80%) and calidixic acid (75%) and minimum resistance against imipenem (25%) and ciprofloxacin (35%). The incidence rate of quinolone resistance genes were as follows: qnr A (16.66%), qnrB (13.33%), qnrS (11/66%) and aac(6)-Ib-cr (8/33%).
    Conclusions
    In the present study, qnrA gene had the highest incidence rates among the studied genes. Because of the importance of antibiotic resistance and the high prevalence of qnr genes found in this study , furthur studies need to be carried out on qnr resistance genes in the regional and national dimension.
    Keywords: Pseudomonas aeruginosa, PCR, qnr, aac(6)-cr, Antibiotic Resistance
  • Mina Owrang, Gita Eslami *, Fatemeh Fallah, Shiva Irani, Mohammad Rahbar Pages 19-26
    Background And Aims
    Acinetobacter baumannii is an opportunistic pathogen that has acquired a high rate of antibiotic resistance. Identification of the major elements increasing the expression of resistance genes while having a role in their transmission, can help us control the A. baumannii infections. This study aimed to determine the prevalence of ISAba2 in A. baumannii strains which include group D beta-lactamase genes among hospitalized patients.
    Materials And Methods
    From August 2014 to April 2015, 105 A. baumannii strains were collected from different clinical samples of patients in 5 hospitals in Tehran. The confirmation of strains was done by phenotypical tests and existence of blaOXA-51-like gene. Antibiotic susceptibility pattern of the isolates were performed by Disc Diffusion Test (DDT) and Minimum Inhibitory Concentration (MIC) according to the CLSI. ESBL producing strains were recognized with Combined Disc Diffusion Test (CDDT) while the presence of OXA genes and ISAba1and ISAba2 were analyzed using PCR reactions.
    Results
    The result of this study showed that the highest and lowest rates of antibiotic resistance belonged to cefotaxim (100%) and colistin (99.05%), respectively. A total of 55 isolates (54.5%) were capable of producing ESBL. Unlike the blaOXA-58-like gene, which was not found in any of the isolates, blaOXA-51-like- was present among all the isolates.. Prevalence of blaOXA-23-like and blaOXA-24-like genes were 103 (98.09%) and 68 (64.76%), respectively and the frequency of ISAba1 and ISAba2 were 105 (100%) and 97 (92.36%), respectively.
    Conclusions
    The existence of additional elements as effective factors, can increase the expression of resistance genes and, therefore, help them to be mobile and transmitted between bacteria. Determination of these elements is, therefore, necessary for controlling infections.
    Keywords: Acinetobacter baumannii, Antibiotic resistance, Carbapenems, CHDLs, ISAba2
  • Hamid Motamedi, Babak Asghari, Hamed Tahmasebi, Mohammad Reza Arabestani * Pages 27-36
    Background And Aims
    Staphylococcus aureus adhesion factors can reinforce the pathogenicity of the bacteria. The aim of this study was to identify adhesion factors among clinical isolates of methicillin-resistant S. aureus and determine the association between these factors and antibiotic resistance patterns.
    Materials And Methods
    In an analytical study from October 2016 to April 2017, 302 clinical isolates of S. aureus were confirmed by biochemical tests. Methicillin-resistant strains were determined by phenotypic methods. Multiplex PCR method was used to identify adhesion factors. In this way, bbp, cna, eno and ebpS genes were identified among different isolates.
    Results
    A total of 302 clinical isolates of S. aureus were isolated from different clinical samples including wound, blood, urine, trachea, catheter, swabs. Of 302 isolates, 123 were methicillin resistant and 73.53% and 75.7% of the isolates were resistant to erythromycin and penicillin, respectively. The incidence of resistance genes among among methicillin resistant S. aureus isolates were as follows: bbp (10 isolates: 6.89%), cna (6 isolates: 13.4%), eno (28 isolates: 19.31%) and ebpS (19 isolates: 13.1%),. There was a significant correlation between the antibiotic resistance patterns and the frequency of adhesion factors (P≤0.05).
    Conclusions
    According to the results, there was a significant correlation between adhesion factors and antibiotic resistance among methicillin-resistant isolates of S. aureus.
    Keywords: Antibiotice Resistance, Methicilin Resistance of Staphylococcus aureus, Adhesion factors
  • Milad Amerian, Shahram Nazarian*, Hosein Honari, Mohammad Ebrahim Minaie, Emad Kordbacheh Pages 37-48
    Background And Aims
    Cholera is a lethal diarrheal disease that cause by Vibrio cholerae. Cholera toxin and colonization factor pili (tcpA) are the major virulence factor in V.cholerae pathogenesis. The B subunit of the enterotoxin )ctxB) which is responsible for toxin binding to eukaryotic cells and toxin-coregulated pili A (tcpA) that is essential for V.cholerae colonization, have immunogenic properties. Chimeric proteins carrying epitopes, linkers or adjuvant sequences could increase immunogenicity for recombinant antigens and can also elicit broad immune responses. The aim of this study was to design am immunogen against adherence and toxicity of V.cholorae.
    Materials And Methods
    ctxB and tcpA genes were analyzed for rare codons and gene optimization was performed using optimization software In 2017. The half-life and protein instability index was determined. Secondary and tertiary structure was predicted and evaluated. Linear and conformational epitopes were predicted. Recombinant pET28a/chimeric gene plasmid was transformed to E.coli BL21 DE3 and expression was induced with Isopropyl β-D-1-thiogalactopyranoside (IPTG). The protein expression was evaluated by sodium dodecyl sulfate polyacrylamide gel electrophoresis (SDS-PAGE).
    Results
    Chimeric protein instability index was 24.04 and the codon adaptation index of chimeric constructs increased to 0.9. The tertiary predicted structure of the chimeric proteins confirmed and mRNA was stable. Conformational and linear epitopes were seen in both domains of the chimeric protein. Restriction analysis confirmed cloning of the gene into pET28a vector. Expression of recombinant protein in E.coli led to the production of chimeric protein with 37 k Da molecular weight.
    Conclusions
    According to the results of bioinformatics and recombinant protein expression, the design chimeric protein could be used as an immunogen to evaluate the immunity against cholera.
    Keywords: Vibrio cholerae, Virulence factors, Cholera toxin, Bioinformatic desigen, Chimeric gene
  • Comparison of Tissue Culture Plate, Congo red Agar and Tube Methods for Evaluation of Biofilm Formation among Uropathogenic E. coli Isolates
    Nafiseh Nosrati, Sahar Honarmand Jahromy *, Shohreh Zare Karizi Pages 49-58
    Background And Aims
    Microorganisms within biofilms,, formed on medical devices in the body are highly resistant to antimicrobial compounds and host responses and play a major role in nosocomial infections, especially urinary tract infections (UTIs). Uropathogenic Escherichia coli (UPEC) causes 50% of the hospital-acquired urinary tract infections and is capable to form biofilm in the bladder epithelium which plays an important role in its pathogenesisThe identification of biofilm producing UPEC strains by routine laboratory methods is important for the better understanding of the pathogenesis of this bacterium in UTIs.
    Materials And Methods
    A total of 100 UPEC strains were collected from patients with UTIs in a hospital inTehran in 2016 and diagnosed by biochemical tests and the ability of biofilm formation was determined by Tissue Culture Plate (TCP), tube method (TM) and Congo red agar (CRA) methods. Sensitivity and specificity of methods were determined.
    Results
    In tube method, 23% of the isolates formed strong and 59% formed weak biofilm. In Tissue Culture Plate method 40%, 22% and 28% of isolates formed strong, moderate and weak biofilm respectively and 10% were biofilm negative. According to the Congo red agar method only 4% of the isolates formed strong biofilm, 65% and 31% respectively had a weak biofilm and no biofilm. The sensitivity and specificity of Congo red agar and Tube methods were 39.1%, 50.9% and their features were 78.3%, 79.7% respectively.
    Conclusions
    The results showed that Tissue Culture Plate method is important for the determination of UPEC biofilm formation. Tube method and Congo red agar are not reliable methods for this purpose.
    Keywords: Uropathogenic Escherichia coli, Biofilm formation, Phenotypic methods
  • Behruz Ebadi Sharaf Abad, Rassoul Khalilzadeh *, Mahdi Alijanianzadeh, Maryam Abdolirad Pages 59-70
    Background And Aims
    Due to its self-assembly properties on variety of surfaces and creating regular functional groups, surface layer protein isolated from bacteria, has significant applications in the field of nanobiotechnology such as biosensor production, targeting drug delivery systems and tissue engineering. In this research, optimization of discontinuous culture medium compositions for the production of HPI surface layer protein from Deinococcus radiodurans R1 strain was performed using the response surface (RSM) method.
    Materials And Methods
    In 2016, culture medium for 16 designed experiments with fractional factorial analysis (FFA) was prepared and effective factors among six variables of the discontinuous culture medium was investigated for the production of surface layer proteins of D.radiodurans R1. Twenty experiments were then designed for the optimization of effective variables using central composite design (CCD) method. Surface protein purity was assessed using SDS-PAGE analysis and its concentration was calculated via Bradford method.
    Results
    The optimized medium containing 13.36 g/L glucose, 5 g/L yeast extraction, 5 g/L tryptone, 2 g/L HEPES buffer, 0.55 MgSO4*7H2O, 0.0368 g/L MnCl2*4 H2O, was determined. Wet cellular mass was found as 16.87 g/L, which is 24% more than TGY basic medium and 74% much more than TYG culture medium including NaCl.
    Conclusions
    Results of the Bradford method demonstrated that the concentration of surface layer protein HPI isolated from D. radiodurans R1 was 5.6 mg which was more than twice of that using 1liter of basic TGY medium.
    Keywords: Deinococcus radiodurans R1, S-layer protein, Response surface methodology (RSM)
  • Sobhan Akbari Kishi, Mehdi Asmar *, Mir Sasan Mirpur Pages 71-77
    Background And Aims
    Antibiotics are known as the most useful and effective drugs in the treatment of infectious diseases in humans and animals. The indiscriminate use of antibiotics directly or indirectly, for instance through raw animal products such as milk, can cause health problems in human societies. The specific aim of this study was to determine the level of antibiotic residue in raw and pasteurized milk in Gilan province.
    Materials And Methods
    In this study 30 pasteurized milk samples of randomly selected brands and 570 raw cow milk samples from milk collection centers in 15 cities of Gilan province were collected. The samples were analyzed by coupon test.
    Results and
    Conclusions
    Antibiotic residue was observed in 179 (31.4%) and 18 (60%) samples out of the 570 raw and pasteurized cow milk samples, respectively.. According to dairy per capita consumption in Gilan province, this rate of contamination affects a considerable part of the population. It can therefore be concluded that the contamination of dairy products to residual antibiotic can be considered an important factor threatening human health and should be considered in the quality control of milk and dairy products.
    Keywords: Antibiotic Residues, Raw milk, Pasteurized milk
  • Roya Ramezanian, Mahdi Assmar, Zarrintaj Valadkhani * Pages 78-84
    Background And Aims
    Trichomoniasis is one of the most common sexually transmitted diseases caused by the parasite Trichomonas vaginalis. The most important point about this infection is diagnosis and treatment of the patients and their sexual partners, in order to prevent infection spread. In the present study direct smear, staining, culture and indirect immunofluorescence antibody methods were used for the diagnosis of this organism.
    Materials And Methods
    This study was conducted on 120 women who were referred to healthcare centers of Rasht city during April to September 2015. The histories of the patients were collected as questionnaires. Biopsies of the cervical and posterior vaginal secretions were collected for direct smear and the slides were prepared for H & E staining. The samples were cultured in TYI-S-33 medium as well asbeing tested for the presence of antibody through indirect immunofluorescence method.
    Results and
    Conclusions
    Out of the 120 samples that were checked, the results of different methods showed that among the diagnostic methods, except for indirect immunofluorescence, only one infected specimen of T. vaginalis was positive in culture (0.83%). By using indirect immunofluorescence antibody test, the number of patients detected as infected with T. vaginalis were increased to seven (5.83%). The sexually transmitted diseases represent similar symptoms and signs and it is therefore better that gynecologists use the laboratory diagnostic results in order to prescribe suitable drugs. Diagnosis using culture medium is a lengthy process whilst most of the other methods used in this study have a low sensitivity and specificity. It is therefore recommended to use immunofluorescence antibody test for the diagnosis of T. vaginalis infections since it has a high sensitivity and specificity and is also relatively easy to use.
    Keywords: Trichomonas vaginalis, Diagnosis, Immunoflourscent antibody test